99-9-9, Miljonair Goldsmith steunt links en extreem-rechts

Nieuw-rechtse ideologen in heel Europa zoeken contact met linkse activisten
om samen verzet te organiseren tegen bijvoorbeeld natuurvernietiging of de
vermeende globalisering. (1) Men hoopt zo tevens extreem-rechts opnieuw
salonfähig te maken. De Britse ecoloog Edward Goldsmith steunt hen daarbij.
Hij financiert en werkt samen met een hele reeks progressieve organisaties
- ook in Nederland! - en is een van de drijvende krachten achter de
internationale campagne-netwerken tegen de "vrijhandel". Tegelijkertijd
speelt de miljonair een steeds belangrijker rol in extreem-rechtse kringen.

In één adem genoemd worden met linkse intellectuelen en activisten, dat is
de eerste stap in de strategie van nieuw-rechts. De linkse handtekeningen
onder de nationalistische petitie tegen de Kosovo-oorlog, dit voorjaar,
werden in nieuw-rechtse kringen dan ook als een groot succes gevierd. (2)
Rond dezelfde tijd bracht ook Goldsmith links en extreem-rechts bijeen met
een petitie, zijn "Ecologist's declaration on climate change". (3) Die werd
vanuit Nederland ondertekend door onder meer medewerkers van de
organisaties A SEED, Aktie Strohalm, Corporate Europe Observatory en
Stichting Aarde.
Daarmee kwamen die schouder aan schouder te staan met mede-ondertekenaar
Philippe de Villiers, de leider van de Franse extreem-rechtse partij
Mouvement Pour la France (MPF). Deze streng katholieke edelman is een
prominent lid van nieuw-rechts in Frankrijk. Hij wil de grenzen hermetisch
sluiten, abortus afschaffen en de doodstraf herinvoeren. De MPF werd in
1994 opgericht met een schenking van 3,5 miljoen dollar van James
Goldsmith, de inmiddels overleden schatrijke broer van Edward Goldsmith.
(4) De Villiers weet extreem-rechts ook aantrekkelijk te maken voor rijken
die uit fatsoen nog niet op het Le Pen's Front National durven te stemmen.
Hij haalde bij de Euro-verkiezingen in 1994 en 1999 rond 13% van de
stemmen. Momenteel deelt De Villiers zijn lijsttrekkerschap met ex-minister
Pasqua, die vooral bekend stond om zijn snoeiharde vreemdelingenbeleid. (5)
Goldsmit introduceert regelmatig extreem-rechtsen bij allerlei initiatieven
alsof ze ook gewoon een van de geaccepteerde politieke stromingen
vertegenwoordigen. Hij doorbreekt zo het anti-fascistische cordon sanitaire
dat in veel landen om extreem-rechts gelegd is. Een tweetal zeer recente
voorbeelden.
Goldsmith is eigenaar en hoofdredacteur van het blad The Ecologist, dat op
26 mei 1999 samen met de International Society for Ecology and Culture
(ISEC) een congres organiseerde. In het comité van aanbeveling mocht van
Goldsmith de Britse nieuw-rechtse ideoloog Roger Scruton plaatsnemen.
Scruton is uitgever van het nieuw-rechtse blad Salisbury Review, dat dit
voorjaar nog een artikel van Vlaams Blok-leidster Alexandra Colen
publiceerde. (6)
The Ecologist plaatst ook maandelijks een advertentie voor het Australische
antisemitische samenzweringsblad Nexus. Voor Ecologist-lezers die abonnee
van Nexus worden is er zelfs een "speciale aanbieding". (7) Nexus
publiceerde dit voorjaar nog een tweedelige serie over het vermeende joodse
grootkapitaal en haar sturende rol in de Europese geschiedenis. (8)

Op bezoek bij nieuw-rechts
Edward Goldsmith promoot nieuw-rechts niet alleen, maar hij gaat er zelf
ook graag op bezoek. Goldsmith is een geziene gast bij nieuw-rechts in
Frankrijk en België. Op 27 november 1994 sprak hij voor het eerst op een
colloquium van GRECE, de think tank verbonden aan het Franse Front
National. (9) Dit 28-ste colloquium was georganiseerd vanwege het 25-jarig
bestaan van GRECE en Goldsmith was er eregast. GRECE-directeur Alain de
Benoist en Goldsmith konden het goed vinden en het was dan ook niet voor
het laatst dat Goldsmith bij hem op bezoek kwam. (10) "Een prima kerel die
Benoist, niets mis mee", meent Goldsmith. (11) De Brit heeft veel van De
Benoists "bijzonder interessante" boeken en artikelen gelezen en gelooft
dat de ideeën van GRECE "de laatste 12 jaar erg veranderd zijn". (12) Met
zulke uitspraken steunt Goldsmith actief het streven van extreem-rechts
naar acceptatie.
Op 11 november 1997 was Goldsmith te gast op het derde colloquium van TeKoS
in Antwerpen. TeKoS is een met GRECE vergelijkbare think tank, verbonden
aan het Vlaams Blok. "Hoe overleven we de decadentie?", was het thema van
de discussie. Goldsmiths collega-sprekers waren onder meer De Benoist en
TeKoS-hoofdredacteur Luc Pauwels. Pauwels was een van de oprichters van het
Vlaams Blok.
Goldsmiths toespraak werd voor het tijdschrift van TeKoS vertaald door Guy
de Martelaere, waarschijnlijk de grootste Goldsmith-fan in België. Hij
vertaalde voor TeKoS ook een flink aantal van Goldsmiths artikelen uit The
Ecologist en voor de TeKoS-boekenreeks zelfs zijn lijvige boek The Way. In
zijn eigen nieuw-rechtse ecologische blad Gwenved publiceert De Martelaere
ook veel over Goldsmith. (13) De Brit gaf overigens in het voorjaar van
1998 nog een interview weg aan De Martelaere's collega's van het
Vlaams-nationalistische en ecologische blad Vrijbuiter. (14)

Op bezoek bij de Bosjesmannen
Op 11 januari 1998 was Goldsmith in Parijs als spreker te gast op het
eerste colloquium van de nieuw-rechtse milieu-organisatie Le recours aux
forêst, getiteld "L'ecologie contre le progrès?". Onder de andere sprekers
bevonden zich ook Alain de Benoist en leden van De Villiers' MPF. (15) "Le
recours aux forêst" betekent letterlijk "de terugkeer naar het woud". Veel
nieuw-rechtse ideologen menen dat "de Indo-Germanen" (lees: Ariërs) "van
nature bosvolkeren" zouden zijn, in tegenstelling tot "de semitische
woestijnvolkeren". Le recours aux forets is opgericht door GRECE, dat via
de ecologiebeweging en nieuw-heidense stromingen Blut-und-Boden theoriën
opnieuw ingang wil doen vinden.
Directeur van Le recours aux forêst is Laurent Ozon. Hij is tevens hoofd
van de milieutak van GRECE, genaamd La nouvelle écologie. (16) Ozon is net
als de FN-leider Mégret overduidelijk een product van De Benoists
nieuw-rechtse opleidingsinstituut Le Nouvelle école. Hij schrijft
regelmatig in de bladen van De Benoist, genaamd Krisis en Elements. (10)
Ozon ontwikkelde zich tot een groot aanhanger van de ideeën van Goldsmith
en citeert hem om de haverklap in zijn artikelen. (17) Hij interviewde
Goldsmith ook en publiceerde diverse artikelen van de Brit in zijn
gelijknamige blad. Daarin staan steevast ook bijdragen van De Benoist en
allerlei leden van het Front National. (18)
Laurent Ozon en Goldsmith zijn goede vrienden. Samen bezoeken ze regelmatig
de bijeenkomsten van De Benoist. (10) Ozon stelde Goldsmith voor om in juni
1999 deel te nemen aan de Europese verkiezingen via Mouvement Ecologiste
Independante (MEI), een rechtse ecologische partij met ongeveer 1000 leden.
(9) Goldsmith benoemde Ozon tot zijn woordvoerder en liet de
onderhandelingen over zijn deelname aan hem over. Goldsmith had maar één
belangrijke voorwaarde gesteld, namelijk dat zijn oude kameraad Antoine
Waechter lijsttrekker mocht worden.
Waechter en Goldsmith kennen elkaar al sinds een bijeenkomst in 1973, toen
Waechter de politieke partij Les Verts (De Groenen) oprichtte. (19)
Waechter stapte in 1994 uit de partij toen hij die te links vond geworden.
Sindsdien is hij veelvuldig te vinden in kringen rond GRECE. Waechter
schreef meerdere artikelen in Le recours aux forêst (15) en was op 24
januari 1999 een van de sprekers op het tweede colloquium van Le recours
aux forêst. (9)
Het bestuur van MEI ging snel akkoord met Goldsmiths plannen, zeker toen
men hoorde dat de miljonair veel geld mee zou brengen. (10) Goldsmith
schreef daarop snel een Europees verkiezingsprogramma. (19) Na enige ophef
in de Franse pers over Waechters extreem-rechtse politieke voorkeuren trok
Goldsmith zich op 16 februari 1999 terug uit de partij.
"Een boeiende spreker", schreven de redacteuren van het Nederlandse
nieuw-rechtse blad Studie, Opbouw, Strijd (SOS), nadat ze in 1997 een
lezing van Ozon hadden bijgewoond op de GRECE-zomeruniversiteit. In het
eerstvolgende nummer van S.O.S. publiceerden ze een artikel van Ozon en
raadden ze hun achterban aan om eens kennis te nemen van de werken van
Ozon, Waechter en Goldsmith, en van de bladen Le recours aux forêst en The
Ecologist. (20)

Een Europese fanclub
Goldsmith propageert al ruim 30 jaar hetzelfde totalitaire ecologische
wereldbeeld. (21) Zijn ideeën vinden de laatste jaren meer en meer
weerklank bij veel vooraanstaande nieuw-rechtse ideologen. Een van de
belangrijkste is de Belg Robert Steuckers, de grote motor en secretaris
generaal van het Europese netwerk van nieuw-rechtse think tanks Synergies
Européennes (SE). Steuckers was vanaf 1981 assistent en kroonprins van De
Benoist. Na een interne discussie in 1993 splitste hij zich met een groep
aanhangers af en stichtte SE. Steuckers vindt dat nieuw-rechts zich niet
langer uitsluitend moet beperken tot discussies en stortte zich in de
directe machtspolitiek. (22) Hij probeert nu overal in Europa het cordon
sanitaire te doorbreken door bondgenootschappen te stimuleren tussen
nationalistische groeperingen en oud-communistische partijen en vakbonden.
Inmiddels heeft SE voorzover bekend al secties in Frankrijk, België,
Portugal, Rusland, Oostenrijk, Letland, Litouwen, Joegoslavië, Italië en
Duitsland. De politieke projecten van De Benoist en Steuckers vullen elkaar
naadloos aan en hun organisaties werken nog steeds incidenteel samen. Zo is
bijvoorbeeld SE-lid Robert Cousty ook betrokken bij de oprichting van Le
recours aux forêst, in eerste instantie toch een project van GRECE. (23)
De SE-secties zijn zich ideologisch meer en meer op het gedachtengoed van
Edward Goldsmith gaan baseren. (24) Goldsmiths boek "De Weg" is er haast
verplichte literatuur. (25) Aan het SE-netwerk nemen tegenwoordig ook
allerlei ecologische, regionalistische en spirituele groeperingen deel
(26), zoals de ecofascistische Unabhängigen Ökologen Deutschlands en de
Hamburgse Arbeitskreis Grüne Trommel. Die baseren zich eveneens op
Goldsmiths denken. (23) Steuckers is ook actief in de heidense beweging en
voelt zich waarschijnlijk ook tot Goldsmith aangetrokken vanwege diens
propaganda voor het heidendom. "De tijd van het kruis is voorbij. Het
zonnewiel zal terugkeren, en zo zullen we bevrijd zijn van de joodse god,
en ons volk zal zijn eer terugkrijgen", aldus Steuckers. (27)

Eric Krebbers

Uit: De Fabel van de illegaal, nr. 36 (september 1999)

Bronnen:
(1) Krebbers, Met "nieuw-rechts" tegen de globalisering?, oktober 1998. In:
De Fabel van de illegaal 31.
(2) Krebbers, Nieuw-rechts anti-oorlogscomité verleidt linkse
intellectuelen, juli 1999. In: De Fabel van de illegaal 35.
(3) The Ecologist, Declaration on Climate Change, maart 1999.
(4) Van der Velpen, Zwarte horizonten, 1995.
(5) Bresson, Pasqua et Villiers unissent leurs maigres bataillons. In:
Liberation, 10 april 1999.
(6) Colen, A cry for help. In: Salisbury review, voorjaar 1999.
(7) Speciale aanbieding van Nexus. In: The Ecologist 3, mei 1998.
Nexus-advertenties staan ook in The Ecologist 3 & 4, mei en juli 1999.
(8) Carmack, Central Banking and the private control of money, part 1,
december 1998-januari 1999. In: Nexus 1. Part 2, februari-maart 1999. In:
Nexus 2.
(9) Silence, Waechter, Goldsmith etc, april 1999. In: Silence 243.
(10) Chombeau, La dérive extrémiste d'Antoine Waechter. In: Le Monde, 18
februari 1999.
(11) Opmerking van Goldsmith tijdens een telefoongesprek met de auteur.
(12) Brief van Goldsmith aan Silence, 6 juli 1999.
(13) De Martelaere, Nieuws en korte beschouwingen, januari 1998. In:
Gwenved 23.
(14) Van den Broele, Edward Goldsmith: menselijk, al te menselijk, voorjaar
1998. In: Vrijbuiter 3.
(15) M.P., L'autre sensibilité écologiste, januari 1999. In: Silence 240.
(16) Schmid, Der Krieg der Petitionen, april 1999. In:Jungle World 15.
(17) Ozon, Ecologie et liberalisme, december 1998. In: Silence 238.
(18) Lipietz, Virage nouvelle droite?, februari 1999. In: Silence 241.
(19) Internet-site van MEI.
(20) Ozon, De inzet van de ecologie, 1997. In: S.O.S. 12.
(21) Krebbers, Goldsmith en zijn Gaiaanse hiërarchie, augustus 1999.
(22) Speit, Schicksal und tiefe, maart 1999. In: Jenseits des nationalismus.
(23) A.K., Waechter le vert-brun, 17 november 1998. In: Charlie Hebdo.
(24) Cremet, "Neue" rechte: jetzt generationenübergreifend, juni 1997. In:
AK 403.
(25) De Zutter, Terug naar de "racistische" natuur. In: De Morgen 27 mei 1999.
(26) Cremet, Für eine Allianz der "Roten" und der "Weissen", maart 1999.
In: Jenseits des nationalismus.
(27) De Zutter, "Politieke soldaten tegen de multi-raciale maatschappij".
In: De Morgen 26 mei 1999.