Verlengen, met strafschoppen na (009)

Raar serietje begonnen in de krant van de chique advertenties, het NRC. Footballeaks. Na de lekkende kraan in de Pax Americana, de bankenwereld en zo nog wat gebiedjes die wel wat extra aandacht konden gebruiken, heb je nu dus een lijn vol zogenaamde vuile was in de voetbalwereld. Alsof ze daar hun vieze zaakjes zouden verheimelijken.
Want wat is er nou geheim aan de plannen van de eigenaren van een aantal clubs in Europa om lekker onder mekaar de poet te gaan verdelen? NRC brengt het alsof het om het smerigste complot  in de naoorlogse wereldgeschiedenis zou gaan dat zeven clubeigenaren de Champioens League de Champions League willen gaan laten en een Super League willen oprichten.
Maar da's toch een plan zo oud als Methusalem? En een plan dat bij elke verandering in de opzet van de Europese competities als leidraad heeft gediend? Goed, de namen van de eigenaren en ook van de clubs zijn een beetje andere dan pakembeet vijftig jaar terug. Toen had je Liverpool, Celtic, Ajax en Benfica die de toon zetten, zowel op het veld als in de vergaderzaaltjes. Van Manchester City, laat staan Paris Saint-Germain had in die tijd nog nooit iemand gehoord.
Maar de plannetjes van de toenmalige elite wezen dezelfde kant uit als die van vandaag. De televisiekijkende en wokkelkauwende fan thuis werd daarin belangrijker dan de tribunegast. En het toeval moest worden uitgesloten. De elite verzekerde zichzelf van een vast plaatsje in de finale. Door de concurrent leeg te kopen. En door de competitie-opzet te veranderen.
Zie als voorbeeld van het laatste de geschiedenis van wat tegenwoordig zo amechtig Europa League genoemd wordt. Tel maar even mee. Aanvankelijk heette die Jaarbeursstedenbeker, dus met deelnemers uit steden en stadjes waar zo'n beurs werd gehouden. Toen dat soort evenementen uit de gratie raakte werd de beker omgedoopt tot Runners Up Cup. Een hele mooie. Want die gaf precies aan waar het in die competitie om ging. Om die clubs en clubjes die aan de weg timmerden en wie weet, in een volgende jaargang de nationale titel zouden opeisen en daardoor in de Europa Cup I hun opwachting zouden mogen gaan maken.
Er was dus een heldere pyramidevorm in het onderlinge Europese clubvoetbal. De Europa Cup I was die voor de nationale kampioenen, de Europa Cup II voor de nationale bekerwinnaars en de ergens in de zeventiger jaren tot Europa Cup III getransformeerde Runners Up Cup voor de topclubs van morgen. Die drie cups kenden geen poulesysteem. Maar daaraan werd driftig gewerkt. Door de elite.
De Europa Cup met zijn charmante play-off systeem heeft het vier decennia volgehouden, maar in 1992 was het zover. De Champions League zag het licht. Want Oost-Europa ging toen open. Voor de aasgieren. De televisiemarkt voor voetbal verdubbelde. En de vrije jongens in Rusland, Roemenië en Bulgarije parkeerden hun in duistere en ontwrichtende zakenavonturen buitgemaakte zwart geld in voetbalclubs.
Wat tekenend is, zowel voor de journalistieke opvatting van het NRC als voor de teloorgang van de voetbalsport, is de achtergrond van de voornaamste spelers in Footballeaks. In de serie artikelen  worden vooral juristen geciteerd. En de schrijvers van het geval, de zogenaamde speurneuzen die de hele al bekende zooi boven water zouden hebben getild, hebben een juridische achtergrond.
Meesters in de rechten die zich meester maakten van wat eens een heel mooi volksvermaak was. In Nederland deed dit verschijnsel zijn intree met Meester Eric Vilé. Er werden heel wat grappen gemaakt over zijn zogenaamde Wiegeliaanse verschijning. Hans Wiegel, de leider van de VVD die als eerste aan mediatraining deed en zich aan den volke toonde met kort haar -terwijl iedere zichzelf respekterende man toen rondliep als John Lennon of Jimi Hendrix- en zonder zogenaamde ziekenfondsbril.
Vilé was de voetbalversie van Wiegel. En hield ook op zijn liberaals huis in de KNVB die hij voorzat. Ten behoeve van de televisie werd reclame in de stadions en op de spelers geïntroduceerd. En de vaderlandse tweede divisie werd opgedoekt. Omdat daarin volgens meester Eric clubs balden die de eigen broek niet op konden houden en het zomaar waagden om een beroep op overheidssubsidie te doen, vaak met het zeer terechte argument dat zij veel meer mensen vermaakten dan de plaatselijke toneelclub of de opera.
Vilé knipte, scheerde en sluiste het geld naar de grote clubs Ajax en Feijenoord op de manier die een jurist dat tijdens de dronkemansgelagen in zijn dispuut leert. Hij onderzocht secuur waar nieuwe regelgeving met oudere in aanvaring zou komen en lobbiede om de oude af te schaffen zonder de finesses van zijn plannetjes te openbaren. Hij vond de Bobo uit, de bondsbestuurder die geleerd had om op zijn Wiegeliaans de toenemende protesten in de stadions als hooliganisme af te doen en besluiten te formuleren in een jargon dat alleen in het dispuut te horen was.
De meester in de rechten die in het NRC voor journalist speelt, weet dat geen enkel verhaal uit de wereld van boeven en geteisem een verhaal is zonder dat daarin een Deep Throat opduikt. In Footballeaks heet ie John. Op de hele wereld weet alleen een journalist van Der Spiegel wie deze John in het echie is. John heeft meer dan tachtig meloen gigabite aan informatie uit e-mails en vergadernotulen bij het Duitse weekblad in de soepborden geschept en als strikt geheim verkocht. Sinds wanneer zijn mailtjes en genotuleerde vergaderingen geheim...? (JF)

Verlengen, met strafschoppen na

  • Hits: 272
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch