WTO.ZIP
nummer 53 van 12 april 2005
[GECORRIGEERD:
16 APRIL 2005]
INHOUD:
A) Global Week of Action
Op initiatief van ruim 100 internationale activisten
op gebied van handel en neo-liberalisme (november 2003)
werd er een internationale aktieweek uitgeroepen die plaats
heeft van 10 t/m 16 april 2005. Duizenden mensen en vele
organisaties en netwerken wereldwijd doen mee om de vrijhandelsmythe
te doorbreken en om alternatieven naar voren te brengen.
In Nederland is de Coalitie voor Eerlijke Handel opgericht.
B) Stem voor groene rechtvaardigheid - stuur Mandelson
post
Cyberaktie van Friends of the Earth Europe
C) "WTO-hervorming, wereldwijde civil society
en de weg naar Hong Kong"
TNI nodigt uit: debat van Walden Bello over strategie
tav WTO op 21 april in Amsterdam.
D) Petitie voor vrijlating van 36 gearresteerden tijdens
WTO-minitop in Kenia
Organisaties wereldwijd richten zich aan handelsministers
Kortgeleden circuleerde onder organisaties die de
internationale handelsbesprekingen volgen een petitie
voor steun aan deze activisten. Ondersteunen van de petitie
kan nog steeds.
E) Besprekingen over 'medicijnakkoord' WTO opnieuw
mislukt
Verhoudingen arm-rijk op scherp
31 Maart jongstleden werd weer geen overeenkomst bereikt
over amendering van het TRIPs-artikel dat gaat over export
van medicijn-kopies aan staten zonder eigen farmaceutische
industrie. De standpunten van de WTO-lidstaten zijn niet
wezenlijk veranderd maar de tijd dringt voor de miljoenen
zieken. De gemoederen liepen op 31 maart hoog op.
F) Goede bedoelingen met bijwerkingen
Wemos-documentaire over Roll Back Malaria-partnerschap
Wemos presenteert vol trots de documentaire "Goede
bedoelingen met bijwerkingen." Deze productie van
20 minuten gaat over malariabestrijding in Tanzania middels
een partnership met overheden, bedrijven, maatschappelijke
organisaties en instellingen van de Verenigde Naties.
De bedoelingen zijn goed, maar er zijn ook bijwerkingen...
G) Coherentie van landbouw- en ontwikkelingsbeleid
Vijftien jaar geleden kwam het Europese landbouwbeleid
ernstig in opspraak door dumping van rundvleesvoorraden
die ernstige schade opleverde voor de veehouders van de
Sahel. Maatschappelijke protest leidde (mede) tot stopzetting
van de dumping, en tot coherentiebeleid. Nu dreigt hetzelfde
te gebeuren, maar dan onder auspiciën van de WTO.
H) tip: "Geopolitiek en de mondiale rooftocht
der ondernemingen"
Aziz Choudry - activist, schrijver en onderzoeker
uit Nieuw Zeeland - schreef in maart een baanbrekend artikel
over het handelsbeleid van de VS en de EU sinds de mislukking
van de WTO-top in Cancún.
I) Regering gooit beschermende internationale arbeidsregelgeving
over boord
Het Internationaal Havenwerkersverdrag moet van tafel
vindt het kabinet, en het heeft daartoe in maart 2005
een wetsvoorstel ingediend. De vakbonden en de havenwerkers
zijn op zijn zachtst gezegd woest, terwijl de werkgevers
'eindelijk' voor elkaar hebben waar ze al jaren op uit
waren.
J) Nederland eiste verhoging prijzen water en energie
in Argentinië
Nederland speelde een dubieuze rol als voorzitter
van de EU door eind 2004 van Argentinië te eisen
dat het de prijzen van elektriciteit, telefonie en (waarschijnlijk)
water zou moeten verhogen. Nederland deed dit op verzoek
van multinationals uit ondermeer Frankrijk.
K) De slag om de pensioenen in de Verenigde Staten
Paul Krugman, toonaangevende progressieve columnist
van de NYT gooide de knuppel in het hoenderhok door te
schrijven hoe een geoliede conservatieve smeercampagne
de Amerikaanse coalitie van ouderenorganisaties AARP in
de wielen rijdt, die zich verzet tegen Bush' plannen om
het pensioenstelsel drastisch te hervormen en te privatiseren.
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
A) Global Week of Action
In november 2003 namen ruim 100 internationale activisten
op gebied van handel en neo-liberalisme deel aan een bijeenkomst
in Delhi, the International Trade Campaign Conference.
Daar werd gesproken over de idee om een internationale
aktieweek te organiseren van 10 t/m 16 april 2005. Het
doel van de Week is om overal ter wereld de vrijhandelsmythe
te doorbreken en om alternatieven naar voren te brengen.
Men wil de grootst mogelijke mobilisatie ooit tot stand
brengen.
De idee werd voorgelegd aan internationale netwerken,
en vervolgens aan de 500 mensen die in januari 2004 deelnamen
aan een 'handels'symposium tijdens het Wereld Sociaal
Forum in Mumbai (India). Vele honderden groepen, bewegingen
en netwerken wereldwijd hebben zich ondertussen aangesloten
en organiseren een veelvoud aan actiteiten overal ter
wereld. Naar verwachting zullen 10 miljoen mensen uit
70 staten op de een of andere wijze deelnemen.
De vijf hoofddoelen van de Week zijn:
1. het doorbreken van de vrijhandelsmythe.
De rijke en machtige staten beweren voortdurend dat vrijhandel
en privatisering het enige antwoord is op wereldwijde
armoede. Regeringen en beleidsmakers slikken deze mythe.
Arme staten worden gedwongen hun markten te openen voor
buitenlandse bedrijven en voor goedkope en vaak gesubsidieerde
importgoederen; ze mogen hun kwetsbare producenten niet
meer ondersteunen en worden geacht basisvoorzieningen
te privatiseren. De resultaten zijn desastreus. Met deze
mythe moet voor eens en altijd afgerekend worden.
2. het bekritiseren en beïnvloeden van de agenda's
van G8, IMF, WTO, Wereldbank en van regeringen van noord
en zuid.
We eisen van hen dat ze hun beleid wijzigen omdat het
schadelijk is voor de armen.
3. het voorstellen van alternatieven voor het huidige
systeem.
Er is een radikale verandering nodig willen we hoop hebben
op het kunnen stoppen van armoede. Arme staten moeten
in staat worden gesteld om hun eigen economische beleid
te maken, waaronder handelsbeleid, met als doel de armoede
te verminderen.
4. het tonen van de wereldwijde schaal van activisme.
We willen onze solidariteit en internationalisme laten
zien, en de kracht van het volksverzet en van de gezamenlijke
afwijzing van afgedwongen liberlisering en privatisering.
5. het versterken van de beweging door gecoördineerde
campagnes.
We ondersteunen, versterken en bouwen (aan) nationale
'handels'campagnes en bewegingen.
De boodschap is:
- NEE tegen de rijken en machtigen die ons en
de armen onrechtvaardige handelsovereenkomsten opdringen
en willekeurige liberalisering en privatisering.
- JA tegen het recht van een ieder op voedsel,
levensonderhoud, water, gezondheid en onderwijs.
Meer over de internationale Aktieweek en over de vele
actitviteiten: http://april2005.org
* Nederland *
In Nederland is voor de gelegenheid een coalitie opgericht,
de Coalitie voor Eerlijke Handel waarbij tal van lobby-
en aktie-organisaties aangesloten zijn. Er is een eigen
website: http://www.coalitievooreerlijkehandel.nl waarop
vermeld de activiteiten die deze week in Nederland plaats
hebben.
De bijbehorende tekst van Coalitie voor Eerlijke
Handel:
"Wereldleiders hebben beloofd armoede en honger
in de wereld voor 2015 te halveren. Door politiek onwil
is van hun Millenniumdoelstellingen tot nu toe weinig
terechtgekomen.
2005 kán een stap vooruit betekenen! In december
heeft de Wereldhandelsorganisatie WTO de kans om handel
een belangrijke motor te maken in het gevecht tegen armoede.
Maar dan moeten de belangen van de armste landen en kleine
producenten worden gerespecteerd.
In ruim 70 landen voeren boeren, milieu- en ontwikkelingsorganisaties
daarom campagne voor eerlijke en duurzame handel. In Nederland
doet de Coalitie voor Eerlijke Handel mee aan de 'Global
Week of Action'. Zij vraagt de Nederlandse regering het
gevecht tegen armoede bij de WTO-onderhandelingen centraal
te zetten.
Kom naar onze activiteiten. Maak een vuist voor eerlijke
handel!"
ACTIEWEEK VOOR EERLIJKE HANDEL (www.coalitievooreerlijkehandel.nl)
* Maandag 11 april
- Rijst-actie Novib bij Economische Zaken, 10-11u, Den
Haag (Novib)
Info: http://www.maketradefair.nl
* Dinsdag 12 april
- Lancering Make Trade Fair campagne, Plein, 10-17u, Den
Haag (Novib)
Info: http://www.maketradefair.nl)
* Donderdag 14 april
- EZ/WTO-tribunaal - Nieuwspoort, 14u, Den Haag ((XminY,
VdV)
Info: http://www.globalternatives.nl
- Publieksmanifestatie, Grote Pyr, 20u, Den Haag ((XminY,
VdV)
Info: http://www.globalternatives.nl
* Zaterdag 16 april
- Afrikadag, 10-16uh, ROC-Utrecht (Evert Vermeer Stichting)
Info: http://www.afrikadag.nl
- Manifestatie Handel Tegendraads, Plein, 12-18u, Den
Haag (ICCO, Kerkinactie)
Info: http://www.icco.nl en www.kerkinactie.nl
Leden van de coalitie voor eerlijke
handel:
www.kerkinactie.nl, Keer het tij!, Milieudefensie, SOMO,
Hivos, Platform aarde - boer - consument, Natuur en Milieu,
XminY, Wemos, Both Ends, Novib, Evert Vermeer Stichting,
ICCO, Landelijke Vereniging van Wereldwinkels, Oikos,
Stichting Max Havelaar, en Zuid-Noord Federatie
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
B) Stem voor groene rechtvaardigheid - stuur Mandelson
post
Cyberaktie van Friends of the Earth Europe
In het kader van de Global Week of Action Against
Poverty die vandaag van start gaat, is Friends of the
Earth Europe (FOEE) begonnen met de internet/postkaartaktie
"Stem voor groene rechtvaardigheid".
Via haar website (http://www.foeeurope.org/trade/takeaction)
kunnen cyber-postkaarten gestuurd worden aan Europees
Commissaris voor Handel Mandelson. Het is een protest
tegen de schadelijke gevolgen voor mens en milieu door
de vrijhandel waarin EU een groot aandeel heeft.
Hieronder een vertaling van de oproep:
"Kom in aktie! Stem voor groene rechtvaardigheid"
Van 10 tot en met 16 april vindt de global week of action
plaats, de grootste mobilisatie van dit jaar. Miljoenen
mensen komen nu in aktie en zeggen "vrijhandel werkt
niet".
De huidige handel onder toezicht van de Wereldhandelsorganisatie
(WTO) vergroot de kloof tussen arm en rijk, ontneemt rechten
aan gemeentes en provincies, en plundert de natuurlijke
hulpbronnen van de aarde.
Rijke staten en grote bedrijven dringen hun agenda's
voor vrijhandel en open markten op aan de wereld. Maar
hun model faalt en heeft verwoestende effecten voor mens
en milieu.
Doe mee aan de Global Week-activiteiten en stuur Europees
Commissaris voor Handel Mandelson een email. Vraag hem
om zich in te zetten voor 'groene rechtvaardigheid' en
niet voor vrijhandel.
Stem vandaag om de armoede te stoppen en het milieu te
beschermen.
http://www.foeeurope.org/trade/takeaction
(global week of action: http://www.april2005.org)
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
C)"WTO-hervorming, wereldwijde civil society en
de weg naar Hong Kong"
Debat met Walden Bello over strategie (21 april, Amsterdam)
Het ASIA PROGRAMME van het Transnational Institute
(TNI) nodigt uit voor een debat met Walden Bello over
een (gezamenlijke) NGO-strategie ten aanzien van de WTO.
Het is bedoeld voor mensen (die vanuit een kritische positie)
'werken' op handel en WTO, of daarover schrijven. Bello
is op 21 april 2005 van 20 tot 22 uur te gast bij TNI
in Amsterdam (Paulus Potterstraat 20 t.o van Gogh Musuem).
Geïnteresseerden wordt gevraagd zich van tevoren
aan te melden bij Pietje Vervest van TNI: pietje.vervest@tni.org
"WTO reform, global civil society and the road
to Hong Kong"
De raamovereenkomst van juli 2004 toont definitief aan
dat (stapsgewijze danwel alomvattende) hervorming van
de WTO in het belang van de ontwikkelingslanden een illusie
is. Meer dan ooit onthullen raamovereenkomst en zijn naspel
dat de WTO een ijzeren kooi is die ontwikkelingslanden
in een onderhandelingsspel lokt dat op systematische wijze
vervormd is ten gunste van de grote noordelijke handelsmachten.
Door de toenemende onbuigzaamheid van de kant van die
machten is het nu moeilijk een andere strategie uit te
werken ter bescherming van de belangen van ontwikkelingslanden
en de wereldwijde civil society dan die welke ontwikkeld
werd voor Cancún, namelijk: de ontsporing van de
ministeriële top.
In essentie komt ontsporing neer op het concentreren
op het punt waarin de WTO het meest kwetsbaar is, namelijk
het consensus-systeem van de besluitvorming. Concreet
betekent dit er voor te zorgen dat er - voor of tijdens
de 6e ministeriële top in Hong Kong - geen consensus
komt op de belangrijkste onderhandelingsthema's.
Om succesvol te zijn, moet de strategie van ontsporing
in de maanden voorafgaand aan de 6e Ministerial leiden
tot een grote druk door lobby en op straat in Genève
en tot grote nationale campagnes gericht aan bepaalde
regeringen. Het moet samenkomen in een gecoördineerd
programma van massa-actie en lobbydruk in Hong Kong en
elders in de wereld op D-day, halverwege december 2005.
(TNI ASIA PROGRAMME; http://www.tni.org/asia;
asia@tni.org; tel: 020-662 6608)
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
D) Petitie voor vrijlating van 36 gearresteerden tijdens
WTO-minitop in Kenia
Organisaties wereldwijd richten zich aan handelsministers
Op de website het AIDC (Alternative Information and
Development Centre) is de petitie te vinden die kortgeleden
circuleerde onder organisaties die de internationale handelsbesprekingen
volgen. De ondertekenaars richten zich daarmee aan de
handelsministers uit hun eigen staten met het dringende
verzoek om bij de Keniase regering de intrekking te bepleiten
van de beschuldigingen tegen 36 mensen die op 3 maart
bij een geweldloze demonstratie tegen de WTO in Keniase
hoofdstad Mombasa gearresteerd werden.
Van elke brief wordt een kopie gestuurd aan de Keniase
minister voor handel, Dr Mukhisa Kituyi. In Nederland
deed Both Ends de coördinatie.
Men kan alsnog de deze week opgestuurde petitie steunen
door contact op te nemen met Stefan Verwer (sv@bothends.org).
Hieronder een vertaling van de petitie-tekst:
(aan ...
etc ...
Wij, de ondertekenaars van deze petitie, willen bij u
de ernstige situatie onder de aandacht brengen van 36
vreedzame demonstranten in Kenia. Hen staat mogelijk een
lange gevangenisstraf te wachten terwijl ze hun fundamentele
recht op vrijheid van expressie en vergadering uitoefenden
rond de recent gehouden WTO mini-top in Mombasa. De bittere
ironie van hun situatie is dat het onderwerp waartegen
ze protesteerden - namelijk landbouwsubsidies in de geïndustrialiseerde
wereld - een sentiment is, dat ook gedeeld wordt door
de eigen regering, en een thema van verhitte diskussie
op de bewuste WTO-bijeenkomst.
We verzoeken u uw invloed aan te wenden bij de Keniase
regering opdat deze de aanklachten tegen de arrestanten
intrekt. Het faciliteren van een WTO-bijeenkomst kan geen
excuus zijn voor het schenden van fundamentele rechten
van burgers. Demonstraties maken zondermeer deel uit van
een normaal funktionerende demokratie die de vrijheid
van expressie respecteert. De Kenya Human Rights Commission
(KHRC) liet ons bovendien weten dat de activisten de wettelijk
voorgeschreven procedures volgden, waarmee de gronden
voor hun arrestatie en van de aanklachten tegen hen hoogst
twijfelachtig zijn.
Hoewel de in rapporten genoemde aantallen variëren,
gaan we er van uit dat er op 3 maart 2005 60 tot 100 mensen
door de politie omsingeld en vastgehouden werden. Naderhand
werden er zo'n 53 gearresteerd op, naar het schijnt, het
terrein van een moskee. Er zijn verslagen waarin gesproken
wordt over het uitoefenen van geweld tegen deze mensen
door de politie. Van de groep werden er 43 tot de volgende
dag in een cel vastgehouden, waarna men ze op borgtocht
vrij liet. Tegen een groep van 36 mensen is nu (onder
de Public Order Act) een formele aanklacht ingediend wegens
deelname aan een illegale bijeenkomst, waarvoor een maximale
gevangenisstraf van 3 jaar geldt. Op 29 april a.s. zal
de groep moeten verschijnen voor de Kwale Magistrate's
Court; daarom is er slechts weinig tijd om de zaak aanhangig
te maken bij de Keniase autoriteiten.
Velen van ons zijn toegewijde campagnevoerders en activisten
in eigen land. Sommigen van ons hebben het geluk om onze
mensenrechten te kunnen uitoefenen zonder de soort sankties
te riskeren waar onze collega's in Kenia mee te maken
hebben. De meesten van ons zijn nu dan ook bezig met de
voorbereidingen van activiteiten voor de Global Week of
Action in april waarvoor vele duizenden zo niet miljoenen
mensen over de hele wereld gemobiliseerd worden om een
"nee" tegen vrijhandel te ondersteunen. De gedaagde
activisten en hun sympatisanten zouden daaraan hun bijdrage
hebben willen leveren, maar zijn gedwongen om zich voor
te bereiden op het verdedigen van hun rechten in de rechtszaal
tegen deze zeer problematische aanklachten.
Met alle respect verzoeken we u snel contact op te nemen
met de Keniase Attorney General Amos Wako (fax: +254-20-315105)
en de Director of Public Prosecution (fax: +254-20-243524)
en hen te vragen de aanklachten in te trekken overeenkomstig
de internationale uitgangspunten voor de mensenrechten.
U kunt verder behulpzaam zijn door kopies van uw brieven
aan hen te sturen aan de diplomatische vertegenwoordigers
van Kenia in uw land.
De Keniase National Commission on Human Rights,en de KHRC
doen soortgelijke verzoeken. Advokaten vertegenwoordigen
de groep arrestanten door de grondwettelijkheid van de
aanklachten onderwijl te toetsen. Zij gaan er van uit
dat de Keniase Grondwet expliciet is de bescherming van
fundamentele rechten, en dat Sectie 70 het recht op vrijheid
van geweten, expressie en vergadering waarborgt.
Bij voorbaat dank voor uw inzet voor de getroffen mensen.
(afsluiting...)
Bron: http://www.aidc.org.za/?q=book/view/529
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
E) Besprekingen over 'medicijnakkoord' WTO opnieuw
mislukt
Verhoudingen arm-rijk op scherp
(door Rob Bleijerveld)
31 Maart jongstleden was de tweede sluitdatum van de
TRIPs Raad voor het vaststellen van een definitieve regeling
voor export van medicijn-kopies aan staten zonder eigen
farmaceutische industrie. Maar net als op 30 juni 2004
- de eerste sluitdatum - werd er geen overeenkomst bereikt
over de vervanging van de huidige, tijdelijke uitzonderingsregeling
voor dwanglicenties door een amendement van TRIPs-artikel
31(f). Ondertussen blijken de standpunten van de WTO-lidstaten
niet wezenlijk veranderd te zijn maar dringt de tijd voor
de miljoenen mensen die wachten op betaalbare medicatie.
De vertegenwoordigster van de Afrika Groep sprak van een
kwestie van "leven en dood" en de gemoederen
liepen volgens waarnemers op 31 maart hoog op.
Afrika Groep cs. versus rijke industriestaten
Op 30 augustus 2003, aan de vooravond van de ministerstop
in Cancún, en na jaren van bittere strijd, kwam
deze tijdelijke uitzonderingsregeling ('waiver') tot stand.
De Algemene Raad van de WTO legde het compromis vast in
paragraaf 11 van het Raadsbesluit van die dag [1]; de
toenmalige voorzitter van de Raad voorzag het daarnaast
op eigen gezag van een aparte (en controversiële)
toelichting. Het Raadsbesluit, met inbegrip van alle gemaakte
voorbehouden, ruimde een belangrijke hindernis op voor
met name lidstaten van de Afrika Groep om deel te nemen
aan de top in 'Cancún'.
Tijdens de zitting van 31 maart jongstleden was er een
verhit debat over vorm en inhoud van het nog uit te werken
TRIPs-amendement, en over de omstandigheden waaronder
het '30 augustus-besluit' en de voorzitterstoelichting
tot stand waren gekomen. Het zijn met name de standpunten
van de lidstaten van de Afrika Groep en die van grootste
industriestaten die sterk uiteenlopen.
De laatste groep houdt vast aan het besluit van de Algemene
Raad en aan de voorzitterstoelichting. Ze willen niet
dat dat akkoord opengebroken wordt om er weer over te
moeten onderhandelen. Deze groep bestaat ondermeer uit
de VS, EU, Zwitserland, Taiwan, Japan, Canada, Australië
en Hong Kong-China, en herbergt de hoofdkantoren van de
machtigste farmaceutische industrieën.
De lidstaten van de Afrika Groep, die samen een groot
deel uitmaken van het ledenbestand van de WTO, staan daarentegen
een amendement voor dat slechts deels [2] uitgaat van
genoemd besluit. Daarnaast verwerpen ze de voorzitterstoelichting.
Deze stellingname wordt gedeeld door de meeste andere
ontwikkelingsstaten in de WTO: Zambia (sprekend namens
de groep van Minst Ontwikkelde Landen), Benin (sprekend
namens de ACP-staten), Argentinië, Brazilië,
India, de Filippijnen, Sri Lanka en Peru.
Een zwakke "cultuur van leven" vigeert...
Ambassadrice Valentine Rugwabiza van Rwanda, coördinator
van de Afrika Groep, refereerde aan de Terri Shiavo-kwestie
in de VS door de Amerikaanse president Bush te citeren:
"Where there are serious questions and substantial
doubts, our society, our laws, and our courts should have
a presumption in favor of life. It should be our goal
as a nation to build a culture of life". Volgens
haar is de toewijding in de TRIPs Raad om "een cultuur
van leven op te bouwen" echter veel te zwak en te
weinig urgent om de miljoenen die stervende zijn, met
name in Afrika, te bedienen van goede en betaalbare medicijnen.
Al vier jaar lang ligt deze kwestie op tafel zonder dat
een permannent oplossing dichterbij komt...
Cancún-compromis misbruikt
Rugwabiza haalde verder een voorstel aan van de Afrika
Groep van 30 november 2004, waarin gedetailleerd ingegaan
wordt het Raadsbesluit van 30 augustus 2003. Bepaalde
onderdelen zijn volgens de Groep overtollig en moeten
daarom geen deel uitmaken van een permanente oplossing
voor dwanglicenties en exportmogelijkheden van generische
medicijnen. Verder zijn er voorstellen voor elementen
die wel opgenomen dienen te worden.
Net als nu het geval is, wezen "sommige" staten
in augustus 2003 de concrete voorstellen van de Groep
af. Tevens werd toen zekere druk uitgeoefend [3] opdat
kritische lidstaten akkoord gingen met de in het conceptbesluit
opgenomen beperkende voorwaarden en maatregelen. Die voorwaarden
blijken een goede uitvoering van de (huidige) 'waiver'
echter sterk te belemmeren [4].
Op 30 augustus 2003 (maar ook daarna) maakten de Afrika
Groep en andere ontwikkelingsstaten duidelijk dat ze niet
tevreden zijn met deze niet-strukturele oplossing en dat
verdere diskussie nodig is om tot een permanente regeling
te komen. Maar, omdat ze het belangrijk vonden om vlak
voor Cancún hun steun uit te spreken voor de ministerstop
namen ze (voorlopig) genoegen met de 'waiver'. Zo zouden
de WTO-ministers zich immers beter kunnen concentreren
op andere belangrijke thema's...
Ten aanzien van de inhoud van de voorzitterstoelichting
[5] hebben ze steeds duidelijk hun reserveringen uitgesproken:
een permanente oplossing behoeft een nauwkeurigere beschouwing
met inbegrip van alle aspecten, waaronder de keuze van
een geschikt uitvoeringsmechanisme. Volgens Rugwabiza
was de toelichting uitsluitend bedoeld om ongerustheid
weg te halen bij de farmaceutische industrie (als zouden
de generische fabrikanten via de 'waiver' een sterke positie
kunnen verwerven op de medicijn-markt [6]). De voorzitterstoelichting
zou het tijdig bereiken van een compromis binnen handbereik
brengen, maar de omstandigheden zijn inmiddels gewijzigd.
Toch blijven zelfs nu de machtige industriestaten vasthouden
aan het document.
"TRIPs-artikel 31 (f) aanpassen"
Beleidsmakers uit 35 Afrikaanse staten uitten onlangs
hun ongerustheid over de effectiviteit van het "30
augustus-besluit" [7]. De Rwandese ambassadrice stond
uitgebreid stil bij hun bevindingen. Voor het vinden van
een geschikte en werkbare permanente oplossing is het
in hun ogen nodig alle beperkingen voor export en import
van generische medicijnen op te heffen. Daartoe moet ondermeer
het artikel 31 (f) van het TRIPs akkoord herzien worden
[8]. Daarbij bracht Rugwabiza de in de Doha Verklaring
aangegane verplichting in herinnering: "To interpret
and implement the TRIPS Agreement in a manner supportive
of WTO Member's right to protect public health and, in
particular, to promote access to medicines for all".
Ze riep alle lidstaten op om zich in overeenstemming met
letter en geest van paragraaf 11 constructief in te zetten
voor het bereiken van een "permanente, duurzame,
veilige en voorspelbare" regeling.
Vele ontwikkelingsstaten spraken hun steun uit voor de
standpunten van de Afrika Groep.
Geen centimeter...
De VS, de EU en Zwitserland houden echter vast aan hun
standpunt dat het Raadsbesluit een onderhandelingsresutaat
is en een evenwicht schept tussen de belangen en zorgen
van de verschillende groepen van lidstaten. Een paar onderdelen
kunnen weliswaar geschrapt worden wegens overbodigheid,
maar het "openbreken" van het Raadsbesluit,
ofwel het heronderhandelen over de inhoud van de 'waiver',
zou het bereiken van een consensus over een amendement
erg bemoeilijken... [3] Ze zeggen bang te zijn dat heronderhandeling
leidt tot verzwakking van de garanties die moeten voorkomen
dat generische medicijnen verdwijnen naar markten waarvoor
ze niet bedoeld zijn.
Verder staat voor hen buiten kijf dat de voorzitterstoelichting
onderdeel is van de consensus.
Zwitserland ging ook in op de naar voren gebrachte urgentie
voor de bevolking van vele staten die zich in een benarde
situatie bevindt ("leven en dood") en op de
beweerde immoraliteit van uitstel van een overeenkomst.
De Zwitserse regering voelt zich niet aangesproken omdat
de 'waiver' een gezamenlijk besluit is van de WTO-lidstaten.
Verder zou de Zwitserse staat bezig zijn met het veranderen
van eigen wet en regelgeving om uitvoering van de 'waiver'
mogelijk te maken [9]. Openbreken van de 'waiver' zou
dit proces juist in gevaar brengen.
Kenia bracht een uitspraak van de Canadese delegatie in
herinnering van 29 augustus 2003 die een erkenning inhoudt
van de druk waaraan de delegaties van met name Afrikaanse
staten bloot stonden: Canada loofde het "opmerkelijke
geduld" dat de arme staten hebben met de rijke staten
in deze kwestie van "leven en dood".
De formele bijeenkomst van de TRIPs Raad van 31 maart
werd aldus zonder overeenkomst over het amenderen van
artikel 31 (f) afgesloten. Op verzoek van de Afrika Groep
zal aantredend voorzitter Choi Hyuck tot eind mei proberen
alsnog een basis te vinden voor een akkoord. De kwestie
zal vervolgens weer aan de orde komen in de Trade Negotiation
Committee (mei) en de Algemene Raad van 26 en 27 mei.
De TRIPs Raad komt pas op 14 en 15 juni weer bijeen, vlak
voordat in Geneve het concept-startdocument voor de Hong
Kong-top van december wordt opgemaakt.
Open eind?
Met deze houding drijven de rijke staten deze patentkwestie
op de spits. Mogelijk is hun bedoeling om te kijken in
hoeverre deze kwestie opnieuw in te brengen is in het
geheel van onderhandelingen van de Doha Ontwikkelings
Agenda. Een uiteindelijk compromis zou verdere 'compensatie'
kunnen opleveren op andere handelsterreinen.
Tevens staan de bepalingen in het TRIPs-verdrag al enige
tijd onder druk door ontwikkelingen in de World Intelectual
Property Organisation (WIPO) [10]. Maar ook wordt de houdbaarheid
van de bepalingen uit het TRIPs-verdrag aangetast door
opname van zogenaamde TRIPs Plus-bepalingen in regionale
en bilaterale handelsverdragen waar de VS en de EU hard
op inzetten [11].
Ondertussen toont de bijeenkomst van de TRIPs Raad van
31 maart aan dat het geroemde geduld van de ontwikkelingsstaten
opraakt en dat de rijke staten zichzelf steeds meer isoleren.
Kenia gaf aan, dat het niet vinden van een oplossing een
negatief effect kan hebben op de uitkomst van ministerstop
in Hong Kong...
Noten:
[1] Het besluit gaat over de uitvoering van paragraaf
6 van de Doha Verklaring over TRIPS en Volksgezondheid
uit 2001. Het TRIPS-akkoord laat toe dat overheden in
geval van een nationale gezondheidscrisis en onder stringente
voorwaarden zogenaamde gedwongen licenties goedkeuren
ten behoeve van de productie van goedkope, generische
medicijnen voor de binnenlandse markt. Het Raadsbesluit
van 30 augustus 2003 verruimt de mogelijkheden voor productie
en export van een beperkte groep generische medicijnen
naar staten die geen of onvoldoende farmaceutische capaciteit
hebben. Toch bestaan er belangrijke hindernissen die de
praktische uitvoering veelal belemmeren.
[2] Ze baseren zich hierbij op de volgende passage in
paragraaf 11: "the amendment will be based, where
appropriate, on this Decision."
[3] Volgens Zambia en Kenia deden de rijke staten hen
(en andere lidstaten) beloften in ruil voor hun steun
voor het "30 augustusbesluit" en de voorzitterstoelichting.
Zambia werd destijds verzekerd dat de 'waiver' een tijdelijke
was en dat diskussies voor het vinden van een strukturele
regeling (door amendering van het TRIPs-artikel) zouden
volgen, en wel op basis van dat zelfde Raadsbesluit! Opmerkingen
van rijke staten op 31 maart j.l. als zouden lidstaten
als Zambia het debat weer willen opbreken, zijn daarom
niet ter zake doende.
Volgens Kenia hielden de VS en andere rijke staten in
augustus 2003 de Afrikaanse staat met succes af van het
voorlezen van een (kritische) verklaring in de Algemene
Raad. Hoewel de VS deze beschuldiging af deed als "perceived
promises" en "ongefundeerd", zegt Kenia
bewijzen te hebben.
[4] Zowel TRIPs-artikel 31 (f) als de 'waiver' gaan ervan
uit dat productie onder dwanglicentie voornamelijk gericht
moet zijn op het leveren aan de binnenlandse markt, hetgeen
de exportmoglijkheden beperkt. Daarnaast zijn er beperkingen
door door speciale verordeningen voor labeling en verpakking
en voor de actieve ingrediënten. Zie ook: "'Akkoord'
voor toegang tot medicijnen in WTO: beter geen oplossing
dan een valse oplossing!", door Stijn Oosterlynck,
WTO.ZIP nieuwsbrief nr 28, 3 september 2003 (http://www.globalinfo.nl/article/articleview/202/)
[5] Op 31 maart bevestigde een "senior official"
van de WTO dat er achteraf aan het besluit-document van
de Algemene Raad van 30 augustus 2003 een voetnoot toegevoegd
is. Daardoor wordt, aldus de Afrika Groep, ten onrechte
suggereerd dat de voorzitterstoelichting met algemene
instemming aangenomen is. Volgens de ambtenaar is de voetnoot
echter toegevoegd ter kennisgeving aan de lezers en verandert
het niets aan de status van de toelichting (...).
[6] De grote farmaceutische bedrijven zijn bang dat generische
exportmedicijnen voor veel lagere prijzen doorverkocht
worden op de eigen thuismarkten, zomogelijk zelfs als
vervalst merkproduct. Ook zijn ze beducht voor direkte
concurrentie door generische producten omdat - zo blijkt
uit Aziatisch onderzoek - de beschikbaarheid van (goedkopere)
generische producten hen noodzaakt het eigen prijspeil
te laten zakken... Dat laatste kan tevens in hand gewerkt
worden door een prijsbeleid van overheden. Zie: "(Draft)
Conclusions of Asian workshop on TRIPs and access tot
medicines: national responses (Kuala Lumpur 28-30 november
2004", door Chee Yoke Ling en Martin Khor, TWN Info
Service on WTO and Trade Issues (Dec04/2), Third World
Network, 6 december 2004 (http://www.twnside.org.sg/title2/twninfo173.htm).
Het Third World Network bracht een handboek uit met betrekking
tot herziening van patentbeleid en -wetten: "Manual
on Good Practices in Public Health Oriented Patent Policies
and Laws, and its supplement" (meer info bij: twnet@po.jaring.my)
[7] Zie noot 5.
[8] Een goede structurele oplossing is nodig, zeker nu
de Indiase regering een nieuwe patentwet aannam die de
uitvoering van dwanglicenties sterk bemoeilijkt (lange
wachttijden, rechtszaken over royalties, etc.). De wet
is stringenter dan het TRIPs-verdrag vereist (!), terwijl
India tot voor kort juist een zeer belangrijke producent
en leverancier was voor staten zonder eigen farmaceutische
industrie ("India's TRIPS Compliance Effort Could
Be Test Case", door William New van 24 maart 2005
(http://www.ip-watch.org/weblog/index_test.php?p=33)).
Bangladesh werpt zich nu op als opvolger van India en
boogt op strategische samenwerking met Indiase bedrijven
als CIPLA. Tot 2016 hoeft Bagladesh zich volgens de TRIPs-afspraken
tot 2016 niet te houden aan bepaalde bepalingen door zijn
status als Minst Ontwikkeld Land ("Pharmaceutical
Sector Growing Fast", door Nazmul Hassan, 26 maart
2005 (http://www.arabnews.com/?page=9§ion=0&article=61111&d=26&m=3&y=2005&pix=community.jpg&category=Features%22)).
Desondanks blijft er struktureel een tekort aan capaciteit
voor goedkope, legale farmaceutische producten bestaan.
[9] Ik kon geen relevante bronnen raadplegen [R.B.], maar
wel is in WTO.ZIP al wel geschreven over Canadese stappen
in deze richting en de daarbij behorende kanttekeningen.
Zie: "Canada past Patent Wet aan om de uitvoer van
generische geneesmiddelen mogelijk te maken", door
Stijn Oosterlynck, WTO.ZIP nieuwsbrief nr 38 van 22 oktober
2003(http://www.globalinfo.nl/article/articleview/248/).
[10] Zie ondermeer: "Debate Heats Up Over WIPO Development
Agenda," door William New van 1 april 2005 (http://www.ip-watch.org/weblog/index.php?p=39).
[11] Zie ondermeer: "'Data Exclusivity' - how the
EU could use EPAs to undermine access to affordable medicines,"
door Tetteh Hormeku (TWN-Africa), in: African Trade Agenda,
vol 2 nr 2, februari 2005 (twnafrica.org/docs/ATA-22-en.rtf).
bronnen:
- "Heated discussions as TRIPS and Health Para 6
deadline is missed", door Sangeeta Shashikant (TWN),
1 april 2005 (http://lists.essential.org/pipermail/ip-health/2005-April/007713.html).
- "TRIPS Public Health Amendment Deadline Missed",
door William New, 31 maart 2005 (http://www.ip-watch.org/weblog/index_test.php?p=37)
- "Talks On TRIPS and Health Stall As Deadline Nears",
door William New, 21 maart 2005 (http://www.ip-watch.org/weblog/index_test.php?p=31)
- "Africa Group submits proposal for amending TRIPs
in relation to access to medicines," Third World
Network van 15 December 2004 (http://twnside.org.sg/title2/twninfo177.htm).
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
F) Goede bedoelingen met bijwerkingen
Wemos-documentaire over Roll Back Malaria-partnerschap
(door Nienke Nuyens [1])
Wemos presenteert vol trots de documentaire "Goede
bedoelingen met bijwerkingen." Deze productie van
20 minuten gaat over malariabestrijding in Tanzania. Een
nieuwe trend is om ziekten zoals malaria aan te pakken
in een partnership met overheden, bedrijven, maatschappelijke
organisaties en instellingen van de Verenigde Naties.
Een voorbeeld van zo'n partnership is Roll Back Malaria.
De bedoelingen zijn goed, maar er zijn ook bijwerkingen...
De documentaire is te bestellen als DVD of video voor
slechts € 5 via privatesector@wemos.nl (of tel. 020-4352060).
"Goede bedoelingen met bijwerkingen"
In Tanzania sterft elke vijf minuten iemand aan de gevolgen
van malaria. Per jaar sterven er in Afrika één
miljoen mensen aan de ziekte. Dat is meerdere keren het
aantal slachtoffers van de Tsunami in Azië eind 2004.
Malaria is een armoedeziekte. Het komt vooral voor in
de armste ontwikkelingslanden.
In 1998 is het Roll Back Malaria Global Partnership (RBM)
opgericht met als doel de halvering van het aantal malariapatiënten
in 2010. In het partnership maken overheden, de farmaceutische
industrie en instellingen van de verenigde naties samen
een vuist. Het partnership promoot het gebruik van muskietennetten
en werkt aan de ontwikkeling van effectieve, nieuwe malariamedicijnen.
De bedoelingen zijn goed en volgens Minister van Ardenne
voor Ontwikkelingssamenwerking zijn de partnerschappen,
de driehoek van overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke
organisaties, een duurzaam antwoord op ziekten als malaria.
Maar de realiteit van Tanzania laat zien dat er bijwerkingen
zijn.
Een onderzoek van de People's Health Movement toont aan
dat door Roll Back Malaria het budget voor malariabestrijding
wel is gestegen, maar dat voor de meeste mensen de muskietennetten
onbetaalbaar zijn. Ook de nieuwe medicijnen zijn voor
de arme bevolking meestal niet te betalen. Omdat de patiënt
vaak een te lage dosering koopt, neemt bovendien resistentie
tegen de ziekte toe. De Wereldgezondheidsorganisatie wil
dat de markt zijn werk doet, maar de praktijk laat zien
dat dit niet realistisch is. Zwangere vrouwen en kinderen
tot 5 jaar krijgen nu een subsidie van 2.60 dollar per
klamboe, maar voor de allerarmsten zijn preventie en medicatie
eenvoudigweg te duur.
Roll Back Malaria schenkt te weinig aandacht aan de oorzaken
van de ziekte zoals armoede, slechte behuizing, stilstaand
water en onhygiënische woonomgeving. Hiervoor is
geen geld beschikbaar. Het partnership zorgt bovendien
door alle rapportageverplichtingen voor extra werkdruk
bij het gezondheidspersoneel. Pas als het partnership
de gezondheidszorg in brede zin in het ontvangende land
zou versterken, bijvoorbeeld door training van personeel,
investeringen in apparatuur etc., dan zou er meer kans
zijn op succes.
Noot:
[1] Nienke is Communication officer Health and the Private
Sector bij Stichting Wemos.
--------------------------------------------------------------------
kader: Campagne: Toegang tot zorg voor iedereen!
Het uitbrengen van de documentaire is onderdeel van de
campagne "Toegang tot zorg voor iedereen!" die
Wemos, in samenwerking met de regionale COSsen, in 2004
begon en die doorloopt tot eind dit jaar.
Iedereen moet toegang hebben tot goede zorg. Dat is in
veel ontwikkelingslanden lang niet het geval. We willen
bereiken dat de Nederlandse overheid zich internationaal
sterk maakt voor een gelijke toegang tot gezondheidszorg
voor alle mannen, vrouwen en kinderen ter wereld.
Waarom is toegang tot zorg zo belangrijk?
Een optimale gezondheid is een universeel mensenrecht.
Dat betekent dat iedereen een beroep moet kunnen doen
op goede, betaalbare zorg. En dat overal ter wereld voorwaarden
aanwezig moeten zijn voor een gezond leven. Zoals schoon
drinkwater, goede voeding en veilige arbeidsomstandigheden.
Dat lijkt zo vanzelfsprekend. De realiteit is helaas anders.
In veel ontwikkelingslanden is goede gezondheidszorg voor
veel mensen niet beschikbaar.
Voorbeeld
Abiola Tilley-Gyado is kinderarts in Afrika. Zij erkent
dat medicijnen hard nodig zijn: van de zes miljoen Afrikanen
met HIV hebben slechts 300.000 mensen toegang tot aids-medicijnen.
Maar alleen medicatie leveren is volgens Tilley-Gyado
zinloos. "Als je medicijnen beschikbaar stelt tegen
bijvoorbeeld aids, moet je tegelijkertijd ook zorgen voor
schoon water en goede medische hulp in plaatselijke ziekenhuizen.
En wat heb je aan medicijnen als je niet eens te eten
hebt?"
Waarom een campagne?
Met steun van Nederlandse zorgverleners wil Wemos politici
aansporen zich sterk te maken voor gelijke toegang tot
zorg voor iedereen. Goede gezondheid is niet voor niets
een universeel mensenrecht. Ook de Nederlandse overheid
heeft de plicht om voor dat recht op te komen en overheden
van ontwikkelingslanden hierin te ondersteunen. Via een
grote campagne in 2004 en 2005 willen we deze boodschap
overbrengen. Zorginstellingen in Nederland kunnen hun
betrokkenheid bij de gezondheidszorg in ontwikkelingslanden
tonen door een activiteit te organiseren tijdens de Week
van Internationale Gezondheid.
Steun betuigen?
Wemos verzamelt zoveel mogelijk steunbetuigingen onder
zorgverleners in Nederland. Met die steun roept Wemos
de Nederlandse overheid op zich internationaal sterk te
maken voor een gelijke toegang tot zorg voor iedereen.
Steun ook de campagne en sms de letters 'SOS' naar het
nummer 4777 of steun de campagne op http://www.smssos.nl
Meer over de achtergrond van de campagne
op http://www.smssos.nl of neem contact op via campagne@wemos.nl
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
G) Coherentie van landbouw- en ontwikkelingsbeleid
(door Niek Koning [1])
Vijftien jaar geleden kwam het Europese landbouwbeleid
ernstig in opspraak. De EU dumpte haar rundvleesvoorraden
in landen aan de Afrikaanse westkust. Daarmee berokkende
ze ernstige schade aan de veehouders van de Sahel voor
wie dit een traditionele afzetmarkt was. Economen rekenden
voor dat die schade een veelvoud was van de ontwikkelingshulp
die de Sahel-landen van Europa kregen. In 1993 dwong het
maatschappelijke protest de EU om deze praktijk te staken.
Deze affaire gaf een belangrijke impuls aan het coherentiebeleid.
Dat moest flagrante strijdigheden tussen het landbouw-
en ontwikkelingsbeleid in de toekomst voorkomen. Het coherentiebeleid
werd geënt op het liberalisatiestreven binnen de
WTO. Ontwikkelde landen moesten hun markten openen, en
ontwikkelingslanden moesten geholpen worden om die openstelling
te benutten. Aldus zouden ze van multilaterale handelsliberalisatie
profiteren.
Inmiddels hebben we een nieuwe affaire. Dit keer worden
de Westafrikaanse markten overspoeld door Europese kippen.
Die zijn goedkoper dan Afrikaanse kip, niet alleen doordat
onze pluimveesector zo modern is, maar doordat de prijzen
van voergraan in Europa sterk verlaagd zijn. Dat kon doordat
de Europese graanboeren toeslagen kregen. In principe
hebben de Westafrikaanse landen het recht om zich hier
met invoerrechten tegen te verweren. Maar de Wereldbank
en het IMF hebben hen gedwongen dat niet te doen. De EU
wil nu samenwerkingsovereenkomsten met deze landen sluiten
waardoor ze hun invoerrechten ook in de toekomst niet
kunnen verhogen. Zo worden Afrikaanse boeren opnieuw met
Europese subsidies van hun eigen markten gedrongen. Maar
dit keer met de zegen van de WTO. De directe toeslagen
mogen van de WTO-regels. De samenwerkingsovereenkomsten
die Europa wil sluiten passen bij het liberalisatiedoel
van de WTO. En daarmee passen ze ook keurig in het officiële
coherentiebeleid.
Wat hier aan de hand? Het coherentiedebat is voortgekomen
uit verzet tegen dumping. Dat is niet hetzelfde als het
omarmen van handelsliberalisatie. De eerste pogingen om
dumping tegen te gaan, zijn niet ook niet uit het liberalisatiestreven
voortgekomen. De harde werkelijkheid had alle westerse
landen al vóór de tweede wereldoorlog geleerd
dat landbouwontwikkeling niet mogelijk was zonder bescherming.
Maar puur nationale bescherming leidde tot importverdringing
en dumping. Daarom vroeg de Volkerenbond in 1933 om multilaterale
ordening van de wereldmarkten voor primaire produkten
door wereldgoederenovereenkomsten. Hij werd gevolgd door
het Amerikaanse landbouw-ministerie, door de vooraanstaande
econoom Keynes, en door de Voedsel- en Landbouwconferentie
van de Verenigde Naties. Dat leidde tot artikelen in het
GATT-verdrag van 1947 die bepaalden dat regeringen hun
landbouw mochten beschermen, mits ze hun produktie beperkten
en subsidies niet gebruikten om meer dan een billijk aandeel
in de wereldmarkt te verwerven. Dit was geen liberaal
multilateralisme, maar een multilateraal streven naar
evenwichtige ordening van de landbouwmarkten.
Waar komt het liberale multilateralisme van de WTO dan
vandaan? Dat kwam van de krachten die de multilaterale
regels aan hun laars lapten terwille van een eng-nationaal
protectionisme dat leidde tot dumping. In het Amerika
van de jaren ’30 kon de New Deal regering deze krachten
nog in toom houden. Maar na de oorlog slaagden ze erin
de dumping van graan steeds verder op te voeren en weigerden
ze, in strijd met de GATT-regels, de bescherming van zuivel
en suiker te koppelen aan produktiebeperking. Ook in de
EU overwogen al snel de agro-industriële voorstanders
van offensieve bescherming. Met de mond beleed de Unie
het streven naar wereldgoederenovereenkomsten, maar in
de praktijk bezondigde ze zich aan toenemende dumping.
Het leidde tot een ontregeling van de wereldmarkten die
de ontwikkelingslanden en echte agrarische exportlanden
benadeelde, en rond 1980 leidde het tot een conflict tussen
de twee boosdoeners zelf. De VS verweet de EU dat ze met
haar dumping van graan parasiteerde op een areaalbeperkingsprogramma
waarmee de Amerikanen een instorting van de internationale
graanmarkten probeerden te voorkomen. De EU weigerde hiermee
op te houden zolang de VS graanvervangers dumpte op de
Europese veevoermarkt. In dit conflict van free riders
kozen de Amerikanen een nieuwe strategie. Ze verlaagden
hun binnenlandse landbouwprijzen tot wereldmarktniveau,
compenseerden hun boeren met toeslagen, en noemden dat
‘liberalisering’. Op die basis sloten ze een
coalitie met de agrarische exportlanden van de Cairns-groep
die Europa bij de Uruguay Ronde in de tang nam en wereldwijde
afschaffing van prijssteun eiste.
Na lang touwtrekken sloten de VS en de EU een compromis.
Landen moesten hun prijssteun verlagen, maar directe toeslagen
werden vrijgesteld. Dit compromis, dat verwoord was in
het akkoord van de Uruguay Ronde en dat de VS en de EU
willen consolideren in de Doha Ronde, loste hun conflict
op op kosten van de rest van de wereld. Directe toeslagen
waren het beschermingsinstrument van de rijken. Door die
vrij te stellen konden de rijke landen doorgaan met exporteren
onder hun eigen kostprijs, zonder zich aan kwantitatieve
beperkingen te onderwerpen. De rest van de wereld werd
gedwongen zijn bescherming te verminderen. Want de prijssteun
die verlaagd moest worden omvatte niet alleen exportsubsidies,
maar ook invoerrechten - het protectie-instrument van
de armen. De ontwikkelingslanden kregen een ‘speciale
en gedifferentieerde behandeling’, en de minst ontwikkelde
landen zijn van reductieverplichtingen vrijgesteld. Maar
de Wereldbank en het IMF dwongen hen om die vrijstellingen
niet te gebruiken, en Europese samenwerkingsovereenkomsten
gaan in dezelfde richting.
Aldus werd een convenant van free riders verheven tot
hoogste wijsheid op wereldhandelsgebied. De free riders
poseren nu als de echte multilateralisten. Hun critici
worden in de hoek gezet als anti-multilateralisten. Zij
zijn anti-globalisten die zich verzetten tegen het multilaterale
handelssysteem, of anders-globalisten, die met hun luchtkastelen
over multilaterale ordening het echte multilateralisatieproces
binnen de WTO bemoeilijken. De ideologische suprematie
van het liberalisatiedenken wordt geschraagd door de neoklassieke
vrijhandelstheorie. Die is weerlegd door de geschiedenis,
maar politiek opportuun genoeg om zichzelf te overleven.
Het liberale coherentiebeleid is de sluitsteen van het
bouwwerk. Het verleent het liberalisatieprogram de morele
status van de gouden weg om tot ‘pro-poor growth’
in ontwikkelingslanden te komen. Degenen die zich tegen
het free rider gedrag van de VS en de EU verzetten worden
nu zelf neergezet als enghartige protectionisten die de
bestrijding van honger en armoede in de weg staan.
Wie zijn ogen nog open durft te houden ziet dat het anders
is. Wat de VS en Europa bepleiten is een pseudo-liberalisatie
die hen toestaat om door te gaan met dumpen. Maar echte
vrijhandel is ook geen oplossing. Ze is voordelig voor
grote boeren in midden-inkomenslanden als Brazilië,
Thailand en Zuid-Afrika. Maar niet voor de massa van kleine
boeren of voor de minst ontwikkelde landen. De verlaging
van invoerrechten in de laatste heeft alleen maar geleid
tot een diepere crisis. Lage prijzen verhinderen boeren
om te investeren zodat ze gevangen raken in een vicieuze
cirkel van bodemdegradatie en armoede. Die ondermijnt
de afzetmarkt voor industrie en diensten, zodat de jongeren
die naar de stad vluchten geen werk vinden maar vervallen
in marginale activiteiten. Dit bevordert criminaliteit,
corruptie, en cliques die vechten om de staatsmacht als
enig overgebleven middel om zichzelf te verrijken. In
Afrika heeft het liberalisatieprogramma zo overduidelijk
gefaald dat liberale economen op zoek zijn naar zondebokken.
Met hun verhalen over bad governance en falend social
capital leggen ze de schuld bij de Afrikaanse sociaal-politieke
cultuur. Maar deze problemen zijn niet zomaar inherent
aan de Afrikaanse cultuur. Ze worden versterkt door een
economische crisis die verergerd is door de liberale recepten.
Wie werkelijk coherentie wil van landbouw- en ontwikkelingsbeleid,
moet niet met allerlei middelen tegengaan dat ontwikkelingslanden
dezelfde conclusie trekken die onze landen al lang geleden
hebben getrokken. Namelijk dat de landbouw niet aan de
vrije markt kan worden overgelaten. Dat betekent dat multilateralisme
en beleidscoherentie niet geënt kunnen worden op
het vrije marktconcept, maar dat we terug moeten naar
het oorspronkelijke uitgangspunt: een evenwichtige ordening
van de internationale landbouwmarkten.
Ik sluit af met een citaat uit een recente notitie van
ROPPA, de zelfbewuste koepel van Westafrikaanse boerenorganisaties:
‘Het einde van het pragmatisme van de GATT, die aan
de landbouw een speciale status toekende, betekent een
wereldwijde deregulering van landbouwmarkten en een inperking
van het gebruik van de meeste landbouwpolitieke instrumenten.
Omdat ze tot elke prijs de internationale handel wil vergroten
wil de WTO invoerbeperkingen, die zowel arme als rijke
landen kunnen gebruiken, ontmantelen. In plaats daarvan
bevoordeelt ze beschermingsinstrumenten als ontkoppelde
steun, die alleen voor rijke landen toegankelijk zijn.
Deze ontwikkeling dreigt de concurrentie tussen landbouwsystemen
in de wereld te verscherpen ten koste van gezinsbedrijven,
en meer in het bijzonder, ten koste van landen die niet
de middelen hebben om hun boeren met directe toeslagen
te ondersteunen. Ondanks de gedifferentieerde behandeling
waar onze landen van profiteren, is de bescherming van
onze landbouw te laag. Het gemeenschappelijke buitentarief
van de Westafrikaanse Economische en Monetaire Unie moet
verhoogd worden om onze interne markten te helpen beschermen.
Het is waar dat er grote ongelijkheden bestaan in de steun
die de landbouw in verschillende delen van de wereld krijgt
om zijn concurrentievermogen te verbeteren. Maar dat mag
niet leiden tot een algehele afschaffing van landbouwbeleidsinstrumenten
of, nog erger, tot het misleiden van producenten met het
idee dat de theorie van de comparatieve voordelen de basis
kan zijn voor een duurzame handel. Comparatieve voordelen
hebben allerlei dynamische aspecten die alleen gerealiseerd
kunnen worden met structuur- en investeringsprogramma’s
zoals NEPAD. Zulke programma’s zijn absoluut nodig,
maar kunnen alleen slagen binnen zones met een vergelijkbare
produktiviteit met bescherming aan de buitengrenzen’
[2].
Noten:
[1] Dit artikel is de inleiding die Niek Koning, universitair
docent aan de Landbouwuniversiteit Wageningen, hield op
25 februari j.l. voor een conferentie van de Groen van
Prinsterer Stichting (het wetenschappelijk bureau van
de ChristenUnie). Het artikel verscheen op 15 maart 2005
op:
http://globalinfo.nl/article/articleprint/556/-1/1/
[2] "ROPPA, For farming policies in favour of family
farms and trade rules that show solidarity," Ouagadougou
(augustus 2003).
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
H) tip: "Geopolitiek en de mondiale rooftocht
der ondernemingen"
Aziz Choudry - activist, schrijver en onderzoeker
uit Nieuw Zeeland - schreef in maart een baanbrekend artikel
over het handelsbeleid van de VS en de EU sinds de mislukking
van de WTO-top in Cancún.
Een vertaling door Tijn van Beurden ("Geopolitiek
en de mondiale rooftocht der ondernemingen"/ 27 maart
2005) is te vinden op http://globalinfo.nl/article/articleprint/570/-1/1/
Nu de onderhandelingen in de WTO, sinds Cancún,
niet de door veel ondernemingen gewenste resultaten hebben
opgeleverd, geven de VS en andere regeringen in toenemende
mate - daartoe aangespoord door big business lobby's -
de voorkeur aan bilaterale vrijhandelsovereenkomsten en
investeringsverdragen. Die onderhandelingen zijn door
hun aard minder zichtbaar en kunnen makkelijk ontsnappen
aan de aandacht van de NGO's en andere oppositiebewegingen
tegen de WTO en regionale afspraken zoals de NAFTA en
de FTAA.
De (onderhandelingen over) bilaterale vrijhandelsovereenkomsten
en investeringsverdragen hebben alles met geopolitieke
belangen te maken en ze hebben vergaande implicaties,
onder andere op het gebied van uitholling van democratische
ruimte betreffende intellectuele eigendomsrechten.
Een kenmerkend citaat uit het stuk:
"En erger nog, in het concept BIT (Bilaterale Investerings
Verdrag, vert.) tussen de VS en Pakistan heeft de VS er
op aangedrongen dat Pakistan Amerikaanse ondernemingen
schadeloos stelt voor hun toekomstige investeringen in
geval van inbreuk op de IPR (intelectueel eigendomsrecht,
vert.) en eenzijdige annulering van octrooien. Volgens
een ambtenaar van het Pakistaanse ministerie van Justitie
houden de Amerikaanse onderhandelaars vol dat als Islamabad
niet onmiddellijk compensatie betaalt aan benadeelde Amerikaanse
ondernemingen, de ICSID van de Wereld Bank de compensatie
zal betalen en het bedrag als een lening van Pakistan
zal behandelen. (27)"
(Oorspronkelijke titel: "Corporate
conquest, global geopolitics: Intellectual property rights
and bilateral investment treaties"; verschenen in
het maart-nummer van het blad Seedling van GRAIN (http://www.grain.org/seedling/?id=314)).
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
I) Regering gooit beschermende internationale arbeidsregelgeving
over boord
(door Robin van Stokrom)
Het Internationaal Havenwerkersverdrag moet van tafel
vindt het kabinet, en het heeft daartoe in maart 2005
een wetsvoorstel ingediend. De vakbonden en de havenwerkers
zijn op zijn zachtst gezegd woest, terwijl de werkgevers
'eindelijk' voor elkaar hebben waar ze al jaren op uit
waren.
Het betreffende verdrag, ILO 137, is in 1976 door de Nederlandse
regering geratificeerd. Volgens dit ILO-verdrag (International
Labour Organisation) behoren havenwerkers geregistreerd
te staan en krijgen zij vervolgens voorrang op het verrichten
van havenwerk boven ongeregistreerde arbeiders. Het doel
hiervan is ondermeer om invoering van technologische vernieuwingen
in de havensector eenvoudiger te maken, op basis van consultatie
en onderhandeling [1].
Maar, zo stelt nu de Minister van Sociale Zaken, deze
regeling past niet in 'een modern arbeidsmarktbeleid'
waarbij iedereen een gelijke kans behoort te krijgen [2].
De vakbonden zien het anders. Zij stellen dat de regeling,
die voorziet in een registratiesysteem van havenarbeiders,
het werk veiliger maakt en een acceptabel beloningssyteem
voor de werknemers mogelijk maakt. Zonder dit zogenoemde
pasjessysteem zouden werkgevers eenvoudiger goedkopere
krachten, zonder goede scholing, kunnen aannemen.
Het wetsvoorstel van Minister van Sociale Zaken De Geus
tot opzegging van het ILO-verdrag is volledig in lijn
met de wens van de werkgevers. Volgens het ILO-verdrag
behoren de werknemers en de werkgevers samen overleg te
voeren over de invoering ervan, wat in de jaren tachtig
ook gebeurde, maar sinds 2000 frustreren werkgevers dat
overleg. In de praktijk komt er sinds 2000 niet veel terecht
van het pasjessysteem. "Schandalig gedrag loont kennelijk,
want nu krijgen ze van De Geus alsnog hun zin," vindt
Niek Stam [3], FNV-vakbondsbestuurder.
De Geus negeert rechterlijke beslissing
Omdat de regering nauwelijks enige actie ondernam om
de situatie te veranderen, klaagden de vakbonden de Nederlandse
staat aan bij de Haagse rechtbank. Die zaak werd 6 oktober
2004 gewonnen. De rechter oordeelde dat de Staat zijn
internationale verplichtingen schendt, maar de rechter
vond zich niet gemachtigd om te oordelen of de staat wetgeving
moest ontwerpen om het registratiesysteem wettelijk verplicht
te stellen [4].
Als antwoord heeft De Geus nu een wetsvoorstel ingediend
om het verdrag op te zeggen, in plaats van het verdrag
daadwerkelijk na te komen door het in wetgeving om te
zetten of de wet aan te passen. "Het is toch te gek
op los te lopen wat deze man doet. De Geus rijdt door
een rood stoplicht en krijgt van de rechter een bekeuring
vanwege het overtreden van de wet. Wat doet de Geus? Gewoon
het stoplicht weghalen want dan kan je ook niet de wet
overtreden," stelt de havenbondsbestuurder Stam [5].
Tweede Europese havenrichtlijn
Wat des te vreemder is, zo stelt de FNV, is dat de tweede
Europese havenrichtlijn, ingediend door de Europese Commissie
op 13 oktober 2004, de EU-lidstaten oproept dit ILO-verdrag
te implementeren. De Europese Commissie zegt "de
kwaliteit van het werk in de haven te willen bevorderen
en beveelt regeringen aan het ILO 137 verdrag te ratificeren",
stelt Stam [6].
Maar dat is slechts lippendienst, voegt Stam eraan toe.
Net als de eerste havenrichtlijn, die in november 2003
werd verworpen door een krappe meerderheid in het Europese
Parlement [7], moet deze 'hernieuwe' versie de zelfafhandeling
van de scheepslading door de bemanningsleden en niet opgeleide
gelegenheidsarbeiders toelaten. Dit laatste is in strijd
met het ILO verdrag 137 want deze conventie bepaalt -
middels het registratiesysteem - dat het havenwerk alleen
uitgevoerd mag worden door erkende, opgeleide havenarbeiders.
De Europese Commissie roept Europese regeringen enkel
op om het ILO verdrag 137 te ratificeren - om daarmee
de diverse nationale wetgevingen te stroomlijnen - maar
stelt dit niet verplicht. En zoals de Nederlandse regering
laat zien, dit niet-bindend advies betekent weinig. Ook
de tweede Havenrichtlijn stelt havenwerk dus open voor
niet opgeleide – en dus lager betaalde – havenwerkers
[8].
De inhoud van tweede Europese havenrichtlijn kwam als
een grote boze verrassing voor de Europese bonden. De
vakbonden zijn woedend over het voorstel om los- en laadwerk
door de bemanning van de schepen toe te staan ('zelfafhandeling').
Dit maakt het havenwerk minder veilig en vermindert de
werkgelegenheid en sociale zekerheid van de huidige havenarbeiders,
aldus havenarbeiders en vakbonden.
Europese werkgevers vrezen stakingen
Maar niet alleen de bonden zijn ontevreden over de inhoud.
Ook werkgeversorganisaties in Europa reageerden verbaasd
op het voorstel, en zijn uitermate ontevreden. De 400
Europese havens behoren reeds tot de goedkoopste in de
wereld, en zij willen nu vooral de rust bewaren - vooral
gelet op de talloze stakingen die de eerste Europese havenrichtlijn
provoceerde. De Belgische directeur van de Antwerpse haven,
Delwaide, verklaarde erg angstig te zijn voor acties in
deze haven waar 85% van de havenwerkers in de vakbonden
georganiseerd zijn. "Onrust kan het imago van de
haven ernstig aantasten" [9].
Zo staat ook de ECSA, koepel van de nationale organisaties
van reders in Europa, bepaald niet te springen om snelle
invoering van de zogenoemde zelfafhandeling van de lading.
In hun nieuwsbrief stelt de koepel dat de politieke bespreking
van de richtlijn niet gepaard mag gaan met stakingen en
andere vakbondsacties in de havens [10].
De Britse en Duitse regeringen reageerden tevens teleurgesteld.
"Veel van de herzieningen in de tweede Havenrichtlijn
zijn posities die reeds bedebateerd en verworpen zijn,
of welke reeds door de EU-lidstaten waren aangepast tijdens
de onderhandelingen met het Europese Parlement in de laatste
drie jaar" [11]. De tegenstanders, en dat zijn er
dus veel, zien weinig van deze discussies terug in het
nieuwe voorstel.
Nieuwe aanzetten voor havenactie
De agenda's van de Raad van Ministers en het Europees
Parlement laten zien dat de richtlijn nog zeker twee jaar
bediscussieerd zal gaan worden. Genoeg tijd dus nog voor
de havenarbeiders om wat gaten in het voorstel te schieten.
Acties zijn reeds begonnen, onder meer met een petitie
[12] en een briefkaartenactie. Stakingen en andere acties
worden niet uitgesloten. In Frankrijk was er alvast een
voorschot met een havenstaking op 8 april.
Noten:
[1] "Wereldhavens 72 - Special bulletin: ILO 137,"
door Kees Marges (London), e-Bulletin 72, 22 februari
2004 (http://www.havenarbeiders.be/ILO137.htm).
[2] "Minister De Geus: geen voorrang voor werkloze
havenwerknemers," Persbericht Ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, 26 januari 2004 (http://home.szw.nl/actueel/dsp_persbericht.cfm?jaar=2004&link_id=36554).
Zie ook: "Wetsvoorstel beëindigt voorrangspositie
werkloze havenarbeiders," Persbericht Nr. 05/030,
Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Directie
Communicatie), 28 februari 2005 (http://home.szw.nl/actueel/dsp_persbericht.cfm?jaar=2005&doc_id=7055&link_id=62976).
[3] "Voortrekken in haven mag niet," Rotterdams
Dagblad, 27 januari 2004 (http://www.havenforum.nl/viewtopic.php?t=3657).
[4] "Staat schendt verdrag havenwerk," Rotterdams
dagblad, 6 oktober 2004.
[5] "De Geus weer destructief bij opzeggen verdrag
havenwerk," Persbericht FNV, 1 maart 2005
[6] "Europese transportbonden wijzen nieuwe havenrichtlijn
unaniem af," SP, 6 december 2004 (http://europa.sp.nl/db/nieuws/europapage.html/2825).
[7] "Europese havenliberalisering voorlopig van de
baan," door Robin van Stokrom, WTO ZIP nieuwsbrief
nr 42 van 10 januari 2004 (http://www.globalinfo.nl/article/articleview/300/1/2/).
[8] "Manifest tegen de Haven- en Dienstenrichtlijn,"
door Waakhond in Brussel-weblog, 9 november 2004 (http://europa.sp.nl/weblog/index.php?p=360).
[9] "Antwerp opposes port services directive,"
door Justin Stares (Brussel), LloydsList, 23 december
2004 (http://www.havenforum.nl/viewtopic.php?t=6883).
[10] "Reders twijfelen over plan Havenrichtlijn,"
door Jan Werts, in Nieuwsblad Transport, 25 januari 2005
(http://www.pp2stop.org/news/viewtopic.php?t=7)
[11] Citaat uit: "Whitehall sets out reservations
on ports directive," door Brian Reyes in Gibraltar,
7 februari 2005 (http://www.havenforum.nl/viewtopic.php?t=7260).
Bericht uit Duitsland: "German states fight EU port
plan," door Bülent Erdogan in Koeln, in LloydsList,
23 februari 2005 (http://www.pp2stop.org/news/viewtopic.php?t=36).
[12] "Transport," 25 januari 2005 (http://www.pp2stop.org/news/viewtopic.php?t=7).
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
J) Nederland eiste verhoging prijzen water en energie
in Argentinië
(door Kees Hudig)
De Argentijnse president Kirchner kwam onlangs in het
nieuws omdat hij opriep tot het boycotten van de pompstations
van de Nederlands/Britse multinational Shell. Deze multinational
verhoogde ondanks afraden van de Argentijnse overheid
de prijzen van benzine aan de pomp, terwijl concurrenten
zich aan de prijsbevriezing hielden. Het beleid van de
Argentijnse regering is om te proberen de inflatie en
prijsverhogingen voor de burgers binnen de perken te houden.
Nadat de omzet aan de Shellpompen drastisch daalde, trok
het bedrijf de prijsverhoging weer in.
Eerder speelde de Nederlandse overheid echter een opmerkelijke
rol wat betreft het prijspeil in Argentinië. Terwijl
Nederland voorzitter was van de EU, in de tweede helft
van 2004, heeft het druk uitgeoefend op de Argentijnse
regering om de prijzen van elektriciteit, telefonie en
(waarschijnlijk) water te verhogen. Nederland deed dit
op verzoek van Frankrijk (en in iets mindere mate ook
Spanje en Italië), wiens multinationals veel belangen
hebben in de geprivatiseerde Argentijnse (ex-)publieke
voorzieningen.
Als de prijzen niet naar wens van de EU opgeschroefd
zouden worden, zou dit de relatie tussen de EU en Argentinië
schaden, zo werd te kennen gegeven. Dit gebeurde onder
andere via de Nederlandse Ambassade in Buenos Aires. Het
zou bijvoorbeeld de toegang van Argentijnse produkten
op de Europese markt kunnen bemoeilijken.
Saillant detail is dat de meeste privatiseringscontracten
tussen de Europese multi's en de Argentijnse overheden
getekend werden toen het land de peso nog volledig (een-op-een)
gekoppeld had aan de dollar. Ondertussen is, na de daardoor
in december 2001 veroorzaakte economische crisis, de koppeling
weer verlaten en vindt uitbetaling dus plaats in de gedevalueerde
peso. Dus moeten de multinationals hun winst halen uit
zo groot mogelijke prijsverhogingen.
Volgens een bericht in weekblad The European Voice gaf
Eneko Landaburu, directeur-generaal voor externe betrekkingen
van de Europese Commissie, Argentinië in december
"enkele maanden" tijd om tot hogere prijzen
voor elektriciteit en water te komen.
Ook het IMF staat achter de wens van de Europese multinationals.
Om te voorkomen dat het IMF tot een heroverweging van
de Argentijnse economie zal overgaan, overweegt de regering
om de uitstaande lening ter waarde van 15 miljard vroegtijdig
terug te betalen. De bevolking zal dus hoe
dan ook de kosten betalen.
Bronnen:
- Reuters (14 december 2004)
- European Voice vol.10 No.44 (16 december 2004)
WTO---zzzzzzzzzzzzzzzziiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipppppppppppppppppppppp
K) De slag om de pensioenen in de Verenigde Staten
(door Kees Hudig)
Een van de toonaangevende progressieve columnisten in
de VS, New York Times' Paul Krugman, gooide in februari
de knuppel in het hoenderhok door te schrijven hoe er
een geoliede conservatieve smeercampagne gelanceerd was
tegen de Amerikaanse coalitie van ouderenorganisaties
AARP. Deze verzet zich namelijk tegen plannen om het pensioenstelsel
drastisch te hervormen en te privatiseren. Krugman baseerde
zich wederom deels op het onthullende nieuwste boek van
Thomas Frank, "What's The Matter with Kansas"
[1]. In dat boek onderzoekt Frank hoe de bevolking van
Kansas de laatste tijd steevast politici steunt die beleid
maken dat vierkant tegen hun belangen ingaat. PR-operaties
en smeercampagnes blijkt een van de voornaamste geheime
wapens van rechts te zijn.
Dergelijke wapens werken alleen als ze niet teveel aan
het daglicht blootgesteld worden. Vandaar dat datzelfde
rechts furieus reageerde op de aanhoudende columns van
Krugman in de (onder opinie- en beleidsmakers best belangrijke)
krant New York Times. Hij nam even de plaats in van Michael
Moore, die tot dan toe de populairste schietschijf van
de conservatieve brulboeien was. Na zijn column over Frank
op 25 februari ging Krugman namelijk door met schrijven
over de privatisering van het pensioenstelsel [2].
De kritische organisatie PR watch, die bewustzijnscampagnes
van politiek en bedrijfsleven in de VS in de gaten houdt,
heeft een overzicht gemaakt van de slag om de pensioenen
[3] waarin goed beschreven wordt wat er aan de hand is.
Dat laatste te doorzien is voor de doorsnee kiezer/lezer
in de VS al een bijna onmogelijke klus. De strijd om de
sociale zekerheid is door de politieke campagnes beland
in een "spiegelpaleis vol echozalen". Als je
de regering Bush mag geloven, zijn de maatregelen juist
nodig om het pensioenstelsel van de ondergang te redden.
Net als hun collega's in Nederland, stellen de neo-liberalen
het daar ook voor alsof je er persoonlijk op vooruit gaat
omdat je 'meer keuze' hebt. 'Personal Retirement Accounts'
wordt het geprivatiseerde model genoemd. En dan zijn er
ook nog merkwaardige pro-privatiseringsorganisaties opgericht
als de "Alliance for Worker Retirement Security".
Die presenteert zich als een belangenorganisatie van pensionerende
arbeiders, maar is feitelijk opgericht door de ondernemersbond
National Association of Manufacturors. En dat is maar
een van de vele.
Om dergelijke schaduworganisaties en hun oprichters en
de leidende personen daarbinnen te kunnen doorzien, heeft
het Centre for Media and Democracy, die ook al PR Watch
onder haar hoede heeft, het project Source Watch in het
leven geroepen [4]. Het biedt een bron van informatie
over verborgen lobbygroepen die van onschatbare waarde
is.
PR Watch wijst op de recente naamswijziging van de United
Seniors Association (Verenigde Bond van Ouderen). Deze
heet nu USAnext. Een van de leden is de eerdergenoemde
Alliance for enzovoorts. Een ander lid heet COMPASS: Coalition
for the Modernization and Protection of America's Social
Security. Dat klinkt alweer zo positief, maar het is een
venijnige lobbyorganisatie van ondernemersorganisaties
zoals de bond van hoteleigenaren. En die zijn sterk voorstander
van het privatiseringsbeleid van Bush.
De New York Times berichtte in februari dat deze USAnext
10 miljoen dollar had vrijgemaakt om campagne te voeren
tegen de ouderencoalitie AARP. Met dat geld werd onder
meer het reclamebureau ingehuurd dat eerder verantwoordelijk
was voor een belangrijkste propagandaslag in de laatste
presidentsverkiezingen. Het was dit bureau dat voor de
dag was gekomen met Swift Boat Veterans for Truth: een
obscure groep Vietnam-veteranen die twijfel zaaide over
het oorlogsheldendom van Kerry, waar deze zich dermate
slecht tegen wist te verdedigen dat het hem een aanzienlijke
hoeveelheid punten in de populariteitspercentages kostte.
In een van de eerste advertenties werd AARP dan ook al
gelijkgeschakeld met mensen die 'spugen op de soldaten
in het buitenland en het homohuwelijk toejuichen'. Dat
soort campagnes dus.
De coordinator van de campagne van USAnext, Chris LaCivita,
werkt ook voor de Conservatieve lobbyorganisatie Progress
for America, die al 20 miljoen dollar opzijgezet heeft
om de privatiseringsplannen te helpen. En dan zijn er
nog de oude bekenden: het Cato Institute, de Heritage
Foundation, de schaamteloze Club for Growth etc, die allemaal
hun duit in het zakje zullen doen. "De guerrilla
oorglogsvoering is duidelijk begonnen," merkt PR
Watch op. En concludeert bemoedigend dat de pro-bedrijfsleven
lobby's zo aan de bak moeten omdat ze weten dat ze 'tegen
de berg op moeten vechten'. PR Watch roept om om mee te
helpen terug te vechten door nieuwe business-fronts bekend
te maken op de website.
Noten:
[1] Zie voor een interview met Frank over een van zijn
vorige boeken ("One Market Under God"):
http://www.globalinfo.nl/article/view/59
[2] Zie voor Krugman's verzamelde columns: http://www.nytimes.com/top/opinion/editorialsandoped
/oped/columnists/paulkrugman/
[3] Exposing the Echo Chamber Behind Social Security Privatisation:
http://www.prwatch.org/node/3310
[4) http://www.sourcewatch.org/index.php?title=SourceWatch
