Cold Turkey (044)

zondag 20 januari-2008
Zonder enige twijfel herinnert u zich FBI-vertaalster Sibel Edmonds nog. Niet? Dan moet u morgen toch met uw Korsakovje naar de dokter. Sibel dunkte namelijk twee weken geleden een megabom bij de Times in Londen. Ging over luitjes binnen de Turkse diplomatieke vertegenwoordiging in de VS, die vrolijk hele pakketten Amerikaanse staatsgeheimen naar de boorden van de Bosporus en de Dardanellen overhevelden. Inclusief nucleaire. Niet dat ze zelf iets kernachtigs van plan waren. Maar hun buurtsuper had er wel klantjes voor. Pakistaanse en Iraanse klantjes, om eens iets slordigs te noemen.
Zaten Sibel's werkgevers uitgebreid te ronken achter hun bureaus? Helemaal niet. Mede dankzij het vertaalwerk van Sibel wisten ze precies wat die Turkse snorren aan het doen waren. En welke hoge Amerikaanse functionarissen tegen een ruime vergoeding assistentie verleenden. Met naam en toenaam. Zoals het hoort prikten de betrokken speurneuzen hun info in een file. Maar de boefjes bij hun lurven grijpen? No way. Mocht niet van hogerhand.
Het was hetzelfde laken twee pakken bij de speurneuzenfamilie in Langley. Mede dankzij Valerie Plame, die namens de CIA-frontfirma Brewster & Jennings regelmatig in voornoemde buurtsuper rondneusde om te zien welke Amerikaanse spullen er precies verhandeld werden. En welke godverdomde kloothommels poen verdienden aan die moorddadige handel. Maar adequate maatregelen ho maar.
Valerie's speurtocht zal trouwens moeilijk genoeg zijn geweest. Volgens nieuwe revelaties in de Times zouden de Turkse onverlaten namelijk al in 2001 zijn gewaarschuwd om geen zaken te doen met Brewster & Jennings. CIA, you know. Door wie ze waren gewaarschuwd? Naar verluidt door Marc Grossmann. Een beroepsdiplomaat, die van 1976 tot 1983 hoge mieter was op de Amerikaanse ambassade in Pakistan en van 1983 tot 1986 ambassadeur van zijn land in Turkije. En die door Sibel Edmonds was gebrandmerkt als een van de topjongens in het jolige Turks/Amerikaanse smokkelnetwerk. Maar er is meer.
In zijn State of the Union van begin 2003 had prez Bush gemummeld dat Saddammeke een paar plakken gele cake had gekocht in Niger om ons op een winderige zondagochtend te kunnen verrassen met een nucleaire versnapering bij de koffie. Joseph Wilson, Valerie's echtgenoot, zette de Chief kort daarna compleet voor lullo in de media. Saddammeke had helemaal geen gele cake gekocht en was dus ook niet bezig met het verpakken van een nucleaire surprise. En Joseph kon het weten, want hij was in Niger geweest om de zaak uit te zoeken. Fuck. De hele ongure Bushgang werd begin juni van dat jaar opgeroepen zich ovaal te verzamelen in het Witte Huis. Ook Marc Grossmann, de toenmalige nummer drie op BUZA. En wat nam vriend Marc mee naar de crashparty? Een memo van een van zijn onderknuppels waarin Wilson's trip naar Niger exact stond uitgelijnd en ... dat zijn echtgenote voor de CIA werkte. Geen maand later lag de hele santekraam over Valerie en Brewster & Jennings op straat. Toen het niet anders meer kon werd Scooter Libby later voor de wolven gegooid, maar na zijn veroordeling gepardonneerd door Chief Lullo. Einde verhaal. Althans voorlopig.
Misschien onnodig om te zeggen, maar in de Turks/Amerikaanse buurtsuper worden vanzelfsprekend naast oorverdovende ook gewone verdovende middelen verkocht. En daar kan bijvoorbeeld onze Huseyin Baybasin het nodige over vertellen. Helaas, die zit in een kruipruimte in Zoetermeer. Nog net niet in een dwangbuis, maar het scheelt niet veel. Ook een manier om iemand tot zwijgen te brengen. Maar we zijn per slot niet voor niks genomineerd voor de 51ste staat van Amerika. Stay tuned.

Cold Turkey

  • Hits: 346
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch