Behoefte om ook een berichtje in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!
Een aantal hieronder lopende series hebben we verzameld op een aparte site, zie followup
donderdag 31 december 2009 De Hoge Raad in Den Haag heeft het cassatieberoep verworpen dat Ravage had ingediend naar aanleiding van de huiszoeking in 1996. De redactie overweegt als laatste stap een procedure aan te spannen in Straatsburg. in mei 1996 doorzocht een rechercheteam van het regioteam Gelderland-Midden het kantoor van het toenmalige actieblad Ravage in Amsterdam. De aanwezige redacteur kreeg te verstaan dat men op zoek was naar een claimbrief die verwees naar een bomaanslag op het bedrijf BASF in Arnhem. De redacteur meldde de rechter-commissaris bij aanvang van de inval dat deze claimbrief door de redactie vernietigd was. De claimbrief was niet meer, maar de rechercheurs namen wel computers, met onder meer het abonneebestand van Ravage, adreslijsten, een groot aantal door nieuwe abonnees ingevulde aanmeldingsbonnen, adreswikkels, een agenda, een telefoonklapper, een schrijfmachine, gegevens over contactpersonen en ander redactiemateriaal en prive-gegevens van redacteuren in beslag. Daarop startte Ravage een gerechtelijke procedure, die na ruim dertien jaar via voor de redactie positief en negatief uitvallende tussentijdse uitspraken met de afwijzing van het cassatieberoep van de Hoge Raad in Den Haag uiteindelijk is beeindigd. Dit wat de Nederlandse rechtsgang betreft, want de medewerkers overwegen serieus de procedure bij het Europees Hof in Straatsburg voort te zetten. De Hoge Raad onderschrijft de uitspraak van het Gerechtshof van Amsterdam dat in een eerdere procedure concludeerde dat "moeilijk anders valt af te leiden" dan dat de Staat van mening was dat "ieder mogelijk spoor naar de daders" meer dan welkom was. Daarmee was volgens het hof en de Hoge Raad voldaan aan de stelplicht van de Staat dat er geen andere mogelijkheid was dan een huiszoeking naar de claimbrief. Dat bij de doorzoeking diverse redactionele bescheiden in beslag zijn genomen, die niets van doen hadden met de claimbrief, daar oordelen het Gerechtshof en de Hoge Raad niet over. Ravage is van mening dat het karakter van de doorzoeking erop wees dat 't rechercheteam, dat in de periode oktober 1995-april 1996 een drietal aanslagen onderzocht, verder reikte dan het in bezit willen hebben van de claimbrief. Ook oordeelt de Hoge Raad dat het Amsterdamse Gerechtshof de belangenafweging tussen opsporingsbelang en vrijheid van meningsuiting en privacybescherming afdoende heeft gemotiveerd, zonder daarbij telkens opnieuw de vraag de betrekken of dat noodzakelijk was in een doorslaggevend publiek belang, 'an overriding requirement in the public interest', het criterium dat door het mensenrechtenhof in Straatsburg wordt gehanteerd. De Hoge Raad oordeelde in 2005 na twee uitspraken van respectievelijk de rechtbank en het Gerechtshof in Den Haag, die erop neerkwamen dat aan Ravage geen bronbescherming toekwam, dat het blad toch het recht had zijn bron te beschermen. Bovendien vindt het hoogste rechtscollege dat de Staat had moeten toelichten waarom de inval noodzakelijk was. De Hoge Raad had de zaak vervolgens door verwezen naar het Gerechtshof in Amsterdam. (zie)
Dappere Mordechai
donderdag 31 december 2009 Israel's nucleaire klokkenluider Mordechai Vanunu is weer eens gearresteerd. Vanunu werkte in de jaren tachtig in de Israelische nucleaire faciliteiten te Dimona, dat officieel nog altijd door het leven gaat als een textielfabriek of iets dergelijks. Maar door Vanunu weet de wereld beter, want in 1986 overhandigde hij een serie foto's aan de Britse Sunday Times, aan de hand waarvan het voor specialisten een fluitje van een cent was om te bewijzen dat de zionistische staat over een aanzienlijk kernwapenarsenaal beschikt. Dat was pijnlijk, want het bestaan van die kernwapens wilde de Israelische leiders nu juist tegen alles geheim wilden houden; ook voor de eigen bevolking. Daarom kwam deze actie Mordechai Vanunu duur te staan: hij werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 jaar. In 2004 kwam hij op vrije voeten, hoewel, vrij is in deze niet het goede woord, want hij werd door verschillende maatregelen voortaan drastisch in zijn doen en laten beperkt. Zo mocht hij geen contacten hebben met buitenlanders. Vanunu hield zich niet aan deze beperking, wat er toe leidde dat hij in 2007 tegen nog eens zes maanden extra detentie aanliep. De aanleiding tot zijn recente arrestatie is een amoureuze relatie tussen Vanunu en een uit Noorwegen afkomstige vrouw. Vanunu's advokaat Avigdor Feldman benadrukt dat de dame in kwestie niet in het minst geinteresseerd is in de nucleaire politiek van de staat Israel, maar des te meer in Vanunu persoonlijk. Maar daar hebben de Israelische autoriteiten natuurlijk helemaal maling aan. Vanunu heeft contacten met buitenlanders en daarom gaat hij achter de bouten, punt uit. Die arme Mordechai heeft het niet eenvoudig. Niet in het algemeen, maar ook niet als het om de liefde gaat. Ooit leerde hij een bevallig vrouwspersoon kennen, waar hij erg gecharmeerd van raakte. Maar zij bleek Mossad-agente te zijn, die op zijn pad was gestuurd om hem in de val te lokken. En nu dit weer, met die Noorse. Het laat zich raden dat Vanunu ondertussen schoon genoeg heeft van Israel en alles dat daar mee te maken heeft. Zo heeft hij zich tot het christendom bekeerd en weigert hij Ivriet te spreken. Het liefst zou hij in een ander land wonen, maar dat laat de regering in Israel natuurlijk niet toe. Kunnen ze daar vol blijven houden dat Israel geen kernmacht is, althans voor de idioten die dat nog willen geloven. En ondertussen natuurlijk verbaasde gezichten trekken als Iran - dat zich vanuit Dimona onder schot gehouden weet - zijn eigen nucleaire koers wil varen.
De oogst is rijp (4)
donderdag 31 december 2009 De kwestie over de verdwenen Jemenitische kinderen waarin ook de handelaar in menselijke reserveonderdelen Jehuda Hiss opduikt, houdt de gemoederen al jaren bezig in Israel. En dat blijft het doen. Neem het geval van de de Israelier Ami Meshulam. Hij vroeg onlangs een verblijfsvergunning aan in Canada, omdat hij naar zijn zeggen in zijn bestaan bedreigd wordt door de Shin Beth. Deze Israelische geheime dienst zou het op zijn leven gemunt hebben. Aanleiding is volgens Meshulam de campagne van zijn vader, Rabbi Uzi Meshulam, die al jaren volhoudt dat de staat Israel in zijn vroegste jaren een aantal van zijn burgers groot onrecht heeft aangedaan door de diefstal van hun kinderen. Het heeft er veel van weg dat de Israelische overheid zich aangesproken voelt door deze beschuldiging. Een grimmige verstandhouding tussen de Meshulam clan en de Israelische autoriteiten was in ieder geval het gevolg. De controverse leidde er in 1994 toe dat Uzi Meshulam samen met een groep medestanders in zijn huis belegerd werd door de Israelische politie. Bij de daarop volgende inval doodde de politie een van de aanwezigen, terwijl Meshulam en de anderen gearresteerd werden om later tot een gevangenisstraf te worden veroordeeld.
weg met de naaktscanners
woensdag 30 december 2009 De digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom schrijft in een open brief aan de Minister van Justitie dat het kabinet geen naaktscanners moet introduceren. Naar aanleiding van de mislukte aanslag op Eerste kerstdag heeft Minister Hirsch Ballin laten weten dat hij naaktscanners versneld wil invoeren. Een rationele kosten-batenanalyse dwingt echter tot de conclusie dat invoering van naaktscanners niet wenselijk is. Bits of Freedom dringt erop aan om veiligheidsbeleid niet op angst, maar op rationele analyses te baseren. Het verlies van privacy en individuele vrijheid speelt daarbij een belangrijke rol. De inzet van naaktscanners kan het risico van aanslagen tegen vliegtuigen in de lucht slechts deels beperken. Naaktscanners zijn tegelijkertijd een stevige inbreuk op de privacy en de lichamelijke integriteit, brengen hoge kosten met zich en de gezondheidseffecten staan niet vast. In plaats daarvan moet het kabinet onderzoeken waarom bestaande maatregelen hebben gefaald. Bits of Freedom: "De onrust in de media over de recente aanslag is begrijpelijk, maar geen reden om nieuwe veiligheidsmaatregelen te nemen. De kans dat iemand slachtoffer wordt van een terroristische aanslag in de lucht, is een stuk kleiner dan dat iemand door bliksem wordt geraakt. Nederland moet zich niet laten uitkleden door angst". (Lees die open brief)
De oogst is rijp (3)
woensdag 30 december 2009 Toen we over Hiss hoorden, waren er gelijk echo's uit het verleden. Zo onderzocht hij als patholoog anatoom ook het vermoorde lichaam van Yitzhak Rabin. Zijn rol bij dat onderzoek heeft zelfs bijgedragen tot samenzweringstheorieen over de dood van deze Israelische premier. Dat is niet onverklaarbaar, want het rapport van Hiss vertoonde nogal wat discrepantie met de opinie van andere patholoog anatomen in Israel over de toedracht van de moord op Rabin. De naam van Hiss duikt ook op in een onderzoek in de jaren negentig naar de verdwijning van 4500 uit Jemenitisch joodse ouders geboren babies meer dan vijftig jaar geleden. Volgens verklaringen van getuigen werden deze babies destijds vlak na hun geboorte, als dood opgegeven. Er vond dan een of andere fake begrafenis plaats voor de treurende ouders, waarna het kind aan de zorgen werd overgelaten van Ashkenazim die tijdens de holocaust hun kinderen hadden verloren. Dat zegt natuurlijk veel over de maatschappelijke pikorde in Israel destijds, waarbij de Ashkenazim duidelijk aan de top stonden (en in veel opzichten is dat nog altijd zo). Maar daar blijft het niet bij, want er zijn meer geruchten over verdwenen kinderen. Zo hebben wij ook al eens over schimmige verhalen van Israelische makelij vernomen waarin verdwenen kinderen voor duistere experimenten werden gebruikt. Experimenten die moesten leiden tot een op ethnische factoren gebaseerd biologisch wapen. Maar ok, dit gerucht is zo obscuur dat het waarschijnlijk altijd in nevelen gehuld zal blijven, al is er in de knesset wel ooit een verhitte discussie gevoerd over aanwijzigingen dat Israel aan een 'ethnic bomb' werkte. Vast staat ook dat Jehuda Hiss in verband met het onderzoek naar de verdwenen Jemenitische babies een rapport aanleverde dat waarnemers in hun mening sterkte dat Israel heel wat te verbergen heeft in deze kwestie.
Oude vormen en gedachten
dinsdag 29 december 2009 De crisis is nog niet voorbij. Dat zag je niet aan de kerstkoopkrankzinnigheid, hoewel je de armsten niet zag. Het verschil tussen arm en rijk is toegenomen, dat is duidelijk. Waar gaan we naartoe? Koffiedik kijken helpt niet; het kan goed aflopen, het kan slechter worden. Dat is het vervelende maar ook het mooie van de toekomst: hij is onvoorspelbaar maar niet onvoorstelbaar. Je kunt nadenken over de toekomst en je voorstellen hoe die eruit moet zien. De werkelijkheid zal er anders uitzien dan je hoopte, maar als een paar dingen verwerkelijkt worden is dat al heel wat. De binnenkort ex-voorzitter van de FNV, mevrouw Jongerius, is tegen maar laat het hoofd hangen: "er is een Kamermeerderheid voor 67, dus geven 'we' (?) de strijd op". Lekkere vakbondbestuurder is dat. Als onze ouders, grootouders en overgrootouders ook zo hadden gedacht hadden we nu nog een pet om die af te zetten als de baas voorbijkomt. Zouden de Drenten nog in plaggenhutten wonen. Werkten we nog zeven dagen per week, tien uur of langer per dag voor een hongerloontje. Wat is dat toch met bestuurders die omhoogklimmen? Ze snijden hun banden met de achterban door, konkelfoezen met de elite en wachten ongeduldig op een promotie tot burgemeester, minister of commissaris. Zo werd de PvdA 'Partij verloochent de Achterban' en de FNV 'Federatie Niet Verder'. En toch beweegt er wat: leden roeren zich en pakken de draad op waar hun leiders die loslaten. Crisis, ook in de PvdA en de FNV. Maar een crisis is als koorts: een proces waaruit je genezen, sterker, gezonder, te voorschijn kan komen. Of die oude namen dan nog bestaan, doet er niet toe. Belangrijk is dat oude vormen en gedachten verdwijnen. Laat die leiders een poepie ruiken. Dan wordt 2010 gelukkig eens een nieuw jaar.
De oogst is rijp (2)
maandag 28 december 2009 Fijne jongen die Jehuda Hiss van het Abu Kabir instituut. Kent als medicus geen grenzen, althans niet als het om ethische beginselen gaat. Daar kunnen ze ondertussen over meepraten in Israel, waar het interview met Hiss uit 2000 onlangs op de televisie werd uitgezonden. Zo kon iedereen in de zionistische staat de patholoog anatoom horen vertellen wat hij had bedacht ter voorkoming van argwaan onder familie van overledenen, als hij hoornvlies had gejat. "We'd glue the eyelid shut", verklaarde hij koeltjes. Niet best om op zijn snijtafel te liggen, zelfs al ben je nog zo overtuigd van orgaandonatie. Hiss is eng. Doodgaan is sowieso geen stemmingverhogende bezigheid, laten we het daar over eens zijn. Maar als je na alle ellende ook nog eens Jehuda Hiss als toegift krijgt ... Nee, laat maar. Onze gedachten gaan alleen om die reden uit naar Rachel Corrie, de Amerikaanse activiste die in 2003 werd gedood door een Israelische bulldozer tijdens haar protest tegen de vernietiging van Palestijnse huizen. Ook het stoffelijk overschot van Rachel kwam bij Hiss terecht. Gatver.
Defensie liegt en misleidt
zondag 27 december 2009 [Het hieronderstaande stukje hebben we overgeschreven van de website van Arnold Karskens]. Recente Defensie-cijfers gepubliceerd door RTLNieuws waarin sprake is van '80 burgerdoden' en op 5 oktober in De Pers waarin sprake is van 'minder dan honderd burgerdoden' zijn ver bezijden de waarheid. Nederland is als deelnemer van de International Security Assistance Force ISAF en als Lead Nation in Uruzgan verantwoordelijk voor honderden burgerslachtoffers sinds voorjaar 2006. Het wordt tijd voor een onafhankelijke onderzoekscommissie. Al voor het begin van 'Missie Uruzgan' op 1 augustus 2006 namen Nederlandse militairen deel aan acties zoals in de Baluchi-vallei tussen 9 en 19 juli. Volgens Defensie vielen bij 'Operatie Perth', waaraan de met de Militaire Willems-Orde gedecoreerde kapitein Marco Kroon deelnam, 'geen burgerslachtoffers'. Ooggetuigen spraken tegenover de United Nation Assistance Mission in Afghanistan UNAMA over 31 burgerdoden. Merkwaardig genoeg ontkent Defensieminister Eimert van Middelkoop tegenover de Tweede Kamer het bestaan van dit onderzoeksrapport maar ik heb het zelf in Kandahar kunnen inzien. Sindsdien zijn er zo'n 500 aanvallen uitgevoerd door Nederlandse gevechtshelikopters en -vliegtuigen, is tientallen keren artillerie ingezet en is ontelbare malen met vuurwapens geschoten. Daarbij zijn dus 80 burgerdoden gevallen, meent Defensie. Maar ze houdt een slag om de arm want de battle damage assessment, het registeren van het aantal doden op het slagveld, maakt niet altijd duidelijk of het strijders of burgers betrof. 'Defensie heeft niet de pretentie dat deze registratie volledig of accuraat is'. Dat is wel een heel makkelijk excuus op eigen falen te verhullen. Rechter Mullah Mohmad Jan in Uruzgan schatte in een gesprek in april 2008 het aantal burgerdoden bij gevechten in de provincie al tussen de 500 en 600, voornamelijk door de inzet van zware wapens. Het doden is tussentijds niet gestopt. Het laatste bloedbad was op 11 juni toen Nederlandse gevechtshelikopters het vuur openden op twee auto's en waarbij acht mensen omkwamen en vier gewonden vielen. Volgens Defensie kwamen de helikopters Australische troepen te hulp en waren de inzittenden 'onomstotelijk' talibanstrijders. Volgens getuigen gesproken door UNAMA was de fatale beschieting echter zo'n 20 kilometer verwijderd en enkele uren na het laatste gevecht. Onder de slachtoffers vier leden van een familie waaronder een kind en vrouw, en een zakenman uit Tarin Kowt met diens chauffeur. Al sinds december 2007 houd ik een excessennota bij over het optreden van Nederlandse troepen in Afghanistan en kom tot een aantal burgerdoden dat de 300 ver overschrijdt. Daarbij is het niet altijd vast te stellen of Nederlandse militairen de burgerslachtoffers maken. Soms betreft het gecombineerde acties van Nederlandse, Australische, Amerikaanse en/of Afghaanse militairen. Vast staat wel dat Nederland als Lead Nation van Task Force Uruzgan sinds 1 augustus 2006 de verantwoordelijkheid draagt van alle ISAF-acties in de provincie. Daarnaast worden Nederlandse F-16 gevechtsvliegtuigen en -helikopters ingezet boven naburige provincies zoals bij 'Operatie Medussa' in het najaar van 2006 waarbij tientallen zo niet honderden burgerdoden vielen volgens lokale artsen. Om aan alle onduidelijkheid over burgerslachtoffers een einde te maken pleit ik voor een onafhankelijke commissie die het aantal doden en gewonden eens goed inventariseert. We zijn dat de bevolking van Afghanistan verplicht. De Nederlandse regering hanteert voor het welzijn van de lokale bevolking de D's-aanpak, die van Defensie, Diplomatie en Development-Ontwikkeling. Ik zou daarbij graag een vierde 'D' zien: die van Dignity- Waardigheid. Je eigen fouten erkennen is de eerste stap naar een beter Afghanistan. De Nederlandse regering en het Nederlandse parlement mogen zich niet langer verschuilen in de 'fog of war'.
Tvind/Humana-kopstuk aangehouden
zondag 27 december 2009 In het papieren Kleintje hebben we het er al vaker over gehad: de Deense organisatie Tvind, of Humana. De meeste mensen kennen ze wel als inzamelaars van gebruikte kleding. Er is wederom nieuws. Middels een gezamelijke operatie van de Deense, Mexicaanse en Britse politie is Marlene Gunst aangehouden op de Londense vlieghaven Heathrow. Marlene Gunst was hoofdaccountant van de Tvind-organisatie en werd sinds 2006 gezocht om voor de Deense rechtbank te verschijnen. Het gaat erom dat zij en een aantal andere Tvind-bazen ervan verdacht worden dat ze vele miljoenen euro's hebben laten verdwijnen. Voor meer informatie zie een aantal artikelen over Humana in het papieren Kleintje Muurkrant (zie ons elektronisch archief) en/of de uitstekende website Tvindalert
Gladio a la Turka (15)
zondag 27 december 2009 De religieuze AK-partij van Premier Erdogan huivert niet als het er om gaat heilige huisjes uit de seculiere traditie van Turkije om te kieperen. Een primair voorbeeld is dat het vrouwen in Turkije sinds enige tijd is toegestaan om een hoofddoek te dragen in openbare gebouwen, zoals op universiteiten. Dat zit het seculiere deel van het land behoorlijk dwars en dat vraagt vervolgens natuurlijk weer om een reactie van de regering. Zo memoreerden wij al eerder dat seculiere critici van de regering tot zwijgen worden gebracht door hen te associeren met Ergenkon. Dat netwerk van samenzweerders lijkt vooral binnen het militaire apparaat gecentreerd te zitten. Maar niets daarvan zegt de regering: de samenzwering bevindt zich thans overal. En zo is het laatste jaar van alles en nog wat achter de tralies gesodemieterd. Van columnisten tot sociaal werkers en anderen die weliswaar bezwaren hebben tegen deze regering, maar waarvan toch in de verste verten niet verwacht kan worden dat zij bij een militaire machtsovername betrokken zullen zijn. Toch werkt deze aanpak uitstekend in Turkije, dat sowieso nogal gevoelig is als het om samenzweringstheorieen gaat. Maar er is een beperking, want die associatie met Ergenekon werkt alleen bij publiek bekende figuren. Voor de seculiere massa gebruikt de regering daarom een andere aanpak. Die weten Erdogan en de zijnen te bewerken door beledigingen aan het adres van de heer Kemal Ataturk (de oprichter der Turkse republiek, onlangs nog gelauwerd door de blonde plaag uit Venlo) tot een nog ernstiger halszaak te verheffen dan het altijd al was. Niet dat Erdogan nu zo'n kemalist is, integendeel, dat blijkt wel uit zijn politiek. Maar het spreekt voor zich dat zware straffen voor hen die Ataturk beledigen er lekker ingaan bij seculiere Turken en dan doe je als religieuze regering al snel wat water bij de wijn. Verleden jaar werd de website Youtube bijvoorbeeld tot no go area verklaard, omdat er iets naars over Ataturk op stond. En voor volgend jaar staat er in dat verband zelfs een Turkse zoekmachine op het programma, waarmee niets vervelends over Ataturk kan worden gevonden. U raadt het al, de andere zoekmachines zullen dan niet meer toegankelijk zijn, waardoor het de vraag is wat er uiteindelijk in Turkije van internet overblijft. Ook de filmsector is nu aan de beurt. Op zich is dat merkwaardig, want het zijn nu juist films en televisieseries waarin Turken veel vrijheid van meningsuiting ervaren. Zo draait er al een tijd een TV-serie over de prachtigste criminele netwerken in het land, met als titel "De vallei der wolven" (ja, die wolven). Maakt geen openbaar aanklager zich druk over in Turkije, evenmin als over de recent in roulatie gekomen film die de tot de verbeelding sprekende titel "Gladio" draagt. Maar haal het als filmmaker niet in je hoofd om een film te maken over het leven van Ataturk, want dat kun je het eigenlijk alleen maar verkeerd doen. Dan is er altijd wel iemand beledigd en dat komt de regering heel goed uit om het seculiere volksdeel onder de zak te kunnen aaien. Verleden week is het er op gaan lijken dat de Turkse cineast en journalist Can Dundar binnenkort op het schavot van de AK-partij plaats zal moeten nemen. Dundar maakte verleden jaar een film over het leven van Ataturk onder de titel "Mustafa". Zijn grootste fout was dat hij ook de menselijke kanten van Ataturk liet zien. Zo belichtte hij een vader der republiek met problemen in zijn priveleven die niet te weinig raki tot zich nam. Nu is het zeker niet zo dat Turken niet weten dat Ataturk geen florisant liefdesleven had en dat hij aan de gevolgen van overmatig alcoholgebruik is overleden. Geen grote onthulling dus. Maar om het daar in een film over te hebben, dat gaat seculiere Turken te ver. Als gevolg daarvan heeft Dundar een strafklacht aan zijn broek en zal hij zich over een tijdje wellicht voor een rechter moeten verantwoorden. De aanklager heeft er iets moois van gemaakt, want Dundar wordt verweten tot verdeeldheid in het land te hebben opgeroepen. Kan stevig fout voor hem uitpakken. Als hij geluk heeft komt hij er met anderhalf jaar cel vanaf. Maar het zou ook zo maar meer dan zeven jaar kunnen worden.
Geef voor de proceskosten van Rawagedeh
zaterdag 26 december 2009 Op 9 december jl. was het 62 jaar geleden dat 431 mannelijke inwoners van het dorp Rawagedeh op Java door militairen van het Nederlandse leger zijn vermoord. Om enige gerechtigheid te krijgen is steun nodig. Acht nog levende weduwen van vermoorde mannen en een mannelijke overlevende hebben de Nederlandse Staat gedagvaard. De Stichting Komite Nederlandse Ereschulden behartigt de belangen van de Indonesische slachtoffers. De stichting ontvangt voor zijn werk geen enkele subsidie. De kosten die gemaakt moesten worden voor de voorbereidingen van deze procedure werden tot nu toe door de leden van het stichtingsbestuur uit eigen middelen betaald. De mogelijkheden daarvoor zijn in de naaste toekomst beperkt. Om die reden doet de Stichting een beroep op u om de actie van de slachtoffers te steunen. U kunt uw bedrage overmaken naar de Rabobank te Heemskerk rekeningnummer 13.19.28.341 o.v.v. Donatie proceskosten. hier meer informatie...
Valse Vlag (9)
zaterdag 26 december 2009 David Coleman Headley (eerder bekend als Daoed Gilani) en Tahawoer Hoessein Rana waren beiden lid van de Lashkar e Taiba (LET) en actief binnen de afdeling (cel) in Chicago. Rana had een bestaan als immigratie consultant. Zoals we eerder schreven bezocht Headley vijf maal India en twee maal Denemarken als verkenner voor aanslagen van de LET. Tijdens die bezoeken was zijn cover vertegenwoordiger van het bedrijf van Rana. Ook zijn vliegticket werd een aantal malen door Rana betaald. Headley werd gerund door een tweetal Pakistanis, een ervan was de oud majoor Abdur Rehman, de identiteit van de tweede persoon is niet bekend gemaakt. Headley en Rana zitten momenteel in voorarrest in de VS. India heeft gepoogd om hen daar te mogen ondervragen, men wil de netwerken van de LET in India in beeld brengen. Naar alle waarschijnlijkheid is de Indiase informatiepositie over de LET zo goed als niet bestaand en is men voor het overgrote deel afhankelijk van inlichtingen van derden, niet van eigen Indiase informanten of agenten. Bijna 80 procent van de inlichtingen die de buitenlandse 'collega's' aan de Indiase veiligheidsdiensten R&AW en IB gaven was afkomstig van FBI of CIA. Maar veel van de Amerikaanse inlichtingen bleken of van dubieuze waarde of gewoon onjuist te zijn. Dat heeft de binnenlandse positie van R&AW en IB ernstig geschaad. Begin november werd door Amerikaanse diensten gewaarschuwd voor aanslagen van Al Quaida in India. Eerder in augustus van dit jaar werd een Noord Koreaans schip, de Mu San ervan beschuldigd nucleair materiaal te vervoeren. India bracht het schip naar de havenstad Kakinda, alles werd leeggeruimd maar niks gevonden. Afgelopen november herhaalde dit zich, maar nu met een Maltees schip, ook dat werd opgebracht (Chennai) en niks gevonden. De affaire rond Headley, die in India steeds meer gezien wordt als een mol die de LET moest penetreren, leidde tot hernieuwde aandacht voor een eerdere affaire, die van Ken Haywood. Haywood was een Amerikaans staatsburger wiens internetverbinding in 2008 werd gebruikt door Indiase jihadis. Haywood werkte voor Campbell White, een bedrijf met een wat vreemde achtergrond, de Pentecostal Christian Fellowship Ministries, oftewel Potters House (dat ook werkt onder namen als: Door Christian Centre, La Puerta en Victory Chapel). De kantoren van Campbell White bestonden uit twee kleine kamers in het treinstation van Sanpada. Op zondagen en donderdagen werden die als gebedsruimte gebruikt, waarbij Haywood als dominee optrad.
Gladio a la Turka (14)
donderdag 24 december 2009 Het waren weken met veel geweld in Turkije. Rellen in de steden, waarbij Koerden en nationalistische Turken (veel grijze wolven gebaren) elkaar en de oproerpolitie troffen. En als klap op de vuurpijl een aanslag in Tokat waarbij zeven militairen het leven lieten. Wie denkt dat de Ergenekon affaire met zoveel spektakel gelijk onbesproken blijft in Turkije, komt bedrogen uit. Een splintergroep in de PKK eiste weliswaar de verantwoordelijkheid op, maar er bleef veel onduidelijk. Daardoor duurde het niet lang voordat Ergenekon weer genoemd werd. En niet geheel ten onrechte. Vooral de timing van de aanslag is curieus. Zowel door de toenadering van de Turkse regering tot de PKK in de laatste maanden, als door het Ergenekon-proces. Daardoor is de link tussen Ergenekon en (bepaalde elementen in) de PKK snel gelegd. Er waren de notities in het huis van de tegenwoordig als rabbi door het leven gaande voormalige MIT infiltrant Tuncay Guney, terwijl het creeeren van chaos nu eenmaal een overeenkomstig element is in de strategieën van PKK en Ergenekon. Het zou om samenwerking kunnen gaan. Of om infiltratie, al lijkt dat om het even te zijn wat betreft het uiteindelijk resultaat. Voor Premier Erdogan is al dat geweld in ieder geval een zware streep door de rekening. De toenadering tot de PKK heeft hij hard nodig om de reputatie van Turkije in het buitenland een beetje op te krikken waar het mensenrechten betreft. Na de aanslag in Tokat kon hij alleen in termen van twijfel spreken, bijvoorbeeld door te zeggen dat in het verleden tal van groeperingen aanslagen in Tokat hebben gepleegd. Had de AK-partij leider helemaal gelijk in, alleen al omdat Turkije nogal rijkelijk bedeeld is als het om gewelddadige groeperingen gaat. Hoe dan ook, Erdogan hield zich op de vlakte en sprak geen harde beschuldiging in Koerdische richting uit en dat is veelzeggend. Verder viel er een interessante uitspraak te noteren van de door Turkije gevangenen gehouden Koerdische leider Abdullah Ocalan. De verslechtering van de omstandigheden waaronder hij zijn detentie doormaakt, zijn de officiele reden van het recente Koerdische geweld dus is de aandacht op hem gevestigd. Ocalan zei niets over de aanslag in Tokat, maar wel over eentje zestien jaar geleden in het Oost Turkse Bingol, waarbij toen ook al een groep militairen de dood vond. Zestien jaar, dus ruim voor het Susurluk incident, toen de deep state connectie tussen militairen, politiek en criminelen voor het eerst in alle toonaarden aan het daglicht kwam in Turkije. Maar het is geheel verklaarbaar waarom Ocalan nu met deze onthulling komt. Want de door hem gememoreerde aanslag werd volgens hem gepleegd door een voormalige PKK-leider die zijn orders van Ergenekon ontving.
Uitverkoop
donderdag 24 december 2009 "Het NRC" zal dus als alles door gaat in handen komen van een nieuwe eigenaar en zal ongetwijfeld onder nieuw management een betere krant gaan maken. Zal even wennen zijn met de advertenties voor C&A (tegen elk tarief?), maar ja, alles went, toch? Change is possible, zal wel wennen zijn voor de mensen die daar hun geld verdienen, kijk maar eens even naar het AD dat nu onder Belgische leiding staat. Uiteraard hebben de journalisten en redacteurs besloten om akkoord te gaan met de verkoop. Wat wil je, anders sta je binnenkort op straat, wie wil er nog een krant hebben. Nou, iemand die dat wel wil is Alexander Lebedev, momenteel al eigenaar van de Londense 'Evening Standard' en als alles doorgaat binnenkort eigenaar van de 'Independent' en de 'Independent on Sunday' . Twee wat zieltogende kwaliteitskranten in het Verenigd Koninkrijk. Bovendien heeft hij (samen met Gorbatsjov) 49 procent van de Moskouse 'Nowaja Gazeta' . Nou heeft Alexander een verleden, wie niet. Maar als oud KGB'er ligt dat in het westen toch wat lastig, CIA, of MI5 of MI6 medewerkers die bij kranten werken is geen enkel probleem, maar de vijand. Tja dat verstoort toch de noodzakelijke status quo, de noodzakelijke globalisering, enzovoorts. Alexander heeft inmiddels wel een succes gemaakt van de 'Evening Standard', waren de verkoopcijfers eerst 200.000 per dag, inmiddels gaan er 600.000 per dag weg. Maar dan wel gratis, dus NRC'ers: er ligt nog een betere toekomst open.
Hightech en doe-het-zelvers
woensdag 23 december 2009 Wel eens van skygrabber gehoord? Zal wel niet, is een programmaatje waarmee je data kan jatten die door anderen via een satelliet internetverbinding wordt gedownload. Ach, je moet maar wat willen doen met je vrije tijd, niet. Kost maar 25,95 dollar, dus aan de kosten zal het niet liggen. Maar als je daarmee aan de slag gaat blijk je er meer mee te kunnen. Irakese en Afghaanse strijdgroepen blijken ermee de controle over Amerikaanse Predator en Reaper drones te kunnen overnemen. Denk je rustig vanuit de VS zo'n onbemensd vliegtuig een raket te kunnen laten afvuren, blijkt dat niet te gaan. Daar ga je met je technologische vooruitgang, wordt je ingehaald door wat lieden met baarden en jurken. Naast open source software is er nu dus ook open source wapenproductie.
Gladio a la Turka (13)
dinsdag 22 december 2009 In Turkije is onlangs een einde gekomen aan het 29 jaar geleden begonnen proces tegen de linkse Dev-Sol organisatie. Daarbij stonden 1243 activisten terecht. Van hen zijn er nu 39 tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld, zonder de mogelijkheid tot vervroegde vrijlating. De aanklacht luidde dat zij gepoogd hebben de constitutie in Turkije omver te werpen. De zaak tegen Dursun Karates, de oprichter van Dev-Sol verviel omdat hij ondertussen is komen te overlijden (verleden jaar augustus in Arnhem om precies te zijn). De overige Dev-Sol activisten kwamen op vrije voeten. Sinds de jaren tachtig is Dev-Sol regelmatig in het nieuws geweest in verband met aanslagen in Turkije op vooraanstaande militairen en functionarissen van inlichtingeninstanties. In 1990 veranderde de organisatie van strategie en richtte zich met aanslagen op Amerikaanse militairen en soldaten voortaan vooral op het buitenland. Dat leidde ertoe dat Dev-Sol niet alleen in Turkije, maar ook in de VS op de lijst van terroristische organisaties kwam te staan. In 1994 trad er een splitsing op. De voormalige tweede man van Dev-Sol Bedri Yagan, ging toen door met de THKP/C, terwijl Dursun Karates de DHKP/C oprichtte. Laatstgenoemde organisatie werd een paar weken geleden nog in verband gebracht met het Ergenekon netwerk in Turkije, dat voornemens zou zijn om via veel geweld een einde te maken aan het bewind van de AK-partij.
Change
dinsdag 22 december 2009 Om maar eens de woorden van een Nederlandse oud politicus te gebruiken, "het eten uit de staatsruif" is onder Obama tot norm verheven, maar dan wel voor de financiele instellingen van Wall street en niet voor de gewone mens. Die mag de kosten betalen en diens kinderen en kleinkinderen ook. Maar niet zeuren, Obama heeft toch ook gezorgd voor extra middelen om in nood geraakte huizenbezitters te helpen; 't Home Affordable Modification Program (HAMP)? Via dat programma zijn in het afgelopen jaar in totaal 31.382 hypotheken aangepast, veel minder dan de beoogde 750.000. Raar he? Nou, niet zo raar, want in de kleine lettertjes van de aanvraag is opgenomen dat de aanvrager een paar rechten opgeeft. Met als gevolg dat banken zonder schriftelijk bericht niet alleen de aanvraag kunnen afwijzen, maar onmiddellijk het desbetreffende onroerend goed verkopen, zonder dat de bewoner daar kennis van heeft. Yes, we can.
Valse Vlag (8)
dinsdag 22 december 2009 De enig overlevende verdachte van de aanslagen in Mumbai, Mohammed Ajmal Amir Kasab, heeft zijn bekentenis ingetrokken. Bovendien verklaarde hij in de rechtszaal dat hij na zijn arrestatie in zijn cel is ondervraagd door een viertal blanken, een ervan zou David Coleman Headley (zie valse vlag 6) zijn geweest. Ook een andere beschuldigde, Sabauddin Ahmed, kwam met een dergelijke verklaring; hij zou ondervraagd zijn door ene kolonel Headley en die ondervraging ging er niet zachtzinnig aan toe. De ondervragers zouden van de FBI zijn en een van de vier sprak vloeiend Hindi, de overigen noemde hem Headley, aldus de advocaat van Sabauddin. Headley is inmiddels door de FBI in staat van beschuldiging gesteld voor het plannen van aanslagen in Mumbai en Kopenhagen, alsmede voor het steunen van een terroristische organisatie. Hij zou onder andere hebben deelgenomen aan trainingen van de Lashkar-e-Taiba in Pakistan. Headley was tussen september 2006 en juli 2008 in totaal vijf maal in Mumbai en maakte foto en video opnamen van drie van de plekken die later zijn aangevallen. In totaal ging het om aanslagen in vijf verschillende steden, Mumbai, Goa, Paharganj, Pushkar, Pune, op onder andere joodse centra. Volgens Indiase media zou hij zich tijdens zijn bezoeken aan India als jood hebben voorgedaan en met geld hebben gesmeten. Volgens de FBI bestaat de link tussen Headley en de Lashkar uit het plaatsen van 'opruiende berichten' in een chat room, er waren aanvankelijk geen aanwijzingen dat hij verkenningen in Mumbai zou hebben uitgevoerd, aldus nog steeds de FBI. Hij zou voorts zijn opgevallen door zijn herhaalde reizen naar Europa. De CIA ontkent uiteraard enige relatie tot Headley. In India wordt gemeld dat pas uit de ondervragingen aanwijzingen kwamen voor de verkenning in Mumbai, die zijn dan ook later aan de beschuldigingen toegevoegd. India kreeg echter geen informatie over Headley's recrutering, zijn training in Pakistan, zijn relatie met de leider van de Lasjkar: Sajid Mir. In India gaat men er vanuit dat de aanval op Mumbai vanuit Pakistan is gepland als afleidingsmanoeuvre voor de steeds minder populair zijnde oorlog in het Noord westen van Pakistan.
Hulde aan de zoon van
dinsdag 22 december 2009 De Kleintje Muurkrant Award 2009 gaat naar Raoul Heertje. Voor zijn onderscheidende opmerking in de laatste aflevering van "Dit was het nieuws" afgelopen vrijdag. Daar zei hij: "Nee, wij doen niet aan Kerstmis, wij vieren alleen dat we Hem vermoord hebben". Iemand met de vrijheid van geest - in het perspectief van zijn familieachtergrond - om een dergelijke opmerking te maken, verdient van ons een speciale onderscheiding. Moge zijn vader trots op hem zijn.
De oogst is rijp
maandag 21 december 2009 Alvast vergeten, die commotie eerder dit jaar over het artikel van Donald Bostrom in de Zweedse krant Aftonbladet dat Israel Palestijnen doodden om de organen te jatten, oogsten heet dat in de newspeak van de medische professie. Gelul allemaal, antisemitisme, het was niet van de lucht. Niks aan de hand. De vertegenwoordiger van het Israelische Ministerie van Buitenlandse zaken Yigal Palmor, vond het nog blatant racisme, middeleeuws. Lef hebben ze wel, want eh, Dr Jehuda Hiss, voormalig hoofd van het Israelische Forensische Instituut Abu Kabir (klinkt overigens Arabisch) had in 2000 al toegegeven dat dit gewoon gebeurt, dat eh onteigenen van organen. Zonder toestemming van de familie, stiekem dus. In de jaren negentig van de vorige eeuw werd er van alles geoogst: huid, hoornvlies, hartkleppen, botten. Maar ze deden dat niet alleen bij Palestijnen, ook uit de lichamen van Israelische soldaten en burgers werd gejat. Hiss werd in 2004 uit zijn functie gezet wegens 'onregelmatigheden', maar bleef gewoon als chef patholoog werken in Abu Kabir. Maar volgens Het Israelische Ministerie van Gezondheid heeft Abu Kabir de laatste 10 jaar volgens de regels gewerkt. Dit alles is bekend gemaakt door Nancy Scheper-Hughes, professor in de Antropologie aan de Universiteit van Berkeley in Californie. Nancy vond het (ietwat laat overigens) nu tijd om dat interview uit 2000 bekend te maken. Maar Nancy was ook diegene die de organenmaffia uit New York en New Jersey (onder leiding van Levi Izhak Rosenbaum) bij de FBI aangaf (zijn daar ooit veroordelingen uit voort gekomen of ziekenhuizen gesloten?). Dat was in juli van dit jaar en Rosenbaum bemiddelde bij de aan- en verkoop van 'geoogste' organen, zoals nieren. Inkoop pakweg 10.000 dollar en verkoop 160.000, dat doe ik al jaren aldus Rosenbaum. Israel staat bekend als het centrum van de illegale handel in organen.
Hufterige zonen van het verbond
maandag 21 december 2009 Er bestaat een wereldwijde zionistische club, B'nai B'rith genaamd. Heeft in de VS ooit aan de wieg gestaan van de Anti-Defamation League, waar we onlangs nog over berichtten (*), terwijl B'nai B'rith in Nederland veel te maken heeft met het CIDI van onze Ronny. Maar in het Canadese Toronto zit ook een afdeling van B'nai B'rith. En daar kwam men onlangs op het fijne idee om ter gelegenheid van de kristalnacht herdenking de islamieten eens goed op hun falie te geven. Een en ander kreeg vorm in een advertentie, waarin niet alleen een verband werd gelegd tussen de islam en de Kristalnacht, maar indirect ook nog eens met de holocaust een paar jaar later. Dat deed men door er weer eens op te wijzen dat de Groot Mufti van Jerusalem, Haj Amin Al-Husseini, ooit een ontmoeting had met Onkel Adolf. Niet dat dat rendezvoutje nooit heeft plaatsgevonden, want dat is een feit. Maar bij de manier waarop dat even snel als propaganda-item wordt gebruikt door B'nai B'rith, vallen heel wat kanttekeningen te plaatsen. Want zoals het er nu staat, wordt de indruk gewekt dat de Mufti de grote medeplichtige van Hitler was, terwijl daar toch wel wat andere figuren en instanties een rol bij hebben gespeeld. Zoals het Vaticaan dat destijds heel eenvoudig de andere kant uitkeek. Of wat te denken van al die anderen - ook in Nederland - die Adolf lekker zijn gang lieten gaan met de joden, zolang hij het bolsjewisme als grote boosdoener bleef aanwijzen. Komt bij dat er geen enkel historisch bewijs is waaruit blijkt dat de Mufti bij wat voor moordactie van de nazi's tegen joden dan ook, betrokken is geweest. Zoiets beweerde Israel al toen Adolf Eichmann begin jaren zestig in Jeruzalem terechtstond. Maar die poging om de islam aan de holocaust te verbinden werd toen al een grote mislukking. Niemand kan ontkennen dat Palestijnen in de jaren dertig nazi-Duitsland hebben benaderd omdat ze een punthoofd kregen van de zionistische kolonisten in hun dorpen en steden. Van die combinatie Palestijnen en nazi's krijgt menig zionist tegenwoordig natuurlijk zowat een harde plasser, maar van het antwoord dat die Palestijnen van de naz's kregen, willen ze niets horen. In de eerste plaats was nazi-Duitsland helemaal niet zo gecharmeerd van Arabieren. Die waren net zo semitisch als de joden en daarmee in gelijke mate onvolwaardig voor de Duitse rasidioten. Als zij met de joden klaar waren, viel het dan ook zeker te verwachten dat de nazi's zich in het Midden-Oosten vervolgens aan de Arabische semieten zouden vergrijpen. Maar er was meer. Want in de jaren dertig werkten de nazi's net zo lekker samen met de Duitse afdeling van de World Zionist Organisation (WZO) bij het verplaatsen van Duitse joden (en hun geld) naar Palestina. Dat heette het Ha'avara Abkommen. Toen er vervolgens Palestijnen bij de nazi's aanklopten om te zien of er eventueel samen iets kon worden ondernomen tegen de joden in Palestina, kregen zij simpelweg te horen dat er al met de WZO werd samengewerkt. Logisch vanuit hun optiek dat de nazi's aan die samenwerking de voorkeur gaven, want het leverde minder joden in Duitsland op en daar streefden ze immers naar. Wat de autochtone bevolking van Palestina vervolgens voor problemen met die joden zou krijgen, was ze worst. Maar wat deden de Noord-Amerikaanse loges van B'nai B'rith in de jaren dertig? Dat is natuurlijk interessant gezien de recente kristalnacht propaganda tegen de islam van die Canadese B'nai B'rith club. Op basis van het laatste zou je verwachten dat B'nai B'rith destijds en masse bereid was ten strijde te trekken tegen Hitler en trawanten. Maar niets van dat alles, want B'nai B'rith schitterde door afwezigheid bij demonstraties tegen nazi-Duitsland (waar overigens wel veel linkse joden aan deelnamen). Nazi-Duitsland werd door de meeste zionisten als een soort business partner beschouwd en die wilde men niets in de weg leggen. B'nai B'rith vormde daar geen uitzondering op. Zelfs kort na de kristalnacht weigerde B'nai B'rith nog iets te ondernemen tegen de nazi's. Men kwam daar pas in actie nadat de nazi's een streep hadden gezet door het Ha'avara Abkommen en vooral nadat B'nai B'rith loges in Duitsland en andere Europese landen door hen waren opgedoekt. Veel te laat dus. Tegenwoordig hebben zionisten er een handje van om dergelijke historische feiten af te doen als kwaadaardige samenzweringstheorieen. Ze vergeten dan echter voor het gemak dat zaken als het Ha'avara Abkommen haarfijn beschreven stonden in hun eigen blaadjes uit die tijd. En die staan stuk voor stuk in de bieb in Tel Aviv. Dus: B'nai B'rith Canada, kom nou gauw!
(1) Zie Leuke films van 26-11-09
Operatie Witte Kerst
maandag 21 december 2009 Klinkt goed, vooral met de sneeuwval van de laatste dagen, maar het is ietsje anders. Operatie Witte Kerst is de naam waaronder de Italiaanse lokale politie in het stadje Coccaglio in Noord Italie, huis aan huis elke woning en stal doorzoekt op jacht naar illegalen. Het is de bedoeling om dit alles op 25 december afgerond te hebben. In Coccaglio (8000 inwoners) heeft de Liga Nord de meerderheid in de gemeenteraad en die hebben deze operatie bevolen.Maar het heeft de steun van onze tandenknarser Berlusconi, volgens diens partij is het geen racisme en is er niks bijzonder aan de hand. Zal wel een stille nacht zijn daar in Coccaglio, alles wit.
BBC en Trafigura
zondag 20 december 2009 Weet u het nog, dat dumpen van giftig afval in de Ivoorkust. Het stoombootje, de Probo Koala, vertrok met zijn lading uit Amsterdam. Volgens de speciale rapporteur van de VN prof. O. Ibeanu zijn er sterke aanwijzingen dat ten gevolge van het dumpen er doden gevallen zijn. De BBC trok met een ploeg naar de Ivoorkust om daarvan verslag uit te brengen, maar Trafigura huurde een duur advocatenkantoor in Londen in en dreigde met schadeclaims. Goede naam van het bedrijf enz enz enz. (Blijkbaar had men bij Trafigura vergeten dat er tientallen interne emails over de giftige troep gelekt waren. Ja voor een winst van 7 miljoen dollar doe je wel wat, toch). De BBC zond de reportage in mei 2009 uit maar zwichtte uiteindelijk voor de juristen van Trafigura en haalde de uitzending pasgeleden uit haar digitale archief. Wilt u die toch zien, dat kan, hier deel 1 en hier deel 2.
NRC
zaterdag 19 december 2009 Vandaag, zondag 20 december 2009 - om 12 uur - vindt er een extra bijeen geroepen vergadering plaats van ex-NRC-medewerkers. Zij zijn bezorgd over de dreigende overname van "hun" krant door nietsontziende zakenlui die het slechts om de duiten gaat. Lees hier de brandbrief van de oud-hoofdredactie-leden. Smullen...
De Verenigde Staten van Israel
zaterdag 19 december 2009 De uiterst rechtse pro-Israel lobby in de VS weet zich steeds beter in staat het Midden-Oosten beleid van de Amerikaanse overheid naar zijn hand te zetten, vooral als het om benoemingen gaat. Dat bleek weer eens toen Obama & Co. in maart van dit jaar de voormalige ambassadeur in Saudi Arabie Chaz Freeman wilde aanstellen als voorzitter van de National Intelligence Council. Ging dus even lekker niet door, want de Amerikaanse zionisten en hun neocon buddies vonden Freeman veel te Israel-kritisch en staken er een blauw-wit gekleurd stokje voor. Het volgende slachtoffer heette Chuck Hagel, ook al iemand die voorbestemd was voor een leuke job in het inlichtingenwezen te Washington. Maar ook nu weer waren de pro-Israel jongens in de VS het daar niet mee eens. Hagel had een keertje foei gezegd over het beleid van Israel en weigerde in 2004 ook nog eens een handtekening te zetten onder een verklaring waarin George W. werd opgeroepen om de nucleaire plannen van Iran ter sprake te brengen tijdens de G-8 ontmoeting van dat jaar. Bovendien zei Hagel net iets te oprecht nee toen hem gevraagd werd een verklaring te ondertekenen waarin de Libanese Hezbollah tot terroristische organisatie werd bestempeld. Morton A. Klein van de Zionist Organization of America reageerde furieus toen hij lucht kreeg van Hagel's aanstaande benoeming: "Any American who is concerned about Iran's drive to obtain nuclear weapons, maintaining the Israeli-U.S. relationship and supporting Israel in its legitimate fight to protect her citizens from terrorism should oppose this appointment". Vervolgens was Hannah Rosenthal aan de beurt. Zij zou leiding gaan geven aan het speciaal binnen de Obama-regering opgerichte bureau ter bestrijding van anti-semitisme. Er was alleen een probleempje, want Rosenthal - de dochter van een holocaustoverlevende - had in het verleden gebabbeld met een paar joodse organisaties van linkse signatuur en dat was natuurlijk uit den boze. Om het nog erger te maken had ze ook nog eens in de adviesraad gezeten van J-street, een joodse organisatie met wel heel erg milde kritiek als het om Israelische misdaden gaat. Desalniettemin ging een aantal zeer rechtse zionistische clubs in de VS volledig uit het dak toen zij over haar voorgenomen benoeming vernamen. Voordat Rosenthal het wist gingen er geruchten over een verklaring van haar kant waarin ze gesteld zou hebben dat het beleid van de staat Israel aanleiding geeft tot het onstaan van antisemitisme (helemaal niet zo onwaar overigens) en toen was het natuurlijk helemaal mis. Rosenthal werd op de knieen gedwongen en zag zich genoodzaakt te verklaren hoeveel ze wel niet van Israel hield. Ergo: voor een benoeming op bepaalde posities binnen de Amerikaanse regering staat loyaliteit ten aanzien van Israel helemaal voorop. Hoe idioot was het niet geweest als een Amerikaan voorafgaand aan een benoeming binnen de overheid zijn liefde dient te betuigen voor Belgie, Oeganda of Laos. Als het om Israel gaat is zoiets ondertussen echter volkomen normaal in de VS. Als het zo doorgaat zullen Amerikaanse presidenten bij het afleggen van de eed tijdens hun inauguratie, voortaan de hand moeten leggen op Theodor Herzl's boek Der Judenstaat.
Kopenhagen
vrijdag 18 december 2009 Terwijl iedereen denkt dat het gesjacher in Kopenhagen klimaatverandering als inzet heeft, weten de financiers en multi's wel beter. Het gaat om de laatste grondstof die nog niet door bedrijven in bezit genomen is. De atmosfeer. Er kan maar een beperkte hoeveelheid co2 worden geloosd, de rijke landen moeten dus hun emissies daarvan beperken ... Tenzij je uiteraard gewoon beslag legt op de atmosfeer van de armere landen. Kijk, dat opent pas perspectieven, handel in emissierechten, (met een geschatte markt van 1,2 triljoen dollars per jaar). Daar hebben de rijke landen wel 10 miljard voor over. Goede handel zeg. Gewoon kunnen doorgaan met vervuilen en de armen afschepen. Geef het beheer van de paar miljard dollar aan het IMF en je zit gebakken, toch? Het IMF heeft een naam op het gebied van ontwikkeling. Haha. Laat de bescherming van de bossen maar aan het IMF over, dat zit wel goed. Ondertussen wordt het politieke spel in Kopenhagen steeds meer een zaak van de achterkamers, terwijl er 22.000 vertegenwoordigers zijn van NGO's, mochten er gisteren een honderdtal het gebouw in. Hetzelfde gold voor de aanwezige journalisten.
Absurdistan
donderdag 17 december 2009 Natuurlijk blijven "we" in Afghanistan, dacht je voor een nanoseconde dat dat niet het geval zou zijn, het trouwste bondgenootje van de VS zal zijn troepen toch echt niet terugtrekken. Daar staan onze atlantische politici wel garant voor. Je wilt tenslotte toch carriere maken en dat doe je niet door een rechte rug te hebben. Ondertussen wordt er weer wat meer bekend omtrent de troepenuitbreiding van de VS aldaar, was het 30.000 man? Oeps, shit, vergaten we even die 56.000 huurlingen mee te tellen die er ook extra heen zullen gaan. Al met al zal het totale aantal huurlingen naar schatting oplopen van 130.000 tot 160.000. Gouden zaken voor de huurlinguitzendburo's (dank Obama, dank). Toezicht? Eh, toezicht is uitbesteed door de toezichthouders. Zo gaat ie goed. Wat vervelend is dat net vandaag bleek dat sommige van die huurlinguitzendburo's de Taliban betaalden om toch maar zeker te zijn dat de bevoorrading van de Amerikaanse troepen aldaar zonder al te veel kleerscheuren verloopt. Enm o ja, de NAVO heeft te weinig geschikte helicopters voor het opbouwwerk in Afghanistan, de levertijden zijn erg lang, dus wat te doen ... Wel we gaan ze aankopen in Rusland, die heeft nog wel wat geschikt materiaal staan dat ingezet kan worden door de Afghaanse strijdkrachten. NAVO baas Rasmussen heeft hiervoor gepleit tijdens zijn bezoekje aan Moskou.
Dat gezellige zionisme
woensdag 16 december 2009 In de jaren vijftig waren veel Poolse joden niet happy. Ze voelden zich gediscrimineerd en het slachtoffer van anti-joodse maatregelen. Zal best veel voor te zeggen zijn geweest, al gaat het te ver om het naoorlogse Polen op een lijn te plaatsen met nazi-Duitsland, zoals zionisten tegenwoordig nog wel eens plegen te doen. Zo zaten er ook joden in de top van de communistische partij van Polen en voor een dergelijke positie in de NSDAP hoefde je als jood niet bij onkel Adolf aan te kloppen. De gevoelens van ongenoegen onder joden in Polen zullen ook veel te maken hebben gehad met de vette worst die Israel hen voor de neus hield, met de belofte van een ideaal bestaan in de joodse heilstaat. Hoe het ook zij: veel Poolse joden wilden pleitte: naar Israel. Helaas voor hen stond de Poolse regering dat maar mondjesmaat toe. Joden op belangrijke economische posities mochten het land bijvoorbeeld niet uit. Dat bracht de Israelische regering er toe zich te beklagen dat Polen alleen zieke en oudere joden liet gaan. Maar volgens de Poolse historicus Szymon Rudnicki zat het net even anders. Hij stuitte onlangs op een brief uit 1958 van de toenmalige minister van Buitenlandse zaken Golda Meir aan Katriel Katz, de Israelische ambasadeur in Polen destijds. Daarin suggereerde Meir de komst van zieke en oudere Poolse joden naar Israel te voorkomen. Kennelijk zat men daar niet om hen te springen. Nu doet dit verhaal ergens aan denken. Aan de situatie in Duitsland gedurende de jaren dertig om precies te zijn, toen veel Duitse joden uit de aard van de zaak ook heel graag naar Palestina wilden vertrekken. De Duitse tak van de World Zionist Organisation wilde dat echter alleen toestaan aan joden die nuttig waren voor de in opbouw zijnde joodse staat en zieken en ouderen hoorden daar niet bij. Zij mochten in Duitsland blijven, met uiteindelijk alle gevolgen van dien voor hen. Het ging zelfs zo ver dat toen een groep gehandicapte joden ondanks alle tegenwerking toch Palestina wist te bereiken, zij gewoon terug werden gestuurd naar nazi-Duitsland.
En dan is er nog die Rabbi in Amsterdam. Hem viel op dat je in de synagoge (waarschijnlijk een othodoxe) zoveel gehandicapten ziet. "Die mogen niet naar Israel", was zijn verklaring. Zijn woorden, natuurlijk. En zelf zijn wij al een tijdje niet naar de synagoge geweest. Maar denkend aan die brief van Meir en de situatie in de jaren dertig, tja. Komt bij dat het zionisme sowieso niet vermaard is om humanitaire gevoelens. Daar kunnen de Palestijnen per slot van rekening van alles over vertellen.
Naar de kloten (10)
dinsdag 15 december 2009 Op 6 mei 1945 werd dubbelagent Allert Brinkman aka Sally aka Ab van Straten aka Ab van Loon op straat doodgeschoten. Door wie? Daarover kregen we recentelijk een mail. Komt ie:
"Brinkman stond op de nominatie om na de oorlog gefusilleerd te worden. Hij was al gevangen genomen. Maar om een proces te voorkomen smokkelden figuren rond de Raad van Verzet geld naar binnen waarmee hij zich vrij kon kopen. Hij werd naar een Haags ontsnappingsadres geloodst en daar werd hij vergiftigd. Desondanks wist hij te ontsnappen. Bij de achtervolging werd hij standrechtelijk gedood. De dag daarop arriveerde Kas de Graaf met een paar hoge Engelsen bij het ontsnappingsadres. Als hij alleen was geweest zou hij dezelfde weg als Brinkman zijn gegaan. Overigens was er nog een infiltrant. Dat was ene Zwaal. Een latere jachtvriend van prins Bernhard met contacten in Oost-Duitsland. Hij importeerde auto's van Wartburg, maar die onderneming sneuvelde".
Aanvankelijk kreeg Allert's weduwe Lydia een verzetsuitkering. Maar na een paar maanden werd die ingetrokken en zat ze op zwart zaad. Daar ga je niet vrolijk van fluiten en dus ging ze op pad om het blazoen van haar overleden echtgenoot schoon te poetsen. Ze klopte daarvoor ondermeer aan bij de Canadese Field Security en veroverde daar het volgende briefje:
"Canadian Field Security. The Hague, 22 August 1945. To whom it may concern. Brinkman, Albert, alias 4711. This man is registered in our files as an agent working for British intelligence and SD simultaneously. He was shot dead on 6 May 1945 by an unknown person. His work was of immediate value to us during the war years. W.g. Sgt. Cottier".
Alsteblaft. Allert was dus wel degelijk een dubbelspion. Net als de in zijn omgeving opererende Chris Lindemans aka King Kong, die wat later vergiftigd de pijp uitging in aanwezigheid van prins Bernhard's gappie Hans Teengs Gerritsen. De controleur van Brinkman, Lindemans en De Graaf, triplespion Gerrit Reede, werd pas maanden later opgepakt samen met zijn geliefde, Annemarie Beijer. Door de oorlog heen gestationeerd bij een Duitse zender in Eibergen. Moet heel comfortabel zijn geweest voor iemand die prominent deelnam aan het Englandspiel. Reede werd niet gefusilleerd. Hij kreeg vijftien jaar. Zijn perfide rol bij de eliminatie van de keiharde communistische verzetsgroep CS 6 met topmensen als Kastein, Katan, Frijda en de Boissevains werd verzwegen. Ook door het NIOD. De reden moge duidelijk zijn. Leuk onderwerp voor Netwerk misschien? Stay tuned.
Valse vlag (7)
dinsdag 15 december 2009 We zijn een jaar verder. In december 2008 hadden we het in deze serie tot nu toe voor het laatst over Ibrahim Dawood. Geen meneer om gezellig tussen de os en de ezel te zetten. Ibrahiempie was en is namelijk een Pakistaanse grootgrutter in alles wat ongezond is. En hij werd door de enige overlevende van de Wild Bunch die op 27/11/2008 het vuurwerk in Mumbai verzorgde, als mastermind aangewezen. Dat kwam de pokeraars van de CIA en andere aanbidders van Fatima Morabo de Moreira blijkbaar slecht uit, want Ibrahim's naam werd al gauw van de shortlist afgevoerd. Stel je voor dat ie ging uitpakken over zijn dertigjarige samenwerking met de Company en aanpalende bedrijven in Afghanistan. Dat zou zwaar vagina wezen. Maar het probleem moest wel worden opgelost. Al was het alleen maar om die kleine tulband in Delhi te vriend te houden. Er waren twee opties: elimineren of kortwieken. Uiteindelijk is blijkbaar voor de laatste optie gekozen. Vorige week werd in Delhi ene Naresh Jain in een kruipruimte geperst. Op aanwijzingen van de Drugs Enforcement Administration (DEA), die wel vaker bij dit soort klussen wordt ingezet als de CIA liever effies in de schaduw wil blijven. Naresh wordt in India beschouwd als de koning van de hawala. Een betalingssysteem waarbij het geld niet de hele wereld wordt doorgepompt, maar grotendeels keurig blijft zitten achter de gleuf waar het gestort is. De transacties worden afgedaan door her en der over de wereld verspreide boekhouders, die niet dagelijks het geouwehoer van nicht Van der Linden of nicht De Leeuw hoeven te onderbreken om reclame te maken voor hun nering. Dus heul moeilijk te traceren en een pest voor de westerse bankwereld (1). Naresh, met 35 frontfirma's en een kopermijn in Kongo, is een topper in dat wereldje en verzorgt onder andere het betalingsverkeer voor ... Ibrahim Dawood. Waarschijnlijk stond iedereen op de afdeling Afghanistan in Langley mekaar na het nieuws te highfiven of -sixen. Maar of dit nou een doodklap betekent voor Dawood is net zo twijfelachtig als het constateren van necrofilie bij Theo Maassen. There are more things in heaven and Tora Tora, Horatio. Stay tuned.
1. Over ironie gesproken: ook heel wat mainstream-journalisten, die notabene dagelijks in bed liggen met de geallieerde strijdkrachten in Afghanistan, maken daar gebruik van het hawala-netwerk. CNN, BBC, you name it.
Klassiek
maandag 14 december 2009 Omgeven door een regenwoud aan oortjes kreeg Silvio Berlusconi gisteravond een ram voor zijn kanis met een toeristisch miniatuurtje van de Dom in Milaan. Hij werd gauw gauw achterin zijn auto geduwd. Maar voordat de jolige snoeper naar het ziekenhuis werd afgevoerd, kwam ie nog eenmaal met de snelheid van het licht uit de wagen om zijn geschonden bakkes luid en duidelijk aan de pers te laten zien. Waarom was duidelijk. Om langs die U-bocht zijn geschonden imago weer op te krikken. Want wat is er zieliger dan een inmekaargetremde ouwe baas? Dan ben je al gauw geneigd hem allerlei strapatsen uit het recente verleden met ondermaatse dametjes cq. professionele glijbanen te vergeven. De dader was Massimo Tartaglia. Een man van 42 die goddank al tien jaar de weg kwijt is en onder psychiatrische behandeling staat. En van moeders zijde mogelijk verre familie is van Marinus van der Lubbe en/of Lee Harvey Oswald. Over dat laatste zijn de geleerden het nog niet eens. We houden u op de hoogte. Stay tuned.
Echt geen stijl
zondag 13 december 2009 Een paar dagen geleden verscheen in de Israelische krant Ha'aretz het bericht dat Egypte een ondergrondse muur bouwt aan de grens met Gaza, om te voorkomen dat Palestijnen via tunnels goederen doorvoeren. Ha'aretz voegde daaraan toe dat vanuit Egypte gas in de tunnels wordt gepompt om het de Palestijnen nog moeilijker te maken. De website GeenStijl was er als de kippen bij om een aantal critici van de staat Israel in Nederland ervan te beschuldigen dat zij hier (nog) niet tegen hebben geprotesteerd. Dit is een typisch staaltje van het zwart-wit denken binnen het pro-Israelische kamp waar GeenStijl een duidelijke exponent van is. Kennelijk leidt solidariteit met Palestijnen voor GeenStijl tot de conclusie dat tegelijkertijd alle misdaden van andere Midden-Oosten landen dan Israel, goed gepraat moeten worden. Maar ok GeenStijl wil een reactie en hier komt-ie: laat het duidelijk zijn dat iedere regering die een aandeel levert aan de isolatie van Gaza en daarmee aan het onstaan van de grootste openluchtgevangenis cq concentratiekamp ter wereld, zich schuldig maakt aan een misdaad tegen de menselijkheid. En het maakt geen ene malle moer uit of dat nu Israel is, of een ander land, zoals in dit geval het corrupte regime van de Moebarak kliek dat in alle toonaarden met het zionisme collaboreert. Maar even iets anders. GeenStijl wekt plotseling de indruk voor de Palestijnen op te komen nu het voor de verandering een maal niet Israel is dat als (direct) verantwoordelijke valt aan te wijzen. Het is om tranen van in de ogen te krijgen. Neem een ander in de maling Rutger zeggen we hier, jullie vinden al die muren toch prachtig?
Blik op de weg (7)
zondag 13 december 2009 Over eigenwijze klootzakken gesproken. Zijn er gisteren weer drie Amerikanski's gearresteerd in Lahore. Bleken luitjes van het inmiddels berucht aan het worden consulaat te zijn. Ze hadden fotootjes geschoten van Pakistaanse overheidsgebouwen en van controleposten van lokale smurfen. Daarnaast was hun vehikel voorzien van een valse nummerplaat. Na drie uur onder een lamp van 200 Watt te zijn gehouden werden ze weer op vrije voeten gesteld. Zijn zij nou zo dom of wij zo slim? Hoe kan je nou na een reeks van dit soort geintjes en de verse arrestatie van vijf landgenoten die in verband werden gebracht met Al Schijthuis toch rare fotootjes maken en rondtuffen met een vals nummerbord? Schiet ons maar lek. Nou nee, toch maar niet. Stay tuned.
ABC-tje (14)
zondag 13 december 2009 Wij horen al een tijdje helemaal niks meer over het onderzoek dat een internationale horde snuffelsmurfen momenteel pleegt in Nederland en onze randgemeenten ver over zee. Ging om lullige dingetjes als massaal witwassen, ondeugende goudsmokkel, jarenlange handel in Colombiaanse snorkelpoeier, frauduleuze grondtransacties en meer van dit soort vrolijke uitschieters. Met als een van de vermeende kopstukken Ramonsito Booi. De door alle Latijns-Amerikaanse wateren gewassen politieke leider van Bonaire en ouwe gabber van de Amsterdamse stenenhandelaar Niek Sandman. Nu is datzelfde smurfenonderzoek onderwerp geworden in de verkiezingsstrijd die ook daar is losgebarsten. Binnen het kader daarvan kregen wij een vertaling toegestuurd van een uiterst curieus artikel uit het blad "Ultima Noticia" van eergisteren. Willen wij u niet onthouden. Komt ie:
STICHTING PRO DIRECTE BANDEN HEEFT DE 500.000 GULDEN IN ONTVANGST GENOMEN VOOR UPB Willemstad/Kralendijk – Onderzoek door "Ultimo Noticia" samen met enkele anonieme vrijwilligers op Bonaire heeft de hierna volgende informatie opgeleverd voor wat betreft het eerder gepubliceerde bedrag van 500.000 gulden voor de UPB uit Nederland. Ons onderzoek wijst duidelijk uit dat de leiding van UPB het geld uit Nederland via een bekende Bank op Bonaire wilde ontvangen. Toen directie van de Bank achter de feiten van de transactie kwam, weigerde die de Bank te betrekken bij een dergelijke transactie. Toen besloten de UPB-leiders het geld op een andere manier op Bonaire te krijgen. Op 19 november 2009 benaderde de UPB notaris Maarten Maartense om een stichting op te richten. Als oprichters dienden zich aan: - Evo Angelo Cicilia, woonachtig te Kaya Lourdes 3, Bonaire en geboren op Aruba. Deze persoon is de broer van Ginia el Hage-Cicilia, echtgenote van Burney el Hage, ex Gedeputeerde en ex Minister voor UPB. Ginia was ook ooit Gedeputeerde, lid van de Eilandsraad en Statenlid voor de UPB. Op het moment is zij directrice van "Banco di Caribe" op Bonaire. - Simon Dirk Dissel, een Europese Nederlander woonachtig te J.A. Abraham Boulevard 64 en geboren te Blokker, Nederland. Hij is getrouwd met een nicht van Ramoncito Booi. Zo blijft alles geheel in de familiekring. De twee hebben de stichting opgericht onder de naam Stichting Pro Directe Banden. Volgens de statuten van de stichting is een van de activiteiten het ontvangen van donaties om onder andere deelname te promoveren aan referenda. In werkelijkheid is het de voornaamste reden waarom de stichting in het leven geroepen is. Het bestuur van de stichting wordt gevormd door Evo Angelo Cicilia, Simon Dirk Dissel en Edison Enrique Rijna. Deze laatste is woonachtig te Boy Ecuryweg 25, Curacao en geboren op Bonaire. Hij is achterneef van Ramoncito Booi. Alleen familieleden nemen deel aan dit spel. Rijna is door de UPB ooit de positie van Gezaghebber van het eiland toegezegd, maar uiteindelijk is hij door de UPB in de steek gelaten. Geld van het CDA uit Nederland? Het is goed om kennis te nemen het rapport "Salsa op Klompen", waarin Jan Peter Balkenende van het Nederlandse CDA aangeeft, dat zij "zusterpartijen" op de Antillen hebben. Op Curacao de PAR, op Aruba de AVP en op Bonaire de UPB. Naar onze mening lijkt het erop, dat de Leider van de UPB [Booi, red.], die verklaard heeft dat hij zijn politieke carriere zou beëindigen, maar daarna zichzelf terugvond bovenaan het lijstje van UPB-"gangsters" in het onderzoek dat naar hem loopt, op verzoek van hoge Nederlandse heren is teruggekeerd. Zullen deze heren een streep zetten door dit onderzoek als Booi en de PAR alle eilanden in terugbrengen in de Nederlandse moederschoot? Het vermoeden is groot dat CDA de campagne van alle zusterpartijen op de verschillende eilanden van de Antillen aan het financieren is, zodat Nederland weer de absolute macht kan krijgen. Dat is ook de reden om het volk voor te liegen, dat Nederland heel veel heeft moeten inleveren bij de onderhandelingen op Sint Maarten. In de verwachting dat de "zusterpartijen" het volk mee zullen krijgen tijdens de verkiezingen op de verschillende eilanden in januari 2010. Volk, ben je vergeten dat bij vorige verkiezingen ex-Minister Nicolai uit Nederland zogenaamd een miljard gulden heeft uitgedeeld op datzelfde Sint Maarten, maar dat dat nooit is aangekomen? Kan je herinneren dat wij toen in grote letters hebben geschreven dat het miljard een "banaantje om de aap te vangen" was??? Laat je opnieuw toe, dat deze Europese Nederlanders jullie misbruiken als apen? Volk wordt alsjeblieft wakker!!! Het CDA heeft dit gedaan, omdat binnen die partij de panische angst leeft dat de Rode Partij van Bonaire, "Partido Democratico Boneiriano" alle drie zetels uit de aanstaande verkiezingen verovert en samen met de oppositie in Curacao een regering zal vormen zonder de PAR en dat de ambitie van Nederland om ons voor "een appel en ei" te kopen gefrustreerd zal worden. Het CDA en Jan Peter Balkenende weten, dat als de rode partij inderdaad de verkiezingen wint hun hele plan om de eilanden weer in bezit te nemen in duigen zou vallen. Volk van Bonaire, laat niet toe dat "zij" jullie eenheid kapot maken. Laat niet toe dat "zij" jullie stemmen gaan splitsen. Stem massaal op de Rode Partij, "Partido Democratico Boneiriano", om een einde te maken aan het proces van "verkoop" van onze vrijheid en onze waardigheid aan een Nederlandse regering, die in Nederland zelf ook niet meer gewild is. Weg met de dieven van de UPB en weg ook met Jan Peter Balkenende. Wij hebben ook onderzoek gedaan naar de macht die achter al deze manipulatieve acties en activiteiten zit. Het bleek te gaan om een Europese Nederlander die bekend staat als Jan de Palingboer, die op Bonaire fungeert als de boodschapper van het CDA. Hij is een man met heel veel geld en eigenaar van een enorm Nederlands visbedrijf.
Zo. Is dat effe een lekker warm happie op een kouwe zondag. Nou zijn we wel wat gewend op dit gebied met bijvoorbeeld de Amerikaans-Israelische ondersteuning van ons Geert. Maar dit is toch andere koek en zopie. Een half meloen piek. Jan Peter Dodo. Ramonsito Booi. Jan de Palingboer. Helemaal Zuid-Amerika. Jammie. Stay tuned.
Pikzwart (4)
vrijdag 11 december 2009 Niks moeilijks. Blackwater werd ingehuurd toen de Amerikanski's verhaal gingen halen bij de Iraakse snorren en de Afghaanse baarden voor het binnenvliegen van de Twin Towers. Het leek een eitje te worden, maar al gauw werd duidelijk dat de expeditie in het Midden- Oosten wat langer zou gaan duren. Daarbij liep het CIA-personeel daar het risico in de kraag te worden gevat. Met alle lullige gevolgen vandien. Om die boys te beschermen werd de elite van Eric Prince te hulp geroepen. Maar al heul gauw werden die experts ook ingezet bij het "snatch and grab"-programma, waarbij verdachte snorren en baarden van de straat of uit hun nest werden geplukt. In heel wat gevallen werden ze meteen geboekt voor een baardvlucht naar een kruipruimte in Letland, Polen, Roemenië en meer van dat soort vakantielanden voor een Barbie-behandeling. Of op Gitmo rapido in een fleurige oranje overall gehesen. De man die namens de CIA de deal met Prince maakte was "Buzzy" Krongard. Oorspronkelijk een van de baasjes van de bank AB Brown. Een greenback-vehikel dat ernstig verdacht werd van witwassen en van putten met voorkennis in de week voor 9/11. Desondanks werd "Buzzy" als jarenlange vriend van de Bushes na 9/11 de baas op de operatie-afdeling van de CIA. Na een paar woelige jaartjes stapte hij over naar ... Blackwater. Change? No we can’t. Stay tuned.
Steentjes (3)
vrijdag 11 december 2009 Is toch netjes. Binnen een paar dagen kregen we antwoord van Yvette Becker. De assistente van de momenteel wat krap bij kas zittende master of investment Jonald Bouwhuis. Omdat we uit ervaring weten dat terugscrollen net zo populair is als pokeren bij windkracht tien herhalen we de vragen nog even en dumpen dan meteen het antwoord erachteraan. Gaat ie:
"1. Is het juist dat volgens de statuten elke stichting binnen uw organisatie onder leiding moet staan van vier bestuurders? Yvette: Nee, dat is niet juist. Elk bestuur bestaat uit drie bestuursleden. 2. Is het juist dat in vier van de zes gevallen niet aan die eis wordt voldaan? Yvette: Het klopt dat niet alle besturen volledig zijn samengesteld. Zie ook toelichting bij 4. 3. Is het juist dat in twee van die gevallen, waaronder (stichting) VI, zelfs maar een bestuurslid de scepter zwaait, in casu de heer Wiegel? Yvette: Op dit moment is dat juist. Zie ook punt 4. 4. Is het juist dat in het verleden kandidaten voor die vacatures zijn afgeserveerd? Yvette: Nee, dat is pertinent onjuist. Bij de eerste vergadering van obligatiehouders zijn de besturen samengesteld. Echter, in een aantal gevallen waren er geen kandidaten beschikbaar, simpelweg omdat obligatiehouders zich geen kandidaat wilden stellen. We trachten de vacatures zo snel mogelijk ingevuld te krijgen. Echter is dan wel voorwaarde dat er kandidaten zijn. 5. Is het juist dat bij eventuele problemen obligatiehouders zich niet persoonlijk tot Bouwstate kunnen richten, maar dat dat recht is voorbehouden aan de respectievelijke stichtingen? Yvette: Zoals uit de trustakte blijkt, kan de stichting zich tot de Bouw State fondsen wenden. 6. Is het juist dat Bouwstate VI met geld van stichting VI een zestal vastgoedprojecten wilde ontwikkelen, maar dat het bij vijf gebleven is? Yvette: Nee, dit is niet juist. Zoals in het prospectus is te lezen zou Bouw State VI uit 3 panden bestaan. Echter bleek bij een van deze panden een verontreinigingprobleem te zijn (bodem), waardoor deze aankoop niet is doorgegaan. Alle deelnemers zijn daar toentertijd van op de hoogte gesteld. 7. Is het juist dat stichting VI een bedrag van 975.000 euro naar Bouwhuis Investment Group heeft overgeheveld in plaats van Bouwstate VI? En zo ja, waarom? Yvette: Graag zou ik de documentatie willen zien waarop u deze informatie baseert. 8. Heeft u kennis genomen van een handgeschreven notitie op een ING-afschrift die betrekking heeft op de vermeende verdwijning van ruim twee miljoen euro? Yvette: Indien u ons kenbaar maakt over welk bankafschrift dit gaat, kunnen wij op deze vraag antwoord geven".
Een paar conclusio's. a) Bij een aantal stichtingen vervult Hans Wiegel dus inderdaad de rol van Lodewijk XIV. Maar dat komt omdat die obligatiehouders een stelletje oliebollen zijn. b) Als er problemen zijn - en die zijn er - dan kunnen die oliebollen dus inderdaad alleen maar Jonald te lijf gaan via Lodewijk XIV en dat zijn twee handen op een buik. In het nette uiteraard. c) Naar we mogen aannemen was bij stichting VI poen opgehaald voor de aankoop van drie panden. Er werden er maar twee gekocht. Volgens Bartjens moet er dus poen zijn overgebleven. Was dat misschien die 975.000 euro die naar Bouwhuis Investment zijn verhuisd? Daarvoor moeten we nog even te rade gaan bij onze bronnen. Net als voor dat afschrift van de ING. Want onze bronnen zijn nu eenmaal heilig. Yvette, bedankt voor je reponse. Je hoort nog van ons. Stay tuned.
Gladio a la Turka (12)
donderdag 10 december 2009 Volgens de Turkse krant Milliyet was de voormalige MIT en JITEM informant Tuncay "Daniel" Guney een infiltrant/provocateur die namens de Israelische inlichtingendienst Mossad de Ergenekon-samenzwering tegen de religieus geinspireerde AK-partij aanwakkerde. Een dergelijk bericht zal er beslist lekker in zijn gegaan bij de vele liefhebbers van samenzwerinsgtheorieen in Turkije. Zelfs bij de supermarkt liggen daar talloze boeken vol met de meest sterke verhalen, varierend van enigszins aannemelijk tot verregaand ongeloofwaardig. En die boeken gaan als zoete broodjes, zeker als er een Davidster op de kaft staat. Daarom kwam het verhaal uit Milliyet zeker niet onverwacht. Maar het blijft natuurlijk de vraag hoeveel hout zoiets snijdt, zeker als de wetten der waarschijnlijkheid worden gehanteerd. OK, er zijn in het huis Guney notities gevonden over dubieuze investerigen van joodse zakenlieden, maar dat maakt van hem nog geen Mossad-agent (1). Verder zal het niet als een grote verrassing komen dat Milliyet vooral de bekering van Guney tot het joodse geloof als argument in stelling brengt. Maar daar rammelt het ook gelijk, want Guney maakte die stap pas uiteindelijk, in de VS en Canada. Dat wil zeggen, nadat hij Turkije de rug had toegekeerd. Bovendien was hij ergens tussendoor ook nog even christelijk. Lijkt allemaal niet in het patroon te passen van een Mossad-agent. Hetzelfde geldt voor het criminele gedrag waaraan Guney zich eerder in Turkije bezondigde. Want niet alleen maakte hij zich schuldig aan fraude, hij werd ook nog eens gepakt voor (auto)diefstal. Het ligt niet voor de hand dat een Mossad-agent het risico zal lopen om via dergelijke onbenulligheden tegen de lamp te lopen. Het belangrijkste argument tegen de bewering in Milliyet is echter wel dat Israel helemaal geen infiltrant in de vorm van Guney nodig heeft. Er zullen beslist een aantal Mossad boys rondlopen in het Turkse, maar of die veel te doen hebben ten aanzien van Ergenekon, is zeer de vraag. Met verschillende pro-Israelische elementen binnen het Turkse militaire apparaat, is Israel immers meer dan afdoende vertegenwoordigd binnen de kringen met stoute plannen tegen de AK-partij. Daarnaast moet je er niet verbaasd van opkijken als blijkt dat de Mossad ook nog eens een poot heeft in inlichtingenclubs die momenteel eveneens zwaar onder vuur liggen in verband met Ergenekon, zoals MIT en JITEM. Per slot van rekening zijn er ook nog de verklaringen van de voormalige FBI vertaalser en klokkenluidster Sibel Edmonds. Die verklappen veel over de nauwe samenwerking tussen Turkse en Israelische diensten bij de illegale handel in fijne zaken als wapens, nucleaire technologie en drugs en daarom wellicht ook over een Israelische rol bij Ergenekon. Alle reden dus om de vinger aan de pols te houden als het om de rol van Israel in Turkije gaat, niet in de laatste plaats wat betreft Ergenekon. Alleen lijkt Guney in dat alles nogal een nitwit te zijn; een nuttige idioot die door bepaalde omstandigheden en contacten het een en ander te weten kwam over zaken die op zich erg interessant zijn. Daarom kijken we hoe dan ook met veel belangstelling uit naar nadere vertaalde informatie over de bij hem thuis aangetroffen notities. Vooral natuurlijk over dat stukje met betrekking tot de Nederlandse rol bij de handel in narcotica. Maar als het goed is, is die informatie nu onderweg.
(1) Hierbij mag niet onopgemerkt blijven dat menige Turk op de hoogte is van recente investeringen door Israeliers in onroerende goederen in Turkije.
Hoe fris is Terra Vitalis? (3)
donderdag 10 december 2009 God, dat was wat in mei 2008. Flikkerde daar ineens het Utrechtse befkantoor Van Mens & Wisselink in tweeen. Onder leiding van mr. Huan Tan trad een viertal maatjes uit en ging verder onder de naam OnsNieuweKantoor. Officieel nog wel onder de vlag van M & W. Vraag je je als eenvoudige boerenleut af: Vanwaar dit schisma? Maatschapvoorzitter Harrie van Mens:
"De vier konden zich niet vinden in de beleidsvisies van de anderen in de maatschap. Er zijn in de afgelopen jaren van groei twee stroomsnelheden ontstaan. Wij willen ons meer internationaal richten en zij meer provinciaal. Jammer, maar ik ben ook wel opgelucht. Nu kan de besluitvorming weer gestroomlijnd worden".
Ja, ja. Maar in diezelfde tijd verklaarde vriend Harrie, als toezichthouder bij de groene yin en yangclub Terra Vitalis, dat ie alles in de klauwen had, terwijl de hele organisatie afbladderde. En ernstig in het nieuws kwam met verhalen over Ibiza, snoepreisjes, ongedekte nota's, connecties met serieuze onverlaten, niet betaalde afdrachten, zelfverrijking en zelfs een faillissement. Dus kunnen we veel waarde hechten aan Harrie's verklaring over het uiteenvallen van zijn Utrecht's kantoor? Huan Tan deed over het dramatisch besluit de volgende, provinciale euroduit in het perszakje:
"Over de jaren is er een verschil van inzicht ontstaan over wat we met het kantoor willen. We hadden een gezamenlijke visie, maar na een periode van onstuimige groei bleek dat sommigen deze gezamenlijke visie verlaten hebben. Dan moet je de vraag stellen: wat is onze visie en kunnen we die bijstellen?”.
Wollig als "Tuut, tuut, tuut" Lubbers in zijn hoogtijdagen. Wie bedoelde Huan in vredesnaam nou met die "sommigen"? Hoorde de toezichthouder van het hoge deining veroorzakende Terra Vitalis daar ook bij? En had die deining iets te maken met het besluit van Tan cs. om te retireren? Geen idee. Komt nog bij dat meneer Tan op het punt stond benoemd te worden tot deken van de Utrechtse beforde. En om nou als deken geassocieerd te worden met een twijfelachtig investeringsfonds is ook niet iets om blij van te worden. Hoe ging het verder? Wie op de site van M & W klimt en op "contact" drukt ziet drie vestigingen verschijnen: Amsterdam, Rotterdam en Frankfurt. Nee, geen Utrecht. Hoewel die in het telefoonboek nog wel als M & W-vestiging te boek staat. Vinden we raar. Maar wij hebben niet doorgestudeerd. Nog iets grappigs. Als je op dezelfde site op "professionals" klikt vind je uiteraard ook de naam van Harrie van Mens terug. Met daarachter tussen haakjes "of counsel". Kan betekenen, dat de belastingprof nog wel naamgever van het kantoor is, maar voor de rest hooguit af en toe nog eens gepraaid wordt voor advies. Veel meer niet. Waarom Harrie of counsel is? Moeten we een dezer dagen toch maar eens vragen. Stay tuned.
Taxi-oorlog
donderdag 10 december 2009 Er waren eens twee speurneuzen. Jut en Jul. Ze hadden allebei dezelfde werkgever als Bond. James Bond. En ze werkten zich een beat in the roundness om bewijs te vinden dat Saddammeke massaverneukingswapens in zijn kelder had staan. Plus de Nachwuchs van een gillende keukenmeid om die narigheid bij ons op dak te sodemieteren. Daartoe runden Jut en Jul ondermeer een ouwe officier uit het leger van Saddammeke. En laat die nou een goeie informant hebben. Oh yes? Yes. Een taxichauffeur, die zijn CO2 en fijnstof verspreidde bij de Jordaanse grens. Op een dag vertelde die taxiboy dat ie ooit twee Irakese officieren in zijn wagen had gehad. En waar klepten die over? Dat Saddammeke een flink bosje raketten had en daarmee het hele Midden-Oosten met allerlei narigheid kon verrassen. Oftewel middellange afstandsraketten, waarmee Snorremans bijvoorbeeld binnen 45 minuten de Britse basis op Cyprus een Pearl Harbour-surprise kon bezorgen. Kijk, dat was nieuws. Jut en Jul blij. Probeerden nog wat technische info uit hun asset te schudden en schreven vervolgens een smeuiig rapportje. Wel met een voetnoot: de technische details van de raketten deugden niet. Ook al was het rapport dus in wezen kurk, het werd door Tony Baloney warm ontvangen. Ook al omdat hij links en rechts had horen fluisteren dat Saddammeke biochemische en zelfs nucleaire shit had verzameld. We weten waar het eindigde. Er werd in Downing Street een dodgy dossier in mekaar gehangen. Tony wurmde het door het parlement en sloot zich vervolgens aan bij Georgy Porgy. Niet lang daarna gingen ze samen over tot hun Gleiwitzoverval op Irak en de Ausradierung van alles wat naar Saddammeke rook of leek te ruiken. Gesteund door Jan Peter Fluitekruid, die binnenkort voor zijn initiatief nog een bosje bloemen van de commissie-Davids mag verwachten. En wij maar denken dat een taxi-oorlog zich beperkt tot het Leidseplein of het Centraal Station. Het kan altijd erger.
Israelische sharia (6)
woensdag 9 december 2009 Vorige maand vond in een football stadion in New York een inzamelingsactie plaats ten bate van kolonisten op de Palestijnse Westbank. Voor dezelfde boys and girls dus die het leven van de autochtone bevolking aldaar zuur maken. Het evenement werd georganiseerd door het Amerikaanse Hebron Fund, dat zich op deze manier inzet om Palestijnen uit hun huizen, dorpen en steden te verjagen. Het gaat er gezellig aan toe bij dergelijke inzamelingsacties en de lijst van aanwezigen liegt er ook niet om. Dov Lior, een vaste deelnemer aan dit soort feestjes, prees bijvoorbeeld het boek aan waarin Rabbijn Yitzhak Shapira het vermoorden van niet-joodse babies goedkeurt. Of neem Noam Arnon, een vertegenwoordiger van de kolonistenorganisatie Gush Emunim en eveneens een vaste verschijning bij inzamelingsetentjes van het Hebron Fund. Hij noemde Baruch Goldstein, die in 1994 29 ongewapende moslims in een moskee te Herbon doodschoot "een bijzondere man". En de drie joodse godsdienstwaanzinnigen die begin jaren tachtig drie Palestijnen vermoordden en twee Palestijnse burgemeester voor het leven verminkten, werden door Arnon als "helden" betiteld (1). Het Herbon Fund staat in de VS niet alleen bij het inzamelen van fondsen voor religieuze kolonisten in Israel. Dat doen ook de eveneens in New York gevestigde Friends of the Ateret Cohanim en de Friends of Ir David. Gezamenlijk wisten deze gezelschappen tusen 2004 en 2007 via belastingaftrekregelingen meer dan 33 miljoen dollar voor de plaag van de Palestijnen bijeen te brengen. Deze link met de VS toont maar weer eens aan dat het fenomeen van de religieuze kolonisten een sterk Amerikaanse aangelegenheid is. Zo'n Amerikaanse jood gaat naar Israel, waar hij nog nooit eerder van zijn leven is geweest, om de autochtone bevolking daar direct een normaal bestaan te ontzeggen. Of erger, zoals Yakov Teitel. Hij kwam vanuit de VS als toerist naar Israel, maar kreeg direct het gevoel dat hij daar niet echt was geweest zonder een Palestijn te hebben vermoord. Zoals een andere toerist niet het gevoel heeft in Amsterdam te zijn geweest zonder een jointje te hebben gerookt. Dus sloeg Teitel aan het moorden. Het zal je als land maar gebeuren: moord als toeristische trekpleister. In alle gevallen praten deze idioten hun misdaden op soortgelijke wijze goed. Ze zijn jood en daarom woonden hun voorouders in Palestina, met als consequentie dat zij alle recht hebben om Palestijnen te verdrijven, met stenen te bekogelen, of te vermoorden als het zo uitkomt. Maar juist dat idee van die familieachtergrond ligt nu onder vuur, want de Israelische historicus Shlomo Sand legt in zijn boek "The Invention of the Jews" heel overtuigend uit dat de voorouders van verreweg de meeste joden anno nu, helemaal nooit in Palestina hebben gewoond. Ze bekeerden zich volgens hem pas veel later tot het joodse geloof. En om het nog leuker te maken wijst Sand op het wetenschappelijk bewijs dat het Palestijnse DNA heel veel overeenkomst vertoont met dat van de Israelieten van weleer. Dat brengt Sand er toe de Palestijnen te zien als nazaten van de joden die in het land achterbleven toen de Romeinen de joodse elite wegvoerden, na de val van Jeruzalem in het jaar 70. Dergelijke inzichten doen de aanspraken van religieuze kolonisten vanzelfsprekend niet veel goed, al zullen ze daar waarschijnlijk alleen maar fanatieker door worden. Het goede nieuws is dat Sand het uitstekend doet bij het seculiere publiek in Israel. Niet alleen wordt hij goed besproken, maar zijn boek verkoopt ook nog eens uitstekend. Veel beter dan dat van de krankzinnige Rabbijn Shapira.
(1) Deze drie werden in Israel gearresteerd en veroordeeld, omdat de Israelische regering het vermoorden van Palestijnen nu eenmaal als een exclusief militair privilege beschouwt. Ze kregen 24 jaar aan hun broek, maar werden uiteindelijk op voorspraak van toenmalig president Chaim Herzog na minder dan zeven jaar vrijgelaten.
Zorreg dat je erbij komt
woensdag 9 december 2009 Ja hoor, daar ging ie weer voorbij gisteravond. Zo'n drijvende doodkist van Kommertje Damen. Met allemaal alerte Jannen en Jantines aan boord. Lekker weer. Iedereen in zijn hum. Opeens alarm. Iedereen naar zijn post. Geen meeuw te zien. Zelfs niet op de radar. Maar alle kanonnen zijn in beweging. Misschien was Van Middelkoop in aantocht om eenmaal aan boord "mission accomplished" te roepen. Maar helaas, dat zullen we nooit weten want verder gaat dat wervingsfilmpje van onze Koninklijke Marine niet. Het eindigt namelijk met beelden van twee Jannen en een Jantien die we al eerder zagen aan boord van die doodkist. In vrijetijdskleding, slokkie erbij, lekker op een zonnig terrasje. En wat voor terrasje! Het zitje van Hotel Restaurant Cipriani in Venetie! Waar een eenvoudig kamertje op 850 euro komt. Om over de wat grotere onderkomens maar te zwijgen. Wat mogen die Jannen en Jantien dan wel niet verdienen? Nou, een simpele matroos mag na twee jaar al rekenen op het fabuleuze bedrag van ruim 1600 euro. Bruto. Komt nog een toelaagje van 50 euro bruto per dag bij als je buitengaats bent. Dus als we eens flink opscheppen zit je zo op 2500 euro. Bruto. Voor wat je na aftrek overhoudt kan je net twee keer je hoofd neerleggen in Cipriani. Een onderofficier misschien drie keer. Kortom, je bent wel achterlijk als je daaraan begint. Ronk, ronk op de officiele site van de Marine: "We kunnen wel zeggen: de marine vergroot niet alleen je wereld, maar ook je bankrekening!". Ja, maar dan moet je wel elke dag tussen je vette lappen duiken. En zeker niet uitstappen bij Hotel Cipriani. Het is al eens vaker gezegd, maar die fillempies van de krijgsmacht? Allemaal nep.
Blik op de weg (6)
woensdag 9 december 2009 Gisteren ontstond in het centrum van Lahore een verkeersopstopping waar alleen Camiel Eurlings misschien nog een Duitse staander van krijgt. Duurde uren en uren. Oorzaak? Nee toch? Jawel. Weer drie verdachte Amerikaanse limousines met donkere spiegelruiten aangehouden. Die wilden effies met veel kapsones de buurt binnenrijden waar de vorige dag een bom een instant vuilnisbelt had gemaakt van de Moon Market en 54 Paki's vervroegd met eeuwig verlof had gestuurd. Halt. Bromsmurfen. Mogen we even uw papieren zien? Ja, jammer. Hadden de heren niet bij zich. En vervolgens de gebruikelijke toestanden. De arrestanten wensten niet mee te gaan naar het bureau. Druk bellen. Geduw, getrek. En het duurde niet lang of het woord Blackwater gierde door Lahore. Na een hoop gelazer verscheen eindelijk een knuppel van het Amerikaanse consulaat op het toneel met wat paperassen en konden de heren hun weg vervolgen. Sinds het incident met onze Willem en Tommie in Islamabad weet zelfs een kleuter uit Balkbrug dat je je paspoort bij je moet hebben. Maar kennelijk is dat nog steeds niet doorgedrongen in de handboeken van de volwassen Amerikaanse vredestichters in den vreemde. Trouwens, wat moesten ze eigenlijk bij de Moon Market? Was iemand de vorige dag misschien zijn remote controle vergeten? Stay tuned.
Gladio a la Turka (11)
woensdag 9 december 2009 Op de bij Tuncay Guney aangetroffen papperassen ging het ook over de betrokkenheid bij de handel in narcotica van Koerdische leiders in Irak, zoals Talabani en Barzani, terwijl ook de PKK door hem werd genoemd. Op zich zal dat niet erg verbazen, evenmin als de door Guney genoemde rol bij dopehandel van de eerder genoemde JITEM. Of Iran dan, dat eveneens in zijn notities voorkwam. De drugsdealers bungelen daar in groten getale aan de hijskranen, maar dat zegt natuurlijk niets. Per slot van rekening zijn de overheden van landen waar de strengste straffen voor dealen van toepassing zijn, doorgaans het diepst in de dopehandel betrokken. Maar ook over de rol van Frankrijk en - jawel - Nederland bij de drugshandel wist Guney het een en ander en dat is vanzelfsprekend alleraardigst om te constateren. Het is natuurlijk de vraag wat de waarde is van een stukkie papier bij een figuur als Guney. Helemaal als je weet dat zijn verklaringen erg inconsistent waren en dat hij al na vier maanden dienstplicht in Turkije werd weggestuurd vanwege psychische problemen. In de praktijk zouden die problemen neer zijn gekomen op een voorkeur voor de herenliefde. Maar dan is het weer vreemd wat er vervolgens gebeurde. Want aangezien hij in afwachting van zijn proces in verband met fraude op vrije voeten kwam, greep hij de kans om naar de VS en vervolgens naar Canada uit te wijken. Daar eenmaal aangekomen bekeerde de islamitisch opgevoede Guney zich eerst tot christen, om uiteindelijk tot het joodse geloof toe te treden, waardoor hij thans door het leven gaat als Rabbi Daniel Guney. Daarmee kwam hij bepaald niet terecht in een kring die bekend staat als ruimdenkend wat betreft homoseksualiteit. Bovendien kwamen al die vreemde moves zijn geloofwaardigheid zeker niet ten goede. Toch blijft zijn verhaal bij ons in het achterhoofd hangen. Daarvoor biedt het te veel raakvlakken met andere aanwijzingen over Ergenekon en de betrokkenheid bij drugshandel van verschillende landen.
Licht in de deussternis (7)
dinsdag 8 december 2009 Heden bereikte ons een droef bericht. Volgens onze vliegende correspondent is onze goede vriend Azmat Mahmood er niet in geslaagd om zijn Portugese droom te verwezenlijken. De aankoop van het chique Algarve-resort Villa Sol gaat niet door. De Pakistaanse gap van de voormalige (?) CIA-asset John Deuss kreeg van de bank te horen, dat zij de stop uit het project trok. Oorzaak van die verrassende move: intrigerende publiciteit op een Nederlandse website. Zo trek je sporen in Rheinland Pfalz (1), dan weer in de Algarve. Kleintje Muurkrant goes international. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 75 en 76 van de serie Shady van half november dit jaar.
Gokjes
dinsdag 8 december 2009 Van tijd tot tijd steekt hij zijn hoofd boven ons maaiveld. En dat is over het algemeen niet voor niks. Fons S. aka "da Fonz". Betrokken bij niet zo misselijke gevalletjes als Landoq, Fecundo en TRE. Respectievelijk van cold case tot nog bloedheet. Nou was de aandacht van de mainstream-pers voor deze meloenenaffaires door de bank genomen niet overweldigend. Beetje begrijpelijk, want dit soort zaken sleept zich voort als Iejoor in de Sahel. Maar zelfs al valt die publiciteit mee, het blijft uiteraard niet weldadig voor je verdere loopbaan. En de schoorsteen moet toch blijven roken. Of je Sinterklaas nou vol in de CO2 zet of niet. Vandaar misschien dat Fonzie nu het voorbeeld van Fatima Morabo de Melo heeft gevolgd en zich in de pokerwereld heeft gestort. Via zijn nieuwe site kan je jong aanstormend talent in die branche sponsoren. Als zo'n talentvolle vogel ergens in Tuitjehorn of Las Vegas een potje wint, win jij ook. Niet de volle mep natuurlijk, want er worden de nodige kosten gemaakt en oom Fonz doet dit ook niet voor noppes. Dus wie nog wat poen in zijn varken heeft en dit sportieve initiatief wel ziet zitten, hier is de site. Rien ne va plus. Niets is van u. Nu we het toch over Fecundo hebben. Een oud-collega van "da Fonz" heeft zich ook weer op de markt begeven. Jaap de Bode. Vriend Jaap presenteert zich al weer een paar maanden als commercieel directeur van papier-en zeep-onderneming Burgman Supply in Almere. Hij schijnt daar de boel te reorganiseren en daarbij het personeel achter de vodden te zitten met opsporingsmethoden, die een koddebeier niet zouden misstaan. Ook zou Japie naar verluidt inzage hebben gehad in de boeken van de betrokken onderneming. Ter orientatie. Vos? Haren? Hoor je ons niet over lullen. Integendeel. Wij wensen Jaap en de firma Burgman een hygienische toekomst. Stay tuned.
Gladio a la Turka (10)
maandag 7 december 2009 In 1994 werkte een zekere Tuncay Guney voor het TV kanaal Samayolu, dat ook nu nog nauw verbonden is aan de beweging van Fetullah Gulen, de religieuze drijfkracht achter de regerende AK-partij. Guney werd nooit een aanhanger van Gulen, maar leerde sindsdien wel veel van diens volgelingen kennen. Dat bleef niet onopgemerkt bij inlichtingendiensten, zoals MIT en de aan de Turkse gendarmerie verbonden JITEM, waar men graag meer over Gulen wilde weten. Guney zei later dan ook voor beide diensten te hebben gewerkt. Daar is veel voor te zeggen aangezien MIT zelf verklaarde contact met hem te hebben gehad. Weliswaar niet als agent, maar toch. Het is niet onwaarschijnlijk dat het via MIT en JETIM was dat Guney heel andere figuren leerde kennen dan aanhangers van Fetullah Gulen. Zo kwam hij in contact met de gepensioneerde gendarme-generaal Veli Kucuk, thans een belangrijke Ergenekon-verdachte. Bovendien werkte hij voor het tijdschrift 'Strateji', waarvan redacteur Umit Oguztan ook al met dat geheimzinnige netwerk in verband is gebracht door het Turkse justitieapparaat. De naam Ergenekon dook eveneens op nadat Guney in 2001 was gearresteerd voor onder andere fraude. De politie vond toen naast wat wapens ook een serie notities in zijn handschrift. Op een daarvan werd zijn contact Veli Kucuk genoemd als leider van Ergenekon. Daarnaast werd in zijn krabbels een verband gelegd tussen Ergenekon en verschillende journalisten. Ook verschillende hoge militairen buiten dienst beschreef hij in dat verband. Leuk, al wisten we dat al. De naam van ex-premier Tansu Ciler werd echter ook genoemd, evenals de verdachte investeringen en economische activiteiten van een aantal joodse zakenlieden in Turkije. Dat laatste is interessant aangezien er voor de joodse heilstaat aan de Middellandse Zee alle reden moet zijn om bij Ergenekon betrokken te zijn. Het ligt immers voor de hand dat de Israelische machtselite net als de Turkse militairen, ook liever een seculiere regering aan het roer ziet in Ankara. De problemen in de afgelopen maanden tussen Turkije en Israel spreken wat dat betreft boekdelen. En dat terwijl er onder Turkse militairen altijd veel enthousiasme is geweest voor samenwerking met Israel. Niet vreemd dus dat er al berichten verschenen waarin een link wordt gelegd tussen Israel en Ergenekon. Die bevinden zich nog in een behoorlijke conspiracy toonzetting, maar samenzweringen zijn niet zelden de schaduwen die het heden voor zich uitwerpt. Dus dat zit er allemaal nog wel aan te komen.
Steentjes (2)
maandag 7 december 2009 Watzeggu? Zit de VVD in de lift? Gaat die Rutte trouwen met Doutzen Kroes of zo? Anders kan het haast niet. Je kan toch niet zomaar weggummen, dat VVD-toppers als Zallum, Linschoten, Nijpels en De Grave allemaal aan de ruif bij ome Dirk hebben gezeten? En met zijn allen zondags naar de Milton Friedman-kerk gaan. Om vergiffenis te vragen voor hun dwalingen in de leer. En sterkte te putten uit de preek om door te gaan op de ingeslagen liberale graaiweg. Oh, en dan vergeten wij bijna de grote grijze geitenbreier van Rutte's showkwartet. Hans Wiegel. Nee, geen connectie met ome Dirk. Maar wel ooit met ome Nico, de mental coach van Rupsje Nooit Genoeg bij het Bouwfonds (1) en wat recenter met Jonald Bouwhuis. De in trubbels geraakte goeroe van Bouwstate. Een vastgoedvehikel dat volgens Hansje helemaal safe zat. Ja, ja. Hoe zat dat gezinnetje in elkaar? Komt ie: Jonald wilde wat vastgoed aanschaffen, maar hij had zelf geen poen. Geen nood. Hij ging de boer op met obligaties met een looptijd van zeven jaar. De opgehaalde poen ging in een potje bij stichting I, waar Hansje tegen een redelijke vergoeding de honneurs waarnam. Die stichting leende de bij elkaar gemansde poen vervolgens uit aan de BV Bouwstate I. En die BV kocht dan het geplande vastgoed en sloot een leuk hypootje af bij laten we eens wat zeggen de ING. Het eerste kind kreeg nog vijf broertjes. Dus het Bouwstategezin bestaat momenteel uit zes Stichtingen en zes BV's. Als obligatiehouder zat je volgens Jonald en Hans hartstikke gebamzaaid met je 9 procent jaarlijks rendement, je tweede recht op hypotheek en je belastingvoordeel. Was ook zo, totdat de vastgoedmarkt scheuren begon te vertonen zonder dat de NAM in de buurt was of de Noordzuidlijn de bocht uitvloog. Hans en Jonald zochten hulp. Moet je met je billen bloot en da's soms bij de dokter al genant. Er komt altijd wat shit naar boven. En over die shit zochten wij contact met Bouwstate via de volgende mail:
"Is het juist dat volgens de statuten elke stichting binnen uw organisatie onder leiding moet staan van vier bestuursleden?
Is het juist dat in vier van de zes gevallen niet aan die eis wordt voldaan?
Is het juist dat in twee van die gevallen, waaronder VI, zelfs maar een bestuurslid de scepter zwaait, in casu de heer Wiegel?
Is het juist, dat in het verleden kandidaten voor die vacatures zijn afgeserveerd?
Is het juist dat bij eventuele problemen obligatiehouders zich niet persoonlijk tot Bouwstate kunnen richten, maar dat dat recht is voorbehouden aan de respectievelijke stichtingen?
Is het juist dat Bouwstate VI met geld van stichting VI een zestal vastgoedprojecten wilde ontwikkelen, maar dat het er bij vijf is gebleven?
Is het juist dat stichting VI een bedrag van 975.000 euro naar Bouwhuis Investment Group heeft overgeheveld in plaats van naar Bouwstate VI ? En zo ja, waarom?
Heeft u kennis genomen van een handgeschreven notitie op een ING-afschrift die betrekking heeft op de vermeende verdwijning van ruim 2 miljoen euro? En zo ja, is dat bedrag inmiddels teruggevonden in de boeken?
"
.
Zijn dat warme vragen op een koude Maandagochtend of niet? En zo keurig volgens de voorschriften. Nu het antwoord nog. Stay tuned.
(1) Daal neer naar onze zoekmachine, druk op de Bouwfondsknop en je bent een half uurtje zoet.
Gladio a la Turka (9)
zondag 6 december 2009 Waar blijft de tijd. In januari komt Mehmet Ali Agca al weer op vrije voeten. In 1982 pleegde Agca een aanslag op Paus Johannes Paulus II. Een aanslag die mislukte, volgens menigeen helaas. Tijdens het daarop volgende proces verbijsterde Agca de wereld door zich tot de wedergekomen Jezus Christus te verklaren en het Vaticaan op te roepen het geheim van Fatima te openbaren. Na vijf jaar leverde Italie Agca uit aan Turkije, waar hij nog een fiks aantal jaren achter de bouten tegoed had voor de moord in 1979 op de Turkse journalist en mensenrechtenactivist Abdi Ipekci. Die moord pleegde Agca toen hij aangesloten was bij de grijze wolven. Die fascistische club zaaide destijds dood en verderf in Turkije in het kader van een strategie van spanning die uiteindelijk tot zoveel chaos leidde dat het leger er in 1980 aanleiding in zag om de macht te grijpen. Zuiver gevalletje Gladio dus, waar andere grijze wolven, zoals Abdullah Catli en Mushin Yazicioglu eveneens nauw bij betrokken waren.
Ondertussen is Agca nog steeds zo gek als een deur. Vanuit zijn cel verklaarde hij onlangs in een brief: "Ik spreek tot de mensheid als Messias Mehmet Ali Agca, de primaire en universele dienaar en woordvoerder van de enige God die het universum heeft gecreeerd en er leiding aan geeft". Maar helemaal op zijn achterhoofd gevallen is hij nu ook weer niet. Zeker niet als het om de penningen gaat. Voor een exclusief interview dat met hem op de televisie te zien zal zijn nadat hij op 18 januari a.s. is vrijgelaten, heeft hij een bedrag bedongen van niet minder dan twee miljoen dollar. Verder schreef hij in de gevangenis twee boeken. In verband met een van die boeken, "The Vatican Code", gaat het gerucht dat hij contact heeft opgenomen met Dan Brown, de schrijver van de bestseller "The Da Vinci Code". Het andere boek heet "The Perfect Bible" en Agca zou een grote Europese uitgeverij zo ver gekregen hebben om hem daar 5 miljoen dollar voor te betalen. En zo is de grijze wolf uiteindelijk in een geldwolf getransformeerd.
Naar de kloten (9)
zaterdag 5 december 2009 Terug naar Den Haag. Naar de Plaats. Maison de Paris. Najaar 1944. Dubbelagent Allert Brinkman organiseert een bijeenkomst van goeie en foute verzetslieden. Om zijn positie als leider van de verzetsgroep te consolideren. Met assistentie van de Britse agent Bingham. Volgens een van de aanwezigen een lange, slecht Hollands sprekende man van achter in de dertig, die er als een echte militair uitzag. Was het echt een Britse agent, die van zijn gezond niet afwist? Of ging het om een Britse dubbelagent die om de donder wel van zijn gezond afwist? Of was het gewoon de lange, 44-jarige tripleagent Gerrit Reede aka George Brandy aka oom Gerrit, die in zijn "eigen" modemagazijn een topvoorstelling verzorgde? Samen met zijn handlangers Brinkman, Breed en Heine? Met als doel om de goeie verzetslieden onderwie zendspecialist Jan Thijssen binnenboord te houden? Kan heel goed, want de goeien hadden hun twijfels over het koshere karakter van Brinkman's verzetsrol. Wapendroppings liepen nogal eens fout af en er vielen nogal wat arrestaties te noteren in zijn omgeving. Verder had een Leidse knokploeg onder leiding van Brinkman een paar stunts uitgevoerd zonder toestemming van bovenaf en was er twee ton verdwenen uit de verzetskas. Om uit te vlooien hoe dat nou allemaal zat zond bovenaf een afgevaardigde naar Den Haag: de communistische verzetsleider Gerben Wagenaar aka Blonde Freek. Allert Brinkman weigerde iedere samenwerking met Wagenaar. En die twee ton had ie nooit gehad. Trouwens, Freek was volgens Allert onbetrouwbaar en wilde de gedropte wapens na de oorlog gebruiken voor communistische doeleinden. Het Englandspiel ten voeten uit. Daarnaast had de combine Reede/Brinkman vriend Wagenaar liever niet over de vloer, omdat die het nodige wist over het uitroeien van de overwegend communistische verzetsgroep CS6. Wagenaar tegenover de naoorlogse Enquetecommissie:
" ... Ik denk aan de groep Hans Katan (CS6, red.). Deze groep had contact met iemand van wie nooit is vastgesteld of hij nu al of niet van de overkant afkomstig was. Hij voerde de naam George. Mijn indruk is altijd geweest, dat de groep Hans Katan, waarvan er velen zijn gefusilleerd, is gevallen als gevolg van het feit, dat deze George, die ik in de bezettingstijd vereenzelvigde met George Brandy, hen verraden heeft ... ".
Na de oorlog werd beweerd dat George Brandy de schuilnaam was van V-mann George Ridderhof. Die was inderdaad namens de Abwehr geinfiltreerd in CS6, maar gebruikte zelf als schuilnaam George van Vliet. George Brandy was niemand anders dan international en Abwehr-Hauptmann Gerrit Reede, die in 1956 door een overlevend CS-lid alsvolgt in de eregalerij werd gezet:
"Te eniger tijd - in 1942, '43 en begin '44 trof men in de kern ondermeer de volgende namen aan: Kastein, Katan, Pooters, Van Mierloo, Boissevain (3maal), Van Couwelaar, Simon-Thomas, Van Blommestein, Verleun (2maal), Sluring, Ponger, Sluyter, Remiens, Koreman, Frijda, Prinsen Geerlings, Romein, Sanders, Bangma, Kalshoven, Celosse, Van Gulik, Van Gilzen, Pleyte, REEDE, Cost-Budde, Tonnet, Bergsma, De Graaf, danwel de illegale pendants".
Notabene, Reede had godverdomme net een flink aantal jaren doorgebracht in een kruipruimte wegens het verraad van de verzetsgroep Oranje Garde en een paar financiele akkefietjes. Het verraad van CS6 kwam niet aan de orde. Zijn werkzaamheden voor heren als Merton, Flesche etcetera uiteraard ook niet. Nee, meneer Reede was een verzetsheld. En wie beweerde dat? Kas de Graaf. Oud-NSB-er, zwarthandelaar, vriend van Arnhem-verrader Christiaan Lindemans aka King Kong en na de oorlog een "mannetje" van Prins Bernhard. Fuck!!!. Stay tuned.
Kosher spying (2)
zaterdag 5 december 2009 Fijne jongens toch die Israelische spionnen in de VS. Onlangs kreeg Jonathan Pollard, die sinds 1985 in een gevangenis te North Carolina verblijft in verband met spionage voor Israel, bezoek van de radicale zionist Moshe Feiglin. Pollard zette tegenover Feiglin een fijn plan uiteen wat betreft de door Hamas gevangen gehouden Israelische soldaat Gilad Shalit. Israel onderhandeld momenteel met Hamas over de vrijlating van Shalit, in ruil waarvoor de zionistische staat overweegt 1000 Palestijnse gevangenen vrij te laten. Maar dat moet Israel helemaal niet doen volgens Pollard. In plaats daarvan zou Israel naar zijn mening iedere dag een Palestijn dienen te vermoorden. En dat dan net zo lang tot Shalit door Hamas wordt vrijgelaten. Gelukkig blijft Pollard voor de rest van zijn leven opgesloten, al is hij helaas niet de enige zionistische malloot met dergelijke denkbeelden.
Pikzwart (3)
vrijdag 4 december 2009 Hoor je het eens van hemzelf. De van huis uit in de poen zwemmende, voormalige Navy-SEAL Erik Prince heeft nu paginabreed in Vanity Fair toegegeven, dat hij een asset van de CIA was. Eigenlijk meer dan dat. Hij bleek namelijk jarenlang absolute ex-toppers van de Company's vuile klussenafdeling in dienst te hebben gehad. En niet voor niets. Op het erf van Erik's eigen stulpje werd een flinke pluk rausdausers intensief getraind "to find, fix and finish" door de CIA uitgekozen enemies of the state. Er werden in het artikel twee voorbeelden opgevoerd: een meneer Darkazanli en onze ouwe vriend Abdul Quadir Khan. Beide heren werden wekenlang afgelegd, maar om de een of andere polletieke reden ging het fix and finish-feest niet door. Darkazanli stond te boek als een Schijthuisfinancier en zou banden hebben onderhouden met de baarden die eindjaren negentig een paar Amerikaanse ambassades in Oost-Afrika elimineerden. Nou was het lullige, dat Darkazanli in Duitsland woonde. Eigenlijk mag je daar als geallieerde geen werkzaamheden op speurneuzenterrein verrichten zonder de Krauts vantevoren op de hoogte te stellen. Maar daar hadden Erik en zijn boys blijkbaar even schijt aan. Dat gold ook voor de operatie versus Khan. Nou hebben die Paki's zo langzamerhand geen ene moer meer te vertellen binnen hun eigen landsgrenzen, maar gezien de innige banden die de CIA onderhoudt met de Paksitaanse ISI (Inter-Service Intelligence) had je toch een vriendelijk gebaar verwacht. Noppes. Als de boys van Prince groen licht hadden gekregen had Khan het ineens erg druk gekregen met het afwerken van 72 maagden. Maar zoals gezegd, dat gebeurde niet. Of deze nieuwe revelaties over geheime Amerikaanse doodseskaders aansluiten op die van collega Seymour Hersh eerder dit jaar is nog moeilijk te zeggen. Hersh had het over een moordcommando van eendenkiller Dick Cheney. Terwijl het Princelijke team op de CIA leunde. En Cheney en de CIA waren niet bepaald vrienden voor het leven. Dachten we. Maar misschien zijn we op een bepaald moment wel ernstig de weg kwijtgeraakt in deze wildernis of mirrors. En zijn onze kruimeltjes brood opgevreten door een eagle. Hoe het ook zij, stay tuned.
Hoe fris is Terra Vitalis? (2)
vrijdag 4 december 2009 Je moet geen appels met peren vergelijken. Of teak met eik. Maar het is wel frappant hoe luitjes die wij met een mailtje verrassen daarop reageren. Neem nou onze fleurige missive die wij op 5 maart jl. in het kader van de serie "Terra Vulgaris" in de gleuf van Harrie van Mens lieten ploffen. Vermaard professor in de belastingologie en gezegend toezichthouder bij Terra Vitalis. Komt ie nog een keer:
"Geachte heer Van Mens,
Wij zijn al enige tijd bezig met het ontrafelen van de criminele achtergronden van het failliete PBMG. Daarbij stuitten wij onlangs op een paar video-opnames op Youtube, waarop te zien is dat een groot aantal dozen en computers uit het pand van PBMG worden gedragen en in vrachtwagentjes worden afgevoerd. Volgens experts in dit soort zaken lijkt het er sterk op dat het leeuwendeel van de papieren administratie en mogelijk ook digitale bescheiden a priori onttrokken worden aan het onderzoek van de curator. Zou u ons als prominent toezichthouder van Terra Vitalis uit de droom kunnen/willen helpen?".
Nou, leek ons toch helemaal keurig en geheel volgens de tikkietakkie-regels die daarvoor schijnen te gelden in de mainstream-journalistiek. Maar op ons tikkie kwam geen takkie. Nog een voorbeeld. Uit dezelfde serie. Een mail aan Kees Eijrond. Bekend geraakt als Westbroek-bestrijder, Ischa-lover, Anciaux-inpakker (1), tutu-aanbidder, horecaffer en zelfs toezichthouder bij Terra Vitalis. Gaat ie:
"Geachte heer Eijrond,
Naar verluidt heeft u de functie van toezichthouder bij Terra Vitalis aanvaard zonder daarvoor een propere vergoeding te krijgen. Kunt u ons zeggen hoe dat zit?".
Dat was op 19 november jl. In Utrecht nichts neues. Nee, dan Jurr van Dalen. Cultuursnuiver en nieuwe bezem bij de teakclub. Afgelopen woensdag vroegen we hem naar de inhoud van een epistel dat hij ontvangen zou hebben van Geert-Jan Boot. Uitgetreden founding father van Terra Vitalis. Wat denk je? Gisteren al antwoord. Fasten your seatbelts:
"Wij hebben uw e-mailbericht van 2 december jl. in goede orde ontvangen. Uit uw bericht begrijp ik dat u op de hoogte bent van een brief die de heer Boot naar onze organisatie heeft gestuurd. Ik kan u bevestigen dat wij inderdaad een brief hebben ontvangen en dat wij daar recent per brief op hebben gereageerd. Zoals u zult begrijpen kunnen wij geen mededelingen doen over individuele correspondentie (en de inhoud daarvan) die wij als Stichting Terra Vitalis voeren met derden. Indien u bent geinteresseerd in onze organisatie, filosofie en werkwijze bent u van harte welkom voor een bezoek aan ons kantoor in Oosterhout. Succes met uw website en met vriendelijke groet, Stichting Terra Vitalis J.A. Van Dalen".
Nou, Jurr, wij zijn heul erg geinteresseerd in je organisatie. Daarom waren we ook zo nieuwsgierig naar de inhoud van die brief en je antwoord daarop. Maar om nou naar Oosterhout te fietsen voor een nummertje filosofie of een culturele uitbarsting, nou nee. Wij zijn meer van het grove graafwerk. Toch bedankt voor je antwoord. En mocht je geinteresseerd zijn in onze organisatie, onze shovels en werkwijze ben je van harte welkom voor een bezoek aan ons kantoor in Den Bosch. Succes met je stichting en met vriendelijke groet, Stichting De Stelling, Jan Portein".
1. Moet je dit even lezen. Is dat boeiend of niet? Vooral dat commentaar. Wow!
Gladio a la Turka (8)
donderdag 3 december 2009 Er blijven documenten opduiken over plannen binnen het Turkse leger om de regerende AK-partij van de troon te stoten. Onwillige militairen zouden aan de hand van chantage tot medewerking gedwongen worden, waarbij seks weer eens het sleutelwoord is. Het verhaal gaat dat de Ergenekon samenzweerders binnen het militaire apparaat prostituees in dienst namen om hun collega's te compromiteren. Klinkt bekend. In het algemeen, maar in het bijzonder ten aanzien van Turkije. Per slot van rekening circuleren er ook berichten dat de secretaris generaal van het Nederlandse ministerie van Justitie via (ontoelaatbare) seks in Turkije tot medewerking zou worden gedwongen door een crimineel netwerk aldaar.
Ondertussen breidt de Ergenekon samenzwering zich volgens zeggen steeds verder uit. Nu is de radicaal linkse DHKP/C aan de beurt. Er zou een financiele band bestaan tussen deze revolutionaire organisatie en Gurbun Capan, de ook al in verband met Ergenekon verdachte voormalige burgemeester van het stadsdeel Esenyurt in Istanbul. En kijk eens aan, een en ander zou blijken uit informatie die de aanklager in Istanbul ter beschikking is gesteld door justitie in Nederland en Belgie (in het laatste land raakte de DHKP/C een paar jaar geleden in opspraak na de moord op een telg van de Turkse miljonairsfamilie Sabanci).
De lijst van organisaties en personen die met Ergenkon te maken hebben is nu zo uitgebreid dat het echt ongeloofwaardig begint te worden. Dat vindt ook Huseyin Celik, de vice-voorzitter van de AK-partij. Hij verklaarde op ironische wijze dat zo langzamerhand de gehele bevolking in Turkije bij het complot betrokken is. Opmerkelijk om dergelijke woorden uit zijn mond te horen, want de AK-partij van Celik is het veronderstelde doelwit van Ergenekon en de belangrijkste stimulator van het proces in dit verband. Bovendien gebruikt de AK-partij de plannen binnen het leger volgens critici om de seculiere oppositie in diskrediet te brengen, dus zo'n opmerking verwacht je niet direct uit deze richting. Er is overigens een groepering die schittert door afwezigheid in deze. Want terwijl met de onthullingen naar aanleiding van het Susurluk incident in 1996 bij wijze van spreken een hele roedel grijze wolven met criminele antcedenten voorbij kwam draven, lijkt deze club nu te ontbreken. En dat geeft maar weer eens aan dat het geheime netwerk van toen, niet in alle opzichten indentiek is, of vergeleken kan worden met wat er nu speelt. Dat in beide gevallen sprake is van Gladio-achtige praktijken verandert daar niets aan. We zijn natuurlijk ook 13 jaar verder en in die tijd is veel veranderd. Zo was er ten tijde van Susurluk nog geen islamitisch georienteerde regering aan de macht in Turkije waar het zo seculiere leger nu zoveel problemen mee heeft.
Hoe fris is Terra Vitalis?
woensdag 2 december 2009 Nieuwe bezems vegen schoon. Maar dan moet de steel wel lang genoeg zijn. Anders wordt het niks. Neem nou de stichting Terra Vitalis. In onze serie Terra Vulgaris hebben wij al heul wat fecalien van die club groenzoeters opgegraven. Overdrachtelijk uiteraard. Anders zou je in een optimistische bui misschien denken dat we het over hoopjes humus rond hun Costaricaanse teakboompjes hebben. Bij Terra speelt sinds kort ene drandus J.A. van Dalen de eerste bezem en een ouwe AFM-baron de tweede. Is de steel van cultuur- en vitamine C-liefhebber Van Dalen (zeg maar Jurr) lang genoeg om al die geurende shit op redelijke termijn te verwijderen? Dat is de vraag. Valt niet mee met kanjers als belastingprof Harrie van Mens en horecaffer Kees Eijrond in je nek. Om nog maar te zwijgen over AFM-paus Johannes Franciscus Hoogervorst en een lastige duivel als Terra's founding father Geert-Jan Boot. Nu we het toch over de duivel hebben. Er schijnt een brief van hem bij de top van Terra Vitalis door de gleuf te zijn geduwd. Een brief met een historisch karakter, oud zeer en voorstellen tot het roken van een vredespijpje. Alles in het belang van de aandeelhouders. Klinkt gezellig, maar als trouwe bestuurders van de bezemwagen zouden wij ook graag even in die brief willen neuzen. Organiek ingesteld als we zijn klopten wij daarom beleefd aan bij Jurr. Met een e-mail. Komt ie:
Geachte heer Van Dalen, Ons kwam ter ore, dat u recentelijk een brief zou hebben ontvangen van de heer Geert-Jan Boot met ondermeer een voorstel om tot een gesprek te komen ter oplossing van de prangende problemen binnen uw organisatie. Wij zouden graag van u willen weten of die informatie juist is. En zo ja, of u bereid bent over de inhoud van die brief iets naar buiten te brengen. In het verlengde van dit laatste zouden wij ook nog graag van u willen vernemen of vanuit Terra Vitalis nog is gereageerd op het schrijven van de heer Boot. U bij voorbaat hartelijk dankend ... "
Zal ons toch benieuwen of wij een frisse mail van Jurr terugkrijgen. Hij oogt heel transparant. Op de foto. Nou maar hopen dat Koos Alberts niet voorbij komt. Stay tuned.
Vleesorgie
dinsdag 1 december 2009 Een paar dagen geleden vond in Istanbul evenals in veel andere islamitische steden, het jaarlijkse offerfeest plaats. Daarbij ging het er weinig zachtzinnig aan toe. Een dier zou met het doorsnijden van de halsslagader net zo snel aan zijn einde komen als bijvoorbeeld door een fikse stroomstoot. Dat vertellen niet alleen moslims, want aangezien de halal regels veel weg hebben van de joodse spijswetten, beweren religieuze joden hetzelfde. En die hebben volgens menigeen op deze aardkloot doorgaans het gelijk aan hun kant, dus zullen we hier maar geen discussie over ritueel slachten beginnen. Het blijft echter een weinig verheffend tafereel om te zien hoe een koe door pa wordt voortgesleurd, terwijl zoonlief het arme dier hard met een stok op zijn achterste ramt om hem tot voortgang te manen. Helemaal als het doodsbenauwde beest daarbij ook nog eens door zijn poten zakt. Zonder meer mensonterend. Daar is het gemeentebestuur in Istanbul zich ook goed van bewust. Voor een deel uit menselijke gevoelens, maar ook omdat zoiets natuurlijk spekkie voor het bekkie is van bijvoorbeeld de blonde plaag uit Venlo. Daarom stelt men containers ter beschikking, waar de koe levend in gaat en er aan de andere kant keurig in plakjes gesneden weer uitkomt. Kost een habbekrats, maar veel Istanbulianen hebben dat (er) niet (voor over). Dus slepen ze de koe met veel gedoe naar een nabij gelegen grasveldje en gaan er met de hele familie bovenop zitten, waarna pa het mes ter hand neemt. Nu kun je wel zeggen dat schapen en runderen er langs evolutionaire weg, dan wel via het Opperwezen zijn gekomen omdat ze zoveel geconcentreerde energie bieden en omdat ze zo lekker zijn, maar dit is zelfs voor de meest verstokte vleeseter geen schouwspel om blij van te worden. Evenmin erg hygienisch. Edoch, het zal de harde kern binnen de aanhang van de Partij voor de dieren plezier doen dat het dierenrijk wraak nam. En hoe. Want gedurende het offerfeest raakten 200 Turken gewond door om zich heen schoppende koeien, terwijl een nog groter aantal ten gevolge van de varkensgriep kwam te overlijden.
Ramses Shaffy
dinsdag 1 december 2009 een man een man, een woord in een woord een leven een leven, een dans om te dansen niemand meer en niets meer in een accoord zonder hoeven zonder hebben, enkel kansen
rode wodka, bier, een blow en wat vrouwen geen oordeel enkel kijken en het leven doen in een wonder geen angst, alleen vertrouwen klanken zingend uitgedrukt in 'n warme zoen
zoals acteren zomaar kan zonder te acteren geen poespas geen eer en geen hielenlikkerij geen geloof enkel zijn en het leven accepteren een man een man een leven een leven zo vrij
(Charles 01-12-2009)
Orthodox spugen
dinsdag 1 december 2009 Onder christenen bevinden zich de meest gepassioneerde pleitbezorgers van de staat Israel. Dat geldt niet alleen voor protestanten, maar ook voor de jongens en meisjes van het houtje. Zoals voor onze eigen voorzitter van de Avigdor Lieberman fanclub, Maxime Verhagen. Christenen steunen de zionisten in politieke zin, maar ze sturen ook heel wat geld naar Israel. Bijvoorbeeld voor de herbouw van de joodse tempel op de plaats waar nu de Al-Aqsa moskee staat. Daarmee lijkt de uitspraak niet ongerechtvaardigd dat de meeste zionisten in de wereld geen joden zijn, maar christenen. Zijn ze in Israel erg blij mee, zou je denken. Nou, niet iedereen. Zo valt er de laatste tijd een toename van incidenten te constateren waarbij christenen op straat bespuugd worden door religieus georienteerde joodse jongeren. Althans dat beweren Israelische media. Het gebeurt zo frequent, dat het voor bijvoorbeeld orthodox katholieke priesters een vast onderdeel van het bestaan in het Beloofde land is geworden om bespuugd te worden. Er wordt heel wat kwijl verkwist in Israel, want nationalistisch orthodoxe joden hebben er tevens een gebruik van gemaakt om christelijke objecten zoals kerken, kloosters en begraafplaatsen te bespugen. Dat is voor hen zoiets als een religieuze verplichting. Nu zijn joden vooral sinds het begin van het tweede millennium in allerlei opzichten door christenen vervolgd. Dat is een punt. Bovendien zijn de intenties van christenen die tegenwoordig zoveel warme gevoelens voor de zionistische staat zeggen te hebben, ook niet geheel zuiver op de graat. Ze kunnen dan wel dol zijn op Israel, maar uiteindelijk is het lot dat zij in hun schema op weg naar de wederkomst van het kindeke Jezus voor joden hebben weggelegd, zeker niet stemming verhogend. Dergelijke christenen zijn ware filosemieten. Dat wil zeggen dat het antisemieten zijn die hun ware gevoelens over joden verbergen achter een overdreven enthousiasme voor alles dat met joods zijn te maken heeft. In dit geval dus achter Israel. Tegenover dit alles staat dat orthodoxe joden in Israel regelmatig het Schemone esre gebed praktiseren. Inclusief de Birkat ha-miniem bede waarin christenen - de miniem- vervloekt worden. Ook weer logisch vanwege datzelfde christelijke antisemitisme, zou je zeggen. Alleen gaat het Birkat ha-miniem aspect terug naar de tijd kort na het jaar des Heren, toen het christendom nog een kleine joodse sekte was en de machtsverhouding nog andersom lag. Beetje het verhaal van het kip en het ei dus. Maar een ding staat vast: al dat rondvliegende mondvocht in het Israelische luchtruim is zeker bevordelijk voor de verspreiding van de Mexicaanse griep.
Ssssst (4)
dinsdag 1 december 2009 Toch gek. Wordt zo’n Timothy Hampton van de zesde etage naar de zeventiende gesjouwd, dan hophop naar beneden gelazerd en voor de rest hoor je er geen reet meer van. Terwijl je toch mag aannemen dat in een VN-gebouw de boel strak in de kieren wordt gehouden. Camera's, oortjes, de hele santenkraam. Maar niemand heeft wat gezien of gehoord voordat Timothy op de vloer uitmekaar spatte. Wie dat gelooft is bij Sinterklaas blijven steken. En Timothy was niet de eerste die met een dubbele salto gestrekt aan zijn eind kwam. Begin dit jaar is daar ook nog een Amerikaan op deze manier gesneuveld. Van hem weten we verder al helemaal niks. Wat zijn werk was. Waar hij zijn cheeseburgers kocht. Nog niet eens zijn naam. Geheim. Je moet trouwens toch goed om je heen kijken als je bij de VN bezig bent met fishy stuff. Zo zeilde februari vorig jaar ene Maria DiBiase van het VN-kasteel in New York zonder afscheidsbriefje naar beneden. Van 19 hoog. Net als Timothy was Maria een computernerd die officieel van het WHO (World Health Organisation) in touw was, maar ook toegang had tot een database die ondermeer materiaal bevatte over de levendige illegale handel in nucleair materiaal. En kennis op dat terrein kan heel erg ongezond zijn. Ook over Maria hebben we verder niks meer vernomen. Wij adviseren Ad Melkert daarom met klem om als het effe kan geen kantoortje in te richten dat hoger ligt dan de eerste etage. Voor je het weet lig je bij de VN op de keien. Stay tuned.
Dubah
maandag 30 november 2009 Fuck. Lopen we daar effe het risico dat we in Dubai een paar honderd meloen euro kwijt raken. Dubai World, het belangrijkste investeringsvehikel in die zandbak daar, kan nauwelijks nog zijn broek ophouden en heeft afgelopen week verzocht of de afbetaling van zijn leningen een half jaartje mag worden uitgesteld. Wout over zijn zeik en de beurs koortsig. En niet te vergeten al die rijke stinkers die daar een lekker exclusief vakantieoptrekje hebben laten optrekken. Weinig lol meer aan als de tent daar leegloopt. Over lol gesproken. Je kan daar als oprechte ondernemer echt je hart ophalen. Zo barst het in Dubai City van een soort hoerenkasten waar Job Cohen meteen de Bibob-boys op af zou sturen. Ze zitten namelijk vol met dames uit Oost-Europa, het Verre Oosten en landen ten zuiden van de Sahara. Niet omdat het hun hobby is. En zeker niet uit vrije wil. Nou zijn daar ook kerels die hun buurman niet willen ontmoeten in een ordinaire glijgelegenheid. Dus hebben die gewoon een stel seksslaven aangeschaft, die ze in een een van hun eigen appartementen hebben gehuisvest, ook wel bekend als "shag pads". Daar blijft het niet bij. Buiten de stad, op boerderijen, leven naar schatting zo'n 6000 jonge jongens. Als slaven. Ze daar op irreguliere wijze terechtgekomen en zijn ondermeer opgeleid om als jockey bij de populaire kameelraces te fungeren. Die jockeys moeten q.q. licht zijn, dus krijgen ze niet alteveel te kanen. Over andere manieren om poen te verdienen voor hun meesters zullen we het hier verder maar niet hebben. Dubai City verschilt wat dat betreft niet veel van Istanbul of Bodrum. Om eens wat te noemen. Verder zijn al de luxueueze bouwwerken daar opgetrokken door duizenden vaak uit India afkomstige arbeiders. Die werkten daar voor lonen die bijvoorbeeld neo-liberale luitjes van Palm Invest een stijve jongen bezorgden. Soms moesten de betrokken arbeiders nog maanden op hun hongerloon wachten ook. Kortom lol!!! Over dit soort dingen hoor je de mainstream nooit. Het gaat alleen over poen die we dreigen te verliezen. Mensenrechten? Die worden alleen in China met voeten getreden.
Zie deze beelden van een paar jaar geleden alweer...
Valse vlag (6)
maandag 30 november 2009 Kwamen een paar kerels bij de kadi. In Chicago. David Coleman Headley en Tahawwur Hussain Rana. En ze werden linea rectaal naar een kruipruimte verwezen in afwachting van hun proces. Wat ze op hun gekerfde stok hadden? Ze zouden een plan hebben ontwikkeld om de fameuze Deense Mohammedcartoonist te kelen. Chicken in the basket zou je zeggen. Maar er zit een raar luchtje aan die jongens. En dan vooral aan David Coleman Headley. Die heette voor 2006 nog Daoud Gilani, maar vond het toen tijd voor een metamorfose. Waarschijnlijk om wat gemakkelijker de VS in en uit te reizen. En David reisde wat af. Voornamelijk heen en weer naar Pakistan. En niet vanwege het mooie weer. In 1998 kreeg ie twee jaar voor zijn mik na tien jaar lang betrokken te zijn geweest bij hero-import. Opvallend laag strafje. Maar Daoud had tegenover de Drugs Enforcement Administration (DEA) dan ook uitvoerig en indrukwekkend gezongen en dat werd gehonoreerd. Daarna reisde vriend Gilani opnieuw naar Pakistan. Nu onder regie van de DEA. De scheidingswand tussen de winkels van de DEA en de CIA was voor 9/11 al flinterdun door de megalomane war on drugs. Na 9/11 bestond er alleen nog maar een laag drempeltje, omdat men ervanuitging dat de ontstane baardenterror betaald werd met de opbrengsten van de verwarrende middelenhandel. Nou het rare, toen de FBI in 2009 de in David veranderde Daoud in het snotje kreeg stond er in hun files niks over de drugsaffaire uit 1998. Je mag aannemen dat ze bij het Bureau meteen wisten hoe laat het was. Na zijn arrestatie biechtte Headley op dat hij in 2006 stiekem lid was geworden van de Lashkar-e-Taiba. Geen kegelclub, maar een puriteinse Afghaanse baardenorganisatie die cursusjes terreur verzorgde gevolgd door lessen in de praktijk. David volgde ook zo'n cursus en voor zijn practicum ontmoette hij kort daarop een paar keer een stel Lashkarren in de Verenigde Emiraten. Na enige voorbereiding ondernam onze David een tripje naar India. Naar Mumbai. U voelt hem aankomen? Dan hoeft u niet naar de dokter. David moest uitvlooien wat daar de leukste doelen waren voor een spectaculaire raid. Oorspronkelijk zou die plaatsvinden in september vorig jaar, maar de Indiaase autoriteiten werden op tijd gewaarschuwd door ... de Amerikanen. De wedstrijd werd afgelast. Op 26/11 gebeurde het toch. Waarom in september niet en in november wel is een raadsel. Had David na het affluiten van de operatie in september afscheid genomen van de CIA? Of moest Mumbai geslachtofferd worden om de positie van David binnen Lashkar te consolideren? Kan allebei. Maar zeker is dat de FBI met de arrestatie van David Coleman Headley een dossier heeft geopend dat beter gesloten had kunnen blijven. Stay tuned.
Gladio a la Turka (7)
maandag 30 november 2009 Het eerder op deze pagina beschreven verdachte zelfmoordgeval van de Turkse militair Belgutay Varimli lijkt niet op zich te staan. Drie andere militairen hebben eveneens het leven gelaten onder verdachte omstandigheden. Wat te denken van Kolonel Tanju Unal, die eveneens over een grote hoeveelheid vertrouwelijke informatie beschikte. En niet alleen over Ergenekon zoals Varimli, maar ook over Hizbullah, een gewelddadige islamitische club die in de jaren negentig nog wel eens voor 't karretje van de overheid werd gespannen (niet te verwarren met Hezbollah in Libanon). Of Kapitein Olgun Ural. Hij werd dood gevonden in zijn huis en wist ook al meer over Ergenekon dan kennelijk goed voor hem was. En dan Luitenant-Kolonel Nursal Gedik. Laatstgenoemde werd al wat langer geleden, in 2007 onverwacht dood aangetroffen. Gedik was werkzaam bij het biochemische laboratorium van het militaire ziekenhuis in Kasimpasa te Istanbul. Hij zou kennis hebben gehad van drugssmokkel en vrouwenhandel in Turkije. Een biochemish laboratorium en kennis over drugshandel? Moet je toch gelijk denken aan politiebaas Emin Arslan. Hij werd in Turkije gearresteerd in verband met grootschalige handel in de amfetaminevariant captagon. Dezelfde Arslan met uitstekende smeriscontacten in Nederland. En vrouwenhandel? Was er in Nederland niet ene Saban B., een Turkse vrouwenhandelaar die van justitie in Nederland zomaar aan de wandel mocht? Dezelfde justitie die sowieso te kampen heeft met verschillende verdachtmakingen in de richting van Kemal Ataturk's republiek.
Naar de kloten (8)
zondag 29 november 2009 Intikkertje voor voorzitter Donker van de enquetecommissie naar shit in WO II na de voorzetten van moeder Brinkman en haar schoondochter Lydia. Hij riep Anton Lambertus Cornelis Meijering op. Een voormalig compagniescommandant van de Binnenlandse Strijdkrachten q.q. een echte Bernhardaanhanger en mogelijk daarom nogal terughoudend in zijn getuigenis over de Brinkman-affaire.
"Donker: Wat voor positie had Brinkman in Den Haag in de illegaliteit? Meyering: Hoofd van de afdeling Raad van Verzet. Donker: Achteraf is gebleken dat hij een zeer bedenkelijke dubbele rol heeft gespeeld. Meyering: Voor mij staat vast dat hij inderdaad voor de Engelsen heeft gewerkt, maar ook voor de Duitsers. Donker: U zegt: voor mij staat vast dat hij voor de Engelsen heeft gewerkt. Wanneer zou dit geweest zijn? Meyering: Kort na de oorlog werden wij overstroomd door talrijke instanties van intelligence services, die alle naar Brinkman hebben gevraagd. Ik heb o.a. hier in Den Haag bij de Engelse Field Security een kaartregister gezien en daarin stond, dat hij al in 1934 voor de Engelsen werkte en dat vrijwel onafgebroken heeft gedaan. ... Ik heb een kaart gezien bij de Canadese Field Security waaruit bleek, dat zij Brinkman ook zochten. Ook bij de R.A.F. En bij de marine en het leger van de Engelsen, Amerikanen en Canadezen zochten ze hem. Donker: Heeft Brinkman ook verteld voor wie hij gewerkt zou hebben? Meyering: Ja, dat hij voor de British Intelligence werkte. Ik heb een naam gehoord. Ik heb een persoon ontmoet die zich zo noemde, namelijk Bingham of Wingham (!!!!!red.). Ik heb een proces-verbaal opgemaakt van een van die bijeenkomsten. Daarin staat zijn juiste naam. Hij sprak Engels en gebroken Hollands. Hij was vrij lang, naar schatting 1.85. Bleek uiterlijk. Volgens mij een militair in houding en optreden. Dat is op de Plaats geweest. Het was een soort modemagazijn. Daar heb ik ook voor het eerst Breed (1) ontmoet".
Wel, wel een modemagazijn op de Plaats. Dat herinnert ons wel erg aan de Maison de Paris, de uitkijkpost van dubbelagent Gerrit Reede aka George Brandy aka oom Gerrit. Zo maakte namelijk niet alleen de door Meyering genoemde Breed deel uit van zowel Brinkman's verzetsgroep als Reede's coterie, maar ook een meneer Heine aka "Oude Bob". Voormalig hoofdredacteur van de Gooi en Eemlander. Gevoegd bij het feit, dat Lydia Brinkman betrekkingen onderhield met de ook al met Reede verbonden Christiaan Lindemans aka King Kong en we mogen met een gerust hart aannemen dat in Maison de Paris ene Bingham in het najaar van 1944 aan Brinkman en zijn goede en foute verzetslieden verscheen. Er komt nog meer. Stay tuned.
1. een beruchte V-mann oftewel informant/infiltrant van van de moffen.
Jan Peter for president (4)
zondag 29 november 2009 Kan je toch zien dat sommige journalistieke bijdrages op het internet belangrijker zijn dan menig dagvod zou willen erkennen. Neem bijvoorbeeld nou eens de publicatie die in aflevering 1 van deze serie voorbijkwam. Over de Latijnse stijve leutdromen van Barack Hussein's luchtmachttoppers, die zo boeiend waren verwoord in een bedelbrief aan het Congres. Met zinnen als "voor de uitvoering van een vol spectrum aan militaire operaties in heel Zuid-Amerika" en " ... een vol spectrum aan militaire operaties in een sub-regio van onze hemisfeer, waar de veiligheid en stabiliteit voortdurend in gevaar worden gebracht door drugsgesponsorde terroristische activiteiten en anti-Amerikaanse regeringen". Inmiddels is er een addendum op de brief naar het Congres gestuurd waarin bovenstaande wolventaal is vervangen door krachtig schaapgemekker. U voelt hem? Juist. Dat bijsturen was ook wel nodig, want "een vol spectrum" betekent bij dit soort wolven ook het gebruik van nucleaire wapens. Houdt in dat aan de Amerikaanse vliegtuigjes in Colombia ook eventueel paddo's geschroefd kunnen worden en/of dat de in ere herstelde en met onze Helderse Jannen samenwerkende Vierde Vloot een paar van die lekkernijen meeneemt om Hugo cs. te treiteren. Daarmee zou het in 1967 getekende verdrag van Tlatelolco dat paddo's in de regio verbiedt simpeltjes worden doorgetrokken. Maar sinds de ouwe Bismarck weten we al dat je aan zo'n vodje papier rustig je reet kan afvegen als dat toevallig zo uitkomt. Hoe denkt onze "mix tussen Harrie Potter en brave burgerlijkheid" (1) over deze materie? Weten we niet. De Tweede Kamer? Weet die veel. Stay tuned.
1. Vgl. de uitspraken van oom Karel, de kakelverse EU-minister van Buitenlandse Zaken.
Gladio a la Turka (6)
zaterdag 28 november 2009 De voormalige burgemeester van Istanbul en verdachte in het Ergenekon proces Bedrettin Dalan is recentelijk gezien in Amsterdam. Op Schiphol en bij het Marriott hotel, om precies te zijn. Hij was daarbij in gezelschap van een persoon geidentificeerd als Dr. Ilker Kayabeyoglu. Dalan is oprichter van de Istek foundation. Op een aan deze stichting toebehorend terrein in het Aziatische gedeelte van Istanbul werd eerder dit jaar in het kader van het Ergenekon onderzoek een grote hoeveelheid wapens en munitie aangetroffen. Verder werkt Dalan samen met een Russische onderneming die contact onderhield met generaal buiten dienst Levent Ersoz, een andere belangrijke verdachte in het Ergenkon proces. Dalan zou eerder in de VS, Zuid-Amerika en Rusland hebben uitgehangen. Wat hij in Amsterdam uitvoert of uitvoerde, is vooralsnog onduidelijk.
Gladio a la Turka (5)
zaterdag 28 november 2009 Weer een stukje in de puzzel die de Turkse legertop aan Ergenekon verbindt. Aanleiding was deze keer een inval bij Majoor buiten dienst Levent Bektas, die al vastzat in verband met een grote wapenvondst eerder dit jaar in Istanbul. Op het bureau van Bektas trof de politie een cd-rom aan met plannen tot de moord op een aantal prominente Turken. Daarbij zou een bekende strategie gevolgd worden, want het was de bedoeling dat de regerende AK-Partij de verantwoordelijkheid voor deze aanslagen in de schoenen zou krijgen. In het document stond tevens een plan beschreven dat moest leiden tot een aanslag op een groep studenten in het Rahmi Koc museum (Koc is de rijkste familie van Turkije) in Istanbul, met de bedoeling chaos te veroorzaken. In een bij het museum afgemeerde duikboot, die open is voor publiek, trof de politie een grote hoeveelheid explosieven aan. Het leger stelde daarop zelf een onderzoek in, met als resultaat het flinterdunne verhaal dat de explosieven per ongeluk door een groep commando's was achtergelaten. De Ergenekon aanklagers namen daar geen genoegen mee en gingen zelf kijken. Zij kwamen tot de conclusie dat een dergelijk grote hoeveelheid springstof nooit per ongeluk achtergelaten kon zijn. Verder werd in het bij Majoor Bektas gevonden document opgeroepen tot de moord op de Armeens-Turkse journalist Hrant Dink, de katholieke priester Andrea Santoro en drie christenen in Malatya. Ook in deze gevallen was het de bedoeling daarmee chaos te creeren. De samenzweerders hadden later de opmerking aan het document toegevoegd dat dit plan naar hun mening mislukt was, omdat de moorden niet zo zeer tot chaos, als wel tot massale demonstraties hadden geleid. Vooral naar aanleiding van de moord op de populaire Hrant Dink ontstond in Turkije dan ook grote verontwaardiging. Helemaal toen bleek toen de politie wel erg close was met de gearresteerde moordenaar.
Verbinding tussen het leger en Ergenekon mogen niet tot de conclusie leiden dat alle Turkse militairen coupeplanners zijn. Een voorbeeld is Luitenant-Kolonel Belgutay Varimli. Hij was bepaald geen seculiere moslim en daarmee zeker niet iemand die de AK-Partij graag zag vallen. Dat neemt niet weg dat Varimli over van alles wist, ook over anti-democratische tendensen onder collega militairen. Volgens de columnist Samil Tayyar speelde hij zelfs een belangrijke rol bij de onthullingen over Ergenekon. Tayyar voegt daar aan toe dat Varimli de laatste tijd erg angstig was. Achteraf beschouwd wellicht niet zo vreemd, want verleden week werd hij onder het balkon van zijn huis gevonden, waarbij hij door de val de dood vond. Zelfmoord luidde de officiele lezing. Maar Tayyar stelt daar hele grote vraagtekens bij. Niet alleen omdat Varimli zoveel wist, maar vooral ook omdat zelfmoord de ultieme zonde is voor een toegewijde moslim als Varimli.
Kosher spying
vrijdag 27 november 2009 Vorige maand werd de Amerikaanse wetenschapper Dr. Stewart David Nozette door de FBI gearresteerd op verdenking van spionage. Nozette was een briljant wetenschapper en werkte voor de ministeries van energie en defensie, als ook voor de NASA. Bij die laatste Amerikaanse overheidsinstantie was hij betrokken bij de speurtocht naar water op de maan. Door die functies had Nozette toegang tot de meest geheime gegevens in de VS, ook over bijvoorbeeld kernwapens. Aan zijn glansrijke carriere kwam 19 oktober jl. een einde toen een G-man voor de gelegenheid een feestneus opzette en zich uitgaf voor Mossad agent. In die rol stelde hij Nozette voor informatie te leveren over Amerikaanse satelietsystemen. Nozette hapte. En hoe. Nog voordat zijn onkostenvergoeding ter sprake was gekomen, had hij al ja gezegd. De grote vraag is natuurlijk waarom de FBI het uitgerekend op Nozette had voorzien. Het antwoord gaf Nozette echter zelf, net voor zijn arrestatie. Toen reageerde hij verbaasd tegenover de als Mossad vertegenwoordiger optredende FBI agent, omdat hij meende al veel langer voor Israel te werken. Nozette was adviseur van een Israelische onderneming in de VS op het gebied van lucht en ruimtevaarttechnologie en hij ging ervan uit dat dit een front was voor de Mossad. Heel goed mogelijk natuurlijk op basis van ervaringen met andere Isralische ondernemingen (zoals de vaker op deze pagina's genoemde ondernemingen Amdocs en Comverse). Verder was Nozette verbonden aan The Alliance for Competitive Technology, een zich de verspreiding van technologie ten doel stellende nonprofitorganisatie, wat natuurlijk heel goed als een sjieke omschrijving van spionage gelezen kan worden. Ook maakte Nozette een wat mysterieus reisje, waarbij hij op zijn plaats van bestemming twee mini hard drives achterliet. Later werd duidelijk dat hij in India was geweest. Niet zo verwonderlijk, want eerder was al bekend dat Nozette betrokken was bij het Chandrayaan-1 ruimtevaartproject in India, waarbij het ook al om water op de maan gaat (al mag Vishnu weten waarom men daar in India achteraan zit). Die link met India is interessant, aangezien dat land sinds jaar en dag een nauwe militaire samenwerking met Israel kent (1). Wat Nozette echter het meest verdacht maakte was een opmerking van hem eerder dit jaar tegenover een collega, toen hij zich bij de rechter moest verantwoorden voor belastingfraude. Hij zei destijds dat hij alle geheime informatie waar hij kennis van had aan Israel en India zou verkopen en naar een van deze landen uit zou wijken, wanneer hij in een Amerikaanse gevangenis dreigde te belanden. Toen de collega in kwestie de Amerikaanse autoriteiten daarover informeerde, hoefde de FBI niet meer te weten en besloot de wetenschapper op de proef te stellen. Overigens heeft Nozette een joodse achtergrond en was hij voornemens gebruik te maken van zijn daaraan verbonden recht naar Israel te emigreren. Ook overwoog hij een Israelisch paspoort aan te vragen.
De aanklager in de zaak tegen Nozette benadrukte dat Israel niets te verwijten valt in deze, maar dat voorbehoud kreeg niet de uitwerking die de man er waarschijnlijk van verwachtte. Want in de Israelische media werd verontwaardigd gereageerd en werd de arrestatie van Nozette vooral gezien als een poging de zionistische staat in diskrediet te brengen. Ook onderstreepte men daar de theoretische mogelijkheid dat de doodstraf zal worden uitgesproken tegen Nozette. Dat is zeer onwaarschijnlijk, maar gaat er vanzelfsprekend lekker in bij een publiek dat sowieso in vrijwel alles een aanval op Israel herkent. Verder wisten de Israeliers wat betreft Nozette natuurlijk van de prins geen kwaad. Diens zaak staat echter niet op zich, want in werkelijkheid is Nozette het zoveelste hoofdstuk in het verhaal van Israelische spionage in de VS. Dat begon al kort na het ontstaan van Israel, toen de spion Victor Rothschildt informatie bij het Manhattan project wegkaapte. En die gaf hij niet alleen aan de Sovjet Unie, maar ook aan het Israelische Weizmann instituut. En dan was er natuurlijk Jonathan Pollard, de Amerikaanse militair die eveneens geheime informatie aan Israel leverde. Informatie die er niet om loog. Zo zat er een Amerikaans plan tussen voor een aanval op de Sovjet-Unie. De toenmalige Israelische minister president Yitzhak Shamir wilde zich destijds van de VS distantieren en betrekkingen aanknopen met de Sovjet Unie. Daarom gaf hij Pollard's informatie aan het Kremlin door. Was Washington niet blij mee, met als gevolg dat Pollard voor langere tijd achter de tralies ging. Net als zeer waarschijnlijk Nozette binnenkort.
(1) Zie over de militaire samenwerking tussen India en Israel verder "Open Secrets" van de Israelische mensenrechtenactivist Israel Shahak.
Cold Turkey (57)
vrijdag 27 november 2009 Voor de luie lezers even terug naar de lange bijdrage van onze Turkse collega Burhas Kazmali in de vorige aflevering van deze serie. En dan met name naar de uitspraken van Necdet Menzir. Als voormalig smurfenchef van Istanbul en ex-minister van transport geen figuur om achteloos mee te geven aan medewerkers van een recyclingbedrijf. Wat verklaarde deze Menzir precies over onze ouwe trouwe secretaris-generaal van Justitie, Joris Demmink? Komt ie:
" ... De naam van die man heb ik erg vaak gehoord. Ik kan me de exacte datum niet meer herinneren, maar in die jaren verzorgde onze veiligheidsdienst zijn beveiliging. In het verleden, ook al in de jaren voor 1995, hoorde ik af en toe dat hij weer in Turkije was geweest (1). Ik vermoed dat hij een nauwe band met Turkije had, maar waarom wisten wij niet. Wilden wij ook niet weten. Voor zover mij bekend deed hij onderzoek in de zaak Baybasin en hield hij zich bezig met onderzoek naar diens bezittingen en vermogen in Turkije. Op dit moment wil ik geen namen noemen, maar hij schijnt gesprekken te hebben gevoerd met politici van destijds, leiders op het hoogste ministeriële niveau en met een aantal mensen van de MIT. Zelfs als bij gesprekken met collega’s, die inmiddels niet meer tot de organisatie behoren wegens pensionering of overplaatsing, deze onderwerpen aan de orde kwamen, vroegen wij ons af wat die Demmink toch van plan was. En waarom hij zich persoonlijk toch zo bezighield met Turkije. Ik wil mij hierin ook niet al te veel verdiepen, want de waarnemingen waren vaak niet erg chique. Het ging om zaken die niet zouden moeten gebeuren. Maar helaas hebben sommige collega’s binnen onze organisatie voor deze persoon een aantal diensten verricht. U mag ze zelf benoemen. Zelfs in die jaren spraken wij al van een PEDOFIEL. Mijn opvoeding staat mij niet toe om dit uit te spreken. Ik heb hem trouwens maar een of twee keer gezien en kort met hem gesproken. Maar dat ging uitsluitend . En zoals ik al zei: ik had niets met dat onderzoek te maken".
Kan je met een beetje kwaaie wil zeggen dat bovenstaande verklaring berust op hear-say. Maar gevoegd bij de verpletterende verklaringen van zijn vroegere ondergeschikte Mehmet K. en van de jeugdige Mustafa Y., met wie Demmink zowel in Istanbul als Bodrum zou hebben gehopst, en je hebt voldoende info om die luitjes voor een officieel verhoor naar Nederland te halen. En Joris voor de duur van het onderzoek tijdelijk aan te stellen als badmeester in Den Bosch. Overigens zag onze justitietopper de bui wel degelijk hangen. Kort na publicatie van Kazmali's artikel in Turkije belde hij de zich in Dubai ophoudende Menzir op met de vraag waarom die had uitgepakt tegenover Kazmali. Menzir antwoordde dat hij dergelijke smerige zaken niet wilde meenemen in zijn graf (2). De Haagse hopper verzocht Menzir vervolgens om in ieder geval zijn uitlatingen over hem publiekelijk in te trekken. Menzir heeft toen de verbinding verbroken. Is dat effe heftig of is dat heftig? Stay tuned.
1. Toen was onze kindervriend respectievelijk directeur-generaal rechtspleging en directeur-generaal internationale aangelegenheden en vreemdelingenzaken. 2. Menzir werd toen behandeld tegen kanker.
Leuke films
donderdag 26 november 2009 Tijdens het filmfestival van Londen draaiden drie interessante films. "Eyes Wide Open" is gemaakt door de Israelische regisseur Haim Tabakman en gaat over de homoseksuele relatie tussen twee orthodoxe joden in Jerusalem die zich met geweld bedreigd weten door hun omgeving. Voor het orthodoxe deel van de Israelische bevolking zullen waarschijnlijk weinig pijnlijker onderwerpen denkbaar zijn. Helemaal omdat iedereen weet dat orthodoxe joden met een voorkeur voor de herenliefde eveneens toegang krijgen tot Zijn schepping. Dat ze op basis van de aan het Opperwezen toegeschreven wetten vervolgens gestenigd dienen te worden, verandert daar niets aan. "Lebanon" is gemaakt door de eveneens uit Israel afkomstige Samuel Maoz en was in september de winnaar van het filmfestival in Venetie. Maoz vocht zelf als soldaat in het Israelische leger tijdens de oorlog die de zionistische staat in 1982 in Libanon ontketende. Later kreeg hij problemen met zijn geweten, wat hem ertoe aanzette deze film te maken. Maoz draait er niet omheen dat hij met zijn film een bijdrage wil leveren aan het definitieve einde van de Israelische aanvallen op Libanon en Palestijnen. Dat ligt uit de aard van de zaak gevoelig binnen zionistische kringen, waar Israel ondanks alle aangerichte slachtpartijen beschouwd wordt als het meest morele land ter wereld. De prijs voor de beste documentaire was in Londen weggelegd voor "Defamation" van Yoav Shamir, ook al uit Israel. Zijn film gaat over de zionistische "Anti-Defamation League of B'nai B'rith", de organisatie die berucht is vanwege afluisterpraktijken, spionage voor Israel, belastering van critici van de zionistische staat, tot en met vermeende infiltratie met duistere intenties bij extreem rechtse clubs. Shamir belicht in zijn film vooral de kant van ADL/B'nai B'rith als propagandamachine in dienst van Israel. Hij laat zien hoe deze zionisten de herdenking aan de nazi-holocaust misbruiken als argument voor Israel om land te veroveren en dood en verderf onder Palestijnen te zaaien. Aan een ADL leider ontlokt Shamir de uitspraak "we need to play on that guilt". In veel opzichten bevestigt hij met zijn film wat Norman Finkelstein al schreef in "The Holocaust Industry". Mark Gardiner, een Britse bestrijder van antisemitisme was er als de kippen bij om te verklaren dat de film van Shamir joden in gevaar brengt. Dat viel te verwachten. Zoals het ook te verwachten valt dat zionisten Shamir onder de categorie antisemieten en zelfhaters zullen rangschikken. Hetzelfde lot zal de regisseurs Tabakman en Moaz zeer waarschijnlijk eveneens ten deel zijn gevallen. Nu is het zeker niet zo dat joden geen antisemieten kunnen zijn, er zijn in dat verband meerdere voorbeelden. Het is alleen zo dat er sinds de oprichting van de staat Israel wel heel erg veel joodse antisemieten zijn.
Jan Peter for president (3)
donderdag 26 november 2009 Nee, geen ruk gehoord over de gesprekken van Jan Peter Fruitvlieg en zijn Arubaanse collega Eman over dat gelazer bij Eman's linkse overburen. Of en in hoeverre wij als Nederlandse grootgemeente de Amerikanski's gaan bijstaan bij het herstel van hun empire in hun achtertuin. Vooral in verband met het op peil houden van hun olievoorraad tegen een redelijke prijs. Per saldo werken onze Jannen en Janines al zo lekker samen met de in 2008 opnieuw vlotgetrokken Amerikaanse vierde vloot in de war on drugs. Dus het zou wat lullig zijn om af te haken als deze war wordt gecombineerd met de war on terror. Staat dat voor de deur? Nou, als die Chavez openlijk Carlos de Jackal een Palestijnse verzetsheld noemt, Lula overgaat tot het aflebberen van "Moshe" Ahmadinejad, Morales de Amerikaanse luchtmachtbasis in zijn land sluit en Uribe zijn krijgsmacht in de hoogste staat van paraatheid brengt, dan moet je toch effe je bril poetsen. Het kan niet zo zijn, dat we net als met Irak en Afbaardistan door vriend Fruitvlieg en zijn christelijke secondanten erbij worden genaaid. Met kutsmoezen van hier tot Bariloche. Of een briefje voor your eyes only van Barack Hussein. Daarom zouden wij graag willen weten waar Jan Peter en Eman over hebben zitten ouwenelen en wat er is besloten. Want transparantie is een schone zaak en schenkt de mensheid veel vermaak. Stay tuned.
Naar de kloten (7)
donderdag 26 november 2009 Tussen december 1939 en december 1941 woonde Allert Brinkman bij zijn moeder in Amsterdam. Maar hij was niet veel thuis. Daarom vermoedde zijn moeder dat ie illegaal werk deed. Vraagje van meneer Donker, de voorzitter van de naoorlogse enquetecommissie naar shit in de Tweede Wereldoorlog:
"Heeft hij nooit met u over de aard van zijn werk gesproken? Moeder Brinkman: Ja, hij sprak wel eens over spionagewerk. Donker: Hij heeft nooit gezegd voor wie hij dat deed? Moeder Brinkman: Ja, dat deed hij voor de Engelsen natuurlijk. Donker: Zei hij dat erbij? Moeder Brinkman: Ja".
Na december 1941 nam Allert de benen naar de overkant. Daar kreeg hij een korte sabotage-opleiding bij de Special Operation Executive (SOE) en op 14 juli 1942 keerde hij terug in Nederland om de boel in de hens te steken (1). Maar daar kwam hij niet aan toe. Dankzij het toen al op gang getrokken Englandspiel trokken de moffen hem namelijk al heel snel naar binnen (2). Hij kwam in een petoet in Haaren terecht en werd overgehaald om zijn medegevangenen te bespioneren. Met akelige gevolgen. Maart 1944 kwam Allert weer op vrije voeten en af en toe bij zijn moeder.
"Donker: Toen hij uit zijn gevangenschap is vrijgekomen, is hij ook voor de Duitsers gaan werken. Heeft hij daarover wel eens met u gesproken? Moeder Brinkman: Ja. Hij zei altijd: wanneer ik voor de Engelsen spionagewerk doe, moet ik natuurlijk ook bij de Duitsers komen. Anders kan ik geen spionagewerk doen. Als je daar niet komt, weet je ook niets".
Op instigatie van zijn Duitse opdrachtgevers wrikte Allert zich onder kleurrijke schuilnamen als Sally, Ab van Straaten en Ab van Loon binnen in het Haagse verzetsmilieu. En trouwde in september met Lydia Ficq. Ook zij werd na de oorlog door Donker ondervraagd. Die bleek speciale belangstelling te hebben voor de connectie die zou hebben bestaan tussen haar echtgenoot en Seymour Bingham. Een tijdlang topper bij de SOE, die zich tijdens de oorlog her en der live zou hebben gemanifesteerd in Nederland en door velen verantwoordelijk werd gesteld voor de verliezen binnen het verzet als gevolg van het Englandspiel.
"Donker: Hebt u een zekere Bingham gekend? Lydia: Dat is de enige naam die mijn man ooit genoemd heeft. Hij heeft wel eens een keer gezegd: als je ooit in moeilijkheden komt - het was betrekkelijk kort voor zijn dood - dan moet je de naam Bingham noemen. Tegen wie moest u de naam van Bingham noemen? Lydia: Dat heeft hij er niet bij gezegd. Donker: Heeft hij gezegd wie die Bingham was? Lydia: Hij heeft gezegd dat hij daarvoor werkte. Ik wist dat hij illegaal werkte. Hij had een groep in Den Haag. Ik ben toen bij de heer Meijerink geweest. Die was commandant van een van de stoottroepen en die kende mijn man van voor 1942. Ik ben bij hem niet veel wijzer geworden. Donker: Hebt u daar de naam Bingham genoemd? Lydia: Ja. Ze beweerden dat die naam niet bestond. Maar Meijerink zei: die bestaat wel. Donker: Heeft de heer Meijerink het nader gedefinieerd door te zeggen: hij woont hier of daar? Lydia: Daar heb ik het niet over gehad. Donker: Is in dit verband niet een adres op de Plaats in Den Haag genoemd? Of is dat voor u een onbekend adres? Lydia: Ja, die is genoemd, maar niet door Meijerink. Dat heeft mijn man eens gezegd. Maar ik geloof niet als woonplaats".
Kijk, kijk. We beginnen de Plaats in zicht te krijgen. De plaats waar meneer Polak de boeken bijhield voor het grote spel zonder grenzen en dubbelagent Reede vanuit zijn Maison de Paris een oogje in het zeil hield. Moeten we u nog aansporen? Nee toch. Stay tuned.
(1) Churchill: "Set Europe ablaze". (2) Voor meer over dit beruchte "Spiel" verwijzen wij met graagte naar de afdeling Google.
Cold Turkey (56)
woensdag 25 november 2009 We hebben al heel wat aandacht besteed aan Joris Demmink en zijn hopsen met koters aan de boorden van de Bosporus en de Turkse zuidkust, zijn daaruit volgende chantabiliteit en de kwalijke gevolgen daarvan bij de bestrijding van de Turkish Connection. Maar dat is allemaal nog niks bij het werk van onze collega Burhas Kazmali. Als u effe de tijd hebt lees dan deze uitvoerige bijdrage van zijn hand. Niet alleen over onze hopsende secretaris-generaal maar ook over de manier waarop en waarom Huseyin Baybasin erin geluisd werd. Compleet met uitgebreide getuigenverklaringen en sappige details. Een volwassen conspiracy. Als u geen tijd hebt gewoon uitprinten en meenemen in de tram. Weet u meteen hoe het komt dat Kazmali nooit door Nederlandse smurfen cq. beffen is verhoord en onze kindervriend tot zijn AOW baasje op Justitie mag blijven. Teveel hoge mieters. Te hoge belangen. Wat valt er verder nog te zeggen? Stay tuned? Nou vooruit: stay tuned.
Paus Maxiemus
woensdag 25 november 2009 Of wij ook een minister van Buitenlandse Zaken hebben. Een kanjer. Maxime Verhagen houdt een samenwerkingsverdrag tussen de EU en Servie tegen. In zijn eentje!!!!! Eerst moet het land van de in Scheveningen gezelfmoorde Slobo Milosevic zijn twee laatste oorlogsmisdadigers, Goran Hadzic en Rafko Mladic, uitleveren aan de doorgestoken kaartclub in cafe Het Vredespaleis. Dan pas valt er eventueel met Maxiempje te praten. Over vet gesproken. En dan nog even een stukje motivatie:
" ... Destijds [na de Tweede Wereldoorlog] konden wij na een eerlijke berechting van de daders in vrede verder leven in Europa".
Bedoeld wordt de processen in Neurenberg. Nou weten wij niet waarin het atheneum in Maastricht uitblonk, maar Maxiempje werd daar blijkbaar voorzien van een wel heul geselecteerde bagage. Sure, er zijn destijds een paar ernstige moffen de kling over gejaagd of langdurig in een kruipruimte geduwd. Maar mogen we onze in de contemporaine geschiedenis doorgestudeerde (!) vriend Verhagen in dit verband ook even wijzen op het naoorlogse gedrag van zijn heilige moederkerk in Rome? Die zich fanatiek heeft ingezet om beesten als Klaus Barbie, Josef Mengele, Adolf Eichmann etcetera etcetera etcetera etcetera met de KLM of anderszins in veiliger oorden onder te brengen. En niet te vergeten Ante Pavelic. De gezegende leider van de Kroatische Ustasha's die verantwoordelijk was voor het uitmoorden van pakembeet 750.000 Serviers, 60.000 joden en 26.000 zigeuners. Was dat ooit een reden om strenge voorwaarden te stellen aan de betrekkingen met het katholieke circus maximus in Rome? Echt niet. Integendeel zelfs. Tuurlijk, Hadzic en Mladic moeten achter het gaas. Beroerd is wel dat in voornoemd Haags etablissement met twee maten wordt gemeten, al is dat geen uitzondering in de befbranche. Maar we zouden desondanks misschien best in vrede verder kunnen leven als onze voormalig winnaar van de zwetsprijs geen vergelijkingen meer trekt met de Tweede Wereldoorlog. Niet meer doen Maxiem. Straks ben je nog roomser dan die jongen van de Hitlerjugend.
Israelische sharia (5)
dinsdag 24 november 2009 Zijn u ook de overeenkomsten opgevallen tussen de islamitische sharia en de oude joodse wetten, zoals naar voren gebracht in het boek van de kolonistenrabbi Shapira? Zeker wat betreft het uitdelen van terdoodveroordelingen aan onverlaten als homoseksuelen en ongelovigen, is het verband onmiskenbaar. Dat valt goed te verklaren. Geert zal het niet willen weten met zijn eerbetoon aan de judeo-christelijke beschaving, maar de islam en het joodse geloof hebben meer met elkaar te maken dan onder zijn merkwaardige hoofdtooi bekend is. Zowel het joodse geloof als de islam (als ook het christendom) zijn religies van 'het boek'. Het is dus niet zo vreemd dat zowel joden als moslims hun wetten baseren op het Oude Testament, a.k.a. de Thora, a.k.a. de Taura, al geschiedt dat in de islam dan via de Koran. De interpretatie wijkt natuurlijk af, wat logisch is aangezien de joodse wetten een verschil maken tussen joden en niet-joden, terwijl voor de islam iedereen in principe gelijk is. Maar verder lijken de bedenkers van de sharia de zaak gewoon overgenomen te hebben op veel essentiele punten. Dat beide wetstelsels bijvoorbeeld opdragen tot het stenigen van bepaalde wetsovertreders, zou wel heel toevallig zijn zonder enig verband. Nu zijn er degenen die vinden dat de islam aan een verlichting toe is en dat afstand nemen van de sharia daar onderdeel van is. Helemaal waar, want het moet gezegd worden dat het heel mooi zou zijn wanneer de islam zich van dit stuk joodse invloed ontdoet. Maar als we dan toch aan het verlichten zijn, is het dan ook niet de hoogste tijd dat religieuze kolonisten in de bezette gebieden zich van dergelijke gevaarlijke onzin ontdoen? En dan als het even kan samen met hun supporters, varierend van de zich seculier noemende Israelische regering, tot christelijke kloojoos als Maxime Verhagen.
Cold Turkey (55)
dinsdag 24 november 2009 Net als hier kan je niet blindvaren op de dagvodden in Turkije. In de vorige aflevering meldden wij aan de hand van Turkse berichtgeving dat topsmurf Emin Arslan alweer rondjes om de Aya Sofia draaide in afwachting van zijn oproep door de kadi. Was niet zo volgens Huseyin Baybasin. En hij kan het weten, want hij is in dit gevalletje getuige a charge. Arslan zit nog steeds in een kruipruimte. Dat is effe wat anders dan zijn eigen paleisje van ruim 1 meloen. Huseyin verwacht dat het onderzoek naar Arslan's handel in verwarrende middelen nog wel een klein jaartje gaat duren en dat we daarna niet moeten opkijken van een strafje van zo'n dertig jaar. Het is overigens wel curieus dat de demise van Eminnetje zo lang op zich heeft laten wachten. Huseyin wees hem namelijk in 1996 al aan als een van de coming men in het lichtbeschadigde susurlukse netwerk. De zich omhoogwoelende narcoticasmurf kreeg toen wel enige aandacht in de pers, maar heul voorzichtig en met een onherkenbaar gemaakt conterfeitsel. Hoe Demmink in het spel stak werd Baybasin pas later duidelijk. Geholpen door de verklaringen van de twee getuigen die wij al eerder in deze kolommen hebben gedropt (1). Dat Arslan die verklaringen van zijn vroegere collega en het jonge slachtoffer van Joris' driften niet gezellig vond is inmiddels duidelijk. Onze bronstige secretaris-generaal trouwens ook niet. Die belde zelfs naar Dubai om bij de daar verblijvende ex-politiefunctionaris erop aan te dringen zijn verklaring in te trekken. No deal. Maar het geeft wel aan dat onze kindervriend behoorlijk in de rats zit. En uiteraard, hij niet alleen. Nu in Turkije de kogel door de moskee is mogen we toch ook iets beffigs in Den Haag verwachten. Zou je zeggen. Mocht daarvoor een breekijzer nodig wezen dan horen we het wel. Stay tuned.
dinsdag 24 november 2009 Goed. We weten nu dus dat business derdeklasser Harrie Mens een declaratie van 1,75 meloen naar het Bouwfonds heeft gestuurd. Volgens het OM zonder dat Harrie daar een slag werk voor heeft verricht. Volgens Harrie zelf na meerdere slagjes werk in de vorm van adviezen. Volgens de Volksfiets in de vorm van afpersing omdat Harrie iets lelijks wist van toenmalig Bouwfondsbaasje Cees Hakstege. Hoe dat allemaal zit hopen we nog eens te horen. Vraag is of Harrie de enige was die het fonds van Rupsje Nooitgenoeg bekogelde met spooknota's. Want Harrie zal binnen dit fraaie circuit toch niet de enige desperado zijn geweest die zijn zakken vulde met voorkennis cq. vage werkzaamheden. Volgens onze bronnen is dat ook zo. Maar wij hebben geen inzage in allerlei paperassen. Dat is voorbehouden aan de Volksfiets. Niettemin, stay tuned.
Prikkeprik
dinsdag 24 november 2009 Heerlijk gisteren. Met zijn allen in een OV-vehikel met klapkarren, fopspenen, Olvarit, plu, pluchen beesten, opoe, papieren zakdoekjes en, oh ja, je koter. Op naar de gemeentelijke prikplek om de zegen van Herr Klink te ontvangen. Als je gek genoeg bent over een paar weken nog een keer. Koter een trauma van hier tot Mexico en dat allemaal om een bijmekaargescharreld virus te bestrijden dat niet pandemischer is gebleken dan de jaarlijks terugkerende ongein. Maar als je als laagwaardigheidsbekleder op aanraden van Appie en Roel zoveel vaccins hebt aangeschaft dat je ook nog half China ermee kan platspuiten, dan moet je wel effies gas geven. Anders blijf je ermee zitten, want het is niet geschikt voor de volgende broddel, het H1N1X12P73-virus. Hoe anders ging Herr Klink's Poolse collega met deze problematiek om. Forse kwoot van deze Eva Kovacz met haar 20-jarige dokterservaring:
" ... Ik heb een fundamentele vraag: willen wij deze griep pandemie bestrijden? Wij weten dat rijkere landen een deal hebben gesloten met vaccinproducenten. Wij weten wat ons is aangeboden. Omdat de onderhandelingen nog lopen kan ik vandaag nog niet alles openbaar maken. Maar ik kan u nu al zeggen dat het Ministerie van Justitie in het voorliggende contract al twintig twijfelachtige punten heeft gevonden, Dus wat is de plicht van een Minister van Volksgezondheid? Contracten te sluiten die in het voordeel zijn van het Poolse volk of contracten te sluiten die in het voordeel zijn van farmaceutische bedrijven? Ik weet dat er momenteel drie vaccins op de markt zijn, van drie verschillende producenten. Elk met een verschillende hoeveelheid actieve substantie. En toch wordt er vreemd genoeg op dezelfde manier mee omgegaan. Is het alleen daarom al niet logisch dat een minister van Volksgezondheid en experts hier vraagtekens bij zetten? Waarom zeggen de producenten niet: Prachtig, dit is een veilig vaccin, daar nemen we onze verantwoordelijkheid voor. We brengen het op de vrije markt en alles is duidelijk en transparant. In plaats van ons, de kopers, met de verantwoordelijkheid op te schepen. Wij hebben niet de beschikking over de klinische testresultaten, geen details, geen informatie over de bijwerkingen. De vaccins zijn nu in hun vierde testperiode. Hele korte testen. Maar nog geen informatie. Bovendien zijn de testen beperkt. Een vaccin was getest op 160 gezonde vrijwilligers tussen de 20 en 60 jaar. Een ander vaccin was getest op 600 gezonde vrijwilligers tussen de 18 en 60 jaar. Dat is voor mij niet goed genoeg. Heeft iemand waar dan ook een pandemie aangekondigd in verband met de jaarlijks terugkerende griep? En die is gevaarlijker dan de Mexicaanse. Met doden en ernstige complicaties. Werd er ooit over een pandemie gesproken? Aan iedereen die er bij mij op aandringt om die vaccins te kopen de vraag: Waarom stonden jullie twee jaar geleden niet op de barricades? En in 2003? In 2003 hadden 1,2 miljoen Polen de "gewone" griep. Heeft iemand toen tegen mij geroepen: Laten wij vaccins voor iedereen kopen? Ik kan het mij niet herinneren".
Eva klinkt heel wat gezonder op ons trommelvlies dan Herr Klink. En dan mag Polen anders in elkaar zitten dan Nederland, het hoort toch ook tot het Vierde Rijk van Van Rompuy. Trouwens, de helft van ons ziekenhuispersoneel heeft voor die prikken bedankt. Om dezelfde redenen als Eva aanvoert. Wat ons betreft hebben ze gelijk. Steek die vaccins maar in je reet Ap.
Naar de kloten (6)
maandag 23 november 2009 Waar een Netwerkje over een Indische kwakzalver al niet toe kan leiden. Plotseling zit je op een vliegend tapijtje dat je van Soestdijk via Amsterdam naar Den Haag vervoert. En helemaal gratis. OV zoals het zou moeten zijn, maar kom daar eens mee aan bij Camiel. Vandaag landen we zoals beloofd op het nest van de ooivaar. Op de Plaats. En we gooien er maar meteen een kwootje tegenaan uit "Prins Bernhard, een politieke biografie", het meesterwerk van onderzoekjournalist Wim Klinkenberg. Komt ie:
" ... Want op diezelfde Plaats was een facade-bank voor duistere Duits-Anglo-Amerikaanse zaken op het hoogste niveau gevestigd, het West-Europeesche Administratiekantoor (WEA), waar de Haagse joodse accountant Jan Polak de feitelijke directie van voerde. Waarvoor hem in 1943 bij speciale beslissing van Seyss-Inquart het "ere-arierschap" werd verleend, dat hem recht gaf zich voortaan Jan Onderdenwijngaard te noemen. ... In het WEA treft men o.a. De namen aan van de Duitse en "Britse" industrielen Thyssen en Merton".
Nou zullen we ons in dit verband maar niet bezighouden met "Zes-en-een-kwart", maar de naam van Merton is interessant. Da's namelijk dezelfde meneer die samen met ZKH's gappies Flesche en Koenig opdook in de Amsterdamse NV Montaan, waarvoor dubbelspion Gerrit Reede in de wat lastige oorlogstijd de honneurs waarnam als Verwalter. Je mag dus veronderstellen dat Janus de administrateur en Gerrit de Verwalter elkaar moeten hebben gekend. Die veronderstelling krijgt nog wat meer ballen door het feit dat vriend Gerrit merkwaardigerwijs ook nog Verwalter was van een wufte Haagse hoedenmodezaak. Maison de Paris. Eveneens op de Plaats. Jan en Gerrit waren dus buurtjes. Lekker makkelijk. Maar er voltrokken zich meer zaken in die Maison de Paris die het daglicht nauwelijks konden verdragen. Zaken zoals spionage en verraad. Stay tuned.
Cold Turkey (54)
zondag 22 november 2009 In een bewogen weekend waarin het echtpaar Van Buuren zijn droomvilla in Mozambique in de ramsh gooit en je hoort dat noch Harrie Mens noch Hans Wiegel ongeschonden de bouwfondskerst zullen halen, steken wij onze laatste strippenkaart in de gleuf en boemelen een paar jaartjes terug in de tijd. In verband met de affaire rond Emin Arslan. Begin maart 2007 liet het dagvod NRC deze Turkse supersmurf tapijtbreed uitleggen hoe geweldig zijn speurneuzenclub de voorafgaande tien jaar had samengewerkt met de westeuropese anti-narcoticabrigades. En zeker met die van Nederland. De basis voor die oh zo gesmeerd lopende samenwerking zou volgens vriend Emin zijn gelegd bij de succesvolle jacht op de gebroeders Baybasin. Uiteraard liet hij maar weg dat diezelfde Baybasins een heel zootje corrupte luitjes uit de high society van zowel Turkije als de in Brussel samenklonterende Europese landen in de wind te drogen hadden gehangen. En al helemaal dat hij zelf onze secretaris-generaal van Justitie een paar keer in de gelegenheid had gesteld om eens flink te hopsen met een nog niet tot volle wasdom gekomen Turkse jongeheer. Ondermeer in het vijfsterren mafia-hotel Akgun in Istanbul en bij een gezellig samenzijn in Bodrum. Nee, nee daar ging het niet om. Het ging om het lozen van Ahmed Celik (1). Een zeer gewaardeerde tolk in Nederland die na twintig jaar trouwe dienst sneuvelde in de postfatale Endstra-periode. Volgens de AIVD zou Ahmed stiekem vertrouwelijke informatie hebben doorgesluisd naar Turkse autoriteiten. Onder wie naar we mogen aannemen Arslan een prominent plekje innam. Om welke info het nou eigenlijk ging en over wie is staatsgeheim (vertel ons niks), maar volgens het hele te hoop gelopen Nederlandse smurfendorp en de Nederlandse mainstream ging het om een lullig gevalletje competentie en wat broodnijd. Hoe het ook zij,
"Het vertrek van Celik als tolk is volgens Arslan een tegenvaller. Daar zullen we veel hinder van ondervinden. Maar ik ga ervan uit dat iedereen professioneel zijn werk blijft doen. Al zal iedereen worden herinnerd aan het feit dat Celik niet meer voor ons werkt".
Ondertussen is Arslan naar de kant gehaald onder verdenking van grootscheepse handel in verwarrende middelen, al dan niet via het bedrijf van zijn dochter. Plus een mogelijk lidmaatschap van Ergenekon, het Turkse kind van Gladio. En de Baybasins zitten monddood in een kruipruimte. Zo gaat dat in democratische landen. Stay tuned.
(1) In navolging van de dag- en weekvodden noemen wij die meneer ook maar zo. Tegen ons geloof, maar we zitten niet te wachten op onnodige heisa.
Israelische sharia (4)
zondag 22 november 2009 Het onlangs verschenen boek van de kolonistenrabbijn Shapira impliceert niet dat alle religieuze joden vinden dat babies van de gojim vermoord mogen worden. Iemand die het daar zeker niet mee eens zal zijn is Rabbi Arik Ascherman van de organisatie 'Rabb's for Human Rights'. Ascherman is zonder meer een held. Hij stelt zich op als menselijk schild wanneer Palestijnse boeren hun olijven oogsten. Dat is hard nodig, want religieuze kolonisten hebben dan de ergerlijke eigenschap hen te stenigen. Met zoveel tegenstellingen tussen Israelische Rabbijnen, is het niet onvoorstelbaar dat ze elkaar op een dag aan het front zullen treffen. Kan een gezellige boel worden in het Heilige land. Er is daar al een seculiere premier door een religieuze gek vermoord, dus mag je nergens vreemd van opkijken. Alhoewel, veel nieuws is er niet onder de Israelitische zon. Werd het Romeinse leger niet ooit in het koninkrijk Judeah ontboden om de rust te herstellen in het land, nadat verschillende joodse fracties elkaar naar het leven waren gaan staan? De joods/Romeinse geschiedschrijver - en eerste antizionist - Flavius Josephus beschreef het allemaal. Zijn werk kwam hem bijna 2000 jaar na dato overigens op een posthume terdoodveroordeling te staan door de ideologische voorlopers van de huidige Likoed-partij. Een posthume terdoodveroordeling, je moet zo gek maar zijn.
Jan Peter for president (2)
zaterdag 21 november 2009 Ja, jammer. Die pedante muis is geen opperhoofd van Europa geworden. Maar stel dat ie het wel was geworden, dan waren we met Maxime opgescheept. Ook al een muis die een voorliefde heeft voor brullen in het buitenland en er niet tegenop ziet om een megalomaan tripje van 24 uur viceversa naar Kabul te maken om Karzai op zijn kleine teen te stampen. Ondertussen heeft vriend Chavez aan de andere kant van de aardkloot twee voetgangersbruggen aan de Colombiaanse grens opgeblazen. Uit voorzorg. Om te voorkomen dat fuckers van Xe aka Blackwater of van Dyncorp stiekempjes zijn land binnenkomen om de oorlogsprak alvast wat op te warmen. Want de in popie praatjes en vriendelijk zwaaien uitblinkende Nobelprijswinnaar laat ook in zijn achtertuin zien dat er na zijn uitverkiezing in wezen geen kloten is veranderd. Als je de Pax Americana niet lust krijg je op je lazer. En net als in de gevalletjes rond Saddammeke, Karzai, Zardari en binnenkort misschien "Moshe" Ahmadinejad krijgen wij als we niet oppassen bij de Chavezklus ook de rol van hulpklaas in de klompen geschoven. In wezen hebben we die al door onze kranige assistentie in de war on drugs, maar wie heeft dat door rond de Hofvijver en gaat aan de noodrem hangen? In onze randgemeente Curacao is er in ieder geval 1 politicus wakker. Ene Helmin Wiels. Hij zou graag zien dat volgende jaar een streep wordt gehaald door de Amerikaanse militaire faciliteiten op zijn eiland. Kwootje uit de Volksfiets:
"Op die manier voorkomen we dat Curacao wordt meegesleurd in een ophanden zijnde oorlog tussen Venezuela en de Verenigde Staten. Zo lang we de Amerikanen de ruimte bieden voor een eigen basis op Curacao zijn we in Venezolaanse ogen verraders. We zijn een klein land en kunnen beter iedereen te vriend houden".
Nou ja, iedereen. Niet overdrijven Helmin. In Washington en Brussel zullen ze niet erg blij met je zijn. Maar een ding is zeker. Hij heeft in ieder geval in aanpalende gemeentes ook mensen aan het denken gezet. Dit weekend komt bijvoorbeeld premier Eman van Aruba hier op visite. En waar wil ie met Bilderbea en Jan Peter Dodo cs. onderandere over praten? Over hoe het nou moet als bij hem aan de overkant serieus de pleuris uitbreekt. Ja, ja, regeren is vooruitzien. Net als stukkies schrijven. Stay tuned.
Israelische sharia (3)
zaterdag 21 november 2009 Het boek waarin Rabbi Shapira het vermoorden van niet-joodse babies rechtvaardigt, loopt als een trein in Israel. Het is weliswaar niet via reguliere kanalen verkijgbaar, maar via Internet en Shapira's Od Yosef Hai yeshiva gaan ze als warme broodjes. Ook zijn veel exemplaren verkocht tijdens de recente herdenking van de fascistische zionist Meir Kahane, de leermeester van Maxime Verhagen's grote vriend Avigdor Lieberman. Ondertussen is meer bekend geworden over de inhoud van Shapira's boek (ons hebreews is helaas wat roestig tegenwoordig). Zo vindt hij verder dat wanneer een gojim zondigt ten aanzien van de als universeel geldende zeven wetten van Noach, hij of zij de dood verdient. Nu zullen veel Palestijnen zich wel aan die door joden bedachte regels houden. Dat geldt zowel voor de christelijke als islamitische Palestijnen, omdat ze vrijwel overeenkomen met hun eigen geloofsregels. Zij zullen zich daar zelfs vaker aan houden dan seculiere joden in Israel, voor wie bijvoorbeeld homoseksualiteit vaak geen probleem is. Het moet gezegd dat idioten als Shapira op dit punt geen verschil maken, want joodse homoseksuelen mogen voor hen eveneens naar de eeuwige jachtvelden vertrekken. En zeg nu niet dat dit een theoretische aangelegenheid is, want Shapira's kameraad, de van moord verdachte Yaakov Teitel, is tevens geweld tegen homoseksuelen ten laste gelegd.
Cold Turkey (53)
vrijdag 20 november 2009 Het zal je toch gebeuren. Dat je baas van de narcobrigade en de op een na hoogste knuppel van je smurfenclub voor handel in verwarrende middelen achter het luik gaat. Samen met twee onderknuppels en grootgrutter Habip Kanat. Vreselijk. Of we terug zijn in Susurluk. Tuurlijk, de smurfen ontkennen dat ze groen zien. Maar helaas heeft het OM de beschikking over een karrenvracht aan onuitwisbare taps. Met bijvoorbeeld gesprekken tussen narcochef Arslan en zakenpief Kanat die er niet om liegen. Ja, zegt Arslan, Karslan was een informant. Vandaar die gesprekken. En ja, mijn zoon is de zakenpartner van Karslan's dochter. Maar allemaal keurige handel. Van dadels tot gebedskleedjes. Sure. Inmiddels draait Arslan alweer vrij maar wel geschorst rondjes om de Aya Sofia en prakkiseert zich waarschijnlijk een versuffing over de manier waarop hij de hele affaire in rustig vaarwater kan manouvreren. Inclusief de ingewikkelde schaakpartij in Nederland waarbij de Demmink-variant en de Baybasin-ruil voor de nodige problemen lijken te gaan zorgen. Vraag is hoe je nu nog de beide getuigen a charge tot zwijgen kan brengen (1). Met ongelukken dreigen heeft tot nu toe niks opgeleverd. En smeren met stroop ook niet. Een leuk voorbeeld van dat laatste:
"Het slachtoffer van Joris Demmink, Mustafa Y., is op 23 december 2008 in contact met mij getreden en heeft mij verteld dat hij samen met Mehmet K. een groep personen bestaande uit Turken en Nederlanders heeft ontmoet in Bursa. Hem is gezegd dat hij alle mogelijke financiele hulp zou krijgen. Dat ze hem een paspoort zouden verstrekken en naar Belgie wilden brengen. Dat hem 800 miljoen Turkse lira's is gegeven zodat hij kon beginnen met de procedure voor de aanvraag van een paspoort. Dat hij naar Belgie zou gaan via tussenkomst van een toeristische reisorganisatie en aldaar aangekomen ontlastende verklaringen over Joris Demmink diende af te leggen. Dat indien hij dit zou doen hij financieel ondersteund zou worden. Maar indien hij het niet zou doen hij niet met rust gelaten zou worden. Waar hij zich ook zou bevinden in Turkije. Hij heeft dit verzoek afgewezen en gezegd dat hij niet naar Belgie zou vertrekken. Mehmet K. heeft hem verteld dat Emin Arslan in deze zaak de persoon achter de schermen is".
Goeiemorgen. Je zal toch een Turkse topsmurf wezen. Of een Nederlandse secretaris-generaal. Overigens is de Belgische link ook interessant. We hoeven alleen maar te wijzen op de affaire rond minister Onkelinx die in de afleveringen 4 tot en met 6 van de serie "Zwijgen is voor de daders" voorbijdavert. Kat in het bakkie zou je zeggen. Stay tuned.
(1) Zie hiervoor met name aflevering 30 van deze serie. Weet u eigenlijk meteen over wie we het hebben.
Pikzwart (2)
vrijdag 20 november 2009 Die jongens van de firma Xe aka Blackwater zijn net Haarlemmer olie. Ze zijn overal goed voor. Zo arriveerden op 3 november jl. 202 zendelingen van deze fijn-christelijke voorhoede via Heathrow in Pakistan, waar ze door de douane rapido en zonder de gebruikelijke shitcontrole door een zijdeurtje naar buiten werden geloodst. De meesten namen hun intrek in het luxueuze Pearl Continental hotel in Peshawar. Heul toevallig ook het geplande onderkomen van het Amerikaanse consulaat aldaar. Deze verse vertegenwoordigers van de Nobelprijswinnaar voor de vrede in het roerige gebied zijn hun collega's daar te hulp geschoten om "het Amerikaanse hulpprogramma in de regio" te beschermen. Nou, hoe dat hulpprogramma eruitziet weten we wel zo'n beetje. En we mogen aannemen dat de inwoners van Peshawar ook niet achterlijk zijn. Per saldo doen de onderdanen van directeur Erik Prince dingetjes die niet staan vermeld in het Amerikaanse handboek soldaat. Valse vlagoperaties ism de CIA, bommetjes laten ploffen op drukke markten en pleinen, handelen in allerlei ongein, links en rechts mensen verhoren met methodes waarvan de vader van Maxima nooit gehoord had, alles neuken wat los en vast zit, kortom echte vredesoperaties. Onder het motto "yes, we can". En bovendien tegen een Princelijk honorarium waar zelfs meneer Zalm you tegen zou zeggen. Soms gaat het in alle drukte wel eens fout. Zoals in 2007 bij een aanslag in Irak waarbij zeventien burgers het loodje legden. Blackwater bleek de dader en de firma dreigde zijn Iraakse vergunning kwijt te raken. Geen nood. Er werd een meloen dollar uitgetrokken voor het steken van penningen op de juiste plekken tussen Eufraat en Tigris. Daarmee werd hun vroegtijdige aftocht uit Saddammeke's voormalige zandbak voorkomen, zij het tijdelijk. Officieel is hun missie daar nu afgelopen, maar ze zitten er nog steeds. Sterker nog, ze kregen er onlangs nog wat vers gedrukte greenbacks bij. Die omkoopaffaire dreigt trouwens een rechtzaak te worden in de States. Dreigt, maar het zal wel met een ouwejaarssisser aflopen. Erikje weet teveel van allerlei narigheid. En een Sibel Edmonds is genoeg. Stay tuned.
Bekend verhaal
vrijdag 20 november 2009 In een gevangenis in de VS zit sinds 1994 ene Gaetano DiGirolamo opgesloten. Voor de handel in heroine. Maar hij is onschuldig, zegt hij. En dat zegt hij niet alleen zelf. Dat doet ook Steven B. Duke, een professor rechten aan de beroemde Yale universiteit. Duke is zo overtuigd van DiGirolamo's onschuld dat hij hem gratis en voor niets verdedigt. Waarschijnlijk niet omdat hij DiGirolamo nou zo'n toffe peer vindt, maar vooral omdat diens zaak niet oninteressant is voor de juridische hotshot die hij is. Samen met DiGirolamo vertelt hij een bekend verhaal. DiGirolamo zou er in geluisd zijn door drie DEA agenten. Die heren hadden een partijtje heroine uit Pakistan geimporteerd en wilden daarmee in eerste instantie een sufferd achter de tralies manouvreren. Dat was belangrijk, want zo kon de import van het spul verantwoord worden als een gevalletje doorleveren in het kader van opsporing. Maar vervolgens kwam de hero natuurlijk op straat terecht en de winst in de zakken van de DEA jongens. Nu is het een wereldwijd verschijnsel dat gevangenissen vol zitten met onschuldigen. DiGirolamo is wat dat betreft geen uitzondering. Maar met de al eerder op deze pagina besproken verklaringen van Mevrouw Edmonds in het achterhoofd, evenals de geluiden uit de cel van onze eigen Huseyin Baybasin, ben je zoiets toch geneigd serieus te nemen. Een van de DEA agenten, een zekere David Katz, had trouwens interessante antecedenten. Hij is nu met pensioen, maar eerder was hij de liaison tussen de DEA en de ook wel als Sabak bekend staande Israelische geheime dienst Shin Beth. Israel en drugs, da's een leuke combinatie. Kunt u zich nog de laatste grote drugsvangst door de Israelische politie herinneren? Wij niet. En de laatste grote operatie in Israel tegen witwaspraktijken? Wij al evenmin. Fraudeschandalen zijn er in Israel volop, met name in de politiek. Maar die lijken er vooral te zijn om het land net dat morele tintje te geven wat er aan ontbreekt door de periodieke slachtingen van Palestijnen. Over drugshandel en aanverwante praktijken horen we nooit iets uit het Beloofde land. En dat terwijl er in andere landen met enige regelmaat Israeliers tegen de lamp lopen in verband met criminele feiten van deze orde, ook in Nederland. Overigens heeft Israel evenmin als het nonproliferatieverdrag van kernwapens, de internationale verdragen over het bestrijden van witwaspraktijken ondertekend. Geen verrassing dus dat je daar zonder veel problemen met een grote hoeveelheid cash bij een bank kan aankloppen. De vermelding van het land van herkomst volstaat dan doorgaans. Dat geeft natuurlijk de alleraardigste mogelijkheden voor de drugshandel. Leuk land is het toch.
Terra Vulgaris (29)
donderdag 19 november 2009 Nog effies terugkomen op de inhoud van aflevering 28 van afgelopen dinsdag. Daarin wezen we op het financieel zo interessante potje van de met Terra Vitalis verbonden trust in Costa Rica. En het kunstje dat belastingbolleboos Harrie van Mens had geflikt om de controle te veroveren op dat potje. Maar er was nog iemand die het belang van voornoemd potje uiterst scherp inzag. En dan vooral de voorwaarde dat de trust de gronden na gebruik niet aan de plantagebedrijven hoefde terug te geven als die de boel hadden laten slabakken. Dat was Hans Noomen. Bij zijn aantreden liet hij meteen verordonneren dat 50 procent van de gronden niet teruggegeven zouden worden. Wegens vermeende wanprestatie in de jaren daarvoor. Is het een wonder dat onze vriend Van Mens na de demise van Hansepans bij Terra Vitalis ernstige pogingen heeft ondernomen om deze rigoureuze bestuurder terug te halen? Njet. Terwille van de smeer likt de kat de kandeleer. Waar die smeer zit voor Harrie's vriend Kees Eijrond is niet helemaal duidelijk. Die Utrechtse horecaboer en Ischa-intimus werd namelijk na de bestuurlijke shuffle in de hoogste regionen van Terra mede-toezichthouder. En naar verluidt voor niks. Helemaal niks. Is het vriendschap? Is het liefde? Is het wat anders? Vroegen we hem alsvolgt:
"Geachte heer Eijrond, Naar verluidt heeft u de functie van toezichthouder bij Terra Vitalis aanvaard zonder daarvoor een propere vergoeding te krijgen. Kunt u ons zeggen hoe dat zit?".
Waar? Niet waar? Hopen we nog te horen van Kees. Stay tuned.
Naar de kloten (5)
donderdag 19 november 2009 Als je Hauptmann werd in het spionageapparaat van admiraal Canaris was je geen lullo. En zeker niet als je daarbij ook nog Nederlander was. Ergo, als je goochem was nam je Gerrit Reede aka George Brandy aka oom Gerrit heel serieus. En sommigen deden dat ook. Wat dacht je bijvoorbeeld van deze hoge mieters? Kwootje:
" ... Een bedrijf binnen bovenstaand labyrint van louche zaken, even louche politiek en spionage is tot nu toe altijd buiten schot gebleven: de NV Montaan in Amsterdam. Deze groothandel in metalen, ertsen en chemicalien aan de Amsterdamse Weteringschans was opgericht door de vier gebroeders Nijkerk. In mei 1923 werd het bedrijf overgenomen door [Richard] Merton cs. en omgedoopt in NV Montaan".
De kwoot is afkomstig uit het artikel "Schaduwen uit het verleden" en gaat ondermeer over de Liechtenschweinereien van prins Casimir Johannes zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg (1). Telg uit een familie van Duitse adellijke prollen en stiefzoon van Merton. Voor de oorlog behoorde deze Richard Merton tot de absolute Gipfel van het Duitse bedrijfsleven met ondermeer leidinggevende functies bij de Frankfurter Metallgesellschaft en de Deutsche Gold und Silber Scheide Anstalt (Degussa). Zeg maar de twee ouders van de NV Rhodius Koenig en de grootouders van de knusjes in Amsterdam gevestigde Handelsonderneming Cellastic en de Hollandsche Maatschappij voor Fabricatie en verkoop van Cellastic Banden. Allebei frontstores voor serieuze spionagepraktijken, maar vooral voor de geheime ontwikkeling van Adolf's atoombom. Met naast Merton in de leiding duisterlingen als Alfred Flesche, Franz Koenigs en volbloed Abwehrtopper Rudolph Ruschewey. En laten diezelfde jongens zich voor de oorlog nou ook intensief bemoeid hebben met de NV Montaan. Nee, niet meteen achter de etalage. Daar zat meneer Emig. Die woonde aanvankelijk in Bloemendaal, maar toen zijn metaalnering na mei 1940 wat terugliep, verhuisde hij naar Lissabon. Vrouwtje Emig bleef achter in Bloemendaal en kreeg de nodige aandacht van ... Gerrit Reede. Niet helemaal toevallig, want iemand moest op de Montaanwinkel passen. En laat dat nou Gerrit wezen. Officieel benoemd als Verwalter. Eigenlijk hoeven we het niet te zeggen, maar de familie Zu Sain-Wittgenstein-Berleburg onderhield/onderhoudt een nauwe relatie met ons koninklijk huis en luitjes als Alfred Flesche en Franz Koenigs waren geen onbekenden voor een andere Abwehrobservator in ons land, prins Bernhard zur Lippe-Biesterfeld. Btw. oom Gerrit was ook Verwalter van nog een buitengewoon interessante firma. In Den Haag. Bleib bei uns.
donderdag 19 november 2009 Als Maxime Verhagen nog eens de deuren open gooit voor Avigdor Lieberman, kan hij hem gelijk eens vragen stellen over het subsidiegeld dat het Israelische ministerie van Sociale Zaken uitdeelt aan de Od Yosef Hai yeshiva van Rabbi Yitzhak Shapira in Yitzhar. Shapira schreef in zijn onlangs gepubliceerde boek "The King's Thora" onder andere dat joden niet-joodse babies mogen vermoorden. Op de yeshiva van Shapira kunnen Israelische jongens verder leren over de onschuld en heiligheid van de Amerikaans/joodse terrorist Yaakov Teitel, verdacht van de moord op twee Palestijnen en de moordaanslag op een links georienteerde Israelische professor. Een student van de Od Yosef Hai yeshiva vertelde dat Rabbi's als Shapira absoluut niet bang zijn dat zij in Israel verantwoording af moeten leggen voor hun uitspraken. In dat geval zou naar zijn mening bijvoorbeeld ook de middeleeuwse Rabbijn Maimonides terecht moeten staan. Het ergste van alles is dat de man nog gelijk heeft ook, want dit soort gevaarlijke racistische onzin wordt al sinds jaar en dag door Rabbijnen verkondigd Maar het blijven fijne clubs, dergelijke yeshiva's. Echt lui waar je een vredesproces mee kan beginnen. En ondertussen Maxime Verhagen maar klagen over Hamas en de loftrompet blazen over Israel. Beetje bevooroordeeld misschien?
Torpedo aan bakboord (15)
woensdag 18 november 2009 Herinnert u zich deze nog nog nog nog? Aflevering 7 van deze serie. Leest u maar even, zetten wij ondertussen een bakkie. Waarmee werden wij gisteren verblijd? Met het bericht dat er 'n schuit vol Afghaanse vluchtelingen bij Timor werd aangehouden door een Indonesische kustwacht. Na controle mochten de Afghanen best verder varen naar Australie, maar dan moesten ze wel 50.000 dollar schokken. Iedereen zijn varken omdraaien, maar ze kwamen niet tot die 50 ruggen. Nou ja, geef maar wat je hebt en dan oplazeren. Compleet leeg geschud stuitten de vluchtelingen een paar zeemijlen verder op een andere moderne stamper van de Indonesische kustwacht. En opnieuw werd er poen geeist. Kan je moeizaam uitleggen dat je net bent uitgekleed door collega's, dat helpt daar net zoveel als een zebrapad op de A1. De Afghanen mochten niet verder. Maar omdat ze dachten dat ze zich in internationale wateren bevonden gaven ze gas. Zonder waarschuwing vooraf werden twee opvarenden door de Indonesische krachtpatsers voor hun noten geschoten. Omdat ze "probeerden te vluchten". Hun schuit werd opgebracht en de 61 vluchtelingen werden op West Timor geinterneerd. Inmiddels is een gedeelte van hen al het land uitgezet, de rest volgt naar verwachting maandag. En nou maar hopen dat Hansepans van Baalen even tijd kan vrijmaken om in Djakarta de mensen op te roepen de straat op te gaan. Om die autoritaire klootzak van een Yudhoyono te dwingen op te sodemieteren en van Indonesie een echte democratie te maken. Desnoods met korvetten uit Nederland. Stay tuned.
Cold Turkey (52)
woensdag 18 november 2009 Zo. Die Emin Arslan is achter het luik gegaan. Voor wie geen geregelde bezoeker van Turkse koffiehuizen is: Emin is de op een na hoogste functionaris van het Turkse nationale smurfencorps en aanvoerder van de narcotica-brigade (!!!!). Meneer wordt ervan verdacht lid te zijn van een avontuurlijke organisatie die zich al tientallen jaren bezighoudt met de handel in verwarrende middelen en andere lekkernijen. Niet voor een grijpstuiver. Nee,nee. Langs de Bosporus gaat het gerucht dat het op een achteraffie verborgen spaarvarken van vriend Arslan zo'n 7 miljard onder zijn gleuf heeft zitten. Dollar. Dus die is even leuk bezig geweest. Arslan maakte af en toe ook zijn opwachting in "Cafe Police", de joyeuze lobby van mafia-hotel Akgun in Istanbul, waar onze secretaris-generaal Joris Demmink zo deftig een chantagefuik binnenhopste (1). De vijfsterrenjoint is eigendom van de gelijknamige familie, waarvan pater familias Nihad in 1999 zijn laatste vuurwerk beleefde. Niet toevallig, want het zeer gewaardeerde lid van de Grijze Wolven leefde zich samen met lieden uit de smurfsfeer nog wel eens uit in een potje kidnappen en/of afpersen en daar maak je niet overal vrienden mee. Overigens staat Arslan ook in de schijnwerpers vanwege zijn mogelijk lidmaatschap van Ergenekon. De levendige Nachwuchs van de Turkse Gladio-organisatie, die al aardig op weg was om de huidige Islamitische regering uit te gummen. Kwootje:
" ... Volgens de getuigenis van een politiefunctionaris die als kroongetuige optreedt in het Ergenekon-proces was Osman Gurbuz, een vermeende hitman van Ergenekon, in 1995 betrokken bij een vuurgevecht met de politie. De kroongetuige verklaarde dat de gun van Gurbuz niet voor onderzoek naar het gerechtelijk laboratorium werd gestuurd, maar in plaats daarvan naar Arslan".
Drie keer raaien wat er daarna gebeurde. Overigens speelde meneer Arslan ook een intrigerende rol in de Demmink-saga. In december 2008 uitte hij namelijk bedreigingen aan het adres van zowel zijn voormalige collega als het jeugdige slachtoffer van Joris' hopsdriften in hotel Akgun. Er zou iets onverwachts met ze kunnen gebeuren als ze hun belastende verklaringen niet introkken. Desgevraagd ontkende Arslan alles. Zou je het zelf wezen. Nu alles even op een hoop: Arslan is het baasje van de Turkse narcoticabrigade en heeft in die hoedanigheid regelmatig contact met bijvoorbeeld zijn Nederlandse collega's op dat terrein. Tegelijkertijd is ie een topper binnen een avontuurljke organisatie die zich bezighoudt met handel in verwarrende middelen en andere helahola. Waaronder chantage. Mogen we nu voor de zoveelste keer vragen waar die Joris in verzeild is geraakt? En wat dat voor gevolgen heeft (gehad) voor allerlei akkefietjes in Nederland waar Turkse onverlaten bij betrokken zijn. Niks? Awww, come on!!!! Stay tuned.
(1) zie aflevering 51 van 13 oktober jl.
Palestijnse testkonijnen
woensdag 18 november 2009 Volgens het Sawasya Center for Human Rights worden Palestijnen in Israelische gevangenissen gebruikt om medicijnen te testen, natuurlijk zonder dat zij daar vooraf toestemming voor hebben gegeven. In een geval kreeg een gevangene een injectie toegediend, waarna hij definitief al het haar op zijn lichaam verloor. Dergelijk nieuws zal in pro-Israelische kringen zonder meer als antisemitische propaganda worden beschouwd. Maar het bericht staat niet op zich. Zo beschreef de voormalige Mossad agent Victor Ostrovsky jaren geleden al hoe hij als soldaat in het Israelische leger Palestijnse gevangenen moest afleveren bij het Israel Institute for Biological Research. Hetzelfde IIBR dat in opspraak raakte in verband met de El-Al Boeing die in 1992 in de Amsterdamse Bijlmermeer crashte. Hetzelfde IIBR ook waar Israel volgens specialisten biologische en chemische wapens produceert. Die Palestijnen verlieten het IIBR zonder uitzondering gehuld in een houten jas, na als proefkonijn te zijn gebruikt. Verder schreef Ostrovsky overigens dat Israelische farmaceuten tijdens de dagen van de Apartheid in Zuid-Afrika zonder toestemming medicijnen uitprobeerde op de bevolking van Soweto.
Shady (76)
dinsdag 17 november 2009 Waarom kregen wij van Wilhelm cq. Trautel NN in oktober 2005 een reprimande over onze vuige berichtgeving inzake Urs Barnadun? Nou, die deed op dat moment net zijn gloeiende best om een privefinanciering rond te krijgen voor een telecom-bedoening in Dubai. En als je dan als een soort duisterling wordt weggezet is dat niet bevorderlijk voor de onderhandelingen. Zelfs als dat gebeurt op een onbekende niederlandische Internetsaite. In hoeverre onze info over Urs van invloed is geweest zal de Zwitserse Kreditvermittler ons niet aan onze Nase hangen, maar de zandbakdeal ging niet door. In 2008 opnieuw een rotgeintje. Urs zou voor een Duitse constructiefirma in Rottenburg een gezellige medefinancier uit de prive-sector opduikelen om samen wat betonbouw in Dubai te plegen. Om te bewijzen dat ze kloten hadden moesten die Rottenburgers wel eerst drie meloen euro op een Zwitserse rekening zetten. Deal? Welke deal? Poen? Pleite. En het Rottenburgse bedrijf naar de Filistijnen. En nu de Nurburgring. Er moest meer pret komen in het park rond de imposante broemmmmbaan. Vonden ze in Rheinland Pfalz. Kostte wel een bom duiten. Driehonderd meloen. In deze crisistijden wilde het land dan ook graag mede-investeerders uit de privesfeer voor het project aantrekken. Nou daar wisten Urs en een paar kornuiten wel iemand voor. Een Amerikaan met een hele dikke portefullie. Dat zou zelfs 50 meloen besparingen opleveren. Maar dan moest de Duitse deelstaat net als de Rottenburgers wel even laten zien dat ze kloten hadden. Nou, dat wilde minister van Financien Ingolf Deubel wel en hij maakte 95 meloen naar Zwitserland over. Met medeweten van premier Kurt Beck. Wat denk je? Ging weer fout. Er was geen Amerikaan. De 95 meloen keerde terug in de Rheinlandse moederschoot, maar het grappie had wel 2,5 meloen gekost. En erger nog, de beide laagwaardigheidsbekleders hadden schijt gehad aan de waarschuwingen van het Landes Kriminal Amt. De landsmurfen waren namelijk aan het snuffelen geslagen naar de achtergronden van de club van Urs. Aan de hand van inlichtingen uit de koker van een niet nader omschreven bron. En dat had blijkbaar de nodige shit opgeleverd. Zoals gezegd Deubel is gesneuveld, Beck staat op de tocht en Urs wordt mogelijk vervolgd. En wij? Wij worstelen verder met ons eigen financieringstekort. Stay tuned...
Terra Vulgaris (28)
dinsdag 17 november 2009 Geen nieuws, goed nieuws. Zeggen ze. Maar of dat ook zo is bij het door schandalen doorgroefde Terra Vitalis is de vraag. Sure, de boompjes van het oh zo netjes door het vehikel van ziekenfondscrusher Hoogervorst in de smiezen gehouden yinyangfirma worden haast costaricaans geknuffeld. Dus die halen de twintig wel. Als ze tenminste niet door een tussenkap de strijd moeten staken. Maar om nou te zeggen dat het aantal kavels groeit als een bloemkool bij de tonen van Cosi fan tutte, nou nee. Dus een nieuwe depressie is niet denkbeeldig. Bovendien blijkt abocado, belastingprof en intern opzichter Harrie van Mens een stille staatsgreep te hebben gepleegd. Effe uitleggen: Als je de onbedwingbare drang hebt om je spaarvarken te kelen en de inhoud te beleggen in het weelderige anti-CO2 groen van Terra komt je poen terecht bij een stichting. Met die bijmekaargeharkte poen gaat die stichting de Costaricaanse boer op. Na wat handjeklap met een plantagebedrijf dat over een leuk stukkie grond beschikt duwen een stel bomenfluisteraars dan nieuwe teakboompjes in de grond en knuffelen ze tegen een redelijke vergoeding tot ze rijp zijn voor de sloop en de verkoop. Normaliter krijgen de plantagebedrijven daarna hun grond gewoon weer terug. Die nieuwe groene perceeltjes worden overigens ondergebracht in een trust en die trust houdt dan het werk van de bomenfluisteraars in de kieren. De stichting heeft de kaprechten en jij hebt recht op een deel van de opbrengst. En hoe goed je het ook bedoelt met onze aardkloot je bidt wel dat je aan het einde van de rit wat jolige winst maakt. Moet wel even bij gezegd worden dat een deel van je inleg in de reservepot van de stichting achterblijft. In wezen een bescheiden rampenfonds. Mocht er onverhoopt wat mis gaan onderweg is er altijd nog wat poen om jou te behoeden voor een reeks woelige nachten. De rest verhuist naar de trust en die betaalt dan weer ... u begrijpt het. Kind kan de was doen. So far, so good. Nou die stille staatsgreep van Harrie. Die had alles te maken met de bak met geld binnen het trustfonds. Wat had u gedacht van de waarde van de gronden? Mag je volgens luitjes die ervoor geleerd hebben op meer dan 15 meloen dollar inschatten. Dus wat let je om bijvoorbeeld ten behoeve van de onderhoudspot een hypootje op de grond te nemen of die grond zelfs voortijdig in de ramsh te doen met een levering na de eindkap. Maar dan zijn we er nog niet, want als een plantagebedrijf knuddig werk aflevert dan kan het uiteindelijk zijn grond kwijtraken aan de trust. Si si senor (1). Daarnaast is het onderhoudspotje interessant omdat 10 tot 15 procent van de opbrengst van de tussenkap en 5 procent van de eindkap daarin verdwijnt. Oh, en nog iets. Op bomen rusten CO2-rechten en die kunnen dankzij de protocollen van Kyoto in poen worden omgezet. Vraag ons niet hoeveul 6000 hectare wat dat betreft opbrengt, maar alles is meegenomen. In de loop der jaren kan dat onderhoudspotje dus uitgroeien tot een nieuwe pleurisbak met geld. Tot voor kort hield een executive committee toezicht op de trust. Inclusief dat potje. Na een bestuurlijke shuffle heeft vriend Harrie, al dan niet na samenspraak met zijn tutu-minnende horecagabber Cees Eijrond, zichzelf benoemd tot enige bestuurder van die committee en de post van begunstigde maar niet ingevuld. Le committee c'est moi. Nou hoor je ons niet zeggen, dat Harrie kwalijke bedoelingen koestert in de richting van voornoemd potje. Bovendien, als je al 135.000 euro beurt voor een paar uurtjes toezicht op de stichting Terra Vitalis en je inhaleert nog de lucht van florijnen op je advocatenkantoor en op de universiteit, dan heb je toch zo'n truttig potje niet nodig? Zou je zeggen. Maar waarom dan die staatsgreep? Blijft vreemd. We blijven de vinger aan de aorta houden. Stay tuned.
(1) Op dit intrigerende punt komen we in een volgende bijdrage graag nog even terug.
Schijnvertoning
dinsdag 17 november 2009 Het gaat weer beter met de economie, als je de media mag geloven, en waarom zou je dat niet. In de VS lijkt de woningverkoop weer iets an te trekken, geweldig. Maar ja als je wat dieper graaft dan de gemiddelde verslaggever, dan zijn er toch wat eigenaardige dingen gaande met die gestegen verkopen. Kijk, je hebt een bank en die heeft een flink aantal met schulden opgezadeld onroerend goed, waarvan de bewoner is vertrokken. Niet best in deze barre tijden, maar niet bij de pakken neerzitten. Je richt gewoon een nieuwe onderneming op, daar stop je wat geld in en die laat je op die woningmarkt actief worden. Je brengt wat leegstaande huizen op de veiling en je dochter koopt die op. Voordeel: het nieuwe eigendomsrecht is klip en klaar bij de dochter, zelf ben je van die openstaande achterstallige schuld af (uit de boeken verdwenen). De dochter schakelt een makelaar in die dat huis mag verkopen (met verlies). Voordeel is dat de eerste en de tweede verkoop tellen als twee. Et voila: stijgende verkopen van onroerend goed. Het gaat weer beter, de bankbalans ziet er weer gezonder uit. Goed nieuws in deze barre tijden.
Iran's geheime zeehaven (2)
dinsdag 17 november 2009 Er is Israel veel aan gelegen te bewijzen dat het wapentuig aan boord van het schip dat verleden week bij Cyprus werd geenterd, uit Iran kwam en bestemd was voor Hezbollah. Het Israelische ministerie van defensie toont foto's van wapens met stickers waarop de woorden "Ministry of Sepah" staan. Sepah is een ander woord voor de revolutionaire garde van Iran en dat bewijst volgens de Israelische autoriteiten dat de wapens uit Iran komen. Lijkt overtuigend, ware het niet dat ministry of Sepah al twintig jaar niet meer bestaat. Reden genoeg dus voor Iran om het bericht de wereld in te slingeren dat de foto's zijn vervalst. Maar zelfs als de wapens wel uit Iran afkomstig zijn, blijft het de vraag waarom er zoveel opwinding over deze kwestie is ontstaan. Israel ontvangt wapens uit de VS, terwijl het zelf de reputatie heeft wapens te exporteren naar de meest vreselijke regimes. Waarom zou Hezbollah zijn wapens dan niet uit Iran mogen betrekken?
Naar de kloten (4)
maandag 16 november 2009 Tijdens de uitzending van het Netwerkje over Hiranmaya Ghoshal aka dr. Pramananda werd naar buiten geslingerd dat hij na de oorlog zowel door Britse als Nederlandse speurneuzen achter de vodden werd gezeten. Vanwege collaboratie met de kliek van Adolf en andere intrigerende activiteiten. Nou kan het ook een nummertje damage control zijn geweest. Bijvoorbeeld om schadelijke info over de rol van Neerland's onverschrokken verzetsleider annex Observator annex ex-NSDAP-er annex ex-SS-er binnenboord te houden. Plus de niet te onderschatten info die de perfide Gerrit Reede aka George Brandy voor en tijdens WO II in zijn Brits/Duitse dubbelrol had opgedaan. Want met beiden had de Indische handoplegger contact gehad. We duiken voor de laatste maal in het verslag van Frits Blesing over zijn avontuur met Ghoshal. Komt ie:
" ... Pas toen begon het tot ons door te dringen dat hier veel meer achter zat dan wij aanvankelijk konden vermoeden. En dat het heel goed mogelijk was dat er ergens een verbinding bestond tussen hun eigen relatie met Sieg Vaz Dias, kolonel Roozen en Engeland enerzijds en dr. Pramananda anderzijds. Door de ongelooflijk handige manier waarop dr. Pramananda zijn "voorbereiding" getroffen had en vooral ook door de bijna hypnotiserende kracht die er van deze wonderlijk intelligente man uitging, is het geen wonder dat wij pas op het allerlaatste moment iets van zijn bedoelingen begonnen te begrijpen. Het beroerde was alleen dat beiden toen ook pas het gevaar onderkenden dat Reede in deze moest betekenen. Hij wist immers hoe de man heette en waar hij woonde door dat stomme gedoe met dat visitekaartje bij Pramananda's eerste bezoek aan de winkel. Besloten werd om hem te waarschuwen en dat kon enkele dagen later ook inderdaad gebeuren toen hij weer langskwam. Dr. Pramananda verzekerde ons echter dat hem niets kon gebeuren daar hij in het bezit was van speciale papieren die voor hem een soort vrijgeleide zouden betekenen als de Duitsers hem eventueel lastig zouden vallen. Voor ons werd de situatie nu helemaal een duistere aangelegenheid, want wie kon garanderen of dr. Pramananda aan de goede of aan de verkeerde kant werkte of misschien zelfs een dubbelspion was met alle risico's vandien? Afgesproken werd om tot een omzichtig en langzaam "losweken" van deze man te geraken, maar dat bleek al niet meer nodig want dr. Pramananda liet zich niet meer zien. En naarmate de tijd verstreek en vooral ook door de vele andere gebeurtenissen en spanningen raakte hij min of meer in het vergeetboek. Reede vroeg nog wel eens of we ooit nog iets van hem hoorden en daar konden we dan naar waarheid "nee" op zeggen. Uiteraard in de hoop dat alles met een sisser zou aflopen. Maanden daarna vertelde Reede dat hij dr. Pramananda gezien had in een trein, geboeid tussen mensen van de SD en dat hij later was gefusilleerd. Voor ons stond toen vast dat dit het werk van Reede geweest moest zijn, die op die manier weer eens een goede beurt had gemaakt. De wijze waarop hij het vertelde en zijn speciale glimlach spraken boekdelen".
Of Ghoshal inderdaad voortijdig door de moffen is gekeeld of dat Reede met deze story de Blesings blijvend onder schot hield weten we niet. Misschien een leutig onderwerp voor een volgend Netwerkje? Op naar het NIOD.
Shady (75)
maandag 16 november 2009 Wat ons nou gebeurt. Blijken we ineens een heldenrol te spelen op de Nurburgring. Zonder kuipje, zonder helm, zonder pitspussy. Hoe dat zo kwam? Moeten we even voor terug naar 7 juni 2005. Toen schreven we dat ene Antonio Baggi niet alleen een-tweetjes uitvoerde met het inventieve zakenduo Anton Bruinsma/Geertjan Dolk, maar ook met dr. Demetrio Leone. Een financiele illusionist die af en toe ook zijn kunstjes zou vertonen ten behoeve van de kassa van het Vaticaan. Kregen we commentaar op. Voor degenen met het maandagochtendsyndroom hier nogmaals de tekst:
" ... Wat betreft dr. Leone (hij is geen dottore), deze villain is bij mij zeer bekend. Gerespecteerd lid van de orde van list en bedrog. Ik weet dat de Guardia di Finanza naar hem op zoek is. Hij geeft zich uit voor Maltezer ridder of bankier van de IOR, echter ten onrechte. Hij woont aan de Universitaetsstrasse in Zurich, vlak naast het Uni Ziekenhuis. Hij werkt samen met Urs Barandun, die een spoor van ellende in de UAE heeft achtergelaten met het opzetten van een tradefloor voor securities. Hij is gelieerd aan Dolk en was betrokken bij vervalste ABN/AMRO bankgaranties ten tijde van Jan Maarten de Jong".
Op 11 oktober reageerde een Wilhelm of Traudel NN uit Zwitserland als een stier op een blauwe koe. Demetrio was misschien een boef van het zuiverste smeltwater, Ursje was haast een heilige uit het internationale financieringscircuit. En dat die twee zaken met elkaar deden of elkaar überhaupt kenden kon Wilhelm cq. Traudel zich nauwelijks voorstellen. Wij moesten voorzichtig zijn met het verspreiden van zulke ellendige informatie. En wie was eigenlijk onze informant? Scheisse. Wij legden de Zwitserse hartenkreet voor aan onze bron en die schreef het volgende terug:
" ... Ik heb de heer Barandun bijvoorbeeld met eigen ogen samengezien met Demetrio Leone in Zurich op 28 april 2004. De heer Urs Barandon ging er prat op dat hij een program manager was voor een high yield investment program. Als zijn trader noemde hij de heer Terlouw. Die meneer Terlouw heeft een sinistere achtergrond en komt uit Australie. Tevens ontdekte ik een link met een bedrijf dat geregistreerd staat in Birmingham, Engeland met de naam Vanquish Investment/Vanquish Securities Ltd".
Geen nieuwe reactie van Wilhelm of Traudel. En voor ons bereikte die geschiedenis daarmee zijn stazione termini. Maar de naam van Urs kwam plotseling weer op het lange rechte eind in een duistere financieringsaffaire rond de Nurburgring, waarbij een minister al is gesneuveld en de positie van de minister president op de tocht is komen te staan. En wat blijkt bij het afrollen van die affaire een voorname rol te hebben gespeeld? Eine niederlandische Internetsaite. Jawohl. Morgen mehr. Bleib angeschnallt.
Trekken thuis
maandag 16 november 2009 Een woestijn in de Amerikaanse staat Nevada op 125 kilometer afstand gelegen van de gokstad Las Vegas, was in de VS tot 1992 een van de belangrijkste locaties voor het testen van kernwapens. Gedurende 41 jaar werden hier 921 kernkoppen tot explosie gebracht. Het gevolg is dat sommige gedeelten van de woestijn nog altijd zo radioactief zijn, dat ze niet zonder beschermende kledij betreden mogen worden. Een ander probleem dat nu de kop opsteekt, is de vervuiling van het grondwater. Nevada heeft dat water hard nodig omdat het te maken heeft met een sterke bevolkingsgroei, maar moet machteloos constateren dat het tot het einde der tijden onbruikbaar zal blijven. En zo krijgt de VS zijn trekken thuis voor het ontketenen van de kernwapenwedloop. Enerzijds is het de erfenis van de Koude Oorlog. Zo zijn er in Rusland ook verschillende locaties waar de nucleaire vervuiling veel zorgen baart. Aan de andere kant zijn er de landen die hun nucleaire politiek geheim trachten te houden en waarvan het daardoor de vraag is wat zij met hun nucleaire afval doen. Waar laat Israel bijvoorbeeld het afval dat de nucleaire reactor van Dimona oplevert? Gezien de geheimhouding is dat volstrekt onduidelijk. Vast staat dat de Israelische autoriteiten het niet zo nauw nemen met het wegstoppen van chemisch afval in de bodem en ook dat blijft niet zonder gevolgen. Er verschijnen regelmatig berichten over vervuiling van waterbronnen. En u raadt het al, dat is niet in de gebieden waar veel Israeliers wonen. Tel daarbij op dat er zich onder Palestijnen een toenemend aantal onverklaarbare ziektes voordoet en het zal duidelijk zijn dat zij vooralsnog de rekening gepresenteerd krijgen. Maar de problematiek zal niet tot de Palestijnen beperkt blijven. Israeliers kunnen dan met veel emoties van het Beloofde Land spreken, maar de praktijk leert dat ze er verdraaid laks mee omspringen. Het zal dan ook niet lang duren voordat ook zij hun trekken thuis krijgen. Net zoals de Amerikanen in Nevada.
Mr. Ponzi, I presume (4)
zondag 15 november 2009 Eerlijk is honest, we kregen toch een sympathiek mailtje terug van FBI special agent Joe Schadler. Willen we u niet onthouden. Komt ie:
"Thanks for the information. I’ve forwarded it to the appropiate investigators. However, it would likely be more effective if you contacted our Legal Attache office (located in the US Embassy) in Brussels at 011-32-2-508-2111 or in Bern (since SP Traders was ostensibly headquartered in Switzerland) at 011-41-31-357-7011. Cheers, Joe".
Wat die vriendelijke verwijzing betreft: als onze activistenfestival volgende week pakembeet zo'n tien roodjes oplevert gaan we misschien eens een belletje plegen. Maar sorry Joe, ain't got the dough at the moment. Stay tuned.
Blik op de weg (5)
zondag 15 november 2009 Sinds het kunstje van Willem en Tommie weten we hier achter de dijken dat je in Pakistan niet met een hoopje bommen en granaten in je auto mag rondrommelen. Zelfs niet als je de toiletten van de ambassade schoonmaakt of persoonlijk HKH vertegenwoordigt. Vraag in de diplomatieke gemeenschap is nu of de dames en heren met een vlaggetje voorop door de leden van het Pakistaanse smurfcorps wel voldoende worden beschermd tegen snode invallen van gebaarde onverlaten. Hebben de Denen het volgende op gevonden. Chris John, het beveiligingshoofd van hun ambassade, hobbelt sinds kort af en toe rond met een nepbom in zijn CO2-vehikel. Als ie wordt aangehouden en de Paki's vinden die bom dan is onze Chris net zo heppie als de familie Froger. Vinden ze hem niet dan krijgen ze een zeperd. Collega's van Chris schijnen zijn idee helemaal vet te vinden en hebben het overgenomen. Dus wat denken die Pakismurfen straks als ze een bom zien of een andere lekkernij: zal wel een valserik wezen. Doorrijden wijsneus. En zo kunnen alle Willempies en Tommies daar hun dagelijkse gang naar Intertoys staken en weer met de real stuff over straat. Want wie maakt nou eigenlijk de dienst uit in Islamabad? Wij. Stay tuned.
Gladio a la Turka (4)
zondag 15 november 2009 Dat met Ergenekon in Turkije een op Gladio gelijkende 'deep state' is ontstaan met snode opvattingen over het voortbestaan van de regerende AK-Partij, is na het opduiken van het Cicek document wel duidelijk. Dat de militairen in dat land volledig terug aan de macht zouden komen, blijft een weinig stemmingverhogende gedachte. Je zou bijna geneigd zijn blij te zijn met de door de regering ontketende arrestatiegolf. Bij de aanpak van Ergenekon zijn de woorden seculier en machtsovername echter synoniem met elkaar geworden voor de relligieus georienteerde Premier Erdogan en de zijnen. Want en passant lijkt de regering Ergenekon als argument te gebruiken om een belangrijk deel van de seculiere oppositie te neutraliseren. Goed, dat onder de huidige omstandigheden bepaalde militairen en criminelen worden opgepakt, valt te billijken. Er mag immers verwacht worden dat een beoogd traject tegen de regering zich in dergelijke kringen zal concentreren. Maar hoe zit het met de columnisten, de intellectuelen en de anderen, die in verband met Ergenekon gearresteerd zijn, of onder verdenking staan, maar waarvan het wel heel erg onaannemelijk is dat ze betrokken zouden zijn bij een militaire machtsovername. Zonder enige uitzondering hebben zij met elkaar gemeen seculier te zijn en kritisch tegenover de AK-Partij te staan. Een wel erg bont voorbeeld is dat van de 73-jarige Professor Turkun Saylan. Zij gaf voorheen leiding aan een organisatie die opleidingen mogelijk maakt van arme meisjes in agrische gebieden. Niet echt het sterotype beeld van een coup planner dus, al wond de uiterst seculiere Saylan geen doekjes om haar kritiek op de AK-Partij. Mevrouw Saylan leed aan kanker en was eerder dit jaar herstellende van een chemotherapie. Het was rond die tijd dat de politie een intimiderende inval in haar huis deed, waarbij persoonlijke bezittingen overhoop werden gehaald en papierwerk in beslag werd genomen. Ze was door de Turkse justitie op een Ergenekon-verdachtenlijst geplaatst vanwege haar politieke mening, al volgde er net als in veel andere gevallen nooit een aanklacht. Korte tijd later kwam ze te overlijden. De begrafenis van Turkun Saylan was een nationale gebeurtenis waarbij duizenden tegen de regering Erdogan protesteerden door haar te eren.
activistenfestival 2.Dh5 in DenBosch
vrijdag 13 november 2009 Het is weer bijna zover. Voor de vijfde keer op rij wordt in het weekend van 20 tot 22 november het activistenfestival 2.Dh5 georganiseerd. Net als vorig jaar, vindt het dit jaar plaats in ’s Hertogenbosch. Als centraal thema is deze keer gekozen voor "(hoe te) organiseren". Afgelopen jaar heeft het neoliberalisme een enorme deuk gekregen, maar is een georganiseerd verzet tegen dit systeem en het kapitalisme uitgebleven. Misschien is het wel een maatschappelijke vaststelling dat mensen organiseren rond conflicten, maar ook rond bijvoorbeeld een (sport)vereniging niet meer vanzelfsprekend is. Het werd dus weer hoog tijd om nog een keer stil te staan bij wat voorafgaat aan sociale strijd en verandering, namelijk het organiseren. Het programma begint zijn definitieve vorm te bereiken. Het festival zal beginnen met het stellen van de vraag of we anno 2009 nog steeds zijn blijven steken in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Het stellen van de juiste vraag is al het halve antwoord, nietwaar? In de rest van het programma zal er dan ook gekeken worden naar organisaties die methodes hebben ontwikkeld die misschien beter passen bij de 21ste eeuw, of misschien ook niet. Gelukkig is in het programma ook ruimte voorzien om af te wijken van het centrale thema en komen er ook groepen en mensen aan bod om lopende campagnes voor te stellen. De voertaal tijdens de workshops is in principe Nederlands, maar indien gewenst proberen we fluistervertalingen te regelen naar het Engels. Daarvoor kunnen we overigens nog vrijwilligers gebruiken, net zoals voor andere taken tijdens het festival zoals verslagen maken van de workshops, op- en afbouw, catering, etc Een bloemlezing uit het programma van zaterdag en zondag: een discussie met de groep "Wilders sluit ook jou uit"; demonstratietechnieken: black block vs. de superhelden; een analyse van de blokkade in Seattle nu tien jaar geleden; een oproep om te gaan demonstreren in Kopenhagen naar aanleiding van COP15; de antiracisme en antifascisme groep "laat ze niet lopen" wil haar tactieken van de laatste paar jaren bespreken; een organiser komt vertellen over de methode van het organising en wil kritische vragen beantwoorden; 1 jaar na het uitbreken van de economische crisis wordt er bij de (belabberde) staat van de wereldeconomie stil gestaan; de AAGU wil een discussie op gang brengen over de door haar georganiseerde picketlines om te onderzoeken wat er gedaan kan worden met deze methode; er is de mogelijkheid om je creatieve en praktische talenten de vrije loop te laten tijdens de doorlopende praktische workshops, en nog veel meer. Het dagprogramma zal net als vorig jaar plaats hebben in het buurthuis Boschveld in de Edisonstraat te ’s Hertogenbosch. Het festival bestaat niet enkel uit deze workshops. Vrijdagavond wordt de aftrap gegeven in actiekantine "Knoflook" waar om 19 uur een overheerlijke veganistische en biologische maaltijd zal worden opgediend. Daarna wordt het festival plechtig geopend met wat praatjes, filmpjes en een heuse kwis over organiseren met een te gekke hoofdprijs. Zaterdagavond is er een groots feest in de Paap, in samenwerking met Kleintje muurkrant, dat na een slopende juridische procedure weer rechtop staat, de rug recht, en op zoek gaat naar middelen om opnieuw verder te kunnen met het informeren en tot kritisch handelen aanzetten. Een van de bands die tijdens dit benefietfeest zal spelen is Rubella Ballet, waarin leden van de legendarische vrouwenpunkband X Ray Specs figureren. Ze zullen daarbij ook hun film over vrouwen in de politieke muziek vertonen. Zondagavond wordt het festival afgesloten met een film in actiekantine "Knoflook". Voor mensen die het hele weekend willen komen en zelf geen slaapplaatsen kunnen regelen, kan de organisatie slaapplaatsen regelen. Stuur hiervoor een mailtje naar slaapplek@2dh5.nl. Op de website 2.Dh5 is alle praktische informatie te vinden en wordt het programma up to date gehouden.
Gladio a la Turka (3)
vrijdag 13 november 2009 Woensdagavond jl. werd de Turkse Kolonel Dursun Cicek gearresteerd. Hij wordt verdacht van het opstellen van een document met Gladio-achtige plannen, die moesten leiden tot de val van de regerende AK-Partij en de daaraan verbonden religieuze beweging van Fetullah Gulen. De arrestatie vond plaats nadat experts hadden aangetoond dat de handtekening onder het document van Cicek was. Het probleem voor het Turkse Openbaar Ministerie was aanvankelijk dat men alleen beschikte over een fotokopie van het document, afkomstig van een anoniem gebleven spijtoptant binnen het militaire apparaat. De discussie in de Turkse media centreerde zich toen rond de vraag of een fotokopie een wettig bewijsmiddel kan zijn. Recentelijk is echter het origineel van het document opgedoken en sindsdien zijn verschillende officieren, soldaten en burgerpersoneelsleden gearresteerd voor verhoor, waaronder nu dus ook Cicek himself. Ondertussen wast de legertop de handen in onschuld. Volgens Generaal Ilker Basbug is het document een vervalsing, bedoeld om het Turkse leger in diskrediet te brengen.
Misdaad loont?
vrijdag 13 november 2009 Stel je hebt als journalist een leuk contact met de boys die indertijd Freddie Heerlijk Helder ontvoerden. En een van die boys, Cor van Hout, wordt zelfs je gabber. Zit je snor als je van hun avonturen een boek wil schrijven. Dat gebeurde onze huidige snelheidscontroleur Peter R. de Vries. Bij Moskowicz, Moszkowicz en Moskowicz werd een contractje in mekaar gehangen over de verdeling van de royalty's die het meesterwerk zou genereren. Van Hout en zijn gappies zouden 75 procent krijgen, de rest was voor Peet. Nou weten we uit het verleden hoe Cor met blauwe brieven omging. Bovendien zou Freddie misschien een poging doen om beslag te leggen op de royalty's van Cor omdat ie nog wat tegoed had van hem. Dus om al die narigheid te voorkomen werd in het contract vastgelegd dat die royalty's van Cor een U-bocht zouden maken via een ouwe bekende: Thomas van der Bijl. Maar wel via een bijzondere U-bocht. Naar verluidt verhuisden de betrokken bedragen van Peet naar Thomas in de vorm van een schenking vrij van recht. Betekende volgens knipperbollen op dit gebied dat Thomas cq. Cor en zijn makkers geen belasting hoefden te betalen. Maar wie dan wel? Nou da's makkelijk. Peetje natuurlijk.Vraag je je wel af wat die bestseller van 300.000 exemplaren hem dan helemaal heeft opgebracht in baar. Tenzij er iets anders is gebeurd. En dat is nog maar een vraagteken dat plotseling is opgedoken rond "De ontvoering van Alfred Heineken". De weduwe van Thomas, Carolien, zit namelijk na de moord op haar echtgenoot zwaar in de dalles en wil als rechthebbende poen zien. Maar volgens Peetje heeft Cor bovenstaande rechten in 2003 "vrijwillig" overgedragen aan de weduwe Van Hout. Kon nooit volgens Carolien, want die had ze in 2001 al van Thomas gekocht. Gezellig. Het hele conflict wordt morgen door onze good old John van den Heuvel in de Telegrof uit de doeken gedaan. Spannend.
Naar de kloten (3)
vrijdag 13 november 2009 Vorige week had Hiranmaya Ghoshal aka dr. Pramananda zijn one day of fame in Nederland dankzij een Netwerkje en een stel dagvodden. Wij gaan nog even door met het verslag van antiekhandelaar en voormalig verzetsman Frits Blesing over zijn wonderlijk avontuur met prins Bernhard's handoplegger.
" ... Enkele weken later echter kwam dr. Pramananda opnieuw binnenlopen. Nu ook in aanwezigheid van Blesing sr. Er ontspon zich een eigenaardig gesprek, waarvan wij pas veel later begonnen te begrijpen dat wij beiden getest werden. Opnieuw kocht dr. Pramananda enkele schilderijen voor een aanmerkelijk bedrag, waarbij hij opnieuw net als bij de eerste keer zelf de prijzen verhoogde. Bij het afscheid nodigde hij ons uit eens bij hem langs te komen in Bussum om zijn collectie te bekijken. Op een zondagochtend zijn wij dan maar eens naar Bussum gegaan. Deels uit nieuwsgierigheid en deels natuurlijk om te zien of hij nog meer nodig had. Het huis stond op de hoek van de Brediusweg en een van de zijlanen. Er werd opengedaan door een zwijgende grote Indier met tulband en binnengekomen waanden wij ons in een oosters paleis vol prachtige tapijten, Buddha's en kunstvoorwerpen. We werden hartelijk ontvangen door dr. Pramananda en vorstelijk bediend door bedienden die schalen met eten en zoetigheden aandroegen. Er werden dranken geserveerd die we of helemaal niet kenden of al bijna vergeten waren dat ze bestonden. Later kwam ook mevrouw Pramananda erbij zitten. Dat was zondermeer een exotische schoonheid die alleen Engels sprak. Ook de kinderen werden later voorgesteld. Tussen de bedrijven door zat ik belangstellend te kijken naar een werkelijk prachtig en puntgaaf witporseleinen beeld dat Europa op de Stier voorstelde. Ik kreeg een nieuwe sensatie te verwerken toen dr. Pramananda mij vroeg of ik dat zo mooi vond. Ik beantwoordde zijn vraag uiteraard met "ja" en het beeld werd mij als een geschenk overhandigd. In het urenlange gesprek dat werd gevoerd vertelde dr. Pramananda veel over zijn leven en bleek dat hij tweede secretaris was geweest van Mahatma Ghandi. Ook was hij lange tijd in Engeland geweest en van daaruit op een of andere onduidelijke manier in Holland terechtgekomen. Wat tijdens dit gesprek vooral opviel was zijn belangstelling voor mijn levensloop en opleiding, mijn opvattingen in het algemeen en meer in het bijzonder over de toen heersende moeilijke toestand. Uiterst voorzichtig en bijna ongemerkt liet dr. Pramananda doorschemeren dat hij pro-Engels en anti-Duits was, maar op zichzelf had dat voor ons tweeen nog niet veel te betekenen. Vrij kort hierna is dr. Pramananda nog verschillende keren bij mij op het Rokin geweest. Gekocht werd er toen niet meer, maar wel werden er lange en diepgaande gesprekken gevoerd over het leven en de zienswijze van Mahatma Ghandi, zijn systeem van lijdzaam verzet en ook op welke manier dit eventueel aan te passen zou zijn bij de opvattingen van het westen. Ook vertelde dr. Pramananda dat hij gemakkelijk en vrij naar Duitsland kon gaan. Ik begon mij steeds meer aangetrokken te voelen tot dr. Pramananda en zijn ideeen en tijdens het laatste gesprek bood hij zelfs aan mij en mijn gezin volledig in zijn huis in Bussum op te nemen en een nauwe samenwerking te beginnen".
Was Blesing zo gek of niet? En wat was de invloed van Gerrit Reede op dit hele gebeuren? Leest u de volgende aflevering. Stay tuned.
Mr. Ponzi, I presume? (3)
vrijdag 13 november 2009 En wij met zijn allen maar denken dat de FBI een paar kilo bijdehanter is dan onze eigen blauwe snuffelclubs. Nou, zo langzamerhand kruipen er twijfels in de naden van ons vertrouwen. Stuurden wij special agent Joseph Schadler afgelopen dinsdag een foto van "Bernard Weiss". De onverlaat die al klaverjassend met allerlei paspoorten voor meloenen en meloenen luitjes in de VS en en de EU de boot inhielp met zijn investeringsvehikel SP Traders Investors. Zou je toch denken dat Joseph effies een mannetje op de Haagse ambassade uit zijn stoel jaagt om KM in het licht van een ledlamp te zetten. Of listig naar Bernie te hengelen in onze woelige harde schijfvijver. Noppes. Maar goed, je wil toch serieus worden genomen, dus stuurden wij Joseph nog een mailtje. Komt ie:
"Dear mr. Schadler. Some additional information about "Bernard Weiss": According to our reliable sources "Weiss" was kicked out of Israel once, probably because of financial dealings of the third kind. Right now he's living in Antwerp (Belgium), has a Russian girlfriend, calls himself Ben after Michael Jackson's rat and operates alone (as far as we know). Hope this will help you".
Is dit leuk? Dit is zooo leuk. Stay tuned.
Iran's geheime zeehaven
donderdag 12 november 2009 De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Verleden week onderschepte de Israelische marine een onder Antiguaanse vlag varend schip in de buurt van Cyprus, geladen met een grote hoeveelheid wapens. Israel sprak onmiddellijk de beschuldiging uit dat de wapens afkomstig waren uit Iran en bestemd voor Hezbollah in Libanon. Nu komt Israel met de bewijzen. Aan boord aangetroffen etiketten zouden aantonen dat het schip in de Iraanse stad Isfahan is geweest. Dat is verdomd interessant aangezien Isfahan in het binnenland van Iran ligt, honderden kilometers van zee is verwijderd en uit de aard van de zaak daarom geen zeehaven heeft. Israelische experts blijven echter volhouden dat het schip in Isfahan is geweest.
Gladio a la Turka (2)
woensdag 11 november 2009 Opmerkelijke geluiden uit de mond van Ahmet Davutoglu. Deze Turkse minister van Buitenlandse Zaken herkent veel voordelen in een restauratie van het Ottomaanse Rijk, zoals dat zich ooit uitstrekte tussen Wenen en Egypte. Davutoglu beperkt zich voorlopig tot de Balkan, maar toch. Voor alle duidelijkheid: het streven naar een Groot Turkije zoals dat met het Ottomaanse Rijk bestond, is sinds jaar en dag een speerpunt van de ultra-nationalistische MHP, in Nederland beter bekend als de Grijze Wolven. Enig verschil is dat een Groot-Turkije voor de Grijze Wolven een seculiere aangelegenheid blijft, terwijl de religieus georienteerde Davutoglu verder gaat. Hij ziet een restauratie van het Ottomaanse Rijk het liefst verbonden aan een herstel van het aloude califaat. Terug naar de tijd dus waarin de Turken de leiders van de Islamitische wereld waren. Wat dat betreft hebben de ideeen van Davutoglu meer weg van die van de BBP van Mushin Yazicioglu, met wie staatssecretaris Albayrak eerder dit jaar nog zo'n alleraardigst onderhoud had. Dat wil zeggen, voordat Yazicioglu bij een helicoptercrash om het leven kwam. Maar ook zonder Yazicioglu blijft de BBP streven naar een Groot-Turkije, ingevuld met religieus fundamentalisme. Recep Tayyip Erdogan's AK-partij lijkt zich daar nu bij monde van Ahmet Davutoglu bij aan te sluiten. Dat is natuurlijk finaal tegen het verkeerde been van de kemalisten, die tegen alles het gedachtegoed van Kemal Ataturk over een seculier Turkije in eer willen houden. En laten die Kemalisten nu vooral sterk vertegenwoordigd zijn binnen het Turkse leger. Binnen datzelfde leger zouden volgens het eerder in deze rubriek beschreven Cicek document plannen bestaan om een einde te maken aan het regeren van de AK-partij. Via een Ergenekon gedoopt netwerk en aan de hand van allerlei Gladio-achtige methoden. De AK-partij heeft dat natuurlijk goed door en voert een proces tegen veronderstelde betrokkenen van Ergenekon. Voor zijn dood zou de eerder genoemde BBP leider Yazicioglu bij dit proces als kroongetuige optreden, wat nog een verbinding tussen de AK-partij en de BBP oplevert. Hoe dan ook, het blijft moeilijk partij kiezen in Turkije. Maar een ding staat vast: voor radicaal links zal er weinig veranderen in Turkije, of dat nu klein, groot, seculier of religieus is. Linkse activisten zullen hoe dan ook getrakteerd blijven worden op moord, marteling of langdurige gevangenisstraffen zonder enige vorm van proces.
Georgie
woensdag 11 november 2009 Verschillende Russische kranten berichten dat de VS stiekem Georgie van zeer moderne wapens voorziet. Gesproken wordt over een totale waarde aan wapens van zo'n 100 miljoen amerikaanse dollars. Het zou onder andere gaan om de Patriot Advanced Capability 3 (PAC-3) luchtafweer raketten. Maar ook om speelgoed als Stinger en Igla-3, Javelin, Hellfire-3 en enkele tientallen tonnen munitie. Aardige bijzonderheid is dat die PAC-3 niet zonder toestemming van het Amerikaanse Congres mag worden geexporteerd. Maar de lessen van "Iran-Contra" zijn niet voor niets geleerd, de wapens worden geleverd door Barrington Alliance Inc. Uit Chicago (Obamatown) via zogenaamde 'derde landen', genoemd zijn de Ukraine en Israel. Het zou zo maar kunnen, Billary Clinton had al eerder toegezegd dat de VS "de Georgische bevolking zullen helpen om zich te kunnen verdedigen". Dat belooft veel goeds voor de nog steeds geplande NAVO uitbreiding richting Georgie. In de strijd om de steeds schaarser wordende olie- en gasvoorraden (lees: in Centraal Azie) moeten de VS veilige corridors maken, Iran kan uiteraard niet, Afghanistan, Pakistan, Georgie zijn de gebieden die hiervoor in aanmerking komen. En wij maar denken dat we in Afghanistan zijn ten behoeve van vrijheid, gelijke rechten voor mannen en vrouwen, democratie en nog meer van al dat moois.
Pikzwart
woensdag 11 november 2009 Er is in de States al een tijdje een proces aan de gang tegen de firma XE. Tot voor kort Blackwater. Een particuliere beveiligingsfirma die dikbelegde hamburgers verdient in bezette gebieden. Het personeel van de club bestaat nou niet echt uit de heffe des volks. Buitensporig geweld tegen burgers wordt niet geschuwd en handel in wapens, drugs en vleeswaren staat bij heel wat zwart waterartiesten als een leuke hobby te boek. Maar desondanks slaat de verveling af en toe toch toe. Neem nou de groene zone in Baghdad. Er valt misschien eens per jaar een verdwaalde raket, maar voor de rest is er geen kut te doen. En dan verval je al gauw in activiteiten die in het normen en waarden boekje van Jan Peter Fruitvlieg nog niet eens voorkomen in de lijst van geraadpleegde bronnen. Zo hebben twee ex-werknemers recentelijk tegenover de rechter verslag gedaan van het inhuren van uiterst jeugdig materiaal om de pijp eens flink uit te kloppen. Onder de slogan "steek je leuter in een kleuter" en tegen betaling van 1 dollar. Brandmeldingen bij de leiding van het bedrijf om een einde aan deze praktijken te maken leden zware schipbreuk. Ook in het hoofdkwartier van XE in North Carolina wordt er driftig buiten de deur gehopst, maar dat weerhield de regering van Obamamia er niet van om Blackwater aka Xe kortgeleden te verrassen met een cadeautje van 20 meloen dollar. Ging om een uitbreiding van het bewakingscontract in ... Irak. Change? Our ass.
Apollo Romanski
woensdag 11 november 2009 Bijna twee maanden geleden werd de filmregisseur Roman Polanski in Zwitserland gearresteerd omdat hij midden jaren zeventig seks had met een 13-jarig Amerikaans meisje. De Zwitserse autoriteiten overwegen hem uit te leveren aan de VS, waar de oude viespeuk ongetwijfeld een lange gevangenisstraf te wachten staat. Volgens de franse filosoof Bernhard-Henri Levy dient Polanski echter zo snel mogelijk op vrije voeten te komen. Niet alleen omdat het slachtoffer van destijds weinig nut ziet in zijn uitlevering en berechting, maar ook omdat Polanski een overlevende van de holocaust is! Kennelijk vindt Bernhard-Henri Levy dat pedofilie voor overlevenden van de holocaust toelaatbaar is en dat voor hen aparte wetten gelden. Feitelijk is dat oud nieuws. Zo wordt ergens in het Midden-Oosten al meer dan 60 jaar land gestolen en een volledig volk onderdrukt uit naam van de holocaustoverlevenden. Dat de verantwoordelijken in dit verband weinig te vrezen hebben, is het ultieme bewijs van die aparte wetten. Ondertussen blijft de westerse wereld maar vreemd kijken als Iran en andere islamitische landen wat betreft de holocaust in ontkenningsgedrag vervallen, omdat ze er daar geen moer van begrijpen dat de judeocide tijdens WOII voor de meest onfrisse zaken wordt geexploiteerd.
Mr. Ponzi, I presume? (2)
dinsdag 10 november 2009 Als je aan je morgenwater begon te voelen dat je door SP Trader Investors in de boot was genomen kon je altijd nog een mailtje sturen. Naar een meneer die de honneurs voor SP Trader waarnaam. Ene Weiss, met dezelfde voornaam als Madoff. Aan hem kon je altijd vragen waar je poen bleef. En steevast kreeg je van hem te horen dat het er aan kwam. Uiteindelijk rond Sint Juttemis. Volgens deze Bernie zou zijn investeringsvehikel over 150 meloen beschikken, dus de ongeruste investeerders konden hun opgekrulde tenen rustig laten zakken. Alles kwam in orde. Nou kan dat bedragje wat aan de hoge kant zijn, maar een ingewijde schat dat vriend Weiss in ieder geval 30 meloen heeft losgeweekt in de USA en 8 meloen in Europa. En dan hebben we het uiteraard niet over zijn mogelijke was- en strijkactiviteiten ten behoeve van luitjes die liever in de schaduw blijven zitten. Gezien het feit dat onze avontuurlijke ondernemer gebruikmaakt van allerlei paspoorten en ander identiteitsvodden is het moeilijk om hem lijfelijk te traceren. Gelukkig hebben we de foto nog. En die stuurden wij vorige week naar FBI-agent Joseph Schadler. Om hem even te kietelen. Wij laten ons verrassen. Stay tuned.
Israelische Sharia
dinsdag 10 november 2009 In het onlangs verschenen boek "The King's Thora" van de Israelische Rabbijn Yitzhak Shapiro heeft deze schriftgeleerde er geen problemen mee als Israeliers niet-joden vermoorden als daarmee de veiligheid van de joodse staat wordt gediend. In dat kader mogen ook niet-joodse kinderen en babies wat betreft Shapiro over de kling gejaagd worden. Zelfs als niet-joden geen directe bedreiging vormen voor Israel mogen ze wat betreft deze rebbe onder bepaalde omstandigheden uit de weg geruimd worden. Als ze zondigen tegen de wetten van Mozes, is er bijvoorbeeld niets mis met een moord op een niet-jood volgens de op de West-bank actieve Shapiro. Verschillende prominente Israelische Rabbijnen zoals Yitzhak Ginsburg en Yaakov Yosef hebben zijn boek aanbevolen onder hun aanhang. Met deze Israelische variant van de Sharia houd je de sfeer er natuurlijk lekker in binnen het Beloofde land. En als je daarbij optelt dat Rabbijnen van dit kaliber veel invloed hebben onder militairen, zijn gelijk de in het Goldstone rapport beschreven Israelische misdaden in Gaza voor een deel verklaard. Maar niet te hard zeggen, want voordat je het weet staat er een malloot voor de deur om je van antisemitisme te beschuldigen.
Gladio a la Turka
maandag 9 november 2009 Al langere tijd sluimeren er in Turkije geruchten over plannen binnen het leger tot een machtsovername. Recentelijk werden die geruchten opeens een stuk realistischer toen uit het niets een document opdook, waarin dergelijke plannen nauwgezet worden beschreven. Het geschrift is genoemd naar Dursun Cicek, de kolonel die het stuk heeft ondertekend. Cicik zet een plan uiteen waar de gelijkenis met Gladio strategieen uit het verleden bij wijze van spreken van afdruipt. Hij spreekt van geheim agenten die op een zeker moment tot "provocatieve acties" zullen overgaan. Vervolgens zullen deze activiteiten in de schoenen worden geschoven van Fetullah Gulen, de islamitische prediker en religieuze inspirator van Recep Tayyip Erdogan's AK partij. De media zijn cruciaal in de plannen van Cicek. Daarom noemt hij journalist Nurettin Veren, die bekend staat om zijn kritiek aan het adres van Gulen. Veren hangt de leer aan van Iskender Evrenesoglu, de oprichter van zowel de religieuze Mihr gemeenschap, als de Universiteit van Allah en een uitgesproken tegenstander van Gulen. Evrenesoglu kent nog meer opmerkelijke aanhang. Onder hen bevindt zich tevens de halve familie van voormalig Admiraal Ali Deniz Kutluk, wiens naam naar voren kwam in het onderzoek naar Ergenekon, de Turkse Gladio-variant die nauw verbonden is aan de anti-Erdogan gevoelens binnen het militaire apparaat in Turkije. De club van Evrenesoglu is overigens niet de enige religieuze groepering in de plannen van Cicek tot een militaire staatsgreep in Turkije. Zonder uitzondering zijn deze groeperingen fundamentalistischer dan de regerende AK partij. En dat is opmerkelijk, aangezien het uitgerekend de religieuze standpunten van premier Erdogan en kompanen zijn (zoals liberalisering wat betreft het dragen van de hoofddoek in openbare gebouwen) die kringen binnen het leger tot een machtsovername zouden inspireren.
Naar de kloten (2)
maandag 9 november 2009 Gerrit Reede was tijdens de Tweede Wereldoorlog een hele foute Nederlander. Hij was aanwijsbaar betrokken bij de Ausradierung van in ieder geval twee verzetsgroepen. Als Hauptmann van de Duitse Abwehr maakte hij daarbij gebruik van vier Nederlandse infiltranten: George Ridderhof, Christiaan Lindemans, Allert Brinkman en Kas de Graaf. Na de oorlog had hij ruimschoots de kogel verdiend, maar kreeg in totaal niet meer dan zeven jaar aan de pantalon. Zal zeker ook te maken hebben met zijn kennis van vele schone zaken rond prins Bernhard, waaronder de sollicitatiebrief die ZKH op 24 april 1942 naar Adolf stuurde. Zullen we het hier niet over hebben. En ons beperken tot de hoofdfiguur van deze serie: de vorige week door Netwerk weer tot leven gebrachte dr. Pramananda, de door prins Bernhard in 1937 ingehuurde wonderdokter. Want ook hij kreeg te maken met Hauptmann Reede. Via de Blesings. Antiekhandelaren op het Amsterdamse Rokin die al vroeg in de oorlog met de Duitse spion hadden aangepapt. Om informatie van hem los te weken ten behoeve van Sieg Vaz Diaz. De toen bekende sportjournalist, die voor de oorlog ook in touw was geweest voor Nederlandse snuffelinstanties en na de Duitse inval met zijn zender berichten doorzond naar Engeland. Een citaat uit een verslag van de tot de Paroolgroep behorende Frits Blesing over zijn wederwaardigheden uit de oorlogstijd:
"Rond het midden van de maand april bevond Blesing jr. zich alleen in de winkel toen Reede weer eens binnen kwam stappen. Een half uur later ongeveer stopte er een auto voor de deur. Op zichzelf al een opzienbarend verschijnsel in die tijd en met verbazing zag Blesing jr. een oosters uitziende figuur uitstappen, die meteen de winkel binnenkwam. Hij stelde zich in vrij goed Nederlands met een grappig accent voor met een naam die Blesing jr. niet direct verstond, maar later dr. Pramananda bleek te zijn. Uit Bussum. Hij vertelde iets over het adres dat hij opgekregen had van een of andere handelaar in schilderijen en of hij even rond mocht kijken. Reede bleef rustig bij de haard zitten en Blesing jr. kon beginnen met het in zo'n geval gebruikelijke gesprek over de diverse schilderijen die in de winkel aanwezig waren. Bij elk schilderij dat bekeken werd vroeg dr. Pramananda steeds de prijs en halverwege begon Blesing jr. te vermoeden dat dit misschien een trucje was om hem in de war te brengen en dan na afloop te gaan chicaneren over de eerder genoemde prijzen. Na verloop van tijd was alles bekeken en besproken en daar het bij elkaar zeker een veertig grote en kleine schilderijen waren, nam dit zowat een twee uur in beslag. Toen begon dr. Pramananda zijn keus te maken en tot stomme verbazing van Blesing jr. maakte hij iedere keer dat Blesing jr. de betreffende prijs noemde steeds weer de opmerking dat Blesing jr. aan dat bedrag toch eigenlijk te weinig zou verdienen en verhoogde hij zelf de prijs met een gemiddelde van 20 tot 25 procent !! De situatie begon grotesk te worden en Blesing jr. kreeg de zekerheid dat hij of in de maling werd genomen of met een nieuw soort en zeer uitgekookte oplichter te doen had. Wie schets dan ook zijn verbazing toen de uitgezochte schilderijen netjes bijeen gezet werden, het totaalbedrag op een kladje opgeteld werd en dr. Pramananda een enorme rol bakbiljetten uit zijn zak haalde en welgeteld dertigduizend Hollandse guldens neertelde in grote bankbiljetten van duizend. Hij moest daarvan nog ongeveer 250 gulden terugkrijgen en Blesing jr. kreeg dus de kans te zeggen dat hij even wisselen moest. Bij de buren van de lijstenfabriek Rembrandt ging hij met het pak naar binnen en probeerde daar te zien of het soms vals geld kon zijn. Noch hij, noch de daar aanwezige procuratiehouder zag er echter iets bijzonders aan en hij kon dus weinig anders doen dan weer teruggaan en dr. Pramananda zijn 250 gulden geven. Met een nonchalant gebaar zei deze echter het maar te houden voor de moeite, gaf zijn kaartje met naam en adres en vertrok met zijn schilderijen in de auto, die al die tijd was blijven wachten. Achter bleef een Blesing jr. die met een verdwaasde blik Reede zat aan te kijken, die in duidelijke taal te kennen gaf dat ook hij zoiets van zijn leven nog nooit had meegemaakt. Kort hierop kwam eindelijk Blesing sr. de winkel binnen en werd hem het hele verhaal in geuren en kleuren verteld en ook het kaartje van dr. Pramananda ging (helaas) even rond. Op dat moment hadden noch Blesing sr. noch jr. er een flauw vermoeden van dat dr. Pramananda een hoogst interessante en vermoedelijk ook zeer belangrijke persoon was. Voor hen was op dat moment de zaak eigenlijk afgedaan en hadden ze bezoek gehad van een halvegare die zeker veel zwart geld had verdiend en er iets voor wilde kopen".
Een oosterse wonderdokter die in 1944 bij Blesing zijn poen omzet in schilderijen en tot de kennissenkring behoort van twee andere schilderijenhandelaren: Pieter Menten en prins Bernhard. Bizar. Meer een volgende keer. Stay tuned.
Jan Peter for president
maandag 9 november 2009 Kan je zeggen dat we na 2010 in Afbaardistan blijven? Kan je Barack Hussein beloven dat we nog meer Willems en Tommetjes naar Pakistan zullen sturen om boodschappen voor hem te doen in Islamabad? Kan je tegen Angela Merkel fluisteren dat je haar een lekker wijf vindt? Moet je Sarko bellen om te vertellen dat je net een CD van zijn echtgenote hebt gekocht terwijl je weet dat ze nauwelijks 1 octaaf overbrugt? Moet je Gordon (nee, niet onze nicht, red.) een lang weekend in Domburg aanbieden? Wat moet en kan zo'n Jan Peter Fruitvlieg allemaal doen om president van Europa te worden? Moeilijk. Maar in deze spannende dagen kan ie in ieder geval toezeggen dat het Koninkrijk der Nederlanden volledig achter de USA staat bij een eventuele oorlog met Venezuela. Kunnen we die dan verwachten? Jaaaaa. Want in Latijns-Amerika geldt net als in Afbaardistan: war on terror meets war on drugs. Met als springplank Colombia. Nu het daar toch over hebben, wat denkt u nou bijvoorbeeld van deze strofes uit een officieel document van de Amerikaanse luchtmacht? Zag in mei jl. het licht. Gaat over het gebruik van de Colombiaanse militaire en burgervliegvelden:
" ... voor de uitvoering van een vol spectrum aan militaire operaties in heel Zuid-Amerika".
Hoe we dat volle spectrum moeten zien wordt verderop duidelijk:
" ... een vol spectrum aan militaire operaties in een sub-regio van onze hemisfeer waar de veiligheid en stabiliteit voortdurend in gevaar worden gebracht door drugsgesponsorde terroristische activiteiten en anti-Amerikaanse regeringen".
Is ie duidelijk? Hij is duidelijk. Gevoegd bij de inmiddels afgesproken immuniteit van alle Amerikaanse militairen, huurlingen, bewakers en nog vager personeel bij de komende strijd aldaar en we zien de orkaan van een tweede front op ons afkomen. Hugo Chavez heeft hem al zien hangen en ondertussen 15.000 man naar de Colombiaanse grens gedirigeerd. Dus nog effe en de tortilla's zijn gaar. Kunnen we meesmikkelen? Dachten het wel. Aangezien wij al jaren vanuit onze Caraibische randgemeenten fanatiek steun verlenen aan de Amerikaanse war on drugs moet het voor Jan Peter toch niet moeilijk zijn om ook daar minimaal polletieke steun te verlenen aan de war on terror aka een inval in Venezuela. Om Hugo eindelijk de weg van Saddammeke op te sturen. En dat zien wij die slome Van Rompuy nog niet doen. Kan iemand van Buza voor Jan Peter effies een ontbijtje verzorgen in Washington? Fijn, dank u.
Gaat-ie, of blijft-ie?
zondag 8 november 2009 Veel onduidelijkheid over de Palestijnse President Abbas. Gaat-ie, of blijft-ie? Hij kan zijn vertrek dan wel aangekondigd hebben, maar er bestaat alom twijfel aan zijn woorden. Ook in Israel weten ze het niet, al ziet men hem daar liever blijven. Niet zo vreemd, want Abbas toont zich keer op keer een trouw bondgenoot van de zionistische staat. Dat bleek een paar weken geleden nog met zijn weerstand tegen het Goldstone rapport, toen hij als beloning van Israel rechten ontving voor een telefonienetwerk ten behoeve van de Palestijnse elite in Ramallah. Nee, het is heel begrijpelijk dat President Peres zijn Palestijnse collega heeft opgeroepen toch vooral aan te blijven. Maar Peres voert in deze een dubbele politiek, want hij houdt ook rekening met de voordelen van een eventuele opvolger van Abbas. Helemaal omdat hij goed weet dat de onder Palestijnen immens populaire Marwan Barghouti wel wat voor het presidentschap voelt. Een beetje lastig is dat Barghouti sinds 2002 in een Israelische gevangenis zit, waar hij vier maal levenslang uitzit voor betrokkenheid bij een bomaanslag. De Israelische onderminister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon sloot pertinent uit dat Barghouti op vrije voeten kan komen als hij het tot president schopt. Maar Shimon Peres wilde niet uitsluiten dat hij in een dergelijke situatie amnestie zou verlenen. Zijn beweegredenen liggen voor de hand, want de uiterst charismatische Barghouti zou bij verkiezingen zo maar eens flink wat stemmen bij Hamas weg kunnen snoepen. Vraag is of Peres hier niet dezelfde soort denkfout maakt die de Israelische politiek in de jaren zeventig beging, toen men besloot de islamitische stromingen te stimuleren waar Hamas uit voort zou komen. Helemaal omdat Fatah het zo langzamerhand finaal gehad heeft met nutteloze gesprekken over een Palestijnse staat, met een Israel waarover iedereen nu wel doordrongen is dat het toch nooit tot een dergelijke consessie bereid zal zijn. Bronnen binnen Fatah spreken zelfs van een strategische ommezwaai binnen de partij. Niet dat er direct een nieuwe intifada op handen zou zijn, of dat Fatah een terugkeer zou overwegen naar het gewapend activisme van de jaren zeventig, maar er wordt wel al over stakingen en stenen gooien gesproken. Een Barghouti als leider van een dergelijk Fatah zal zeker niet op 't verlanglijstje van Israel staan. Bovendien zou hij pardoes in staat kunnen zijn om de verdeelde Palestijnen te verenigen en daar zijn zeker ook nadelen voor Israel aan verbonden. Veel onduidelijkheid dus, aan beide kanten. Maar hoe dan ook: het beeld van Barghouti als president met brede steun van de Palestijnse bevolking blijft een verfrissende gedachte.
Niet lekker (4)
zondag 8 november 2009 Een gezellig berichtje op de dag des Heren. Richard Armitage wordt het hoofd van de American Turkish Council (ATC). Wie? Richard Armitage. Dat is die gozer die begin dit jaar een paar jongens van de GPD een cadeautje bezorgde. Volgens hem had Jan Peter Fruitvlieg indertijd niet voor niks met de geallieerde Gleiwitz-inval bij Saddammeke ingestemd. Daarmee zorgde hij er namelijk voor dat Jaap de Hoep Scheffer bijna zes jaar lang baasje van de NATO mocht spelen. En Richie kon het weten, want hij was tussen 2001 en 2005 de Amerikaanse staatssecretaris van Buitenlandse Zaken. Later trok hij die bewering in, maar dat deed ie wel vaker. Zo beloofde hij volgens ex-president Musharraf dat de USA Pakistan terug zou bombarderen naar het stenen tijdperk als Mush geen steun verleende aan diezelfde polletiek in Afbaardistan. Was volgens Richard geen moer van waar. Had ie nooit gezegd. Inmiddels zijn delen van Pakistan al in de vroege Middeleeuwen beland. Ondanks de opgeeiste steun. Een rakker dus, onze Richard. Dat werd ook weer eens duidelijk bij het navlooien van de Plame-affaire. Armitage bleek het lek te zijn. Die lekkage bracht niet alleen de CIA-loopbaan van het meisje Plame gierend tot stilstand. Ook haar coverfirma werd opgeblazen. Net toen ze ter plekke lekker bezig waren met het ontrafelen van een uit hoge lamstralen bestaand Amerikaans-Turks-Israelisch netwerk dat kwistig rondstrooide met moeilijk liggende negotie. Tegen even kwistige betaling. Hetzelfde netwerk trouwens waarover ex-FBI medewerkster Sibel Edmonds in diezelfde tijd begon te kraaien. Zoals we al eerder in onze levendige kolommen hebben gemeld zat vriend Armitage al eerder in dit soort leutige handel. Met name in de drugs voor wapens. Eerst in Vietnam en later binnen de Iran/Contra. Als een barracuda in het water. Niet vreemd dus dat ie nu het opperhoofd van de ATC wordt. De Turkse zuster van de American Israel Public Affairs Committee (AIPAC). Ook al een club vol speurneuzen en ander ongerief. Zo zie je maar weer: je kan de whistle blowen tot je een ons weegt of de klokken luiden tot je een broer van Andre van Duin bent, de boeven maken de dienst uit. Maar toch gaan we door. Stay tuned.
Beest met twee koppen
zaterdag 7 november 2009 Terwijl Hillary Clinton verleden week de Palestijnen een mes in de rug plantte door de bouw van nieuwe Israelische nederzettingen te accepteren, liet haar eigen State Department heel andere geluiden horen als het om Israel gaat. Volgens een onlangs verschenen rapport van het "Bureau of Democracy, Human Rights and Labor" van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken schiet Israel tekort als het gaat om tolerantie ten aanzien van minderheden, gelijke behandeling van etnische groepen, openheid ten aanzien van afwijkende stromingen in de samenleving en respect voor heilige plaatsen. Wat betreft het laatste punt, wijst het rapport op een in 1967 in Israel ingevoerde wet, waarin de zionisten zich verplichten tot het beschermen van heilige plaatsen, ook als die tot andere religies dan de joodse behoren. In de praktijk wordt deze wet niet nageleefd. Op een lijst van officieel erkende heilige plaatsen uit 2008 stonden weliswaar 137 locaties, maar deze waren zonder uitzondering joods. Historische plaatsen van christenen en moslims kwamen er niet op voor. De redenen liggen voor de hand, want lokaties die niet op deze lijst staan lopen grote kans ten prooi te vallen aan Israelische projectontwikkelaars. Verder wordt Israel in het rapport van het Bureau of Democracy, Human Rights and Labor veroordeeld in verband met de rechten van niet-joden, aangezien zij volgens de rabbinale wetten geen recht hebben om te trouwen, te scheiden, of begrafen te worden op joodse begraafplaatsen. Dat de Israelische wetgeving verschil maakt tussen joden en niet-joden was natuurlijk al lang bekend. Maar het is aardig om het voor de verandering eens bij monde van het Amerikaanse State Department te horen. Zeker na de recente uitspraken van Hillary Clinton.
Superioriteitswaan
vrijdag 6 november 2009 Of je de PVV nu het etiket extreemrechts opplakt, zoals Harry de Winter doet, of modern conservatief, waar Paul Schnabel voor opteert, het zal Geert Wilders allemaal worst zijn. Op de opmars van de PVV heeft die etikettering namelijk geen enkele invloed. Daarvoor zullen we te rade moeten gaan bij de cultureel antropoloog Claude Levi-Strauss, die op 2 november jongstleden in Parijs overleed op honderdjarige leeftijd. Hij benadrukte het grote belang van wederzijdse beinvloeding van culturen. "De enige echte beproeving die een mensengroep kan treffen en het enige onheil dat haar kan verhinderen zich ten volle te ontwikkelen, is een geisoleerd bestaan", aldus de antropoloog. Daarmee geeft hij haarscherp de beproeving aan die ons te wachten staat, mocht de PVV de grootste partij worden. Daardoor zal namelijk de opvatting van Wilders dat de westerse beschaving met haar christendom verre superieur is aan de oosterse met haar (achterlijke!) islam, bij steeds meer mensen een gewillig oor vinden. Volgens de wet van de grote getallen verdient de grootste partij immers het meeste vertrouwen! Als logisch gevolg daarvan zullen de onderlinge verhoudingen in ons landje met de dag meer op scherp komen te staan. Langzaam maar zeker ontstaat daardoor een uiterst explosief samenlevingsmengsel, waarin ingredienten als onderlinge solidariteit en gedeelde verantwoordelijkheid nagenoeg verdwenen zijn. Mocht dat mengsel tot ontbranding komen, door een onbezonnen daad van een christelijke of islamitische nitwit of fundamentalist, dan zal er geen houden meer aan zijn. Dus is de beproeving daar, met dank aan de PVV. De eerlijkheid gebiedt echter te zeggen dat dit doemscenario in wezen niet op conto van Wilders te schrijven is, omdat zij alles te maken heeft met het blindelings volgen door de kiesgerechtigde meerderheid van een partijpoliticus met superioriteitswaan.
Wichelroedelopers
vrijdag 6 november 2009 Blijkbaar is de werking van placebo's bij farmacologisch onderzoek onderschat, want soms blijkt zo'n suikerpil bijzonder goed te werken, zaakje van mind over matter? Hmm, dat soort gezwatel hebben we meer gehoord. Wat te denken van deze? Een apparaatje bestaande uit een stok met daarop een scharnier met een telescopischee antenne. Iets om mee te gaan vissen misschien, of om je bewustzijnsinhoud te upgraden, of om naar water te zoeken in de woestijn? Nou eh nee, het is geen wichelroede maar een bomdetector. Althans als je de makers ervan mag geloven. Als je naar de omzet kijkt dan mag je dat, ze gaan blijkbaar als warme broodjes over de plank in landen als Irak, Afghanistan en Thailand. Kosten, nou eh... een kleine 60.000 dollars, inderdaad ja, per stuk. De eerste fabrikant ervan 'Homeland Safety International' kreeg de US Securities and Exchange Commission aan de broek. In die tijd heette het nog de Sniffex. Inmiddels een continentje naar het oosten heet het Sniffex Plus, en een broertje ervan is de ADE 651. Maar een verkoopsucces betekent nog geen goed product. De 155 doden in Baghdad eind oktober zijn, als je de NYTimes mag geloven te danken aan de inzet van die wichelroede. (zie) en in Thailand zijn er soortgelijke resultaten mee geboekt (zie).
Naar de kloten
vrijdag 6 november 2009 Het is toch om het parket aan flenters te stampen. Heeft Alex net gezegd dat een slapende garnaal naar de kloten gaat bij ruwe zee of bij Netwerk moeten ze zo nodig iets boeren over opa. Die zou in 1937 (!) iets zweverigs hebben gehad met ene dokter Pramananda. En dus zou ZKH beter zijn wafel hebben kunnen houden toen Jula in de jaren 50 ene Greet Hofmans over de vloer haalde in een poging om iets te doen aan de ogen van prinses Marijke aka Christina. Vergeefs overigens, maar later bleek dat ze heel aardig kon zingen en goochem met geld omgaan. Merkwaardig was overigens wel dat in het Netwerkje van gisteravond uiterst gedoseerd aandacht werd besteed aan het feit, dat Pramananda aka Hiranmaya Ghoshal warme contacten onderhield met de Duitse snuffeldiensten. Met name de lieftallige Sicherheitsdienst. Gezien het feit dat de Ehre van Benno Treue heette en ZKH sinds zijn komst naar Nederland als Observator dienst deed voor diezelfde snuffeldiensten kan het haast geen toeval zijn dat hij nou juist Pramananda in de arm nam toen hij zich niet lekker voelde. Een dokter die op 8 december 1936 hier was komen binnenvallen en zich tijdelijk installeerde in de Haagse Surinamestraat nummertje 32 om later uiteindelijk terecht te komen op de Brediusweg 37 in Bussum. Daar woonde hij volgens de verzamelde berichten van gisteren samen met gravin Rudolphine Auersperg en haar gouvernante Marie Louise Olga Antoinette Steengracht de Moyland. Nou, dat laatste is wat grofkorrelig. Marie Louise arriveerde namelijk pas op 31 maart 1943 op de Brediusweg. In de periode daarvoor had ze bij een Hollandse familie in Polen gewoond. De familie Menten. Ja, Pieter ... Full circle zou je bijna zeggen. Maar er is meer. Stay tuned.
Pryatnogo appetita
donderdag 5 november 2009 Als je leest dat meneer Abramovitch ergens in New York voor ruim 50.000 dollar lekker heeft zitten te smikkelen met zijn vrouwtje, zijn zoontje en een paar andere zakenpiefjes, dan vraag je je toch af bij welke voedselbank ze zijn geweest. En wat ze in godesnaam voor dat geld naar binnen hebben gewerkt. Borsjtsj kan het nooit zijn geweest. Klopt. Hier is de rekening. Tel er 5000 dollar fooi bij op en je komt op 52.221 dollar. En wij maar sukkelen met die recessie.
zweefmolens
donderdag 5 november 2009 het televisieprogramma Netwerk heeft vanavond groot nieuws. Niet alleen Juul, maar ook Benno raadpleegde een helderziende. Okidokio, dat van die Pramananda is een leuk nieuwtje, maar echt onverwacht kwam het nu ook weer niet. Dat ZKH evenals HKH een klap van de occulte molen had, was natuurlijk al lang bekend. Ontbood Bernhard in de jaren tachtig niet de wichelroerdeloper Bote Mikkers voor een onderzoek op Soestdijk? En liet hij tien jaar daarvoor niet het personeel van dat Paleis op betrouwbaarheid onderzoeken door de destijds bekende paragnost Gerard Croiset? Trouwens, het was Bernhard die Greet Hofmans in eerste instantie aan Juliana voorstelde.
Red alert
donderdag 5 november 2009 En Eimert en Maxime maar rommelen om na 2010 toch Hollandse ijzervreters en Giel Beelen naar Afbaardistan te krijgen. Wat wij met zijn allen daarvan vinden is verder niet zo interessant. Duidelijk is wel dat bij onze buren aan de overkant van het plasje de maat meer dan vol is. Terug met die hap. Vooral nu vijf Britse democratiebrengers door een Afghaanse smurf voor hun klus zijn geschoten. Niet een beginnend smurfje die in het kader van de Afghanisering een gun in zijn poezelige klauwtjes is gedrukt. Nee, een oudgediende smurf, die plotseling kennelijk een aanval van Talibanisme kreeg. Of gewoon vond dat ie voor de grijpstuiver die hij verdiende zijn ziel en zaligheid niet langer kon verkopen. Een groot probleem trouwens in het land waar we al negen jaar met geweld proberen het terrein vrij te maken voor een paar gaspijpen en de aanleg van Cruijfveldjes, skihutten, buitenbaden, Heinekenhoeken en meer van onze verworvenheden. De Taliban is overal in het publieke leven doorgedrongen. En corruptie staat in volle bloei. Met name in het bestuurlijk apparaat en de veiligheidsorganisaties. Een Britse militair:
"Wij trainen ze letterlijk hoe ze een geweer in de goeie richting moeten richten en uitleggen waarom ze geen poen moeten eisen als ze een auto aanhouden".
Inmiddels heeft president Karzai beloofd op korte termijn de corruptie aan te pakken. En dat terwijl hij zelf door corruptie aan de macht kwam en blijft, familieleden bekend staan als grootgrutters in verwarrende middelen en hij samenwerkt met warlords die je nog niet eens midden op de Dam zou willen tegenkomen. Afbaardistan? Wegwezen.
Mr. Ponzi, I presume?
donderdag 5 november 2009 Ja hoor, gaan we weer. Op naar Ponziland. Doen we samen met Jim Douglas (1). Een Britse ingenieur die in 2007 een kleine 250.000 Pondjes uit zijn spaarvarken pulkte en aan SP Traders Investors toevertrouwde. Om het bedragje tot volle bloei te brengen. Hadden Jimmy en zijn vrouwtje June beter niet kunnen doen. Oh zeker, in het begin was het gladiolen. Maar toen ze in juni 2008 het nog uitstaande bedragje van 190.000 Pond terug wilden hebben reden ze zwaar de hekken in. Om een tribune vol redenen kon SP Traders helaas niet meteen hun poen overmaken. Dus effe wachten. Effe wachten nog. Nog effe wachten. Maar geen pizza. Jim en June over de rooie. Ze stuurden hun broker Robert Pace van de firma Charles Schwab op pad om een van de geregistreerde hotemetoten van SP Traders op te duikelen. Ene Mark Roberts. Of Pace serieus heeft geduikeld of niet, aan het eind van de koers geen Mark Roberts. Nog gekker, Jim en June's account bij Schwab ging op nul. Jim en June over de purperen. Ze gingen zelf op zoek. En vonden. Maar jammer nou, de rekening Z 301266 bij Coutts in Zurich waar hun 250.000 Pond was gestald bleek in de vriezer te zijn geduwd (2). Op verzoek van Justitie in Oostenrijk. Daar hadden ze het donkerbraune vermoeden dat er misdaad in het spel was. Ook al omdat de op 20 augustus 1956 geboren Mark Jonathan Barrowforth Roberts op 12 september 1997 naar boven was verhuisd. Hield in dat een of andere onverlaat zich van een gehusseld paspoort bediende en daar werden ze in Oostenrijk niet vrolijk van. Verder kwam aan het ledlicht dat vriend "Roberts" poen overhevelde van Coutts naar de Raiffeisenbank Wipptal in Steinbach am Brenner en sinds 26 oktober 2004 ook directeur was van een SP Traders Investors-filiaal op de Britse Virgin Islands, dat bij de lokale KvK als "international business company" stond ingeschreven onder nummer 620975. En over het algemeen weet je het dan wel. Zeker is in ieder geval dat er in de loop der jaren binnen "Roberts" netwerk talloze meloenen werden rondgepompt. Meloenen zowel uit de VS als de EU. Inclusief Nederland. Dit wordt geheid een leuke. Dus stay tuned.
(1) Zie ook hedgefund.net en de Financial Times. (2) Aanrader: ga voor deze oh zo gerenommeerde bank naar ons archief.
Funda-menteel
woensdag 4 november 2009 Zo. Zitten ze in Braunau effe met een probleem. Waar zegt u? In Braunau. Da's in Oostenrijk. Daar is Adolf H. geboren. En nou heeft die meneer die in zijn huis woont aangekondigd dat ie volgend jaar gaat verhuizen. Dan komt dat hok leeg te staan. Net zo leeg als de gemeentekas. Dat laatste is jammer, want de burgemeester zou de woning graag van de eigenaar willen overnemen. Om het een sociaal of historisch tintje te geven. Nee, geen museum met een snorretje. De gemeente zit al genoeg in zijn maag met een lokale shop waar je naar hartenlust historische snorretjeskledij, snorretjessymbolen, snorretjesprentjes en andere kolerezooi kan kopen. Nee, het moet in de ogen van de burgervader iets ordentelijks worden. Als de gemeente het pandje niet koopt, dan komt er geheid een koper die ook snorretjesmateriaal gaat verkopen. En daar zit niet iedereen in Braunau op te wachten. Goddank kennen wij zulke fratsen niet of nauwelijks. Stel je voor dat we van Biezelinge ook zo'n bedevaartsoord maken. Of van Venlo. Griezelig. Niet aan denken.
Licht in de deussternis (6)
woensdag 4 november 2009 In aflevering 4 van deze reeks op 5 oktober jl. maakten wij voor het eerst melding van ene meneer Azmat Mahmood. Een Pakistaanse olieboer met een nering in Neu Isenburg onder de rook van Frankfurt en een luxe optrekje op Gibraltar om niet alle poen te zien verdwijnen in de Zinsenpot van mevrouw Merkel. Zoals gezegd, het baasje van Nimex Petroleum is al jaren een dikke gabber van John Deuss. De enigmatische eigenaar van Transworld Oil, ex-autohandelaar, ex-uitgever en ex-bankier, die er in het verleden niet voor terugschrok om gebruik te maken van de expertise van Theodore Shackley en zijn Iran/Contra buddies. Wat die expertise inhield? Och, een beetje van dit en een beetje van dat. Moord, marteling, drugs, wapens, witwassen. Van die dingetjes dus. Kunnen we ook meteen het verhaal van een overigens keurige oudgediende uit het oliecircuit een beetje plaatsen. Volgens hem zorgde Johnnyboy in de booming days aan de Golf voor glijdames als daar behoefte aan was. Niet alleen voor allerlei sheiks en gevolg, maar bijvoorbeeld ook voor westerse en oosterse klantjes in Mahmood's resort aldaar, dat onder leiding stond van een Nederlandse manager. Waar een klein land al niet groot in is. Overigens was het niet toevallig dat vriend Mahmood investeerde in de horeca. Tegenover het Portugese blad Essential liet hij onlangs namelijk weten dat hij zijn belangen graag spreidt. Zo is hij momenteel bezig met het uit de grond wurmen van een vijfsterren bedoening in Vilamoura aan de Algarve. Voor de rijken onder ons. Gaat wat moeizaam, want de per maand betaalde aannemer ligt aan de luchtslangen. Met wat juridisch gesteggel tot gevolg. Maar dat lijkt ons pinda's voor vriend Azmat. Vooral met zo'n vriend op de achterhand. En hoe het nou zit met Europol? Aaaaaach. Stay tuned.
Lont in 't Kruitvat (3)
dinsdag 3 november 2009 De krakers van de Hooge Steenweg 3 in denBosch hebben na het overleg met de gemeente vanmiddag besloten om het pand boven 't Kruidvat te verlaten. De gemeente heeft in het overleg aangegeven dat ze de leegstand in de binnenstad van denBosch gaan aanpakken, en de leegstaande woningen weer aan het woningbestand gaan toevoegen. Wethouder Snijders gaf aan snel werk te willen maken van wonen boven winkels (herhaling van het project "bovenwonen"?, red. Kleintje), om daar waar wonen boven winkels onmogelijk gemaakt is, dit weer mogelijk te maken, in overleg met eigenaren. De krakers willen dit voornemen niet in de weg staan, en hebben dit ook nooit gewild. Ze nemen aan dat de woning boven de Hooge Steenweg dan ook weer snel brandveilig, bewoonbaar, en bewoond zal zijn. Volgens de krakers is hiermee ook het nut en de noodzaak van kraken aangetoond, en duidelijk waarom kraken zal doorgaan. Kraken is geen diefstal, maar effectief protest. Ze hopen dat de eigenaren nu goed huisvaderschap gaan tonen in plaats van winstbejag over de rug van woningzoekenden. Mocht de gemeente hun afspraken en eigen beleid niet nakomen, dan zijn de krakers zo weer terug, zo beloven ze. De actie was onderdeel van de landelijke kraakactiedagen. Deze dagen hebben geleid tot ruim 20 nieuwe panden, en woon en werkruimte voor ruim 150 mensen.
Marktplaats
dinsdag 3 november 2009 Hoor je het eens van een ander. Volgens de Afghaanse minister van drugsbestrijding (!!!!) verdienen de buitenlandse troepen in zijn land poen aan de opslag van hero en wiet. Dan is ie nog voorzichtig, want er zijn ook zat berichten dat diezelfde strijdkrachten voor het vervoer zorgen richting Tajikistan, Turkije, Albanie en meer van dat soort gezellige tussenstations. Verder noemt generaal Khodaidad, want zo heet deze zand-naar-de-woestijn-drager, jammer genoeg ook geen namen. En dan bedoelen we niet die van de gebroeders Kharzai met wie de CIA tikkietakkie speelt, maar die van de westerse bondgenoten. De jongens die al sinds Vietnam hun speciale operaties en andere profijtelijke teringzooi financieren met de winsten uit de handel in verwarrende middelen. Nee, daarvoor moet je naar een nieuwe bijdrage van Sibel Edmonds, die de klokken blijft luiden tot de kerk barstens vol zit met kloothommels en shitheads. Heel recentelijk wees zij op ene Don Ritter. Een gozer die tussen 1979 en 1992 voor de partij van de Bushes, Cheneys en Rummies een Congresstoel warm hield. Donnie zat in die periode ondermeer in een Task Force om de tegen de Ruskies knokkende Afbaarden te ondersteunen met allerlei modern wapentuig. Tegen betalingen in natura. En dan praten we niet over boter, kaas en eieren. In die tijd confereerde hij dus ook uitgebreid met afgevaardigden van de latere directeur van het Flying Circus, een setje Saudi's, een etuitje Paki's. etcetera. Samen met luitjes van het Amerikaanse Buza, het Pentagon en een paar speurneuzenclubs. En we weten wat daaruit volgde. In 1996 schopte onze Donnyboy de Afghan Foundation op de wereld. Heet sinds kort Afghan-American Foundation en Quayum Karzai maakt er ook prominent deel van uit. Maar daar bleef het niet bij. Ritter stond ook bij het kraambed van de Afghaans Amerikaanse Kamer van Koophandel. Dit keer hand in hand met Mahmoud Karzai. En wat doet die verzameling eikels daar nou eigenlijk buiten fanatiek vergaderen? Ze laten in navolging van de beetje domme prins Willem Alexander, zijn vrouwtje en meneer Fentener van Vlissingen een vakantieoord verrijzen. Nee, nee, niet in Mozambique, anders krijg je op je lazer van die ouwe veilingbaas, maar in de rustieke Panshir Vallei. Verder zijn ze bezig met de bouw van een bescheiden fabriek voor kleine metaalproducten ten behoeve van een soort Gamma in Herat, een consultance- en adviesbureau in Kabul voor lieden die daar hun poen willen kwijtraken en een was- en strijkinrichting voor zowel burgers als militairen in en rond Kabul. Dat laatste is wel heul ironisch. Vooral als je weet dat vriend Ritter's belangrijkste zakenpartner Abdul Rahim Wardak heet. Collega van Eimert van Middelkoop en een van de sleutelfiguren op de wereldmarkt van hero en wiet. En Eimertje en Maxiempje maar dubben of we na het aflopen van ons mandaat in 2010 nog meisjes en jongens naar Afbaardistan moeten sturen. Kom op boys, we laten ons toch niet de Beemsterkaas van ons brood jatten door zo'n boerenleut als Ritter! Gaan met die banaan! Anders houden we geen bank meer over.
Lont in 't Kruitvat (2)
dinsdag 3 november 2009 De krakers van kraakgroep de Lont in 't Kruitvat moeten vandaag (dinsdag, voor 12.00 uur) het pand verlaten op grond van brandveiligheid. Dat heeft de gemeente ze gistermiddag opgedragen. De gemeente 's-Hertogenbosch heeft aangeboden om dinsdagmiddag met de krakers om de tafel te gaan zitten, zonder daarbij het ultimatum in te trekken. De krakers hebben aangegeven graag met de gemeente te willen spreken, maar het pand niet te willen verlaten zonder de garantie dat het pand brandveilig en bewoonbaar gemaakt wordt. Ze willen dat er weer een opgang komt naar het woongedeelte, en dat de woning weer toegevoegd gaat worden aan het Bossche woonbestand. Volgens de krakers staat wonen boven het eigendomsrecht. De gemeente Den Bosch laakt haar taken als toezichthouder op de woonmarkt, terwijl ze wel de middelen heeft om de schrijnende leegstand aan te pakken. Daarom weigeren de krakers te vertrekken tot de gemeente haar taken op het gebied van sociale huisvesting serieus uitvoert. Ze vinden het waanzinnig dat vanwege twee extra meter winkelruimte de opgang naar 500 vierkante meter aan woonruimte moet verdwijnen. Dit is niet alleen het geval bij het Kruidvat, maar bij vele winkels en bovenwoningen. Commercie gaat boven wonen, en de krakers vinden dat dit de stad slechter maakt. Ze willen woningen boven winkels in plaats van winkelen boven wonen. Uit gesprekken met buurtbewoners blijkt dat weinig van de woonruimten aan de brandveiligheidseisen voldoen. Zo is er zelden sprake van een nooduitgang, of een andere manier om te vluchten. Ze vragen zich af of de gemeente deze woningen dan ook gaat ontruimen.
(Overigens zijn er in het afgelopen weekend meer dan 20 woningen in heel het land toegevoegd aan het woningbestand door ze te kraken - zie kraakactiedagen)
Thriller
dinsdag 3 november 2009 Wat denk je? Zou een of andere schrijverd al bezig zijn met een thriller over de ondergang van de DSB? Zoiets als de Banco Ambrosiano, maar dan in Wognum. Zie je het voor je? Een eenvoudige bromsnor die zich opwerkt tot bankier. Met in de loop van de tijd een grijze geitenbreier van het Amsterdamse smurfencorps als intrigerende perswoordvoerder, een eigen voetbalclub, een eigen kunstcollectie, connecties in de wasserij-branche, een prive-jet, bodyguards, Russische kennissen, optrekjes in Spanje en Drente enzovoort enzovoort. Maar ook met grimmige vijanden. Met afgetrapte spijkerbroeken, driedelige krijtstrepen en bivakmutsen. Plotseling een aardbeving van 7,5 op de schaal van Lakeman en Dirruk's bouwwerk staat op instorten. De minister van Financien doet al rapido zijn duim naar beneden. Het hoofd van de centrale bank idem. Maar een kadi houdt de zaak nog een week in de lucht om een roedel coyotes in de gelegenheid te stellen om tegen de muren te pissen. Dan valt het doek. De Scheringavlag wordt neergehaald. Er wordt een curator opgetrommeld en twee deftige luitjes nemen het toezicht op de boedel over. Een van ouwe adel en een van eenvoudiger komaf, Rutger Schimmelpenninck en Joost Kuiper. O.k., nog geen Dan Brown. Of een troela uit Bergen. Maar wat dacht je van een handje sheiks? Of nog beter, een snuifje Gazprom? Daar moeten toch op zijn minst wat Russische maffiosi uit te peuren zijn. Misschien kennissen van Dirruk's vroegere kennissen. Niet genoeg? Een geheim genootschap erbij? Wat dacht je van deze? In 1993 nam Joost Kuiper het leiderschap van de Optiebeurs over van founding father Tjeerd Westerterp. Begin 1994 presenteerde broeder Joost dus voor het eerst het jaarverslag van het poenvehikel. Kwamen vragen over uit de vergadering. Ook over de veranderde huisstijl. In de paperassen wiemelde het namelijk ineens van de passers, linealen en andere attributen voor precies metselwerk. Het eenvoudige antwoord op die vragen kwam van Alan van Griethuysen (nog steeds een van de optiepilaren) en luidde: "De een heeft paarden als hobby (Tjeerd, red.), de ander weer wat anders". Zo, asjeblieft, vrijmetselarij. Nou nog iemand aan een touw onder de Magere Brug en je hebt een bestseller. En een fillum. The Fall of the House of Dirruk. Iemand?
Sssssst (3)
maandag 2 november 2009 Net Baantjer, maar dan anders. Timothy Hampton, een 47-jarige Britse atoombolleboos maakt in Wenen een zwieber van 17 hoog naar beneden en is zo dood als een pier uit 1200 voor Christus. Vraag: pleegde hij zelfmoord? Werd ie naar beneden gemieterd door een onverlaat? Of was het gewoon glad boven? Volgens een expert met een stethoscoop ging het om zelfmoord. Smurfen blij. Maar het lag wat moeilijk, want er was geen afscheidsbrieffie aan vrouw en kroost. Dan maar een second opinion. En jawel, professor Kathrin Yen van het Ludwig Instituut in Graz vond met een CT-scan verdachte sporen in de nek van Timothy. Nee, geen tekenen van verwurging. Meer dat er met Timothy gesleept was. Van de zesde verdieping waar hij werkte naar de zeventiende en dan hoppa. Is nog theorie en Kathrin had nog niet voor een yen politiemateriaal onder ogen gehad. Maar de hele zaak in een Sachertorte verwerken en dan overgaan tot de orde van de dag is er niet meer bij. Dus werk aan de winkel voor die Herren De Cock (mit C,O,C,K), Vledder und wie die Namen weiter auch sind in Oesterreich. Kunnen ze meteen het stof van dat andere dossier afblazen. Dat van die stijf anoniem gehouden Amerikaan die nog geen jaar geleden eenzelfde vlucht ondernam cq. onderging. Gek, maar het is net of we Anton Karas weer horen. Stay tuned.
Khanebraaiers (13)
maandag 2 november 2009 Toen in 1979 de eerste berichten over Abdul Qadeer Khan's nucleaire strooptocht in de internationale mainstream terechtkwamen kregen ze bij Fokker een volwassen beroerte. Had vriend Khan ook bij hun aan verboden boompjes geschud? Er werd binnen het toen nog in volle bloei staande bedrijf aan van alles gefrutseld waarvoor in een land als Pakistan en aanpalende gemeentes zomaar een veld vol kamelen werd neergelegd. Zoals aan de al eerder vermelde verfijning van de metaal-op-metaal techniek, aan radarapparatuur, Honeywell zonnepanelen voor het satellietprogramma van de NASA, de Goalkeeper, de aandrijving van een standaardfregat en onderdelen van de Atlantique Breguet. Om eens een leuk lijstje inmekaar te hangen. Wat doe je in zo'n geval? Je belt de BVD en je zegt dat er nog een vette file van Khan bij jou in de kluis ligt. Aldus geschiedde. En binnen twee uur kwamen een paar hoge jongens uit het geheimzinnige wereldje van de vaderlandse speurneuzen bij Fokker binnenzeilen: een BVD-er van wie de naam bij onze bron niet meer naar boven wilde borrelen, kolonel D. van de Marine Inlichtingen Dienst en kolonel B. of kapitein S. of allebei van de Luchtmacht Inlichtingendienst (1). Er volgde een ernstig gesprek met veel koffie. De dossiers werden doorgenomen en aan het eind van de rit meegenomen. De Fokkers werd nog eens uitbundig gewezen op hun zwijgplicht. Er kwam een onderzoek op gang. Vooral naar de manier waarop Abdul eventueel interessante spulletjes naar zijn vaderland zou hebben kunnen loodsen. Er kwam een bedrijfje uit het Haarlemse omhoog, een meneer op de Iraanse ambassade en een dochteronderneming van Blauwhoed. Maar echte bewijzen? Nou nee. De zaak werd begraven. De schade viel mee en er was al genoeg gezeik over Khan. En de Tweede Kamer? Ja, daaag.
(1) Nog een vette annekedote: kapitein S. was getrouwd met een Israelische dame, die heel wat alleraardigst materiaal richting Tel Aviv sluisde. Maar what's new pussycat?
Blik op de weg (4)
zondag 1 november 2009 Wat was erger deze week? Dat een polletieke kneus serieus in verband werd gebracht met het presidentschap van Europa. Dat een overgeschilderde bewegingsspecialist met Indo-Israelische banden een extreem-rechts stempel op zijn reet kreeg. Of dat een bom 120 marktgangers in Peshawar om zeep hielp. Wij dachten het laatste. Maar wij zijn ook maar wij. Trouwens, nu we het toch over het toenemende geweld in Pakistan hebben, deze serie is op gang gebracht door de aanhouding van Willem en Tom. Twee Nederlandse leeuwen die onze ambassade in Islamabad moeten verdedigen als volgelingen van Captain Caveman de gore moed mochten hebben om met hun tengels aan ons grondgebied te komen. Helaas werd ons dappere duo aangehouden in een auto met ondiplomatieke nummerborden, wapentuig in de kofferbak en een Amerikaanse kok-chauffeur als bumperklever. Het vermoeden was dat Willempie en Tommie in het geweer waren voor de baasjes van de bumperklever. U weet hoe het afliep. Denk je nou ja, een incident. Vort. Maar afgelopen week was er sprake van een mega copycat. En weer in Islamabad. Daar werden door een koppel Pakistaanse smurfen twee auto's aangehouden met valse nummerplaten. Zaten in totaal vier Amerikanski's in die bezig waren met het fotograferen van interessante gebouwen. Misschien nog zo erg niet, maar ze hadden een paar M-16 A1 geweren bij zich. Plus twee niet nader gespecificeerde handwapens en een stel lieflijke handgranaten. Bovendien hadden ze voor hun kledij een bezoekje gebracht aan een Afghaanse C & A. De vier feestneuzen werden door de betrokken smurfen meegenomen naar het buro voor een grillbeurt, maar binnen een uur stonden ze weer op straat. Na ingrijpen van het Pakistaanse ministerie van Binnenlandse Zaken. Nee. Het woord conspiracy zal u van ons niet horen. Maar Allah hoort ons brommen. Stay tuned.stellin
Lont in 't Kruitvat
zaterdag 31 oktober 2009 Vanochtend heeft de Bossche kraakgroep de Lont in 't Kruitvat het pand boven de winkel 't Kruidvat aan de Hooge Steenweg te DenBosch gekraakt. Deze actie is een onderdeel van de landelijke kraakactiedagen, die dit weekend in heel Nederland plaatsvinden. De krakers willen hiermee protesteren tegen woningnood, en tegen het feit dat er boven en achter winkelruimtes veel woningen leeg staan. Veel van deze woningen, zoals ook dit pand, hebben geen eigen opgang meer, en worden zo aan het woningbestand onttrokken. De krakers vinden dit asociaal, en vinden dat deze woningen weer teruggenomen moeten worden. Door de woningen weer bewoonbaar te maken wordt ook gezorgd voor een levendigere binnenstad, die voor meer dient dan alleen winkelen en uitgaan. Daarbij wordt het pand door bewoning tegen verpaupering beschermd. Ook is deze actie een protest tegen het komende kraakverbod. Dat zal zorgen dat duizenden vierkante meters woonruimte leeg zullen blijven staan, en dat de lokale gemeentes daar niks tegen gaan doen. Met de huidige wetgeving is er al voldoende mogelijkheid om leegstand aan te pakken, en eigenaren te dwingen hun panden te gebruiken. Gemeenten gebruiken deze wetgeving echter niet, en zullen dit na 't kraakverbod ook niet gaan doen. Waardoor het kraakverbod een leegstandswet wordt. De krakers willen dat de eigenaren aangepakt worden, en niet degenen die protesteren tegen wanbeleid en speculatie. Het kraakverbod betekent dat gedupeerden van dergelijke wantoestanden gecriminaliseerd gaan worden, door hen een effectieve manier van protest te verbieden. Maar hoe dan ook zal het kraken, wet of geen wet, doorgaan, omdat de nood te hoog is, en de leegstand te groot. Een goed voorbeeld van wanbeleid rond woningen is ook het pand achter en boven Hinthamerstraat 73 in DenBosch, dat tot twee maal toe gekraakt en illegaal ontruimd is. Het achterpand is nu door de eigenaar uitgesloopt, waardoor woonruimte voor ongeveer 6 studenten nu verdwenen is. De ruimte boven de winkel staat nog steeds leeg, terwijl er plek is voor nog 6 studenten, of 2 appartementen. Na de ontruimingen zijn hier raadsvragen over gesteld, maar ondanks alles weigert de gemeente de wet te hanteren. Ook na invoering van het kraakverbod zal hier niks aan veranderen.
Gelukkig, de recessie is voorbij
vrijdag 30 oktober 2009 Het BNP van de Verenigde Staten is het afgelopen kwartaal met 3,5 procent gegroeid. Hoera, de groene loten zijn nieuwe boomstammen geworden. Als je naar Amerikaanse televisiezenders kijkt dan is alles weer zoals het moet zijn, veel gehijg en geschreeuw want het gaat weer goed. Deze presentaties voldoen allemaal aan de ingeslopen standaard van de nieuwsmedia, nieuws is show en moet vooral afleiden, kortom oppervlakkigheid troef. Want, als iemand de moeite genomen zou hebben om even te kijken naar die geweldige cijfers, dan was al snel duidelijk geworden dat 1,66 procent van die groei afkomstig was van de verkoop van auto's. Zou die stijging van autoverkopen iets te maken gehad kunnen hebben met de subsidie op ouwe bakken (cash for clunkers)? Jammer dat die subsidie alweer afgelopen is, evenals de subsidie op het kopen van huizen. Dat wordt weer wachten op nieuwe cijfers, maar ... het gaat goed.
Khanebraaiers (12)
vrijdag 30 oktober 2009 Van wie hij een zetje kreeg bij zijn sollicitatie bij Fokker weten we niet, maar het onderzoek naar Abdul Qadeer Khan's achtergronden stelde niet al teveelvoor. Ondanks het feit, dat hij werd gescreend door twee erkende speurneuzen: Herman H. en John W.. Respectievelijk namens de afdeling industriele beveiliging van de inlichtingendienst van de luchtmacht en de afdeling Personeelszaken van Fokker zelf. Uiteraard allebei met een lifeline naar de toenmalige BVD. En dat was niet voor niks, want Abdul zou gaan knutselen op het Technologisch Centrum waar allerlei zaken voorbijtrokken die op het verlanglijstje van de Ruskies stonden. Zoals de techniek van verfijning bij metaal op metaal. In verband met een ongezonde belangstelling daarvoor werd in die periode een meneer Kuznetsov vriendelijk verzocht op te zouten naar Moskou. Maar onze vriendelijke vriend Abdul nam volgens onze informant de hele technische documentatie van dit project voor studiedoeleinden mee naar huis. Iets wat hij later zou herhalen met paperassen van het FDO en Urenco. Ook bij die clubs had hij trouwens naar later bleek zonder al te nauwkeurige screening zijn entree gemaakt. Daar was nogal wat deining over, ondermeer in de Tweede Kamer. Maar daar wisten ze ook niet dat Abdul al in een eerder stadium door de screeningsmolen was gehaald. Bij Fokker. Stay tuned.
Deal (3)
vrijdag 30 oktober 2009 Hoe was het ook weer? O ja. De Italianen hevelden tig euro, een paar blikken ravioli en foto's van oom Silvio's minderjarige veroveringen over naar de Talibanjers om ze te laten ophouden met die vervelende aanvallen op hun vakantieoord in Afbaardistan. Werkte niet honderd procent, maar waar gedeald wordt valt wel eens een kilo. De Canadezen deden het weer anders. Die stortten poen op de rekening van de softe Talibanjers om zich verder niet te bemoeien met de hardliners en zich uit te leven in de teelt van spruitjes en het afromen van de geiten. En wat denk je? Gaan de Amerikanski's nu ook toe over. Vraag is wel of het Caveman-team genoegen neemt met Amerikaanse dollars, want voor je het weet zijn die net zoveel waard als een pepernoot van de katholieke concurrentie. Maar alles is welkom. Overigens is het overmaken van poen niet het enige besluit dat de pas benoemde vredesduif in het White (correctie: Black) House heeft genomen om de war on terrorism van een fris verfje te voorzien. De jongens en meisjes in het poppyveld mogen met ingang van heden elke drugshandelaar die verdacht wordt van connecties met de Talibanjers zonder vorm van proces voor zijn klus schieten. War on terror meets war on drugs. Dus die drugshufters zijn gewaarschuwd. Hun kop gaat eraf. Tenzij ze overstappen naar de exportafdeling van de CIA om hun spulletjes op de wereldmarkt te zetten. Net als de broer van prez Karsai. Dan mag je nog effe blijven leven. Kassa.
Terra Vulgaris (27)
donderdag 29 oktober 2009 Iets kleins maar fijns. Heeft te maken met die factuur uit Beverly Hills die in de geurige aflevering van 28 oktober jl. voorbijkwam. Had volgens Hans Noomen, het ouwe opperhoofd van Terra Vitalis en tegenswoordig een Royal vastgoedboer, betrekking op het zoeken naar nieuwe groene grond. Daar wilde onze blauwe speurneus uit Haarlem al niet aan. En terecht. Want laten we nu iemand tegenkomen in de wandelgangen die precies wist wat die factuur inhield. Het ging om schoolgeld. De koters van Hansepans gingen op dezelfde school als die van zijn gappie uit de Beverly heuvels. En toen Hans effies niets had vroeg hij aan zijn gap of die het bedragje wilde storten op de rekening van de exclusieve leerfabriek. Dat wilde gap wel. En de schuld werd later vereffend met een factuurtje naar de Terra-ruif. Het mag misschien niet, maar het werkt wel. Stay tuned.
Change you can believe in
donderdag 29 oktober 2009 Weet je het nog -bijna een jaar geleden- de verkiezingsstrijd in de VS. De tot in de oneindigheid herhaalde belofte van verandering, na 8 jaar Bush. Wel, we weten wat daarvan terecht gekomen is. Weinig. Hobama is president, maar de gewone man en vrouw in de straten in de VS schieten er niet veel mee op. Wel zijn 'vrienden' de bedrijven en netwerken die hem naar voren hebben geschoven. Een van de laatste voorstellen van het Witte Huis betreft de TARP gelden, de belastinggelden die beschikbaar werden gesteld om de grote financiele instellingen te 'redden'. Twee jaar en 700 miljard zou toch wel voldoende zijn. Die TARP loopt binnenkort af en ja wat dan? Helemaal in lijn met Hobama's houding met betrekking tot de grote financiele instellingen ligt er een nieuw TARP voorstel: de Resolution Authority for Large, Interconnected Financial Companies Act of 2009". Haha, geweldig. Allereerst is er geen tijdslimiet van jaren meer, en het bedrag wordt ongelimiteerd. Bovendien wordt de controle vanuit het Congres uitgeschakeld (niet efficient, neem ik aan). Als klap op de vuurpijl kunnen alleen de twintig grootste financiele conglomeraten er gebruik van maken. De rest niet. Maar de rest van die instellingen, de kleinere dus, zullen door middel van een speciale belasting worden aangeslagen voor de verliezen van de grote. De schaamteloosheid waarmee de omgangsvormen van het bedrijfsleven (hoezo democratie en controle) als basis gaan gelden is stuitend. Net zo stuitend als het feit dat dat allemaal beschouwd wordt als een soort natuurgeweld. Ook in dit land.
Khanebraaiers (11)
donderdag 29 oktober 2009 Je kan wel roepen "ik zeg nog zo, geen bommetje". Maar dat helpt niet in een land als Pakistan. En hoe meer je met drones rondstrooit, met Glocks17 rondrost en de boel papt en nat houdt met blackwater, hoe eerder de dag lijkt te komen dat discipelen van Captain Caveman hun activiteiten uitbreiden naar Kahuta. Het ouwe hoofdkwartier van Abdul Qadeer Khan. De man die dankzij onze genereuze steun de vader van de Islamitische atoombom werd. Een steun die al begon tijdens zijn verblijf in Delft, waar hij volgens de officiele versie in 1967 zijn studie afrondde. Om vervolgens in Leuven nog meer kennis en kennissen te vergaren. Dat Belgisch avontuur zou vijf jaar hebben geduurd. Toen studeerde hij af en viel met zijn metallurgische neus in de nukeboter bij het FDO in Amsterdam. De rest is bekend. Voor zover die ons verteld is. Brengt ons op een nieuwe story. Gaat over de vijfjarige periode waarin hij in Belgie zou hebben gestudeerd. Dat zou volgens nieuw aangeboorde bronnen niet helemaal juist zijn. Vriend Khan zou namelijk in de jaren 1967/1969 bij Fokker hebben gewerkt, alwaar meneer rondstapte met een badge met een volle kleurenbalk. Abdul Qadeer had namelijk een B-Clearence. Tot het niveau geheim mocht ie overal in grasduinen. Maar net als later bij het FDO en bij Urenco liet de populaire Paki zich daardoor niet weerhouden. Althans, zo is het verhaal. Voor meer lekkere hapjes uit deze kakelverse cuisine ... stay tuned.
Niet elke melk is goed voor elk
donderdag 29 oktober 2009 Als je ze allemaal nog hebt kan je het op je vingers natellen. Zelfs als je Lakeman heet. Dat een kleine vloot van incassobureaus dagelijks aanlegt bij de wrakke vlonder van luitjes die nog stevig in het rood stonden in de boeken van Dirruk's vlaggenschip. Bij curator Houthoff Buruma hebben ze namelijk geen boodschap aan allerlei saneringsafspraken tussen de Dracula Scheringa Bank en zijn halfdooie klanten. Die willen gewoon poen zien om de grote schuldeisers aan het eind van de rit alsnog een Zwitserlevengevoel te bezorgen. Is hun taak nou eenmaal dus niet liggen te plassen. Een van die incassobureaus is trouwens de BV Inspectrum uit Heerhugowaard. Notabene een onderdeel van DSB en als een van de weinige very much alive, kicking and profiting. Vooral dat laatste bracht het toptrio van de onderneming op het idee om aan te kloppen bij voornoemde Houthoff met een voorstel. Ze wilden hun eigen tent graag overnemen. Hadden we gehoord uit de zompige spelonken van Dirruk's ruine. In vroeger dagen pleurden wij zulke nieuwtjes zonder te knipperen op het net. Maar we zijn tegenwoordig zo netjes als Ot en Sien tussen de boterbloemen. Dus stuurden wij de volgende mail naar Inspectrum:
"Ons is ter ore gekomen dat drie topfunctionarissen van Inspectrum een overnamevoorstel hebben gedeponeerd bij de curator van DSB om zo zelfstandig verder te kunnen opereren. De curator zou dit geweigerd hebben. Voornoemd drietal zou nu overwegen een advocaat in de arm te nemen om te zien of de curator met juridische argumenten bewogen kan worden op zijn schreden terug te keren".
Denk je? In plaats van lekker transparant gewoon te antwoorden dat dat zo is, schuiven ze onze vraag door op het bord van Houthoff Buruma. En wij krijgen een missive van een curatore werkneemster dat over dit soort zaken geen mededelingen worden gedaan. Kennelijk heerst in dit soort contreien de gedachte: eerst melken en als die koe leeg is kunnen we hem altijd nog slachten. Eigenlijk zielig. Maar we kunnen altijd nog boer Lakeman bellen. Kijken of hij die koe kan redden.
Terra Vulgaris (26)
woensdag 28 oktober 2009 Dat zijn geen oliebollen hoor. Die snuffelaars van de blauwe brieven compagnie. Neem bijvoorbeeld die boy die Terra Vitalis en dan vooral oud-bestuurder Hans Noomen onder zijn vergrootglas heeft geduwd. Die heeft zelfs op de kleintjes gelet. Zo vond ie in de fragmentarische boekhouding een factuurbedragje van 34.590 euro. En eentje van 7092. Waar praat je over? Die rekening van 34.590 was door Keymedia Management Incorporated uit Beverly Hills ingediend bij Terra Vitalis BV en die had hem doorgestoten naar Pleuris Bak Met Geld. Het rekeningetje van 7092 was door Icarus Consultants uit Grenada bij Terra Vitalis International BV in de bus geduwd. Vriend Noomen verklaarde op 24 maart van dit jaar dat hij die twee buitenlandse cluppies had ingehuurd om gronden te zoeken voor de voortzetting van de groene activiteiten. Vond onze blauwe speurder niet zoals het hoorde. Want de Stichting Terra Vitalis had tot taak gronden te zoeken en niet de onderhangende BV's. Kwam nog bij dat Icarus ook nog een adres in Zwitserland had. En laat dat nou hetzelfde wezen als dat van Moneynet, het ouwe onderkomen van Hansepans (1). Bovendien herhaalde de geschiedenis zich opnieuw. Volgens onze Spaanse hondensponsor (2) zouden de overeenkomsten met de beide onderneminkjes in de administratie moeten zitten. Ja, doei. Niet te vinden. Slotsom:
"Er zijn gelden onttrokken die zijn gebruikt voor uitgaven, waarvan het zakelijk karakter niet aannemelijk is gemaakt. Door deze handelwijze heeft er benadeling van de crediteuren plaatsgevonden. De belastingdienst behoort tot de crediteuren. Ik merk dit aan als onbehoorlijk bestuur".
O.k. Lijkt op het sexueel vermorzelen van een mier. Maar het is wel volledig in lijn met de rest van het blauwe "rapport inzake een ingesteld onderzoek naar Terra Vitalis International". Stay tuned.
(1) Zie aflevering 21 van deze serie. (2) Zie de serie Doggies, aflevering 2 en verder.
Tapjes
woensdag 28 oktober 2009 Dat heb je tegenswoordig met telefoontapjes. Ze zijn gewoon niet meer te vernietigen. Daarom heeft het Joegotribunaal in Den Haag nu de beschikking over smakelijk materiaal waarop Rado Karadzic is te horen. Zo tettert de ouwe Bosniboef vlak voor het uitbreken van de burgeroorlog in zijn land bijvoorbeeld het volgende:
"Ik denk dat het duidelijk is voor het leger en eigenlijk voor iedereen. Het wordt een bloedbad".
Dit is ook een leuke:
"We zullen Europa duidelijk maken dat ze moeten opfucken en niet moeten terugkomen voordat de klus is geklaard".
Of je daarvoor iemand levenslang in een kruipruimte kan proppen is de vraag. Maar wat denkt u van deze?:
"Er komen geen Muslimgemeenschappen in Servische gebieden. Van zijn langzalzeleven niet. Alle probeersels in die richting worden opgeblazen. Er wordt geen land aan Muslims verkocht. Dit is een gevecht tot het einde. Het gaat om levensruimte".
Dat laatste brengt ons terug naar de periode waarin een schilder met een excentriek snorretje hetzelfde begrip introduceerde in het Duits. Zit je in de jaren dertig van de vorige eeuw. Ouwe meuk zou je zeggen, maar wie effies de moeite neemt om naar Jeruzalem en wijde omgeving te loeren weet dat dat begrip nog steeds in volle bloei staat. En wat het afmaken van Muslims betreft. In wezen heeft Rado de pech dat ie de bijl ter hand nam voor 9/11. Nu zou hij via de Fleurop zonder twijfel af en toe stiekem een bossie bloemen krijgen voor zijn vuile werk. Misschien zelfs wel uit Nederland. Want Muslims? Brrrr.
Het gaat weer goed, toch?
dinsdag 27 oktober 2009 In "aanwezig" van Jerry Kosinski refereert de hoofdpersoon voortdurend aan de natuur. Als politici, economen of andere bovenbazen over "groene loten" spreken komen ze wellicht uit het universum van Chance. Niet uit deze wereld, waar de verdorring toeslaat. Althans voor de gewone mensch. Neem de VS, afgelopen september. Bijna 10 procent werkloosheid (officiele statistiek, na 27 weken werkeloosheid valt men buiten de statistiek, dus de werkelijkheid zal wel een heel ietsje meer zijn). Alleen al dit jaar zijn 106 banken gesneuveld, lopen de verliezen op creditcards enorm op (Citibank komt al met rentes van bijna 30 procent). We zullen maar zwijgen over het aantal huisbezitters dat stopt met het betalen van de hypotheek. Zakelijk onroerend goed hypotheken zijn nu aan de beurt, met betalingsachterstanden op 6 procent van alle uitstaande hypotheken. De grote banken stoppen hun overheidssteun of in de Fed (meer dan 1.000 miljard) of spelen het speculatiespel met aandelen en derivaten gewoon opnieuw. Maar bedrijven financieren staat momenteel niet op het lijstje van de heren. Ondertussen kun je in Detroit al voor 500 dollar een huis kopen, maar wie wil dat? Groene loten, ja over de huizen en fabrieken gewoekerd. Leegstand, werkloosheid, armoede, geen sociale voorzieningen (o ja, de Here) en uiteraard geen sociale verzekeringen. De Verenigde Staten zijn het lichtend voorbeeld. Nog ietsje meer modernisering en dan halen we ze hier wel in.
Amen
dinsdag 27 oktober 2009 Als je hier een beetje kritische journalistiek bedrijft heb je tegenwoordig een goeie kans om voor de kadi te worden getrokken en tegen een boete aan te lopen die je vrijheid van meningsuiting op de glijbaan zet. Tenzij je de poten neemt naar Thailand of een andere randgewest. Maar da's nog niks vergeleken met Honduras, waar eind juni een militaire coup werd gepleegd om te voorkomen dat de gekozen president Zelaya zijn land linksaf zou manouvreren. Officieel keurden Brussel en Washington de coup af, maar er zal in die machtscentra her en der wel een zucht van verlichting zijn geslaakt. Want Latijns Amerika langzaam te zien veranderen in Links Amerika is niet iets waar ze in de slagschaduw van Manneke Pis en die mevrouw met die waakvlam zitten te wachten. Inherent aan de coup is in Honduras ook het pro-Zelaya geluid praktisch verstomd. De enige krant die het aandurft om het nieuwe regime bij de ballen te grijpen is El Libertador. Met gevaar voor lijf en leden van de redactie. Op 21 oktober jl. kreeg eigenaar en hoofdredakteur Jhonny Lagos een telefoontje van een met hem sympathiserende militair. Die liet weten dat er een onderonsje was geweest tussen de couppresident Roberto Micheletti en staatsecretaresse van Justitie Martha Lorena Alvarado. Daarbij was besloten om Lagos ergens in de komende tijd uit te schakelen. Met name juf Martha was pissed off, omdat zij op een gepubliceerde lijst van coupplegers voorbijkwam als vertegenwoordiger Opus Dei. Een beruchte katholieke lekenorganisatie, die in de Da Vinci Code haast uit het leven gegrepen een moordenaar op stap stuurde om de reputatie van Jezus binnenboord te houden. Of de club van juf Martha eind september ook de hand had in de ontvoering, het aftuigen en het uitdoven van peuken bij een van Lagos' medewerkers is nog duister. Maar die zieke gebeurtenis vond wel plaats nadat Jhonny een paar vredespogingen met de strooppot had afgewezen. Vraag nu is niet of Lagos en El Libertador van het tapijt zullen verdwijnen. Vraag is alleen wanneer. Mede in de naam van de vader, de zoon en de heilige geest. Amen.
Variant
dinsdag 27 oktober 2009 Bush verschijnt ook dinsdag niet op de zitting.
George W. Bush zal ook vandaag niet aanwezig zijn op de tweede dag van het proces tegen hem in het Irak-tribunaal. Dat heeft een van zijn juridische adviseurs gisteren gezegd tegen het ANP, na een bezoek aan de ex-president van de Verenigde Staten. Tot diep in de nacht was Bush enthousiast bezig met de voorbereiding van zijn zaak en hij heeft voorlopig geen tijd om het proces bij te wonen. Bush kondigde vorige week woensdag aan dat hij de start van zijn proces zou boycotten omdat hij niet voldoende voorbereidingstijd had gekregen. "De grootste, meest gecompliceerde, belangrijkste en gevoeligste zaak die ooit voor dit tribunaal is gebracht staat op het punt te beginnen zonder gedegen voorbereiding. En als ik niet voorbereid ben, dan is het helemaal geen rechtszaak" betoogde de voormalige president. Bush zal elf aanklachten wegens genocide en oorlogsmisdaden ten laste worden gelegd. Hij zou als politiek leider van de Verenigde Staten verantwoordelijk zijn geweest voor de wreedheden die tijdens zijn ambtsperiode zijn gepleegd in de oorlog die sinds 20 maart 2003 in Irak wordt gevoerd en waarin naar schatting nu al rond de 700.000 Iraki's de dood vonden. De misdaden waarvan Bush beschuldigd wordt zullen chronologisch behandeld worden, te beginnen met de inval in Irak die werd gerechtvaardigd door het fabriceren van vals bewijsmateriaal. De massamoord op duizenden Iraki's in Fallujah in november 2004 komt het laatst aan bod. Naar de andere hoofdverdachte, de voormalige Brits premier Tony Blair, wordt nog gezocht. Naar verluidt zou hij zich regelmatig ophouden in de hoofdsteden van verschillende landen in het Midden-Oosten en wordt gezien als de voornaamste kandidaat voor het presidentschap van de Europese Unie. Dit was Kleintje Muurkrant vanuit Den Bosch. Prettige dag nog.
De schaduw van Bernie
maandag 26 oktober 2009 En wij maar denken dat die meneer Madoff de meeste poen heeft verdiend aan zijn Ponzi-vehikel. Nee, nee, is niet zo. Tuurlijk, hij zat er warmpjes bij voordat ie op de onderste etage van een ijzeren stapelbed werd gedeponeerd. Maar ene Jeffry Picower had het beter geschoten. Die heeft namelijk in twaalf jaar tijd ruim 7 miljard dollar uit Madoff's kudde spaarvarkens gehengeld. Samen met April Freilich, heel toevallig een naamgenoot van een van de hoofdrolspelers in het tenenkrommende toneelstuk rond Danny Klomp. Nou het rare. Picower en zijn vrouwtje waren om de donder geen armoedzaaiers, maar hun hele hebben en houden bleek bij een officiele snuffelbeurt lang geen miljarden waard te zijn. En de vraag is nu waar die miljarden zijn gebleven. En of Picower stiekem een een-tweetje met Bernie deed. Normaliter zou vriend Jeffry binnenkort bezoek moeten krijgen van een vlucht vertegenwoordigers van de lange arm. Maar er is een probleempje. Hij werd gisteren aangetroffen op de bodem van zijn zwembad. Zonder snorkel. Zijn vrouwtje en een hulp in de huishouding hebben hem nog schielijk opgedregd en toegeschoten ambulanceboys hebben nog twintig minuten lang geprobeerd het leven in hem terug te pompen. Maar vergeefs. Volgens een woordvoerder van de lokale smurfenbrigade ging het om een gewoon verdrinkingsgevalletje. Sure.
Hellup
maandag 26 oktober 2009 Is ooit eens uitgevlooid: wij betalen twee meloen per dag om van Afghanistan een westerse kolonie te maken, waar je bijvoorbeeld lekker kan kamperen met elke avond een geit op de barbeknoei zonder te worden lastiggevallen door kalashnikovbaarden. Moet er nog heel wat gebeuren. Bijvoorbeeld aan de zogenaamde infrastructuur. Een beetje knappe wegen om soepeltjes bij de camping te komen. En elektriciteit om je mobiel op te laden en de pils op temperatuur te houden. Om eens wat te noemen. Maar omdat een hoop van die twee meloen verloren gaat aan zinloos vuurwerk en een krat corruptie schiet die modernisering niet erg op. Zelfs niet als je er vier meloen per dag van maakt. Neem nou de Amerikanski's. Die hebben een paar maanden geleden een nagelnieuwe electriciteitcentrale neergepoot in de buurt van Kabul. Kostte ruim 310 meloen dollar. Kan je mauwen dat een dollar geen ene reet meer waard is en dan heb je gelijk. Maar 310 meloen is bijmekaar nog een aardig bedragje. En je mag toch verwachten dat je daarvoor in ieder geval je pils koud kan houden. Kan ook. Je houdt het alleen niet voor mogelijk hoeveel het kost om die centrale aan de gang te houden. Hij loopt namelijk op diesel en de aanschaf daarvan kost de Afghaanse regering 70 meloen dollar per jaar. Komen nog een geschatte 60 meloen bij voor onderhoud etcetera en je gaat begrijpen waarom dat zootje ongeregeld van Karzai nog steeds hero en wiet uitvoert. Om dat laatste wat gemakkelijker te maken hebben de Amerikansk'’s een paar jaar geleden voor 37 meloen een moderne brug aangelegd over de Panj. Een pruttige rivier die de grens vormt tussen Afbaardistan en Tajikistan. Tot dan toe was het zo, dat de drugsboys hun zakken met verwarrende middelen over de rivier moesten gooien of met een schuitje van ouwe autobanden naar de overkant moesten ploeteren. Is nu dus niet meer nodig. Grenscontrole? Is Sinterklaas een Taliban? Op de juiste plaatsen wat ritselen met dollars en je kan zo doorrijden met je handel. En zo zie je maar, onze hulp komt echt wel goed terecht. Maar het duurt nog wel effe voor je bij Sunweb twee weekjes bermbomvrij skien kan boeken voor je hele gezinnetje. Dus voorlopig blijft het behelpen in de Ardennen of op het Kopje van Bloemendaal. Jammer, maar helaas.
Terra Vulgaris (25)
vrijdag 23 oktober 2009 We hebben eerder in deze serie al eens gehint naar de knusse aanwezigheid van gesjochten jongens als Hansje Noomen, Johnny Bus, Paultje Kuiken en Mikey Burbach in een gehuurde hemelbox van de Amsterdamse Arena. Om de wondere werken van de godenzonen onder leiding van een Urugayaanse aartsengel te aanschouwen. En daarbij letterlijk te smikkelen en te smullen uit de Pleuris Bak Met Geld (PBMG). Maar daar bleef het niet bij. Uit het rapport van onze Haarlemse blauwe brieven bomber blijkt dat er ook gesmikkeld en gesmuld werd tijdens concerten van Justin Timberlake, George Michael en De Toppers. Werd allemaal via de geduldige grootboekrekeningen van Terra Vitalis International BV, Terra Vitalis BV, 4S3 Marketing BV weggeboekt bij PBMG. Als marketingkosten, sponsoring, representatiekosten, consumptiekosten en meer van dit soort kroketten. Kijk, en als je nou maar keurig de bijbehorende bonnetjes bewaart en lijstjes van je genojigden bij voornoemde evenementen kan je er nog aardig mee weg komen bij Piet Fiscus. Volgens Hansepans waren die er ook, maar jammer nou onze blauwe vriend kon ze niet vinden in de administratie. Dus wat doet ie op 26 maart jl.? Hij belt met de redelijk gehonoreerde financieel adviseur Johnnyboy Bus. Die moest dat allemaal netjes bijhouden. Maar wat zegt die Bus? Dat er helemaal geen lijsten zijn bijgehouden van al die genojigden. Dus is een uitgave van ruim 310.000 euro niet zakelijk afgedekt. Onze blauwe snuffelaar meldt naar aanleiding daarvan dan ook cooltjes in zijn rapport:
"Ik concludeer dat er uitgaven met een onzakelijk karakter ten laste van de jaarlijkse winst zijn gebracht. Er is niet of althans onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de uitgaven tevens een zakelijk karakter hebben. Er zijn gelden onttrokken die zijn gebruikt voor uitgaven met een onzakelijk karakter. Door deze handelwijze heeft er benadeling van de crediteuren plaatsgevonden. De belastingdienst behoort tot de crediteuren. Ik merk dit aan als onbehoorlijk bestuur."
Kunnen we maar een ding op zeggen: Proost. Stay tuned.
kraken gaat (gewoon) door hoor!!
donderdag 22 oktober 2009 Waar de politiek haar hoofd afwend van het tekort aan woonruimte, staat een kraakverbod wel hoog op de agenda. Aan de werkelijke criminelen wordt voorbij gegaan. Huisjesmelkers, woningbouwcorporaties, speculanten en de overheid werken een tekort aan woonruimte in de hand. Komende zaterdag 24 oktober zal er daarom een demonstratie plaatsvinden in Utrecht. Om te laten zien dat we het niet langer pikken! De woningnood is bij lange na nog niet opgelost (1). Toch wil de politiek een instrument om een zelf in woonruimte te voorzien, namelijk het kraken, moeilijker maken. Dit geeft speculanten, huisjesmelkers en woning- bouwcorporaties de vrije hand om het basisrecht op woonruimte schaamteloos uit te buiten. Kraken gaat door, met of zonder een kraakverbod. Zeker zolang het tekort aan betaalbare woonruimte nog niet is opgelost. Studenten, gezinnen, starters, mensen met een lager inkomen, jongeren en ouderen, zij worden allemaal geconfronteerd met dezelfde problemen op de woningmarkt. Toch probeert de politiek met het initiatief wetsvoorstel kraken en leegstand ieder verzet tegen dit wanbeleid de kop in te drukken. Kom daarom op zaterdag 24 oktober naar Utrecht. Laat zien dat we onze mond niet laten snoeren en dat we het kraken niet achterwege laten met een kraakverbod. Kom met je spandoeken, je muziek, vrienden en vriendinnen, en sluit je aan bij de demonstratie... Zaterdag 24 oktober, 13:00 Mariaplaats Utrecht Kraken gaat door!
donderdag 22 oktober 2009 Na zo'n jaar of zeven beginnen de verklaringen van klokkenluider Sybil Edmonds toch langzaam hun weg te vinden in de mainstream en de vakliteratuur. Neem nou bijvoorbeeld military.com. Een site die zich uitput met nieuws uit de Amerikaanse en globale militaire wereld. Geen links gedreutel. Niet eens Liberal. Maar toch recentelijk een flinke scheut aandacht voor Sybel. Compleet met de volgende kwoot over Marc Grossman en andere oliebollen in overheidsdienst, die van tijd tot tijd zulke gezellige tidbits overhevelden naar belangstellenden in Istanbul en Tel Aviv :
" ... Ambtenaren van het Pentagon zonden die buitenlandse agenten een lijst met namen van lieden die toegang hadden tot gevoelige informatie op het gebied van nucleaire en wapentechnologie. Inclusief hun sexuele voorkeur, de hoogte van hun hypotheek, hun eventuele gokverslaving etcetera. Daarmee gingen die agenten dan aan de slag en trokken die potentiele informanten over de streep".
Chantage dus. En aanleiding om voor de zoveelste keer op onze eigen Blechtrommel te slaan. Om Den Haag aan te sporen serieus werk te maken van het gevalletje Demmink. Dat begon met een stoet aan verklaringen over de onbedwingbare hang naar kinderhopsen bij de secretaris-generaal van Justitie. Is geen hol mee gebeurd. Getuigen werden tot zwijgen gebracht, de Gaykrant en Panorama lieten zich door Joris in een hoek manouvreren, een officieel onderzoek leverde zoals gebruikelijk niks doorslaggevends op, Turkse bronnen kregen tegenwind, Huseyin Baybasin kreeg onaangekondigd bezoek, publicaties op het internet zijn per saldo niet serieus te nemen, al die toestanden rond de medina in Arnhem zijn toevallig, blablablablabla. En voor de rest stilte. In een zaak waarbij een van de allerhoogste ambtenaren mogelijk wordt gechanteerd en gedwongen is om keurig in de Turkse pas te lopen op straffe van het naar buiten brengen van vunzigheden. Wat zo'n Joris allemaal kan doen ten behoeve van Turkse opdrachtgevers uit zowel de polletieke als avontuurlijke sfeer? Kunnen we alleen maar zwetend naar raden. Het is rustig rond de Hofvijver. Gaat u maar lekker slapen Welterusten. Retteketet. Beter Bed.
Ssssssst
donderdag 22 oktober 2009 De Britse regering doet al een tijdje zijn fucking best om een wet erdoor te drukken die het OM en aanpalende snuffelorganisaties het recht geeft om in heikele gevallen geheime onderzoeken te doen. En de resultaten daarvan te onthouden aan John Public. Vraagje: wat is heikel en wie bepaalt dat? Antwoord: dat bepaalt de regering. Trouwens, je hoeft alleen maar de gevalletjes rond David Kelly, Jean Charles de Menezes, Lockerbie en Irak uit je ingebouwde echoput te takelen om tot het besef te komen dat het alleen maar gaat om de formalisering van een bestaande praktijk. Het plan werd gisteren gevierendeeld in het Hogerhuis, maar over een paar maanden wordt er een remake verwacht. Net zolang tot iedereen suf is geluld en het voorstel met een koele pint in de slokdarm verdwijnt. Is ook hard nodig, want dinsdag jl. blijkt ene Timothy H. ruim 35 meter naar beneden te zijn gestuiterd in het trappenhuis van een Weens gebouw. Niet zomaar een gebouw maar het gebouw van de VN, waar net de besprekingen tussen Iran, Rusland, Frankrijk en de USA zouden beginnen over de nucleaire snoepjesfabriek van "Moshe" Ahmadinejad cs. Timothy zou als expert op het gebied van stiekeme kernproeven ook meedoen aan de discussies, maar helaas. Volgens personeel dat na de salto mortale te hoop liep had een tot nu toe niet nader gespecificeerde artiest vier maanden geleden dezelfde sprong gewaagd. Net als nu zouden zowel NN als Timothy de act zelfstandig hebben uitgevoerd. Zonder assistentie. Het kan ook zijn dat het op die etage gewoon glad is. Kijk, alleen al om de uiterst belangrijke onderhandelingen niet te frustreren is iedereen erbij gebaat om de echte resultaten van het smurfenonderzoek onder de vloerbedekking te wurmen. En dat is wat de Britse regering nou bedoelt met haar wetsvoorstel. Het is gewoon beter zo. Gaat u gewoon lekker slapen. Welterusten. Retteketet. Beter Bed.
Dirk en de kunstjes (2)
woensdag 21 oktober 2009 Goed. De ABN/AMRO blijkt Dirruk ooit een hypo te hebben verstrekt van 32 meloen euro. Om zijn megalomane museum uit de Noordhollandse klei te kunnen trekken. Onderpand was Dirruk's kunstcollectie van naar schatting 40 meloen. Nou mogen we aannemen dat op de datum waarop de hypo inging de collectie nog intact was. Dat wil zeggen inclusief de topstukken van Dali en De Lempicka, die op 1 mei jl. werden gejat. Op dat moment zakte de waarde van Dirruk's collectie aanzienlijk. Maar heul gek, niemand heeft het daar nog over. Zou Gerrit Zalm gisteren bang zijn geweest dat er nog meer achterover werd gedrukt als ze boel daar lieten hangen? En daarom alles hebben laten weghalen? Leuk onderwerpje voor de Dirrukscheerders bij NOVA of De Volksfiets. Stay tuned.
Terra Vulgaris (24)
woensdag 21 oktober 2009 U dacht misschien dat we klaar waren met het "rapport inzake een ingesteld onderzoek bij Terra Vitalis International" van onze blauwe brievenbomber uit Haarlem. Dan kent u ons niet. Waar hadden we het ook weer over? Juist. Heel goed. Tien met een dildo. Over het feit, dat avontuurlijk bestuurder Hans Noomen zichzelf zonder tussenkomst van de toenmalige aandeelhouders een riant inkomen had verschaft. Volgens onze bomber benadeelde Hansepans daarmee de crediteuren, inclusief Piet Fiscus. En dat kwalificeert onze blauwe vriend als een staaltje van onbehoorlijk bestuur. En dat was niet het enige staaltje. Even een kwootje:
"Tussen de groepsmaatschappijen bestaan rekening-courantverhoudingen. PBMG (People Buy More Green aka Pleuris Bak Met Geld, red.) heeft per 31/12/2007 te vorderen van de andere vennootschappen:
Vordering op Terra Vitalis International BV 2.252.125 euro
Vordering op Terra Vitalis BV 336.520 euro
Vordering op 4S3 Marketing BV 1.077.671 euro
Dit zijn de cijfers volgens de conceptjaarrekening 2007 van People Buy More Green BV. Er wordt door PBMG geen rente in rekening gebracht aan de andere vennootschappen, terwijl er geen sprake is van een fiscale eenheid. Hierdoor laat PBMG jaarlijks een aanzienlijk bedrag aan rente aan zich voorbijgaan en worden de zustervennootschappen bevoordeeld. Het is de taak van de bestuurder erop toe te zien dat de rekening-courantverhoudingen met de zustervennootschappen een zakelijk karakter hebben. Doordat er geen rente in rekening wordt gebracht door PBMG heeft zij minder inkomsten. Hierdoor worden de crediteuren benadeeld. Deze benadering is als onbehoorlijk bestuur aan te merken. PBMG staat toe dat de schulden met haar zustervennootschappen oplopen, terwijl ze weet dat deze vennootschappen onvoldoende inkomsten genereren om de schulden aan PBMG terug te betalen".
Zo hoor je het eens van een ander. En dan te bedenken dat de hele boel onder toezicht stond (en staat) van Harrie van Mens. Een professor in de belastingologie. Je zal als student les krijgen van zo'n professor. Klaar ben je ermee. Stay tuned.
Dirk en de kunstjes
dinsdag 20 oktober 2009 Op het oog zou je het misschien niet zeggen, maar Dirruk houdt van schone kunsten. Zo kwam hij volgens luitjes die het weten kunnen in gelukkiger dagen bij Berdien Stenberg over de vloer. Een mevrouw met een fluit die zich in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw de hitparades inblies met nummertjes als Rondo Russo, Ode aan Amadeus en Flute Fiesta. Ook op feestjes van Berdien maakte Dirruk zijn opwachting. Bij gelegenheid in gezelschap van een stel Russen, die kennelijk door het woord Russo enthousiast waren geraakt. Hoe de connectie tussen Dirruk en die Ruskies tot stand was gekomen vertelt het verhaal niet, maar ze zullen elkaar niet toevallig zijn tegengekomen tussen Wognum en Hoogwoud. Verder houdt Dirruk er een echt museum op na, waar hij zijn realisme kon botvieren. Al dan niet magisch. De twee absolute toppers van zijn verzameling waren Adolescence, een vroeg werk van Dali, en La Musicienne van Tamara de Lempicka. Voor een redelijke prik gekocht en nu een hele kist meloenen waard. Alleen heel lullig, op de dag van de arbeid van dit jaar werden nou net deze twee kunstwerken gestolen door een plukje gewapende en gemaskerde overvallers, die na hun klus in een klein autootje benen maakten. Nooit meer wat van gehoord. Ook niks over de verzekering. Hoe hoog die was. Of ze bij Dirruk zelf verzekerd waren of bij een andere club. Of Dirruk zijn poen heeft teruggekregen. Niks. En dat is wel heel weinig. Bijna een kunst op zich. Zal ons benieuwen of we daar nog wat van horen.
Van Estoril naar Zandvoort (74)
maandag 19 oktober 2009 Drasius Keyds was het helemaal zat. En schoot Jonas Furmanavicziusa voor zijn klus. Een rechter die naar zijn stellige overtuiging vorig jaar samen met de voorzitter van het Litause parlement Andrius Us met zijn gore tengels aan zijn dochterje van vijf had zitten kloten. Hij had net van de lokale smurfen gehoord dat het diepgaande onderzoek niks definitiefs had opgeleverd. Nou zal u van ons niet horen dat iemand hier in Nederland met een harpoen achter een badmeester moet gaan aanhollen. Wij houwen niet van gesundenes Volksempfinden. Maar we zijn wel errug wantrouwig als het gaat om diepgaande onderzoeken naar kinderhopsen in de zogenaamd hogere kringen. En vooral als het draait om polletieke en justitiele gevallen. Want je hoeft geen retourtje Litauen te nemen om over dit soort onderzoeken te struikelen. Ook hier wordt wat afgejorist en gerolodext. Inmiddels is Drasius verdwenen. Gevlucht, gezelfmoord? Wie zal het zeggen in een democratisch EU-land? De zaak tegen Andrius Us is heropend. We kennen de uitslag al. Stay tuned.
Blik op de weg (3)
maandag 19 oktober 2009 Het is stil geworden rond Willem en Tom. De twee bewakingsleeuwen van de Nederlandse ambassade in Islamabad die eerder deze maand even een tweedegraadje kregen nadat er wapentuig in hun BMW was aangetroffen. Bleek een Amerikaans luchtje aan te zitten. En dat was genoeg reden om de Paki's op stoom te helpen. Want Obama of niet, de populariteit van het legertje droneslingers uit Washington smelt in die regio als het ijs op de Bonkervaart na binnenkomst van W.A. van Buuren. En zeker na het langzaam doordruppelen van de kleine lettertjes van de Kerry-Lugarwet in de Pakistaanse hersenkwabben. Die eerder dit jaar aangenomen Amerikaanse wet voorziet namelijk wel in 7,5 miljard dollar niet-militaire steun aan de Paki's in de komende vijf jaar. Maar daarvoor eisen de bijdehante Amerikanski's een handvol vingers in het reilen en zeilen binnen het Pakistaanse justitiele apparaat en binnen het leger. Want ze schijten crude oil bij de gedachte dat in Islamabad net zo'n figuur aan het bewind komt als "Moshe" Ahmandinejad. Met als consequentie dat die meteen de beschikking zou krijgen over een doosje nucleaire paddo's. Nee, daar zitten ze aan de Potomac niet op te wachten. Dus de beuk erin. Met poen of met Glocks. Of je nou net als Condorbaasje Kissinger een Nobelprijs voor de vrede hebt binnengehengeld of niet. Het zal dus in Islamabad nog lang onrustig wezen. En Willem en Tom? Die staan paraat. Stay tuned.
Varkensgriep
zondag 18 oktober 2009 Dit najaar kan er begonnen worden met het injecteren tegen de varkensgriep. Opvallend hierbij is dat onze Oosterburen iets bijzonders hebben. Daar krijgen politici en hoge ambtenaren ook zo'n prik, maar ... wat het bijzonder maakt is dat zij een ietsje andere prik krijgen dan de rest van de bevolking, zonder de omstreden toevoegingen (zie).
Benzineprijs
zondag 18 oktober 2009 Volgens Marktplaats kost een litertje euro-95-benzine bijna 1 euro 44. De dieselrijder is aan de tank ietsje goedkoper uit, 1 euro en een dubbeltje. Duur? Nou vergeleken met wat de Pentagon boys in Afghanistan betalen valt het wel mee, wat te denken van 400 dollar per gallon. Das pas duur rijden, maar ja de belastingbetaler dokt, dan kan dat wel (zie).
Gelukkig, business as usual
zondag 18 oktober 2009 Tijdens de begindagen van de laatste economische crisis kon je ze vinden. Kreten als: einde van dit systeem, meer toezicht en controle, roofkapitalisme. Maar ja, een jaartje of zo verder, de eerste woede over de bonussen geluwd en de wereld ziet er weer heel anders uit Voor the have's dan. Je hoort geen politicus meer praten over regulering, laat staan over het ontmantelen van te grote concerns. Dat is zo 2008. Nee, we moeten terug naar de normale gang van zaken, er moet weer meer gedereguleerd worden. De VS staan niet te trappelen om de financiele instellingen van Wall Street aan te pakken. Met als gevolg dat de handel in derivaten en andere financiele innovatieve 'producten' in 2010 'n impuls zal krijgen. Na 2010, ach wie heeft het dan nog over regulering? In de EU zijn het niet de financiele instellingen die te hoop lopen tegen regulering, maar de industrie. Zij handelen in derivaten om zekerheid te hebben over de grondstof prijzen. Regulering van de handel in derivaten treft ook de industrie. Met het klassieke dreigement: dan gaan we weg uit Europa. Ja, de wereld ziet er weer heel gewoon uit: verder bezuinigingen, korten op sociale uitkeringen (AOW), niks doen aan woekerpraktijken van instellingen en tussenpersonen, niks doen aan belastingontduikingspraktijken van multinationals.
Deal (2)
zondag 18 oktober 2009 Wat denk je? Hebben de Amerikanski's vorig jaar al in Rome gevraagd hoe dat nou zat met dat Italiaans-Talibaanse niet-aanvalsverdrag. Kort nadat die tien dooie enfants de la patrie in een bodybag uit Afbaardistan waren teruggekeerd in Parijs. Silvio tussen twee wippen door uiteraard stijf en verontwaardigd ontkennen. Tuurlijk, tuurlijk, ze hadden hier en daar wel wat geschoven aan arme sloebers in de regio, maar dat was om een (wiet)tuintje in het hart van de lokale bevolking aan te leggen. Niet om de Talibanjers te stieken. Maar waar komt een eind aan de sloebers en begint de Taliban? Bovendien hebben wij er al eens op gewezen dat van elke dollar, euro etcetera die de sloebers krijgen een flink deel als pizzo wordt doorgeschoven naar de Talibanjers. Dus waarom niet gewoon over de lage drempel heen stappen en rechtstreeks een deal sluiten met de jongens van Captain Caveman? Ben je van tutti af. Maar de Italianen stonden niet alleen. Volgens Franse bronnen deden de Canadezen na zware verliezen in Kandahar hetzelfde. Zij het met een andere smoes. Zij gaven poen aan softe Talibanjers om ze los te weken van hun fanatieke broeders. En ze een normaal tent-geit-en kookpot-leven te bezorgen. Krijgt u een raar gevoel in uw schoenen? Dan trekken uw tenen krom. Overigens komt dit zogenaamd sociale geschuifel met poen al aardig in de buurt van de befaamde Dutch Approach, waar Billary Clinton laatst in het bijzijn van Maxime nog wat vochtig van werd. Het zal toch niet zo zijn ... Hm. Stay tuned.
Terra Vulgaris (23)
vrijdag 16 oktober 2009 Blijkens een intern document zijn er bij het sluiten van het huwelijk tussen Terra Vitalis en Moneyrentenier Hans Noomen en de daarop volgende wittebroodsweken nog meer vuiltjes onder de echtelijke sponde getrapt. Analyze this:
" ...Noomen voerde het bestuur over Terra Vitalis International BV (TVI) via een beheervennootschap met de naam Rica Teaka. Die is ontstaan uit een beheervennootschap van Bob Noomen, de broer van Hans. Volgens KvK-gegevens is de naam statutair gewijzigd op 26/6/2004 en is Pura Vida NV sinds 6/9/2004 enig aandeelhouder. Uit bijlage "Statuten TVI" blijkt dat er op 18 augustus 2004 een wijziging heeft plaatsgevonden waarbij een rustende BV met de naam De Schaapskooi is overgenomen en qua naam werd omgedoopt naar Terra Vitalis International BV. Tevens blijkt uit deze statuten dat het salaris van het bestuur wordt vastgesteld door de algemene vergadering van aandeelhouders (AVA). In de managementsovereenkomst Rica Teaka wordt gesteld dat de AVA van TVI in een besluit van 15 april 2005 heeft vastgelegd dat op 15 maart 2004 de AVA heeft besloten Rica Teaka tot bestuurder van TVI te benoemen en daarbij de managementsvergoeding heeft vastgesteld. Maar
op 15 maart 2004 bestond TVI nog niet. TVI heette toen nog De Schaapskooi en was eigendom van een derde;
op 15 maart 2004 bestond alleen Terra Vitalis BV, waarvan de aandelen pas in juni 2004 zijn verkocht aan De Schaapskooi;
op 15 maart 2004 had Noomen nog niets te maken met Terra Vitalis BV en derden waren aandeelhouders en bestuurders;
op 15 maart 2004 heette Rica Teaka nog Bobby Beheer BV;
vanaf juni 2004 is Noomen pas mede-aandeelhouder van De Schaapskooi geworden, samen met twee andere aandeelhouders. Beide andere aandeelhouders hebben nooit een uitnodiging cq. notulen ontvangen van de beweerde AVA’s. Ook bij navraag kan Noomen niets herproduceren".
Het lijkt er sterk op dat van meet af aan het bewuste huwelijk vol zat met verborgen voetangels, klemmen & andere narigheid. De gezinsconsulenten die erop moesten toezien dat alles netjes verliep in Huize Terra lieten de zaak op zijn beloop. En het was dus geen mirakel dat het huwelijk een paar jaar daarna op de klippen liep en een blauwe brieven bomber uit Haarlem op pad moest voor een reconstructie. Stay tuned.
Deal
vrijdag 16 oktober 2009 Toen Franse troepen in het voorjaar van 2008 Sarobi overnamen van hun Italiaanse collega's dachten ze een eitje te hebben. In de periode daarvoor was er namelijk in die regio van Afbaardistan heulemaal niks gebeurd. Maar helaas hadden de haantjes een iets andere opvatting van hun taak dan de wops. Dus gingen ze bijvoorbeeld over tot agressieve verkeerscontroles. Het was meteen eilie in de tent. En in augustus werden er tien patrouillerende Franse ijzervreters door de Talibanjers afgemaakt. De betrokken baarden dachten namelijk nog steeds vandoen te hebben met Italianen en daarmee hadden ze indertijd stiekem een niet-aanvalsverdrag gesloten. Tegen betaling uiteraard, want voor niks gaat de koperen ploert op. Ook daar. De volgelingen van Captain Caveman dachten door Silvio's ragazzi besodemieterd te zijn en organiseerden een gehaktdag. Lullig, maar wel begrijpelijk: bij de overdracht van hun mandaat in Sarobi aan de Fransen hadden de Italianen niks gezegd over hun deal. Wil trouwens niet automatisch zeggen dat de Franse club er geen hol van afwist. Half Kabul wist hoe de Italiaanse vlag erbij hing. Maar misschien wilden Sarko's gamins het gewoon niet geloven. De prijs voor dat ongeloof was duur. Ondertussen is zowel in Rome als Parijs een zware pleuris uitgebroken. De ontkenningen schieten als raketten over de Alpen. Jammer, want als je met een bundel florijnen de Taliban kan overhalen om de geiten weer te gaan hoeden is dat altijd beter dan AOW-meloenen uit te geven voor een uitzichtloze oorlog. Iets voor Geert misschien? O nee, die heeft een andere opdracht.
Vragen rond Dirk
donderdag 15 oktober 2009 Wij willen niet plassen. Of Dirruk een extra zetje geven. Maar we hebben ooit een koppeltje vraagtekens gezet achter de connectie die bestond tussen vleeswarenexploitant annex wasserettebaas Maurice Emanuels (rip) en de keizer van Wognum. Wat was de betekenis daarvan? Had Maurice wat avontuurlijke poen gestald bij de DSB? Had ie daar wat rondgepompt? Of waren het gewoon gappies uit de kop van Noord-Holland? Nooit antwoord gehad op die vragen (1). En dat zal ook wel gebeuren met het navlooien van het gerucht dat ome Dirruk onlangs horeca-ondernemer cq. staalboer Hennie van der Most zou hebben benaderd voor een lening van 200 meloen. Tegen een rente van acht procent. Hennie zou dat hebben geweigerd omdat ie openlijk eraan twijfelde of Dirruk een dergelijke lening wel kon aflossen. Ergo: vragen genoeg. Maar antwoorden ho maar.
donderdag 15 oktober 2009 Net nu we midden in de perikelen zijn geraakt rond de Poch-vluchtjes, de "ladderzatte" Transavia-piloten en operatie Condor komen er over dat laatste onderwerp vrolijke berichten uit Paraguay. Dankzij de politieke change die daar heeft plaatsgevonden, wist een mensenrechtenorganisatie de hand te leggen op een hele reut ouwe militaire archieven. Uit de 35 jaar waarin generaal Alfredo Stroessner elke uiting van democratie vanachter zijn bureau liet neerknuppelen. Met op dat bureau een telefoon en een vriendelijk portret van zijn gap, prins Bernhard der Nederlanden. In de haastig doorzochte paperassen zijn inmiddels ook gegevens aangetroffen over Operatie Condor. Het door Bilderboy Henry Kissinger geentameerde geheime uitroeiingsprogramma van alles wat links was of daarnaar zweemde. Ook Argentijnse gegevens, die als een lanza zijn doorgekabeld naar organisaties als de Dwaze Moeders e.a.. En nou maar hopen dat er ook het nodige bij zit over de dumpvluchten boven zee. Zo ja, dan beloven we nu al dat we een paar dagen ladderzat zullen wezen. Van vreugde.
ABC-tje (13)
donderdag 15 oktober 2009 Nee, het zit zo. De centrale bank van de Nederlandse randgemeenten in de West heeft vorige week geen zeperd geladen bij het nachtelijk meloenenverlies van de Bermuda Commercial Bank (BCB). Een voormalig poengemaal van Sorobonbonker Johnny Deuss. De centrale bank is namelijk geen aandeelhouder van BCB. Dat is nog steeds een ander voormalig vehikel van Deussemans, de First Curacao International Bank (FCIB). Nadat de FCIB een paar jaar geleden schipbreuk had geleden kreeg de centrale bank het toezicht over het wrak. En al toeziend kwamen de centrale jongens er op de ochtend van 6 september achter dat het wrak voor meloenen lichter was geworden. Hoe? Wie? Ja hoor eens, we kijken wel toe, maar we zien ook niet alles. Waarvan akte. Maar nog effe iets doddigs over Sorobon op Bonaire. Het ouwe blotetogusresort van Aerdenhoutse Dolf Huijgers en Zwijndrechtse Rian van Ballegooijen, waarover we op 14 september jl. nog kond deden. In verband daarmee ontvingen wij gisteren een suggestief mailtje, dat wij u niet willen onthouden. Komt ie:
"Een onderzoek zou op zijn plaats zijn naar de vele villa's en terreinen op Bonaire die op naam staan van het echtpaar Rian van Ballegooijen Ben Oleana. Wie heeft hun riante portfolio van onroerendgoed gefinancierd?"
Geen idee. Dolf? Johnny? Ramonsito? Dirk? Gerrit? Noud? Of zit alles gewoon snor? Voorlopig gaan we van dat laatste uit. Maar mocht dat niet zo zijn dan zien we dat wel terug in het verslag van het smurfenteam dat daar momenteel driftig aan alle Gargamels snuffelt. Blote en bedekte. Stay tuned.
Terra Vulgaris (22)
woensdag 14 oktober 2009 Dienstbericht voor onze blauwe bomber uit de regio Haarlem: de managementsovereenkomst van de heer Noomen uit 2005 is boven water. Komt ie. Ja, u had gelijk, geen Keiko dus, maar Rica Teaka. Wel ondertekend door de heren Noomen en Noomen. Let u vooral even op punt 3 van artikel 3 dat betrekking heeft op de managementsfee. Heel boeiend. Overigens is volgens ingewijden de BV Pura Vida de moeder van Rica Teaka. Mocht u daar onverhoopt niet over beschikken, dan komen hier en hier wat nuttige gegevens. Wij willen u er nog op wijzen dat in een van deze documenten abusievelijk de naam Michel Noomen wordt vermeld. Moet zijn Michel Ceulemans, de schoonvader van de heer Noomen.
Hopende u hiermee van dienst te zijn geweest, Vriendelijke groeten, Redactie Kleintje Muurkrant
ABC-tje (12)
woensdag 14 oktober 2009 Toeval bestaat niet. Wanneer begonnen die halve minister De Jager en wij over die 15 steenrijke Nederlandse famieljes die waren komen bovendrijven in het onderzoek naar het ouwe speelgoed van Johnny Deuss? Begin oktober of zoiets? Juist. Denk je wat er gebeurt ? Blijkt de Centrale Bank van de Antillen een vette zeperd te hebben geladen. Zit zo. De Bermuda Commercial Bank (BCB) was vroeger voor 46 procent in handen van Johnnyboy. Toen die na het bekend worden van zijn klaverjassen met de BTW en niet bestaande oliederivaten (1) van het podium werd getrapt nam voornoemde Centrale Bank de boedel over. Sterker nog, de centrale bijdehandjes namen twee jaar geleden nog een toetje aandelen BCB voor bijna 9 meloen dollar over en kwamen daarmee op 49 procent uit. Nou het mooie: op 5 oktober was dat pronkstuk op Bermuda nog ruim 55 meloen dollar waard, op 6 oktober nog maar 31 meloen en een stukkie. Nog mooier: geen hond weet wat er gebeurd is. Geen kip. Geen hagedis. Geen beo. Niemand uit de lokale dierenwinkel. Heeft iemand onverwachts geld opgenomen? Is er net als in een andere randgemeente ook daar een run ontstaan? Onbekend. Nou hebben ze gisteren op de Pontjesbrug in Willemstad wel Hirsch Ballin voorbij zien rennen, maar dat was meer uit lijfsbehoud. Nee, het moet iets anders zijn. Maar wat? Wordt naar gevlooid. Stay tuned.
(1) Dat nieuws van die niet bestaande oliederivaten kwam uit onze koker. Zie daarvoor aflevering 4 van “Licht in de deussternis” dd. 6 oktober!!
Terra Vulgaris (21)
dinsdag 13 oktober 2009 Voordat avontuurlijk bestuurder Hans Noomen het roer van Terra Vitalis en aanhang in handen nam was ie hotemetoot bij het Zwitserse Moneynet. Volgens luitjes die het weten kunnen een begraafplaats voor lek geprikte ondernemingen, waar ene Daniel Schwab voor de bloemen zorgde en onze goeie bekende Hisko Baas af en toe voor de gezelligheid voorbij kwam (1). Een expert dus, die Hans. Een echte manager, die bij zijn aantreden in 2004 riep dat ie bij Terra schoon schip zou maken. Mag zo'n man wat verdienen of niet? Hoeveel? Nou, Hans vond dat 32 roodjes per maand wel moest kunnen. Plus nog 9 roodjes per maand voor de Bob (Hans zijn broer) en 3500 euri per maand voor het benzinemonster. Kom je op een bedragje van pakembeet 45 roodjes. Denk je als lullige leek toch dat daarover een stevige teakboom is opgezet. Is ook zo volgens Hans. Op algemene aandeelhoudersvergaderingen van Terra Vitalis International BV op 15 maart 2004 en na wat correcties op 15 april 2005 zouden die bedragjes zijn afgesproken. En vastgelegd in een geurige managementsovereenkomst. Ondertekend door werkgever Hans Noomen namens Terra Vitalis en door werknemer Hans Noomen namens zijn Keiko BV (2). Bij de eerste samenkomst van 15 maart 2004 zou gebruik zijn gemaakt van een volmacht van medeaandeelhouder Maximiliaan Beheer BV. Ja, da's leuk zegt Maxi later, maar die volmacht was niet bedoeld om besluiten te nemen, maar alleen voor waarneming van zijn belangen. Overigens is die volmacht zelf ergens in het circuit zoek geraakt. Maar shit happens. Komt nog bij dat Keiko toen nog niet in beeld was, dus die volmacht kon nooit door Hansepans gebruikt worden om zijn eigen inkomen goed te keuren. Bij het samenzijn van 15 april 2005 lag de kaart iets anders. Twee van de drie aandeelhouders waren aanwezig: Terra Vitalis International en Keiko. Berg aan Zee was er niet. Er zou wel een uitnodiging zijn gestuurd, maar die zou nooit bij Berg aan Zee zijn gearriveerd. Zoals gezegd, shit happens. En jammer nou, er zijn van die bewuste vergaderingen geen notulen opgemaakt. Nog een leuke. Volgens Hansepans zou de managementsovereenkomst zijn berekend en opgemaakt door cijfernerds van Ernst & Young. Ja, mag zo wezen, zeggen de betrokken nerds naar aanleiding van het onderzoek van de al eerder door ons genoemde blauwe brieven bomber, maar we hebben de bedragen opengelaten. Die heeft meneer Noomen zelf ingevuld. Conclusie: Hansje heeft zonder overleg met de andere aandeelhouders zijn eigen salaris vastgesteld. En wees eerlijk, zou je het zelf zijn. Maar de blauwe bomber was er niet van gecharmeerd. Ook niet van de opgevoerde kosten van het benzinemonster. Volgens hem zwaar uit de CO2 geplukt. Dus .. U begrijpt het. Een ding vraagt de bomber zich blijkbaar niet af: Wat deden de toezichthouders eigenlijk? Verwikkeld in een interessant fluitspel? Stay tuned.
(1) zie voor Hisko ons digitaalarchief (2) voorheen Rica Teaka BV. What's in a name?
Cold Turkey (51)
dinsdag 13 oktober 2009 Gevoelige tekst uit een mail van onze net aangenomen Turkse correspondent:
"Het hotel waar Demmink volgens verklaringen aan (journalist) Kazmali sex had met de jongen die later aangifte wilde doen staat in Istanbul bekend als een mafiahotel. De voormalige eigenaar was Nihad Akgun. Later werd hij voor zijn noten geschoten".
Om even uw geheugen lentefris te maken laten we u nog even meegenieten van aflevering 30 van deze serie dd. 12 februari 2007. Zo, u bent weer bij de les. Onze pretentieuze secretaris generaal van Justitie aan het hopsen met een koter in een mafiahotel. Zie je het voor je? Hoe dit ook zij, de naam Akgun duikt twee jaar later opnieuw op in onze kolommen. In de serie "Snoepjes uit de liquidatiewinkel". Dan gaat het om Ali Akgun, een van de verdachten in het liquidatieproces. Volgens de getuigenis van Attila Onder ook niet erg popi in het wereldje rond de Bosporus, maar wel degelijk nog in leven, zij het beperkt. Nou weten wij niet of de naam Akgun het Turkse equivalent is van Jansen. En dat Nihad en Ali net zoveel familie zijn van elkaar als Dirruk Scheringa en Gerrit Zalm. Maar mocht dat wel zo wezen dan zou ook in Ali's dossier een scheutje Demmink zitten. Kunnen we een beroep doen op onze Turkse lezers? Bellen wij effe onze correspondent. Want wij gaan heulemaal uit onze kruin voor conspiracies. Stay tuned.
Terra Vulgaris (20)
maandag 12 oktober 2009 Nu we toch bij de belastingdienst in Haarlem zijn. Een van de daar werkzame blauwe brieven bombers blijkt na bijna een jaar broeden op 25 augustus van dit jaar een fors ei te hebben gelegd. Een "rapport inzake een ingesteld onderzoek bij Terra Vitalis Internationale BV". Over het waarom van al dit persen, puffen en kreunen zullen we het verder niet hebben. Dat weet u al. Maar de inhoud van voornoemd ei is best wel interessant. Met name waar het gaat om de bij ons en entertainer Dion Bartels zo populaire Hans Noomen. De voor zover bekend in Knokke residerende Spaanse hondenbeschermer die in ruwweg vier jaar tijd Terra Vitalis en een viertal blozende dochterondernemingen de bietenberg opreed (1). Onder toeziend oog van topbef Harrie van Mens, Utrechtse PROFESSOR in de belastingologie en reserverechter in Den Bosch. Volgens de berekeningen van de betrokken bomber zou vriend Hans door allerlei strapatsen in het verleden voor een kleine meloen in het blauwe krijt staan. En over die strapatsen wordt uitvoerig bericht. Zo valt onze bomber bijvoorbeeld over het feit, dat er bij twee historische gevallen van een lege knip geen meldingen van betalingsonmacht in het Vitale dossier zitten. Wil zeggen dat als je een of andere belasting niet betalen kan je binnen twee weken na de dreun van de betrokken blauwe brief dat moet melden aan Pierre Fiscus. Wisten wij niet, maar van een beetje bestuurder of professor mag je meer verwachten. En voor een buitenstaander misschien een poging tot penetratie van een mier, maar voor een bomber kennelijk niet. Komt bij dat Hansepans ijskoud beweert dat die twee verklaringen wel degelijk op de bus waren gegooid. Door financieel adviseur John Bus (2). Maar Johnnyboy verwijst naar Bob Noomen, de broer van Hans. Belast met het bijhouden van de administratie voor het bedragje van 9500 euro per maand. Maar in Bobby's paperassen geen meldingen van betalingsonmacht. En nou kan je een blauwe brieven bomber niet kwaaier krijgen dan als je hem bij de neus rondleidt. Maar er is meer. Veel meer. Stay tuned.
(1) De vier dochters in het mortuarium heetten respectievelijk:
People Buy More Green (aka Pleuris Bak Met Geld)
Terra Vitalis BV
4S3 Marketing BV
C'est La Vie BV
(2) Voor amigo Bus pak de dienstlift naar ons archief
Wie niet vraagt wie niet wint
maandag 12 oktober 2009 Wij stuurden vanochtend via Postbus 51 het volgende mailtje naar de snuffelclub van Wouter:
"Uit doorgaans betrouwbare bronnen hebben wij vernomen dat avontuurlijke experts op het gebied van witwassen benaderd zijn door de FIOD/ECD-afdeling Haarlem met het verzoek om tegen een redelijke vergoeding de dienst te assisteren bij onderzoeken op het onderhavige terrein. Wij menen een redelijke expertise in huis te hebben. Zou u ons kunnen zeggen hoe hoog die vergoeding is?"
Doen we niet zomaar. Zo'n driest mailtje sturen. Onze kaspositie is aan de beterende hand, maar we zijn nog lang geen spekkoper. Vandaar ons aanbod. Stay tuned.
Showtime
zondag 11 oktober 2009 Denis Andre Napoleon (zeg maar Dion) Bartels wil eens iets anders. Na 27 jaar de bef te hebben uitgehangen en naam te hebben gemaakt als goeroe voor besodemieterde beleggers en als koning van de doorstart. Hij lijkt te zijn overvallen door een acute aanval van mediageilheid. Dion eist namelijk een permanente plek op naast Albertus Casparus Maria (zeg maar Albert) Verlinde. In plaats van Bram M.. En verder wil ie collega worden van Robert de Niro, Dan Brown te kakkert zetten, de Pulitzerprijs binnen halen en Kleintje Muurkrant overtreffen. O ja, en ook nog woordvoerder blijven van zijn befclub. Als een soort gaper van een drogisterij, maar dan een sprekende. Meent ie dat nou allemaal? Maar hoe moet het dan met jongens als de negentenige Danny Klomp, TRE-redder Johnny Bus en de uitgeteakte Fransje Boot? En niet te vergeten Hansje Noomen, die Dion tot voor kort nog zo graag als directeur wilde parachuteren bij een vastgoedfonds in nood. Die kan je toch niet zomaar dumpen? Dus kom op Dion. Zeg dat het niet waar is. We hebben toch al zo'n bedompt weekend.
ABC-tje (11)
zondag 11 oktober 2009 Echt niet. Willem van Wijngaarden heeft geen strandbal te maken met drugshandel. Althans volgens Willem's bef Mike van den Bosch. Dat maakt ie op uit de paperassen die hij van het OM heeft gekregen. En wat die goudsmokkel betreft en dat soppen en drogen van avontuurlijk geld: Willem was daar maar zijdelings bij betrokken. En bovendien wist hij niet dat de geldstromen waarin hij meeroeide zwaar vervuild waren. Dus het moet nou maar eens uit zijn met al dat suggestieve geouwehoer in de pers. Willem heeft strafrechtelijk niks te vrezen. Aldus Mike. Sluit wel aardig aan op wat onze correspondent op Bonaire uit zijn digitale piano wrong. Volgens hem wordt Willem nog steeds stevig achter het gaas gehouden wegens zijn betrokkenheid bij de illegale handel in broodjes goud. Daarnaast hopen de vraagsmurfen dat Willem zijn beperkte uitzicht zo zat wordt dat ie het nodige gaat kotsen over de kanonnen in het dossier. De uit Jacksonville teruggekeerde Ramonsito Booi en Burney Elhage. Maar tot nog toe is Willem wijs. Per slot is Bonaire een postzegel en voor je het weet vinden ze je broek en je mobiel op plaatsen waar ze niet horen. En moet commissaris Henk Kamp zijn leedwezen uitspreken. No way, Jose. Stay tuned.
Obamamia
zaterdag 10 oktober 2009 Als je om eens wat te noemen Marco Borsato in Stockholm zou willen voordragen voor de Nobel Prijs voor de Vrede dan moet je dat conform de daar geldende voorschriften voor 1 februari doen. Want wat daarna binnenkomt giert meteen het ronde archief in. Dat impliceert overigens wel dat de voordracht van Obama voor de Vredesprijs van dit jaar ook voor 1 februari jl. moet zijn ingediend. Toen was hij nog maar twaalf dagen prez van de US of A. Wat ie in die twaalf dagen precies heeft gedaan voor de wereldvrede mag Alfred weten, maar bizar is het wel. Tenzij het nobele gezelschap in dit geval schijt heeft gehad aan zijn eigen statuten en om duistere politieke redenen Obama de prijs in zijn mik heeft geduwd. Kan Maxiempje in verband met ons voornemen om Borsato voor volgend jaar te pushen misschien eens informeren hoe dat nou zit? Want Marco kan die poen best gebruiken. Bij voorbaat.
Blik op de weg (2)
zaterdag 10 oktober 2009 Niet dat we er 'snachts van liggen te ijlen, maar onze populariteit in Islamabad heeft vandeweek een flinke kreukel opgelopen. Door dat geintje van Willem Ven en Tom Smith. Twee centrale verdedigers van onze ambassade in Islamabad, die vandeweek door een koppel lokale smurfen van de weg werden getrokken en vervolgens werden onderworpen aan een kruisverhoor. Logisch, want ze rosten rond in een BMW zonder diplomatieke nummerplaten en bleken in de kofferbak een paar Glocks 17, een handje handgranaten, een snuifje rookbommen en een collectie kogelvrije vesten gedeponeerd te hebben. Mocht niet. Was verboden. Bovendien was het de vraag waarom meteen na hun aanhouding ene Sunny Christopher of andersom onze jongens te hulp schoot. Notabene een Pakistaanse medewerker van de Amerikaanse ambassade die later werd afgeserveerd als een kok cq. chauffeur. Maar toch. Waren die wapens nou van Tom en Willem of zat er een geheim Amerikaanse luchtje aan? Onze ambassadeur Joost Reintjes moest komen opdraven om tekst en uitleg te geven. En datzelfde gold voor de Amerikaanse onderknuppel Gerald Feierstein. Of dat voldoende is geweest moet nog blijken. Dus voorlopig is het nog 0 – 0, maar de corner moet nog komen. Dit was Islamabad. Goeiemiddag.
Dope
vrijdag 9 oktober 2009 Berichtje uit de dagvodden: drugsgebruik bij militairen neemt toe. Vooral bij luchtmachtpersoneel. Zorgelijk? Ja, want stel je zit boven een Afghaans durrep en je gooit lekker high een hele bruiloft aan flenters. Of een net met onze wederopbouwpoen bij elkaar gemetselde meisjesschool. Of een bijeenkomst van gebaarde pijprokers. Of een stel van je eigen maten op de grond. Maar als je die rotzooi niet neemt wat gebeurt er dan? Leest u even mee? Zou dat bij onze jongens en meisjes nou ook gebeuren? Nuttig vraagje lijkt ons zo om aan Van Middelkoop voor te leggen. En als toetje nog eentje aan Jan Peter Dodo: Als het daar in Afghanistan weer rustig wordt zouden de heer W.A. van Buuren en zijn gezinnetje daar dan in het kader van onze veelgeprezen ontwikkelingssamenwerking een leuk vakantiechaletje mogen neerzetten en het laten beheren door meneer Fentener van Vlissingen? Of we aan dope zijn? Echt niet.
Uitverkoop (4)
vrijdag 9 oktober 2009 Toen Sibel Edmonds nog maar net haar prettige hoofd boven het maisveld had gestoken draaide John M. Cole zo'n beetje zijn laatste rondjes bij de FBI. En hij vroeg aan een collega van de zevende etage, waar ook de directie dagelijks neerplofte, wie die Sibel for gods'sake was. Antwoord:
"Wat ik weet is dat alles wat Sibel zegt waar is. Ik heb haar file gelezen. De zevende etage mag wel eens gaan nadenken over maatregelen tegen haar. Cole: Hoe kan ik haar benaderen? Zij van de zevende etage: Zou ik maar niet doen. Het Bureau gaat zeker iets proberen te ondernemen tegen haar, want ze willen niet dat dit allemaal naar buiten komt".
Dat "allemaal" sloeg op de Turkish Connection, waarbij hoge mieters binnen de Amerikaanse nomenclatura en de polletiek tegen ruime beloningen staatsgeheimen en andere goodies richting Bosporus spuiden. Een van die beloningen was een vette baan bij een Turkse onderneming na het verlaten van de staatsruif. Inmiddels weten we welke maatregelen tegen Sibel werden genomen. Ze kreeg een dubbele gag order. Niks naar buiten tillen of je gaat de petoet in. Uiteindelijk hielp het geen hol, maar haar recente onthullingen hebben ook nog geen eruptie in Washington veroorzaakt. Kan ook moeilijk, want Turkije speelt in het Midden-Oosten een te grote rol om het zomaar voor de ballen te kunnen schoppen. En zoals zo vaak gezegd, dat was ook van doorslaggevende betekenis bij de affaire rond Huseyin Baybasin. De Turks-Koerdische zakenpief die aan deze kant van de plas met gelijksoortige onthullingen kwam over corruptie en chantage in de contacten tussen luitjes uit de high society van verschillende Westeuropese landen en Turkije. Over een van die gevallen hebben we ons de vellen geschreven: die rond secretaris-generaal van Justitie en kindervriend Joris Demmink (1). Het haalde geen reet uit. Nee, Baybasin kreeg geen gag order. Maar hij zeilde wel voor lange tijd een Nederlandse kruipruimte in. Heel effectief. Dat wel. Stay tuned.
donderdag 8 oktober 2009 Vanochtend brachten een stel dagvodden triomfantelijk het nieuws dat twee Nederlandse marechaussees in Islamabad waren aangehouden met in de koffer van hun BMW een kleine collectie wapentuig en een stel keurige kogelvrije vesten met een dubbele rij knopen. Hadden ze geen vergunning voor en bovendien reden de boys zonder diplomatieke nummerplaten. Dus werd ze vriendelijk verzocht even met de lokale smurfen mee te komen. En zo ontstond volgens voornoemde vodden een diplomatiek relletje van een half uur. Toen konden onze twee ambassadeleeuwen weer vertrekken. Naar verluidt mochten ze hun speelgoed houden. Schijnt voorvaginanieuws te zijn. Maar er is nog wel iets aan toe te voegen. Achter de BMW reed namelijk een vehikel van de Amerikaanse ambassade. Met achter het rad ene Sunny Christopher, die meteen na de aanhouding de Pakistaanse smurfen een grote smoel gaf. Sunny kreeg meteen voor vijf rupees terug en de goeie raad om als een dumdum op te sodemieteren. Overigens gaf de aanwezigheid van Sunny op de bumper van de BMW in Islamabad en wijde omgeving aanleiding te veronderstellen dat de wapens bestemd waren voor Amerikaans bewakingspersoneel. Luitjes van Xe (oftewel Blackwater) en/of Dyncorp (googel even in ons archief voor meer informatie daarover). En die zijn niet erg popie in Pakistan. Nergens trouwens. Vanwege hun nevenactiviteiten: handel in mensenvlees, het uitbaten van glijhuizen, martelen van gevangenen en meer van dat soort binnensporten. Misschien valt er nog een echt relletje van te maken. Dus ... stay tuned.
Ippon voor Nippon
donderdag 8 oktober 2009 Het moet niet gekker worden. Wie vliegt met Nippon Airlines wordt dezer dagen vriendelijk verzocht om even flink uit te lekken alvorens aan boord te gaan. Dat scheelt namelijk aan gewicht. Daardoor gebruikt het betrokken vliegtuig minder kerosine en stoot dus minder CO2 uit. Het gaat om een serieuze proef die de hele maand oktober duurt. Als de uitslag gunstig is wordt het policy bij Nippon. Nog heel even en je moet je eerst laten wegen voor je aan boord gaat. De magere gratenpakhuizen worden beloond met een goedkoper ticket en de dikkertjes zijn de lul. Probaat middel om het nationale overgewicht terug te dringen en de patatkramen in de buurt van scholen subtiel om hals te brengen. Verder mag je binnenkort je mobiel cq. je laptop ook thuis laten. Een wijsneus heeft namelijk uitgevonden dat je ze kan gebruiken om een bom in je reet tot ontploffing te brengen. Een mens zijn lust is een mens zijn leven. En dan zijn er her en der nog plannen om voor korte rukkies de stoelen uit de vliegtuigen te verwijderen en staanplaatsen in te voeren. Net als in de tram moet je je bij het opstijgen, landen en luchtzakken wel effies goed vasthouden aan alle voorhanden zijnde uitsteeksels of je buurvrouw. Maar je vliegt wel een stuk goedkoper en er komt minder CO2 vrij. Al Gore? Die heeft een private jet.
Licht in de deussternis (5)
woensdag 7 oktober 2009 Over die samenwerking tussen John Deuss en Azmat Mahmood gesproken. Het ging jarenlang buitengewoon crescendo. En de geldbomen groeiden zo tot in de hemel, dat de aanwezige engelen cq. de tig keer 72 maagden een stukkie moesten opschuiven. Dat buitenstaanders daar hongerig van raken is begrijpelijk. Zo ook de famielje van Azmat in Londen. Die wilde graag meeliften met het duo bij hun Caraibische bancaire avonturen. Maar dat zag het duo niet zitten en gedreven door revanchegevoelens meldde de familie zich vervolgens bij de Metropolitan police. Om eens even driftig uit te pakken. Onder andere over hun btw-strapatsen en niet in het minst over hun handel in van nep stijf staande oliederivaten. De bobbies gingen op stap en troffen bij een inval in een villa in Fewhurst Green onder andere een zootje papieren met geschrapte btw-nummers aan. Plus nog een intrigerend adres op de Utrechtse Maliebaan (1). Collega's in Duitsland beleefden eenzelfde Aha-erlebnis. Onze reizende correspondent:
"Chevron schrok zich lam, want ze hadden jaren betaald voor niet bestaande oilservices in Rusland en Kazakstan".
Greed is good zolang je je grenzen kent. En wie daar schijt aan heeft is oliedom. Stay tuned.
(1) Even het kruit goed verdelen. Op de Maliebaan komen we nog terug.
Briefje
woensdag 7 oktober 2009 Op 5 november 1976 kreeg de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken een briefje van FBI-baas Clarence M. Kelley. Aanleiding was de bomaanslag op een Cubaans passagiersvliegtuig boven de Caraibische Zee op 6 oktober van dat jaar. Clarence schreef ondermeer het volgende:
"... Op 23 en 24 oktober 1976 stelde Ricardo Morales Navarrete, een agent van de Venezolaanse geheime dienst DISIP, onze vertrouwelijke bron ervan op de hoogte dat de bomaanslag op de DC-8 van Cuban Airlines voor een deel in Caracas was gepland op twee meetings die werden bijgewoond door Morales Navarrete, Luis Possada Carriles en Frank Castro. Op een van de meetings was ook Gustavo Castillo aanwezig. Een van de twee meetings vond plaats in het appartement van Morales Navarrete in het Anauco Hilton hotel. Volgens Morales Navarrete had de groep in een eerder stadium geprobeerd om Cubaanse vliegtuigen in de lucht te laten vliegen in Panama en Jamaica..."
De betrokken heren hebben al eerder de nodige aandacht getrokken (1). Het briefje is net boven water. En is het zoveelste bewijs dat dear Henry volledig was ingevuld. Deed ie daarna moeite om een einde te maken aan die terreur? Is de zon vierkant? Henry entameerde juist dit soort praktijken en stond bijvoorbeeld aan de wieg van de operatie Condor. Daarbij werden in heel Latijns Amerika op allerlei manieren mensen vermoord van wie werd verondersteld dat ze van Karl Marx droomden. Een van die manieren staat nu weer in de belangstelling door de inmiddels als ongeloofwaardig bestempelde verklaringen van een stel "ladderzatte" piloten van Transavia. Tuurlijk. Wat moet je er verder nog over zeggen? Dat ze in Amerika tegen dit soort dit soort terroristen heel anders aankijken dan die van de RAF en de huidige volgelingen van Captain Caveman? Dat Barack Hussein wel riep dat ie Possada Carriles aan Venezuela zou uitleveren maar het niet deed? Dat de Oranjes elk jaar dear Henry hartelijk de hand schudden op het traditionele Bilderbergfeessie? Change? Ou rass.
(1) Pak de dienstlift naar ons archief en walg met ons mee. Btw: Frank Castro maakte later nog furore aan de zijde van de Surinaamse vrijheidsstrijder Ronnie Brunswijk. Tel uit je winst.
Licht in de deussternis (4)
dinsdag 6 oktober 2009 Nu we het toch over task forces en ander speelgoed hebben: er schijnt bij Europol een lijst bij mekaar te zijn gebroddeld waar alle grote jongens op het gebied van soppen en drogen op staan. Aanvoerder van die lijst zou volgens onze rondreizende correspondent ene meneer Mahmood zijn. Een Paki uit Frankfurt. Is dat interessant om te weten? Dachten we wel. Want vriend Mahmood was/is een goeie gap van John Deuss. De leden van dit artistieke duo zouden ooit met elkaar in contact zijn gebracht door twee Nederlandse avontuurlijke ondernemers Gerrit Seinen (rip) en Chris de Ruiter (rip). Kwoot:
"Respectievelijk het baasje van Trapman Olien en de eigenaar van witte pomp De Fakkel in Beneden-Leeuwen, van De Hacienda en de man achter de fraude van de tanker Salem" (1).
Wat deden Deussie en Mahmood na elkaar de hand te hebben geschud? Ze voerden papieren transacties uit, waarbij niet bestaande oliederivaten en niet bestaande projecten cq. resorts driftig werden rondgepompt via een woud aan niet met Marlies Dekkers gelieerde GMBH's en allerlei Caraibische vehikels. Om zo ondermeer "miljarden van rijke Nederlanders te onttrekken aan het oog van de fiscus". Kijk, kan die halve minister De Jager wel proberen om info over die 15 rijke famieljes in zijn Pandoradoos te houden, maar wij hebben Geert Plopper niet nodig om de deksel een heul klein beetje open te wrikken. Stay tuned.
(1) Trapman? De Hacienda? Salem? Komen we binnenkort op terug.
Uithollingen over dwars (2)
dinsdag 6 oktober 2009 In opdracht van onze Europese reserve-president is sinds vorige week een peloton loodgieters van het Reichssicherheitshauptamt bezig om de oorzaak te achterhalen van een lekkage uit de ministerraad. Want we mochten natuurlijk niet weten dat de hoeksen binnen zijn kabinet slaags waren geraakt met de kabeljauwen over het onder water zetten van een Zeeuwse polder. Om de Belgen weer aan de mosselen te krijgen of zoiets. Straks lekt misschien een discussie uit over Afbaardistan. Dat onze jongens bijvoorbeeld naar de hoeren gaan en onze meiden in de voetsporen van Anouk regelmatig een Afghaanse beftekkel laten aanrukken (1). Moet je eens kijken wat dat voor een storm zou veroorzaken. En zeg niet dat het niet kan. In Barack Hussein's own country zorgt een vet gevalletje op dit terrein momenteel voor veel commotie. Er werden namelijk heftige pogingen ondernomen om een klokkenluider juridisch te wurgen. Maar da's niet gelukt. Hij had gebimbamd over de snollenkasten in Kabul die door luitjes van de security-firma's ArmourGroup International, Wackenhut Services en nog meer van dat spul waren ingericht om aan al dat onveilige gesjor en gedildo een eind te maken. Dat liep uit op tafrelen die onze concurrerende scheppers nooit bedoeld kunnen hebben. Bovendien bleek het personeel niet vrijwillig in dienst te zijn genomen en dat was niet voor het eerst. Ook in Bosnie en aanpalende landerijen werd misbruik gemaakt van UWV ontvluchte werknemers, die in veel gevallen ook nog zwaar minderjarig bleken te zijn (2). Nee, het wordt tijd dat we ook over dit onderwerp worden geinformeerd. En als het niet kan langs de weg van een frisse lekkage of truttige Kamervragen, laat dan Ferry Mingelen eens lekker ruig los op Van Middelkoop of Rouvoet. Of Peter te Velde ter plekke rondneuzen in Kabul en Hoeroezgan. Die is al embedded. Dus wat led hem?
(1) Zie het artikeltje "Hoeren" van 22 oktober 2006 over Annemarie Jorritsma's zorgen over de onderkant van het gelijk. (2) Zie aflevering 1 van 29 april 2008. Gaat over de smeuiige praktijken van security-firma Dyncorp en een stel VN-soldaten.
Licht in de Deussternis (3)
maandag 5 oktober 2009 Zegt die halve minister De Jager vorige week dat een plukje van de rijkste Nederlandse famieljes zo'n 15 miljard stiekempjes hebben ondergebracht bij een stel schimmige buitenlandse trusts. Kwam boven bij een blauwe brieven onderzoek naar de activiteiten van John Deuss, berucht van Moskou tot Berg en Dal, van Durban tot de Bahama's en van Reykjavik tot Bonaire. Nou is het lullige dat Kees er niet heeft bijgezegd wie die famieljes precies waren, dus hop daar komen de speculaasjes. Keessie zal toch niet de Oranjes op de korrel hebben? Toegegeven, zij zijn loaded en waar we van weten rommelen ze er leuk op los op Guernsey, Mozambique en in Bariloche. En koesteren aparte connecties met miljardenschuifelaar Soros, die zich niet zo bar lang geleden ook een warme stoel verschafte bij de Banco Caracas (1). Maar zo flink zal Kees niet wezen en anders wordt ie wel door onze Domburgse appartementenspeculant tot de orde geroepen. Kom je dus al gauw terecht bij famieljes als Fentener van Vlissingen en Van Beuningen. Allebei niet zuiver op de graat tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar da's alleen nog interessant voor films. Of wat dacht u van de Brenninkmeijertjes, van wie een telg vroeger getrouwd is geweest met Dolf Huijgers, de voormalige eigenaar van het befaamde blotekontenresort Sorobon op Bonaire (2)? Kan Kees zomaar bedoelen. Als een Deuss ex machina plofte overigens een paar dagen geleden een mail in onze box die ons een kijkje achter de coulissen van dit interessante wereldje gunde. Zo zou een Europese task force momenteel bezig zijn met een fris onderzoek naar de mogelijk slinkse activiteiten van luitjes uit de vroegere en huidige top van de Deutsche Bank (3) en de voormalige top van de Portugese Totta Bank (4). Wat dat laatste betreft gooien we er een kwootje tegenaan:
"... wat John Fentener van Vlissingen en ene Van Beuningen zeer zenuwachtig maakt aldaar. Ze hopen beschermd te worden door de nieuwe Portugese regering vanwege hun eerdere investeringen in allerlei projecten. Maar omdat de premier wel opnieuw gekozen is, maar nu een coalitie op de been moet brengen schept dat voor de Europese task force een soort vacuum om toe te slaan".
Waar een Deuss al niet goed voor is. Binnenkort in dit theater een nieuwe sequence. Het kan niet op. Stay tuned.
(1) Zie ABC-tje 9 van 2 oktober jl. (2) Zie ABC-tje 3 van 14 september jl. (3) Een bank die hier bekendheid kreeg dankzij de kredieten aan avontuurlijke Amsterdamse ondernemers. (4) Tegenswoordig Santander/Totta Bank
Lockerbie revisited
zondag 4 oktober 2009 Het tumult dat ontstond nadat de Schotse minister van justitie de voor de aanslag op Pan Am 103 veroordeelde Libyer Al-Megrahi vrijgelaten had is inmiddels wat verstomd. Aangezien Megrahi zijn beroep had ingetrokken (conditie voor vrijlating) zal de zaak wel verstommen. Maar de Schotse Criminal Cases Review Commission (SCCRC) die onderzoek doet naar mogelijke rechterlijke dwalingen had de Lockerbie zaak onderzocht en de veroordeling van Megrahi aan het Hof van Beroep voorgedragen. Uit onderzoek van de SCCRC bleek dat de veroordeling van Megrahi voornamelijk berustte op de verklaringen van een kledingverkoper uit Malta, Tony Gauchi. Grauchi herinnerde zich kleding aan Megrahi verkocht te hebben. Tja, dat kan natuurlijk. Maar wat bij de SCCRC alle seinen op rood zette was dat er bewijsmateriaal achtergehouden was voor de verdediging. Voor de rechtszaak had Gauchi te kennen gegeven financieel gecompenseerd te willen worden als getuige. Maar ook dat de VS aanzienlijke bedragen betaalde om Gauchi (en diens broer) te laten getuigen en dat na de rechtszitting de Schotse politie het Amerikaanse Dept. Van Justitie verzocht om de Gauchi's te betalen. Meer dan twee miljoen dollar voor Tony en 1 miljoen voor zijn broer Paul. Dit alles werd niet bekend gemaakt aan de verdediging. Met andere woorden de cruciale getuigenis is gekocht. Maar zoals gezegd, de zaak is verstomd, dus er zal wel geen verder onderzoek plaatsvinden naar de echte daders (voor zover dit nog nodig is).
ABC-tje (10)
zondag 4 oktober 2009 Suggestief kopje vandaag boven een ANP-bijdrage over de affaire rond de Amerikaanse vice-consul James E. Hogan: "Er zit SCHOT in verdwijningszaak Curacao". Maar het kan zomaar, want in Rijswijk hebben ze vandeweek al vastgesteld dat het bloed op de aangetroffen broek inderdaad van Hogan was. Daarnaast hebben duikelaars zijn mobiel naar boven gehaald en hebben een stel getuigen verklaard dat ze hem gezien hebben in de buurt van de locatie waar hij is opgegaan into thin air. Een rijke buurt, dat wel, maar veel meer is er niet te melden. Ja, hij is 1 met 84 en werkt nog niet zo lang bij het Amerikaanse State Department. Pas vier jaar. Voordat ie in augustus vorig jaar op Curacao arriveerde had ie twee jaar geconsuld in Botswanaland. En volgens de officiele paperassen is hij in het comfortabele bezit van nog een huis in Florida. Maar wat je daar nou verder mee moet is net zo duister als een verlaten kolenmijn. Dus schot? Nououou, meer schotje. Stay tuned.
Toetje
vrijdag 2 oktober 2009 Waren we hem toch bijna uit het oog verloren. John Deuss. De Dirk van de First Curacao International Bank, die indertijd werd geclipt op het blote kontenresort van Bonaire (1). Verdacht van mega-witwassen en BTW-geknoei. Nou kwam er op het oog eigenlijk niet veel uit het smurfenonderzoek. Ware het niet dat er wel zo'n slordige 6000 Nederlanders stiekempies hun overflow bij Johnnyboy bleken te hebben geparkeerd. Honderd van hen krijgen in de komende weken nog een blauwe bombrief in de bus. Met de vraag hoe het nou precies zit met hun poen bij de FCIB en of ze misschien de boel hebben besodemieterd. Fuck. Denk je net laat ze maar lekker kluiven aan mijn AOW, krijg je dit. Wat een land! En John? Die zit lekker op de Bahama's zijn poen te tellen. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld.
(1) Zie "Licht in de deusternis" dd. 5 januari 2007.
ABC-tje (9)
vrijdag 2 oktober 2009 Krabbel, krabbel (achter de oren). Zoals eerder vermeld zou er in het complex aan ongein waar deze serie over gaat in Obamaland een meneer zonder naam op 27 maart jl. in een kruipruimte zijn beland wegens het witwassen van 8 miljard dollar. En verder hebben we daar geen reet meer over gehoord. Geen lekkages. Geen hints. Niks. Leek ons stug. Ook al omdat de officiële verklaring later werd bijgepunt tot:
"De aangehouden persoon wordt ondermeer verdacht van het witwassen van forse geldbedragen afkomstig van de grootschalige handel in verdovende middelen. Over deze door deze persoon beheerde rekeningen in de VS is in korte tijd meer dan acht miljard dollar gegaan".
Kijk, dat is andere paella. Dus wij ons een pierement gezocht naar een meneer zonder naam in Florida die aan bovenstaande omschrijving voldeed. En die vonden we in de persoon van Rama Vyasulu. Baasje van de Rosemont P. Corporation. Een postbusvehikel bij UPS in Miami. Effies verderop had Rama nog een klein kantoortje dat zo'n beetje dezelfde functie vervulde als onze GWK. Kon je bedragjes tot 100.000 dollar deponeren. Maar die mochten daar volgens de in Florida geldende regels maar een zeer beperkte tijd blijven staan. Dus eigenlijk wisselen, effe wachten, effe wachten nog en dan wegwezen. Dan denk je klein bier. Maar vorig jaar alleen al gingen 10 miljard dollar door Rama's sluisje. Goeiensmorgens. In veel gevallen was die poen afkomstig van Venezolaanse klanten, die deze irreguliere weg kozen om de gramschap van Hugo Chavez te ontlopen. Hoe ze aan die flappen waren gekomen vermeldt de geschiedenis niet, maar een paar jongens van de DEA kregen een bekende lucht in de snotkoker. En zette een berenklem voor Rama open. Ze vroegen hem of ie 900.000 dollar wilde wassen die afkomstig waren van de handel in verwarrende middelen. Rama had geen bezwaar en de klem klapte dicht. De rekeningen bij Rosemont werden voor een groot deel bevroren en de DEA ging aan de snuffel. Mogelijk dat daarbij ook de ABC-affaire aan het licht kwam. Interessant om te weten is misschien of Rama enige connectie had met onze randgemeentes. Ja, die had ie. Hij is namelijk vice-president geweest van de Banco Caracas NV op Aruba. Dus vriend Rama zou zomaar meneer NN kunnen zijn, die we in een eerder stadium al tegenkwamen. Toegegeven, het is je reinste speculaasje. Maar wat wil je in een wereld die van speculaasjes, koopsompolissen en afgeknipte tenen aan elkaar hangt? Stay tuned.
Hoezo injecties tegen varkensgriep?
vrijdag 2 oktober 2009 Dat de bronnen van ons drinkwater duitse blazen zijn is geen probleem. Het wordt toch gezuiverd? Onderzoekers van de Universiteit in Kyoto ondekten dat waterzuiveringsinstallaties niet in staat blijken om de afgescheiden restanten Tamiflu uit het water te zuiveren. Naarmate er meer griepgevallen waren steeg het aantal deeltjes Tamiflu in het gezuiverde water. Dus, veel water drinken en niks injecties. (zie)
Groeimarkt voor plunderaars
vrijdag 2 oktober 2009 Alhoewel de beurzen het goed doen (en de serieuze economen zich afvragen hoe dat toch komt) is er gelukkig een nieuw investeringsvehikel in het verschiet, een nieuw derivaat. De handel in wat men in die kringen noemt carbon dioxine emissions. Op dit moment nog bepaald geen runner, maar dat kan veranderen. Alhoewel het logischer zou zijn om gewoon een belasting te heffen op vervuilers (en in het tijdperk van de vrijhandel is dat vooral de transportbusiness), gaat de politiek in dit tijdperk van permanente modernisering niet voor belastingheffing, dat is zo 1970's, maar voor vergunningen om te mogen vervuilen. Die kun je kopen en daar heb je dan uiteraard banken en andere financieringsvehikels voor nodig, geen belastingdienst. Vreemd. Bij begrotingstekorten zou je denken aan meer belastingen, maar nee, onze permanent moderniserende politici zien geen rol voor de staat. Behalve bij het terugdringen van sociale voorzieningen, maar ja dat is anders. De hoeraroepers van de financiele markten juichen al over de enorme markt die via die handel gemaakt wordt, volgens Bart Chilton van de CFTC wordt die optiemarkt groter dan die van de olie. (zie). Ga zo door!
Iran/Contra revisited
donderdag 1 oktober 2009 Voor de liefhebbers. IJzervreter Robert MacFarlane was in de jaren tachtig een van de grote baasjes van het Amerikaanse Iran/Contra circus, waarbij een Kazan-act met drugs en wapens het hoofdnummer vormde. De aandeelhouders op Capitol Hill wisten aanvankelijk niet dat die adembenemende act op het progamma stond en floten hem dan ook direct af toen de berichten over ongelukken binnendruppelden. Directeur Ollie North, Adam Curry's oom Donald Gregg, Ayaan Hirsi Alias' associate Michael Ledeen en nog een hele reeks andere leden van het circuspersoneel verschenen voor de kadi, logen dat ze barsten en kwamen eraf met lichte strafjes. Zo ook onze Robertje, die niet veel later gepardonneerd werd door scheidend president pappa Bush, een goeie kennis van onze Bilderbernhard (rip) en Bilderbea. Net als allerlei andere figuren uit zijn circustijd ging Robertje daarna niet met zijn jongeheer zitten spelen. Dat brengt zoals we allemaal weten geen broodje bloedworst op de plank. Er moet gewerkt worden. Liefst in dezelfde halfduistere sfeer als in de goeie jaren tachtig. Toen de commies nog niet vervangen waren door de baarden. Vandaar dat het ons niet van onze sokkel tilde toen we gisteren vernamen dat MacFarlane in het geniep bezig was om het langzaamaan in olie badende Soedan weer on speaking terms te krijgen met de club van Obamamia. En de sancties wegens wat lulligheden als genocide en misdaden tegen de menselijkheid in Darfur en wijde omgeving uit de boeken te krijgen. Ook en vooral omdat die Kutchinezen daar hard bezig zijn om alle olievaten richting Bejing te rollen. Eigenlijk rijdt Mac aan de verkeerde kant van de weg, maar omdat Quatar als intermediair optreedt kan er officieel weinig tegen hem worden ondernomen. Interessant is de vraag welk circus dit keer die plebejer voor ruim vier ton per jaar op pad heeft gestuurd om reclame te maken. Een officieus burootje van Barack Hussein zelf of iets anders van ellendig allooi? Nou, zolang de accu's het uithouden zetten we het witte licht erop. En laten we bidden dat Unico Glorie er niet mee gaat zitten te fucken. Stay tuned.
Pizzo
woensdag 30 september 2009 Effe een citaat uit artikeltje van 9 september jl.. Komt ie:
"... En dat de Afghaanse aannemers in de naam van Allah pizzo cq. belasting moeten betalen aan de Talibandoleros om met onze poen een schooltje of een basketbalveldje aan te leggen. Hartstikke jammer".
Verder niks over gehoord. Geen Kamervragen. Noppes. Benieuwd of dat zo blijft, want heel langzaam beginnen deze gebaarde praktijken ook aandacht te krijgen in de Amerikaanse mainstream pers. Zo heeft het scheidend hoofd van de American Corps of Engineers recentelijk toegegeven dat er geen wagen met stenen, dubbele ramen, stopverf, laminaat, cement en andere hulpstukken naar een of ander durrep rijdt of die Tali's eisen poen voor een gezonde doorgang. Zo niet, dan krijgt de betrokken vrachtwagen cq. de chauffeur makkes. En dan praten we niet eens over de bouw zelf. Want wil die een beetje vlotjes voortgang vinden, dan moet er ook geschokt worden. Ook in andere delen van Karzai's corrupte kolerebende is dit een groeiende gewoonte. Net Italie of de Balkan, maar dan uit naam van Allah. En denk nou niet dat die praktijken in het door ons zo voortreffelijk wederopgebouwde Hoeroesgan een onbekend verschijnsel zijn. Echt niet. Betekent dus dat een deel van onze twee meloen per dag die daar door Van Middelkoop wordt rondgestrooid rechtstreeks in de pocket van onze vijand belandt. Doen we daaraan? Tsja, uhhh. AOW-ers nog zwaarder afpersen of zo? Of gewoon wegwezen daar? Als Jan Peter Dodo zijn pizzo uit Brussel heeft geincasseerd? Wij zijn voor het laatste. Maar wij zijn klein en Geert is groot.
ABC-tje (8)
woensdag 30 september 2009 Een paar dagen geleden meldden de dagvodden van onze randgemeentes aan de overkant van de plas, dat ene James E. Hogan wordt vermist. Ging 's avonds de deur uit om een stappie te maken, niet meer teruggekomen. James is de Amerikaanse vice-consul op Curacao, dus er is een hele doos gemengd voer aan snuffelaars opengetrokken om die gozer boven water te halen. Misschien zelfs letterlijk. Snorkelaars, helipiloten, Duitse herders, FBI-snorders, lokale smurfen, Nederlandse hotemetoten, you name it. Voorlopig niks gevonden. Op een bebloede broek na, die spoorslags naar de haarklovers van het Forensisch Instituut in Rijswijk is gestuurd voor een DNA-tje. Moeder de vrouw Abby is inmiddels al stevig aan de gebitsstructuur gevoeld, want voordat haar husband de kuierlatten nam zou zij een stevige ruzie met hem hebben gehad. Dat interessante gegeven werd meteen de mainstream ingeslingerd, maar direct ontkend door de dochter. Die wees erop, dat de verzamelde meute snuffelaars blijkbaar geen belangstelling had voor het recente ontslag van een secretaresse bij het consulaat vanwege haar avontuurlijke contacten. En wie denkt er dan niet meteen aan de gigantische affaire die zich op de ABC-tjes en de rest van de grote boze wereld ontwikkelt rond de smokkel van tonnen verwarrende middelen, goudklompen, het wassen van miljarden, fraude en andere frisse dingen uit de lachspiegeltent. Want u denkt misschien dat zo'n Amerikaanse vice-consul alleen maar paspoorten afstempelt of de plaatselijke sufferdjes naar het State Department stuurt. No way. Vaak zijn het luitjes met een verborgen snuffelfunctie, dus die James kan heul goed betrokken zijn geweest bij het afrollen van bovengenoemde affaire. En dat vinden luitjes uit het wereldje soms reden genoeg om iemand stevig uit zijn broek te tillen. Goed, houd u nog van ons tegoed. Maar mochten ze er daar in de buitenwijken van Willemstad niet uitkomen, dan kan Abby altijd nog Peter, Patrick en de cameraploeg van Frans Bauer in de arm nemen. Appeltje eitje. Stay tuned.
Uitverkoop (3)
dinsdag 29 september 2009 Het lijkt of Sibel Edmonds vorige week een steen op een bevroren vijver heeft gegooid. Lijkt. Want er zijn wel degelijk rimpelingen te noteren. Uiteraard van mevrouw Schakowsky, die via een koele spreekbuis liet weten dat ze nooit met een Turkse dame had liggen te hopsen. Dat was het. En wij maar denken dat je in de States al een proces aan je reet krijgt als je tijdens het gebed achter in de kerk een scheet laat. Zwakjes dus van La Schakowsky. Temeer daar zij niet is ingegaan op een uitnodiging van Sibel om eens over de zaak te komen babbelen. Maar misschien is ze bang voor verborgen camera's. De reactie van John M. Cole is andere Peijnenburg. Johnny is een oude topdog van de FBI op de afdeling contra-spionage. En wat zegt die naar aanleiding van Sibel's niet zo zuinige uitlatingen over de baggeractiviteiten van Marc Grossman ten behoeve van zijn vette spaarvarken en zijn Israelische, Turkse en Pakistaanse klantenkring? Dat de FBI zo'n tien jaar lang achter de vodden van de voormalige Buzaboss heeft aangelopen. En dat het gevalletje Grossman deel uitmaakte van de zeker 125 gevallen van Israelische spionage die alleen al tussen 1993 en 1995 werden besnuffeld en vervolgens door de hoogste baasjes deskundig werden begraven. In 2005 stapte Marc Grossman op bij het State Department en over naar de Cohen Group. Een firma die zijn poen verdient met consulten en lobbyen. Met een dikke Turkse portefullie. Dus Marc zat helemaal snor en werd vice-president. Dat ie nu in een Bodrumzonnetje wordt gezet door Sibel cs. vinden ze bij de Cohen Group niet zo aangenaam. Op Wikipedia werd die info bijvoorbeeld tot twee keer aan toe met een hark bewerkt. Eenmaal door ene Melissa Wisner (1). En laat dat nou een analiste van de Cohen Group wezen. Melis is een voormalig werkneemster van het American Enterprise Institute. En dan zijn we meteen helemaal thuis. Want dat roemruchte Institute is bij ons al eens een paar keer voorbijgekomen. Als onderkomen van de langzaam in de vergetelheid wegzakkende bedelprinses Ayaan Hirschi Alias en van Michael Ledeen. Het Rode Brigade-fantoom, de bootsman van het ss. Iran-Contra en de peetvader van de gele cake-story die Irak in een hel veranderde. Change? No we can't. Zelfs Sibel niet.
(1) Info van een attente lezer. Dank.
Billions and centuries (5)
maandag 28 september 2009 Wat denk je? Is die Sir Allen Stanford aan het matten geweest in een petoet bij Houston. En daarna een ziekenhuis ingezeild om te herstellen. Wat de aanleiding was tot die matpartij bleef onaangeroerd. Werd de Ponzi-artiest betrapt op voordringen bij het uitdelen van de appelmoes? Probeerde hij een potje cricket te organiseren op het basketveldje? Of ging het erom hem in het ziekenhuis te krijgen voor een paar indringende gesprekken met luitjes van de CIA en de Mossad over hun gezamenlijke activiteiten in landen als Venezuela en Lybie? Ja, ook Lybie. Op 25 januari van dit jaar vloog meneer nog in zijn private jet naar Tripoli. Om met de directeur van Khadaffi's beleggingsbureau te ouwenelen over een uitbreiding van de investeringen via de voorhanden zijnde vehikels van Stanford. Tot die datum het schamele bedragje van 500 meloen dollar. Of die uitbreiding er inderdaad is gekomen is nog in een zandstorm gehuld. Kort daarna ging Sir Allen de bietenberg op. Wat er met die 500 meloen Lybische meloenen is gebeurd? Allah mag het weten.
Roots
maandag 28 september 2009 Ergens begin 1983. Twee orthodontisten gingen samen op zoek naar een aangename woonplek in de Vechtstreek. Zij namen voor die zoektocht een makelaar uit Breukelen in de arm, die enige bekendheid genoot doordat ie een aantal BN-ers in zijn klapper had staan. Zoals bijvoorbeeld Ben Cramer die tot die status was opgeklommen via veel Zai,zai,zai,zai en een dooie clown. De twee beugelboys zagen wel wat in een riante woonboerderij in Nieuwer-ter-Aa. Een metropool aan het rustieke riviertje de Aa, dat volgens de boeken verderop overgaat in de Angstel, omdat Be een beetje al te lullig was geweest. De makelaar belde de eigenaar om een bezichtiging te arrangeren, maar wat jammer nou, de eigenaar was niet te bereiken. Dat weerhield het kooplustige duo niet om op een zondag met toestemming van de makelaar eens een kijkje te nemen op het erf van de boerderij. En oh wat een mazzel, tijdens hun rondgang bleek een deurtje open te staan. Wat doe je in zo'n geval? Juist. Je klopt. Je roept "volluk" en als je niks hoort ga je naar binnen. Verrassing. De woning stond en hing stijf vol met antiek, ikonen, portretten van de eigenaar met zijn Cesnaatje en andere interessante objecten. Bij de twee bewoners in spe vielen de kaken bijna uit hun voegen bij het aanschouwen van die enorme collectie. En dat effect werd nog versterkt bij de vondst van een taxatierapport dat ze op een bureau aantroffen. Daaruit bleek Aatjeklaar dat de bank en de eigenaar een leuk een-tweetje hadden uitgevoerd bij het opkrikken van de prijs van de boerderij. Verder werd uit wat rondslingerende correspondentie duidelijk, dat de bank een stel ongeduldige schuldeisers naar de wachtkamer had verwezen om de eigenaar in staat te stellen op zijn gemakkie naar de Antillen te verhuizen. Overigens woonde die eigenaar op dat moment niet op de boerderij, maar verbleef op een kamer achter de kroeg "De Lelie" in de Amsterdamse Jordaan. Een wat eenvoudig onderkomen misschien voor iemand die zich tot bef had verheven en tot de crew behoorde van mr. Rodriguez C. . Een fiscalist die na zijn glanzende loopbaan bij de blauwe brieven compagnie en de advocatenfirma Caron & Stevens zelfstandig was verdergegaan in een optrekje van het World Trade Center (1). Maar zoals gezegd, onze boerderijeigenaar stond op het punt om naar de overkant van de plas te vertrekken, dus dan kijk je niet zo nauw. Dat nakende vertrek werd duidelijk bespoedigd toen de woensdag na bloody sunday in Nieuwer-ter-Aa ons lijfblad van de Basisweg op de voorvagina meldde: "Helersboerderij ontmanteld". De twee orthodontisten moesten drie keer slikken en gingen te rade bij een juridisch zeer onderlegde kennis, die ze aanraadde niets te ondernemen. Wel legde hij hun verklaringen vast, want je weet maar nooit. De naam van de schielijk naar Bonaire overgestoken eigenaar van de helersboerderij? Niek Sandman. De vriend van het licht in ongerede verkerende polletieke kanon van Bonaire, Ramonsito Booi. Is dat leuk of is dat leuk?
(1) Zie voor de uiterst intrigerende Rodriguez de serie "Octopussy" op de "Followup"-site.
De wereld draait door
vrijdag 25 september 2009 Wie wist wat en wanneer? Zoals de kaart er nu bij ligt zou Juan Alberto Poch in 2003 de bal zelf aan het rollen hebben gebracht op Bali. Tijdens een gezellige kout met een paar Transavia-collega's over zijn goeie ouwe tijd in Argentinie. Toen hij talloze vluchten boven zee uitvoerde en zijn suf gespoten passagiers in hun nakie naar beneden liet kieperen. Maar ja, dat was nodig, want het waren linkse terroristen die van het land een puinhoop maakten. En het was goed dat Videla en zijn makkers daar een stokje voor staken. Martelen? Kelen? Nacht und Nebel? Schijt aan mensenrechten? Prima. Weg met die linkse kolerezooi. Leve het vaderland. Juan's tirade was een beetje dom. Zijn collega's trokken aan de bel en legden verklaringen af. Wat daarmee gebeurde? Niks. De top van Transavia wist het allemaal al. En de AIVD dus ook. Zo incapabel kan je niet zijn. En dat de snuffeldienst vriend Poch in 2004 clean verklaarde is dus in wezen een enorme gotspe. Maar wel begrijpelijk als je ervan uitgaat dat de AIVD nog keurig in de ganzenpas loopt met de CIA en aanverwante artikelen. Want hoe was het ook weer? Na lang aandringen van Argentijnse mensenrechtengroeperingen waaronder de Dwaze Moeders kwam in 2002 naar buiten, dat de Amerikaanse regeringen die te maken hebben gehad met het ellendige optreden van Videla cs. nauwkeurig op de hoogte waren van de Ausradierungsmethodes die van Buenos Aires tot Bariloche in zwang waren. Erger nog, zij waren er via de operatie Condor rechtstreeks bij betrokken. Met minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger in de rol van Schreibtisch-moordenaar. Dat er nu zoveel eilie wordt gemaakt over uitvoerder Juan Albert Poch is prima, maar is op zijn minst aan de late kant en bovendien wat huichelachtig. Maar wat wil je in een land waar de vader van de toekomstige koningin-gemaal al lang en breed is witgewassen van elke Videla-smet. En onze huidige koningin minimaal een keer per jaar de handen schudt van good old Henry. Wir haben es gewusst, maar de wereld draait door.
Terra Vulgaris (19)
donderdag 24 september 2009 Voor dit verhaal gaan we terug naar de nacht van 15 augustus 1988. Om vier uur schrok de bewoner van een smeuiig pand in de Utrechtse binnenstad wakker. Hij hoorde wat gerotzooi in de steeg naast zijn woning en aan de voorkant nam hij een punkachtig gevalletje waar dat kennelijk op de uitkijk stond. Vervolgens hoorde hij dat aan de achterkant iemand een poging deed om zich op onreguliere wijze toegang tot zijn huis te verschaffen. Met een rap bijgetankte hoeveelheid adrenaline in zijn bloed en een zwarte buis van een ski-imperiaal in zijn handen schoot hij het balkon op, zag beneden drie duistere lieden en bulderde "sodemieter op". Hielp niks. De drie gingen door met hun slopende activiteiten. Na een belletje naar de smurfenbrigade haastte de bewoner zich onvervaard naar beneden om erger te voorkomen. Te laat. De drie heren hadden binnen al een scheidingswand geplet. En een van hen maakte al aanstalten om een doos met een computer te liften toen hij werd geconfronteerd met de eigenaar. De computerliefhebber nam nog wel een vechthouding aan, maar kreeg een nette sidekick in zijn lenden en ging kreunend als een zeehond voor tien tellen naar de hoek. Daar kreeg ie voornoemde buis in zijn rug geduwd die bij het schaarse licht kon doorgaan voor een vervaarlijk jachtgeweer. Maar er waren nog twee onverlaten en die lieten het er niet bij zitten. Toen zij de ruimte betraden waar hun maatje stond te kreunen was de bewoner gedwongen zijn aandacht te verdelen en daar maakte de zeehond gebruik van om benen te maken. In draf gevolgd door zijn maatjes. De voor niets terugdeinzende bewoner erachteraan. Foutje. Er stond in het achterhuis nog een vierde man. Groot. Sinister. En echt gewapend. Een gun in zijn linkerhand en een neefje daarvan tussen zijn broekriem. Bij het licht van een knijpkat monsterde hij de bewoner. Tekst uit het later opgemaakte proces-verbaal:
"Ik kreeg de indruk dat hij vervolgens mijn geweer zag. Hierop hoorde ik dat hij wat tegen de drie anderen zei. Die raakten daarvan in paniek en vluchtten mijn huis uit. De man met het pistool bleef echter nog als een koude kikker in de deuropening staan met het wapen dreigend op mij gericht. Hij verliet als laatste achterwaarts mijn woning. Hierna zag ik hem de steeg uit rennen. Ik controleerde vervolgens alles in mijn woning om vast te stellen of er nog iemand was. Toen dit niet zo bleek te zijn ben ik naar buiten gegaan. Toen arriveerde de politie".
De daders werden gevat en achter het gaas gemieterd. In afwachting van verdere juridische rompslomp. De koude kikker bleek ene Berkovitz te zijn, die in die jaren bekend stond als een hitman voor de avontuurlijke Joegoslavische gemeenschap alhier en in 1992 voortijdig zijn eindstation bereikte. Een ander lid van het bonte gezelschap was Tibor Steenbrink. Hij was bij zijn arrestatie in het bezit van een vervaarlijke sleutelbos en die sleutels bleken te horen bij het Polmanshuis. Een bekend Utrechts horeca-etablissement dat werd en wordt gedirigeerd door Cees Eijrond, de huidige toezichthouder van Terra Vitalis. Had Cees iets te maken met bovengenoemde inbraak? Kregen de snuffelsmurfen niet boven water. Zeker is wel dat Tibor na een nachtje kruipruimte een paniekerig belletje pleegde met zijn werkgever. En zeker is ook dat die voor een advocaat zorgde. Maar zover wij weten was dat alles. Op naar de volgende ronde. Stay tuned.
ABC-tje (7)
donderdag 24 september 2009 Het is stil na de eerste sensationele berichten over een heel boeket van avontuurlijke activiteiten in de gemeente Bonaire en wijde omgeving. Zoals daar waren: doorvoer van verwarrende middelen, witte was, goudsmokkel, bestuurlijke corruptie en nog wat kleinigheden. Het enige wat onze correspondent ter plekke ons gisteravond kon mededelen was de vrijlating van Yvonne de Vries, de vechtgenote van ernstige verdachte Willem van Wijngaarden. Het meisje dat elk duppie moest omdraaien om rond te komen. Nou lijkt dat laatste wel mee te vallen, want inmiddels is bekend geraakt dat de inbeslaggenomen boot en de al eerder voorbijgezoefde Harley eigendommen van Willem waren. En die kosten bij elkaar meer dan een paar duppies. Yvonne mag overigens van het snuffelteam dat met de affaire bezig is met niemand praten, met niemand telefoneren en geen gebruik maken van de digitale piano. Dat worden dus rookpluimen als de SRV-kar voorbijkomt. Stay tuned.
Uitverkoop (2)
woensdag 23 september 2009 Nou vooruit. Voor degenen die nog een mondje Engels op school hebben geleerd hier het hele interview van Giraldi met klokkenluidster Sibel Edmonds. Rechtstreeks van de site van American Conservative. Ongelooflijk.
Uitverkoop
woensdag 23 september 2009 Het wordt spannend. Op 15 september jl. meldden wij al dat voormalig FBI-medewerkster Sibel Edmonds heel voorzichtig een nieuwe klok in beweging had gebracht. De Turkse lobby in de VS zou volgens haar een langspeelplaat in het Congres plat hebben gekregen door het inzetten van een originele MIT-agente, die ondermeer les had gehad in hopsen voor de camera (1). In een interview met ex-CIA-er Philip Giraldi dat begin volgende week tussen de nietjes van de American Conservative de kiosken bestormt komt Sibel voor het eerst naar buiten met de naam van het betrokken Congreslid. Het zou gaan om een Democratische afgevaardigde uit Illinois, Jan Schakowsky. Een mevrouw met aardig opgeschoten koters en een wegens fraude veroordeelde vechtgenoot, die samen met haar MIT-geliefde al hopsend van haar townhouse een sauna maakte. Wat de Turkse lobby daarna bij Schakowsky voormekaar heeft gekregen weet Sibel niet. Maar zo'n hops-operatie zet je niet voor Jan Doedel op. Zeker niet in dit geval, omdat Jan binnen het Huis van Afgevaardigden ondermeer deel uitmaakt van de Subcommittee on Intelligence Community Management en de hamer hanteert van de Subcommittee on Oversight and Investigation. En dat was uiteraard een wit kaassie voor de Turkse snuffelaars. Maar daar blijft het niet bij in Giraldi's artikel. Volksvertegenwoordigers als Denis Hastert, Bob Livingston, Dan Burton, Roy Blunt, Stephen Solarz en Tom Lantos allemaal zo plat als een dime. Niet via de hopsweg misschien, maar geld wil ook wat. Om maar te zwijgen over jongens die bij ons al vaker voorbij zijn getrokken zoals Marc Grossman, Richard Perle en de ooit met onze bloedeigen leather-boy Ad Melkert in aanvaring gekomen Paul Wolfowitz. Een hele bazar met dure spullen en diepe geheimen verkwanseld aan de Turken met in hun kielzog de afdelingen Tel Aviv en Islamabad. Inclusief nucleaire wannahaves die dankzij het netwerk van de door ons gepamperde en door de VS begeleide metallurg Khan keurig in alleraardigste landen als Iran en Korea terecht zijn gekomen. Wat? Kolerezooi? Dat mag je wel zeggen. En dan het gebruikelijke toetje. In Den Haag daar woont een heer en zijn naam is Joris. Secretaris generaal van Justitie. En volgens heftige berichten plat voor de Turken door hopsbeurten met ondermaatse jongens in Istanbul en Bodrum. Een affaire die in de Kamer kundig onder de sofa werd gemoffeld. Vraag blijft wat voor voordelen de Turken uit dit zalfje hebben getrokken. Een oogje dichtknijpen bij een partijtje hero? Een wat soepeler verlofbeleid bij de geboorte van een koter? Twee oogjes toe in de buurt van een wasserette? Horen we misschien over vijftig jaar. Bij leven en welzijn. Stay tuned.
1. MIT is de belangrijkste Turkse snuffeldienst. Zie ook onze berichtgeving van gisteren voor een ander sterk staaltje.
de actuele staatschuld
dinsdag 22 september 2009
Jihadjememaar
dinsdag 22 september 2009 Iets bijzonders? Dat die boys van de Hofstadgroep jarenlang werden gepamperd door de AIVD voor ze met een zootje overbodige bombarie en in hun onderbroek werden afgevoerd. Heulemaal niet. Neem nou de Sauerlandgruppe. Vier dombo's uit Medebach-Oberschledor die onder leiding van de Turkse intrigant Mevlet K. 730 kilo hydrogeen peroxyde hadden verzameld. Genoeg om Geert tot in lengte van dagen een blonde pruik te bezorgen en 550 kilo springstof te produceren voor de Ausradierung van bij onze buren gedetacheerde Amerikaanse militairen. Maar fuck, wat jammer nou, de benodigde electronica waarmee Mevlet kwam aanzetten deugde voor geen Viertel. Niet toevallig, want Mevlet werkte voor de Turkse snuffeldienst MIT en de hele operatie blijkt van begin tot eind fake te zijn. De Gruppe werd twee jaar geleden nog wel onder triomfantelijke klaroenstoten in een kruipruimte gepropt, maar nu het proces loopt wordt langzaam duidelijk hoe de boel in elkaar stak. Niks geen lidmaatschap van een Uzbeekse Islamitische Jihad Union. Bestond niet eens. Niks geheimzinnige Paki die aan de touwtjes van de groep trok. Gewoon een jonge Turk die voor de MIT werkte. Erger nog, de MIT had bij snuffelcollega's van de BND geinformeerd of vriend Mevlut bij verdachte baardverenigingen in Duitsland mocht infiltreren. Nou, de collega's zagen dat helemaal niet zitten. Geen nood, dan hangen we gewoon een eigen groep in elkaar: de Sauerlandgruppe. Onder het aloude adagium uit de koude oorlog "waar geen eilie is, moet ie geschapen worden". De strategie van de spanning in een nieuw jasje. Inmiddels hebben de Sauerkrauten in Ankara om de uitlevering van Mevlut verzocht. Dat wordt dus drie keer noppes. Begin 2010 wordt de uitspraak van het hogere befhof in Dusseldorf verwacht. Na, das kann noch sehr grosse Scheisse geben. Hoort u nog van ons. Stay tuned.
Royalty (23)
dinsdag 22 september 2009 Er is de laatste tijd wat afgelobbied in New York, maar nou is het dik voormekaar. Maxi wordt de speciale adviseur van VN-baas Ban-Kimoon op het oh zo intrigerende gebied van financiele ontwikkelingssamenwerking. Naar verwachting krijgen nu alle verworpenen der aarde binnenkort op voorspraak van onze pampa-prinses een mini-krediet van de bonushunters uit haar kennissenkring om naar keuze een naaimachine, twee geiten, een aardappelveldje of een bakfiets aan te schaffen. Kunnen ze een eigen bedrijfje opstarten en de zegeningen van de vrije markteconomie aan den lijve ondervinden. Inclusief deurwaarders, blauwe bombrieven, verzekeringsagenten en crisissen op de wereldmarkt. Waarschijnlijk beginnen Bankie en Maxi met de arme sloebers op het schiereiland Machulango in Mozambique en in de omgeving van het Argentijnse Bariloche. Komen Alex en Maxi effe buurten als ze daar toch zijn voor een relaxbeurt. Om te kijken of het goed gaat. Geen foto's alstublieft. Misschien dat schatbewaarder Harold Fentener van Vlissingen ook meekomt. Om die hongerlijers uit te leggen hoe ze hun eventuele armetierige winstjes kunnen laten groeien op Curacao cq. Guernsey (1). Volgende week dinsdag gaat Maxi opnieuw naar New York om samen met Bankie onder het genot van een exquise hap en een paar enthousiaste bubbels de benoeming te vieren en een toespraakje te houden. Da's effe wat anders dan dat gelul over hoofddoekiesbelasting en de off-day van Jan Peter Dodo. Da's het echte leven. Groots en meeslepend.
(1) Harold is een telg van een geslacht van zakenpiefjes dat in alle vroegte van WO II bijna een stadhouder had gebaard, die onder Berlijns toezicht de boel hier had moeten runnen. Een idee dat een paar jaar later door Alex' opa werd overgenomen, maar dat helaas door Adolf cs. werd getorpedeerd. Als dat geen leuke band schept tussen de twee families dan weten wij het niet meer.
ABC-tje (6)
maandag 21 september 2009 En jawel. Er zijn opnieuw arrestaties verricht in het kader van de opruimingsweken op Bonaire. Zo is ene H.J. in een kruipruimte geperst en datzelfde gebeurde met Yvonne de Vries. De echtgenote van Willem van Wijngaarden die voor de buitenwereld aan de luchtslangen lag en elk dubbeltje moest omkeren. Verder bereikte nu ook de nog steeds in de VS verblijvende Ramonsito Booi officieel de status verdachte en zijn er hier en daar wat spulletjes in beslaggenomen, waaronder een boot, een paar dure blikken op wielen, een onvermijdelijke Harley en een Cesnaatje. Dat laatste brengt zoete herinneringen naar boven aan een stukkie dat wij op 25 april 2005 de wereld inslingerden. Ging over de vliegende bromtol van Niek Sandman, een dikke Nederlandse gap van Bonaire's polletieke leider. Om bladeren te voorkomen een citaat:
"Op de late avond van 4 november 2003 crashte het toestelletje na een 'frame out' op het strand van Donkey Beach op Bonaire, niet ver van Flamingo Airport. Het blad Amigoe meldde toen:
Het tweemotorig toestel was gisteravond om kwart voor tien vanuit Colombia op de luchthaven van Aruba geland. Het had vlak daarvoor een patient naar Colombia gebracht en op Aruba twee ziekenbroeders afgezet. Even na elf uur werd de reis vervolgd naar Bonaire. Direct na het ongeval is de weg naar de wijk Belnem afgezet. De luchthaven kon gewoon openblijven.
Niek's in de Verenigde Staten geregistreerde prive-vehikel zou dus een op Aruba in ongerede meneer of mevrouw begeleid door twee Arubaanse ziekenbroeders naar Colombia hebben overgebracht en vervolgens zijn teruggekeerd. Verdere bijzonderheden ontbreken. Heel erg prive allemaal. En voor iemand die niet thuis is in Niek's wereld wat vreemd. Vreemd was ook dat er geen persfotografen op de plek des onheils werden toegelaten. Maar dat kwam volgens een hotemetoot van Flamingo Airport omdat het toestel een paar hoogspanningsdraden had geraakt. Zonder overigens vlieger Hans van Geijn te roosteren. Hij bleef zo goed als ongedeerd".
Niek was zelf in de jaren tachtig al eens gecrasht bij een save and loan-schandaal. Kostte hem naar verluidt een kleine meloen dollar om hem buiten het Amerikaanse gaas te houden. Toegegeven, het heeft op het oog geen strandbal te maken met de huidige affaire. Maar het toont wel aan dat er in die contreien van ons Koninkrijk geen ene moer is veranderd. Smokkel van drugs, goud, corruptie en andere leuke dingen voor de mensen. Je zou er zo willen wonen. Stay tuned.
vingerafdruk (2)
zondag 20 september 2009 Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens heeft eergisteren aan Vrijbit bevestigd dat er geen interim-maatregelen kunnen worden genomen tegen de registratie en opslag van vingerafdrukken van Nederlanders vanaf 21 september a.s. (zie vorige aflevering). Vrijbit had deze week haar eerdere verzoek om schorsing van de registratie en opslag van biometrische gegevens herhaald en verder juridisch onderbouwd. Het Hof in Straatburg legde dit evenals 24 augustus 2009, zonder hier inhoudelijk op in te gaan, opnieuw terzijde. Interimmaatregelen door het Hof worden alleen getroffen als er onherstelbare schade dreigt door een vermeende mensenrechten-schending. Bijvoorbeeld als een vluchteling dreigt te worden uitgezet naar een land waar zijn leven in gevaar komt, kan het Hof ingrijpen. Naar analogie hiervan had Vrijbit aangevoerd dat door de privacy-schendende opslag van foto en vingerafdrukken de 'digitale persoonlijkheid' van de Nederlander in levensgevaar komt als deze vanaf 21 september wordt uitgeleverd aan de onveilige wereld van de databanken. Onherstelbare schade dreigt in dat geval. Algemeen bekend is dat vooral het terughalen en achteraf verwijderen van biometrische gegevens uit de verschillende datasystemen en –bestanden, in binnen- en buitenland, in de praktijk een illusie is. Technisch is dit herstel niet voor honderd procent te garanderen en zijn foutmarges onvermijdelijk. Wet- en regelgeving zijn er bovendien niet op toegerust om te bepalen onder wiens bevoegdheid en verantwoordelijkheid dit terughalen en verwijderen zou dienen te gebeuren. En indien gegevens in handen vallen van onbevoegden, is het glashelder dat de Nederlandse regering aan slachtoffers geen garantie kan geven dat zij de (inmiddels gekoppelde, doorgegeven of doorverkochte) gegevens nog verwijderd kunnen krijgen. Daarom eiste Vrijbit een schorsing van de opslag van biometrische gegevens in het paspoort en de Identiteitskaart, totdat de bodemprocedure hiertegen is afgesloten. Het Hof is niet inhoudelijk op deze argumentatie ingegaan, maar verklaarde - zonder opgaaf van redenen - het schorsingsverzoek van Vrijbit niet-ontvankelijk.
Desondanks ziet Vrijbit de bij het Hof aangespannen rechtszaak tegen de Paspoortwet met vertrouwen tegemoet.
Humana weer onder vuur
vrijdag 18 september 2009 In 't papieren Kleintje Muurkrant (hopelijk binnenkort weer van start) hebben we al wel eens kritische aandacht besteedt aan de handel en wandel van Humana/Tvind (zie dit artikel uit 1995 en/of kijk in ons elektronische archief). De meeste mensen kennen Humana vanwege de vele containers voor gebruikte kleding die her en der in het land staan en waar ze behoorlijke winsten mee weet bij elkaar te scharrelen. Het is een wereldwijd actieve miljoenen onderneming. Maar wederom is deze sektarische club in zwaar weer terecht gekomen. Zoals je hier kunt lezen hebben heel wat mensen in het Duitse Berlijn het helemaal gehad met deze "humanitaire" hulporganisatie. Ze willen Humana uit heel Duitsland weg hebben. Er wordt momenteel een grote boycot-actie gevoerd dus wie weet slaat dat wel over naar hier. Dat zou mooi zijn, want ook in Nederland is deze club behoorlijk actief met het inzamelen van gebruikte kleding. Volg het actuele nieuws hierover op tvindalert, want de MSM (main stream media) zullen er waarschijnlijk geen aandacht aan schenken, dat vinden ze vast te ingewikkeld.
vingerafdruk
donderdag 17 september 2009 Morgen, vrijdag 18 september doet het Europese Hof voor de Rechten van de Mens een uitspraak over het voornemen van het Nederlandse kabinet om alle vingerafdrukken op een ID-kaart of paspoort in een centraal archief op te slaan. Onder bepaalde voorwaarden kunnen deze gegevens ook ter beschikking worden gesteld aan de Officier van Justitie, bijvoorbeeld als men u verdenkt van een strafbaar feit waarop hechtenis staat. Het niet voldoen aan de identificatieplicht kan al tot een verdenking leiden en tot het afnemen en vergelijken van foto's en vingerafdrukken. De vereniging Vrijbit legde zich niet neer bij deze verregaande inbreuk op de privacy en heeft een klacht ingediend bij het Europese Hof. Vrijbit vroeg om een "interim measure", een voorlopig besluit met schorsende werking. Als de Europese rechter besluit in het voordeel van Vrijbit, dan zit de huidige regering met een behoorlijk probleem. Binnenlandse zaken wil niet ingaan op de vraag wat er dan gaat gebeuren. Het was de bedoeling volgens de nieuwe paspoortwet dat vanaf 21 september als u een nieuw paspoort of identiteitskaart aanvraagt, de baliemedewerker op het gemeentehuis gelijk vier vingerafdrukken opneemt voor registratie in de paspoortdatabase. Zie dit stukje. Een uitspraak in het voordeel van Vrijbit doorkruist deze procedure en heeft zelfs mogelijk tot gevolg dat ook de opname van vingerafdrukken in het paspoort zelf wordt uitgesteld.
donderdag 17 september 2009 Als reactie op de crisismaatregelen die met Prinsjesdag zijn aangekondigd wordt op zaterdag 26 september aanstaande onder de leus Laat de rijken de crisis betalen actie gevoerd in Amsterdam. Uit protest tegen de bezuinigingen, de dreigende verhoging van de AOW-leeftijd en het groeiend aantal ontslagen zal De Nederlandsche Bank aan het Amsterdamse Frederiksplein symbolisch worden omsingeld. Voorafgaand vindt een optocht plaats vanaf het Beursplein.
De actie is een initiatief van diverse vakbondsnetwerken en maatschappelijke organisaties die samen een vuist willen maken tegen het crisisbeleid. Mede-organisator Bart Griffioen (Internationale Socialisten): "Den Haag legt de rekening duidelijk neer bij werknemers, gepensioneerden, studenten, gehandicapten en uitkeringsgerechtigden. Ondertussen wisten Bos en Balkenende afgelopen jaar wel tientallen miljarden te vinden voor het redden van de banken, terwijl ze de cultuur van zelfverrijking aan de top onaangetast hebben gelaten. Het is absurd dat de rest van Nederland dan wordt opgelegd langer door te werken en in te leveren."
Volgens de initiatiefnemers is het een beter idee om de sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen. Mede-organisator Egbert Schellenberg (FNV Vecht voor je Recht): "Aangezien de rijken het meest hebben geprofiteerd van de financiele zeepbel is het niet meer dan logisch dat zij de rekening betalen. Daarom zeggen wij: haal het geld waar het zit. Dan kan bijvoorbeeld door de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek boven 350.000 euro, een herinvoering van de 72 procent belastingschijf voor elk jaarinkomen boven 175.000 euro, en een verhoging van de belasting over bedrijfswinsten naar 40 procent."
De organisatoren hebben het Beursplein en De Nederlandsche Bank niet toevallig als locatie voor hun actie gekozen. Beiden staan volgens hen symbool voor het gokken en graaien in de financiele wereld dat de huidige economische crisis deed katalyseren. Het is dan ook daar dat de initiatiefnemers op 26 september hun politieke signaal zullen afgeven.
Dus: Zaterdag 26 september 2009, omsingeling van De Nederlandsche Bank, Amsterdam 13.00 uur op 't Beursplein (zie laatderijkendecrisisbetalen.nl)
ABC-tje (5)
donderdag 17 september 2009 Een beetje tuttifrutti vandaag. Allereerst een berichtje van onze correspondent ter plekke.
"Er zou iemand moeten gaan spitten in Miami. Volgens de halve Bonaireaanse bevolking hebben Burney Elhage maar zeker Ramonsito Booi daar bankrekeningen. Ramonsito meldde na de huiszoeking per telefoon aan een van zijn partijgenoten dat hij direct naar Bonaire zou komen! Hij is er nu nog niet. Is hij zijn centjes in de USA aan het veiligstellen? Ik weet het niet. Dit vergt een diepgaand onderzoek."
Nou dat laatste zal wel in orde komen. Per slot is die meneer NN op 27 maart jl. niet voor niks achter het gaas gezeild. 8 miljard dollar is geen kitten's piss. En als Ramonsito's naam voorkomt in de boeken van NN dan is hij nu al in een fijnzinnig gesprek gewikkeld met snuffelsmurfen van de FBI en/of de DEA. (1). Een andere goudrenet uit de schaarse berichtgeving. Een van de firma's die binnen het kader van dit grootscheepse onderzoek zijn administratie kon inleveren was Struijk Overzee. En joehee, wat denk je wat? Als we ons niet sterk vergissen is die onderneming gevestigd op Terschelling en houdt zich bezig met het makelen en adviseren op het gebied van vastgoed. Aangezien wij onze studie kale kip onlangs succesvol hebben afgerond laten wij diepgaander onderzoek naar deze firma graag aan de mainstream over. Wij laten ons verrassen. Stay tuned.
1. Voor NN zie eerdere afleveringen.
Brandhout
woensdag 16 september 2009 Sommige affaires ontwikkelen zich op dezelfde manier als een veenbrand. Zo merk je er een hele tijd geen hol van en hop, daar slaan de vlammen weer tegen de uiers. Neem nou het conflict tussen het journalistiek/juridische koppel Schutten/De Gier en het schone kunstenduo Brand/Van Rijn (1). Dachten we toch ruim en breed af te zijn. No way Jose Feliciano. Op 23 augustus jl. schreef Arthur Brand deze mail aan Barbara van Beukering, de hoofdredactrice van Het Parool, gevolgd door dit exemplaar. Het duurde effe, maar daar arriveerde per gierende bezemsteel dit antwoord. Vond Arthur Brand niet gezellig en hij klom opnieuw in de pc voor deze twee missives. Kan dus nog heel leuk worden allemaal. Wie denkt dat het daarbij bleef slaat de laminaat flink mis. Brand richtte nu ook zijn pijlen op De Gier en Stam Advocaten. En dan met name op Louise's kantoorgenoten Van Gelderen en Gerrits. Zo, lekker pijltje. Maar de twee beffen gaven niet thuis en verwezen de op temperatuur komende Brand naar Louise de Gier. Probleem was helaas dat Louise nooit antwoord gaf op eerdere brandmails. Zoals het er nu uitziet wordt het een rechtzaak. Een ding is zeker: van werkeloosheid onder beffen zal de komende jaren geen sprake zijn. Stay tuned.
(1) wij raden u aan om ook onze intrigerende serie "Ook gij Hendrikus?" tot u te nemen. U kent de procedure: met de dienstlift naar beneden, op knop Hendrikus drukken en tataaaaa
Terra Vulgaris (18)
woensdag 16 september 2009 In deze tijden vol crisis waarin wij samen met de AOW-ers, gehandicapten, Marco Borsato, WAO-ers, kleuterjuffen en andere onderliggers de schouders eronder moeten zetten om de investeringen van de zakkenvullers in stand te houden, is het misschien leuk om weer eens aandacht te besteden aan Terra Vitalis. Over zakkenvullers gesproken. Gaan we het niet meer hebben over "toezichthouders" als Nederlandsche Bankboy Jan Hovers en professor cq. bijbef Harry van Mens, superschuifelaar en hondendonateur Hans Noomen, It-expert en Moppievriend Mark Burbach, maar over iemand die nog niet in ons witte licht heeft gestaan. Cees Eijrond. Een meneer die heul vroeger zijn sneetje kuch verdiende onder het afdakkie van een Amsterdamse bloemenstal, maar die al dansend en springend de weg naar de top vond in de Utrechtse horeca. Volgens velen met multifunctional Henk Westbroek voorop konden de methodes waarmee Cees zich een weg baande niet geheel door de beugel van een conform de regels werkende tandensmid of mondhygienist, maar aan al dat commentaar in het zuur had Cees weinig boodschap. Oh, btw, dat dansen en springen komt niet zomaar uit de kroonluchter vallen. Cees is namelijk ook erkend hotemetoot in de dans- en springwereld. Van Springdance tot Rosas. Maar daar hebben we het nog wel over. Wat voor inbreng heeft zo'n Cees in godesnaam als toezichthouder bij een club die euro's probeert te persen uit Costaricaans groenvoer. Is het zijn achtergrond als bloemenkramer? Zijn kennis op het gebied van zaadjes? Of zijn relatie met prof Van Mens, die Cees als toezichthouder introduceerde? Burbach mag het weten. Cees zelf weet naar eigen zeggen van de interne gang van zaken bij Terra eigenlijk ook klaproos noch paardenbloem. Bij besprekingen is hij zelden of nooit en paperassen krijgt ie niet of nauwelijks. Dus toezicht? Wat nou toezicht? En de investeerders maar denken dat het snor gaat bij Tera Vitalis. Nou dat hebben we gemerkt. Nog een leuke tot slot. Cees is een goeie gap van Dion Bartels. De bef die zich stelselmatig opwerpt als reddingsboei voor besodemieterde aandeelhouders. Geinig, niet waar? Nee, we gaan in deze serie nog heel wat bloemen buiten zetten. Dus stay tuned.
Sibel, Joris en de badmeester
dinsdag 15 september 2009 Vorige maand, toen onze pc tijdelijk aan de wilgen hing, trad voormalig FBI-medewerkster Sibel Edmonds op als getuige in een polletiek hanengevecht voor de kadi. Nou, da's niet helemaal correct. Een haan was een kip: Jean Smith, een Republikeinse mevrouw uit Ohio. En de kip was kwaad. Haar tegenstander had namelijk beweerd dat ze alleen maar een beetje knappies kon functioneren dankzij bloedgeld van de Turkse lobby in de VS. En kijk, daar kwam Sibel de hoek om. Want puttend uit de kennis die ze had opgedaan bij de FBI beweert zij al een stief aantal jaartjes dat de Turkse lobby zich in de VS te buiten gaat aan spionage, criminele activiteiten en meer kermislawaai. In samenwerking met hoge polletieke lamstralen in de VS zelf, de Smileys uit Tel Aviv (die al sinds 1993 over filialen beschikken in Ankara en Istanbul) en hun collega's uit Karachi (1). Moest ze tot nu toe akelig voorzichtig mee zijn, want op straffe van een langdurige periode kruipruimte mocht ze eigenlijk geen bek opendoen. Maar voor de kadi kon ze zich eindelijk onder ede uitleven. En dat deed ze. Voor het eerst hoorden we nu bijvoorbeeld ook dat een bietje uit het Congres door de Turkse boefjes werd gechanteerd. Ze was dampend tekeer gegaan met een andere dame onder het toeziend oog van een Turkse camera en sindsdien was ze plat. Waar zijn we dat meer tegengekomen? Ja, juist. In het kinderhopsdossier van Joris Demmink. Onze nogal van een gratis slokkie houdende secretaris generaal van Justitie, die ook door onvoorzichtige Olympische oefeningen onder Turks toezicht zich in een chantabele positie zou hebben gemanouvreerd. Is ie na de uitvoerige berichtgeving daarover naar huis gezonden cq. achter het gaas gemieterd? Neen. Maar Joris is natuurlijk geen vuige badmeester uit Den Bosch (2).
1. Pak onze dienstlift naar het archief, druk op de knop Sibel en je kan je hart ophalen. 2. Idem voor Joris.
ABC-tje (4)
dinsdag 15 september 2009 Op het gevaar af om vervelend te worden, maar volgens de laatste berichten staat het duppies draaiende vrouwtje van Willem van Wijngaarde ook op de verdachtenlijst. Samen met een nog een hele verzameling onverlaten onder wie oud-minister van Financien, Economische Zaken en Arbeidsaangelegenheid Burney Elhage van Ramonsito Booi's UBP. Echt een zware jongen dus, die toch met menige kleurrijke figuur uit de omgeving van de Hofvijver gesmikkeld en gebubbeld moet hebben. Als hoofdverdachte bij al dit moois wordt ene Anthony Marsera naar voren geschoven. Een nijvere im- en exportboy uit Rotjeknor met ondermeer alleraardigste zakelijke contacten in Coral Gables in Florida. Naar alle waarschijnlijkheid de hotspot in de States waar op 27 maart een meneer in een kruipruimte verdween die in vrij korte tijd 8 miljard dollar doorpompte via zijn bosje bankrekeningen. Zijn naam is tot nu toe verborgen gebleven in de everglades, maar we hebben een donkerbruin vermoeden dat het gaat om een figuur uit de clearing business. Hoort u nog. Stay tuned.
ABC-tje (3)
maandag 14 september 2009 Even een ouderwets peertje opgestoken op Bonaire. Om iets meer aan de weet te komen over Appie de Groof en Willempie van Wijngaarden. En omdat wij in verband met de aanhouding van mega-schuifelaar John Deuss in oktober 2006 al eens aandacht hebben besteed aan het blote togus-resort Sorobon van Dolf Huijgers en Rian van Ballegooijen (zoiets verzin je niet) vroegen wij aan onze correspondent ter plekke:
Is De Groof een vriend van Dolf Huijgers? Corr.: Zou kunnen. Dolf heeft net zijn naturistenpark Sorobon verkocht. Hij wilde niet zeggen aan wie. Misschien wel aan Albert. KM: Wat is er bekend over De Groof's project Blue Lagoon? Corr.: Dat wordt nu uitgezocht door het OM. DE UPB was eerst wel geinteresseerd, maar haakte na screening van Albert af. Ze geloofden niet dat iemand 1,5 miljard dollar in Bonaire wilde/kon investeren. Albert zegt dat de UPB hem toezeggingen heeft gedaan en eist nu schadevergoeding. Maar van een kale kip ... Verder schijnt de UPB de herkomst van die 1,5 miljard niet te hebben vertrouwd. KM: Hoe zit het met de fraude rond de grondaankopen van De Groof en anderen op het eiland (het omzeilen van de erfpacht)? Corr.: Is moeilijk hard te maken maar is op zeker gebeurd. Daarom zit het OM nu bij de notaris alle stukken te bestuderen. KM: Wie is Willem van Wijngaarden? Corr.: Is iemand met veel contacten op Bonaire en Curacao. Vlotte babbel. Deed iets met IT en ging veel om met UPB-leden als Burney Elhage en Ramonsito Booi. Heeft volgens mij ook gekeken naar het Blue Lagoon-project. KM: Woont ie op Bonaire? Corr.: Ja. Met zijn vrouw en kinderen. KM: Waren er al geruchten over dat hij zich met drugshandel bezighield? Corr.: Niet dat ik weet. Volgens zijn vrouw is dat absoluut niet het geval. Hij weet wel veel van de UPB-heren die ik eerder noemde. KM: Welke Nederlanders behoren tot zijn kennissen- cq. vriendenkring? Corr.: Niet iemand met vrienden voor zover ik weet. Woont met zijn gezin in een gewoon huis. Zijn vrouw werkt ook. Doen geen gekke uitspattingen. Geen dure auto's, boten of zoiets. Moeten volgens zijn vrouw elk duppie omdraaien.
Merkwaardig. Aan de ene kant miljarden, aan de andere omgedraaide duppies. Je zou bijna zweren dat het om een bananenverhaal gaat. Maar je wordt over het algemeen toch niet zomaar in een kruipruimte gestouwd. Dus houden we de vinger nog maar een tijdje flink aan de aorta. Stay tuned.
TRE, wat is daarmee? (5)
zaterdag 12 september 2009 Strofe uit de vorige aflevering naar aanleiding van de euthanasie van Danny Klomp's kleine teen:
"...nog een mazzel dat het niet om een ander in het oog vallend attribuut ging".
Uit de tekst van een e-mail die wij onlangs ontvingen blijkt die verkapte verwijzing naar Danny's wormvormig aanhangsel helemaal zo gek nog niet. Het bericht was afkomstig van een voormalig werknemer van Landoq. Een van de zakelijke vehikels waarbinnen Fons S. zich in het verleden heeft gemanifesteerd. Een citaat:
"... Ik heb Danny 1 keer ontmoet ten kantore van Landoq. Op een belavondje. Hij luisterde naar een paar gesprekken die ik deed voor Landoq. Hij complimenteerde mij hier zelfs voor. Ik luisterde vervolgens naar een paar gesprekken die hij deed en ik dacht dat hij me voor de gek hield. Wat kon die gozer een onzin uitkramen! Hij loog alles maar dan ook alles aan elkaar en deed zo familiair tegen wildvreemde mensen dat ik ervan moest kotsen. Wat een schertsfiguur".
Schertsfiguur of niet, maar vriend Danny ging niet alleen bij Landoq aan de slag. Hij werd begin 2005 ook op de rails gezet bij TRE. Zou wat rumor in casa hebben gegeven in verband met een voorschot op Danny's salaris van een mille of tien. En geruchten willen, dat er zelfs een spierbundel op pad werd gestuurd om de zaak glad te trekken. Maar hoe dit ook zij, Danny werkte dat jaar eigenlijk tot volle tevredenheid bij TRE. Met een dissonant:
"... Danny deed het in die tijd met een van de Turkse vrouwen uit de TRE-directie. Er werd toen al gedreigd om zijn lul af te knippen".
Kijk, we bedoelen maar. En ineens staat zo'n operatie in Brasschaat in een heel ander zonnetje. Sigaartje? Nou, slaan we niet af. Stay tuned.
(anti)kraak
vrijdag 11 september 2009 Jullie hebben het vast al wel gehoord of gelezen. Gisteren was er een kamerdebat over het kraken van leegstaande gebouwen. Kraken wordt moeilijker gemaakt indien ook Wilders & Co instemmen met het wetsvoorstel zoals dat er nu ligt en gesteund wordt door VVD, CDA en Christenunie. Weet wie je vijand is. De toenemende rechteloosheid van diegenen die zich wat betaalbare woonruimte afhankelijk hebben gemaakt van antikraakclubjes zoals "Camelot" en "Ad Hoc" wordt schrijnend in beeld gebracht in de documentaire "Leegstand zonder zorgen" die door Bosschenaar Abel Heykamp is gemaakt en die online te bekijken is op www.leegstandzonderzorgen.nl - en daar ook is te downloaden. Alsof kraken te verbieden is - een beetje krakerster laat zich natuurlijk niet bepalen door of iets legaal of illegaal is. Het ging en gaat om een rechtvaardiger verdeling van beschikbare en betaalbare woonruimte. Het gaat erom dat woningbouwcorporaties zich steeds meer als geprivatiseerde speculanten gaan gedragen en op grote hoeveelheden euro's zitten, waar directeuren weglopen met uitpuilende broekzakken. Het gaat om de idiotie dat de overheid het eigen woningbezit aanjaagt met hypotheekrente-aftrek en belastingvoordelen waardoor honderduizenden sappelende mensen hun hele leven vastzitten aan torenhoge schulden. Er is simpelweg steeds minder betaalbare huisvesting (relatief goedkope huurwoningen worden op grote schaal verkocht) en tegelijkertijd staan er honderduizenden vierkante meters woon- en kantoorruimte leeg! Daar gaat het om. Kraken is noodzaak! Betaalbaar wonen zou een grondrecht moeten zijn en leegstand zou moeten worden tegengegaan...
ABC-tje (2)
vrijdag 11 september 2009 Altijd lekker als je weer wat puzzelstukkies in kan passen. Vooral als het om een giga-puzzel gaat waaraan de jongens en meisjes van de mainstream nog niet of nauwelijks zijn begonnen. Wat blijkt? Dat die avontuurlijke Nederlander die op weg naar Colombia in een Rijkskruipruimte belandde niemand anders was dan Willem van Wijngaarden himself (1). Willempie wordt omschreven als een computerdeskundige die op regeringsniveau als intermediair tekeer ging. Oh, en die projectontwikkelaar op Bonaire, die zo leuk anticipeerde op ons ontluikend vakantiegevoel? Dat is ene Albert de Groof. Zijn project heette Blue Lagoon en was ingeschaald op een bedragje van 1,5 miljard dollar. Appie en nog twee maatjes worden verdacht van frauduleus geschuifel op hoog niveau in samenwerking met het futuristische gemeentebestuur van Bonaire. Verwarrende middelen, goudsmokkel, witte was, fraude, corruptie. Hoe lang zeggen we dit al? Ons Koninkrijk is gewoon een narcostaat. Stay tuned.
(1) zie ABC-tje van gisteren.
ABC-tje
donderdag 10 september 2009 Wie? Willem van Wijngaarden? Nooit van gehoord. Is toch een paar dagen geleden op Curacao achter het gaas gegaan. Schijnt een 39-jarige Nederlandse tenor te zijn in een onverlatenkoor dat zich volgens een internationaal team van snuffelsmurfen jarenlang schuldig heeft gemaakt aan handel in Colombia's finest via West-Afrika naar onze omgeving, smokkel van goud via de Antillen, reusachtige witwas, fraude bij grondtransacties en meer van dat soort leuke bijverdiensten. Opvallende rol in deze opera buffo lijkt te zijn weggelegd voor de Union Patriotiko Boneriano (UPB) van politieke big shot Ramonsito Booi. De "onderkoning" van Bonaire, die de laatste tijd zo vlijtig in gesprek is met Jan Peter Dodo en juf Guusje over de status van zijn eiland. Met achter in zijn kwabben de stiekeme wens om de eerste burgemeester van de gemeente Bonaire te worden. Wordt moeilijk. In het kader van bovenstaand onderzoek is namelijk een paar dagen geleden zijn niet onaardige stulp omgekeerd en zijn er een paar dozen documenten naar buiten getild. Mazzel dat vriend Booi in de VS verbleef, anders had ie mogelijk meteen voor het luik gegaan. Net als de twee zoons van Ramonsito's ouwe UPB-makker Carlos Marcera, een bosje Nederlanders uit de randstad, bovengenoemde Willem en een NN die op 27 maart in Obama's own country in een kruipruimte verdween, omdat via zijn bankrekeningen aldaar een wat moeilijk te verklaren acht miljard dollar was doorgesluisd. En dan is er nog een avontuurlijke Nederlandse ondernemer die volgens het smurfenteam op weg was naar Colombia voor een interessant handelsgesprek, maar wiens reis achter het gaas van een van onze toekomstige tropische deelgemeentes eindigde. Meneer zou voor honderdduizenden euro's een deel van zijn zuur verdiende kapitaal hebben omgezet in vastgoedprojecten op Bonaire. Ondermeer in vakantiehuisjes. Geen gek idee natuurlijk, want steeds meer Nederlanders uit de prijsklasse van Camiel Eurlings brengen het liefst hun vakantie in eigen land door en als straks op Bonaire de gemeentegrenzen opengaan is het net of je heerlijk met je ballen op Scheveningen of Zandvoort ligt. Betekent dat de waarde van die vakantiehuisjes straks stevig de lucht ingaat. Dat wel. Bijdehante gozer dus. Geruchten doen de ronde dat een aantal luitjes uit de Nederlandse bovenlaag (ondermeer uit justitiele kring) dat ook vonden en zakelijk met hem in zee zijn gegaan. Ergo, hou de doofpot in de kieren en stay tuned.
Wij zullen schandschaven
woensdag 9 september 2009 Hoppa. Weer brokken in Hoeroesgan. Toute Den Haag en Van Middelkoop in het bijzonder verklaart zich vanuit zijn gehuurde jacquet zeer geschokt en gaat vervolgens over tot de orde van de dag. Want dooien en gewonden zijn nou eenmaal part of the game. Al kost het ons 2 meloen euro per dag om die kutbaarden in Afbaardistan te leren hoe democratie eruitziet, dan moet dat maar. De AOW-ers zijn er goed voor. Zelfs al rijden onze jongens en meisjes zich daar te pletter op bermbommen die de Amerikanskies ooit hebben geleverd aan Osama en zijn boys om de Ruskies een zetje te geven, gooien we per ongeluk duizenden onschuldige burgers aan gort en likken we straks opnieuw de reet van een president die dankzij de handel in hero en verkiezingsfraude kan blijven zitten, what the fuck? En dat de Afghaanse aannemers in de naam van Allah pizzo cq. belasting moeten betalen aan de Talibandoleros om met onze poen een schooltje of een basketbalveldje aan te leggen, hartstikke jammer allemaal. Recessie? U hoort nog van ons. Eerst even kijken of we naar dat feessie van Alex en Maxi in New York kunnen op kosten van de gemeenschap of dat we dat zelf moeten betalen. Doei.
TRE, wat is daarmee? (4)
dinsdag 8 september 2009 Onlangs mochten we het onuitsprekelijke genoegen smaken om in De Telegrof te lezen hoe dat nou zat met de euthanasie van Danny Klomp's kleine teen. Klomp? Klomp? Ja, van Palm Invest. Die boy die indertijd samen met zijn gappie op een paar bulten investeringspoen de woestijn van Dubai introk om een stapel stenen neer te zetten. En hun punter en armoedige truttenschudders in te ruilen voor een speedboot en speedy cars. Oftewel da good life. Nou kostte dat flitsende leventje wel een paar slordige dirhams en die zouden de boys volgens het OM voor een gedeelte op onwelvoeglijke wijze uit de investeringspot hebben getild. Waar of niet waar moet nog blijken. Maar toen zich ene meneer Freilich meldde die heftig met een geldzak rammelde zagen Danny & Co een mogelijkheid om een jaartje kruipruimte cq. een paar honderd uur boodschappen doen voor een kreupele buurvrouw te vermijden. "Freilich" bleek volgens het Telegrof-artikel een bloedverwant te zijn van Sally met de roomijskar, compleet met keppeltje, een baard als een klaagmuur en een vette Mercedes. En wees eerlijk, zo'n man kan niet unverfrohren zijn geldboompjes in een Arabische zandbak planten. Zou de ervaren Danny dat misschien voor hem willen doen? Nou, dat wilde de ervaren Danny wel. Dus hop hop samen met een oud-collega naar Brasschaat om de deal rond te maken. Maar daar zouden onze avonturiers op een stel namaakninja's zijn gestuit, van wie de leider in een grof mondje steenkool-Engels money eiste. Veel en snel. Tja, daar konden de Palmboys effe niet meteen aan voldoen. En een chipknip langs je reet halen heeft ook weinig zin. Naar aanleiding van deze schrikbarende insolvabiliteit werd Danny vervolgens uit zijn deftige pak en warm ondergoed gehesen en na veel vijven, zessen en soms zelfs zevens uiteindelijk ontdaan van een kleine teen. Waarschijnlijk met een sigarenknipper, bij gebrek aan ander handzaam materieel. Om infectie te voorkomen werd het ontstane gat tenslotte gedicht met een hete strijkbout. Geen prettige ervaring naar wij aannemen, maar nog een mazzel dat het niet om een ander in het oog vallend attribuut ging. Hoe dit ook zij, om verdere verliezen te voorkomen beloofde Danny de volgende dag met de gewenste pecunia op de proppen te komen. En geen koddebeiers in de zaak te betrekken. Zou je het zelf wezen. Maar Danny had geen pecunia en riep ondanks zijn belofte de hulp in van de vereniging BOS (blauw op straat). Bij de volgende afspraak arresteerden de te hoop gelopen koddebeiers twee onverlaten. Of die de dag daarvoor ook deel hadden uitgemaakt van het chirurgisch team is nog niet duidelijk. Horen we hopelijk nog in de nabije toekomst. Al deze ongein zou nooit zijn gebeurd als Danny cs. in Dubai niet op die verrekte kredietcrisis waren geknald. Althans, dat is hun verhaal. Maar of dat bestand is tegen een wetenschappelijk verantwoorde lakmoesproef valt nog te bezien. Want wat verhalen betreft kan vriend Klomp bogen op een kleurrijk verleden. Waarin bijvoorbeeld treurige firma's als TRE en ... Landoq figureren. Beide vehikels waarin Fons S. een prominente rol speelde. Meer daarover in de volgende, uiterst sappige aflevering. Stay tuned.
Afgelopen uit
zaterdag 27 juni 2009 We hebben recent bericht gekregen dat we het hoger beroep dat we hadden ingesteld tegen de dwangsommen hebben verloren. Er moet volgens de rechtbank 's-Hertogenbosch meer dan 50.000 euro worden betaald omdat we niet exact conform een eerder vonnis van de rechtbank hebben gerectificeerd (verkeerd lettertype en zonder kadertje eromheen en nog een paar van dergelijke zaakjes). Foute boel dus, en afgelopen uit. Al onze euro's waren we al kwijt aan deze juridische procedures dus hoe het nu verder moet weten we (nog) niet.
Mousavi en het stropdassenmonster
vrijdag 19 juni 2009 Baarden, pinguins, jongeren, ijsverkopers, vendelzwaaiers. Allah en alleman de straat op in Teheran en omstreken. Omdat president Ahmedinejad met de verkiezingsuitslag zou hebben geknoeid. Die kleine kloot moet oplazeren. Met zijn gezeik over een eigen Borssele, zijn dunne gelul over de Holocaust en vooral zijn besluit om bij zijn peteroliekar geen dollars meer te accepteren. Weg met die vlo. Vooruitstrevend Iran wil Mousavi. En dankzij de mainstream media mogen wij al dagen die revolutionaire strijd aanschouwen. Dat die vriendelijke specsaver van een Mousavi al eens premier is geweest en in die hoedanigheid het bevel gaf om 30.000 politieke gevangenen een enkele reis te bezorgen hoor je uiteraard niet. En ook niet dat ie een goeie vriend is van Manucher Ghorbanifar. De voormalige SAVAK-agent die na zijn "vlucht" naar het westen zulke goeie maatjes werd met Michael Ledeen en met hem en zijn kameraden uit de speurneuzensfeer zulke gezellige spelletjes speelde als Iran-Contra en Niger Yellow Cake (1). Even vergelijken. In Georgie wordt al TWEE MAANDEN door oppositie massaal gedemonstreerd om president Saakashvili uit zijn zetel te tillen. De stropdassenvreter, die een megalomaan oorlogje begon met Rusland en daardoor het terughalen van Zuid-Ossetie en Abchazie binnen de Georgische landsgrenzen definitief op zijn buik kan laten schrijven door Henk Schiffmacher. Hebben wij die demonstraties ook dagelijks mogen meemaken? Nee, natuurlijk niet. Hij mag wat Brussel, Washington en Tel Aviv betreft rijp zijn voor een langdurig verblijf in een zorginstelling, de echtgenoot van ons Zeeuws meisje blijft onze eigen zetbaas. En dus geen beelden of uitgebreide artikelen astublaft. Waar mainstream al niet goed voor is.
(1) Als u even tijd hebt trek dan aan onze archiefbel en in no time wordt u overspoeld door een shitgolf.
Staatsgeheim (2)
donderdag 18 juni 2009 Fuck. Een medewerkster en een ex-medewerker van de AIVD achter het gaas. Zij zouden Jolande van der Graaf van De Telegrof geheime spulletjes hebben verschaft over Irak en Jan Jurk uit Tibet. Bij het gevalletje Irak ging het om info die het kabinet van J.P. Dodo op het verkeerde been zou hebben gezet wat betreft Saddammeke's biochemische wapenzooi en zijn opmars naar de atoombom. Zou de AIVD niet zelluf hebben uitgevlooid, maar gewoon hebben overgenomen van de firma Bush/Blair Ltd. Nou, die commissie van oom Willibrord Davids kan nu eigenlijk meteen wel opdoeken. Dodo cs. zijn gewoon verkeerd voorgelicht door die eikels van de AIVD. Einde verhaal. Wat het gevalletje Jan Jurk betreft. Dat ging om de extra beveiliging die Janus kreeg bij zijn recente bezoek aan Nederland. Er zou een levensbedreigend Chinees complot zijn geweest tegen de Tibetaanse leider. Vandaar dat hij zich overal vertoonde met een zonnebril en een petje. Het is allemaal te droef voor woorden. Nog droever is dat er een huiszoeking plaatsvindt bij collega Van der Graaf. Als de speurneuzen daar staatsgeheime stukken aantreffen is Jolande ook het haasje. Met een paar jaar kruipruimte als bonus. Dat haalt de moed bij die journalistieke kloothommels om Den Haag op de kootjes te rammen er wel uit. Voortaan alleen nog berichtgeving over Jan, Yolanthe, Wesley, Georgina, Jort en hoe ze allemaal ook mogen heten. En als je dat niet leuk vindt ga je maar iets doen in het vastgoed of op de kermis staan. Wat een gulach.
TRE, wat is daarmee? (3)
donderdag 18 juni 2009 Wat zei Fons S. ook weer? Dat ie in de marketingsfeer wel in touw was geweest voor TRE. Maar dat was voor 2006. Daarna zou het Larense Fan TV de boel hebben overgenomen. En dus was er geen enkele correlatie tussen hem en de narigheid waarin de Treetjes zich momenteel bevonden. Aldus da Fonz, ooit de stuwende kracht achter Landoq (1). Nou, prima. Wij zochten contact met Fan en vroegen het volgende:
"Is het juist dat Fan de marketing verzorgt van TRE in Laren? Zo ja sinds wanneer? En onderhoudt Fan enige relatie met de heer S.?"
En waar vind je dat nog tegeswoordig, we kregen antwoord. Van Marie-Louise van de Weijde. Dat antwoord luidde:
"Wij hebben nooit voor TRE gewerkt en kennen de heer S. ook niet. Veel succes met zoeken!"
Ja, dank je Marie-Louise. Leuke meid. Volgens haar was de mededeling van Fons dus niet juist. Nou was de Future Active Network Group ook geen onbeschreven blad. Daar stond namelijk van meet af aan Paul Kuiken aan het roer. Een meneer die tot aan het gebied van de adamsappel betrokken was bij het schandaal rond it-vehikel Landis en geen onbekende is van Terra Vitalisjongens als John Bus en Mark Burbach, de vriend van Moppie (2). Het is dus niet verwonderlijk dat ook Fan in de puree met kaassmaak verzeild is geraakt en Paultje listig de kuierlatten heeft genomen. Maar gek, wij geloven Marie-Louise op haar woord. Dus roeren wij verder in de TRE-pot. De onderste steen? Laten we het houden op een paar laagjes daarboven. Stay tuned.
(1) Een bezoek aan onze zoekmachine doet wonderen. (2) En dat geldt ook voor het zoeken naar John, Mike en Moppie.
Bodemschatten
woensdag 17 juni 2009 We weten al lichtjaren dat onze Koninklijke Shell niet al te zuinig is op het milieu. Neem bijvoorbeeld Nigeria. Daar wil nog wel eens een buisje lekken of een bronnetje over zijn oevers blurpen. En dat daardoor wel met enige regelmaat stukkies oerwoud naar de kloten gaan, inclusief een paar apen, een krok en een papegaai, is allang geen wereldnieuws meer. Kan je roepen dat er nog genoeg moois overblijft en meedoen aan de Postcodeloterij, maar je zal maar toevallig daar wonen en je keuken staat ineens vol drab. Dan word je wel effe pissig en ga je verhaal halen. En als die blanke klootzakken je dan met een kluitje het blubberriet insturen, dan grijp je naar je speer. Kijk, en dan komt je mooie regering in het geweer. Letterlijk. Want als je tegen de Shell schopt, dan schop je tegen het bruto nationale product en tegen het Zwitserse spaarvarken van de laagwaardigheidsbekleders. Dus dat wordt vechten geblazen en aan het eind mag je dan verhuizen naar een bosje waar de olieboer nog niet langs geweest is. Want zo'n gevecht win je natuurlijk nooit. Ondermeer omdat de Shellboys de regeringstroepen keurig voorzien van logistieke steun om de luitjes die babbels hebben en eisen dat de olieboer hun keuken renoveert de bek te snoeren. Kost een paar centen, maar dan heb je wat. De cost gaet nou eenmaal voor de pomp uit. Uiteraard ontkent Shell elke actieve betrokkenheid bij het neerslaan van protestanten. Maar in het geval van de Ogoni's uit de eerste helft van de jaren negentig is het misgegaan. Er zijn namelijk documenten boven water gekomen waaruit zonneklaar blijkt dat onze nationale trots wel degelijk soepel samenwerkte met het Nigeriaanse leger om de Ogoni's de teerput in te drijven. Lukte niet helemaal ondanks het executeren van hun leiders na een schijnproces. Er loopt nu al een tijdje een vervelende rechtzaak waarbij eerder genoemde documenten uitgebreid ter tafel dreigen te komen. Om dat te voorkomen heeft Shell de Ogoni's nu 15,5 meloen dollar in het vooruitzicht gesteld. In plaats van kralen en spiegeltjes. Maar het ziet er niet naar uit dat dat voldoende is. Inmiddels is de internationale belangstelling voor de rechtzaak groeiende. Met name in Oost-Groningen. U weet het, wij houden de vinger aan de bloedbaan. Dus stay tuned.
TRE, wat is daarmee? (2)
dinsdag 16 juni 2009 Belt een van onze lezers uit de regio Alkmaar op 9 april jl. met de firma TRE VI. Krijgt een leuke juf aan de lijn en zegt dat ie wel interesse heeft in een van de carpartementen (cq. garages) die TRE in de aanbieding heeft. Leuke juf: "Ik verbind u door met de verkoopafdeling". Even stilte. Dan een meneer: "Met S.". We zullen u de rest van het gesprek besparen, maar het gaat om dezelfde S. die samen met Jan Schorsy, Bas Koole en Arnold Klitsie op 6 april voor het hekje van de kadi in Middelburg stond. In verband met verdwenen meloenen in Costa Rica (1). Om allerlei nieuwe klaverjasdrives in het Bossche gerechtsgebouw te voorkomen benaderden wij de heer S. met de volgende e-mail:
"Ons is ter ore gekomen dat u in de sector marketing bemoeienis heeft met de zich in de gevarenzone bevindende investeringscluster TRE I tot en met VI. Dit gegeven zou inmiddels bekend zijn bij zowel de OvJ in het arrondissement Alkmaar als bij de FIOD/ECD. Wij zouden graag van u willen vernemen of u inmiddels ook betrokken bent bij de onderhandelingen die TRE voert met de gemeente Alkmaar en Bartels Advocaten om het vege lijf te redden en een doorstart te maken. Dit met het oog op een aantal door ons geconcipieerde artikeltjes over deze kwestie. U bij voorbaat ..."
In antwoord op ons van elke ironie gespeende missive liet de heer S. ons weten dat hij voor 2006 inderdaad marketingwerkzaamheden voor TRE had verricht. Daarna zouden die broodnodige werkzaamheden in handen zijn gekomen van Fan Media in Laren. En uit zijn aanwezigheid op de afdeling verkoop en het bovenstaande telefoongesprekje van 9 april mochten wij geen overhaaste conclusies trekken. Nee, nee. Maar dat weerhield ons er niet van om nog eens effe verder te snuffelen. Dus stay tuned.
dinsdag 16 juni 2009 Volgens de Volksfiets begint maandag voor het Internationale Befhof in Den Haag het proces tegen Florence Hartman. Het Franse meisje dat tussen 2000 en 2006 als woordvoerster optrad van hoofdaanklaagster Carla del Ponte bij het Joegoslavie-tribunaal. Zij kan zeven jaar kruipruimte voor haar ballonnen krijgen wegens het lekken van geheime gegevens. Heikele kwestie. Volgens haar kon bijvoorbeeld de momenteel in een Schevenings hotel verblijvende Rado Karadzic het nodige naar buiten tillen over de koehandel tussen de westerse geallieerden en de Bosnisch-Servische houwdegens over het openzetten van de deur naar Srebrenica. Als ie tenminste geen lepra krijgt. Verder heeft Florence al eens laten vallen dat het westerse en Servische speurneuzencollectief exact op de hoogte was van Karadzic' vroegere onderduikadres, maar dat hun werkgevers het niet altijd eens waren over de vraag wanneer hij in zijn kuif moest worden gepikt. Had uiteraard ook te maken met de geheime afspraken die de Amerikaanse onderhandelaar Richard Holbrooke met Rado had gemaakt (1). Kan je die afspraken op een bepaald moment gewoon doortrekken of moet je ze eerbiedigen? Uiteindelijk werd het doortrekken, maar zo gaat dat met vodjes papier. Nee, het kan een heel onthullend procesje worden rond madame Hartman. Faites vos jeux. Rien ne va plus.
(1) Om uw geheugen even op te frissen is het misschien raadzaam om ons zoekvehikel aan de gang te helpen met de term "Florence".
De bomen en het bos (10)
maandag 15 juni 2009 Opnieuw een droevig bericht. Eind vorige week lieten de curatoren van Groen Invest weten dat directeur Frans van der Heijden de Robiniakluit belazerd heeft. Franske zou zeker 2,4 meloen investeringsgeld voor eigen doeleinden hebben gebruikt. En onze Belgische vriend is volgens de cijfernerds ook volledig verantwoordelijk voor het gat van 70 meloen dat bij Groen Invest is gevallen. Zeventig meloen! Beter dan zo'n erg klein beetje. En wij in 2005 al bimbammen dat het bij Groen Invest en die hele Robiniazooi niet pluis was. Niet in Friesland en niet daarbuiten. Hoop je dat de boodschap aankomt. Maar wat doen die groenzoeters? Slaan toch hun spaarvarkens aan barrels en stoppen massaal hun poen in de gleuf van Frans. Begrijpt u het, begrijpen wij het. Investeren in groen? Hark je tuin om. Of zet een begonia in je vensterbank. Stay tuned.
maandag 15 juni 2009 Eigenaardig. Maar gezien de teneur van deze serie toch ook weer niet. Gaat u even mee? Vorige week vloog een van onze trouwe lezers van Faro in de Zuid-Portugese Algarve terug naar Nederland. Blijken een paar jonge Hollandse blommen vlakbij hem te zitten. En zoals jonge Hollandse blommen dat tussen de hoogte- en snelheidsmeters vaak doen, ze ouwehoerden tot ze om en nabij een ons wogen. Over het algemeen over niks. Maar onze abonnee zette zijn oren op steeltjes toen een van de meiden begon uit te pakken over de leuke trip die ze had gemaakt. Voor noppes. Ze was namelijk uitgenodigd om op kosten van een stichting naar Zuid-Spanje te komen om daar een gratis weekend door te brengen. Als tegenprestatie moest ze dan een gereanimeerd windhondje (of winderig hondje, dat kan ook) in een box mee terugnemen naar Nederland. Malaga – Eindhoven. Kind kan de was doen. Maar plotseling werden de marsorders gewijzigd. Blom en hond werden als een zenuwachtige speer van Malaga naar Faro overgebracht voor een vlucht naar Rotterdam. Kosten noch moeite werden kennelijk gespaard om 1 hond van Spanje naar Nederland te krijgen. En, zei de ene blom nog tegen de andere: "Waarom doe jij dat ook niet? Ze hebben regelmatig mensen nodig. Het kost je niks en je hebt een te gek weekend." Denkt u ook wat wij denken? Nou weten we niet om welke stichting het ging, maar je gedachten gaan al gauw uit naar een Amerikaanse gok-koningin, een paar bekende Hell's Angels, een oldtimerfanaat, een aspergeliefhebber, een verkoper van Costaricaans groen etcetera etcetera (1). Met hun ongebreidelde dierenliefde en hun Dagobert Duck-syndroom. Stay tuned.
(1) Voor de invulling van de namen verwijzen wij graag naar eerdere afleveringen in deze serie, die u kunt vinden op onze followup-site.
TRE, wat is daarmee?
vrijdag 12 juni 2009 De AFM blaft naar onze smaak wat te weinig in dit soort zaken. Maar verdomd, op 5 mei jl. kwam hij uit zijn hok en verhief zijn stem. Gaf ie voor zes stuivers aan TRE VI in Bussum. Een obligatievehikel dat zo'n vijf jaar geleden bij I is begonnen en dat zijn heil vooral zoekt in stenen. Volgens de waakhond had TRE VI artikel 8.8 Whc overtreden en dus kregen de boys in Bussum een boete voor hun mik. Nou kennen wij dat artikel niet uit ons hoofd, maar we hebben een donkerbruin vermoeden. De AFM had het volgende uitgevlooid: Er was bij TRE VI nog geen spoor van jaarrekeningen over 2006 en 2007. Meer dan de helft van de door de obligatiehouders naar binnen gezeulde poen bij VI bleek te zijn gebruikt als transfusie voor de oudere bleekneusjes van het gezin. En van terugpompen moest voorlopig worden afgezien om rouwadvertenties te vermijden. Verder had de listige onderneming obligatiehouders in spe over de brug getrokken met niet helemaal kosher promotiemateriaal. Daarin werd namelijk beweerd dat er hypotheek rustte op de Alkmaarse grond waar de door TRE geplande "carpartements" (garages) zouden verrijzen. Ja, doei. Geen hypo. Erger nog, als TRE VI niet als de sodemieterij 9 ton in de gleuf van de gemeente Alkmaar liet glijden was het gebeurd met de koopman. Niks carpartement. Trouwens, over promotie gesproken. De Treetjes beweerden tot voor kort ook dat ex-minister en motorkapdeuker Willem Vermeend in hun raad van advies zat en dat ze onder toezicht stonden van de AFM. Moesten ze terugnemen en dat maakt uiteraard op luitjes met wat groeipoen in hun zak een zware potindruk. Kortom, geen reden dus voor prikkel en smikkel daar in Bussum. Ook al omdat de waakhond nu de smaak te pakken heeft en uitgebreid aan de andere bleekneusjes is gaan snuffelen. Aan TRE I bijvoorbeeld. Een onderneming die wel wat zag in het optrekken van villa's in Turkije. Ging niet hoempa. Vraag is of dat kwam door de kredietcrisis of een andere zware kluif. Probeert de AFM momenteel op te graven. Deden wij op onze bescheiden manier ook. En laten we nou iets heel leuks vinden. Echt waar. Dus stay tuned.
Mexico, Mexihiiiico (4)
donderdag 11 juni 2009 En die Mexen blij. Hebben hun gringoburen toch een nieuwe ambassadeur benoemd. Om te zoenen. Ene Carlos Pascual aka de "shock doctor". Een ouwe hotemetoot van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, de NSC (National Security Council) en USAID ( United States Agency for International Development). En niet te vergeten directeur van de National Endowment for Democracy en het Freedom House. Allebei vehikels die voor spanning in de wereld zorgen en die we al hebben doorgezaagd in de Lama-context (1). In 2006 nam amigo Carlos zijn intrek bij Brookings Institution. Een kraam vol studiehoofden die zich vooral bezighoudt met de ontwikkelingen in het Midden-Oosten en daarvoor ondermeer kanonnen als John Deutch (ex-opperhoofd CIA) en Martin Indyk (AIPAC) in de gelederen heeft opgenomen. En dan weet je het wel. Maar daarnaast is Carlos sinds 2004 baasje van het Office of the Coordinator for Reconstruction and Stabilisation. Een redelijk onbekende Buza-afdeling, die momenteel 25 landen op zijn verlanglijstje heeft staan waar nog net de pleuris niet is uitgebroken, maar waar wel hoognodig de "sociale samenhang op de schop moet" om die daarna dan te stabiliseren. Met hulp van het Amerikaanse bedrijfsleven, van NGO's als die van George en Mabel, van denktanks en andere belanghebbenden. U begrijpt waar Carlos heen wil. Vandaar dat hij nu in Mexico opduikt. Een land met een president die dankzij een enorme verkiezingsfraude aan de macht is gekomen en er nu geen flikker van bakt. Met een complete oorlog met de jongens van de wel erg vrije handel in jolige middelen. Een corruptie en een armoe van hebben wij u daar. Een exodus naar het land van de rijke gringo's die inmiddels ook een hele octaaf lager zingen. Een vleugje varkensgriep. Kortom, chaos alom. En nog effe en we hebben een Mexicaanse Chavez of Morales. Nou, over Carlos' dead body. Hoe was het ook weer? "Mexico, Mexihiiiico. Oh land van al mijn dromen. Met je gitaarmuziek bracht je de romantiek voor hem en mij". Ja, ja. Stay tuned.
(1) Zie de series "Retteketet, nieuws uit Tibet" (even onze archiefmolen in) en "Freedom House".
Kafka in Zeist (9)
woensdag 10 juni 2009 Asteblaft. Hebben we invloed of niet? Meldden wij op 6 mei in nummertje 8 van deze serie dat stenenstapelaar Ton van Dam van plan was om de RABO-bank voor de kadi te trekken en hop, een maand later kan Tonnemans de vlag uit het bovenraam steken. Vandaag heeft de fietsenstalling van Erik Breukink namelijk naar buiten gegooid dat ze klanten met Madoff-schade uit de brand gaat helpen. Niet meteen met een zak poen, maar met een pakkie certificaten. Dus Ton heeft die twee honderd meloen euri morgen nog niet terug, maar het begin is er. Nee, geen dank hoor Tonnie. Graag gedaan. Wie volgt? Stay tuned.
Geert, Daniel en Steven
woensdag 10 juni 2009 Nog effies en Geert, onze rots in de Islamitische branding, staat voor de kadi. Omdat ie gestrooid zou hebben met haatzaad. Nou verdien je als Kamerlid best een leuke bijdrage, maar een beetje bef vraagt geen joetje per uur. En je wil toch een beetje knappies verdedigd worden. Goed fitnaadje dus. Maar with a little help from his friends moet het lukken om wat poen bij mekaar te scharrelen. Een van die friends is Daniel Pipes. Het baasje van een in Philadelphia gevestigde tank die nadenkt over de manier waarop de Amerikaanse belangen in het Midden-Oosten het best doorgedrukt kunnen worden. Bij dat doordrukken speelt uiteraard de na de oorlog ingestelde buitenpost van westerse belangen tussen Gaza en Golan een uiterst belangrijke rol. En laat Geert daar nou ook helemaal goed zitten, dankzij een paar jaar moeizaam modderen in een kibboets. Dus Daniel en Geert? Two of a kind. Moderne kruisridders. Oh, by the way, Daniel's vehikel telt in ieder geval een interessante medewerker. Een zogenaamde visiting fellow. Ene Steven J. Rosen. Ja? Valt de dime? Juist dat is dezelfde Steven Rosen die als jarenlange topper van AIPAC (American Israel Public Affairs Committee) van spionage werd verdacht. Voor Tel Aviv en omstreken (1). Hij zorgde er namelijk voor dat de gevoelige spulletjes die zijn bron aanleverde naar de overkant van de plas verhuisden. Die bron was Larry Franklin en Larry liep in 2004 tegen de schemerlamp. Hoop heisa. Het materiaal, dat voornamelijk betrekking had op Iran, zou volgens Rosen cs. helemaal niet geheim zijn geweest. Dus wat nou spionage! Ja, heel leuk, maar Larry kreeg in 2006 wel 13 jaar voor zijn ballen. Wegens spionage. Wel een absoluut minimum en met behoud van klaverjassen en andere emolumenten, maar toch. Steven bleef buiten, vertrok boos bij AIPAC en trok bij Daniel in. De vriend van Geert. Nou hoor je ons niet zeggen dat onze beschermde zuurkoolrots een "asset" is van Amerikaans/Israelische duisterlingen. Maar voor je het weet zijn de rapen gaar. En volgens de kenners duurt dat maar tien minuten.
(1) Voor de hele mikmak van AIPAC even de dienstlift naar ons archief nemen. Voor de liefhebbers.
Terra Vulgaris (17)
dinsdag 9 juni 2009 Heden ontvingen wij het droeve bericht, dat bestuurder Eberhard van Toor vorige week donderdag afscheid heeft genomen van de stichting Terra Vitalis. Nee, niet met koffie en cake, maar met prikkel en smikkel. Hij zal in onze herinnering voortleven als een doortastend leider, die al binnen een paar dagen na zijn entree met alleman binnen de club overhoop lag. Niet met toenmalige god aka manager Hans Noomen, want dat was een gap. Het mag dus niet vreemd heten dat diezelfde alleman zijn hart vasthield toen Eberhard een week daarna in zijn uppie naar Costa Rica vertrok. Ondermeer om de vrede te tekenen met het plantagebedrijf Barca, dat al een tijdje hengelde naar een nabetaling van 7 ton wegens gestegen kosten. Over een groot deel ervan leefde in Haarlem een levendige scepsis. Mede naar aanleiding van een rapport over de kwestie dat was opgesteld na twee Costaricaanse trips van een registeraccountant en Eberhard zelve in zijn pre-terrale periode. Maar Barca trok de langste lucifer en Eberhard betaalde de volle mep. Daarnaast strooide hij volgens ingewijden in de periode die volgde kwistig met leningen aan Terra Vitalis International tot een hoogte van een kleine anderhalf meloen. Dekking? Ja hoor eens, je bent doortastend of je bent het niet. Lullig is wel, dat de boel de bietenberg opging en dat die anderhalf meloen kan worden afgeschreven. Gevoegd bij een zodanig teruggevallen omzet dat de klantjes niet meer kunnen wederverkopen en je prikkel en smikkel smaken naar zure zult. Eberhard dus pleite. Maar de bal is rond behalve als het een Eijtje is. Het is dus heul goed mogelijk dat hij terugkeert als lid van de Raad van Toezicht. In de plaats van professor Harrie. Let wel, is het gerucht! Dus niet meteen naar Den Haag gaan bellen. Dank u. Stay tuned.
Van Estoril naar Zandvoort (73)
maandag 8 juni 2009 Ten tijde van de mega anti-Demmink demonstratie van het afgelopen weekend in Haarlem werden wij gewezen op iets kleins maar fijns uit de X-dossiers van kindervriend Dutroux. Allereerst de verklaring van ene Catharina op 20 februari 1997. Ze zei de dochter te zijn van een rijke zakenpief die lid was van een euronetwerk van uilenballen. Die ballen gingen zich te buiten aan sadistische potjes kinderhopsen. Hun organisatie had kreun- en steunpunten in Italie, Zwitserland, Belgie en Nederland en had zijn afzichtelijke hoofdkwartier in Zurich. De locatie waar volgens Catharina deze kinderliefhebbers hun hobby beoefenden was een gebouw in Dordrecht. Een voormalig pakhuis waarvan de zolder in gebruik was van een gezellig hoopje Adolf-believers. Tijdens de activiteiten van de heren viel er af en toe wel eens een schoonheidsfoutje te noteren en overleefde hun jeugdig slachtoffer de wedstrijd niet. Het stoffelijk overschot zou in die gevallen zijn overgebracht naar een vleeswaren- en conservenbedrijf in de Rotterdamse Van Helmontstraat. Het doel moge duidelijk zijn. Eet smakelijk. En dan zat er in de X-dossiers ook nog een anonieme brief, daterend uit 1996. Daarin was sprake van een secte van pakembeet 300 man, bestaande uit beffen, kadi's en hoge smurfen. De leden van de club hielden genoeglijke bijeenkomsten in de provincie en als tussendoortje werd er gehopst met koters. Een klokkenluider cq.-ster die aanklopte bij een loketsmurf kwam van een koude kermis thuis en verdween kort daarna (1). In de brief werd villa Nijenhuis op het landgoed Westerflier in Markelo als favoriete locatie aangeduid. Een lekkere stille omgeving, waar eventueel gegil van een koter al gauw kan worden toegeschreven aan een Vlaamse Gaai met groeistuipen. Het huis zou lichtjaren in bezit zijn geweest van een adellijke familie ( Schimmelpenninck, red. KM) en na de oorlog een tijd hebben gediend als internaat voor meisjes met sociale en psychische problemen. Je zou bijna zeggen kat in het bakkie, maar laten we het netjes houden. Net als in Belgie en net als bij de door Vervloesem opgeduikelde Zandvoortse prentjes blijft het de vraag wat er met deze gegevens is gebeurd. Of nee, laat ook maar zitten. We kennen het antwoord al. Stay tuned.
(1) Vgl. de verdwijning van kinderarts Joyce Labruyere in 1991. Ze bleek vermoord te zijn. Haar dood zou te maken hebben met hopsfeesten in Woerden, waarbij ondermeer een Rotterdamse OvJ uit zijn bol en zijn jurk ging. (2). Voor de liefhebbers. Dit artikeltje heeft betrekking op de inhoud van proces-verbaal nr. 150.006 uit het dossier Dutroux, dat wordt vermeld op de wetenschappelijke Britse site "Institute for the study of globalisation and covert politics" (zie).
Retteketet, nieuws uit Tibet (7)
zaterdag 6 juni 2009 Wij ontvingen naar aanleiding van het bezoek van de Tibetaanse opperlama een interessante mail, die nog maar weer eens duidelijk maakte hoe polletiek Den Haag en de mainstream-media over dit soort onderwerpen de boel vernaggelen. Met toestemming laten we u even meekijken. Leest u effies mee op uw gemak? Kijk, is dat leuk of is dat leuk? En dan kan je wel heul vriendelijk met een petje op in de camera zeggen dat je hier om religieuze redenen bent, maar Jaap Lama is echt geen vredelievende goedheiligman. Nou ja, wat wil je ook als je een kamertje bewoont in het Freedom House?
Luctor et abolesco (3)
zaterdag 6 juni 2009 Zo. We hebben u even de tijd gegeven om de inhoud van het curatorenrapport over het weinige wel en het vele wee bij de stichtingen Wiedus en Vicus te laten bezinken. Interessant nietwaar hoe Aadje van Wezel en Jozefus Maria Hendriks aan de overkant van de plas aan het scharrelen zijn geweest met andermans poen. Echte masters of financial planning, die twee boys van JMH Beheer. Een beetje lullig is wel dat de curatoren hun schep niet nog wat verder in de groene grond hebben gestoken. Dan waren ze net als wij indertijd uitgekomen bij Cervinia BV en via dat vehikel bij Ramphastos Investments BV aan de Groningensingel 1 in Arnhem. Oftewel bij sigarenkistjesboer en baasje van het gratis dagvod De Pers: Marcel Boekhoorn (1). Maar je kan niet alles hebben. Stay tuned.
(1) Zie de uiterst aromatische artikeltjes “Sigaartje?” (1 en 2) dd. 1 en 4 juli 2005
Contra
vrijdag 5 juni 2009 Vorige maand drukten de Feds in Washington nog maar weer eens 46 meloen groene ruggen erbij voor de aanleg van een nieuwe militaire basis in het Colombiaanse Palanquero. Want de Amerikanski's moeten november dit jaar hun bullen pakken en oprotten uit hun jarenlange onderkomen in het Ecuadoriaanse Manta. En regeren is vooruitzien. Per slot kan je niet zomaar de war on drugs afblazen. De cokekoers zou in een mum of twee in mekaar lazeren en dat kunnen de banken in hun huidige staat even niet hebben. Daarnaast is het uiteraard ook van polletiek belang om in die buurt over een fatsoenlijke uitvalsbasis te beschikken. Anders zou voor je het weet heel Zuid-Amerika de bijbel inruilen voor Das Kapital. Kan je er natuurlijk een alternatief Fitnaatje tegenaan gooien, maar het is twijfelachtig of dat in die gebieden ook werkt. Daarom maar het zekere voor het onzekere. De beuk erin. Aanslagen organiseren, afscheidingsbewegingen steunen, infiltreren via onschuldig ogende NGO's, etcetera. En als niks meer helpt de boel democratisch platgooien. Nou is een basis wel wat weinig dus er wordt door Obama's diplomatieke pizzabezorgers zwaar gelobbied in Frans Guyana om ook daar iets moois te laten verrijzen. Gevoegd bij de faciliteiten die onze benedenwindse eilanden verlenen en verdulleme Venantius, de toekomst begint er toch weer iets rooskleuriger uit te zien. We zullen die linkse kerk daar en die paar honderd Hamas-sympathisanten eens even mores leren. Hoe zingen ze het ook weer in Venlo? Zeg maar ja tegen het leven, van je amen en je gloria joechee. Zo is dat.
WMD's in Irak
donderdag 4 juni 2009 George Wacko is in staat van beschuldiging gesteld. Wegens het fabriceren van leugens over Saddammeke's massavernietigingswapens om een inval in Irak te legitimeren. Daarmee bracht hij zijn eigen land in gevaar en bezorgde het een ongekende financiele zeperd. Zo, nu nog de geprogrammeerde eerste president van de EU en onze eigen sukkel in Den Haag. Gaan met die banaan (nog nergens iets over gelezen, zijn we er dan toch ingestonken?)
Terra Vulgaris (16)
donderdag 4 juni 2009 Nou nee. Het verbaasde ons niks dat de heilige schrift van Ernst & Young dd. 4 juli 2008 een aardig bosje verwijzingen bevatte naar Hans Noomen. Per slot verzorgde hij het management van het ruineuze TVI-bouwsel en was ie verantwoordelijk voor de door E & Y naar boven getakelde narigheid. Compleet met beloningen in natura; openstaande leninkjes uit de volle ruif aan "derden", aandeelhouders en bestuurders; adviseurs als Hans zijn broer Bob en het Zwitserse Icarus Consultants (?); open vorderingen op Rica Teaka, Pura Vida en Royal Real Estate waar Hans een ringvinger in de pap heeft; schilderijen waarop is afgeschreven en ene John Bus, die ook wat meesmikkelde in het management (1). Die Bus maakte trouwens ooit samen met riskante bloemenplukker Paul Kuiken furore bij het beursgenoteerde Landis. Een ict-bedrijf waar beleggers enthousiast zo'n 440 meloen in hadden gestoken, maar dat in 2002 de top van de bietenberg bereikte met een gat van 160 meloen euro. Daar valt die 40 tot 50 meloen van Terra Vitalis misschien wat bij tegen. Maar poen is poen, nietwaar. Volgens een rapport dat de afgelopen maand het licht zag was er bij Landis sprake van wanbeleid. Hoe kom je erop zou je zeggen, maar dat moest wel effies stevig worden vastgesteld om de aandeelhouders een mogelijkheid te geven alsnog achter Johnny en Paul's reet aan te gaan (1). Het duo zou volgens onze bronnen binnen de Ajax-wereld overigens ook op goede voet staan met Mark Burbach. Ook al een ict-genie dat zich binnen de muren van het Vitalisgebouw manifesteerde en door ons uitgebreid geportretteerd is als de vriend van de in het liquidatie-proces prominent figurerende Moppie Rasnabe (3). Vraag is natuurlijk of professor Harrie van Mens als toezichthouder van al dit fraais op de hoogte was en serieus heeft geprobeerd daar iets aan te doen. Wij denken zomaar van niet. Stay tuned.
(1) Neem voor Hansepans onze lift naar het archief. Heerlijk, heerlijk. (2) Johnny en Paul werden twee jaar geleden nog vrijgeproken van optievervalsing. Zie ook Octopussy 324. (3) Zie eerdere afleveringen van deze serie en “Snoepjes uit de liquidatiewinkel” aflevering 7 en 8.
Luctor et abolesco (2)
woensdag 3 juni 2009 Je kan niet zeggen dat de curatoren in het New World Product-complex stil hebben gezeten. Het is dat het proces in Middelburg tegen Jan Schorsy, Fons S. , Bas Koole en ene A. Klitsie tijdelijk moest worden stilgelegd omdat een of andere bijdehand oortjesgegevens uit gesprekken tussen de betrokken beffen en hun klantjes in de strafdossiers had gepropt (1). Anders hadden ze al heel wat meer eer van hun werk gehad. En hadden wij al kunnen genieten van het proces tegen de heren Hendriks en Van Wezel dat daarna op de rol stond. Die jongens worden ervan verdacht dat ze via de stichtingen Vicus en Wiedus ook een paar meloenen uit het NWP-lover in Costa Rica hebben geplukt. Hoe? Als u even een stief kwartiertje hebt, dan kan u dat hier lezen. Jammie. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 1 dd. 8 april 2009
Tamara
woensdag 3 juni 2009 Fuck. Gaat die Tamara van Halm gisteravond up Nova-camera zitten uit te pakken over de MIVD. Volgens haar maken de gehelmde speurneuzen van haar ex-werkgever zich heul vaak schuldig aan het upsexen van allerlei braderie-informatie om te voldoen aan de eis dat er elke dag een pittig rapport op het bureau van majoor Snuffel ligt. Anders zwaait er wat. Op zich is dat al een reden om Van Middelkoop uit zijn slaap te bellen, maar het wordt nog gekker. Tamara denkt dat zij na haar ontslag begin dit jaar door de afdeling Oortjes van de dienst is afgeluisterd. Wegens haar contacten met Servische luitjes die bij de MIVD niet voorkomen op de lijst van kandidaten voor een Kerstpakket. Ze weet niet zeker of ze is afgeluisterd. Ze denkt het. Maar Tamaraatje, als je om het onderhouden van die "verdachte" Servische contacten bij de vulles bent gezet dan werd je voor je ontslag ook al in het snotje gehouden. Inclusief afgeluisterd. Appeltje eitje. Vraagje. Hoe was onze kakelverse klokkenluidster aan die vuige contacten in Belgrado en wijde omgeving gekomen, terwijl ze toch een volbloed kantoorkip was? Nou, Tamara heeft Servische familie, spreekt de taal en was indertijd het bos ingestuurd om inlichtingen in te winnen. Zonder Bond-cursus. En dat was niet van eilie ontbloot, want het ging om info over de verblijfplaats van twee boze wolven: Karadzic en Mladic. Niet bepaald een paar jongens met wie je graag een beschuitje of een kommetje magere yoghurt verslindt. Maar daar blijft het niet bij. Tamara was namelijk bij haar zoektocht naar deze wolven zonder erg een mijnenveld binnengestapt. Want wat verklaarde zij gisteravond? Dat zij ervan overtuigd was dat niet alleen kwaadwillende Servische laagwaardigheidsbekleders exact wisten waar beide heren uithingen, maar ook autoriteiten aan deze kant van de Servisch-Europese grens. Ja, en daar ga je. Net als bijvoorbeeld Florence Hartman, de sidekick van Carla del Ponte (1). Want als je zulke dingen gaat beweren dan kom je verdomd dicht bij deals als die tussen Rado Karadzic en de Amerikaanse Schreibtischmorder Richard Holbrooke, met wie prinses Mabel van Oranje-Wippe Smit indertijd nog zo interessant heeft geneuzeld bij een soiree in Parijs (2). Kijk, en dat hebben we liever even niet. Staatsgeheim.
dinsdag 2 juni 2009 Zo. De afgelopen dagen een driftige slok heilige geest over ons heen gehad, dus we kunnen weer een jaartje verder. Gauw terug naar Terra Vitalis en het vertrouwelijke rapport van Ernst & Young dat wij afgelopen donderdag presenteerden. Wat zei belastingprofessor Harrie van Mens ook weer: "Ik ben toezichthouder. Ik weet van de situatie. Ik ben verdomd goed op de hoogte en ik besteed er klauwen tijd aan" (1). Ja, ja. Maar de cijfernerds van Ernst en Young laten in voornoemd rapport van juli vorig jaar meteen al weten dat de jaarrekeningen 2004 tot en met 2006 van TVI BV niet zijn vastgesteld. Nou kan de brug hebben opengestaan, maar het is niet helemaal comme il faut. Dat gold volgens de jongens en meisjes van Ernst & Young ook voor het afzien van een rente over de rekening courantvordering van inmiddels ex-bestuurder Hansje Noomen. Kon Pierre Fiscus wel eens een stokje voor steken. Bangig geklungel natuurlijk, want met een echte belastingprofessor achter het stuur gier je nooit een fiscale greppel in. Maar het wordt nog erger. Roepen ze in volle vertwijfeling dat de interne lening aan Hansje om aandelen TVI aan te schaffen mogelijk strijdig was met de wet. Omdat er niet genoeg poen voorhanden was om Hansje die lening te verschaffen. Wat een futiel gekruimel. Kom op zeg. Verrekenen we toch gewoon het jaar daarop met de bonus-hectares die Hansje nog tegoed had. En dan al dat gefriemel over betalingsachterstanden op het belastingkantoor. We zien wel waar het schip strandt. En het strandde. Gelukkig kon de boel – nog steeds onder toeziend oog van professor Harrie! - weer worden vlotgetrokken met achterlating van de Pleuris Bak Met Geld. Maar het wordt nooit meer wat het was. Met Hans, John en Mark. Hans, John en Mark? Niet zo haastig. Wat lekker is vooral langzaam consumeren. Stay tuned.
Verkrachting
vrijdag 29 mei 2009 Volgens Geert lijdt die Joanie de Rijke niet aan het Stockholm-syndroom, maar aan moreel verval. Had ze die hufters van de Taliban in haar boekwerk maar met de vloer gelijk moeten maken. Na alles wat ze in Afbaardistan had meegemaakt. En dat geldt ook voor morele afglijers als Jan Peter Dodo, Wouter Bos en de rest van het elitaire zootje dat in Nederland de dienst uitmaakt. Fijn, dat de ferme bestrijder van het morele verval in Nederland in de Kamer aandacht besteedt aan de slachtoffers van verkrachtingen. Er is dus nog hoop voor de Irakezen die in Abu Ghraib dingen hebben meegemaakt die onder geen syndroom zijn vast te leggen. Of zou dat geen onderwerp zijn als Geert een koppie gaat halen op de Israelische ambassade?
Steuntje voor Harry
donderdag 28 mei 2009 Uit een officieuze lijst van deelnemers aan de laatste Bilderbedevaart in Griekenland mogen we voor 99 procent concluderen dat de volgende Nederlandse laagwaardigheidsbekleders aanwezig waren:
HKH Beatrix van Oranje etcetera
ZKH Willem Alexander van Oranje etcetera
Jan Peter Balkenende, appartementhouder te Domburg
Harold Goddijn, wegwijzer bij TomTom
Victor Halberstadt, prof in Leie
Jaap de Hoep Scheffer, NATO-stooge
Neel Kroes, Euromeesteres
Frans Timmermans, BUZAkenman
Waarover ze het samen met onder andere Schreibtischmoordenaars Henry Kissinger, Richard Holbrooke en Richard Perle hebben gehad kan u terugvinden in ons artikeltje "Wedden?" van vrijdag 8 mei jl. Heel verfrissend allemaal.
Terra Vulgaris (14)
donderdag 28 mei 2009 In de vorige aflevering van deze serie maakten wij dankbaar gebruik van interne gegevens om het niet zo fraaie spelletje zwartepieten te beschrijven bij de ondergang van People Buy More Green aka Pleuris Bak Met Geld. De voormalige afdeling klantenwerving van Terra Vitalis, waar een bedragje van tussen de veertig en vijftig meloen was verdwenen onder het toeziend oog van onder andere belastingprofessor Harrie van Mens. En dat, terwijl hij toch in 2004 zo dapper de vlag overnam van Jan Hovers, een ouwe commissaris van De Nederlandsche Bank. Leest u even mee? Ja, jammer. Het liep even anders. Maar Harrie was niet de enige die de zaak qq. in het snotje moest houden. Ook de nerds van accountantsvereniging Ernst & Young, die in aflevering 13 al voorzichtig voorbijkwam, droegen een slokje verantwoordelijkheid. Hebben wij trouwens nog een leuk vertrouwelijk rapportje van uit dezelfde zwartepietenperiode. Smullen. Daar komen toch een paar aardige dieptebommetjes naar boven. Maar we hebben de Europacup nog teveel in het hoofd, dus volgende keer meer daarover. Stay tuned.
Bolivia contra (4)
woensdag 27 mei 2009 Over de strategie van de spanning gesproken. Gisteren liet het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken een scheet van bedenkelijk allooi los. Die scheet van drie A-4tjes behelsde ondermeer dat Iran voor het maken van een baardenbom uranium kreeg aangeleverd door Venezuela en Bolivia. Twee landen waarmee Israel momenteel geen officiele banden meer onderhoudt. De stinkende boodschap gaat mee in het valies van staatssecretaris van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon op zijn voorgenomen trip door Zuid-Amerika en zijn bezoek aan de conferentie van Amerikaanse Staten volgende week in Honduras. Kan dus een heel gezellige boel worden. Op naar het vervolg op dat gele cake-verhaal uit Niger dat de Bushbengels en hun Britse aanhang opdisten om hun Gleiwitzoverval op Irak te legitimeren. Gevoegd bij de eerder door ons gememoreerde activiteiten van in Europa geworven mercenaries en we kunnen straks rekenen op een perfect storm in de directe omgeving van Hugo Chavez en/of Evo Morales. Change? No we can't. Stay tuned.
Octopussy (383)
woensdag 27 mei 2009 Ja, correct. Dat tot staatsgeheim gebombardeerde rapport van speursmurf Peter Ros gaat over zaken binnen het Amsterdamse handhavingsapparaat die de houdbaarheidsdatum misschien al een tijdje achter de rug hebben. De jaren negentig van de vorige eeuw. Het afscheid van de schipper van de Neeltje Jacoba, de IRT-affaire, de merkwaardige dood van Maarten van Traa. Of nog een ietsie verder terug: het monsterverbond van Zwarte Joop de Vries en de vice-president van de Amsterdamse rechtbank mr. Michels. Allemaal historie. Maar wel interessante historie. En nu we het toch over mr. Michels hebben, wij hoorden dat er een aanslag zou zijn gepleegd op zijn ouwe maatje, Rodriguez C. De man met wie meneer Michels ooit op inventieve wijze "boedelgelden uit faillissementen had weten vrij te maken". De man ook die als fiscalist in het veld zou zijn geweest voor flying doctor en Neel Kroes-intimus Flip van Kerkhoven, BV-koning Jan Kooij en porno-keizer Charles Geerts (1). Die Rodriguez dus reed naar verluidt in zijn Mercedes sprinter inclusief boot gewoon op de openbare weg toen hij ineens beschoten werd. Naar verluidt leverde dat geen blijvend letsel op, maar je schrikt je uiteraard wel een volwassen kleiduif. Van iemand die heeft doorgestudeerd mag je toch verwachten dat ie aangifte doet van zo'n ruwe gebeurtenis. Niet dus. Rodriguez liet het erbij zitten. Maar de zaak ging toch nog aan het rollen, omdat een mede-weggebruiker de sportieve activiteiten had waargenomen en al dan niet handsfree de politie had gebeld. Wat daaruit voortkwam vermeldt het verhaal niet. Maar zo zie je maar, soms word je ineens door je verleden ingehaald. Mochten wij hierover iets meer vernemen uit de omgeving van de Loosdrechtse plassen ... u weet het. Stay tuned.
(1) Voor meer details over Rodriguez aka meneertje T. pak de dienstlift naar ons archief, druk op zijn naam en genieten maar.
Staatsgeheim
dinsdag 26 mei 2009 Niet zo heel lang geleden wijdde het NOS-journaal een paar walgelijke minuten aan het pedo-schandaal in Ierland. Een land waar de invloed van liefde predikende kerels in jurken nog niet helemaal naar de filistijnen is. De rest van de mainstream-meute volgde gretig. En terecht, daar niet van. Voor de liefhebbers hier de tekst van het Ierse rapport. Merkwaardig was wel dat het een weekje later bulderend stil bleef na onze melding dat de topsnuffelaars AIVD 1 en AIVD 4 tegenover een Haagse rechter-commissaris hadden toegegeven dat het rapport van snuffelsmurf Peter Ros tot de staatsgeheimen behoorden, die ooit in de gleuf van avontuurlijk ondernemer Mink Kok zouden zijn geduwd. Dat rapport ging over de vermeende betrokkenheid van topdogs uit het Amsterdamse blauwe korps en lekkerbekken van het OM bij het hopsen van minderjarigen. Wanneer verklaar je zoiets tot staatsgeheim? Als er dingen in staan die waar zijn of waar dreigen te zijn. Mocht dat spul in verkeerde handen vallen dan zouden de betrokkenen chantabel raken en kijk, dat kan de staat der Nederlanden even niet hebben. Binnen deze context herinneren wij ons uit de bewuste periode nog levendig de affaire rond Officier van Justitie Jo Valente. Dat had voor zover wij weten niks te maken met kinderknoeien, maar de impact was er niet minder om. En om nog eens een voorbeeld te noemen: wat gebeurde er met de bult narigheid die Marcel Vervloesem ooit ophaalde bij kinderliefhebber Gerrie Ulrich in Zandvoort? Noppes. In een Grab gemieterd door een clubje doodgravers onder leiding van BVD-speurneus Theo Bot, de broer van Ben. Staatsgeheim? Mogelijk, want er zoefden geruchten door het helmgras, dat een lid van het Koninklijk Huis en zijn advocaat bij gelegenheid aan boord waren van het jacht van Gerrie als die het zeegat koos in gezelschap van een klein koor van adelworstjes. Meer voorbeelden? Wat dacht u van die AMRO-medewerker die beginjaren tachtig bezoek kreeg van een paar sombere heren, die hem sommeerden zijn onderzoek naar smerigheden op de Veluwe uit de vroege jaren van de vorige eeuw rood licht te geven? En zijn materiaal in te leveren. Dat laatste was wat moeilijk, want hij had kopieen van zijn materiaal aan twee Veronica-journalisten verstrekt. Hij kreeg de order om ze als de sodemieterij terug te halen, anders volgden er minder gezellige maatregelen. Een van de Veronica-boys gaf zijn kopie op dringend verzoek van de wanhopige AMRO-medewerker terug, de ander weigerde. Eens gegeven, blijft gegeven. En zo belandde het verhaal toch nog in het publieke domein. Zij het in de uiterste periferie. Ging over jonge meisjes die onder toeziend oog van Dionne de chaperonne per trein vanuit het buitenland naar het Ronde Huis bij Nunspeet zouden zijn overgebracht om daar ritueel te worden geconsumeerd door een stel Rotterdamse havenbaronnen en een lid van het Koninklijk Huis. Staatsgeheim. Dat is duidelijk. En al ga je met een megafoon het hele land door, de bestuurlijke elite is untouchable. Een griezel uit Amsterdam-Oost of Leeuwarden? Die niet.
Bolivia Contra (3)
maandag 25 mei 2009 Time flies. Het is alweer maanden geleden dat wij warme aandacht besteedden aan de werving van een Europese knokploeg om met leuke aanslagjes voor wat spanning te zorgen in Venezuela. Met als klapstuk het aan barrels slaan van Hugo Chavez' levenslampje (1). Zullen wel wat lezers gedacht hebben ja, ja daar heb je hullie weer. Maar wat gebeurde er vorige maand in Bolivia? Jawel, daar werden drie leden van een Europees clubje vleeseters onder leiding van Eduardo Rosza Flores door veiligheidseenheden voor hun klus geschoten en twee zeilden de petoet in. Ze hadden links en rechts al wat luitjes gekeeld en waren ultimo van plan om president Evo Morales het laatste hoekje om te helpen (2). Dat boempatsgebeuren vond plaats in het rijke deel van Bolivia, dat onder leiding van de Nachwuchs van allerlei Europees oud-Nazigespuis al een tijd probeert zich los te maken van de arme rest van het land. Onder meer gesponsord met meloenen door de US Agency for International Development (USAID). Volgens officiele Amerikaanse gegevens heeft deze hulporganisatie sinds 2002 meer dan 97 meloen dollar gespendeerd aan de decentralisatie van Bolivia en de versterking van de regionale autonomie. Een zalfje voor met name het rijke, industriele gouvernement in het oosten van het land. Moet je natuurlijk wel duidelijk maken waarom dat zo nodig moest. Nou, dat was om de Boliviaanse democratie te versterken. Het is net of je de bovenmeester van prinses Oranje-Wippe hoort oreren. Om de boel wat soepeltjes te laten verlopen richtte de USAID ter plekke een filiaal in van de OTI (Office for Transition Initiatives). Die OTI's hebben geen flikker te maken met humanitaire hulp, maar fungeren als doorgeefluik voor poen aan politieke partijen en NGO's die graag bereid zijn in de Amerikaanse ganzenpas te lopen. En in dit geval het leven van president Evo Morales zuur cq. korter te maken. O ja, en dan worden die partijen en NGO's natuurlijk ook nog netjes opgeleid. Anders zou je misschien niet precies weten welke democratie ze in Washington bedoelen. In 2007 werd daar effies 1,25 miljard dollar aan besteed. Afkomstig van het ministerie van Buitenlandse Zaken en Nationale Endowment for Democracy. De door prez Reagan ingestelde zijtak van de CIA, die bij ons al eens voorbijkwam als financier van de Lama's (3). Nou kan je natuurlijk met dollars strooien tot je een ounce weegt, maar als de meerderheid van de bevolking voor Morales kiest dan heb je je daar maar bij neer te leggen. Democratie niet waar? En wil je dat niet, dan kan je bijvoorbeeld een ordinaire coup laten plegen zoals in Chili in de good old days. Of daar naartoe werken via de strategie van de spanning. Kijk, en daar komen de boys onder leiding van de Hongaars/Kroatische ijzervreter Eduardo Rosza Flores in beeld. En zij zullen de laatsten niet zijn. Stay tuned.
(1) Zie op deze site "Venezuela Contra" dd. 6 februari 2009. (2) Zie eerdere afleveringen van deze serie dd. 22 en 26 april 2009. (3) Zie "Retteketet nieuws uit Tibet" dd. 8 en 25 april 2008.
schandelijke noodverordening in 's-Hertogenbosch
zondag 24 mei 2009 Burgemeester Rombouts van 's-Hertogenbosch heeft zich op een schandalige wijze gedragen door een zeer vergaande noodverordening in de stad af te kondigen gisteren - zaterdag 24 mei van 10 uur 's-morgens tot 20.00 uur 's-avonds. Rond 13.00 uur die dag verzamelden zich een vijftigtal leden van de fascistische NVU achter het station van 's-Hertogenbosch. Omringd door een cordon van politieagenten - lopend, op de fiets, te paard, in ME-wagens en in intimiderende gevechtskleding. Er waren eveneens vele tientallen agenten in burger actief (zogeheten "stillen") die middels "oortjes" in verbinding stonden met de ME-commandowagen. Terwijl de fascisten - en als je dit een te zware term vind dan raad ik je aan eens op de NVU-website te gaan kijken en te lezen hoe zij SS-oorlogsmisdadigers verheerlijken, terwijl die fascisten dus volop de gelegenheid kregen onder bescherming van een dikke haag Debiele Eenheid hun spreekkoren te roepen werden de tegendemonstranten ernstig gehinderd in het uiten van hun grondwettelijke vrijheid van mening. Er werden lukraak mensen aangehouden, vaak met zeer grof geweld. Een simpel A-viertje in je hand met daarop de tekst "Nazi's raus" leidde tot een - blijkbaar door Rombouts verordonneerde - arrestatie en/of aframmeling. De aanwezige ludieke actiegroep rebelclowns werd zeer agressief en intimiderend door diverse leeghooofden van de ME dwarsgezeten. De optredende agenten hadden geen flauw benul van hun eigen belachelijkheid tijdens die schermutselingen. Kijk op Indymedia voor een verslag van het fantastisch optreden van dat "National Duckies Front". Er zijn door de Bossche juten meer dan veertig arrestanten gemaakt en er zitten er op dit moment nog steeds vier vast (zie), er zijn honderden mensen gefouilleerd en op hun identiteitspapieren gecontroleerd, vaak zeer intimiderend en agressief. De fascisten daarentegen werden zwaar bewaakt ge-escorteerd om ze zo in staat te stellen hujn zielige rondje te lopen. Te treurig eigenlijk voor verder commentaar... Ik ben er wel heel ernstig voor om die fascistische gekken voortaan geheel ongehinderd hun rondje op een of ander industrieterrein te laten lopen. Wel dreigen dus met een tegendemonstratie zodat een ondemocratische burgemeester de neiging heeft zo'n demonstratie te verbieden en de route te verleggen naar buiten de binnenstad. Maar als het er dan op aankomt die lui gewoon hun rondjes te laten lopen - omringd door ME-idioten. Een aantal emmers witte verf eroverheen lijkt me dan nog wel een passende tegen-actie en daar wil ik nog wel voor opgepakt worden ook...
vrijdag 22 mei 2009 Heeft Jan Peter Dodo zich indertijd gewoon laten belazeren? Of wist ie dat de for-your-eyes-only info van Phoney Tony en het gele cakeverhaal van George Wacko net zo stonken als de plee van hotel Nasfika na het vertrek van de laatste Bilderberger. Dat is in wezen het enige wat die doodstille commissie van oompje Willibrord Davids moet uitvlooien. Nou, dat van die gele cake uit Rome en de bom van Saddammeke weten we nu inmiddels wel. Maar hoe de rest van het bewijsmateriaal tegen Snorremans bij mekaar is geflanst wordt ook steeds duidelijker. Zo werden de twee belangrijkste getuigen, Abu Zubayda en Khalid Shaikh Mohammed, respectievelijk 83 en 183 keer onderworpen aan een nummertje waterboarden. Daartussendoor werden ze door de CIA ondervraagd. Van hun buitengewoon betrouwbare verklaringen werden een stel hapklare brokken gemaakt en ondermeer gevoerd aan Dodo in Den Haag. Kort daarna traden George en Tony in de voetsporen van Adolf zaliger. Met de polletieke steun van Dodo. Dat maakte ons land achter de duinen medeplichtig aan de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid die in de jaren daarna volgden. Bijvoorbeeld de lieflijke folterpraktijken in de hel van Abu Ghraib, waarvan we al een paar kiekjes mochten aanschouwen. Da's effe wat anders dan het tongen van Wesley en Yolanthe in een of andere kutgarage. En daarmee zijn we er nog niet. Want Obama heeft vorige week niet voor niks geweigerd om nog meer van die prentjes vrij te geven. Prentjes van het neuken van gillende minderjarige jongens en meisjes onder toeziend oog van hun moeders. Door hun Amerikaanse bewakers en ondervragers. Da's effe wat anders dan al dat gelul over de wip van Mickey en Adam en de verbijstering van Patricia. Dat is de real stuff. Het woord is aan oom Willibrord. Volgend jaar.
Groetjes uit Belgrado
woensdag 20 mei 2009 Vorige maand visten wij uit de mainstream dat de ons zo dierbare Joca Jocic met veel misbaar achter een gevangenisbehangetje in Belgrado was geplakt. Er zou een getuige zijn opgestaan die beweerde dat onze kleine vriend verantwoordelijk was voor de explosieve uitvaart van journalist Ivo Pukanic in oktober 2008. Maar volgens onze razende reporter ter plekke zou het bewijs voor Joca's betrokkenheid rizladun zijn geweest en onze rakker zou inmiddels alweer vrolijk fluitend zijn teruggekeerd in de door hem gehuurde villa van zijn leproos in Den Haag gesneuvelde ex-werkgever Slobodan Milosevic. Nou ja, vrolijk. Een paar weken voordat hij effies uit logeren ging was de vlakbij hem wonende Aleksandar Miljevic de pijp uitgegaan. Zelfmoord. Of gezelfmoord. Kan ook. Een pilletje kan raar vallen. Toen Aleksandar nog netjes in zijn vel zat fungeerde hij als opperhoofd van het opera restaurant en een aanpalend hotel. Allemaal keurig zou je zeggen, ware het niet dat hij ook een sleutelfiguur was in Jocic' globale zakenimperium en als zodanig ernstig in het snotje werd gehouden door ingehuurde speknekken en camera's (1). In dezelfde periode waarin Miljevic verhuisde naar de hoogste etage drukten nog twee naaste medewerkers van Joca voor de laatste keer op de liftknop naar boven. Ze waren licht onherkenbaar geraakt als gevolg van een driftig buitje kogels en een vervelend brandje in hun jeep. Of deze ruimingen een intern of extern initiatief zijn geweest is nog niet duidelijk. Maar we hebben het volste vertrouwen dat er nog meer shit deze kant op komt. Dus stay tuned.
(1) Zie onze intrigerende serie “Wildlife in Zuid-Afrika”
Octopussy (382)
dinsdag 19 mei 2009 Herinnert u zich deze nog? Op 21 mei 2008, in aflevering 376 van deze serie, maakten we melding van het onderzoek dat de Amsterdamse speursmurf Peter Ros in het laatste decennium van de vorige eeuw op touw zette. Om met gevaar voor eigen loopbaan en misschien zelfs hachje erachter te komen wat er waar was van de rondzoemende verhalen, dat luitjes uit de top van zijn blauwe korps en het OM betrokken waren bij kinderhopsen. Horen we toch ineens iets doddigs over uit doorgaans uiterst betrouwbare bronnen. Komt ie: vorige week zouden AIVD nummertjes 1 en 4 een seance hebben gehad met een Haagse rechter-commissaris. Ging over de affaire rond hun voormalig collega
