Date: Thu, 01 Jul 1999 22:45:10 +0200
To: lokabaal@dsl.nl
From: Fabel van de illegaal <lokabaal@dsl.nl>
Subject: Tussentijdse rapportage: Banden van Edward Goldsmith met extreem-rechts

Beste lezer,

Zoals je weet is De Fabel van de illegaal sinds begin juni 1999 gestopt
met alle activiteiten voor de internationale anti-MAI en WTO-campagnes. We
zijn begonnen met een uitgebreid onderzoek naar de nationalistische en
Nieuw-Rechtse interesses en belangen bij deze campagnes. Daarbij hebben we
met diverse mensen contact gezocht om informatie te vragen en de discussie
over deze kwestie aan te zwengelen.
We willen proberen iedereen met wie we in gesprek zijn zo goed mogelijk op
de hoogte te houden van ons onderzoek en onze conclusies. Daarom zullen we
regelmatig onze bevindingen aan jullie opsturen in de vorm van artikelen en
in de vorm tussentijdse onderzoeksrapportages.
Hieronder vind je een tussentijdse rapportage over de banden van Edward
Goldsmith met extreem-rechts (bijgewerkt tot 16 juni 1999). Naast deze
opsomming van de banden met Nieuw Rechts werken we ook aan een vergelijking
van de ideeen van Goldsmith met de ideologie van Nieuw Rechts. Dit zal
tesamen uiteindelijk in een artikel kunnen worden samengevoegd. De
onderstaande tekst is niet bedoeld om in de huidige vorm als artikel te
publiceren.

Reacties en aanvullende informatie zijn van harte welkom.

Hartelijke groeten,
Eric Krebbers en Merijn Schoenmaker
De Fabel van de illegaal

-----
Vooraf volgt eerst een korte introductie over de politiek van Nieuw Rechts.

Alain de Benoist, een van de grote voormannen van Nieuw Rechts, propageert
het voeren van een metapolitiek, die voortbouwt op het door de linkse
ideoloog Gramsci ontwikkelde concept van de culturele hegemonie. Wie de
macht in de maatschappij wil veroveren doet er goed aan eerst de culturele
hegemonie naar zijn hand te zetten. De door De Benoist gepropageerde
Nieuw-Rechtse strategie is erop gericht om een geschikte voedingsbodem te
creeren voor een verdere opkomst van extreem-rechts. Voorwaarde voor het
slagen van deze Nieuw-Rechtse politiek is dat zij het isolement van
extreem-rechts doorbreken en zich een plek te veroveren als een
geaccepteerde stroming in het politieke spectrum. Daarom streeft men naar
frontvorming en coalities zoals het organiseren van petities. Uit
strategische overwegingen worden de racistische en fascistische ideeen
tijdelijk niet al te expliciet uitgesproken, maar verpakt in andere meer
geaccepteerde concepten. Nieuw Rechts kiest daarbij stellingnames die,
hoewel op een verkapte manier, op de langere termijn inherent bijdragen aan
het versterken van de voedingsbodem voor extreem rechts.

-----
Banden van Edward Goldsmith met extreem-rechts (tussentijdse rapportage
bijgewerkt tot 16 juni 1999)

Edward Goldsmith is een erg geziene gast bij Le Nouvelle Droite in
Frankrijk en België. Op 27 november 1994 sprak hij op het 28e colloquium
van GRECE, dat speciaal georganiseerd werd naar aanleiding van het 25-jarig
bestaan van de think tank. (9) GRECE staat zeer nabij het Front National.
De directeur is Alain de Benoist. Nadien is Goldsmith vaker langs geweest
bij de colloquia van De Benoist. (10)
Op 11 november 1997 was Goldsmith een hoofdattractie op het 3e colloquium
van TeKoS in Antwerpen, de met GRECE vergelijkbare think tank die zeer
nabij het Vlaams Blok staat. Het thema was: "Hoe overleven we de
decadentie?" Collega-sprekers waren onder meer mede-oprichter van het
Vlaams Blok en TeKoS-hoofdredacteur Luc Pauwels en Alain de Benoist.
Misschien wel de grootste Goldsmith-fan in België is de extreem-rechtse
Guy de Martelaere. Hij vertaalde voor TeKoS het Goldsmith boek The Way in
het Nederlands en tevens zijn bijdrage aan het TeKoS-congres en een aantal
van zijn artikelen uit The Ecologist. De Martelaere heeft ook een eigen
nieuw-rechts blad Gwenved, waarin hij veel publiceerd over Goldsmith. (14)
In het voorjaar van 1998 gaf Goldsmith nog een interview weg aan
Vrijbuiter, een blad nabij TeKoS. Hij pleit daarin voor het gezin als
hoeksteen in de strijd tegen de milieucrisis. (13)
Op 11 januari 1998 was Goldsmith in Parijs te gast op het eerste
colloquium van het nieuw-rechtse milieu-organisatie Le recours aux forêst,
getiteld "L'ecologie contre le progrès?". Collega-sprekers waren onder meer
Alain de Benoist en leden van le Mouvement Pour la France (MPF). (7) De
directeur van Le recours aux forêst, Laurent Ozon, is tevens het hoofd van
de milieu-tak van GRECE, genaamd La nouvelle écologie. (12) De naam van de
nieuwe organisatie Le recours aux forêst betekent: terug naar het woud. De
"Indo-germanen" (lees: Ariërs) zouden van nature "bosvolkeren" zijn en de
semitische "woestijnvolkeren". GRECE probeert via de ecologiebeweging en
nieuw-heidense stromingen bloed-en-bodem ideeën opnieuw ingang te doen
vinden. Ozon is een groot aanhanger van de ideeën van Goldsmith. (6) Samen
bezoeken ze de bijeenkomsten van De Benoist. (10) Ozon schrijft regelmatig
in de bladen van De Benoist, Krisis en Elements. (10) Ozon is net als
FN-leider Mégret overduidelijk een product van de opleiding van Le Nouvelle
école van De Benoist.
De bijdragen van De Benoist en allerlei leden van het Front National
ontbreken in geen enkel nummer van het gelijknamige blad van Le recours aux
forêst. (8) Een andere regelmatig terugkerende schrijver in dat blad is
Antoine Waechter. (7) Waechter sprak ook op het tweede colloquium van Le
recours, op 24 januari 1999. (9) Hij is een van de oprichters van Les
Verts, maar vertrok in 1994 omdat hij ze te links vond geworden. Laurent
Ozon heeft Goldsmith voorgesteld om in juni 1999 deel te nemen aan de
Europese verkiezingen en wel via de Mouvement Ecologiste Independante
(MEI), die ongeveer 1000 leden heeft in heel Frankrijk. (9) Goldsmith wilde
wel, maar alleen als Waechter tot lijsttrekker van de partij benoemd zou
worden. Waechter en Goldsmith kennen elkaar al sinds een bijeenkomst in
1973, toen Goldsmith "Survival International" oprichtte en Waechter Les
Verts. (11) Ozon onderhandelde namens Goldsmith met de MEI. De partij ging
snel akkoord, zeker toen bekend werd dat Goldsmith veel geld mee zou
brengen. (10) Het verkiezingsprogramma voor de Europese verkiezingen van
dit jaar werd hoogst waarschijnlijk door Goldsmith zelf geschreven. De
engelstalige tekst (van de Franse partij) komt volledig overeen met
Goldsmith's ideologie. (11) Na enige ophef in de landelijke media over de
extreem-rechtse voorkeuren van Waechter trok Goldsmith zich op 16 februari
1999 terug uit de MEI.

De afdelingen van het Europese netwerk van nieuw-rechtse think tanks
Synergies Européennes (SE) zijn zich sinds enkele jaren ideologisch op het
gedachtengoed van Edward Goldsmith gaan baseren. (1) SE heeft in ieder
geval secties in Frankrijk, België, Rusland, Oostenrijk, Letland, Litouwen,
Joegoslavië, Italië (Orion) en Duitsland (Synergon Deutschland). In het
netwerk nemen ook allerlei ecologische, regionalistische en spirituele
groeperingen deel. (3) Goldsmiths boek "De Weg" is in die kringen
verplichte literatuur. (5) Ook de openlijk ecofascistische Unabhängigen
Ökologen Deutschlands en de Hamburgse "Arbeitskreis Grüne Trommel" hangen
tegen SE aan. Zij zeggen zich eveneens op Goldsmiths denken te baseren. (1)
Secretaris Generaal en motor achter SE is de Belg Robert Steuckers. Die
was vanaf 1981 de assistent en kroonprins van GRECE-oprichter en
internationaal meest bekende nieuw-rechtse voorman Alain de Benoist. Na een
interne discussie in 1993 splitste Steuckers zich met een groep af en
stichtte SE. Steuckers stoorde zich aan de eenzijdige metapolitiek van De
Benoist en wilde zich ook met directe machtspolitiek gaan bezig houden. (2)
"Wanneer de oude partijkaders van de Russische communistische partij
gesprekken voeren met slavische nationalisten van uiteenlopende stromingen
of zelfs met hun samenwerken, of wanneer de Rifondazione Communista met de
MSI in Reggio de Calabria samen besluiten verder te strijden tegen de
verdefelijke oude partijen die Italië bijna 50 jaar slecht geregeerd
hebben, wanneer linkse vakbondsactivisten in Gent of Antwerpen samengaan
met Vlaamse nationalisten, wanneer extreem-links en extreem-rechts in
Denemarken hun inspanningen tegen Maastricht bundelen, wanneer de
nonconformistische Oostenrijkse Groene Günther Nenning en de Duitse
PDS-bons Scheringer zich door het nieuw-rechtse blad Junge Freiheit laten
interviewen, dan is dat een voorteken dat het gaat dooien: sta op tegen de
geldzakken en de partijbonzen, verhef u!" Aldus Steuckers. (3)
Steuckers is een fan van Goldsmidt, en voelt zich net als hem aangetrokken
tot het heidendom. Steuckers is actief in de heidense beweging. "De tijd
van het kruis is voorbij. Het zonnewiel zal terugkeren, en zo zullen we
bevrijd zijn van de joodse god, en ons volk zal zijn eer terugkrijgen",
schreef hij. (4)
Steuckers en De Benoist zijn nog steeds de meest vooraanstaande
nieuw-rechtse ideologen en vullen elkaar mooi aan.

Sir James of Jimmy Goldsmith was de broer van Edward. Hij stierf in 1997.
Hij bezat op dat moment in totaal ongeveer 1150 miljoen pond, ofwel zo'n
3500 miljoen gulden, en was daarmee op 5 na de rijkste man in Engeland. De
laatste 8 jaar van zijn leven was hij 400 miljoen pond rijker geworden (15)
via allerlei handige financiële transacties, waaronder de verkoop van
aandelen in de goudmijnen van Newmont aan Soros. (18) Een deel van dat geld
zit nu in de James Goldsmith Memorial Foundation. De zoon van James, Zac,
werkt ook bij The Ecologist.
In tegenstelling tot wijlen zijn broer James staat Edward Goldsmith niet
bekend als extreem-rechts. Bij nader inzien overlappen de politieke
opvattingen van Edward en James elkaar voor het overgrote deel. Zij het dat
James altijd meer nadruk legde op verzet tegen de Europese eenwording en
Edward meer nadruk legt op de behoud van het milieu.
James schreef in 1994 de bestseller "The Trap" en in 1995 "The Response"
om de felle kritiek erop te weerleggen. In zijn beide boeken stelt hij dat
de mondiale vrijhandel de sociale stabiliteit vernietigd heeft. Op 15
november 1994 verscheen hij voor de Amerikaanse senaat om te getuigen tegen
het GATT, dat werkeloosheid zou opleveren in de geïndustrialiseerde wereld
en de boeren in de ontwikkelingslanden hun land doen kwijt raken. (17)

In Frankrijk richtte James samen met onder meer parlementslid Philippe de
Villiers en Charles de Gaulle de Mouvement Pour la France (MPF) op. (16)
James Goldsmith stak 3,5 miljoen dollar in de verkiezingscampagne voor de
Euro-verkiezingen in 1994. De streng katholieke edelman De Villiers is een
prominent lid van nieuw-rechts. Hij stamt af van een machtige familie en
was vroeger lid van de royalistische groepering Restauration Nationale.
Zijn anti-socialisme is legendarisch. Hij heeft eerder samen met iemand van
het Front National de Alliantie voor een Nieuwe Cultuur opgericht. De
Villiers wil de grenzen hermetisch afsluiten, is rabiaat tegen abortus en
voorstander van de doodstraf. Positief aan De Villiers zou volgens sommigen
zijn dat hij leek te concurreren met het Front National en zo een splitsing
zou veroorzaken binnen extreem-rechts. In werkelijkheid bleken de twee
elkaar naadloos aan te vullen. Waar Le Pen vooral stemmen trekt in de arme
wijken, bleek De Villier in staat door extreem-rechts ook voor velen in de
rijke buitenwijken aanvaardbaar te maken. Hij pakte bij de
Euro-verkiezingen in 1994 12,3 %, van de stemmen. Bij nationale
verkiezingen in 1995 4,7 %. (19) Bij de recente Euro-verkiezingen in juni
1999 werkte hij samen met Pasqua (ex-minister, die bekend stond om zijn
snoeiharde vreemdelingenbeleid) en richt zich vooral tegen de Amerikanen.
(20) De Villiers is altijd een trouwe vriend van de familie Goldsmith
gebleven. Zo verschijnt zijn naam in maart 1999 op de lijst van
ondertekenaars van "The Ecologist's Declaration on Climate Change", die
georganiseerd werd door Edward Goldsmith. (21)
In november 1994, kort na de oprichting van de MPF, begon James in
Engeland met de Referendum Party, die een referendum over deelname aan de
EU moest afdwingen. James werd in Frankrijk gekozen tot Euro-parlementslid
en werd voorzitter van de fractie "Europa van de naties" in het
Euro-parlement (16), waarin leden van de MPF samenwerkten met een aantal
Denen en 2 Nederlanders van de SGP/GPV/RPF, waaronder Hans Blokland. (22)

Nader onderzoek is op veel punten nog nodig. Nog in deze opsomming
ontbrekende thema's zijn Goldsmith's banden met de extreem-rechtse Britten
Richard Hunt (ex-Green Anarchist) en Roger Scruton (Salisbury Review) en
Goldsmith's contacten via de Ecologist met het antisemitische
samenzweringsblad Nexus in Australië.

Bronnen:
(1) Cremet, "Neue" rechte: jetzt generationenübergreifend, juni 1997. In:
AK 403.
(2) Speit, Schilsal und tiefe, maart 1999. In: Jenseits des nationalismus.
(3) Cremet, Für eine Allianz der "Roten" und der "Weissen", maart 1999. In:
Jenseits des nationalismus.
(4) De Zutter, "Politieke soldaten tegen de multi-raciale maatschappij".
In: De Morgen 26 mei 1999.
(5) De Zutter, terug naar de "racistische" natuur. In: De Morgen 27 mei 1999.
(6) Ozon, Ecologie et liberalisme, december 1998. In: Silence 238.
(7) M.P., L'autre sensibilité écologiste, januari 1999. In: Silence 240.
(8) Lipietz, Virage nouvelle droite?, februari 1999. In: Silence 241.
(9) Silence, Waechter, Goldsmith etc, april 1999. In: Silence 243.
(10) Chombeau, La dérive extrémiste d'Antoine Waechter. In: Le Monde, 18
februari 1999.
(11) Internet-site van MEI.
(12) Schmid, Der Krieg der Petitionen, april 1999. In:Jungle World 15.
(13) Van den Broele, Edward Goldsmith: menselijk, al te menselijk, voorjaar
1998. In: Vrijbuiter 3.
(14) De Martelaere, Nieuws en korte beschouwingen, januari 1998. In:
Gwenved 23.
(15) Sunday Times, Rich list 1999.
(16) Internet-site van de Referendum Party.
(17) Trade Week in Review, 10 november 1994.
(18) The Reuter European Business Report, 10 augustus 1993.
(19) Van der Velpen, Zwarte horizonten, 1995.
(20) Bresson, Pasqua et Villiers unissent leurs maigres bataillons. In:
Liberation, 10 april 1999.
(21) The Ecologist, Declaration on Climate Change, maart/april 1999.
(22) Van der Velden, Euro-sceptici bestrijden eigen parlement. In: NRC 7
juni 1999.