Van God los (004)

zaterdag 24 maart-2007
Veel dingen zijn katholieken nadrukkelijk verboden en dus vergrijpen zij zich daaraan met des te meer enthousiasme. Zo verpoost de clerus zich tamelijk massaal op, voor hen, aangename wijze met onder meer misdienaartjes en gelovigen die hulp nodig hebben.
Daar kunnen de geestelijken zelf niets aan doen. Het blad Echo der Liefde van de in Den Bosch gevestigde Roomse kruisvaardersstichting Kerk in Nood/Oostpriesterhulp Nederland opent in september 2002 het hoofdartikel met: “Het ‘mysterie van de schuld’ is erin geslaagd het gewaad van heiligheid van de Kerk te besmeuren.” Vertaald: het is de Boze die het Kerkgewaad besmeurt, niet de priesters met hun geile vlekken. Iets verder: “Toch valt het ‘Mysterie van de schuld’ de Kerk opnieuw op boosaardige en dreigende wijze aan, zoals nu in de Verenigde Staten. Uit geld- en machtzucht profiteren gewetenloze tijdgenoten van enkele priesters en kloosterlingen. Media die de Kerk vijandig gezind zijn, overdrijven mateloos het aantal gevallen waarin priesters betrokken zijn. Ze willen het aanzien van de Kerk, waartoe nog steeds een vierde van de bevolking in de Verenigde Staten behoort, ondergraven. Velen vergeven het de katholieke Kerk niet dat ze het celibaat verdedigt en vecht tegen abortus, euthanasie en doodstraf. Ze haten de Kerk zoals de duisternis het licht. Bij de ongeveer één procent die beschuldigd werden van kindermisbruik, betrekken ze de hele clerus. Enkele honderden beschuldigden, van wie weinigen gerechtelijk werden veroordeeld, zijn aangegroeid tot bijna de hele clerus van 46.075 priesters in de Verenigde Staten. Men doet alsof dit vreselijke kwaad alleen de Katholieke Kerk betreft en geen teken is van het morele verval van onze zieke maatschappij. De statistieken tonen aan dat kindermisbruik in de meeste gevallen in familiekring plaatsvindt. Wij willen deze duivelse strategie, die de invloed van de media gebruikt, ontmaskeren. (...)”
Alsof één procent, en dat betreft dan nog slechts degenen van wie bekend is dat zij kinderen en behoeftigen beklimmen, niet al meer dan ruim voldoende is om je heel stilletjes in een hoekje hartstikke dood te gaan zitten schamen!! Maar nee, dan trek je je bek open, roept “dat kindermisbruik in de meeste gevallen in familiekring plaatsvindt” en beschuldigt de media via een zweefkezenkreet als “het mysterie van de schuld” van een satanisch pact. Mag in dít duivels strategische medium even worden opgemerkt dat de naam Echo der Liefde zo wel een héél dubbele bodem krijgt?

Tweeënhalf jaar later opent de Echo der Liefde in januari/februari 2005 het hoofdartikel met: “De jonge priester was moedeloos: ‘Ik verdraag het niet meer’, zei hij tegen de kardinaal. ‘Ik verdraag het niet meer dat ze mij aanstaren omdat ik priester ben en dat ik op hun gezicht de vraag lees: ben ook jij een kinderverkrachter?’ Vele priesters ervaren hetzelfde. De campagnes in de USA en ook in Europa hebben diepe kloven van angst en onzekerheid geslagen in de ziel van vele van deze jongemannen. Het is bijna als een Kaïn-teken. Velen wagen zich niet meer in priesterkledij op straat en wat erger is: ze hebben hun onbevangen verhouding met kinderen en jongeren verloren. Men heeft hen de onbevangenheid van de kinderen Gods ontnomen. In de huidige ideologiestrijd zijn dat de overwinningen van het kwaad.”
Wéér zijn het de anderen, “het kwaad”, dat overal de schuld van is. Tegenwoordig komt het onderwerp in Echo der Liefde nauwelijks meer ter sprake. Volgens de beste Goebbeliaanse traditie wordt thans ter afleiding ingehakt op een zondebok die tot op het bot wordt uitgebeend: de islam.

Van God los

  • Hits: 326
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch