Carnaval der desperado's (003)

woensdag 6 oktober-2010
Je vraagt je af en toe wel eens af wat voor boterletters in godesnaam onze musea runnen. Hangen "Tobias en zijn vrouw" al jarenlang tussen vier houtjes in de kelder van Boijmans Van Beuningen en wat blijkt? Is het een Rembrandt! Niet een nummertje klodderen van een leerling, nee van de ouwe baas zelf. Weliswaar dwars over een werkje van een toenmalig collega heen geschilderd. Maar er is geen twijfel mogelijk. Althans volgens Ernst van de Wetering. Een ouwe parttime tekenleraar die zich in de loop der jaren heeft opgewerkt tot de status van Jezus als het gaat om de vraag "een echte Rembrandt of een voddenbaal?". Vroeger werkte ie nog met een combo, het Rembrandt Research Project, maar toen een paar sponsors zich terugtrokken zat er weinig muziek meer in en ging onze Ernst solo. Toegegeven, minder gezellig en als je een museum wordt uitgeflikkerd omdat je de halve voorraad Rembrandts afkeurt mis je wel een schouder om uit te huilen, maar het is niet anders (1).
Ging het bij de ontdekking van Democritus in 2007 nog voornamelijk om de letter R die plotseling opdook in de signatuur (2), nu zag Ernst het Hollandse licht na vergelijking met de ets van Petrus en Johannes die samen een kreupele van zijn rollator verlossen en het nameten van de afstand tussen Tobias, zijn vrouw en de open haard waar ze gezellig voor zitten. Je moet er maar opkomen.
Overigens behoort dit schilderij tot de nalatenschap van de in 1957 naar boven verhuisde Rotterdamse reder Willem van der Vorm. We weten niks van Willem's erven, maar als die er zijn dan hebben die inmiddels een feessie gevierd. We zullen ons maar onthouden van nare suggesties, maar in vroeger dagen werd er nog wel eens gesjoemeld als de echtheid van de betrokken Rembrandt discutabel was. Zo tikte kunstmusketier Michel van Rijn ooit een prachtig, aan Rembrandt toegedicht zelfportret op de kop. Het Moa-museum in het Japanse Atami toonde grote belangstelling, maar wilde uiteraard wel een soort keurmerk waarmee de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen in het verleden furore maakte. Van Rijn legde de zaak voor aan de artistieke wild bunch van Ernst en legde 25 roodjes op tafel plus her en der wat fooitjes. Het schilderij werd "echt" verklaard en verhuisde voor een aangenaam aantal meloenen naar het land van de rijzende zon. Later werd het keurmerk weer ingetrokken. Of de directie van het museum daarna in wanhoop een groepsharakiri heeft georganiseerd vermeldt deze schelmenroman niet.
Hoe dit ook zij, het blijft wonderlijk dat een Rembrandt pas een Rembrandt is als er Ernst op staat.

(1) Gebeurde Ernst bij het Metropolitan Museum in New York. En bij de familie Rothschild in Parijs is onze vriend ook persona non grata.
(2) Zie aflevering 1 van deze serie dd. 29/10/2007

Carnaval der desperado's

  • Hits: 251
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch