Fred en de deals (044)

Het verhoor van Fred Teeven
Er zijn leugens, grove leugens en dan nog de waarheid volgens een (ex) politicus. Onze buschauffeur had geen herinneringen aan de gebeurtenissen die advocaat Sander Janssen zo graag van hem wilde horen. Nu komt ons dat niet zo onbekend voor. Ook over de deal met Cees Helman liet het geheugen de ex-staatssecretaris van justitie regelmatig in de steek. Ja, de verwachtingen waren hoog gespannen, maar wat een demasqué. Advocaat Sander Janssen was geen partij voor de doorgewinterde beroepsleugenaar die het zelfs schopte tot Staatssecretaris van Justitie. Ook werd vanaf het prille begin duidelijk dat niet zijn raadsman maar Holleeder zelf de regie had over het verhoor. Holleeder liet zien wie er de baas was. Hij schreef briefjes met vragen aan de getuige, die ongegeneerd voorgelezen werden door zijn advocaat. Hier stond de loopjongen van Holleeder, niet de ‘Dominus Litus’, de meester van het proces. Daar konden de 30 pagina’s met vragen niets aan veranderen. Kwantiteit is niet altijd kwaliteit, maar hopelijk is onze advocaat bekend met de achtergronden.

Een onwillige getuige
Teeven liet bij zijn eerste antwoord over de positie van Klepper en Mieremet (Spic & Span) in de Hollandse criminele netwerken, al blijken dat hij niet van plan was om opening van zaken te geven. Hij houdt zich van de domme, of Klepper en Mieremet daar al dan niet in werden genoemd en meent dat hij als getuige daarover niets kan zeggen. Zowel aan de liquidaties van de Amsterdamse criminelen Michael Vane en Erwin Tra heeft hij weinig herinneringen en ook niet aan het onderzoek naar de drugshandel van Klepper en Mieremet. Hoe kan dat? Zulke grootschalige onderzoeken en geen herinneringen?

Het City Peak onderzoek
Teeven weet wel iets over het ‘City Peak’ -onderzoek naar de drugshandel van Cor van Hout de voormalige bloedgabber van Willem Holleeder. “Daar kan ik niet omheen draaien, dat was een zaak die ik niet zal vergeten.” Dat was voor hem ook moeilijk te ontkennen, Teeven was in die zaak niet alleen zaaksofficier van justitie maar ook nog CIE-officier. Advocaat Janssen ziet zijn kans en begint over Thomas van der Bijl, en het grote wapenarsenaal bij hem gevonden dat waarschijnlijk was bedoeld voor wraak op Klepper en Mieremet. Teeven kan of wil daarover weinig zeggen. Volgens hem is er in het City Peak onderzoek gekeken naar de herkomst van die wapens maar hij herinnert zich de details niet.

De eerste aanslag op Cor ‘Flipper’ van Hout
Advocaat Janssen komt bij de beelden die gemaakt waren met een geheime camera die bij de overburen van Cor in de Deurloostraat geplaatst was. Op die beelden was de schutter te zien van de mislukte aanslag op Van Hout in maart 1996. Teeven zegt dat er breed is gerechercheerd op wie er achter de aanslag in 1996 zat en dat er meerdere scenario's zijn onderzocht, maar welke verdachten er specifiek in beeld zijn gekomen weet hij niet. Volgens Teeven was het de keuze van de politie om die camera te plaatsen en was het de keuze van de politie en justitie die beelden niet vrij te geven. Verder kan Teeven zich weinig te herinneren. "Het is 25 jaar geleden."

Ja het is inderdaad 25 jaar geleden, maar Teeven vertelt niet dat hij degene was die ‘onrechtmatig’ opdracht had gegeven om die camera’s te plaatsen en dat hijzelf die beelden 14 jaar lang in zijn bezit heeft gehad. Janssen gaat hier onvoorstelbaar de mist in en vraagt aan Teeven of Mieremet betrokken was bij de dood van Cor van Hout. Dat is wel onderzocht zegt Teeven maar niet door hem.
Wat was het echte verhaal achter de beelden? De politie bleek camerabeelden te hebben van die aanslag en wel van camera’s die in opdracht van voormalig officier van justitie Fred Teeven, onrechtmatig waren geplaatst. Volgens Teeven waren ze te onduidelijk voor onderzoek? Dit bleek later een ‘flagrante leugen’ te zijn. Het waren essentiële beelden, waardoor duidelijk werd dat Willem ’s zuster Sonja gelogen had in haar verklaring over de schutter. Het was Sonja, die als ‘enige’ de schutter op de beelden niet herkende. Volgens haar was de schutter een man in een zwarte jas met een sikje. Uit de beelden bleek dat er niemand anders aanwezig was tijdens de aanslag.

Regisseur Holleeder was er duidelijk over: "Jullie hebben de moordenaar laten weglopen."

De manipulatie
Het verhoor begint een farce te worden. Er wordt gezellig gekeuveld tussen Holleeder, Janssen en de manipulator Fred Teeven. Teeven pakt ze met boter en suiker in.

De canard over de bedreiging van Koos Plooij
Het eerste wat je tijdens de juridische studie over verhoren leert is het volgende: Stel tijdens een verhoor nooit een vraag als je het antwoord niet weet. Het gaat nu over de moordopdracht die de Sreten ‘Jotsa’ Jocic zou hebben gegeven voor officier van justitie Koos Plooij. We zullen de advocaat even uit de droom helpen: Er is nooit sprake geweest van plannen door Jocic om Koos Plooij te vermoorden. Teeven was in zee gegaan met een dubieuze kroongetuige, Wout van Kouwen die met dat leugenverhaal bij Teeven aanklopte. Zowel Teeven als Plooij namen dat zwamverhaal heel serieus tot ze teruggefloten werden door hun superieuren Joan de Wijkerslooth en minister Piet Hein Donner. Ondanks de bewezen leugens over de zogenaamde moordaanslag geeft Teeven aan de van moord verdachte Van Kouwen een zak geld mee om in Bonaire verder te gaan met zijn oplichtingspraktijken.

Willem Endstra, Van Essen, Stanley Hillis en de rest
Over Endstra, Ronald van Essen en de liquidaties van Klepper en Mieremet kan ex crimefighter Teeven zich weinig tot niets herinneren. Over het Joegoslaven milieu kan Teeven niets zeggen. Stanley Hillis mocht zich vanaf 1994 verheugen in aandacht van politie en justitie, dat is alles wat Teeven erover kwijt wil. Advocaat Janssen wil meer over Stanley Hillis horen en na de pauze blijkt Teeven hier toch meer van te weten. Althans, Teeven weet een beetje. Hillis was voornamelijk in de jaren negentig in beeld maar geen onderwerp van uitgebreid onderzoek? Hebben wij dan altijd een verkeerd beeld gehad van de ‘Kouwe Ouwe’?

De kunst van het ondervragen
Ondervragen is een kunst. Van die kunst heeft advocaat Janssen weinig kaas gegeten. Hij stelt vaak de goede vragen, maar weet niet door te drukken en laat zich met een kluitje in het riet sturen. Geen druk en dus geen resultaat. Neem de drugshandel van Thomas van der Bijl. Veel vragen, geen antwoorden. Terwijl de deal tussen Van der Bijl en Teeven zo duidelijk op straat lag. Ook hier verliest Sander Janssen de slag. Het wordt een droevige vertoning met gemaakte jovialiteit. Het betreft hier een tegenstander die aantoonbaar zit te liegen. Ga dan niet zitten lachen en ginnegappen maar confronteer hem en zorg dat hij moet antwoorden. Je cliënt heeft levenslang door deze houding!

Een faliekante misslag dit verhoor. Geen wonder dat zijn collega Malewicz het voor gezien hield. En wat is de vervanging? Een geroutineerd jurist die de klappen van de zweep kent? Nee, het lijkt meer op een dom gansje die er alleen bijzit om mede-advocaat Willem Holleeder in toom te houden. Je kunt in het hoger beroep je kruit niet droog houden. Ze zal moeten laten zien dat ze een eigen inbreng heeft. Hier win je het proces niet mee.

Resumerend: Weer hetzelfde politieke leuterverhaal: ‘Mijn geheugen laat me steeds in de steek. Hierover heb ik een beroepsgeheim.” De oplossing is duidelijk, zorg dat hij dan beter nadenkt. Stel de juiste vragen en vervolgvragen en bijt je erin vast. Door het flutonderzoek en de manipulaties door politie en justitie heeft Holleeder levenslang aan zijn broek. Hier en nu beroept een corrupte oud-FIOD-ambtenaar (blijkens een rapport van de rijksrecherche) zich erop dat hij zich niets herinnert. Het oude verhaal: Teeven herinnerde zich niets van de feiten tijdens de IRT-affaire maar loog er lustig op los. Teeven herinnerde zich niets van de deal met Cees Helman maar loog er lustig op los. Teeven herinnert zich niets van de onderzoeken naar of rond Willem Holleeder maar …

door Peter van Haperen

Fred en de deals

  • Hits: 380
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch