Cold Turkey (058)

vrijdag 15 januari-2010
Je kan je nauwelijks voorstellen dat de als drugshandelaar in een Nederlandse kruipruimte weggestopte Huseyin Baybasin af en toe blij kan zijn. Toch is het zo. Waarover? Het is haast ironisch. Hij is blij dat de huidige Turkse regering bezig is met het uitruimen van de Ergenekon-stal, waarvan hij al zo'n 15 tot 20 jaar geleden de deur heeft opengezet (1). Via de pers.
Bij die poging om de Turkse "deep state" aan de paal te nagelen vielen uiteraard ook al in die jaren de nodige slachtoffers. Zo werd op 24 januari 1993 de linkse journalist Ugur Mumcu gekeeld met een autobom. Waarom? We gaan terug in de tijd.
Ondanks zijn uiterst nationalistische overtuiging werd de voor Cumhuryet schrijvende Mumcu na de coup van 1970 net als de NRC-kolonel die gisteren bij ons voorbijkwam (2) gearresteerd en gegrild door lieden van de "contra-guerrilla". Al doende lieten ze hem weten untouchable te zijn en dat ze hun middelvinger opstaken naar de president van de republiek. Inmiddels hebben we een flauw vermoeden tot welke organisatie deze contra-guerrilla's behoorden.
Ondanks dit verblijf op de grill zette Mumcu de strijd voort. In de jaren negentig raakte hij opnieuw in gevaarlijk vaarwater. Hij was op zoek naar een bizarre connectie tussen de Koerdische PKK en de Turkse inlichtingendienst naar aanleiding van een wapenvondst in Noord-Irak. Zo raakte hij in contact met een van de belangrijkste adviseurs van PKK-leider Ocalan: Huseyin Baybasin. Die had met vrouw en kind de benen genomen naar Zuid-Afrika, nadat hij geweigerd had om mee te werken aan de door de Turkse regering ge├źntameerde Koerdische integratie. Tot dan toe was hij door het leven gegaan als een succesvol zakenman. Maar plotseling werd hij omgedoopt tot drugsdealer en een vijand van de Turkse staat. En dan is het uitkijken geblazen.
Het contact tussen Mumcu en Baybasin kwam telefonisch tot stand. Het was geen liefde op het eerste gezicht. Mumcu was een aanhanger van het idee dat elk binnen de Turkse landsgrenzen geboren individu allereerst Turk was en pas een paar mijl verderop desnoods ook nog een beetje iets anders. Azerisch. Koerdisch. Whatever.
Dat Baybasin daar een genuanceerder mening over had mag duidelijk zijn. Maar toen hij ervan overtuigd raakte dat Mumcu bereid was het nodige naar buiten te sjorren over de "deep state" maakte hij een afspraak met de journalist. Hij zou om telefoontaps te vermijden een familielid naar hem toesturen die tegelijk met Mumcu rechten had gestudeerd aan de universiteit van Ankara.
Na die gearrangeerde ontmoeting kwam noodgedwongen toch weer telefonisch contact tot stand tussen Mumcu en de ondertussen naar Swaziland verhuisde Baybasin. Afgesproken werd dat ze elkaar eind januari 1993 zouden ontmoeten in Azerbeidjan. Een week voor ze elkaar de hand zouden schudden maakte een autobom een einde aan het leven van Ugur Mumcu. De "contra-guerrilla's" hadden opnieuw toegeslagen. Maar dankzij de regering-Erdogan zijn ze niet meer "untouchable". Tenzij ze in Den Haag resideren. Stay tuned.

(1) Zie de serie "Gladio a la Turka" eerder in deze rubriek
(2) Zie het artikeltje "De weg kwijt" van gisteren in deze rubriek

Cold Turkey

  • Hits: 323
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch