Roestig (010)

dinsdag 4 januari-2011
Weet u nog over die roestige Mercedes? Nee, dat weet u niet meer. Oké, zetten we hem even in zijn achteruit en rijden terug naar 1 september vorig jaar. Toen doken wij voor het eerst de smeerkuil in om het gevalletje van de antieke Merc door te lichten. Had een Nederlandse liefhebber van antieke hoestbuien twee wagens op de moterkap getikt in de States. Waren van voor- tot achterbumper nagevlooid en bleken allebei in goede gezondheid te verkeren. Via de haven van New York zorgde de in het vervoer van vierwielers gespecialiseerde firma Able Cargo voor de emigratie naar Rotjeknor. Bij aankomst bleek dat die firma nou ook weer niet zo able was, want er stond geen krabbel op de bill of lading en de kentekenplaten moest je erbij denken. Kan je makkelijk over doen, maar als een van de wagens, de antieke Merc, ineens zware roestplekken vertoont word je allicht wat moeilijk.
De pissige koper wilde weten wat er was gebeurd en wie verantwoordelijk was voor de malaise. Hij sprak met een TNOnderzoeker en die liet het N-woord vallen. Er had waarschijnlijk een slordig pakkie met radioactief materiaal liggen lekken. Nou, daar word je niet fris van, dus de koper deed aangifte bij een smurf van het 010 Harc-team.
Er werd een peeveetje in elkaar gehangen, maar dat hoefde hij niet te ondertekenen. Huh? Raar. Maar goed.
De koper schreef ook een paddestoelbriefje naar het RIVM, het Rijks Instituut voor Volksgezondheid en Milieu. Naar later bleek was dat epistel doorgestuurd naar 070, de Kernfysische Dienst aan de Rijnstraat. Maar daar waren ze net bezig met de rondvraag of iemand nog geneukt had, onder het genot van een koppie koffie van juffrouw Jannie. Dus nee, ze hadden niemand naar die Mercedes toegestuurd. Ze konden leven met de constatering van de Harc-smurfen, dat er mogelijk wel wat was gesmokkeld, maar iets nucleairs? Neeeee, meneer.
Zo handel je dit soort dingen af als overheid. Normaliter bloedt een affaire als deze dan langzaam dood en de betrokken burger kan een dikke krijgen. Zo niet in dit geval. De koper had namelijk wel zijn gezonde aanwinst opgehaald bij importeur X in de Rotterdamse haven en netjes de rekening voldaan. Maar het zieke exemplaar staat er nog steeds en ondanks een eerdere afspraak wil X daar nu wel eens wat euro's voor zien. Zeg maar een soort parkeergeld. En om zijn claim kracht bij te zetten heeft hij een bef van het dure kantoor Warendorf ingehuurd. Of je een circusolifant op een dwergpincher laat plaatsnemen en dan vraagt of ie een scheet wil laten. Want waar gaat het helemaal om? Wat civielrechtelijk gedreutel over een achterstallige rekening. Merkwaardig dus, die keuze. Maar enig rommelen op het net levert een paar ferme milieuzaken op, waarin het betrokken befkantoor namens de overheid optreedt. En daarmee zijn we er nog niet. Want heel wat jongens van Warendorf hebben een verleden bij Van Doorne en zelfs bij Trénité. En laten die twee namen nou ook vallen in een duistere nucleaire affaire die door ons aan het schemerlicht is gewurmd. Jawel (1). Wordt het dus toch nog gezellig. Stay tuned.

1. Als u een echte doordouwer bent of ook net aan de koffie neem dan eens een koene duik in de serie "Lubbers en de Muzelmannenbom" en het artikel "Neerlands stille kracht". Heerlijk.

roestig

  • Hits: 339
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch