• Laatst gewijzigd: dinsdag 21 februari 2017, 16:59.

Gebagbonus (002)

  • Gepubliceerd in Actueel

Nog effe. Dan gaan we kleuren. In een hokkie waar de computer door Ronnie Platwurm is uitgezet. Om niet het risico te lopen dat een stem voor Mark Damesfiets door Russisch ingrijpen bij Jan Roos terechtkomt. Of bij haar van Simons. Zijn er geen mogelijkheden om de boel te flessen als de boel handmatig wordt gecontroleerd? Jawel, maar dan moet Vlad met name in de grote steden een heel stel Joeri's laten infiltreren en dat lijkt op korte termijn geen doen. Trouwens, als dat onverhoopt toch gebeurt, dan heb je een goeie kans dat Damesfiets het Torentje van binnenuit barricadeert en gewoon blijft zitten waar ie zit. Net als laatst die president Jammeh van Gabon. Die weigerde ook op te stappen omdat er volgens hem was gesjoemeld bij de verkiezingen. Maar na wat speels wapengerammel door de buren zei Jammeh jammer en vertrok.
Nu we het toch over dit natuurverschijnsel hebben. In 2010/2011 hebben we ons nogal druk gemaakt om de verkiezingen in Ivoorkust. Daarbij legde president Olivier Gbagbo, die wel wat zag in de Pan-Afrikaanse ideeën van Khadaffi, het loodje. Figuurlijk. Later bijna letterlijk, toen Sarkozy wat helicopters in de strijd wierp. Gbagbo werd gearresteerd en belandde in Scheveningen. Ook aan de kust, maar niet van ivoor. Dat dure materiaal is wel even verderop gebruikt. In de toren van het Vredespaleis, waar de oud-president voor de kadi werd gesleurd wegens onwelvoeglijkheden tegen burgers bij de strijd tegen zijn opvolger, IMF-stooge Ouattara.
Voor een beetje proces heb je getuigen nodig en de door ons zo diep bewonderde Internationale Strafhut stuurde mevrouw Fatou Bensouda op pad. Een juf die in vroeger dagen minister van Justitie in Gambia was geweest en sinds juni 2012 als aanklager fungeert in het alternatieve circus in Den Haag. Midden 2015 vond ze in Ivoorkust een op het oog geschikte kandidaat. Volgens diens latere verklaring liet Fatoutje hem geen keus. Hij moest getuigen tegen Gbagbo, die ooit zijn mentor was geweest. Zo niet, dan zou het leven van zijn familie en dat van hemzelf ernstige deuken oplopen. Om hem te masseren kreeg ie een reeks aangename hebbedingen en werd ie naar een luxe bedoening in Marokko overgebracht. Daar werden hem gouden bergen in het vooruitzicht gesteld als ie een boekje open wilde doen. Maar getuige P. 483, in de Haagse wandelgangen “Gbagbo junior”, hield het boekje dicht. Als er al een boekje was. Daarop werd het rozige feestje wat teruggeschroefd in Senegal, de druk nam toe. Toen hij nog steeds geen krimp gaf werd “junior” teruggebracht naar Marokko. Nadat hij alle cadeautjes en zijn paspoort had moeten afstaan werd hij bij de vulles gezet met 60 euro op zak. Ajuu paraplu. Toedeloe. Het enige wat hij in feite over had was zijn eer. De Internationale Strafhut? Je wil het niet weten. Stay tuned.

Gelabeld als gebagbonus