• Laatst gewijzigd: dinsdag 21 februari 2017, 16:59.

Rechtsgang (005)

  • Gepubliceerd in Actueel

Je denkt er niet elke dag aan. Maar in 1946 gingen de leiders van het Derde Rijk in Neurenberg wel degelijk voor de bijl wegens het voeren van een agressieoorlog. Dat kreeg toen het etiket “supreme international crime” mee. En dat was het ook. Op grond van het toen geïntroduceerde principe probeert de Irakese alleenstaande moeder van vijf koters Sundus Shaker Saleh al een paar jaar langs juridische weg compensatie te wringen uit zes niet onbemiddelde Amerikanski's: George W. Bush, Richard Cheney, Donald Rumsfeld, Colin Powell, Condy Rice en Paul Wolfowitz. In haar ogen verantwoordelijk voor de agressieoorlog versus Irak op grond van gehusselde info. En gelijk heeft ze.
In december 2014 werd haar civiele eis nog door de shredder gehaald. Op grond van de vermeende immuniteit van de zes hufters. Maar met het Chilcot rapport in de hand zocht ze het onlangs wat hogerop. Onder het credo “wat bij Blair kan moet ook bij Bush kunnen”. Het OM heeft inmiddels al bezwaar gemaakt tegen de introductie van ome John Chilcot's opus magnum bij het eventuele proces. Begrijpelijk, want als dit civiele proces inderdaad op gang wordt getrokken dan zijn de turnips done. Dan komen er nog meer rechtzaken tegen deze remakes van de jongens die in 1946 voor de kadi stonden. En niet tegen hullie alleen, maar ook tegen Barack O. en Hillary C.. Dit odd couple draagt verantwoordelijkheid voor de nog altijd voortwoekerende agressielente in Libië en Syrië, die al honderdduizenden mensen het leven heeft gekost. Justice for all? Forget it. Stay tuned.

Gelabeld als rechtsgang