Skip to main content

Octopussy (625)

01 juli 2018

Er stond een man te wachten op de trein. Op het perron in Bilthoven. Een Officier van Justitie om precies te zijn. Kennelijk vertoefde zijn geest tijdelijk elders, anders had hij gemerkt dat er iemand op hem afkwam. Tussen u en ons: het ging om een psychiater. Een boze psychiater. En toen de OvJ hem in het snotje kreeg was het te laat. De psychiater gaf hem een geweldige heiter voor zijn treiter en wees eerlijk, dat verwacht je niet van iemand die altijd wordt afgeschilderd als een innemende, zachtgevooisde sofaridder. Over verwachtingen gesproken: wat doet iemand die een heiter krijgt? Er zijn twee mogelijkheden: of hij geeft er eentje terug, of hij meldt zich onverdroten bij het lokale handhaversbureel om aangifte te doen. Maar wat doet de OvJ in kwestie? Hij doet helemaal niks. Geen heiter terug. Geen aangifte. En met name dat laatste lijkt ons toch in strijd met alles waar een befdrager voor staat. Wij voelen uw vraag komen: kende hij de shrink en wist hij waarom die tot het uitdelen van een heiter was overgegaan? Antwoord: ja, hij kende hem en ja, hij wist waarom. De OvJ had het namelijk ernstig aangelegd met Natasja, de echtgenote van de psychiater, en haar in een scheiding gemanouvreerd met allerlei bloemrijke beloftes. Ging het om echte liefde? Nou, daar zetten wij o.i. terecht een vraagteken bij. Want in justitiële wandelgangen werd de onderhavige OvJ niet voor niets her en der aangeduid met de naam van een gebruiksvoorwerp, dat uitgebreid voorkwam in het scabreuze lied “Daar moet een p....l in, daar moet een p....l in”. Dat vloeide ondermeer voort uit de vrij regelmatige visites die onze bestrijder van het kwaad in de samenleving aflegde in verschillende glijhuizen. Per saldo vaak het domein van lieden die de grenzen van het oirbare uitrekken cq. overschreiden. Van plofkrakers tot assistenten van Magere Hein, van wasbazen tot motormuizen. Op zich dus al niet comme il faut, maar als u weet dat voornoemde Natasja een collega uit de OvJ-branche was en is en u begint misschien een beetje te begrijpen dat ons geweldsslachtoffer geen aangifte deed. Zo niet, dan verwijzen wij hierbij graag even naar de pijnlijke gebeurtenissen rond de Rotterdamse hoofdofficieren Marianne Bloos en Marc van Nimwegen in mei van dit jaar. Niet helemaal vergelijkbaar, maar het is wel duidelijk dat stiekem van bil gaan met een collega bij het OM niet goed is voor je carrière. Tenminste, als het uitkomt. Meer? De volgende keer. Stay tuned (JP).

Klik hier om uw reactie toe te voegen
01 juli 2018