De dood van een spion (001)

zondag 26 november-2006
Als we Alexander Litvinenko, Boris Berezovsky en Peter d’Hamecourt mogen geloven is Vladimir Putin een boef. Kunnen we een eind in meegaan. Maar is die status net zo uitzonderlijk in de internationale politiek als polonium in een Londense sushibar? Nee.
Geen excuus, maar toch. Lulliger is, dat bovengenoemde aanklagers en vrijwel de hele batterij aan nieuwsvodden tussen Wellington en Hilversum kritiekloos meegingen in de premisse dat de nieuwe tsaar in Moskou ook een domme boef is. Want het is niet zo’n beetje dom een voormalige werknemer van je voornaamste speurneuzenfirma te vermoorden door een uiterst zeldzaam radioactief stofje in zijn lijf te smokkelen. Wat is er mis met een fris autoongeluk, een vrolijk fluitende kogel uit een dakgoot, een iets te lange duik in de badkuip of een ongelukkige val van een kalkrots bij Dover? Dan krijg je natuurlijk dezelfde reacties, maar je voorkomt in ieder geval dat je slachtoffer zielig vanuit een ziekenhuisbed zijn laatste verklaring kan dicteren aan een medevennoot van de firma Berezovsky. En als je hem dan toch vergiftigen wil waarom dan in godesnaam polonium? Er zijn stoffen die al dan niet in combinatie met rauwe vis hetzelfde effect hebben, maar na gebruik onvindbaar zijn. Kortom, er is iets fishy met die dood van dear old Alexander.
Bovendien is er ook nog geen antwoord op de vraag waaróm hij naar de eeuwige gulag is gestuurd. In eerste instantie werd gemeld dat hij in het bezit was van het nodige materiaal over de achtergronden van de moord op de journaliste/activiste Anna Politkovskaja begin oktober in Moskou. Kan. Maar later kwam naar buiten dat Litvinenko kortgeleden in Israël een bezoekje had gebracht aan de vroegere CEO van de oliegigant Yukos, Leonid Nevzlin. Om hem wat documenten te overhandigen. Wat voor documenten? Weten we niet. Liggen nu bij de Londense bromsnorren. Maar het is in ieder geval interessant dat het voortijdig heengaan van de voormalige KGB-er (FSB-er) in verband wordt gebracht met de affaire rond het open Yukos-riool, waarin bijvoorbeeld ook Stephen Curtis vorig jaar september zijn einde vond. De ontwerper en laatste beheerder van dat riool, dat zich zelfs uitstrekte tot de Bermuda Commercial Bank van de Nederlandse oliezwendelaar John Deuss (1).
Om welke reden dan ook, het blijft mogelijk dat Putin vriend Litvinenko heeft laten opruimen. Maar erg waarschijnlijk is het niet. Al was het alleen maar omdat hij net bezig was om zijn banden met de Europese Unie te verstevigen en toe te treden tot de Wereld Handels Organisatie. En dan kan je dit gebroddel niet gebruiken. De enigen die baat hadden bij de theatrale dood van Litvinenko waren Putin’s oligarchische tegenstanders, die ooit hun moederland schielijk met geld en goederen moesten verlaten om te ontkomen aan het lot van collega’s als Khodorkovsky en Lebedev. Dus dat zou ook nog kunnen. En never say never. Stay tuned...

(1) Zie “Deuss en de Ruski’s” dd. 8 november 2006

De dood van een spion

  • Hits: 394
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch