Jelle, Vincent en de haaien (001)

28 februari 2017
Hits: 542

woensdag 13 oktober-2004
Een lekker vet artikel in Het Parool van gisteren. Ging over de kunstverzameling van ene Jelle de Boer, die zich in 1970 berooid hemelwaarts begaf. Hij had decennia lang op matsmarkten, veilingen, braderieën en andere plekken waar mensen hun rommel uitstallen voor een prik een groeiende bult tekeningen en schilderijen verzameld die volgens hem best eens van Vincent van Gogh konden zijn. Onder het credo: nooit geschoten altijd een oor. In 1966 komt het tot een expositie in Amsterdam, gevolgd door eentje in het Zwitserse Luzern. Door een technisch foutje in de aankondiging wordt daar de hele boel geconfisqueerd. Erstond namelijk nergens dat de collectie uit stukken bestond die nog niet door experts als echt waren gekwalificeerd. Na een potje juridisch touwtrekken van 35 jaar keerde de inmiddels al flink gedecimeerde collectie De Boer in 2002 naar Nederland terug. Dankzij een groep investeerders die de rechten hadden gekocht van de weduwe De Boer.

Tot die groep weldoeners behoorde ondermeer de hier en daar als beroepszwendelaar aangemerkte Robert Jan Doorn*, die direct na aankomst een deel van de verzameling in onderpand nam om zijn investering veilig te stellen. Doorn verwarmt zijn knoken tegenwoordig op Curacao en daarmee is ook dat deel van De Boer’s erfgoed foetsie.

Eind vorige maand presenteerde de groep, die zich inmiddels het predikaat Stichting Jelle de Boer heeft aangemeten, de restanten van de collectie in New York. Volgens de voorzitter van de stichting ging het niet om het geldelijk gewin maar om vast te stellen of er onder de bullen van Jelle zich misschien toch nog wat waardevols bevindt. Daar zijn dure testjes voor nodig en dat hebben de boys van Jelle’s stichting even niet. Langs deze weg proberen ze dus nieuwe investeerders te vinden met wat lefkapitaal. Aldus in a nutshell de voorzitter van de club: de Belg Sander Hagesteijn. Sander Hagesteijn? Waar zijn we die naam eerder tegengekomen?

Nou, bijvoorbeeld bij een paar clashes voor de Raad van de Journalistiek. Aanleiding daartoe waren een artikel in het Algemen Dagblad (“BV List & Bedrog”) en in de Nieuwe Revu (“Cees en Ko, robijnen en verdwenen schilderijen”) begin 2000. Ze hadden betrekking op de malafide praktijken van Cees de Mooij en Ko van der Kolk, waarvoor ze de zogenaamde Gravenborgh Groep uit Capelle aan de IJssel als vehikel gebruikten. Compleet met stromannen, een sprookjesbos aan satelliet-BV’s en een liaison met het door Joego’s gedreven incassobureau Platiti (“betalen”). Directeur van het inmiddels failliet verklaarde Gravenborgh was in die tijd ene Sander Hagesteijn. Adres: Antoon van Dijkstraat 20 in Antwerpen. Wij verorberen ter plekke onze harde schijf als dat niet dezelfde Sander is. Of we zetten onze computer op de stoep.

* zie het artikel "Achterzijde van het beursschandaal / deel 3" op de site van de Morgenster of in Kleintje Muurkrant 320.

Klik hier om uw reactie toe te voegen
28 februari 2017
Aantal keren bekeken: 542
Jelle Vincent en de haaien

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch