Tussen premies en piraten (162)

Het begin was meteen alweer knudde. Die comparitiezitting in Arnhem die duidelijkheid moest verschaffen over de vraag: hoe nu verder met dat ellenlange juridisch gedreutel tussen ASR en Jos Lindhout van het vroegere PSL? Voorwaarde was namelijk dat beide strijdende partijen een interne vertegenwoordiger als schikkingsgemachtigde naar het front zouden sturen om hun punt te scoren. In het geval van Lindhout kon een koter de was doen. Maar bij bestuurlijk ASR lag dat kennelijk wat moeilijker. De kleine letterspecialisten hadden namelijk Leonard Böhmer als gemachtigde gestuurd. De externe bef van de assurantieschuur die het begrip hautain bij elke zitting weer wat meer inhoud weet te geven. De verklaring voor het wegblijven van een ASR-koelie was volgens hem te wijten aan het feit, dat er niemand onder het personeel van zijn opdrachtgever te vinden was die het dossier voldoende beheerste om overeind te blijven. Er was met name gebrek aan luitjes die iets wisten over de criminele gebeurtenissen in de periode van voor 2005. Nou stond hij zelf toen ook nog niet op de voorplecht, maar een ervaren bef als hij wist die handicap wel te overwinnen. Met andere woorden: hij, Leonard, was eigenlijk de enige gezalfde die deze krulstaart kon wassen. De crew bij ASR bestond blijkbaar enkel uit oliebollen of baksels die al dan niet met de voeten vooruit definitief het pand hadden verlaten. Dit vertoon van arrogantie cq. schijt hebben aan wat de kadi van je mag verwachten kwamen wij in eerdere stadia van deze rechtsgang al vaker tegen. Processtukken te laat inleveren en te elfder ure de kadi verzoeken om uitstel behoorden in de loop van de tijd tot het vaste meubilair van deze affaire. Het beroerde is dat deze irritante, trainerende handelwijze steevast werd gehonoreerd. En ook in het onderhavige geval kwamen ASR en Leonard weg met deze faux pas. Zij het dit keer niet zonder enig gegrom van de kadi die de zitting regisseerde. Wat de voormalige deken van Utrecht daarna met assistentie van een Tom Poes te berde bracht bestond overigens in wezen uit opgewarmde ouwe meuk en een verwijzing naar een aanbod dat hij een paar weken daarvoor bij het hof in de gleuf had geduwd. Dat behelsde het staken van de strijd met gesloten beurzen. Per slot had Lindhout ooit al eens zijn zwierige krabbel gezet onder een vaststellingsovereenkomst waarbij hij 7 ton beurde. En dat terwijl een paar jaar daarvoor cijfernerds van EY in opdracht van ASR hadden gesnuffeld aan de waarde van PSL en op het formidabele bedrag van 1 euro waren uitgekomen. Dus hij mocht nog blij zijn. Ook al omdat hij volgens Leonard daarna bij herhaling de voorwaarden had overtreden die aan voornoemde overeenkomst waren vastgeniet. Dat de voormalige eigenaar van PSL zich ten tijde van de voorafgaande onderhandelingen (die volgens ongestaafde beweringen van Leonard bijna een jaar duurden maar in werkelijkheid een paar weken) vasthield aan het laatste richeltje boven de gapende afgrond van een persoonlijk faillissement en alle bijkomende ellende wisten ze toentertijd bij ASR niet. Zei Leonard. Nee, nee. Lindhout had binnen het kader van deze comparitie een nieuw en serieus onderzoek naar het minuscule ei van EY en andere frivoliteiten in het dossier laten uitvoeren en dat kwam heel wat tikjes hoger uit dan die ene euro. Dat onderzoek was uitgevoerd door Jan Joling, een expert op dit terrein en niet zo'n zuinige (1). Maar toen Joling's rapportage terloops even ter sprake kwam veegde onze Leonard het met de elegantie van een doorgesnoven neushoorn van tafel. De emoties liepen tijdens de zitting hoog op. Lindhout en diens echtgenote wensten financiële genoegdoening, zeker, maar ook en vooral eerherstel. Want door de verregaande beschadiging van zijn reputatie via allerlei fake nieuws dat ASR in de branche had verspreid was het Lindhout onmogelijk gemaakt om zijn normale leven weer op te pakken en leefden hij en zijn gezin al jaren en jaren in de slagschaduw van deze affaire. Een affaire die notabene begon toen een directeur die bij ASR een criminele organisatie overeind hield samen met de grootste wasstraatbeheerder die Nederland waarschijnlijk ooit heeft gekend een reddingsoperatie voor PSL van de kant duwde, die na ingrijpen van buitenaf een paar dagen later al op de rotsen liep. Gek hè, dat ASR tijdens alle rechtszittingen over deze specifieke materie die her en der in deze KM-serie is terug te vinden nooit enig weerwoord of ontkenning heeft geproduceerd. ASR's externe kanjer zorgde aan het eind van de comparitie trouwens nogmaals voor lichte ontsteltenis door van de kadi min of meer te eisen dat het arrest meteen schriftelijk zou worden uitgewerkt, eventueel van correcties zou worden voorzien en aan het eind van die ceremonie door beide partijen zou worden ondertekend. Om allerlei mogelijke misperen van welke kant dan ook direct de kop in te drukken. Het leek op het uitdelen van een brevet van onvermogen aan de kadi en hallelujah jutteperen, die “eis” werd dan ook na kort beraad in het ronde archief gedeponeerd. Binnen een paar weken weten we meer. Ook of het door ons aangekondigde einde van de zaak toch een wormvormig aanhangsel krijgt.

Stay tuned (JP). 

1 ) Zie hier iets meer over Joling's glanzende carrière. 

Tussen premies en piraten

  • Hits: 480
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch