• Laatst gewijzigd: woensdag 22 februari 2017, 14:59.

De sores van Soros

  • Gepubliceerd in Actueel

Eigenlijk heet ie György Schwartz. Maar zijn Joodse ouders zagen waarschijnlijk de bruine bui hangen en lieten in de jaren dertig hun achternaam veranderen in Soros. En zo werd György Schwartz George Soros. Een doodgewone Hongaarse jodenjongen, die nog geen 14 was toen Endlösungspecialist Adolf Eichmann in Boedapest arriveerde om ook daar de zeis ter hand te nemen. Dat kostte 565.000 Joden het leven. Maar George ontsprong de dodendans. Zijn werkgever beschermde hem. Je zou verwachten, dat ie na de oorlog met een uit de kluiten gewassen trauma heeft rondgelopen. Maar dat bleek voor de voormalige werkgever van prinses Mabel Martine van Oranje Nassau – Wippe Smit even anders te liggen. Tijdens een geruchtmakend interview met Steve Kroft van Sixty Minutes kwam good old Georgie in 1998 ondermeer tot de volgende uitspraken:

Kroft: My understanding is that you went out with this protector of yours who swore that you were his adopted godson.
Soros: Yes, yes.
Kroft: Went out, in fact, and helped in the confiscation of property from your fellow Jews, friends and neighbours.
Soros: Yes. That's right. Yes.
Kroft: I mean, that sounds like an experience that would send lots of people to the psychiatric couch for many, many years. Was it difficult?
Soros: No, not at all. Not at all. I rather enjoyed it.
Kroft: No feelings of guilt?
Soros: No, only feelings of absolute power.

Na de oorlog is George vrolijk verdergegaan met zich oneigenlijk verrijken. En zijn absolute power te gebruiken om overal waar hij de gelegenheid kreeg een kleurige lente te verspreiden. Desnoods met geweld. Terwille van de democratie en het vullen der zakken. Er is vooral in de afgelopen periode waarin Soros' poedel Hellary zich in het Witte Gekkenhuis probeerde te wurmen door allerlei NGO's en actiegroepen geprobeerd dit interview als een eend af te doen. Vandaar dat we mede dankzij de alertmodus van een trouwe lezer dit stukje soresproza uit de modder hebben getrokken. Mocht u belangstelling hebben voor het hele interview, dan kunt u zich hier een uurtje uitleven. Leve de Open Society. Hoera, hoera, hoera.