Behoefte om ook een berichtje in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!
Een aantal hieronder lopende series hebben we verzameld op een aparte site, zie followup
dinsdag 30 december 2008
Omdat we ons absoluut niet kunnen vinden in het repressieve en mens-onterende vreemdelingenbeleid in Nederland, en meeleven met eenieder die hierdoor in alle onzekerheid zijn of haar tijd verspilt in een vreemdelingendetentie, houden we morgen (oudejaarsdag) een tour langs verschillende detentiecentra. Het gaat hier om de detentieboten in Zaandam, detentie- en uitzetcentrum Schiphol Oost, detentiecentrum Alphen aan de Rijn en (optioneel) uitzetcentrum Zestienhoven bij Rotterdam Airport.
Het afgelopen jaar zijn er steeds meer aantijgingen en zware kritiek gekomen op de wijze hoe Nederland omgaat met migranten die "inbreuk maken op de soevereiniteit van de landsgrens". Naar schatting zitten jaarlijks maar liefst 20.000 onschuldige mannen, vrouwen en kinderen vast in vreemdelingenbewaring, enkel en alleen om ze beschikbaar te houden in afwachting van hun mogelijk vertrek. De leefomstandigheden, het regime en de behandeling door personeel er in vele opzichten slechter dan in een gewone gevangenis, en ronduit inhumaan te noemen – de onzekerheid, wanhoop en frustratie is er daarom des te groter.
Hoewel deze vrijheidsbeneming geen straf is, valt Vreemdelingenbewaring in Nederland onder hetzelfde regime als voorlopige hechtenis onder strafrecht, en worden gevangenen onderworpen aan dezelfde beperkingen, dwangmiddelen en disciplinaire straffen (zoals plaatsing in isolatie) als strafrechtelijk gedetineerden. Tegelijk zijn de voorzieningen soberder aangezien de voortgang en duur van hechtenis onduidelijk is. In tegenstelling tot veroordeelden is er bijvoorbeeld geen onderwijs, werk of verlof te krijgen (ook niet bij overlijden van een naast familielid of bij een bevalling). Dagbesteding is sowieso beperkt, mensen zitten soms wel 22 uur per dag op cel – die ze met maximaal 5 anderen moeten delen. De toegang tot medische zorg is onvoldoende, bijna alles wordt afgedaan met een aspirientje of (slaap)pilletje zonder etiket. Daar zijn al doden door gevallen. Er is gebrek aan deskundige psychologische en deskundige zorg. Hoewel mensen angst hebben met hun ervaringen naar buiten te komen, zijn er legio verhalen bekend over buitensporig, vernederend en zelfs mishandelend optreden door bewakingspersoneel, dat onvoldoende opgeleid is en van private beveiligingsbedrijven komt. Klachtenafhandeling of –onderzoek is zeer ondeugdelijk. Omdat mensen vaak niet naar het herkomstland uit te zetten zijn, belandt meer dan 50 procent van de mensen bovendien op straat, waarna ze kans maken op een tweede, derde of vierde nutteloze detentieperiode van soms meer dan 1 jaar.
Veel mensen hebben al zeer traumatische ervaringen opgedaan voordat ze in Nederland aankwamen, verblijf in illegaliteit en onzekerheid en tot slot de behandeling in de vreemdelingendetentie legt die druk nog hoger, en die optelsom heeft al noodsprongen als zelfmoordpogingen en hongerstakingen tot gevolg gehad.
De verhalen stapelen zich op, en dan blijven staatsecretaris Nebahat Albayrak van Justitie en directeur van de Dienst Justitiele Inrichtingen, Eric Nijman, maar beweren "een ander beeld te kennen, en dat er structureels niets mis is met de vreemdelingenbewaring"...
Organisaties als Het Europese Comité inzake de voorkoming van foltering en onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing (CPT), Amnesty International en ook de onafhankelijke Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming in Nederland, hebben snoeiharde rapporten geschreven waarin ze de slechte praktijkvoorbeelden aankaarten. Ze onderstrepen dat vreemdelingendetentie volgens internationaal recht en internationale standaarden een laatste middel behoort te zijn, en hameren op humanere en effectievere instrumenten dan dit op afschrikking, ontmoediging en criminalisering gebaseerde instrument van de vreemdelingenbewaring.
Wij willen met deze lawaai-actie de mensen in vreemdelingenbewaring een hart onder de riem steken. We willen laten zien dat systemen als globalisering – een zogenaamde mondiaal vrijverkeer van goederen, kapitaal en mensen – geen privilege van het Westen kan zijn dat de pas afknijpt voor anderen, maar iedereen de kans moet bieden zich een toekomst te verschaffen, zonder angst of beperkingen maar in veiligheid en vrijheid. Stop opsluiting, uitsluiting en uitzetting. Geen mens is illegaal!
Voor achtergrond informatie over vreemdelingendetentie en de specifieke centra kunt u hier een kijkje nemen of de rubriek achtergrondinformatie op schipholwakes.nl
woensdag 24 december 2008
Effe voor onder de ballen. We weten inmiddels al een tijdje dat shoeducker's minister van Defensie Robert Gates gewoon blijft zitten als mr. Change de boel in januari overneemt. Werd gepresenteerd als goed voor de contuiteit. Op zich is dat al een teken aan de ovale wand dat de drommen kieskoeien die enthousiast de corral van Ophra's lieveling zijn binnengedenderd zwaar op de koffie au lait zullen komen. Want Gates kan je moeilijk zien als een duif met een takkie. Maar het wordt nog erger.
Gisteren werd tussen giegel en botoxwallen naar buiten getild dat honderden topmedewerkers van het Pentagon mogen blijven zitten als ze daar trek in hebben. Nou, die willen dat natuurlijk wel. Vooral de geinponems die al jaren en jaren bezig zijn geweest om samen met de Turken, de afdeling Tel Aviv en een rijtje onverlaten uit landen als de UAE, Saoedie en Pakistan (onder wie de heren Dawood en Khan) alles te verpatsen wat God en Allah indertijd verboden hebben. Oorverdovende en gewoon verdovende middelen, dames, koelies, atoomgeheimen, handige nucleaire gadgets, alles moet weg.
Dat wordt dus een rottige xmas voor zo'n vrouwtje als Sibel Edmonds. En nog rottiger voor Huseyin Baybasin in zijn kruipruimte met cerberus Joris voor de deur. Zo gaat dat als je een riool opentrekt. Je leven wordt veranderd in een hel vol beffen en cipiers. En dat blijft dus gewoon zo. Obama of geen Obama. Change? No we can't. Stay tuned.
donderdag 18 december 2008
Nu de FBI van de Indiase regering alle ruimte heeft gekregen om die kleine Kabab in zijn kerker eens flink onder te dompelen in een teiltje koud water kan er eigenlijk voor de Amerikanski's weinig meer misgaan. Dat die slome duikelaar in zijn angst eerst Ibrahim Dawood aanwees als de initiator van de raid op Mumbai, soit. Schoonheidsfoutje. Maar nu die lokale Godfather schielijk achter de coulissen is geduwd en de zwartepiet in de gleuf van een andere gebaarde doedel is gestoken kon de aandacht verder worden gefocust op het buiten beeld wurmen van de ISI. De Pakistaanse snuffeldienst, die net als Dawood tot de shaky assets van de CIA behoort. Shaky, want de ISI heeft een grote vinger in allerlei avontuurlijke negotie. Van wapens tot nucleaire spulletjes, van mindbenders tot damesvlees. En we hoeven alleen maar te verwijzen naar de verklaringen van Sibel Edmonds en Huseyin Baybasin en u begrijpt waarom de FBI zo gretig het verhoor van de kleine Kabab ter hand nam (1).
Nou, de vlag kan uit, want na een verhoor van wel negen uurtjes heeft de FBI gisteren officieel bekend gemaakt dat de ISI brandschoon is. De club heeft geen enkele rol gespeeld bij het organiseren van het feest in Mumbai. Maar niks voor niks. Zowel de Amerikaanse als Britse snuffelsmurfen hebben nu aan Pakistan verzocht of ze een gesprekje mochten hebben met een heel rijtje verdachte Gargamels. Puur voor de vorm natuurlijk. Niet om ze een oranje overall te bezorgen en stiekem over te vliegen naar Guantanamo. Die dagen zijn over. Nee, gewoon om ons te laten zien hoe serieus ze de zaak afhandelen. En zo wordt de "9/11 van India" omgekat tot een uit de hand gelopen ordinaire kermisrel. Oh, en u denkt dat dit soort grappen finito zijn als Obama het roer overneemt? Ziet er niet naar uit. Er zijn nu al geluiden in Washington dat er voorlopig niet gemorreld zal worden aan de leiding van de CIA en de FBI. Change? No we can't. Stay tuned.
(1) Zie de serie Cold Turkey op onze formidabele Followup-site
woensdag 17 december 2008
Ja, u heeft helemaal gelijk. We lopen ruim twee weken achter. Maar we willen toch nog effies stil staan bij de dag waaraan "onze" Papoea's met stille weemoed terugdenken. 1 december 1961. Toen kregen ze van ons een eigen vlag, een eigen volkslied, een eigen parlement en de belofte dat ze in 1970 onafhankelijk zouden worden. In plaats van spiegeltjes en kralen. 1 december werd hun Independance Day.
Leuk bedacht allemaal, maar het liep anders. In 1963 werd met stille toestemming van de oh zo democratische president Kennedy en zijn broer Robert West Papoea door Indonesie geannexeerd. En in 1969 werd die annexatie door de Verenigde Naties gesanctioneerd. Geo-politiek? Zal wel. Westerse industriele belangen? Tuurlijk. En de autochtone bevolking? Die kon de dievenmoord steken. En stak die ook. Met hulp van de Indonesische Gestapo en het leger. Zo werden in sommige dorpen de mannen bijeen gedreven en gekeeld onder de ogen van vrouwen en kinderen (waar hebben we dat meer gehoord?). Een andere inventieve methode om indruk te maken was mannen in een container opsluiten en dan te water gooien. Ook leuk: dorpen werden met de grond gelijk gemaakt en de bewoners werden gedwongen naar lager gelegen gebieden te verhuizen, waar ze dan geheel gratis en voor niks werden uitgedund door muskieten. En wat in leven bleef werd vervolgens voor een scheet en een knikker ingehuurd voor slavenarbeid in de westerse mijnen. Onder omstandigheden die Joop van den Ende zouden hebben aangezet tot een rewrite van Les Miserables als ie ervan geweten had. Verder werd het land overspoeld door een stortvloed van Indonesiers (om een bekend Geertisme te vermijden), die grosso modo hun religieuze golflengte hebben afgestemd op Mekka. En dat vloekte met het door witte boordjes bijgebrachte geloof van de Papoea's dat de Paus de pandjesbaas van God op aarde was. Om over de culturele verschillen tussen de twee bevolkingsgroepen maar te zwijgen. De Papoea's werden binnen veertig jaar de barbaren van hun eigen land. Aboriginals.
Nou het gekke, we hebben wel een grote waffel als het om Lamaland gaat. We organiseren concerten, sturen Paul Rosenluller op pad, willen nie naar China voor een Olympisch feestje, zijn bereid de reet te likken van een oranje jurk met een Nobel-plak, maar wie hoor je als er een systematische volkerenmoord plaatsvindt in een voormalige kolonie? Geen muiswinkel. Kan iemand in Den Haag of uit de omgeving van Alkmaar eens een wit licht hierop laten schijnen? Of een of andere omroepster daarheen sturen? Desnoods samen met Bilderbert Koenders? Kan dat nog voor de Kerst? Dank u.
dinsdag 16 december 2008
Begin vorige week kregen we een artikeltje toegezonden. Was van Ton Cremers. Bekend alarmtrompettist in de kunstwereld via een klein peloton websites. Het artikeltje heette "Nieuwe vleugel voor ikonenmuseum Kampen. Uit Cyprus geroofde ikonen in collectie Heutink?" en had op 22 november het licht gezien op de site Museumbeveiliging.com. Een paar strofen uit Ton's Kampense Ilias:
"Het Ikonenmuseum wordt beheerd door de Alexander Stichting. De collectie is in de afgelopen jaren bij elkaar gebracht door de heer en mevrouw Heutink, samen met hun zoon Joost en bestaat uit enkele honderden, voornamelijk Russische ikonen. Heutink kwam voor het eerst in aanraking met ikonen toen hij vanaf 1982 als een van de initiatiefnemers betrokken was bij de verzending van hulpgoederen naar Polen. In die tijd kocht hij zijn eerste ikonen ... Op de vraag of hij ook Cypriotische ikonen heeft antwoordt hij enige (vier?) Cypriotische ikonen gekocht te hebben van een Duitse handelaar. Deze handelaar heeft hem overigens geadviseerd de ikonen niet in het museum ten toon te stellen "om gezeur met de Cypriotische autoriteiten te voorkomen". Heutink lijkt het niet heel nauw te nemen met de herkomst van de ikonen die hij aankoopt. Zonder enige schroom verkondigt hij bij herhaling zijn standpunt dat "wanneer de handelaren zeggen dat het okay is, dan ben ik gedekt"."
Ton trompetterde na zijn gesprekken met Heutink er flink op los bij de ethische commissie van de Museumvereniging en de Erfgoedinspectie. De ethische club wilde geen actie ondernemen op grond van geruchten (huh??) en de luitjes van ons Erfgoed schreven een net briefje naar Heutink. Dat was het. Bij het schillen van Kamper uien houd je het niet droog, maar bij een bezoek aan het door B en W gestiekte Kamper ikonenmuseum ook niet. Vooral als je weet dat er zich vorig jaar rond Heutink's collectie nog meer spectaculaire zaken hebben voorgedaan.
Ten tijde van een verhuizingsoperatie ivm. het optrekken van de nieuwe vleugel aan het museum waarden namelijk ikonensherlock Michel van Rijn en zijn Watson Arthur Brand in Kampen rond en inspecteerden op geheel eigen wijze Heutink's natte droom. Maakten foto's van gejatte Cypriotische exemplaren en stuurden de hele mik op naar Tasoula Hadjitofi – Georgiou. Honorair consul van Cyprus in het Haagje en ooit samen met Van Rijn betrokken bij het opblazen van de kwalijke nering van de Turkse grootsmokkelaar Aydin Dikman in Duitsland (1).
Denk je toch Cyperse kat in het bakkie. Niet dus. Tasoula liet niente van zich horen. En Heutink baadde zich verder in zijn zee van ikonen. Treurig, maar niet nieuw.
(1). Zie ondermeer aflevering 13 van de serie "Bank te koop" dd. 12 augustus 2007
dinsdag 16 december 2008
Na de arrestatie van Blagojevich (en het bekend worden van de afluisteroperatie van de FBI) werd 'operatie schone handen, niks aan de hand' ingezet. Met mr Change himself, volgens Obama (op 9 december jl) had er geen enkel overleg plaatsgevonden tussen hemzelf, zijn staf en gouverneur Blagojevich van Illinois over het invullen van de vrijkomende Obamazetel in de Senaat.
Op 12 december verklaarde Obama dat hij nooit met Blagojevich over die senaatszetel had gesproken en hij vertrouwde dat geen enkel staflid namens hem met Blagojevich had onderhandeld. Obie was blijkbaar vergeten dat David Axelrod, een van zijn adviseurs, op 23 november op Fox New Chicago had verklaard dat Obie gesproken had met Blagojevich over zijn opvolging. Volgens de Chicago Herald Tribune van gisteren (15/12) heeft Rahm Emanuel (de aanstaande chefstaf van het Obama-Witte Huis) verschillende gesprekken gevoerd met John Harris, de chefstaf van Blagojevich over die senaatszetel. Rahm was getaped door de FBI, al op zaterdag 1 november, dus voor de verkiezingen van 4 november! in gesprekken over de invulling van die zetel enkele dagen later volgden er een vijftal namen die voor Obama acceptabel zouden zijn.
Maar goed dat nieuws entertainment is, hoef je niks uit te zoeken.
Voor de liefhebbers van voetnoten, de aanklacht staat hier.
maandag 15 december 2008
Ja, we voorspelden het al (1). Geen Ditzo, maar Datzo. Geen Ibrahim Dawood, maar ene Zakiur Lakhvi is ineens de mastermind van de roemruchte driedaagse in Mumbai. Zoals al eerder uit de hoofddoeken gedaan, Ibrahim was een te hotte potato voor de dames en heren in Langley en omstreken. Erger nog, Ibrahim was als eerste violist van het regionale avontuurlijk orkest een megazak patatje oorlog. En moest daarom uit de schijnwerpers. Sure, hij staat nog steeds op het Indiase verlanglijstje van de veertig rovers. Maar ze kunnen het in New Delhi gewoon shaken. De kans dat Pakistan ook maar iemand van die veertig man uitlevert is net zo groot als een mier in Taj Mahal. En zeker Ibrahim is untouchable. Dankzij bijvoorbeeld de rol van zijn D-Company bij het boven trekken van de onverlaten, die de Amerikaanse journalist Daniel Pearl hadden gekeeld. Zijn protectie van de Afghaanse president Karzai die zich tijdens een bezoek aan Pakistan op zijn Joris uitleefde in een stel homobordelen. Zijn protectie van Amerikaanse zeelieden en zakenpiepel in Dubai. Zijn uiterst gewaardeerde rol daar bij het sluizen van steekpenningen ten behoeve van Cheney's Halliburton en andere uitvreters. Het te land, ter zee en in de lucht buiten schot houden van de geallieerde bevoorradingsvehikels met eindbestemming Afghanistan. Etcetera enzovoort etcetera. En bij die activiteiten was uiteraard de CIA en dan met name de Dubaise stationschef Larry Mitchell nooit ver weg. Dezelfde Mitchell die naar verluidt een paar maanden voor het sensationele optreden van het Flying Circus op Manhattan een bezoekje bracht aan de zoon van de ouwe Laden toen die voor een nierreparatie in een Dubais ziekenhuis verbleef. Uiteraard met medeweten van Ibrahim. Kijk, zo'n gozer kan natuurlijk niet worden uitgeleverd aan India. Dat wordt geheid narigheid. En om dat even te onderstrepen heeft vriend Dawood onlangs de hoop op een zonnige toekomst in Born doen herleven door een vlammetje onder een hele berg NATO-vrachtwagens te houden. Je moet met Ibrahim niet dollen. En zijn gesprekspartners aan de overkant van de plas hebben goed dat begrepen. Samen uit, samen thuis. Stay tuned.
(1)Zie aflevering 2 dd. 7 december 2008
donderdag 11 december 2008
De miljonairsbeurs is een symbool voor de mentaliteit van de rijke (internationale) elite waarvan de leden invloedrijke posities in de maatschappij bekleden. Het gaat er niet zozeer om, geld af te pakken van die paar rijke miljonairs maar om hen ter verantwoording te roepen voor de neo-liberale politiek die zij de afgelopen dertig jaar hebben gevoerd. De mentaliteit en het gevoerd beleid hangen samen. Wij zijn van mening, dat iemand die vindt dat hij thuis perse op een gouden WC bril moet zitten terwijl miljoenen in armoede leven niet de juiste mentaliteit heeft om vanuit zijn invloedrijke positie in de maatschappij de juiste maatregelen te nemen. De afgelopen decennia heeft de rijke elite en hebben de grote ondernemingen zich extreem verrijkt, waarbij alle wettelijke en fatsoensregels werden overtreden. De bouwfraude, illegale prijsafspraken, zwart geld witwassen, handel in aandelen met voorkennis, etc. werden nauwelijks bestraft. Bedrijven en miljonairs kwamen er Âals ze al tegen de lamp liepen via onderbezette, nauwelijks functionerende controle-instanties vanaf met een lage gevangenisstraf of belachelijk lage boetes. Klokkenluiders worden in Nederland aan de schandpaal genageld. De afgelopen dertig jaar is een neo-liberaal beleid gevoerd waarbij de bezittingen van de gemeenschap voor een appel en een ei werden verkocht aan particuliere ondernemers. De propagandisten van de vrije-markt-economie hebben de welvaartsstaat afgebroken en daarvoor in de plaats een autoritair dwangsysteem voor de armen ingevoerd, en in de bedrijven werden de arbeidsvoorwaarden verslechterd en de dienstverlening voor de burgers werd afgeknepen. Ze schoven de maatschappelijke kosten voor de milieuvervuiling en de massa-werkloosheid op het bordje van de gemeenschap. Dat alles om de extreme winsten nog verder op te voeren. En een economisch systeem te maken, dat de rijken rijker maakt en de armen armer. Nu de economische crisis om zich heen grijpt kloppen dezelfde ondernemers bij de gemeenschap aan om ondersteuning, waarbij ze wel proberen hun machtspositie te behouden en particulier eigenaar te blijven van de productiemiddelen. De gemeenschap moet de gevolgen van hun gokpraktijken om extreem veel geld te verdienen betalen. Decennia lang is ons voorgehouden, dat er geen geld was om de uitkeringen en de lonen te verhogen. Nu vliegen de triljarden de rijken om de oren. Het wordt tijd dat de delen van het productiesysteem die vitaal zijn voor het functioneren van de maatschappij in handen komen van de democratische gemeenschap.
Wat gaat er nu gebeuren? Het kapitalisme is zeer wel combineerbaar met een alomtegenwoordige, streng controlerende en vrijheden inperkende autoritaire strafstaat met een grote invloed op de economie. Voor de meerderheid van de bevolking wel te verstaan. Niet voor de rijke elite, die wellicht nieuwe coalities aangaat om haar posities te handhaven en de staat te beheersen. De mensen met een minimuminkomen hebben te maken met steeds toenemende strenge controles, ook in hun privé domein, uitsluitingen van uitkeringen, onderbetaalde armoedebaantjes en toenemende bestaansonzekerheid waarbij ze worden gedwongen deze baantjes te nemen en geen voorwaarden te stellen. Nederland heeft het hoogste aantal gedetineerden per 1000 inwoners van alle landen in West-Europa, waarbij velen zonder vorm van proces worden opgesloten. Wij zeggen nee tegen deze autoritaire strafstaat. Vrijheid, democratie en brood voor iedereen!. Verhoog de lonen en uitkeringen om de koopkracht te verbeteren en de economische crisis tegen te gaan. Juist nu. Er is geld genoeg, dat blijkt wel.
(bovenstaande tekst wordt vanavond als pamflet verspreid bij de miljonairsfair in de Amsterdamse RAI. Organisatie is in handen van de Bijstandsbond Amsterdam - 020-6898806/6181815 info@bijstandsbond.org)
woensdag 10 december 2008
Het is alweer negen maanden geleden dat we afscheid namen van de zielige natte neuzen in Zuid-Spanje. Inclusief hun zo humane verzorgers en de bonte stoet van Nederlanders die van tijd tot tijd hun beurzen trokken om de doggies een beetje op te krikken voor de export naar de Lage Landen en omgeving. Van Peter Koekebakker tot een stel Engelen uit de Hel, van OvJ-lieveling Eddie de Kroes tot Terra Vitalis-illusionist Hans Noomen, van godenzoon Danny Blind tot feestbeest Ciska Peters etcetera (1). Maar gereanimeerd door een artikel van onze vermaarde Amerikaanse collega Daniel Hopsicker zagen we ons genoodzaakt tot een nieuwe pelgrimstocht. Naar La Linea, onder de rook van Gibraltar. Daar huist het "Prodean animal rescue center". Een "vluchtelingenkamp voor dieren" van de al eerder genoemde Peter Koekebakker en zijn vrouwtje Madeleine, die vorig jaar in het lokale vod "The Resident" nog de financiele noodklok luidden. Want ja, het kost natuurlijk niet niks om al die nooddruftige viervoeters te repareren, van brandstof te voorzien en ze een beetje fatsoenlijk te parkeren. Dat gebeier drong kennelijk door tot in het naburige Gibraltar, waar naast een flinke kudde apen ook nogal wat betoefde wereldburgers zijn neergestreken. Onder wie ene Ruth Parasol en haar gezinnetje. Een Amerikaans zakenvrouwtje, dat via de handel in vastgoed, het exploiteren van telefoonlijnen op het gebied van sterrenwichelen en hijg- en kreunsex en last but not least wip- en pokersites zich tot selfmade miljardair verhief.
Diezelfde Ruth trok in 2004 een filantropische organisatie uit de rotsige grond, de Bonita Trust. Samen met haar echtgenoot Russ DeLeon en haar gokmaatjes Anurag Dikshit en Vikrant Bhargava. En laat Bonita nou ook het oog hebben laten vallen op de outfit van Peter Koekebakker. Yes!!!! Bonita steunt het "Prodean animal rescue center". Hond in het bakkie zou je zeggen. Nou niet helemaal. Want er is iets met ons Ruthje. Maar wat wil je als je baasje bent in de gok-, kreun- en vastgoedwereld.
In 2006 werd online gokken in de VS aan banden gelegd, waarop vrouwtje Parasol en haar Ross dat deel van hun activiteiten naar Londen overhevelden. Nou was na het invoeren van de nieuwe wet tegen online gokken niet helemaal duidelijk of die vorm van zakken vullen voor 2006 dan ook illegaal was geweest. En of Ruth en Ross op grond daarvan voor de kadi konden worden gesleurd. Rare jongens die Amerikanen. Het duo huurde een lobbyist in om het Congres te bewegen dat gat in de wetgeving te dichten. Die lobbyist was Hunter Biden, de zoon van Obama's vice-prez Joseph Biden. En zijn stille werkzaamheden kwamen in september van dit jaar aan het licht. Niet zo'n goeie beurt en Hunter besloot als een windhond afscheid te nemen van Ruth en Ross. Hunter was trouwens noch hun eerste, noch hun belangrijkste vertegenwoordiger in het lobbycircuit van Washington. Dat was de inmiddels in een kerker zuchtende Jack Abramoff (2).
Maar er was meer. Zo bleek Ruth de eigenaar te zijn van een uiterst moderne en supersnelle private jet. En met die jet arriveerde in augustus 2007 op de luchthaven van Buenos Aires een koffer met 800.000 dollars. Een stiekeme bijdrage van de Venezolaanse president Chavez aan de verkiezingspot van de Argentijnse presidentskandidate Cristina Kirchner. Van Koekebakker naar Kirchner. Waar vind je dat nog tegenwoordig? Stay tuned.
(1) Raadpleeg voor meer schrikbarende details de voorafgaande afleveringen op onze diervriendelijke Followupsite.
(2) Voor wat bescheiden details over de kwestie Abramoff raden wij u aan onze zoekmachine in werking te stellen.
dinsdag 9 december 2008
Zijn ze lekker klaar mee. Met die smurf die die jongen van 15 jaar voor zijn kluskos schoot.
Omdat ie wat lulligs riep of iets links deed. De hele boel aan puin. Nou ja, de hele boel. Opvallend genoeg lijkt de volkswoede zich niet expliciet te richten op het demonteren van smurfbureaus of het ministerie van Justitie maar ... op hoofd- en bijkantoren van banken.
En wij maar denken hoe zou dat nou komen jongens? Zou onze bekwame, zeer bekwame Woutje van de Nieuwendammerdijk ons daarom zo sussend toespreken en ons ervan verzekeren dat de banken echt wel hun best doen om ons geld in de economie te pompen? In plaats van erop te gaan zitten.
Laten we samen bidden dat Oud en Nieuw een beetje knappies verloopt. Want voor je het weet kan je niet meer pinnen.
dinsdag 9 december 2008
Heeft u gisteravond niet geglunderd? Echt niet? Wij wel. Lekker geglunderd. Samen met Jack de Vries. Onze young turk bij Defensie. Bij de glorieuze presentatie van de "Holland". Da's het eerste exemplaar van een kwartet nieuwe patrouilleschuiten voor onze Jannen. Kost een slordige honderd meloen per stuk als er zich geen lekkages voordoen. Natuurlijk gebouwd door de outfit van Koentje Damen in Vlissingen. Waar anders? (1) Ze zijn bedoeld om het gat in de markt te dichten dat erin is geschoten door piraten en smokkelaars. Ja goed, ze gaan maar max twintig knopen en daar draait een beetje Sparrow tegenwoordig zijn houten poot niet meer voor om. Maar Koentje's nieuwe paradezeepaardje heeft een stel kleine speedbootjes aan boord. En die halen wel vijftig knopen. Probleem opgelost. Somalie, Maleisie en Colombia kunnen hun hemd opspelden. Jack is nu al bezig met de tekst van een paar olijke condoleancekaarten.
Om even bij Somalie te blijven. Het wordt daar voor de kust een grote vlootschouw van nieuwe snufjes. Want de concurrentie voor Koentje cs. op deze interessante vrije markt is niet misselijk. Zo arriveert volgend jaar in het betrokken sop een zogenaamd "Stealth"-fregat van de Zuidafrikaanse marine. Net als zijn collega in de lucht zo gebouwd dat je hem op de radar niet of nauwelijks waarneemt. Tenzij je een batterij ouwe televisieantennes en bijbehorende apparatuur tussen de golven zet (2). Maar zo slim zullen die Somalische achterkleinkinderen van Peer de Schuymer wel niet zijn. In Kaapstad liggen nog twee van die ultra-moderne lorren in gezelschap van drie duikboten. Gebouwd in Duitsland. Leuke hebbedingen, maar het duurt even voor je in Soweto en omstreken een stel vaardige personeelsleden hebt gevonden. Nog afgezien daarvan, wat moet zo'n land er in godesnaam mee? Tenzij uit hun nering gedreven vissers in Zimbabwe morgen besluiten om het Somalische voorbeeld te volgen. Dan heb je in ieder geval een goeie smoes om je nieuwe gadgets de zee op te jagen. Want het blijft natuurlijk een grote geo-politieke smoes. War on pirates? War on drugs? Our ass. Stay tuned.
(1) Voorbeeld van hoe zo'n ordertje tot stand komt vindt u in de serie "Torpedo aan bakboord" op onze machtige "Followup"-site.
(2) Zie het opzienbarende artikeltje "Stealth down" dd. 25/11/2008.
maandag 8 december 2008
Goed, wij zijn notoire conspiracydenkers. Maar wees eerlijk, er bestonden toch wel heel enge connecties tussen de Flying Circusartiesten en de CIA en aanverwante artikelen. En wat te denken van de connecties tussen de gebaarde regelneven achter het Londense metro-spektakel en de Britse snuffelinstanties? Om maar te zwijgen over de suspecte rol van de militaire neuzen bij de luidruchtige gebeurtenissen in Madrid. Dus mag je op dit terrein ook iets verwachten bij het gevalletje Mumbai? Echt wel. En we worden op onze wenken bediend. Eind vorige week werden er namelijk in Calcutta twee heren bij de vodden gevat. Een van hen was Mukhtar Ahmed. De boef had de SIM-kaarten geleverd die de 10, 15 of 24 "Pakistaanse" onverlaten hadden gebruikt bij hun mobiele contacten tijdens hun Indiaase expeditie. Nou, denk je dan als simpele ziel, leuk succesje voor die tandoorisnuffelaars. Ja doei. Blijkt die Mukthar een bromsnor te zijn van het corps in Kashmir. Zogezeid bezig met een infiltratie van muslimclubs in het omstreden Pakistaans-Indiaase grensgebied. Waaronder de LET (1). Is dat effe toevallig. Er wordt nu moeite gedaan om Mukthar uit de petoet te krijgen. Valse vlag? Kan nog steeds. Stay tuned.
(1) Lashkar -e- Taiba, vrij vertaald Het Puritijnse Leger
maandag 8 december 2008
Een paar weken geleden een hele bunder heisa uit Georgie. Twee presidenten zouden bij de grens van Zuid-Ossetie bijna een Russische kogel voor hun reet hebben gekregen. Het ging om de eeneiige Poolse leider Lech Kaczynski aka Puk en zijn Georgische tegenvoeter Misha Saakashvili (1). Puk was daar om een feessie ter gelegenheid van de vijfde verjaardag van de zogenaamde rozenrevolutie op te vrolijken, maar werd samen met de echtgenoot van ons Zeeuwse pakkie boter schielijk in zijn limo teruggedrukt en afgevoerd. Later verklaarde de voorzitter van de Poolse landdag, dat het niet zeker was dat de kogels afkomstig waren uit het vijandige kamp. Het konden ook Georgische vreugdesalvo's zijn geweest. Zielig.
Hadden de Ruskies overigens een moverende reden om deze twee muppets van een extra gaatje te voorzien? Wat dacht u van deze: Eind vorige week raakte bekend, dat Polen een partij GROMs had verpatst aan Georgie. Een eigen goedkope versie van de Amerikaanse Stinger die tot op vijf kilometer choppers en ander laagvliegend ongemak uit de lucht kan halen. Over de vraag of die leverantie tot het stiekeme gedeelte van de Poolse wapenexport heeft behoord of het legale zijn de geleerden het nog niet eens. Maar zeker is wel dat een x aantal van Misha's GROMs naar Amerikaans voorbeeld uit de jaren tachtig is versjacherd aan Tsjetsjeense baarden (2). En wat die ermee van plan zijn moet zelfs voor een niet bijgeschoolde PABO-student duidelijk zijn. Een remake van Rambo III. Waarin de kouwe oorlog en de baardbestrijding elkaar ontmoeten en een lookalike van Poetin aan zijn ballen wordt opgehangen door een brullende rozenkweker. Moet te doen zijn.
(1) Zie meer over Puk Kaczynski en zijn broertje Muk in de kleine maar oh zo fijne serie "Pools landdagje" uit 2007.
(2) In die jaren tachtig leverde de Amerikanski's Stingers aan de FC Osama in Afghanistan ter bestrijding van Russische choppers. Zouden later allemaal zijn teruggestuurd naar de afzender. Ja, ja.
zondag 7 december 2008
Het is verhelderend om in de economische crisis van vandaag te letten op wie de eerste slachtoffers zijn. In de Verenigde Staten zie je nu al tienduizenden mensen die hun koopwoning noodgedwongen verlaten hebben. Veel mensen zijn in campers en woonwagens terecht gekomen in de buitenwijken van de grote stedelijke gebieden. Steeds meer mensen daar zijn voor hun overleven afhankelijk geworden van gaarkeukens en voedselbanken (overigens een schitterend woord in een periode van omvallende banken).
Hier in Holland is de eerste grote groep mensen die daadwerkelijk geslachtofferd wordt de AOW-afhankelijken en veel gepensioneerden. Zij hebben al bericht gekregen dat er voor de komende periode geen inflatie-compensatie inzit. Dit betekent dat zij er met onmiddellijke ingang in inkomen op achteruitgaan. De volgende groep zullen de loontrekkenden zijn. Steeds meer mensen verliezen hun baan en worden afhankelijk van een sociaal vangnet dat de afgelopen jaren dramatisch is vernietigd. Een groot deel van de collectieve voorzieningen is inmiddels in private handen terecht gekomen (en de winsten vloeien dus rechtstreeks in reeds overvolle zakken) en de verzorgingsstaat is vrijwel ontmanteld en verleden tiid. Ook de huizenmarkt is wat betaalbaarheid kapot gemaakt. De bezittende klasse is dagelijks bezig de financiele verliezen over te hevelen naar de geldpotten van de overheid, betaald door de belastingbetalers dus. En zoals bij iedereen bekend zal zijn betalen echt vermogende lieden al heel erg lang erg weinig tot geen belasting, zij weten immers de weg. De economische crisis waar we langzamerhand middenin terecht komen wordt dus betaald door de loon- en de uitkeringsgerechtigden, zoveel is nu al kristalhelder – en we staan slechts aan de bovenrand van een glooiend diep gat naar beneden. Het redden van de bezittende klasse gaat duidelijk zichtbaar over de rug van de niet-bezittende klasse, en je hoeft helemaal geen marxist te zijn om dit te zien. Het wordt dus tijd om onze spandoeken uit te gaan rollen en op de gladgemaaide gazons te gaan staan van kapitale villa's in bosrijke dorpen en steden. Wellicht kunnen we hier en nu alvast wat teksten verzinnen, zoals "nu ben jij aan de beurt" of "dankzij jouw gespeculeer ben ik mijn inkomen kwijt". Geef je tekst maar vast door dan gaan wij achter wat lakens aan…
zondag 7 december 2008
Ach gossie. Ontstaat daar ineens weer een stormpje rond de Hofvijver. Over onze betrokkenheid bij de oorlog in Irak. Aanleiding was de boer die George Wacko afgelopen donderdag liet. Hij zei het te betreuren dat ie op grond van verkeerde inlichtingen de oorlog was begonnen. Boerenbedrog. Gelul in het kwadraat. Die inlichtingen heeft ie samen met Toni Ballony en een stel neoconservatieve illusionisten in elkaar gefrutseld om Saddam een geo-politieke schop voor zijn ballen te kunnen geven. Net als die Oostenrijkse schilder in 1939 flikte bij Gleiwitz. Niks meer. Niks minder. En dan gaat Jan Peter Klootviool vrijdag nog even zeggen, dat het Saddam zijn eigen schuld was. Volgens onze visionaire premier lag de bewijslast dat ie geen massaverneukingswapens had indertijd helemaal bij Snorremans. Maar hoe bewijs je nou dat je iets niet hebt als je het niet hebt? Moet je bijvoorbeeld VN-snuffelaars zelfs achter je gulp laten kijken om aan te tonen dat je nog niet eens over 1 lange afstandsraket beschikt?
Nee, het was van meet aan de bedoeling om Irak binnen te vallen. Hoe dan ook. En wij liepen braaf in de ganzenpas achter onze Gruppenfuhrer aan. Enthousiast wapperend met doorgestoken VN-resoluties en onder de vrolijke klanken van "Wir fahren nach Irak".
Volgens Klaas de Vries. Wie? Klaas de Vries! Oh die. Nou, volgens Klaas de Vries dus zou Woutertje van de Nieuwendammerdijk de kwestie Irak niet of nauwelijks ter sprake hebben gebracht tijdens de kabinetsformatie. Welles zegt Woutertje. Nietes zegt Klaasje. En Alexandertje heeft weer met zijn opbodhamertje gezwaaid. Hij wil een debatje over de vraag hoe dat nou zat in Beetsterzwaag. Is er nou wel of niet over Irak gepraat? Jezus. Waar hebben we dit aan verdiend?
zondag 7 december 2008
Die Azam Amir Kebab of hoe die gozer ook mag heten is effe lekker bezig geweest (1). Gaat ie lopen te roepen dat ene Ibrahim Dawood de mastermind is geweest van het spektakel in Mumbai, het financieel economisch zenuwcentrum van India. Goed, mag je uitgebreid gebadderd hebben en minutieus gemanicuurd zijn, maar je kan altijd iemand anders aanwijzen. Want Ibrahim is een hot potato. Hij stond namelijk in de jaren tachtig rechtsbuiten in het beroemde team van de Mujahedin dat onder technische leiding van de CIA in Afghanistan de Sovjetski's van het veld veegde. Met als midvoor de latere directeur van het Flying Circus, dat op 9/11 voor zo'n onvergetelijke voorstelling zorgde in het financieel economisch zenuwcentrum van de VS. Over overeenkomsten gesproken. Komt nog iets bij. In diezelfde jaren tachtig was vriend Ibrahim een flink baasje in de gokwereld, pooierde er leutig op los, zat vet in de avontuurlijke handel en had zich een riante positie verschaft in Bollywood. Verder zorgde hij ervoor dat geheime Amerikaanse geldzendingen via casino's in Kathmandu keurig in Afghanistan werden afgeleverd. Zijn standplaats? Mumbai!!
Alles ging dus toppie voor Ibrahim tot hij in 1993 een paar bloedbaden aanrichtte onder de lokale Hindu bevolking. Als represaille voor het uitmoorden van zo'n 2000 muslims in het jaar daarvoor. Toen moest Imbrahiempie benen maken en dook hij onder in Pakistan. Daar werd ie pas een echte baard en het was niet om onverhoeds van je sofa te rollen dat hij niet zo heel lang terug op de wanted-lijst terechtkwam. En laten nou Amerikaanse diplomaten hem een half jaar geleden stiekem naar het grensgebied van Pakistan en Afghanistan hebben geloodst. Om Ibrahim buiten beeld te wurmen. Jawel. Die verrassende move zal naar alle waarschijnlijkheid niet alleen te maken hebben gehad met het bewijs van goed gedrag uit de jaren tachtig, maar meer met actuele zaken. Een leuke informatiepositie bijvoorbeeld. Of wat dacht je van een valse vlagoperatie (2)? Nee, die Kebab wordt hartelijk bedankt.
Inmiddels heeft India bij Pakistan om uitlevering van Dawood gevraagd. Drie keer raden wat er gaat gebeuren. Juist. Stay tuned.
(1) Er heerst de nodige onduidelijkheid over de naam van de gevangen genomen Mumbaise vuurwerkspecialist. Dus we hebben hem voor het gemak maar Kebab genoemd. Vgl. deel 1 dd. 3/12/2008.
(2) Zie voor een analoog Amerikaans kunststukje het artikel "Peultjes" dd. 5/9/2003. Gaat over Ayub Afridi. Een andere grootheid uit de Pakistaanse scene.
vrijdag 5 december 2008
Op 28 november was er weer eens een zitting van het parlement in Tiblisi. Op de agenda stond onderandere het onderzoek naar de oorlog met Rusland van augustus jongstleden. U weet wel, de Russische aanval op het vredelievende, westers georienteerde Georgie met die aardige president en zijn Nederlandse vrouw. Die aanval op een (gelukkig: bijna) Navo lid. Nu waren er inmiddels wel berichten dat het allemaal in real life ietsje anders gelopen was dan dat onze media berichtten (zie de rapporten van de daar al jaren actieve EU-waarnemers). Toch blijft het mediabeeld hangen van dat grote dreigende autoritaire Rusland en dat kleine democratische Georgie.
Wat jammer nou dat er gedonder in de parlementaire glazen kwam. De voormalige Georgische ambassadeur in Moskou Erosi Kitmarishvili gaf in een drie uur durende en rechtstreeks op televisie uitgezonden verklaring aan dat hij al in april 2008 op de hoogte gebracht werd van de op handen zijnde Georgische aanval. Zijn lezing was dat hij van Georgische ambtenaren had vernomen dat er een aanval kwam en dat het groene licht hiervoor uit het Witte Huis in Washington was gekomen. Die verklaring leidde tot rumoer, verdachtmakingen aan het adres van de spreker en bijna vechtpartijen in het parlement.
Twee dagen later trad die aardige president zelf op in het parlement. "De vraag is niet waarom Georgie met militaire acties begon, wij geven toe dat wij begonnen". Na die verklaring stond het door Bush en Condaliesje Rice de afgelopen week nog gepushte snelle toetreding tot de NAVO op een ietwat lager pitje.
vrijdag 5 december 2008
Fanmail uit Zuid-Afrika (1). Ging over de Somalische Jack Sparrows die met zo opvallend weinig moeite allerlei schepen kapen. Van luxe jachten tot olietankers en wapencarriers. Geen golvenklievers waarvan de personeelsleden nog hun vinger moeten nat maken om te kijken uit welke richting de wind waait. Nee, nee. Allemaal schuiten met moderne apparatuur aan boord. Dus als diezelfde personeelsleden niet op de brug staan te snurken zien ze normaliter die Sparrows al op een mijl of vijftig aankomen. Tijd zat dus om gas te geven. Of als je onverhoopt langzamer bent dan die Somalische schuimers via hedendaagse middelen hellup te roepen. Moeten er natuurlijk wel hulpverleners in de buurt zijn. Nou, daar heeft de clan van Jaap de Hoep Scheffer het volgende op gevonden: we sturen er gewoon een flink zootje oorlogsbodems op af. Wel een beetje duur. Neem een simpel destroyertje. Kost pakembeet zo'n 150.000 tot 200.000 dollar per dag om hem knappies in de vaart te houden. Laat staan de Theodore Roosevelt. Een Amerikaans vliegdekmoederschip dat daar ook ronddobbert. Kost zo'n 25 tot 30 keer zoveel. En dat terwijl het zoveel goedkoper kan. Een straaljager, een paar zwaarbewapende choppers of een snelle kanonneerboot uit een Somalisch buurland kunnen na een smsje binnen twee mummen van tijd ter plekke zijn om de onverlaten van jetje of ayaantje te geven. Een beetje overdone dus om er een hele oorlogsvloot heen te sturen. Tenzij die werkeloze vissers uit Somalie als smoes worden gebruikt. Voor een andere operatie die in de pijplijn zit. Bijvoorbeeld ingrijpen als Pakistan en India overgaan tot een kleurig potje na-Mumbaiaans rollebollen. Al dan niet met inzet van uit de krachten gegroeide paddo's. Of die Iraanse baarden mores leren als ze reageren op een tweede Isaelische Osirak-actie (2). Toegegeven, is nog theorie. Maar god helpt je brug over als zo'n scenario werkelijkheid wordt. Mag je blij wezen als je na het beeindigen van de strijd weer lekker naar de bioscoop kan. Om een film over het hele gebeuren te zien met Marco Borsato in de hoofdrol. En een piek in de collectebus te kunnen duwen voor War Child. Vet man.
1. Van Peter Stuivenberg. De schrijver van het boek "De Boogeyman" waarover wij al eerder berichtten.
2. Israel gooide in 1981 de in aanbouw zijnde Irakese nucleaire reactor Osirak in puin.
donderdag 4 december 2008
Vanochtend gelezen: Mexico heeft van de VS dit jaar hulp gekregen ter waarde van 197 meloen dollar. En voor volgend jaar is er al een obammetje van 200 meloen gereserveerd. Niet om de straatarme bevolking een warme taco te bezorgen. No way, Jose. De regalos Americanos zijn bedoeld voor het voeren van de bloederige war on drugs. Choppers, opsporingsapparatuur, software voor de uitwisseling van bromsnorinformatie, de hele zak van Santaclaus. Oh, en ook nog wat strooigoed voor de verbetering van het rechtssysteem en de aanpak van de corruptie bij het snor- en sabelapparaat. Wat dat laatste betreft hadden wij van Bram van der Vlugt indertijd ook wel iets willen hebben om eens wat ernstiger te kunnen neuzen in de coulissen van de IRT-affaire en haar Nachwuchs. Maar dat is achteraf en achteraf kijk je een koe in zijn open Sesam.
Wij hebben in het verleden op onze bekende bescheiden wijze herhaaldelijk een miniscuul boekje opengedaan over de Mexicaanse scene. Met name over de daar heersende corruptie. En die is in de loop van de tijd alleen maar erger geworden. Zo meldden wij op 20 november nog, dat ene Richard Gutierrez (een hoge mieter binnen het snorrenapparaat en de Mexicaanse Interpol-vertegenwoordiger) bij het keurig gesteven boordje was gevat wegens het vullen der zakken met steekpenninkskes. Maar het kan nog erger. Ook minister van Publieke Veiligheid Garcia Luna is een paar dagen geleden in zwaar weer terechtgekomen. Hij werd namelijk afgelegd door een paar snorren van de Federale smurfenbrigade bij het aannemen van een gezellig pakje dollars afkomstig van een topper uit de Mexicaanse jolige middelenwereld. En rapporteerden dat. Normaliter zou Garcia Luna al het zeil hebben moeten strijken. Maar dat is met dit soort jongens iets ingewikkelder. En zeg nou niet typisch Latijns Amerika. We hoeven alleen maar te verwijzen naar het gekrakeel rond onze Joris Demmink en je beseft dat dit een mondiaal probleem is. Hoe dit ook zij, er komt zeker nog meer nieuws van dit front. Dus stay tuned.
woensdag 3 december 2008
Een bromsnor uit Mumbai: "... Ik ging gisteravond het gebouw binnen [het fijnjoodse Nariman House, red.] en kreeg een schok: het waren blanken. Ik had verwacht dat ze er net zo uit zouden zien als wij. Ze gaven drie schoten af. Ik tien".
Had brom te diep in het glaasje gekeken en zag ie wat lichter getinte streekgenoten aan voor blanken? Kan. Maar kijk en vergelijk.
Een toerist uit Baghdad bij het zien van twee Wild Bunch-leden: "... Ze zagen er niet Indiaas uit. Het waren buitenlanders. Een had volgens mij blond haar en de ander had zijn haar wat punkerig zitten". Verder nog iets officieels gehoord over de kleur cq. de afkomst van de negen heren die uiteindelijk het loodje hebben gelegd? Nee. Geen moer. Alleen maar dat ze uit Pakistan zouden zijn gekomen. Verder niks.
Er is wel het nodige geboerd over de in leven gebleven nummertje tien. Maar da's ook allemaal net zo helder als een emmer koffiedik. Zelfs zijn naam. Azam Amir Kazam, Azam Ameer Qasab, Amir Ajmal Kamal. Ja, wat nou? Gewoon hem effe onder water houden en moet je eens kijken hoe snel ie zegt hoe hij heet. En waar ie echt vandaan komt. Ja, Faridkot. Maar dat is in die contreien net zoiets als Bergen bij ons. Faridkot aan Zee, Faridkot Binnen, Faridkot op Zoom, Faridkot aan de Maas. Ja wat nou? Omdat het ze goed uitkwam hebben snuffelaars al bezoeken afgelegd aan Faridkot in het Pakistaanse deel van de Punjaab. Maar daar hadden ze bij Allah nog nooit van Azam of Amir gehoord. Dat wordt dus nog effe flink puzzelen om de Paki's definitief de schuld te kunnen geven.
En dan heerst er in Mumbai nog de angst dat niet alle gunslingers gekeeld zijn. En wees eerlijk, het is ook wel wonderlijk, dat tien man een heel leger aan commando's en ander opgeleid volk dagen aan de praat kan houden. Bovendien is het niet ondenkbaar dat de waargenomen "blanken" tegen het einde van de rit zijn opgegaan tussen de toeristen die zonder te betalen het Taj Mahal- en Oberon-hotel in haast verlieten.
Kortom, zoals we al eerder hebben gesuggereerd, het is nog steeds mogelijk dat boven de Mumbai-operatie een valse vlag heeft gewapperd. Mochten we nog meer moois opduikelen ... u weet het. Stay tuned.
dinsdag 2 december 2008
Geinig triootje: Kobi Alexander, Marc Rich en Eric Holder. Aan Kobi hebben we indertijd veel plezier beleefd. Was een van de founding fathers van Comverse Infosys. Een Amerikaans/Israelische onderneming die zich toelegde op het fabriceren van spulletjes, waarmee je telefoongesprekken kon/kan registreren en langs die weg de bellers in beeld kon/kan brengen. Een club die zich dus qq. mocht verheugen in de warme belangstelling van allerlei westerse snuffelinstanties. Da's zakelijk misschien heel leuk. Maar als je in de slipstream van 9/11 ineens ervan beschuldigd wordt stiekem een Trojaans paard in je apparatuur te hebben gestald ten behoeve van de Mossad, dan wordt het een stuk minder. Er ontstond voor de liefhebbers een echte spionagehype, die zelfs in Nederland voor heisa zorgde. Tijdens de eerste schermutselingen rond de zaak Huseyin Baybasin (1). Comverse zat heel stil toen het geschoren werd, veranderde haar naam in Verint en ging na het wegebben van de hype gewoon verder met de usual business. Kobi was inmiddels al een tijdje elders zijn zakken aan het vullen. En toen dat te lang duurde haalde hij samen met een paar ouwe Comverse-gabbers een kunstje uit op de beurs ter waarde van 57 meloen dollar. Met voorkennis, dat wel. En het kwam uit, dat ook. Kobi nam de kuierlatten naar Namibie en rust daar nu op zijn lauweren en in een hangmat (2).
Maar daarmee zijn we er nog niet. Kobi is namelijk een echt kind van zijn vader Zvi. Een flink in de kluiten zittende Israelische oliebaron, die via het uitdelen van dure kraaltjes en spiegeltjes heel wat pomprechten in Afrika verwierf. Dat deed hij vaak samen met Marc Rich. Ook al iemand die graag de grenzen van het toelaatbare opzocht en bij tijd en wijle met zijn middelvinger omhoog die grenzen overstak. In 1983 zag Marc zich genoodzaakt om net als later de zoon van Zvi de Verenigde Staten schielijk te verlaten. Hij dreigde in een kerker te worden gepleurd wegens een gevalletje belastingfraude en illegale oliedeals met Iran. Net voordat Bill Clinton in 2001 het presidentstokje overgaf aan George Wacko haalde hij Rich van het haakje (3). Degene die met de uitvoering van het pardon werd opgezadeld? Dat was Eric Holder. Toen het op een na hoogste baasje op Justitie. En, zoals wij vorige week al op uw bord tilden, dat is dezelfde Holder die nu dankzij Obama op het hoogste treedje terecht is gekomen. Change? No we can't.
(1) Zie de eerste afleveringen van de series "Comverse" en "Cold Turkey" op onze smaakvolle "Followup"-site.
(2) Vervoegt u zich rustig bij onze zoekmachine, vul "Kobi" in en de hele serie "Valt er nog wat te putten?" valt in uw schoot.
(3) Voor meer over Marc Rich adviseren wij u dezelfde weg in te slaan als bij Kobi.
maandag 1 december 2008
Letland, een van de Baltische staten die zo voor het nieuwe NAVO raketsysteem gaan - je moet je vrijheid toch beschermen - en die een ietwat getroubleerde blik op de jaren 1941-1945 hebben (Letse Waffen ss divisies als strijders voor de vrijheid), blijft toch moeite hebben met de zo omarmde Westerse vrijheden. Homosexualiteit is een ziekte, Georgie is aangevallen door Rusland en nog meer van dat moois. Blijkbaar kan ook de vrijheid van meningsuiting worden toegevoegd aan deze blikvernauwing (zie). Waar gaat het over?
Dmitrijs Smirnovs is een docent economie in Letland. Een lokale krant organiseerde een discussie over de economie, waaraan Dmitrijs een bijdrage leverde. Die kwam ongeveer neer op "wees voorzichtig met banken". Nu waren enkele banken in Letland in de problemen gekomen doordat mensen hun tegoeden opnamen. Die uitlating bleek genoeg voor een arrestatie enkele dagen later. In de tussentijd was de veiligheidspolitie onmiddellijk begonnen met een onderzoek naar mensen die ondermijnende informatie verspreidden. Het afluisteren van internetchatrooms, mobieltjes, het speuren naar ingezonden brieven in kranten, arrestaties, alles uit de kast getrokken om deze dissidenten (excusez le mot) in het gareel te brengen. Want ja, kijk, meningen komen van boven, van de regering, van de autoriteiten en niet van anderen. Dit beleid van de veiligheidspolitie is een vorm van afschrikking, aldus een van de ministers. Mensen moeten eerst nadenken voordat ze wat zeggen, is de mening van een andere politicus. Na twee dagen in de bak is Dmitrijs weer vrij, maar zijn computer is hij voorlopig kwijt en het land mag hij niet uit.
maandag 1 december 2008
Gott sei Dank. Andreas, Robert en Andreas zijn vrijgelaten. Of en waarom de drie Duitse geheimschrijvers een bom hebben gegooid naar de EU-winkel in Pristina? En daarna het eindproduct op de kiek hebben gezet? Officieel is dat nog net zo ondoorzichtig als een specsaver in een teerton. Duidelijker is waarom het betrokken sauerkraut-trio na tien dagen al op de ongelijke Kosovaarse kinderhoofdjes is gekegeld. Door subtiele een-tweetjes met Berlijn en Pullach (1).
Die komen overigens niet zomaar uit de lucht vallen. Vanaf het startschot voor de Hoekse en Kabeljauwse twisten in Joegoslavie hebben onze oosterburen hun ouwe Ustasha-vrienden en de fascistische muslims van de UCK fanatiek gesteund bij hun strijd tegen Slobo's "stalinistische" rakkers. Met wapentuig, militaire adviseurs en poen. En zeker wat dat laatste betreft niet zo'n beetje. Zo staat voor de komende twee jaar alleen al voor Kosovo een slordige honderd meloen in de planning. En dan kan je als "regering" tot je adamsapfel in de avontuurlijke handel zitten met een geschatte omzet van anderhalf meloen per dag, honderd meloen steun is niet zomaar weg te poetsen. En niet te vergeten de Duitse spulletjes en de know-how voor de opbouw van het reguliere Kosovaarse leger.
Hoe de jongens en meisjes van de EU tegen dit geintje aankijken is nog de vraag. Zoals bekend hebben president Thaci en zijn mafia-clan niet veel op met de komst van 2000 Brusselse ordeschandschavers. Vandaar die bom. Maar ook in Brussel zit een geldkraan.
Dus dat wordt nog even flink doortimmeren.Wij houden voorlopig de wijsvinger nog stevig op de Kosovaarse bloedbaan, want als we ons niet vergissen gebeuren daar in Pristina in de nabije toekomst nog hele leuke dingen voor de mensen. Dus stay tuned.
(1) Herinnert u zich ook nog zo levendig hoe het dat stelletje hossende Mossad-agenten is vergaan na hun arrestatie op 9/11. Ja, wij ook.
vrijdag 28 november 2008
Raar. In 2006 was half Den Haag hotedebotel toen Hugo Chavez onze bloedeigen Henk Kamp een Amerikaanse stooge noemde en vervolgens zijn "vloot" het zeegat uitjoeg om te oefenen. Maar nu Hugo's bijeengeraapte zootje samen met de Ruskies in hetzelfde gebied zeeslagje spelen geen kik uit ooievaarsdorp. Nou zullen de Jannen van Medvedev en Poetipoe niet meteen overgaan tot Operatie Mambo Beach, maar je zou toch minimaal een aanval van lichte rep en roerkoorts verwachten binnen de VVD-meute. Of een verwachtingsvolle euforie bij Hero (zoiets verzin je niet) Brinkman. Noppes. Komt waarschijnlijk ook omdat steeds meer Amerikaanse marinebodems en vliegend materieel de havens en vliegvelden van onze voormalige slavenhubs aandoen. En dat geeft een rustig gevoel.
Nou is die groeiende populariteit van de eilanden onder de bewoners van het Pentagon min of meer uit nood geboren. De Amerikanski's hebben namelijk de passaat tegenwoordig nogal tegen in hun Spaanse sprekende wingewesten. In Panama en Ecuador zijn ze hun faciliteiten voor hun zogenaamde war on drugs kwijtgeraakt en ook in Bolivia ziet het er somber voor ze uit. Daar heeft Evo Morales, de eerste Indiaanse president ter wereld, de DEA opgedragen als de sodemieterij op te zouten. Aanleiding? Hij beschikt sinds kort over informatie dat de Amerikaanse drugsbestrijders zelf tot hun strot aan toe in de avontuurlijke handel zitten, dat ze zich bezighouden met illegale operaties en zich bovendien stiekem bemoeien met Bolivia's binnenlandse politiek. Waar hebben we dat meer gehoord?
Maar goed, al dit gedreutel zorgt ervoor dat onze ABC-eilanden steeds vaker als uitvalsbasis dienen voor een oorlog die net zoveel uitzicht biedt als een terp in de Himalaya en en gezien het povere resultaat te duur voor woorden is. En u weet het: wij vechten mee. Vandaar misschien de stilte in het achterland van Scheveningen. In een tijd waarin we meloenen en meloenen in een bodemloze Afghaanse put gooien en Woutertje met door ons betaalde pepernoten die arme bankjongens nog een leuke SSinterklaasavond bezorgt. Kijk, zo kom je al schrijvend van A naar C.
Zo. En nu even gezellig de kroeg in. Wie weet komen we nog een poedel van meneer Klink tegen. Houdoe.
donderdag 27 november 2008
Ooit gehoord van de Field Manual FM 30-31B? Dat is een Pentagon-document uit het Gladiolentijdperk en is recentelijk door de schrijver Daniele Ganser weer eens boven Al Gore Peil gehesen (1). In die manual wordt uitgelegd hoe je landen "die niet adequaat reageren op communistische subversieve activiteiten" moet trakteren op terroristische aanslagen. Vooral als linkse groeperingen in die landen afzien van geweld en zich aansluiten bij het democratisch proces. "Dan moet de Amerikaanse militaire inlichtingendienst de middelen hebben om speciale operaties uit te voeren die de regeringen van de gastlanden en de publieke opinie moeten overtuigen van het gevaar". Dan denk je ouwe Peijnenburg. RAF. Bende van Nijvel. Ver van ons bed show. De Italiaanse oud-premier Cossiga en aartsgladiool in een soort vaderlijk advies aan de huidige minister van Binnenlandse Zaken naar aanleiding van de massale protesten van studenten en professoren tegen de nieuwe studiefinanciering: "Maroni zou moeten doen wat ik toentertijd deed. Hij moet de politie terugtrekken uit het straatbeeld en van de universiteiten. De beweging laten infiltreren door geheime agenten in de rol van provocateurs en die studenten rustig zo'n dag of tien winkels laten vernielen, auto's in de fik steken en een puinhoop van de steden maken. Daarna moet het geluid van ambulances dat van politieauto's overstemmen. De veiligheidstroepen zouden met steun van de publieke opinie de demonstranten zonder aanzien des persoons het ziekenhuis in moeten slaan. Niet arresteren, want de rechters zouden ze onmiddellijk weer in vrijheid stellen. Nee, ze gewoon in elkaar slaan. En dan vooral die leraren die ze ophitsen. Niet de oude professoren natuurlijk, maar de jonge vrouwelijke leraren".
Kan je denken ouwe lul en wat is er nog over van radicaal links. Maar vul voor radicaal links het woord muslim in en je bent helemaal thuis. De strategie van de spanning. Wat zegt u? Mumbai? Zou zo maar kunnen. Bijvoorbeeld om de Amerikaanse drone-aanvallen op het grondgebied van coalitiegenoot Pakistan te rechtvaardigen. Of gewoon om ook India wat op spanning te brengen en zo te laten dansen op het anti-muslimpijpen van George, Dick en hun stooge Robert Gates. Minister van Defensie in Obama's regeringsteam. Change? No we can't.
(1) Dat deed Daniele in zijn boek "Operation Gladio and Terrorism in Western Europe".
woensdag 26 november 2008
Er maar van uitgaand dat Obama niet in Kenia is geboren gaat de prez elect in januari van start met een uitgebreid potje changen. Nou mogen wij eigenlijk niet al teveel babbels hebben als het om veranderingen gaat, want in Nederland gebeurt volgens ene meneer Heine alles een halve eeuw later. En die kon het weten. Maar toch zijn we zo vrij onze twijfels uit te spreken over de door die man met dat gezonde kleurtje aangekondigde wijzigingen in het Amerikaanse wanbeleid. Om zo in de voetsporen te treden van populaire Democratische kanonnen als Jack Kennedy en Bill Clinton. Respectievelijk verantwoordelijk voor de escalatie van de oorlog in Vietnam en het platdemocratiseren van voormalig Joegoslavie. En beiden waren enthousiaste buitendedeurneukers. Klinkt dus al niet goed en dat gevoel wordt versterkt bij het aanschouwen van Barack's choice in de komende regeringsploeg. Allereerst Billary Clinton op Buitenlandse Zaken. Tenminste, als Republikeinse drollenwippers daar niet een stokje voor steken door te wijzen op een artikel in de Amerikaanse grondwet dat het zittende volksvertegenwoordigers verbiedt om in een nieuwe regering te stappen. Billary staat al lichtjaren bekend als een voorstander van een betaalbare ziektekostenverzekering voor iedereen. Prachtig, maar hoe krijg je dat voor mekaar als je bijvoorbeeld Maxime Verhagen een klamme hand moet geven? Bovendien is Billary lid van Bea's Bilderberg, de Council on Foreign Relations en de Trilateral Commission. Geen clubs die je meteen associeert met change. Integendeel. Erger nog, deze ellendige machtsconcentraties zijn nou juist in hoge mate verantwoordelijk voor de huidige ellende in de wereld. Nog zo'n mooi portret, Timothy F. Geithner. Timmy wordt de nieuwe minister van Financien. Heeft vroeger gewerkt bij de Ford Foundation en Kissinger Associates en is lid van Bea's Bilderberg, de Council on Foreign Relations en de Trilateral Commission. Dus dan weet je het wel. Dan hebben we die lieflijke Larry Summers op Economische Zaken. Ook al lid van Bea's etcetera etcetera. Larry produceerde ooit eens een paper waarin hij zei dat je giftig afval het best in onderontwikkelde landen kon dumpen, omdat die er het minste last van hadden. Carnaflap bij Trafigura misschien, maar bij ons gaat het licht uit.
Nou, toch nog maar eentje. Tom Daschle. Gepland voor Volksgezondheid. Wat denk je? Jawel. Bea's etcetera etcetera. Dat doet de deur dicht. Change? No we can't.
dinsdag 25 november 2008
Nu we het toch over Kosovo hebben, even iets leuks. Eind april 1999 gingen de NATO-boys opnieuw over tot tuttifrutti-bombardementen boven Servie (1). Om die kloothommel van een Milosevic definitief de etnische verdeling van Joegoslavie door de strot te wringen. Plus de afscheiding van Kosovo. Ze gebruikten daarvoor ondermeer de F-117 stealthjager, waarvan werd verondersteld dat ie zo goed als onzichtbaar was op het radarscherm van de vijand, dankzij nieuwe technische snufjes. Maar wat geschiedde? Een van die onzichtbare vernuftigheden werd door een Servische raket uit de lucht gehaald. Vraag was: hoe hadden die lowlives van Slobo dat geflikt? Was het gewoon een mazzeltje? Of zat er toch iets meer achter? Er zat iets meer achter. En dan niet de "non-radartechnologie" oftewel nachtzichtapparatuur waarover een niet met name genoemde expert destijds iets boerde in de oh zo betrouwbare NRC. Nee, iets veel eenvoudigers. Althans volgens bronnen in Bejing en omstreken.
Beginjaren negentig zat een student daar te klooien met een televisieantenne van het soort dat Sinterklaas aan de retilin bracht als ie pakkies door de schoorsteen moest wurmen. Uiteindelijk had onze Chinese knipperbol prima beeld, behalve als er een vliegtuig overkwam. Dan had ie zware storing. Vertel ons niks. Maar wat wij niet kregen kreeg hij wel. Een brainwave. Hij vervoegde zich daarmee bij de Hemelse Vrede-specialisten van zijn land en legde
zijn brainwave op tafel. U voelt hem al komen. Inderdaad, jaren later kregen de Serven van Bejing te horen hoe ze met een eenvoudig systeem de Stealth konden traceren. Eigenlijk een makkie. En zeker omdat de onzichtbare jagers steeds langs dezelfde route opereerden. De Amerikanski's kregen betrekkelijk snel het vermoeden, dat China ze een kunstje had geflikt. Al wisten ze niet hoe. Maar omdat het op de Chinese ambassade in Belgrado wiemelde van de antennes gooiden Clinton's luchtpiraten er per ongeluk een paar bommen op. Veel later zouden Washington en Bejing hebben afgesproken dat dit Chinese afweermiddel buiten de pers zou worden gehouden. Om de marktwaarde van de Stealth niet tot nul te reduceren. Nou? Is dat leuk of is dat leuk?
(1) over de eerste keer hebben we het nodige te berde gebracht
in de serie Mabeltje.
maandag 24 november 2008
Het zullen je kinderen maar wezen. Die Robert Koller, Andreas Brunken en Andreas Jakel. Achter mekaar in Pristina de petoet in. Ze zouden namelijk een week geleden een bommetje naar het lokale hoofdkwartier van de EU hebben gegooid. Vanuit een leeg gebouw aan de overkant. Nog niks aan de hand, maar wat doen die slimpies? Gaan ze vijf dagen daarna uit datzelfde gebouw foto's staan maken van de schade. Hoppa, meteen een stel bromsnorren in hun nek.
Het Duitse trio bleek te werken voor de firma Logistic Assessment Coordination Services. Een club die zegt je te kunnen helpen als je zo gek bent om in Kosovo te willen investeren. Maar tegelijk ook een 'Tarn'-onderneming van de Duitse snuffelvereniging Bundes Nachrichten Dienst. Robert, Andreas en Andreas waren dus gewoon spionagenullen in het door de Albanese mafia beheerste mini-staatje (1). En waren waarschijnlijk bezig een witte steunzool te halen cq. een informatiepositie te handhaven bij de hoge jongens van de Kosovaarse vlakte. Die jongens voelen namelijk niks voor de plannen van de EU om zo'n 2000 smurfen, douaniers en andere controle-ambtenaren naar Pristina over te brengen. Niet onlogisch, want er worden flinke bundels florijnen verdiend aan de doorvoer van ondeugende Afghaanse middelen, damesvlees, illegale koelies, wapens en andere snuisterijen. En dan heb je geen behoefte aan wijsneuzen uit Brussel.
De Duitse overheid is inmiddels al dagen bezig met damage control-kunstjes. Tot nog toe weinig succesvol. Het voorarrest van de drie BND-stooges is gisteren met dertig dagen verlengd. Dat heb je ervan als je de mafia in het regeringszadel helpt. Voor je het weet ben je der Schwanz. We zullen van dit geintje zonder twijfel nog meer horen. Dus stay tuned.
(1)Zie eerdere afleveringen van deze serie.
vrijdag 21 november 2008
We hebben het in de grijze oudheid al eens gehad over het vervoer van ondeugende middelen in blikjes en kratjes van de groente- en fruitgigant Del Monte (1). Maar dat was niet de enige firma in de vitaminebranche die ongein tussen de fruitigheden stopte. Ook de bekende bananenclub Chiquita bleek daar niet vies van te zijn. Erger nog, de bananaboats brachten in Colombia ook wapens aan land ten behoeve van rechtse Colombiaanse milities, die daarmee niet alleen enthousiast hele dorpen uitmoordden, maar ook hun snuifindustrie beschermden tegen de linkse concurrentie. En daar bleef het niet bij. Ze verleenden ook zwaarbewapende protectie tegen smaakvolle vergoedingen. Onder andere aan Chiquita.
Uiteindelijk gleed de firma uit en werd voor de kadi getrokken. Een hoop heisa, weinig wol. Want was is nou helemaal een boete van 25 meloen dollar tussen al die volle trossen? Nada. Nou lopen er nog wel wat civiele zaakjes, maar dankzij de welige contacten tussen de leiding van Chiquita en de polletieke superbowl in Washington zal dat varkentje zonder twijfel keurig gewassen worden. Vooral ook omdat de Joris Demmink in Obama's dreamteam ene Eric Holder is. Een van de topjongens bij de verdediging van Chiquita en indertijd mede-verantwoordelijk voor het pardonneren van superscharrelaar Marc Rich. Voeg daarbij Obama's aankondiging dat de VS de war on drugs zal voortzetten en we kunnen ons gevoeglijk afvragen: Change? No we can't.
(1) gebruik ons opzoekapparaat...
donderdag 20 november 2008
Arriva. Arriva. Hedenochtend werden wij verblijd met het bericht dat Richard Gutierrez is gearresteerd. Richie is een bromsnor uit de hoogste echelons van de verenigde Mexicaanse bromsnorren en ... hun vertegenwoordiger bij Interpol. Hij zou poen in ontvangst hebben genomen van een stel lowlives, die zich recentelijk hadden afgescheiden van het beruchte Sinaloakartel om een eigen nerinkje op te zetten. De reden voor de bijdrage aan de topsnor moge duidelijk zijn.
Gutierrez is het voorlopige sluitstuk van een reeks van arrestaties onder het snorrenpersoneel. Maar ja wat wil je. Ze verdienen geen cojones (kloten, red.) volgens burgemeester Jorge Hank Rhon van Tijuana, dus zijn ze gevoelig voor een extra bijdrage (1). En Jorge kan het weten, want zijn familie gaat het vervoer van een baaltje Colombiaanse neusspray niet uit de weg. En zeker niet in tijden van recessie (2).
Het gevalletje Gutierrez doet sterk denken aan dat van de Zuidafrikaanse snorrenchef Jackie Selebi uit onze sage Wildlife in Zuid-Afrika (3). Jackie is begin dit jaar voor onbepaalde tijd op vakantie gestuurd omdat ie werd verdacht van het aannemen van steekpenninkskes uit de buidel van Glenn Agliotti. Een boef die ondermeer werd verdacht van handel in internationaal ongerief en de moord op diamantkoning Brett Kebble. En guess what. Jackie was de president van Interpol. Nu niet meer. Maar toch frappant. Je zou bijna denken dat Interpol een criminele organisatie is. Of is het zo, dat in een mand cojones altijd wel een paar rotte zitten? Leggen we misschien binnenkort nog eens voor aan meneer Fijnaut. Heeft ie ook wat te doen.
(1) Zie Mexico, Mexihiiico" dd. 11 januari 2007.
(2) In dit verband beleefd aanbevolen het artikel "Mexicocaine met een Hollands sausje" op de site van de Morgenster.
(3) Deze serie, met nog een leuk rolletje voor een Servische oud-bewoner van de EBI in Vught, begon op 13 november 2006 en is te vinden via ons zoekapparaat.
woensdag 19 november 2008
Gisteren voelde minister Ronald Plasterk zich geroepen om onder zijn hoed vandaan te kruipen en te verklaren dat de regering bezorgd was. Nee, dat ging niet over de mogelijkheid dat ex-collega Vogelaar zich in haar doffe wanhoop zou deformeren tot een prachtlijk. Of over de spel- en rekenfouten in het eisenpakket van de boze leraren. Maar over de steeds hogere rendementseisen die nieuwe, meestal buitenlandse eigenaren stellen aan dagbladen.
Toeval bestaat niet. Gisteren liet de Volksfiets weten, dat het AD wordt overgenomen door Christian van Thillo. Een Belgische goochelaar die ter wille van het rendement Het Parool inmiddels bijna heeft teruggebracht tot het formaat waarmee het in de Tweede Wereldoorlog is begonnen. Bij het AD kunnen ze dus hun borsten nat maken met een putsje Maaswater.
Dat zorgelijke nieuws geeft ons weer eens de gelegenheid om te wijzen op de Cercle Lorraine. Een club van Belgische captains of industry, bankbonzen, advocaten, bestuurderen, diplomaten en meer van dat moois. Met een echt clubhuis, het kasteel Fond'Roy (1) en in het Erecomite niet alleen onze Christian, maar bijvoorbeeld ook kindervriend Maurice Lippens. De man die tot vlak voor het ravijn volhield dat Fortis een blozend bedrijf was. Niet in het Erecomite, maar wel degelijk op de ledenlijst van de Cercle vinden we Leopold Lippens terug. Eveneens een notoire kindervriend, maar daar hebben we het in deze serie al ruimschoots over gehad. Pikant, maar geenszins om achterover te storten is het lidmaatschap van Alexandre Lippens, de zoon van Maurice, die wij in 2005 ook al moeiteloos in verband konden brengen met het dossier-Dutroux (2). En omdat het zo Bourgondisch smaakt nog maar een schepje.
Dat schepje heet Philippe de Chimay. President van de firma Le Chateau de Chimay. Een kasteel met leuke bospartijen in de nabijheid, die uitermate geschikt zijn voor het organiseren van jachtpartijen. Niet alleen op hazen, zwijnen, kwartels, fazanten en ander vliegend en dravend wild, maar volgens twee X-getuigen ook op in doodsangst rennende kinderen. Is dat effe genieten. Een van de deelnemers was volgens X 2 de fallen angel van Fortis. Een officieel onderzoek naar deze Schweinerei? Forget it. En zo lang er niks bewezen is, kan je als kranteneigenaar dus rustig in een Erecomite van de Cercle Lorraine gaan zitten. No sweat.
Nog even een toetje. Op de site van de Cercle worden ook aanverwante clubs elders in de wereld genoemd. Zo ook de Club de la Union, aan de Avenida Libertador Bernardo O'Higgins in Santiago de Chile. Een club vol zakenpatsers, politici en hoge militairen, die in 1999 toen Pinochet tijdelijk en noodgedwongen naar Londen verhuisde voor een strafproces de reis- en verblijfkosten betaalde voor het legertje "supporters" dat de generaal begeleidde. We bedoelen maar. Plasterk heeft gelijk. Alleen, hij bedoelt het een tikkie anders dan wij. Stay tuned.
1. Zie aflevering 26 en verder van de serie Adel Verplicht
2. Zie aflevering 28 tot en met 31
maandag 17 november 2008
Even terug naar 9/11. George Wacko zit net in een klasje van intellectuele evenknietjes in achter-Florida te luisteren naar juf, of daar komt een presidentenfluisteraar opdraven die hem op de hoogte brengt van de eerste voorstelling van Osama's Flying Circus op Manhattan. De reactie van opperbevelhebber George staat nog steeds op ons netvlies en wijde omgeving: hij stortte zich vol overgave in een leesboekje vol geitenintriges. Over het antwoord op de vraag hoe onze vriend kennis nam van de tweede voorstelling zijn de afgestudeerden onder ons het nog niet eens. Maar zeker is wel dat ie daarna hop hop de Air Force One werd binnengeloodst en dagenlang van hot to her werd gevlogen. Tot ie uiteindelijk in de voortuin van Warren Buffett aan de grond werd gezet (1) . In de tussentijd wist het Amerikaanse volk bij ohmygawd niet waar hij uithing. En dat gold eveneens voor zijn schaduw, Dick Cheney. Vreemd? No way, Jose. Dit geheimzinnige gedreutel maakte deel uit van het Continuity of Government programma. In elkaar gesleuteld in de tijd dat de vader van Wacko vice-prez was. Voor het geval dat die achterlijke Ruskies uit de lucht zouden komen vallen. Het plan omvatte ook de mogelijkheid tot het uitroepen van de staat van beleg en het bijhouden van Main Core. Een gigantische databank vol gegevens over meloenen Amerikanen, die door de blanke elite als een gevaar voor de samenleving werden gezien. Van lefties tot spics, van niggers tot wops etcetera etcetera. Na 9/11 besloot Washington dat het afleggen van burgers best wat kon worden uitgebreid. Zoiets als in Nederland, maar dan op zijn Amerikaans. Grondwet? Schijt an. Sinds dat besluit barst Main Core bijna uit zijn voegen.
Wie denkt dat deze praktijken door de poedel van Oprah Winfrey zullen worden teruggedraaid moet even naar dokter. Het wiemelt nu al van de voorspellingen dat er iets ernstigs staat te gebeuren na de machtsoverdracht in januari. Iets dat 9/11 degradeert tot het niveau van een inbraak bij Bart Smit. Dus die Obama is gewaarschuwd. Geen geintjes. Anders deel je minimaal het lot van Vogelaar. In de ganzenpas blijven lopen. Zo niet, dan ben je de lul. Was getekend, Big Brother.
1. Warren is recentelijk supernerd Bill Gates gepasseerd als rijkste stinkerd van Amerika.
zondag 16 november 2008
Heeft die Misha Saakashvili effe mazzel gehad afgelopen zomer. En in wezen zijn Zeeuws meisje ook. Want wat zei czar Vlad I op 12 augustus tegen supersmurf Sarkozy, toen die namens de EU om een wapenstilstand in Georgie kwam vragen? Het volgende:
'Ik ga Saakashvili aan zijn ballen ophangen".
Nou kennen wij noch uit eigen ervaring noch uit medische encyclopedia het precieze effect van deze nogal rigoureuze houdbaarheidstest van testikels, maar gezond kan het nooit wezen. Sarko geloofde zijn oortjes niet en vroeg:
"Gaan jullie hem ophangen?"
Poetin: "Waarom niet? De Amerikanen hebben Saddam Hoessein toch ook opgehangen?"
Sarko: "Ja, maar je wilt toch niet eindigen als meneer Bush?"
Poetin: "Ah, daar heb je een punt".
Dankzij Sarko bleef Misha dus in het bezit van zijn trouwattributen. En normaliter zal niet alleen de Georgische grootsmoel daar content me zijn geweest. Zijn Zeeuws meisje moet normaliter ook de rozen hebben zien bloeien. Overigens was Vlad nog bescheiden, want vriend Misha acteerde uiteraard niet op eigen houtje toen hij zijn hordes al clusterend Zuid-Ossetie liet binnenvallen. Ouwe zakken als John McCain en George Soros hadden hem de weg gewezen (1). En als je diep in ons hart kijkt hadden we die ook wel eens willen zien bungelen aan hun Olympische onderdelen. Toch eens effe bellen met het Kremlin. Nooit geschoten, nooit een bal.
1. Voor de rol van deze heren in het Georgische drama zie eerder afleveringen van deze serie.
zaterdag 15 november 2008
Het programma van het 2.dh5-festival is zo goed als af, al kunnen we sommige verrassende ontwikkelingen gelukkig niet uitsluiten. Het festival is van 21-23 november in Den Bosch
Op de website is over elke workshop en evenement afzonderlijk meer te lezen. Bovendien vind je daar een Engelstalige uitleg, posters, flyers, verslagen van vorige festivals en praktische info.
Een kort overzicht: We beginnen vrijdagavond, vanaf 18 uur is "Knoflook" open met eten, gevolgd door een avond die vermaak en opruiende info beoogt te combineren. U krijgt een paar filmpjes te zien met de drie wonderbaarlijkste ontsnappingen aan de politie, een verslag van de blokkade van Keulen (althans het extreemrechts anti-Islam-congres aldaar) en een terugblik naar de Shell-acties van de jaren tachtig. De avond mondt uit in een kwiss over de revolutie in Nederland/Den Bosch.
Zaterdag en zondag zijn er vele workshops in Wijkcentrum Boschveld (net als Knoflook nabij het station). Des avonds is er een combi van diner, info en feest in "De Dolle Tol".
Zondag eindigt de serie workshops met een sessie "(anti-)kapitalisme voor beginners", daarbij wordt informatie gegeven over de achtergrond van de economische crisis en wat ons nog te wachten staat, maar het is ook een plek om naar voren te komen met plannen over wat we met de crisis aanmoeten.
Het programma eindigt zondagavond in Knoflook met (exclusief!) fragmenten uit de dada-film naar het script van Paul van Ostaijen "Bankroet Jazz" en de hoofdfilm Lucio, een documentaire over de "anarchist, meestervervalser, maar vooral metselaar" Lucio Urtubia die de grootste banken op aarde te grazen heeft genomen om er de revolutie mee te financieren, en er zelf geen cent aan over wilde houden.
Het programma op zaterdag begint om 11 uur en er zijn workshops over het organiseren van alternatieven voor wonen, werken en leven; transition towns; over de komende protesten tegen de NAVO-top in april en de Europese veiligheidssystemen; over de 'geparalyseerde arbeidersklasse' en doorlopend zijn er (ook op zondag) sessies van Loesje die 25 jaar bestaat, over Bossche guerilla-kunst en kun je buttons maken en leren hoe je machines kunt slopen (en bouwen).
De serie workshops op zondag begint om 10.00 uur met een voorstelling over tactische media en de esthetiek van het verzet door dj Podinsky uit Berlijn. Daarna zijn er workshops over queer activisme; twee workshops over migrantenstrijd (een over zelforganisaties in Nederland en welke steun die van activisten verlangen, en een over de ontwikkelingen in Belgie); over 'modern syndicalisme', open source en ander mainstreamcommunisme, en de workshop "blokkeren kun je leren". Het eindigt dus met de collectieve sessie "antikapitalisme voor beginners".
Gedurende het hele festival wordt er heel lekker eten geserveerd, er kunnen eventueel slaapplaatsen verzorgd worden (als je slaapzak en matje meeneemt, wel even van tevoren opgeven) en er is ook mogelijkheid om de zorg voor je kinderen door het festival (idem, dus liefst even opgeven, zie website) te laten dragen.
Verder verwijzen we naar de (zucht) website 2dh5.nl en hopen we iedereen die dit leest daar aan te treffen en mag u dit uiteraard naar al uw bekenden doorsturen. Want we gaan er -ondanks het spektakel op de beurs- van uit dat dit systeem niet vanzelf in elkaar zakt, laat staan dat er dan automatisch wat beters voor in de plaats komt, maar dat we moeten organiseren en samenscholen om er wat van te maken. (gegroet, 2.dh5-crew)
woensdag 12 november 2008
Ja hoor, Cees weer. Fasseur. De door de koninklijke familie en de vereniging van orangisten goedgekeurde geschiedschrijver. Heeft deze week weer een boer gelaten over de Oranjes. Dus vanochtend een zogenaamd kritisch interview in de Volksfiets. Zijn boer was een uitvloeisel van de vondst van een afgesloten koffer in de kelder van Paleis Soestdijk nadat prins Bernhard in 2004 zijn last post had uitgeblazen. Omdat de sleutel pleite bleek te zijn was de koffer overgebracht naar de koninklijke bewaarplaats in Den Haag en daar door een personele long John Silver opengebroken. Nee, er zaten voor zover wij weten geen dubloenen, puh puh parels, of aandelen IG Farben in. Wel de nodige paperassen uit de oorlogstijd, die Bernilo grotendeels in Londen vierde, en de nodige Greet Hofmans vertellingen. Daar maakte Cees met toestemming van de keunigin een boer van. Met daarin ook vervat de dubbele naam van een Britse dame met wie de prins ook al had gekofferd. Verwonderde ons niet voor een eurootje, want de echtgenoot van Jula liet zich wel vaker door zijn fluit leiden. En niet noodzakelijkerwijs als er dubbele cq. adellijke namen in de buurt waren. Dochters van rijke patsers, filmsterren, vliegeniersters en naar verluidt beschermelingen van Zwarte Joop. You name it. Naast zijn duistere zakelijke strapatsen zouden deze Olympische trainingssessies voor Jula aanleiding zijn geweest om te rade te gaan bij voornoemde Greet die een eigen lijntje onderhield met Hem van boven. Althans dat beweerde ze. En Jula schijnt daar geloof aan te hebben gehecht. Dat bracht het ooit door Farben geinitieerde huwelijk in rep en Nederland in roer. Er werd een therapeutische commissie in het leven geroepen en die drong er bij beiden op aan de boel te lijmen. Aldus geschiedde. Om het vaderland te redden. Nauwelijks voldoende om een boer te laten, zou je zeggen. Maar Cees deed het toch. Om het spitten in al die rimram toch nog een beetje te rechtvaardigen. Was dit nou echt waar Cees op had gehoopt toen zijn licht van rood op oranje sprong? De Volksfiets:
"Fasseur vond niets dat leek op een Stadhouderbrief, een brief uit 1942 aan Hitler waarin Bernhard zich zou hebben opgeworpen als Stadhouder van Nederland."
Kijk, now we're talking. Maar de brief of verwijzingen ernaar zouden niet in de koffer zijn aangetroffen. Nee. Tuurlijk niet. En stel je eens voor dat Cees wel iets daarover had aangetroffen. Dan had dat van zijn langzalzeleven niet in die boer terecht zijn gekomen. Want de Oranjes zijn wel goed maar niet gek. Jammer Cees. Op naar de volgende koffer.
vrijdag 10 oktober 2008
Beste Lezers, zoals jullie weten hebben wij de afgelopen jaren zeer regelmatig en overvloedig gepubliceerd over verschillende "awareness-trainingen" zoals deze onder andere worden verzorgd door Landmark, CSA en Essence. Essence Trainingen Amsterdam B.V. en Essence Trainingen Nijmegen B.V. alsmede een van haar bestuurders en trainersYiftach Sagiv hebben ons naar aanleiding van de artikelen "Samen op weg naar verlichting", "Een Source traininkje", "In een lang weekend naar verlichting" (engelse versie "in a long week-end to enlightment") en "tools for life" waarvan de laatste drie eveneens zijn gepubliceerd in Kleintje Muurkrant respectievelijk in nummer 429, 431 en 432 gesommeerd deze publicaties te verwijderen en te rectificeren op straffe van dwangsommen. De publicaties zouden een omvangrijke stroom laster, leugens en verdachtmakingen omvatten en zouden onrechtmatig zijn jegens Essence en Sagiv. Wij zijn helaas weer in Kort Geding gedagvaard, er wordt zelfs gedreigd met gijzeling van de bestuursleden van De Stelling. Naar onze stellige overtuiging laten wij simpelweg getuigen aan het woord die negatieve en ook positieve ervaringen (zie de reacties onder de artikelen) hebben opgedaan tijdens en na die Essence-trainingen, zoals we dat al jaren doen met vergelijkbare organisaties zoals Landmark en CSA.
Wij hebben Essence en Sagiv ter voorkoming van een kort geding de mogelijkheid geboden om schriftelijk te reageren op de door ons gepubliceerde artikelen waarbij is aangegeven dat de schriftelijke reacties zonodig in een ander lettertype, in een grijs kader en in de directe nabijheid van onze artikelen gepubliceerd zullen worden zonder redactioneel commentaar van onze zijde. Helaas willen Essence en Sagiv dit niet, wij betreuren dat.
Volgende week vrijdag 17 oktober 2008 om 09.30 uur dient in DenBosch het Kort Geding van Essence BV Amsterdam en Essence Nijmegen BV en Sagiv tegen De Stelling / Kleintje Muurkrant. Als je wilt komen kijken dan ben je welkom in het Paleis van Justitie te 's-Hertogenbosch, vlakbij het NS-station. Tot ziens en stay tuned...
zondag 21 september 2008
Terwijl om ons heen het casino-kapitalisme afbrokkelt gaan wij het de komende weken, wellicht maanden hier op de website van 't Kleintje en ook met de productie van het papieren "Kleintje Muurkrant" wat rustiger aan doen. De reden is niet dat we er geen zin meer in hebben maar dat ons het werken vrijwel onmogelijk gemaakt wordt. We zijn immers verwikkeld in een aantal voortslepende juridische procedures waar we uitspraken in hoger beroep op afwachten. Tot die tijd worden er bij ons stevige dwangsommen weggehaald -hoger beroep heeft helaas geen opschortende werking- en dat kunnen we niet (meer) betalen en volhouden.
Een andere reden is dat we een tijdje terug wederom een kort geding hebben verloren vanwege zogenaamde "schending van de privacy" met eerder gepubliceerde artikeltjes, waartegen overigens uiteraard door ons inmiddels hoger beroep is ingesteld. Dat leidt ertoe dat zich recent nogal regelmatig advocaten en anderen meldden met de eis tot verwijdering van diverse stukjes (met verwijzing naar dat "privacy"vonnis) onder dreiging van nieuwe dagvaardingen en kort gedingen.
Praktisch betekent dit zo ongeveer het einde van onze journalistieke vrijheid om namen van mensen en bedrijven te gebruiken in onze publicaties over verleden, heden & toekomst. En we kunnen het ons niet veroorloven om in afwachting van een correctie van deze merkwaardige "privacy-rechtspraak" nieuwe juridische procedures te riskeren.
Onder een dergelijke juridische druk kunnen we niet effectief blijven publiceren. We zullen ons dus serieus moeten beraden op deze stevig verslechterende journalistieke omstandigheden. De voortgang van de diverse juridische procedures zullen we via stukjes hier -maar ook elders- naar buiten brengen. Uiteraard is jullie inhoudelijke, morele en geldelijke steun enorm welkom. U weet ons ongetwijfeld te vinden, tot ziens & stay tuned...
vrijdag 19 september 2008
PvdA-minister Bos: "De crisis betekent de definitieve teloorgang van een systeem dat gebaseerd is op hebzucht, onverantwoorde risico's en perverse beloningen". En hij hoopt op het einde van het Amerikaanse "graaikapitalisme".
Huh!? Onze minister van financien vindt het "graaikapitalisme" wat we om ons heen zien? Want er is natuurlijk niks Amerikaans aan dit fenomeen. Maar grijpt Bos dan in om een halt toe te roepen aan het graaikapitalisme? Zet hij een rem op de idiote salarissen die veel dikke deuren binnenhalen? Hoor je hem over de spreculanten en grootgrutters of de strak in het pak zittende hypotheek-adviseurs die woekerrentes vangen. Nee toch?
En speculatie en woekeren, uitbuiten en kapotconcurreren lijken toch vaste bestanddelen van het kapitalistische systeem waar momenteel in het publiek zichtbare casino - de speculatiebeurzen - de klad in is gekomen. Dat notabene de staat (in dit geval diverse staten zelfs) met vele honderden miljarden euro's en dollars moeten ingrijpen om de paniek der stropdassen te beteugelen is goed bekeken wel heel erg cynisch aangezien we toch allemaal weten wie al dit geld uiteindelijk op zal moeten brengen, toch?
Gek he, dat we er toch niet zo'n lekker gevoel aan overhouden alhoewel we altijd al gepleit hebben voor het het nationaliseren der banken. Stay tuned...
maandag 15 september 2008
We hebben het in opeenvolgende Kleintjes - en al jarenlang - vaak gehad over de ineenstorting van de neo-liberale graaiton op de internationale financiele beurzen. Op dit moment storten die behoorlijk fors in nadat de afgelopen maanden onnoemlijk veel collectief bijelkaar vergaarde miljaren dollars en euro's in de zogenoemde "vrije markt" zijn gestort. Nu de Amerikaanse overheid recent het signaal heeft afgegeven dat de geldbuidel leeg is (dagelijks gaan er miljoenen dollars in de oorlog verloren) - dreigt de paniek bij de dames en heren beleggers en trekken ze hun keutels in.
De grootste slachtoffers in dergelijke gevallen zijn natuurlijk altijd weer de kleintjes, dat wil zeggen de mensen die zo stom en naief geweest zijn om op advies van in dure auto's en stropdas gehulde "fiannciele experts" hun spaarcentjes te beleggen in ronkend glimmende prospectussen van beursfondsen die continue meer, meer en nog meer beloven.
Affijn, aangezien wij geen rooie eurocent meer hebben lopen wij geen risico, da's tenminste wat...
zaterdag 13 september 2008
Geloven wij goddomme al die tijd dat Jezus in het jaar 1 voor Christus onbevlekt ontvangen is door zijn moeder, gaat zo'n Paul Verhoeven schrijven dat Maria heeft liggen stoeien met een of andere Romeinse soldaat. Al dan niet naar eigen believen. En dat ons kindeke later helemaal niet is uitgegroeid tot een zachte zool, maar tot een soort revolutionaire Soldaat van God. Nee, nee, het gaat niet om een filmscenario. Het gaat om een serieus boek. En Paul heeft daar heul wat speurwerk voor verricht en vervolgens zijn bevindingen soepeltjes tussen de voor- en achterkant geperst.
De vader van Trijntje Oosterhuis en een wit boordje deden gisteravond voor de buis kond van hun verbijstering. Paul had volgens hullie geen moer van de boodschap van die vier antieke Jehova-getuigen begrepen. Maar ja, hij was natuurlijk vrij om zijn opvattingen op zijn harde schijf te zetten en ze na wat husselen op de markt te smakken. Dat natuurlijk wel. Nou keken Trijntje's vader en dat boordje er wel heel zuur bij. Dus raden wij Paulus aan om een vakantie op de Veluwe even uit te stellen en zeker niet naar Rome af te reizen. Voor je het weet heb je een kale gek van Opus Dei achter je reet aan en word je bizar gekeeld in de buurt van de Mona Lisa.
Dezelfde goeie raad zouden wij willen geven aan Peter Stuivenberg. De schrijver van het boek "De Boogeyman". Al moeten we de Veluwe misschien vervangen door Mokum en Rome door Eilat. Want we weten bijna zeker dat meneer Soetendorp en een stropdas van de voormalige Binnenlandse Strijdkrachten of zo wel zuur voor de buis zullen verschijnen bij het neersabelen van zijn geesteskind. En het Louvre zal in het geval van Peter niet van toepassing zijn, maar in een synagoge kan er ook van alles met je gebeuren. Geintje. Maar als je in de context van een conspiracy, waarbij het bankiershuis De Rothschild en zijn discipelen al eeuwen bezig zijn met het in elkaar knutselen van een eigen wereldorde via revoluties en een stel frisse oorlogen, dan kan je enige eilie verwachten (1). Vooral als je daarbij ook nog de Protocollen van Zion voorbij laat komen (2). Aangevuld met het sappige verhaal rond Sidney Warburg (3) en de o zo intrigerende vraag hoeveel joodse mensen nou precies door de Nazi's zijn omgebracht tijdens de Holocaust. Kan in oktober nog heel gezellig worden. Fasten your seatbelts.
(1) Zie ook aflevering 1 dd. 3 september 2008.
(2) Zie Google
(3) Vgl. Sydney Warburg en Karl Hammer Kaatee, "De geldbronnen van het nationaal-socialisme, drie gesprekken met Hitler", uitgeverij Elmar, ISBN 9789038918426
donderdag 11 september 2008
Nog even iets over de vermelding van gisteren, dat de nu in een Brugse kerker verblijvende pedo-hunter Marcel Vervloesem mondjesmaat bezocht kan worden. Dat blijken wel moeilijke mondjes te zijn. Als je namelijk aan de kerkerleiding laat weten, dat je graag persoonlijk wil zien hoeveel Marcel inmiddels is afgevallen na zijn slankheidskuur, dan wil dat niet meteen zeggen dat je morgen door een glaasje mag kijken. Of met hem mag praten. Nee, nee. Marcel moet zelf aangeven dat ie je wil zien. En dan nog natuurlijk. Want er moeten wel 87 man beschikbaar zijn om de ontmoeting te begeleiden, de dokter moet het goed vinden, de schoonmaker ook (want je kan niet zo maar met je vuile poten over de pas gedweilde kerkergang banjeren), etcetera etcetera. Da's een nieuwe regeling die al jaren geldt. Zeggen ze.
Overigens maakt Marcel's halfbroer Victor het uitstekend (1). Dank u. Ondanks het feit dat zijn schrijfkunst zich nog in een prenataal stadium bevindt is hij na zijn coup bijvoorbeeld miraculeus opgeklommen tot bestuurslid van de OCMW in Herentals. Da's een bestuurlijk vehikel dat maatschappelijke dienstverlening biedt aan alle inwoners van deze metropool met speciale aandacht voor de zwakkeren onder hen. En Victor heeft de portefeuille van justitie en ... jeugdzaken op zich genomen. Vanwege zijn expertise. Verder is hij nu lid van de gemeenteraad en is binnen de context van dat geachte college tot president van de commissie veiligheid en politie gebombardeerd. Vanwege zijn expertise. Gevoegd bij het feit dat Victorreke vertegenwoordiger van Herentals is geworden bij de Pidpa (productie en distributie van drinkwater der provincie Antwerpen) en Cipal (Centrum voor informatica voor de provincies Antwerpen en Limburg) en wij kunnen concluderen dat hij zo langzamerhand klaar is om de keizerskroon van Rik van Looy over te nemen (2). Wie een verzoekschrift daartoe wil indienen is bij deze uitgenodigd. Stay tuned.
1. Victor staat voor de goedgelovigen onder ons te boek als de man die indertijd het initiatief heeft genomen om een einde te maken aan Marcel's hoogst vervelende pedo-jacht. Door hem samen met een stel andere luitjes met een allergie voor leugendetectors te beschuldigen van ... pedofilie en sadokunstjes. Geen Belgenmop.
2. Voor de minder sportieven onder ons: de fameuze oud-wielrenner Rik van Looy werd in zijn glorietijd ook wel de Keizer van Herentals genoemd. Maar je kan niet alles weten.
donderdag 11 september 2008
Ze zijn nog niet van De Telegrof af. De baasjes van het dagvod hebben namelijk besloten naar het Europees Hof van de Rechten van de Mens in Straatsburg te stappen. Met de vraag of die AIVD nou zomaar twee journalisten mag afluisteren en als die dwarsliggen ze een paar dagen in een kerker mag laten mieteren. Nou ja, zomaar. De Haagse snorders wilden weten van wie ze die leuke bundel staatsgeheimen hadden gekregen, waarvan zij triomfantelijk kond hadden gedaan in hun makreelverpakking. Nou ja, geheim. Een replica van die bundel zou volgens het bewuste artikel terecht zijn gekomen bij de o zo conspiratieve Mink Kok. En een deel ervan kwam zonder waarneembare gevolgen op straat te liggen via de afleveringen 375 en 376 van onze roemruchte serie Octopussy. Ging over een al licht vermolmd intern onderzoek naar corruptie en kinderhopsen binnen de top van het Amsterdamse bromsnorapparaat en een Haarlemse sidekick. Was uiteraard schielijk begraven. Niks aan de hand. Tuurlijk niet.
Brengt ons via een lichte U-bocht op de heikele kwestie rond Eveline Herfkens. Da's die mevrouw die in Den Haag huursubsidie had aangevraagd voor haar eenvoudige appartement in New York met uitzicht op een blinde muur. Liep op tot een bedragje van 280.000 dollar. Maar wie daarover valt is een eikel cq. beukennoot. Nee, het lullige was, dat ze daar geen recht op had en dat ze dat had kunnen en eigenlijk moeten weten. Dus heul Nederland denderde over haar heen. Figuurlijk. Eveline gaf echter te kennen dat heul Nederland haar reet kon roesten. Ze wenste niet terug te betalen.
Om van een lang verhaal een smurf te maken: er kwam een deal tot stand tussen de Limburgse minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen en Eveline. Ze hoefde niks terug te betalen, maar dan moest ze wel als tegenprestatie voor maar 1 dollar een heel jaar zich in de transpiratie werken als consultant voor een of andere VN-campagne. In werkelijkheid verdient Eveline in dat jaar dus 280.001 dollar, want wij hebben vroeger op school rekenen geleerd.
Vraag is waarom Maxime zo coulant is omgegaan met Eveline. Mogelijk om de Nederlandse positie aan de overkant van de plas niet nog verder in diskrediet te brengen na het gerotzooi tussen meneer Wolfowitz en leatherboy Melkert. Maar mogelijk ook omdat Eveline best een powerhouse is. Met veel kennis van shit en ellende die zij in haar loopbaan heeft opgedaan. Bij Buza, in de Tweede Kamer, bij Ontwikkelingssamenwerking, bij de Wereldbank, bij de VN. En ... ze is getrouwd geweest met Ed van Thijn. Oud-burgemeester van Amsterdam en oud-minister van Binnenlandse Zaken. En Ed mag dan in sommige wandelgangen als womanizer bekend staan. Volgens insiders verblijven er ook een koppel ernstige skeletjes in Ed zijn kast. Uit de categorie van bovenvermelde Staatsgeheimen. En wij suggereren niet dat die ter sprake zijn gekomen tijdens de onderhandelingen tussen Maxime en Eveline. Want voor je het weet moeten wij ons ook in Straatsburg vervoegen om onze burgerrechten en onze vrijheid van meningsuiting veilig te stellen. Maar we zijn allemaal mensen. Ergo: Maxime en Eveline ook. Dus uuuh, analyze this eens effe. Stay tuned.
woensdag 10 september 2008
De Belgische pedo-fighter Marcel Vervloesem, die met enthousiaste medewerking van een Belgische kadi voor vier jaar achter het behang van een Turhoutse nor was gespijkerd, is gisteren overgebracht naar een juridisch etablissement in Brugge. Reden? Mogelijk zijn de sleutelrammelaars daar beter geëquipeerd om een hongerstaker in leven te houden. Bezoek is mondjesmaat toegestaan. Misschien een leuk idee voor een paar sociaal bewogen leden van de famile Lippens.
woensdag 10 september 2008
Herman Bern is een heul rijke stinkerd in Panama. Onder andere eigenaar van vier hotels en een resort waar u en wij wat roebels voor te kort komen. IJzeren wet: je wordt nergens in de wereld een rijke stinkerd zonder vuile truuks. En zeker niet in Panama. Dus wat had Herman bijvoorbeeld gedaan? Hij had zijn belastingpapieren wat inventief ingevuld en meer uit de staatsruif teruggekregen dan waar ie recht op had. Een actieve lezer van het lokale dagvod El Periodoco kwam op het lumineuze idee om de bewuste belastingpapieren eens ter info aan zijn lijfblad op te sturen. Twee snuffelaars van de redactie gingen uiteraard hop hop aan de slag en publiceerden op 1 september jl. het artikel “Arme meloenair”. Achteraf hadden ze dat beter kunnen laten, maar achteraf kijk je een koe in haar aparcamiento para bicicletas (fietsenstalling). Zowel de krant als haar twee snuffelaars kregen van Herman een kortgeding aan hun lijf. Ze zouden namelijk een of andere fiscale wet hebben overtreden, die het verbiedt om belastinggegevens van Panamese burgers te publiceren. Heeft te maken met de bescherming van de privacy. En dan vooral van rijke stinkerds, want in belastinggevens van Juan Polla (Jan Lul) is niemand geïnteresseerd.
Wat denk je wat er gebeurt? De kadi gaf Herman heulemaal gelijk. Hij kreeg eigendommen van El Periodico toegewezen ter waarde van 1,1 meloen dollar. Waaronder ook de drukkerij was begrepen, de eigenaar van El Periodico. Verder mochten de directeur van het vod en een van de journalisten 15 procent van hun inkomen ophoesten. Al met al een goeie kans dat El Periodico op zwart gaat als er verder niks gebeurt. Een Amerikaans comité ter protectie van journalisten en het vrije woord sprak er gisteren schande van en riep de regering van de betrokken bananenrepubliek op om in te grijpen. Wat er verder met deze casus gebeurt houdt u nog van ons tegoed. Maar gek hè, als je over rijke stinkerds schrijft kan je tegenwoordig van alles gebeuren. En dan hoef je echt niet de grens over.
dinsdag 9 september 2008
Quizzmaster: “Vraagje voor de twee laatste kanjers. Hans en Maxime opgelet. Daar
komt de vraag:
Ze scheidden de mannen van de vrouwen en schoten vervolgens de mannen dood.
Dat deed een Nederlandse legereenheid van kolonel Wijnen in 1947. In het dorp
Rawagede in Indonesië. 453 slachtoffers.
Dat deed ook de Bosnisch-Servische legereenheid van generaal Mladic in 1995 in de enclave Srebrenica in Bosnië-Herzegovina. 8000 slachtoffers.
Wat is het verschil? Jullie krijgen 1 minuut om op de vraag te antwoorden.………
Dat is snel. Zeg het maar Hans?”
Hans: “7547”.
Quizzmaster: “Dat is niet het antwoord dat wij zoeken. De beurt is nu aan Maxime”.
Maxime: “Ik weet het zo gauw nie”.
Quizzmaster: “Jammer, Het antwoord had moeten zijn: Geen”.
maandag 8 september 2008
Het Georgische stropdassenmonster heeft gisteren voor de Tsjechische teevee weer eens toegeslagen. Hij kondigde aan dat Moskou meer clustershit kan verwachten. En niet alleen van hem, maar bijvoorbeeld ook op de Krim. Een stukkie Oekraine, waar net als in Zuid Ossetië en Abchazië een hele stoot luitjes met een Russisch paspoort rondhobbelt en de Russische Zwarte Zeevloot nog steeds voor anker ligt. En de man van Zeeuws Meisje kan het weten. Hij heeft namelijk net bezoek gehad van Dart Vader Cheney en Jaap de Hoep heeft beloofd dat ie 15 september naar Tbilisi komt. Voor het aanbieden van een pak NATO-stropdassen en een voorraadje Brusselse kermis.
In Washington waart inmiddels het gerucht rond dat onze Georgische bokito Stingers krijgt.
Dat zijn van die buisjes, die je op je schouder legt en waarmee je dan hittezoekende raketten kan afvuren op alles wat toevallig in de omgeving rondvliegt. Van Russische choppers tot zeemeeuwen. Werden in de jaren tachtig dankzij de inzet van Mort Abramovitz, later de warme vriend van prinses Mabel Oranje-Wippe, ook geleverd aan de jongens van Osama in Afghanistan (1). Ook toen al om - samen met Sylvester Stallone - op Russische choppers te schieten. Bij gebrek aan zeemeeuwen. Change? Welke change?
Trouwens, daarmee zijn we er nog niet, want George Sores, het baasje van prinses Mabel Oranje-Wippe, is samen met Randy Scheuneman aan het lobbyen in Washington (2). Zij zouden graag zien dat de Bushboys cq. de firma MacCain & Palin Ltd. de tot de Russische Federatie behorende islamitische landjes Ingusetië, Dagestan en Tsjetsjenië erkennen als zelfstandige naties. Net als een paar jaartjes geleden gebeurd is met Xinjiang aka Oost-Turkistan. Krijgen ze hun eigen regerinkje in ballingschap. En als dan ooit in hun landjes de gelegenheid zich voordoet, dan nemen ze via een Anjer-, respectievelijk Gerbera- en Seringenrevolutie, de boel over en maken er een paar mooie democratietjes van. Vervolgens halen oom Sores, zijn Nederlandse directrice en zijn Carlyle-kornuiten de boel leeg. En mochten die kut-islamieten zich onverhoopt daartegen verzetten, dan krijgen ze een Bagdadbehandeling. Zo ziet de globale planning eruit. Zou zo’n Johan Friso nou weten waar zijn vrouwtje allemaal mee bezig is? Kan iemand hem eens bellen? Bij voorbaat.
(1) Zie voor meer over Mort aflevering 3 en aflevering 6 va deze serie op onze onvolprezen Followup-site.
(2) Zie voor Randy aflevering 4 van deze serie. Voor meer versnaperingen over Soros raden we u aan onze eigen zoekmachine te hanteren.
zondag 7 september 2008
Had ie ze nou wel, of had ie ze niet. En zo ja, kon ie ze dan bij ons op ons bord gooien? Dat was het dilemma waar de verzamelde Britse speurneuzencommissie (JIC) voor stond vlak voor het besluit om de Amerikanski's te volgen bij het omhakken van Saddam Hussein. Stel dat de claim van Snorremans juist was. Dat ie inderdaad geen massaverneukingswapens had en geen draagraketten. En je zou toch ongenodigd bij hem binnenvallen. Dan zou je op Adolf lijken die indertijd met een kutsmoes de Polen bij de ballen greep. Ten einde raad maakte John Scarlett, het kale hoofd van de JIC, nog eens een uitdraai van alles wat ze hadden en stuurde die naar alle leden van de commissie en ... naar nu pas blijkt, naar een buitenlandse collega. Er werd in de week die volgde zwaar gesteund, gestudeerd en gefrutseld. Uiteindelijk werd de uitdraai op 11 punten rigoureus gewijzigd. Het opgesexte dossier was klaar en werd door Tony Balony triomfantelijk naar buiten gedragen. Saddammeke had wel degelijk massaverneukingswapens en hij kon ze binnen 45 minuten op ons bord lazeren. We kennen de gevolgen. Niet alleen Saddam Hussein en inmiddels zeker een half miljoen Irakezen sneuvelden, maar bijvoorbeeld ook wapencontroleur dr. David Kelly. Plus de loopbaan van twee topfunctionarissen van de BBC.
Aan de overkant van het plasje is nu een nieuwe rel geboren over de vraag: welk land heeft meegeneusd in de uitdraai van Scarlett? En welke gevolgen heeft dat gehad. Ja, ja, natuurlijk. Weten we allemaal. Ook in Londen en verre omstreken. Maar officieel heeft nog nooit iemand van de Britse regering erkend, dat het uiteindelijke dossier waarmee Tony Balony het toneel opkwam was opgesext, laat staan met assistentie van het Amerikaanse circus Bush & Cheney. Maar zo langzamerhand komt toch de onderste steen in zicht en zal iedereen met de bleke billen bloot moeten.
Wat dat laatste betreft: wij zouden de bleke billen van Jan Peter Klootviool ook wel eens willen zien. Op welke gronden maakten wij ons ook medeplichtig aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Irak? Met een inelkaargedraaaide klotensmoes als aanleiding! Waren onze zogenaamde eigen inlichtingen soms afkomstig van Frans van Anraat, die zo comfortabel in Bagdad verbleef? Werd ie daarom door de Amerikanen in 2000 van hun verlanglijstje gehaald? Kreeg ie daarom een Nederlandse laissez-passer toen ie de benen moest nemen uit Irak? Kreeg ie daarom een safe house van de AIVD in Amsterdam? En kreeg ie daarom een nieuw paspoort toen de concurrentie op het punt stond hem in de kraag te vatten? En moet die opportunistische kutkever aan de Amsterdamese Nieuwendammerdijk zich zijn ogen niet uit zijn kop schamen, dat deze vragen tot nu toe zijn blijven liggen? Ja.
vrijdag 5 september 2008
Awel. De Belgische bromsnorren hadden dus een witwasluchtje opgesnoven in de groente en fruitnering van van de gebroeders Jean-Martin en Polleke Popiel met de wat bizarre naam Dehydration Technologies.
Maar what goes in, must come out. Waar kwam de poen terecht die tussen 1994 en 1997 in Belgie was gewassen? Bij het Institute of International Finance in Puebla, Mexico. Een speciaal voor dit vrolijke kunststukje door ene Miguel Hakim in het leven geschopt vehikel. Het ging in totaal om een slordige half meloen dollar, die via het lokale wisselkantoor van Casa de Cambio in de zak van presidentkandidaat Vicente Fox terechtkwam. Het baasje van Hakim. En zoals wij allen weten werd Vicente, mede dankzij een ronkende campagne, in 2000 president van Mexico. En mede dankzij de helpende handen van Jean-Martin Popiel en diens broer Polleke van de zo keurige Wereldbank.
Intrigerend is natuurlijk wel dat de Casa de Cambio Puebla ook ijverig gebruikt werd voor het wassen van opbrengsten uit de handel van verdwazende middelen. Nog gekker: de Casa was ook betrokken bij de aankoop van een hele luchtvloot die voor het vervoer van die middelen moest zorgen voor het Sinaloa Kartel. Een van de gekochte kisten werd in 2006 met een leuke lading coke op een merkwaardige plek in Mexico aan de grond gezet en schielijk door de bemanning verlaten. Een ander werd een jaar later met eenzelfde soort lading nog slordiger geparkeerd op Mexicaanse bodem (1). Het onderzoek bracht aan het licht dat de toestellen ook baardvluchten hadden uitgevoerd ten behoeve van de CIA. En wie denkt dan niet meteen terug aan die goeie ouwe tijd van Air America, de Iran-Contra, de wapens voor drugsvluchtjes etcetera?
En net als toen worden ook nu geen Amerikanski's voor de kadi gesleurd. Wel Mexicanen.
Een van de Mexen die in dit verband wordt gezocht is een broer van Carlos Gutierrez de Velasco. Pater familias en eigenaar van de Casa de Cambio Puebla. Die is over dit selectieve vervolgbeleid knap pissig en heeft aangekondigd zo nodig gas te zullen geven. En de namen te noemen van hoge Amerikaanse jongens die bij de affaire betrokken waren.
Houden wij erg van.
(1) Zie hiervoor bijvoorbeeld ""Here we go again" dd. 8 oktober 2007
vrijdag 5 september 2008
Vreemd. Hebben ze in Amsterdam een hele stoot wapens gevonden. Het meeste lag in de achterbak van een auto. Een stel andere blaffers waren verborgen in betonnen pilaren met wat houtwerk eromheen. En het had natuurlijk weer te maken met gerotzooi in Ierland. Maar we lezen nergens iets over lekkages bij de buren. Is Mink op vakantie?
donderdag 4 september 2008
Gisterochtend in alle vroegte landden een stel Amerikaanse choppers in een durrep in Zuid-Waziristan. De inzittenden lieten zich zakken en keelden vervolgens pakweg twintig slaperige inwoners, die kwamen kijken waar die herrie vandaan kwam. Aanleiding: eilie in een aanpalend gebied aan de Afghaanse kant van de grens. Iedereen weer eens zwaar over zijn zeik in Pakistan na dit nieuwe laagstandje. Zelfs presidentskandidaat en kakelverse Amerikaanse stooge Asif Ali Zardari, aka mr. 10 procent, sprak er zijn afkeuring over uit. En dat wil wat zeggen (1). Als de Bushboys nog effe zo doorgaan kunnen die plannen over drie dagen naar het mortuarium. Dan zijn namelijk die presidentsverkiezingen gepland en komt er misschien dankzij deze goocheme militaire ingrepen een minder gezellig, wat fundamentalistischer regime aan het bewind. Een bewind dat de beschikking heeft over meneer Khan's erfenis. En dan is al dat gelul over Iran meteen historie en hebben we het ineens echt over een Islamitische bom. Compleet met Amerikaanse raketten voor de bezorging. Da's effe lekker.
(1) Daal voor meer info over Zardari eens af in ons archief...
woensdag 3 september 2008
Er komt een intrigerend en controversieel boek aan. Heet "Boogeyman". Is van de hand van de anti-globalistische onderzoekjournalist Peter Stuivenberg. En wordt op de markt gezet door uitgeverij Elmar. Gaat over de beslissende rol die met name het bankiersgeslacht De Rothschild en aanhang zouden hebben gespeeld bij het in elkaar frutselen van een paar frisse wereldoorlogen. Inclusief de derde, waarvan de contouren inmiddels langzamerhand in zicht komen rond de Perzische Golf.
Volgens een recent artikel van de ouwe CIA-knuppel Arnaud de Borchgrave lag het binnen die context in de bedoeling, dat Israel vanaf twee vliegvelden in het zuiden van Georgie een paar jolige militaire faciliteiten in Iran zou platgooien. Het daarvoor benodigde vliegend materiaal zou volgens Arnoud eerst via het Turkse luchtruim naar de betrokken vliegvelden worden overgeheveld. Ja, ging allemaal niet door omdat de echtgenoot van ons Zeeuwse meisje het ineens nodig vond om Zuid Ossetie plat te gooien met clusterbommen en ander ongerief. Wie daarvoor het groene licht heeft gegeven is onduidelijk. Jerusalem kon het dus even schudden, maar wat stoomt er nu ineens oostwaarts op? De halve Amerikaanse vloot. Mogelijk om de met staatsgeheimen overladen speurneuzen van De Telegrof hun gelijk te bezorgen: een Amerikaanse aanval op Iran. En mogelijk de trigger tot die door Peter Stuivenberg voorspelde Derde Wereldoorlog.
Waarom zijn de VS altijd zo aardig als het om Israel gaat? Is het liefde? Is het schaamte? Of is het toch iets anders? Keren we terug naar de Boogeyman, pagina 133:
" ... Een derde groep die sterk wordt gediscrimineerd is de Joodse bevolking. In het boek "While six million died" schrijft Arthur Morse "dat de geallieerden met hun klungelig en verraderlijk gedrag Adolf Hitler in de kaart spelen". Hij zegt er niet bij "opzettelijk", alhoewel de "Boogeyman" (De Rothschild-clan, red. KM) geen zier geeft om de holocaust, terwijl hij volledig is geinformeerd over wat er gebeurt. Sinds 1933 publiceert de New York Times allerlei verhalen over de nazi-aanvallen op Joden en hun bezittingen, varierend van het optreden van doodseskaders tot concentratiekampen. Toch openen Roosevelt en zijn minister van Buitenlandse Zaken Cordell Hull (toentertijd in Nederland ook wel Cor de Lul genoemd, red. KM) niet de grenzen om Joodse vluchtelingen binnen te laten. Zelfs na de Kristalnacht in 1938, wanneer de nazi's 20.000 Joden oppakken en naar Dachau en Buchenwald sturen, beweegt Roosevelt geen vinger. In 1939 weigert hij zelfs een petitie te ondertekenen die 10.000 Joodse kinderen kan redden en stuurt hij het passagiersschip de St. Louis met 936 Joodse vluchtelingen terug. Roosevelt weet precies wat zich in Europa afspeelt. Alle plannen die Hitler bedenkt komen op zijn bureau. De ligging van de concentratiekampen is bekend, maar geen vliegtuig gooit er een bom op. Pas in januari 1944 keurt Roosevelt de oprichting goed van een War Refugee Board. Zij het dat hij vergeet deze club voldoende geld te geven, zodat ze hun werk niet kunnen doen.
Dit betekent eenvoudigweg twee dingen: Of de Boogeyman wil dat Joden in groten getale omkomen of hij wil met de holocaust als dreigement de emigratie van Joden naar Palestina bevorderen teneinde een Israelische staat in een Arabische omgeving te vestigen. Dit laatste, om, indien het hem uitkomt, een Derde Wereldoorlog uit te lokken".
En al dit fraais om tot een nieuwe wereldorde te komen. Onder leiding van de Boogeyman en zijn gevolg uit Bilderbergcontreien etcetera. Nou zullen er heel wat luitjes zijn die na het lezen van het boek Peter zullen aanraden zich te laten nakijken. Of erger. Maar gelukkig leven wij in een land waar de vrijheid van meningsuiting nog hoog in het vaandel hangt. Behalve misschien in Den Bosch. Stay tuned.
dinsdag 2 september 2008
Ja hoor, gingen we weer. Een discipel van Zijne Heiligheid Peter d'Hamecourt liet ons gisteravond in het Journaal een durrep in Zuid Ossetie zien. Zag er slecht uit. En dat kwam volgens hem omdat de Ruskies het onlangs in puin hadden geschoten, leeggeroofd en geswifferd van etnische Georgiers, die daar altijd hadden gewoond. Geen woord over die grootsmoel uit Tbilisi die de heibel was begonnen en zelfs met clusterbommem had gestrooid. Soit. Om zijn boodschap een extra zetje te geven voerde onze discipel ter plekke een uitgemergelde mevrouw van Human Rights Watch ten tonele. Maar jammer nou, hij vertelde er niet bij, dat Human Rights Watch een joint venture is van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en George Soros, de baas van prinses Mabel van Oranje-Wippe. Samen met de Amerikaanse elite hebben die ooit een Europees idee op dat gebied geannexeerd en een formule in elkaar gehangen hoe die mensenrechten eruit moeten zien. En daarmee een morele stok gevonden om domme landen op hun flikker te geven. Vooral landen waar wat te halen valt natuurlijk. Stel dat de Lappen de cultuur hebben ontwikkeld om achter in de iglo hun wijf stelselmatig af te rossen, dan zullen ze geen briefje van oom Soros' elitaire mensenrechtencluppie krijgen. Maar owee als die Lappen dagelijks over een oliebel blijken te arren. Dan moet je eens kijken wat er gebeurt.
Een echte gabber binnen Soros' NGO-heelal vol goeie doelen en rijke opbrengsten is Morton I. Abramovitz, die in deel 3 van deze saga ook al voorbijkwam (1). Geen onbekende in Nederland, die Mort. Zo schreef hij samen met George en nog een stel humanitaire rakkers indertijd een brief op poten aan De Volksfiets. Uit verontwaardiging over de behandeling van prins Johan Friso's verloofde (2). Verder is Mort een drijvende kracht achter de International Crisis Group (ICG). Een NGO van Soros met een Nederlands tintje, want daar zit Wim Kok in. De man die na zijn nederlaag bij Srbrenica zijn zoete troost zocht bij de Shell en de ING en in ICG-verband af en toe oud-generaal Wesley Clark ontmoet. De man die na Srbrenica verantwoordelijk was voor het humane bombarderen van Servische burgerdoelen (3). Nu lullen ze dus samen over crisissen bij een hap en een slok. Slok? Slok? Moeders, hebben we nog ergens bier? Stay tuned.
(1) Morton leidde als ambassadeur in Turkije zijn opvolger Graham Fuller op. Graham staat in de sterrengalerij van Sibel Edmonds en hoort ook thuis in de verhalen van Huseyin Baybasin.
(2) Zie de adembenemende serie Mabel Wippe-Smit op onze Followup-site.
(3) Idem.
maandag 1 september 2008
We hebben in de vroege oudheid onder het hoofdje Fecundo een heleboel vulles op de stoep gezet. Ging ook al over het leegkloppen van idealistische investeerders in al dan niet fruitig groen in Costa Rica. In die tijd werden luitjes als Jaap de Bode, Geurt Roos, Bas Koole, Ben Ansems, Manuel Suurs, Fons Schirris en Victor Boitelle haast bekende stripfiguren dankzij die serie. En natuurlijk Jan Schorsy, onze vliegende kiep uit Middelburg. De gerechtelijke molens draaien in dit soort gevallen heul langzaam. Maar dankzij onze nieuwe correspondent in de Zeeuwse hoofdstad weten we dat Janus binnenkort voor de lokale kadi moet verschijnen. Samen met een paar kornuiten. En niet voor J. Doedel, want de tenlastelegging spreekt over verduistering en oplichting ter waarde van pakdeleuning een meloen euro. Plus nog iets lulligs als deelneming aan een criminele organisatie. En dan moeten we denken aan vehikels als Landoq Makelaars, Care SA, Finacor SA, Care SA, Care Beheer Derdengelden en nog een paar aanverwante artikelen.
Kan nog heul leuk worden daar in Middelburg en we houden u minitieus op de hoogte als de bolderkar eenmaal rijdt. Want je hebt een correspondent of je hebt hem niet.
zondag 31 augustus 2008
Je zal toch een nette familie in Namen wezen met niks op je kerfstok en je krijgt daar plotseling bezoek van een paar vreemde snoeshanen. Journalisten! Helemaal uit Mexico! Flopperdeflop, da's schrikken. En dan vragen ze of je iets weet van Dehydration Technologies. Quoi? Dehydration Technologies. Mais non, daar wist de familie niks van. Bonjour messieurs. Deur dicht. Rapidement even een hartversterker en mamman bellen. Dat is toch affreux non?
De snoeshanen waren wel degelijk Mexicaanse journalisten. En ze waren niet toevallig aan de deur bij die Belgische familie. Dat adres stond namelijk in de officiele gegevens van Dehydration Technologies. Alleen, het klopte niet. Zoals er meer niet klopte bij de groente en fruitonderneming van Jean-Martin Popiel. Een Poolse graaf, die zijn gehavende kasteel in Kurozweki aan het eind van de oorlog verliet bij de nadering van de Ruskies, maar het in 1994 goddank weer in bezit kreeg en het daarna keurig liet opknappen met poen uit allerlei internationale cultuurpotten.
Dehydration Technologies bleek drie filialen buiten Belgie te hebben: Polen, Honduras en de Verenigde Staten. Dat laatste filiaal was gevestigd in Alexandria, Virginia (1) en stond onder leiding van ene Paul Popiel, die als adres opgaf: Ul. Zamkowa 3, Kurozweki, 28 200 Staszow, Polska. Dat kan twee dingen beteken: of Paul is de broer van Jean-Martin, of Jean Martin is gewoon Paul. En pas op, die Paul Popiel is geen kleine kruimelaar. Integendeel, da's een grote jongen in de financiele wereld en een tijdlang bijvoorbeeld hotemetoot bij de Wereld Bank, waar onze vriend Melkert indertijd zo lekker ethisch bezig was.
Over ethisch gesproken, van de Belgische boekhouding van Popiel's Dehydration Technologies klopte geen moer. Tussen 1994 en 1997 ontving het bedrijf leningen van in totaal 15 meloen dollar uit onbekende bron. En het boekte verliezen van 2,2 meloen dollar op een verkoop van 330.000 dollar. Het hogere rekenwerk dus. Volgens de Belgische fiscale speurneuzen rook het in 't groente- en fruitbedrijfje sterk naar was poeder. En dat werd bevestigd door drie financiele experts die door de Mexicaanse journalisten werden geraadpleegd. Experts overigens die niet graag met hun naam in de krant wilden. Ze waren als de dood. Geen ongewoon verschijnsel in Mexico. Over het netwerk van Polleke Popiel volgende keer meer. Stay tuned.
1. Hoe toevallig. Daar heeft de CIA ook een plekje gevonden.
donderdag 28 augustus 2008
Nou? Of ze ook op ons letten! Schreven we op dinsdag 19 augustus voor het eerst over Florence Hartmann of hoppa moet ze voorkomen in Den Haag. Bij de jurken van het Joegoslavie- tribunaal. De Francaise, gepokt en gemazeld bij Le Monde, zou als woordvoerster van hoofdaanklaagster Carla del Ponte vertrouwelijke gegevens over de zaak Milosevic naar buiten hebben gebluft. Terwijl ze wist dat dat niet mocht. Als dat waar is, dan zal het niet de laatste keer zijn dat ze voor de kadi staat. Want zoals u weet heeft ze ook het nodige over de kruidige deals tussen Radovan Karadzic en de westerse geallieerden gespuid. En wij denken niet dat die revelaties in dank zijn afgenomen in Den Haag en Brussel. Vooral het verraad rond Srbrenica hakte er stevig in (1). Kan nog gezellig worden als straks het Karadzic-circus van start gaat. Rado heeft nu al verklaard dat ie nooit een eerlijk proces zal krijgen met al die beffen uit NAVO-landen tegenover hem. Nee, wat had ie dan verwacht?
Vooral als je weet, dat het Joegoslavie Tribunaal zwaar gesponsord en van kleurrijk informatiemateriaal wordt voorzien door George Soros. De baas van Mabel van Oranje-Wippe Smit. Onze Balkan-expert, die aan de zijde van haar voormalige scharrel diep in het anti-Servische gekonkel zat. Zo zelfs, dat ze op het punt stond gekidnapt te worden door de inmiddels al een tijdje met de afwerking van 72 maagden bezig zijnde Joego-crimi Arkan. In opdracht van Slobo. Het ging op de valreep niet door. Maar als zulke plannen er inderdaad waren, dan was onze voormalige meesteres van de Neeltje Jacoba, die een aardig mondje Slavisch poekelt, heel wat belangrijker dan wij ooit met zijn allen zullen weten (2). Nee, Radovan is kansloos. Daar kan je rifampicine op innemen.
1. Zie "Lolbroek (2)" van 19 augustus jl.
2. Zie "Scoop" aflevering 1 en 2 van februari 2005.
woensdag 27 augustus 2008
Zo de onderneming People Buy More Green (PBMG) is op de top van de bietenberg gearriveerd. De verkooporganisatie van de groenzoeterclub Terra Vitalis, intern ook wel aangeduid met Pleuris Bak Met Geld, werd gisteren in Haarlem failliet verklaard, ondermeer wegens onbetaalde rekeningen van drukkerij Johan Enschede. Zo'n beetje de helft van wat de investeerders ooit hebben ingelegd (100 meloen) is daarmee waarschijnlijk in CO2 opgegaan. Notabene, we hebben het hier wel over een door de AFM goedgekeurd en naar we aannemen in het snotje gehouden vehikel.
De andere helft van de inleg zit in de eveneens met een AFM-plakker door het leven gaande Stichting Terra Vitalis. En daar zit het volgens professor in de belastingologie, plaatsvervangend kadi in Den Bosch, Terratoezichthouder, Baja-commissaris etcetera etcetera etcetera Harrie van Mens helemaal snor mee. De investeerders hoeven snachts niet zwetend hun sponde te verlaten en de kat een zwieper te geven. Alles is aanwezig in Costa Rica. De grond, de bomen, Henrique Juan de tuinman, echt alles. We zullen voorlopig maar aannemen dat dat zo is. Voor we weer in het privacymoeras verzeild raken. Maar we blijven alert. Dat wel.
woensdag 27 augustus 2008
Leek een aardige gozer, die Medvedev. Netjes in het pak, geen ex-KGB-er, goeie kapper. Misschien werd het toch nog wat daar in Moskou. Maar wat gebeurt er? Erkent ie ineens de onafhankelijkheid van Abchazie en Zuid-Ossetie. Die mensen daar allemaal blij de straat op, maar hier meteen zure gezichten. De hele boel meteen over Medvedevje heen. In het o zo alerte NOS-journaal. Mien Merkel, Maxime, Condi. Allemaal. Vooral dat ding van Rice was effe lachen. Die verklaarde dat Zuid-Ossetie en Abchazie binnen de internationaal erkende grenzen van Georgie lagen. En dat ze op grond daarvan onafhankelijkheid konden schudden. Heul glad ijs natuurlijk, want Kosovo ligt al eeuwen binnen de grenzen van Servie, maar toen die vlek zich begin dit jaar onafhankelijk verklaarde staken Mien, Maxime, Condi en de rest van het westerse klaverjasgezelschap meteen de vlag uit.
En nu we het toch over haar van Rice hebben. Waar was dat bijdehandje toen de VS als enige in 2004 Oost-Turkistan erkende? Een land dat al voordat Jezus Christus zijn kunsten vertoonde binnen de internationaal erkende grenzen van China ligt en beter bekend staat als Xinjiang. De regio waar onlangs Paul Rosenluller ... maar dat weet u al. Gisteravond iets vernomen over dit soort prikkelende discrepanties? Nee, wij ook niet. Alleen maar gezeik over die kutrussen.
dinsdag 26 augustus 2008
Deze is ook leuk. Rijdt er vorige week een kleine optocht hummers richting Poti. De door de Ruskies bezette havenstad van Georgie. Aan boord een elite groep van Pinocchio Saakashvili's leger, een voorraadje explosieven, modern (deels Duits) wapentuig en last but not least supergeheime satelliet-technologie van de NATO. De Georgische bijgoochems reden recht in de armen van hun tegenstanders en zonder slag of stoot namen die de hele boel over. Dus inclusief de technologie. Dat betekent dat ze in Brussel en omgeving meteen aan de slag konden met het opnieuw coderen van hun militaire en ruimte-rimram. Een langdurige en kostbare operatie. Vandaar dat de Amerikaanse regering er vrijwel direct toe overging om op hoge poten de hummers en vooral hun inhoud van de Russen terug te eisen. Woordvoerder George Johndroe: "Er is een indicatie dat de Russen onze spullen zullen teruggeven. En als ze dat hebben beloofd, dan moeten ze dat ook doen". Sindsdien hebben we van Johndroe niks meer vernomen. Die zit waarschijnlijk al een paar dagen in een dwangbuis.
dinsdag 26 augustus 2008
Effies terug naar begin maart 2008. Toen kreeg een activistisch ingestelde bewoner van een pand aan de Vossenlaan in Zeist van zijn schadeverzekeringsmaatschappij te horen dat ie uit het bestand was gemieterd. De premiehunters hadden namelijk van de gemeente Zeist vernomen dat voornoemde inwoner -laten we hem voor het gemak Frans noemen- zich op 24 mei 2005 had laten uitschrijven en was verhuisd naar Portugal. Nog afgezien van het feit dat de gemeente Zeist kennelijk schijt had aan de wet op de privacy, Frans was helemaal niet verhuisd. Hij deed hooguit af en toe een klus in Portugal, maar daar bleef het bij. Hoe dit ook zij, door de irreguliere oekaze van de gemeente was Frans plotseling onverzekerd. En je hoeft maar met je fietsie per ongeluk om eens wat te noemen een gemeenteambtenaar of een verzekeringsagent in het kruis te rijden om uit te vinden wat dat betekent.
In deel 1 van 3 juni 2008 hebben we al aandacht besteed aan de broddel waarmee de gemeente Zeist wapperde om aan te tonen dat Frans verhuisd was. We zullen de term valsheid in geschrifte vermijden, anders staan we morgen weer kansloos voor de voorzieningenkadi in Den Bosch. Maar laten we het erop houden dat het bewuste document er nou niet echt spic en span uitzag. Over het antwoord op de vraag wat de gemeente Zeist bewoog om na drie jaar de verzekeringsmaatschappij van Frans een hint te geven kan je heel lang dubben. Zeker is wel dat hij in maart 2008 samen met een aantal buurtgenoten zwaar in de clinch lag met de gemeente en het prestigieuze in Zeist gevestigde mangelinstituut De Terp (1). Daarmee suggereren we niks, want ... Correct. Frans zag zich genoodzaakt aan de bel te trekken. Bij de verzekeringsmaatschappij. Nul. Bij de gemeente. Nul. Bij de gemeentelijk ombudsman. Nul. En bij drie nullen ga je naar de kant. Maar Frans niet. Hij stuurde op 25 augustus jl. de volgende mail aan de ombudsman:
"Geachte heer,
Ik ben zo vrij geweest een fiscalist in de arm te nemen om gegevens bij de verschillende belastingdiensten op te vragen over mijn fiscale status, nu ik aangifte moet doen over 2007.
Stellig is de belastingdienst over het feit dat ik in 2007 nog steeds in Nederland sta ingeschreven. Dus in de gemeente Zeist. Ware dit anders, dan had de algemene automatisering ervoor gezorgd dat ik "C-biljetten" per post had gekregen. Deze C-biljetten heb ik nimmer gehad. Korte uitleg fiscus: verandering persoonsgegevens bij de gemeente secretarie wordt direct cq. automatisch doorgegeven aan de fiscus. Nu vraag ik u welk bewijs is nog meer vereist in deze Kafka-zaak?".
Dat is duidelijk zouden we zeggen. Als Frans op 24 mei 2005 inderdaad door de gemeente Zeist was uitgeschreven, dan had Pierre Fiscus dat meteen geweten. En zeker na drie jaar.
Tenzij de computers van de gemeente Zeist uit 1925 dateren (2). Stay tuned.
(1) Zie de serie rond Bert Terpstra op onze bewogen Followup-site.
(2) Het uitgavejaar van Kafka's boek "Der Prozess".
zondag 24 augustus 2008
Wat die Saakashvili bezielde toen ie ineens zijn troepen Zuid-Ossetie liet binnenhobbelen, mag Jezus weten, maar het werd een formidabele zeperd. Ondanks al die wijze lessen van Amerikaanse en Israelische instructeurs. En ondanks al die moderne spulletjes die de vechtgenoot van Zeeuws Meisje in de jaren na de Rozenrevolutie stiekempjes waren toegestopt zonder dat ie jarig was. Soms werden ze zelfs aangevoerd met dezelfde CIA-toestellen waarmee de beruchte baardvluchten (1) werden uitgevoerd. Dus dan moet je er wel heel goed opstaan in onze vrije wereld. En dat was ook zo.
Om de Russische invloed in het olie- en gasrijke gebied rond de Kaspische Zee verder in te deuken achtte de Bushbende in Washington het nuttig om de in Amerika opgeleide Saakashvili het presidentschap van Georgie te bezorgen. Binnen dat kader werd de Georgische lawaaipapegaai in de lente van 2003 naar Belgrado gedirigeerd. Samen met een stel veelbelovende Georgische studenten van de door de VS via Saakashvili's Georgian Liberty Institute gesponsorde Kmara-beweging. Om daar te ouwenelen met luitjes van Otpor. Ook al een door Washington gesponsorde club van jeugdige activisten die het vreedzame voorwerk hadden verricht bij de uitdrijving van Milosevic.
Door wie werd dat Georgische studiereisje betaald? Door een van de foundations van miljardair George Soros, die elke ochtend zo'n heerlijke mix blendert van democratie en eigenbelang. En wie was daarbij zijn rechterhand? Juist. De toen samen met prins Johan Friso door de tornado Klaas geteisterde Mabel Wippe Smit. Onze Balkan-expert bij uitstek, die er met haar snuffer bij stond toen het besluit viel om Servie plat te democratiseren (2).
Een half jaartje daarna was het raak. Saakashvili pleegde een rozenrooie coup. Volop gesteund door met name drie organisaties: John MacCain's Freedom House, Mabel's Open Society Foundation en ... de Amerikaanse National Endowment for Democracy. Het subversieve vehikel van Paula Dobriansky, de heldin van de Tibetaanse Lama's (3). Een supertrio zogezeid.
Na de machtsovername werden de nieuwe president en zijn gevolg tot 2005 financieel overeind gehouden door het baasje van de inmiddels tot prinses van Oranje verheven Mabel Wippe en bijdragen uit de kas van de United Nations Development Program. Daarna konden ze blijkbaar zichzelf bedruipen. Saakashvili bestreed de corruptie ondermeer door een heel bosje familieleden op belangrijke posten te zetten en benadrukte zijn democratische gezindheid door demonstraties van politieke tegenstanders niet met rozen maar met scherp uit elkaar te jagen. Onderwijl moderniseerde hij het Georgische leger om de afgescheiden provincies Zuid-Ossetie en Abchazie te heroveren en zocht daarvoor steun bij Jaap de Hoep en consorten in Brussel. Een paar weken geleden dacht hij dat het moment was gekomen. De Ruskies staken daar een stokje voor. De westerse wereld riep schande, maar deed niks. Maar wat wil je als je zelf achter de afscheiding van Kosovo gaat staan, onder valse voorwendsels Irak platbrandt, Afghanistan naar de kloten helpt, de Palestijnen achter een muur laat verdwijnen, martelingen en ontvoeringen rechtmatig verklaart etcetera etcetera. Dan heb je moreel geen poot om op te staan. Dan moet gewoon je bek houden. Stay tuned.
(1) In intellectuele kringen ook wel rendition flights genoemd.
(2) Zie vooral de jammiejammie-serie Mabeltje in de Follow-up rubriek.
(3) Zie voor Paula de serie "Retteketet, nieuws uit Tibet".
vrijdag 22 augustus 2008
Is dat effe nieuws! Guusje wil een of andere wet aanpassen. Dan kunnen wel honderd bromschnorren ook in domme landen corrigerend optreden. Kunnen ze bijvoorbeeld in Soedan een meneer met een kameel zonder achterlicht aanhouden en vragen naar zijn Ausweis. Of een dame in een Denig-tent vragen wat ze er allemaal onder heeft zitten.
Wie in het openbaar aan een waterpijp zit te lurken krijgt meteen een plakker en wie een teiltje afwaswater op straat keilt mag rekenen op een ernstige schrobbering. Ouders die hun kinderen van school houden krijgen een acceptgiro thuis. Ook als er helemaal geen school is. Ordnung muss sein. Opmerkingen over de dikke reet van een vrouwelijke agent worden niet getolereerd. Roken in een theehuis evenmin. Kraakhutten worden na eenmaal sommatie om op te rotten op Nederlandse wijze ontruimd. Dit ter lering en vermaak van de lokale koddebeiers. Wie Guusje's lievelingen uitmaakt voor witte bleekscheet, maakt zich schuldig aan discriminatie en wordt navenant bestraft. Hangjongeren wordt vriendelijk maar ferm verzocht zich te verspreiden. Hangouderen idem. Hangmiddelbaren dito. Verder worden onze smurfen ingezet bij huiszoekingen, klopjachten en het afrossen van hooligans bij topmatches tussen Mujahedin United en Hisbollah '66.
Dit initiatief van Guusje is een handige manier om vooral jongere smurfen en smurfinnen de mogelijkheid te bieden om via een buitenlandpremie hun treurige salaris wat op te krikken. Wat bijvoorbeeld bij de marechaussee al een tijdje in zwang is. Hoe we het hier in Nederland moeten stellen met weer honderd man minder? Ach, of er nou drie schnorren op de hoek staan als een er vechtpartij aan de gang is of twee. Wat maakt dat nou uit? Of dat er een smurf op een fiets door de wijk peddelt of skate in plaats van twee. Who cares? Hartstikke leuk hoor Guus. Wij houwen wel van een nummertje ontwikkelingssamenwerking. Ga zo door.
woensdag 20 augustus 2008
Voormalig Freedom House-supervisor John MacCain ontwikkelde niet alleen subversieve, tegen China gerichte activiteiten in Kyrgizie. Nee, nee. Hij bemoeide zich ook intensief met de ontwikkeling van de tegen Rusland gerichte democratie in Georgie. Het land van de in Amerika opgeleide president Mikhail Saakashvili en zijn Zeeuws Meisje. Johnnyboy werd daarbij geadviseerd door ene Randy Scheunemann. Een man die graag van twee of meer walletjes vreet. Onlangs werd namelijk naar buiten getild dat vriend Randy via diens vehikel Orion Strategies in Washington ook lobbiede voor ... Mikhail, de stropdassenverdelger. Om de VS en de EU te bewegen Georgie op te nemen in de NATO en militaire steun te verlenen bij de herovering van de afgescheiden provincies Zuid-Ossetie en Abchazie. En Randy deed dat niet voor de kat zijn voortplantingsorgaan. Sedert 2004 streek hij daarvoor bijna 900.000 dollar op. Conflict of interest? Ja, en? Goed, het ministerie van Justitie gaat nu na of ie wat poen heeft laten wapperen bij een hele file senatoren. En hoe het nou zat met een reeks van snoepreisjes die hij organiseerde naar Georgie voor allerlei invloedrijke jongens en meisjes, inclusief MacCain. Maar gezien de huidige ontwikkelingen in Tbilisi en omgeving en het "buitensporig geweld" van die klotenrussen zal dat onderzoek wel met een noodgang de berm in worden gereden.
Overigens was meneer Scheunemann al eerder betrokken bij het gewapenderhand verbreiden van de democratie in landen die belangrijk zijn voor de levering van olie en gas aan de beschaafde wereld. Zo was hij bijvoorbeeld medeverantwoordelijk voor de planning om Irak te transformeren in een permanent bezet Amerikaans wingewest. Is nog under construction, maar de prospects are good. Vooral als MacCain de volgende president wordt.
Die heeft zich namelijk al uitgesproken voor het bezet houden van Irak en heeft vandeweek nog geroepen dat wij allemaal Georgiers zijn. Nee, geen Berlijners. Georgiers. Gekker moet het toch niet worden. Stay tuned.
dinsdag 19 augustus 2008
We hebben het hier al eens eerder gehad over de deal tussen de recentelijk naar Scheveningen verhuisde Bosnische alternatieve geneesheer Radovan Karadzic en ex-vredesonderhandelaar Richard Holbrooke. Was in 1996 vastgelegd in een door beide grappenmakers ondertekend document. Stond in dat Karadzic zich uit het polletieke leven zou terugtrekken. Stond tegenover: zes ton dollar, een huis aan de Raznicistraat en hij ging niet naar de gevangenis. Een soort monopoly, maar wel met aangepaste spelregels. Dat document werd zoals gezeid gepubliceerd door onze Kroatische collega Domagoj Margetic.
En wanneer en waar had vriend Domagoj dat verworven? Begin 2007, tijdens zijn detentie van drie maanden in Scheveningen wegens "contempt of court". Hij zou het hebben gekregen van een hooggeplaatste medewerker van toenmalig aanklaagster Carla del Ponte, die zich persoonlijk met snuffelactiviteiten had beziggehouden. Aldus Domagoj.
Nou iets leuks. Florence Hartmann, de perscheffin van Carla, heeft inmiddels verklaard dat de VS, Engeland en Frankrijk de aanhouding van Karadzic herhaaldelijk hebben voorkomen. "De ene keer lag Chirac dwars en de andere keer zag Clinton het weer niet zitten". Aldus Florence. En die kan het weten.
Florence: "Nu Karadzic eindelijk is gearresteerd kan hij heel veel vertellen over de geheime afspraken. Ook die tot de val van Srbrenica hebben geleid. Dat is een groot risico voor de westerse geallieerden. Want tot nu toe zijn er geen doorslaggevende bewijzen dat de westerse landen Srbrenica aan de Serven hebben overgedragen ten faveure van het vredesproces".
En: "Toen Munibabic, de chef van de Bosnische geheimedienst, Karadzic op het spoor kwam, zorgde de internationale toezichthouder Ashdown ervoor dat ie werd ontslagen".
Dat kan nog effe lekker worden als het proces tegen Karadzic van start gaat. Tenzij hij op een onbewaakt ogenblik verkeerde medicijnen slikt. Stay tuned.
dinsdag 19 augustus 2008
Gaan we weer. Gisteren een eenvoudig bericht in een landelijk dagvod: Een hoofdinspecteur van politie uit de Belgische metropool Lier is met onmiddellijke ingang geschorst. De vetklep zou met een meisje van 13 hebben gehopst. En geheel volgens de daarvoor geldende normen word je dan op non-actief gezet. Vinden wij ook helemaal hoempa, maar u weet waar we heen willen. Juist. Waarom zijn bijvoorbeeld de grafelijke gebroeders Lippens, respectievelijk burgemeester van Knokke sinds 1830 en de hoogste baas van de megalomane grossbank Fortis, zelfs niet eens ondervraagd door snuffelsnorren naar aanleiding van toch een flinke bult X-verklaringen over hopsgedrag in extremis. Laat staan vriendelijk verzocht om in ieder geval tijdelijk op te sodemieteren. En om eens de hand in eigen borstgebied te steken: hoe is het in godskristusnaam mogelijk, dat sikkeretaris generaal van Justitie Demmink gewoon elke dag zijn dure reet op zijn dure dienstfauteuil kan laten zakken na het Van der Plas-rapport van hebikudaar over de leveranties van Turks kinderfruit. Niks non-actief. Niks diepgaand onderzoek. Prima hoor, dat je als Kamerlid en ex-crimefighter de hele mainstream-fanfare laat aanrukken om te vertellen dat je het kinderhopstoerisme wil gaan aanpakken. Maar how about je eigen secretaris-generaal? Hm, Fred? Doen we daar ook nog eens wat aan? Na het reces of zo. Bij voorbaat. Stay tuned.
vrijdag 15 augustus 2008
Niet zo lang geleden vroeg de Turkse academicus Fetullah Gulen een groene kaart aan in het land van de onbegrensde mogelijkheden, waar hij al sinds 1998 verbleef. Werd Fetullah geweigerd. Op grond van de duistere activiteiten van zijn stichtingen, koranscholen en bedrijven in leuke landen als Oezbekistan, Azerbeidjan, Kazakstan en ... Kyrgizie, waar ook Turks wordt gesproken of een analoog koeterwaals. De zeer gevulde Fetullah ontplooide die activiteiten via de naar hem genoemde mohammedaanse beweging en zijn indrukwekkende tentakels binnen onderwijsinstellingen, vakbonden en media. Daar gaat natuurlijk nogal wat poen in zitten en om nou alles uit eigen zak te betalen gaat wat ver. Dus zocht en kreeg hij financiele steun bij andere rijke jongens en meisjes in Turkije, Saoedi-Arabie, Iran en volgens het Amerikaanse OM naar alle waarschijnlijkheid ook bij de CIA. Daarmee traden de OM-beffen in de voetsporen van hun Turkse collega's, die Gulen beschuldigen van anti-seculiere manipulaties, en de snorders van de Russische geheimedienst.
Merkwaardig dat de CIA een Turkse fundamentalist een financieel kontje geeft en in Afghanistan en Iran alle baarden wil millimeteren? Niet echt. Het gaat om de olie en gas van Centraal Azie. En daar moet met alle middelen de invloed van die kutrussen en die kutchinezen worden teruggedrongen. Desnoods met hulp van Fetullah Gulen. Het is dus geen mirakel dat een aantal Amerikaanse prominenten de aanvraag van zijn groene kaart ondersteunde. Onder wie oud CIA-snuffelaar George Fidas, de vroegere Amerikaanse ambassadeur in Turkije Morton Abramovitz en de voormalige onderdirecteur van de CIA Graham Fuller. En wel wel, laat diezelfde Graham nou deel uitmaken van Sibel Edmonds' sterrengalerij (1). Een galerij vol stinkend rijke luitjes die betrokken waren en zijn bij de internationale handel in nucleaire, hallucinaire, en chemo-biologische rotzooi en het witwassen van de opbrengsten. Geen vierderangetjes als Holleeder of Paja, maar de echte jongens.
Een andere leuke lidmaat van Sibel's galerij is ene Enver Yusuf Turani. Net als Gulen sinds 1998 woonachtig in de VS. In 2004 werd Enver op Capitol Hill onder toeziend oog van Bush en Gulen verheven tot premier van een nieuwe natie, die sindsdien alleen is erkend door de VS: Oost-Turkestan. Oftewel de Chinese provincie Xinjiang, waar Paul Rosenluller onlangs de daar thuishorende Oeigoeren ... maar dat weet u al. Wat daar nog meer thuishoort? De Eastern Turkestan Islamic Movement. Door de VN gebrandmerkt als een terroristische organisatie. Gestiekt en ondersteund door de directeur van het Flying Circus en de Taliban. Plus de heren Gulen en Turani en hun vrienden bij de CIA. Kan u het nog volgen? En maar zeiken over Tibet. Maar weet zo'n Van Muiswinkel veel.
(1) Zie voor meer achtergronden hierover de informatie van onze zoekmachine, speciaal de artikeltjes cryptisch (2) en (3)
vrijdag 15 augustus 2008
De Wraak van Jonkheer De Brauw komt zo wel heel erg letterlijk uit. Wijnand Duijvendak is gisteravond uit de Tweede kamer gestapt na een wervelwind aan beschadigende media-artikelen naar aanleiding van het persbericht dat hij recent naar buiten bracht om zijn nieuwe boek te promoten. Maar wat een hypocrisy! Toen De Wraak haar buit publiceerde in de Bluf! schreven alle grote media hierover en spraken er schande over dat er op het ministerie van Economische Zaken vergaande plannen werden uitgewerkt om Nederland te voorzien van een flink aantal kernenergiecentrales, terwijl tegelijkertijd iedereen in slaap werd gehouden met een "een brede maatschappelijke discussie". Vrijwel geen woord over 't zogenoemde "criminele" karakter van die inbeslagname.
Dat vandaag iedereeen, inclusief Duijvendak en GroenLinks, aan het roepen is dat je bij alle acties binnen de wet moet blijven is een lachertje. Elke journalist die een pak papier weigert aan te nemen omdat een bron dat wederrechterlijk van zijn werkplek heeft meegenomen is geen knip voor zijn neus waard. Een heel erg groot gedeelte van zeer maatschappelijk belangwekkende zaken is naar buiten gekomen omdat mensen uit de school klappen, of daarmee als klokkenluider - inclusief "veilig gesteld" bewijsmateriaal - naar buiten komt.
De meeste zogenaamde onthullingen zijn een "opgewarmde Siebelt-prak", en Joost de Haas van de Telegraaf (we hoorden net tot ons genoegen dat daar een heel stel mensen uitgegooid gaan worden om de zoveelste reorganisatie door te voeren ter meerdere eer en gloria van de aandeelhouders) moet helemaal zijn mond houden want hij doet niet anders dan datgene waar hij anderen van beschuldigt.
donderdag 14 augustus 2008
Tegelijkertijd met de komst van supervisor John MacCain arriveerde bij Freedom House ook een nieuwe directeur: James Woolsey. Geen onbekende in onze kolommen. Oud baasje van de CIA. En die verscheen niet voor niks ten tonele. Want Freedom House en MSCF konden de Kyrgizische president Akayev pamperen tot het pak leeg was, hij begon steeds meer te eikelen over de Amerikaanse vliegbasis op zijn grondgebied. En AWACS-vliegtuigen kwamen er niet in. Daar zou hij in Schinveld de handen voor op elkaar krijgen, maar in Washington waren de druiven zuur. Kwam nog bij dat vriend Akayev minder vriendelijke maatregelen nam tegen de mohammedaanse scherpslijpers van de Hizb-ut-Tahrir. Een club die zijn geloofsgenoten in Tsjetsjenie met raad en daad ondersteunde. En daarvoor gefinancierd werd door Freedom House. Dus ook een beetje door ons, via de giftshop van Bilderbert Koenders. Allemaal geo-polletiek. Hebben wij geen verstand van.
Hoe dan ook Akayev werd een pain in the ass. Hij moest dus als het effe kon de berm in. Met vereende krachten werden in 2005 vrije, zij het nogal slordig verlopende verkiezingen uit de grond gewrongen. Mede dankzij het door MacCain en Woolsey opgezette Independent Printing House, dat al het verkiezingsdrukwerk verzorgde. En wat denk je? Plotseling ontbloeide daar de Tulpen Revolutie. In navolging van de Oranje in Oekraine en de Rozen in Georgie. Net de Keukenhof, maar dan anders. Akayev nam de kuierlatten naar een dacha in de buurt van Moskou. Dus, zou je dan denken als eenvoudige boerenleut, hieperdepiep voor Kyrgizie. Free at last. Ja doei. Er kwamen een stel ouwe commies aan het roer, die van democratie net zoveel kaas hadden gegeten als een kameel van vanilleijs. Maar ze waren voor de oorlog in Irak en de vliegbasis mocht blijven. Dus iedereen helemaal blij. Inclusief Bilderbert en ... Mabel, prinses Marmot op de erwt. Want haar Open Society Institute had ook een flink partijtje meegetoeterd in het Freedom House concert. Echte VOC-ers. Waar wat te scharrelen en te etteren valt ten behoeve van onze geldbuidel daar zijn we bij. Stay tuned.
woensdag 13 augustus 2008
Zo dat is lekker. Volgens de Bredase officier van justitie Koopmans is de olieboer Shell "een veelpleger en draaideurcrimineel". En hij eiste vervolgens 35 duizend euro boete wegens een aantal ernstige milieu-misdaden van Shell Moerdijk. Zo ontsnapte er een gigantische gifwolk van 5300 kilo etheenoxide op 31 maart 2004 ("herinnert u zich deze nog?") zonder dat Shell dit aan de autoriteiten had gemeld. Een grote schande dus en de boete die daar nu voor gevraagd wordt is natuurlijk eigenlijk een lachertje. Maar dat we nu Shell "veelpleger" en "draaideurcrimineel" - Shell is namelijk in 2003 en 2006 ook al betrapt op dergelijk crimineel gedrag - kunnen noemen met een verwijzing naar de Telegraaf van vandaag is weer mooi meegenomen, toch?
dinsdag 12 augustus 2008
Al snorkelend door de internetzee bump je nog wel eens tegen wat vuiligheid aan. Zo kwamen we erachter dat de nationale giftshop van minister Koenders, aka Bilderbert, jaarlijks wat poen overmaakt naar Freedom House. Een Amerikaans instituut dat in de gaten zegt te houden hoe het met de democratie gesteld is in landen die je niet zo gauw in je vakantieplanning zal opnemen. Nou is Bilderbert een minister zonder portefullie, dus het gaat niet om al te grote bedragen. Maar zo'n tonnetje per jaar aan een NGO die wiemelt van de rechtse ballen en innige contacten onderhoudt met de CIA en het State Department vinden wij - hopelijk met instemming van de rechtbank in Den Bosch - een tonnetje teveel.
Wat doet dat Freedom House eigenlijk? Nou, het ondersteunt bijvoorbeeld al jaren de Media Support Center Foundation (MSCF), die tussen 2003 en zeg maar tot eergisteren werd gesupervisord door John MacCain. Ja die. Zijn Foundation ondersteunt de vrije pers in moeilijke landen. Nou zitten wij toevallig door frequente bezoeken van de deurwaarder ook heul erg krap. En wat het vrije woord betreft leven wij in een steeds moeilijker land. Maar we geloven niet dat wij in aanmerking komen voor een subsidie van suikeroom MacCain. Nee, die zoekt een land uit als pakembeet Kyrgizie. Lekker dicht tegen West-China aan, waar recentelijk Paul Rosenluller nog rondwaarde om te kijken of de Oeigoeren nog een beetje lekker in hun vel zaten met al die nieuwe Han-buurtjes om zich heen. Nadat de salongroene Paulus aan zijn stutten had getrokken werden aan de grens ineens zestien Chinese politieagenten opgeblazen. Maar voor zover we konden waarnemen was er geen oorzakelijk verband.
Hoe dit ook zij, in allerlei kritische artikelen over de aanwezigheid van Freedom House en MacCain's MSCF in Kyrgizie kwam naar voren, dat ze daar met een wel zeer merkwaardige meccanodoos aan de democratie zaten te sleutelen. De nou niet als topdemocraat bekend staande Akayev werd door MacCain en zijn makkers namelijk zwaar gepamperd. Moest ook wel, want er was in Kyrgizie een Amerikaanse luchtmachtbasis gevestigd in verband met de pogingen om het aanpalende Afghanistan plat te democratiseren. En een navenant deel van de poppy-oogst veilig over te brengen naar Turkije. Bovendien zitten er in de wijde omgeving interessante wannahaves in de grond. En om derwille van het smeer likt de kat zijn jongeheer. Hoe dat verder afliep? Lees de volgende aflevering. Stay tuned.
donderdag 7 augustus 2008
Nu GroenLinks-kamerlid Wijnand Duivendak toegeeft een van de mensen te zijn geweest die in 1985 inbrak bij het Ministerie van Economische Zaken in Den Haag, staat die actie opeens weer volop in de belangstelling. Maar waar ging het ook al weer over? Bekijk de in de nacht van 20 op 21 juni 1985 uit het ministerie van Economische Zaken op de afdeling van 't Directoraat-Generaal voor Energie gejatte documenten (zes postzakken papier, zakken vol dossiers, brieven, notulen, notities, agenda's, etc.) door de actiegroep "De Wraak van Jhr. Mr. De Brauw" & huiver...
donderdag 7 augustus 2008
Ook toevallig. We hadden het net nog over hem. Mohammad Sacirbey. De ouwe scharrel van Mabel Wippe Smit en ex-vertegenwoordiger van de Bosnische muslims bij de VN. Werd voor de microfoon gesleurd naar aanleiding van Karadzic's uitlatingen over zijn deal met Richard Holbrooke. En wat zegt ie? Allereerst dat ie in de zomer van 1996 inderdaad al van de deal afwist. Had ie gehoord van Robert Frowick, de Amerikaanse ambassadeur in Bosnie en toezichthouder op de toenmalige verkiezingen daar. Nou, da's toch heel leuk. Maar Mohammad kon het blijkbaar nog leuker maken. Volgens hem hadden de Amerikanen en de Servische leiders namelijk in 1995 ook al eens een gezellige deal gesloten. En daar waren niet alleen Richard Holbrooke, Milosevic, Mladic en Karadzic bij betrokken, maar ook de Zweedse EU-onderhandelaar Carl Bildt, het Franse hoofd van de VN-strijdkrachten in Bosnie Bernhard Jean Vieh en het hoofd van de civiele VN-missie Yasushi Akashi. In wezen kwamen deze heren overeen dat de Serven de enclaves Srbrenica, Zepa en Zorazda mochten overnemen. Moesten natuurlijk nog wel de Bosnische muslims accoord gaan. En verdulleme Venantius, die lagen dwars.
Al dat geheime gedreutel had volgens de Marmotliefhebber te maken met de geheime onderhandelingen over een vrede, die later dat jaar in Dayton en Parijs zijn beslag kreeg. Volgens hem hadden de Nederlanders geen flauwe notie van wat zich achter de slivovitsch afspeelde. Hoezo? Was het toen al uit met Mabel? Of vertelde Mo haar niet alles tussen de lakens? Hoe dit zij, in de visie van vriend Sacirbey stonden daarom op het uur U de Nederlandse blauwhelmen met lichte spuitjes tegenover het zware materieel van meneer Mladic en keek meneer Vieh de andere kant uit. Ondanks een ferm telefoontje van Joris Voorhoeve naar Brussel. Resultaat 8000 dooien en Nederland stond voor lul. Dat was in juli 1995. Een paar maanden later werd de koehandel in Dayton succesvol afgesloten. Kan je een prinses vragen of ze zich misschien nog wat herinnert uit die tijd? Zal wel niet.
woensdag 6 augustus 2008
Michael Shipster. Ooit van gehoord? Was een Britse snuffeltopper bij MI 6. Hij werd een paar maanden voor de inval van de Bush-Blair combine in Irak naar Jordanie gestuurd. Om in het diepste geheim te ouwenelen met het hoofd van Saddammeke's speurneuzenbrigade, Tahir Jalil Habbush al-Tikriti. En waar kwam die Tahir mee aanzetten? Dat snorremans zijn nucleaire en biochemische troep al jaren geleden met de vuilnisman had meegegeven. Maar hij had die ingrijpende activiteit niet via de minaretten uitgetoeterd om de Iraanse baarden niet wijzer te maken dan ze al waren. Shipster maakte van zijn babbels met Habbush een alleraardigst rapport en dat werd door Londen in vliegende fart naar Washington overgekabeld. Daar hadden ze weinig waardering voor Shipster's proefschrift en ze gooiden het achteloos bij de rest van de negatieve Dooie Zeerollen die al over Saddammeke's massaverneukingswapens waren binnengekomen. Bush & Co. wilde oorlog en wat er ook door experts werd uitgebraakt, Saddammeke moest die klotewapens ergens hebben verborgen. Voldoende reden dus om hem te lijf te gaan. Oud verhaal. Nieuw is dat vriend Habbush op instigatie van de CIA in 2003 een geantedateerde brief produceerde. Die zou hij in juli 2001 geschreven hebben aan snorremans. Daarin stond dat Mohammed Atta, de topacrobaat van Osama's Flying Circus, in Irak training had ontvangen voor hij zijn koningsnummer op Manhattan vertoonde. Als er dan geen massaverneukingswapens waren, dan was er toch in ieder geval een verbinding tussen Saddam en Osama. Dus toch een goeie reden om Irak binnen te vallen. Bush moet goed geluisterd hebben naar de spannende verhalen van zijn opa uit die goeie ouwe Nazi-tijd. Want opa's gabber Adolf haalde dergelijke teringgeintjes ook al uit om zijn Lebensraum te vergroten.
De gegevens uit dit artikel zijn trouwens afkomstig uit "The way of the world", een nieuw boek van de zeer serieus te nemen onderzoekjournalist Ron Suskind. Het wachten is nu op een Nederlandse vlooikous die eindelijk eens uitvogelt wat Jan Peter Klootviool indertijd heeft bewogen om ons medeplichtig te maken aan een door onze NAVO-vrienden op valse gronden begonnen oorlog. En niet te vergeten de daarop volgende oorlogsmisdaden. Anyone?
dinsdag 5 augustus 2008
Is dat effe nieuws. Zooooo. Nederland heeft een beeldje van 8,5 centimeter teruggegeven aan Egypte. Dateerde uit pakembeet dertien eeuwen voor Jezus zijn entree maakte. Dus dat is aardig oud. Was in 1985 opgegraven in Saqqara door een Brits/Nederlandse expeditie van historiegrutters en niet veel later gestolen en doorverkocht. Oh toeval, graait een niet bij naam en toenaam genoemde Nederlandse ondernemer vorig jaar door wat ouwe rommel in Brussel en wat koopt ie daar voor een prik? Juist, dat antieke Egyptische beeldje. En het is net Kunst of Kitsch. Je wilt toch weten of het nep is en zo niet hoeveul het dan waard is. Dus die niet bij naam en toenaam genoemde Nederlandse ondernemer vervoegt zich in Leie om zijn aanwinst door een expert te laten bekijken. Nou, die zag het meteen. Hij had het bij wijze van spreken zelf opgegraven, want hij was erbij in Saqqara. En "dus" adviseerde hij de niet bij naam en toenaam genoemde Nederlandse ondernemer om het beeldje aan Egypte terug te geven. Roerend. Egypte werd en wordt totaal gestript van zijn oudheden en wij geven een klein kutbeeldje terug. De hele Nijldelta in rep en roer. Moebarak roept een nationale feestdag uit. En de niet nader genoemde Nederlandse ondernemer en de Leidse expert worden benoemd tot ridder in de orde van Ramses II.
Overigens, toch een kleine winst als je deze gebeurtenis vergelijkt met de inhoud van het artikel "De vloek van Saqqara" uit maart 2006 (1). Ook daar is sprake van een gejat beeldje, een niet bij naam en toenaam genoemde Nederlandse ondernemer en de Leidse expert, Maarten Raven. Maar voor zover wij weten is dat beeldje niet teruggegaan naar Egypte. Was misschien effe duurder.
Ja wie is daar? De deurwaarder? Nee toch. Alweer?
(1) Zie de site van de Morgenster
maandag 4 augustus 2008
Er was effies sprake van dat slager Blackwater uit North Carolina zijn filiaal in Baghdad moest sluiten. Vanwege het abusievelijk afslachten van zeventien Iraakse burgers. Maar waar gehakt wordt vallen beensplinters, dus mocht de zaak gelukkig toch nog een jaartje open blijven. En wie dan leeft wie dan zorgt zou je zo zeggen.
Maar de bedrijfsleiding dacht daar kennelijk toch wat minder lichtzinnig over. Stel je voor dat Baghdad volgend jaar toch wegvalt en het geplande invalletje in Iran onverhoopt niet doorgaat. Dan rinkelt de kassa ineens wat minder uitbundig. En aandeelhouders zijn tegenswoordig toch al zo schichtig. Dus waarvan gaf de directie een paar dagen geleden met blijdschap kennis? De slagerij opende een nieuwe bedrijfstak: een particuliere inlichtingendienst. Mogelijk om de CIA, de Feds en alle andere overheidsclubs op snuffelgebied te kunnen assisteren bij nauwelijks denkbare gevallen, waarbij de wet wat al te ver wordt overtreden. Maar vooral om buitenlandse regeringen en grote internationale bedrijven bij te staan.
Er zijn misschien lezers, die denken: Ja, en? Wat motten we daarmee? Ver van ons bed show. Wazzut maar waar. Onlangs vernamen wij namelijk vanuit serieus te nemen bronnen dat ook in Nederland de nodige piepwerkzaamheden worden uitbesteed aan particuliere ondernemingen, die zich sterk maken op het gebied van beveiliging en ordebeheersing. En dat gestaald kader van dergelijke ondernemingen af en toe wordt bijgeschoold in een land waar keppeltjes gemeengoed zijn. Spannend? Echt wel. Komen we zeker op terug. Maar eerst even juridisch advies inwinnen. Want voor je het weet sta je in Den Bosch weer voor de kadi. Of krijg je iemand aan de deur.
zondag 3 augustus 2008
En maar door blijven zeiken over Tibet. Van Brad Pitt tot Paul Rosenluller. Maar heeft u de laatste decennia nog iets gehoord over de rechten van de Papua's? Nee, wij ook niet. Dus als die ouwe rijksgenoten goochem zijn dan gooien ze hun peniskokers en hun speren in het schuurtje, knippen zich kaal, trekken een tochtige jurk aan, gaan op tenenslippers lopen, bidden zich een ongeluk en sturen een stel geloofsgenoten onder leiding van een specsaver in ballingschap naar Vanuatu of Tongo. Die moet dan lieflijk glimlachend de wereld door struinen om te wijzen op de rechten van Papua Nieuw Guinea. Vooral bij de VN en de VS. Desnoods stiekem gaan hokken met Paula Dobriansky en die met Stockholm laten bellen of ie geen Nobelprijs kan krijgen. Dan contact zoeken met luitjes als prins Willem Alexander van Oranje Nassau en Zuid-Mozambique, Erica Bommetje, Anton Ushimata en meer van die subsidietrekkers om ze te bewegen Indonesie de Olympische Spelen te laten organiseren. Als dat dan voor mekaar is gewoon zeven jaar wachten en geheid dat je dan op Oudejaarsdag wel een geweldige cabaretier als Eric van Muiswinkel bereid zal vinden om zich in de strijd te werpen voor jouw vertrapte rechten en die vuile bamikluivers uit Djakarta eens een lesje te leren. Gevolgd door een bezoekje aan Bea Bilderberg, Sajan Sarkozy en/of George W., aka mr. Human Rights. Kijk, zo moet je dat doen. Appeltje eitje. Volgende week: Free Molukken.
vrijdag 1 augustus 2008
Uit de veelal verbrande mensenresten die door Britse bromsnorren zijn aangetroffen in de onderaardse strafruimtes onder het lieflijke kindertehuis Haut de la Garenne op Jersey valt op te maken dat ze in ieder geval van vijf kinderen afkomstig zijn. In de leeftijdsklasse vier tot 11. Wanneer ze precies de open haard zijn ingegaan valt wat minder makkelijk vast te stellen. Eind jaren zestig, beginjaren zeventig. En dat is tegelijkertijd het probleem van het in elkaar flansen van een aanklacht wegens moord. Want CSI is heul interessant, maar de werkelijkheid zit anders in mekaar. Eigenlijk valt het nog mee, dat dankzij de bijna honderd verklaringen van vroegere slachtoffers een drietal ex-functionarissen van het tehuis in staat van beschuldiging is gesteld. Meer zal het waarschijnlijk ook niet worden, gezien de gebruikelijke gang van zaken bij dit soort misdaden.
Over de link met de portrettengalerij van de notoire Zandvoortse kinderkruiper Gerrie Ulrich is verder niks meer vernomen (1). Buiten dan berichten uit de Belgische samenleving dat de bewuste CD-roms die de groep Morkhoven ooit naar koning Albert heeft gezonden, vakkundig in het Belgische justitiele circuit zoek zijn geraakt. Maar daar kijkt zelfs een blindegeleidenhond niet meer van op. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 70 dd. 15 juli jl.
vrijdag 1 augustus 2008
Wij kiezen heel vaak de zijde van de onderhond. Ligt in onze aard. Neem bijvoorbeeld Radovan Karadzic. Geen aardige gozer. Heeft emmers bloed aan zijn handen. Maar wie waren indertijd zijn tegenstanders? De muslimleiders Izetbegovic en diens VN-afgevaardigde Sacirbey, Mabel Wippe Smit (verloofde van Sacirbey) en ... de elite van Osama bin Laden's strijdkrachten, met Amerikaanse wapens, militaire instructeurs en de hartelijke groeten van prez. Clinton. En gek die hebben geen bloed aan hun handen. Dat waren de goeien. Kregen later wel ruzie. Maar dat was later. Wat zich in Bosnie vooral op diplomatiek niveau werkelijk heeft afgespeeld zullen we deze eeuw waarschijnlijk niet te weten komen. Maar het is geen wonder dat Karadzic bang is voor zijn hachie. Per slot is Milosevic ook gezelfmoord in Scheveningen. Of mogen we dat op grond van privacy-richtsnoeren niet zeggen? Nou vooruit: per slot is Milosevic ook heul eigenaardig aan zijn eind gekomen in Scheveningen.
Ook leuk: de hele mainstream meute gisteren achter de muziek aan. Prez. Clinton's Balkanonderhandelaar Richard Holbrooke zou in 1996 een afspraak met meneer Karadzic hebben gemaakt. Radovan zou niet vervolgd worden door de Haagse beffen als ie zich zou terugtrekken uit het polletieke leven van Bosnie. Een hele klodder mosterd na de bajesprak. Want wat meldden wij vorige week donderdag? Juist. En wat gebeurde er toen Karadzic daarover iets te berde bracht? Hij moest zijn bek houden. En meteen meneer Lolbroek voor de camera om te roepen dat het niet waar was. Kijk, en daarom kiezen wij voor de onderhond. Zelfs in dit geval. Justice helemaal prima, maar wel for all.
dinsdag 29 juli 2008
Van een lezer die ons al eerder tipte over verrassende gebeurtenissen binnen de Terra Vitalis-krater vernamen we weer een paar alleraardigste dingen. Zo schreef hij eerder deze week dat de driftig vuur spuwende yin en yangclub dit jaar een flink meloenenbedrag aan kredieten moet aflossen. En dat die verplichting naar alle waarschijnlijkheid zal moeten worden afgedekt door de opbrengsten van een tussenkap in Costa Rica. Lekker voor de investeerders, die overigens bij inschrijving al ruim veertig procent zien opgaan aan organisatie- en kapkosten. En dan is er buiten deze kredietproblematiek ook nog de liquiditeitsellende waarover wij vorige week maandag al repten. De groot-aandeelhouders schieten wel te hulp? Dacht onze informant even niet.
Onderhand boren dezelfde jongens die Terra Vitalis zo langzamerhand veranderen in een Terrara Vitalis via de firma Happy4us in Beverwijk weer nieuwe klantjes met een financiele overdosis aan. Deze ja-knikker is ook al behangen met yin en yang-tekens en voorzien van een echte Happypappa, Marc van Bakel (1). Voornoemde klantjes kunnen bij Happy4us kredietjes krijgen en daarmee dan bijvoorbeeld participeren in de aankoop van stukjes grond in Nederland die ooit door het stijgen van de zeespiegel of andere onvoorziene omstandigheden plotseling interessant worden om er een pak huizen, een handje fabrieken of een moderne versie van de Ark van Noach neer te pleuren. Redelijk speculatief? Ja, maar waarom zou je geen mazzel hebben?
1. Zie ook Octopussy 369 van 28 maart jl.
maandag 28 juli 2008
En wij vorige week grappig doen over een artikeltje van ene Philip Anderson. Die malloot van Family Security Matters, die Bush tot keizer van de VS cq. de wereld wilde verheffen. For life. Dus over een paar maanden geen halve zwarte of een ouwe con aan het bewind, maar gewoon Bush tot ie omvalt. Normaliter ondenkbaar, maar er is een gaatje. Want mocht bijvoorbeeld wegens enorm succes aan de overkant van de plas toch een tweede voorstelling van Osama's Flying Circus worden gearrangeerd in het op dat moment door een beurskrach geplaagde land, dan wordt de staat van beleg afgekondigd. En net als bij de gebeurtenissen op 9/11 wordt Bush dan van het plaatsje Hot naar het gehucht Her gesleept tot ie veilig op de stoep van Warren Buffett kan worden gedropt. En Cheney verdwijnt in zijn eigen bunkercomplex om de Continuity of Government te garanderen. Dan volgen massale arrestaties onder potentiele, bij voorkeur Democratische oproerkraaiers. Hoeven ze niet al te lang naar te zoeken, want als je de verhalen mag geloven staan er bij de NSA zo'n 8 meloen Amerikanen keurig geregistreerd als staatsgevaarlijk. Dankzij Main Core. Een database die in de jaren tachtig in elkaar is gefrutseld onder leiding van Pappa Bush en ouwe getrouwen als Dick Cheney en Donald Rumsfeld. Met gebruikmaking van het toen revolutionaire tracking system PROMIS, gestolen van de firma Inslaw (1). En zeg niet dat het niet kan als de boel rond Wall Street al dan niet letterlijk in elkaar pleurt. Vraag is overigens wat er dan hier gebeurt. Want als daar de hele zooi in elkaar plettert houden we het hier ook niet droog.
Stuurt Balkie dan ook allerlei lieden de straat op om al serving en protecting de oproerkraaiers of orthodoxe baarden met een klop op de deur te verrassen? Kan. En ze hoeven daar niet lang naar te zoeken, want in Den Haag wordt ook al jaren gebruikgemaakt van PROMIS en wat het afluisteren van telefoons betreft zijn we wereldkampioen. Gegevens vernietigen? Haaaaahahahahahah. Bent u blond? Of je in die situatie mag blijven schrijven wat je wilt? Haaaaaaahahahah. Nee natuurlijk niet. En we weten niet of u het in de smiezen heeft, maar aan die vrijheid wordt nu al stevig getornd. Vooral op het net. Maine tekel.
1. Zie daarvoor bijvoorbeeld het artikel De Bank, aflevering 2 op de site van De Morgenster of Kleintje Muurkrant nummer 333.
vrijdag 25 juli 2008
Wij weten niet of u het gemerkt heeft maar recentelijk hebben wij een proces verloren op grond van de privacy-wetgeving. Een volstrekt novum in het wereldje van de journalistiek, maar niemand schijnt zich daar erg druk te maken. Vooral niet over de principiele kant van de zaak. Die overigens diende in Den Bosch. Door de uitspraak waren wij genoodzaakt een groot aantal artikelen over Terra Vitalis uit onze voorrraad te schrappen. Een onderneming die zoals u weet met een wat rommelige leiding groene investeerders blij probeert te maken met winst uit teakhout in Costa Rica. Die club staat onder toezicht van professor Harrie van Mens. En hoe, want hij is ook nog commissaris. Harrie is een hoogleraar in belastingrecht en ... (waarnemend) raadsheer oftewel rechter in Den Bosch. Mogen we daaruit enige conclusie trekken? Nee. Maar God hoort ons brommen.
donderdag 24 juli 2008
Er zwerft een deal rond op het internet. Een document dat in 1996 zou zijn ondertekend door de van oorlogsmisdaden beschuldigde Bosnisch-Servische leider Radovan Karadzic en Clinton's Balkan-onderhandelaar Richard Holbrooke. Daarin staat dat vriend Radovan niet zou worden uitgeleverd aan de internationale beffen in Den Haag als hij zich zou terugtrekken uit het polletieke leven van zijn land. Als extra bonus zou hij dan ook nog zes tonnetjes dollar ontvangen. Niet slecht, want de dollar stelde in die dagen nog best wat voor.
Het bewuste document is al in september vorig jaar op het net gepleurd door ene Domegoj Margetic. Een Kroatische web-journalist die vorig jaar al eens drie maanden nor en tienduizend europese flappen voor zijn ballen heeft gehad, omdat ie in 2005 geheime getuigenissen uit een proces tegen een Kroatische generaal op straat had gemieterd. En vervolgens door zijn regering ernstig de bek werd gesnoerd. Maar dat gebeurt niet alleen in het o zo democratische Kroatie.
Hoe dit ook zij, ex-politici uit de Bosnisch-Servische hoek erkennen dat de deal tussen Karadzic en Holbrooke wel degelijk is gesloten. Holbrooke, de gesprekspartner van de Bosnische muslimleiders en de tegenwoordig als prinses rondstruinende Mabel Wippe Smit aan de vooravond van de NAVO-aanval op Servische burgerdoelen, ontkent (1). Zou je het zelluf wezen.
(1). Zie hiervoor de serie "Mabeltje" en dan vooral aflevering 10.
woensdag 23 juli 2008
Zo. Iedereen blij. Die Karadzic zit achter het gaas. Nou die Mladic nog en we kunnen aan de oliebollen. De horeca in Scheveningen kan voorlopig weer effies vooruit. Net als het personeel van het Vredespaleis. Want die processen gaan natuurlijk wel een paar jaar duren. En dan zijn we er nog niet. Er wordt namelijk ook nog gezocht naar George Bushic, Dick Cheneyc en Tony Blairovic. Die moeten voor de internationale kadi's verschijnen wegens oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en etnische zuiveringen in Irak. Plus nog wat bloederige wissewasjes in Afghanistan. Verder staan er op dit terrein nog wat rekeningen open van de heer Henry Kissingeric, die ooit de deur bij Pinochetovic openzette om een deel van zijn volk uit te moorden. Datzelfde kunstje flikte Henry in Indonesie, waar generaal Soehartovic 200.000 Oost-Timorezen over de kling mocht jagen. Zonder overigens ooit in Den Haag te hoeven verschijnen. Samen met president Nixonic wordt Kissingeric verder nog verantwoordelijk gehouden voor oorlogsmisdaden in Vietnam en Cambodja. Wij roepen onze hijgende collega's bij de deuren van de Scheveningse nor op om even aan de autoriteiten te gaan vragen of die dossiers misschien per ongeluk in de shredder zijn verdwenen. O, en informeer dan meteen ook nog even naar de zaak Olmertic en diens etnische zuiveringen en moordpartijen in God's own country. Want justice for all nietwaar?
dinsdag 22 juli 2008
Sodemieter op Paula. Dat was de laatste zin van aflevering 5 op 2 mei jl. En verdomd, wij kregen daarna heel langzaam het gevoel dat mevrouw Dobriansky naar ons geluisterd had. Geen gezeik meer in Tibet. Bij de Friedrich Naumannstiftung zitten ze te klaverjassen en Pappa Lama bereidt zich voor op een eigen tour langs allerlei Franse tempels ten tijde van de Olympische Spelen. Maar wat gebeurt er? Staat er ineens in een Amerikaans vod een artikel van ene Philip Atkinson. Daarin pleit hij voor het aanblijven van de door de verworden democratie zwaar gedwarsboomde prez George W. Bush, als diens tweede termijn er eindelijk op zit. Erger nog, Philip wil hem tot president voor het leven laten benoemen en vergelijkt de grootste miskleun ooit met de Romeinse voortrekkers Julius Caesar en Augustus. Georginus de Grote, de veroveraar van Irak, die het gezonde verstand heeft teruggebracht in het Congres, het Hooggerechtshof zo kundig heeft gesaneerd en als enige in staat is om de mensheid te redden.
Nou denk je dat die cuckoo Atkinson inmiddels is opgeborgen. Forget it. Hij hoort namelijk thuis bij een machtig conservatief denkclubje, de Family Security Matters. En dat vormt weer de voorhoede van het Center for Security Policy. En wie dienen bij dat Center als Securityfluisteraars? Wat dacht je van Dick Cheney? Of de ouwe Iran-Contraboy Elliott Abrams? Of Paula Dobriansky? Ja, daar heb je haar weer. Onze Paula. De top-democrate. De Lama-pusher. Nu komt dus de aap uit de oranje jurk. Paula en haar club willen Bush verheffen tot de absolute wereldleider. Met Pappa als zijn profeet in Lhasa. En Paul Rosenmöller als reizende discipel in China. Nou heb je van die Obama misschien niet veel te verwachten. Maar je zal toch tot in lengte van dagen worden opgescheept met zo'n zootje malloten. Je zou ter plekke nog Buddhist worden. Stay tuned.
maandag 21 juli 2008
Afgelopen zaterdag meldde het grootste dagvod van Nederland dat het bij ons tot voor kort zo populaire groen groen groen groen knollenknollenfonds Terra Vitalis aan de rand van de afgrond stond. De boekhouding zou wiemelen van de onduidelijke postjes, waaronder een hele stoet reizen die nooit zijn gemaakt. Verder heeft oom Fiscus beslag gelegd op de roerende zaken van de groenzoetersclub om een schuld van een kleine 670.000 flappen recht te trekken. O en hee, btw, de jaarrekeningen van 2004, 2005 en 2006 waren begin vorige maand ook nog niet vastgesteld. Da's een beetje laat. En als de met elkaar rollebollende aandeelhouders niet als de sodemieterij een paar ton in de kas storten dondert heel Terra Vitalis om met het geluid van Christian Albert's bolide. Als die tenminste nog in zijn kuipje mag plaatsnemen. Maar de belangen van de groene investeerders in Costaricaans teakhout zijn natuurlijk gewaarborgd. Sure.
Nou is het gezien een recente gerechtelijke uitspraak in Den Bosch nog maar zeer de vraag of een dergelijk artikel wel een actueel maatschappelijk belang dient. En of bijvoorbeeld de privacy van de Terra Vitalis-bestuurderen en andere internisten niet worden geschaad nu de naarstig snuffelende Autoriteit Financiele Markten nog geen uitspraak heeft gedaan over de praktijken binnen de Vitalishut. Maar wij zijn maar leken op dit terrein en als je deze problematiek bij de mainstreamjongens neerlegt zien die geen aanleiding om fors aan de noodrem te gaan hangen. Ach, wij zullen voor de zoveelste maal wel spoken zien. Uit Knokke of zo. Of Haarlem. Stay tuned.
dinsdag 15 juli 2008
Het is net de Vliegende Hollander. Nieuwe berichten over de liederlijkheden in kindertehuis Haut de la Garenne op Jersey zijn nog ovenvers en hoppa, daar verschijnt de Apollo aan de horizon. De schuit van de in 1998 naar ashes to ashes verhuisde Zandvoortse koterhopser Gerrie Ulrich, wiens beruchte fotoverzameling voor een deel afkomstig zou zijn van Jersey.
Een fotoverzameling die overigens heel deskundig door een justitieel team onder leiding van AIVD-coryfee Theo Bot de dust to dust-status kreeg aangemeten (1).
Als je de onbevestigde berichten over de Apollo mag geloven gebeurden aan boord dingen met jeugdige opvarenden waar Richard Wagner wel vijf opera’s mee had kunnen vullen. Dat gold trouwens ook voor de Albatros, het andere schip van Gerrie de Zeehopser. Pikant en hardnekkig detail: ook een lid van ons Koninklijk Huis en diens advocaat zouden daar wel eens hebben gefokt en gebramzeild. Een net zo hardnekkig gerucht als dat rond de huidige Belgische koning Albert, die ook al eens bij een kinderfeestje zou zijn gesignaleerd.
Kinderen die met enige regelmaat werden geleverd door de Nijvelse kinderrechter Jean-Pierre Agneesens en afkomstig waren uit ... kindertehuizen.
Vraag is of het onderzoek op Jersey ons smurfenapparaat zal noodzaken om ook Gerrie's prentenboek weer eens van zolder te halen. Al was het alleen maar om de afbeeldingen te vergelijken met die van de verkrachte, gemartelde, verbrande, verhandelde, verdwenen kinderen van Jersey.
Oh en nu we toch bezig zijn. Voornoemde advocaat zou zich ooit samen met andere deftige lieden, onder wie een bekende bierbrouwer, ook met jeugdigen hebben verpoosd in een niet onaanzienlijk pand in de Amsterdamse Catharina van Renessetraat (2). Compleet met een soort etherisch ritueel, waarbij de aanwezige kinderen in hun blote niksie dansjes uitvoerden. Zou daar ook eens naar gekeken kunnen worden? Of is dat misschien ook al een staatsgeheim dat niet geschonden mag worden?
Over schenden gesproken. Hebben wij nou met dit bericht iemands privacy geschonden, hadden we ergens weerwoord moeten vragen of zeilen we hiermee overal keurig tussendoor? Theo is nog geen vier jaar dood. Moet je nagaan. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 4 van deze serie op de Followup-site.
(2) Al eerder voorzichtig aangestipt in de serie "Roze balletten". Een zwierig feest op onze Followup-site.
maandag 14 juli 2008
Effe kijken. Nog eens. Nee, geen voorzieningenkadi in de buurt. Gaat ie. Terug naar 11 juni jl.. Toen hadden we het over een Kamerlid dat redelijk vette poen vroeg voor een nummertje bemiddeling ten behoeve van een Nederlandse zakenpief. Nu even hom en kuit. In dit geval madame en kuit. Blijkbaar was haar gevraagd om bij Shell naar belangstelling te boren voor een adviseurschap van een Chinese firma. Wat in de toekomst uiteraard errug profijtelijk zou kunnen zijn. Voordat het betrokken Kamerlid, dat zelf kan bogen op een Shellovergoten verleden, de hoogste olieboer binnen de schelp aanschoot zond zij op 6 december 2006 de volgende mail naar de hongerige zakenman:
"Beste J.,
Dank je voor je bericht. Het maakt een en ander veel duidelijker. Ik spreek je graag nog voordat ik Jeroen van der Veer vandaag spreek om 14.00 uur Nederlandse tijd over de volgende twee zaken. Kun je me daarvoor even bellen?
1. Ik kan niet naar de baas van Shell zonder concreet aan te geven over welke Chinese partij het gaat. Zij moeten de partij weten om in te schatten wat hun positie zou moeten zijn. Ik vraag je dan ook om mij en Shell in vertrouwen te nemen.
2. Wat betreft mijn vergoeding. Ik hoef niet te delen in de success fee. Mijn voorstel is om een aanbrengfee te krijgen voor het contacteren van de hoogste man van Shell van euro 10.000 en nog eens 10.000 wanneer Shell het adviseurschap op zich neemt. Ik houd graag het contact met Shell daarover zelf - uiteraard in overleg met jou - tot het moment is aangebroken dat zij daarmee al dan niet instemmen. Ik draag het dan graag aan je over.
Met vriendelijke groet,
Annette Nijs.
Annette D.S.M. Nijs MSc MBA
Nyenrode Business Universiteit
Europe China Institute
Managing Director"
Stilistisch misschien niet toppie, maar inhoudelijk een tienduizend. Zoals gezegd was mevrouw Nijs op het moment van schrijven buiten managing director van voornoemd instituut op Nijntjesrode ook nog Tweede Kamerlid voor de VVD (1). Commentaar laten we
graag aan anderen over. Voor we daar weer gezeik over krijgen via een of andere bef.
1. Hoe en wanneer Annette op Nijntjesrode werd geparachuteerd? Zie aflevering 6 van de indrukwekkende serie "De aanbidding van de gouden Pekingeend" op onze Followup-site.
vrijdag 11 juli 2008
Pure Murphy. Eerst zit Willem Hartklep te zeiken over een lullige vier roodjes, dan steken ze zwaar vuurwerk af onder je dure leasebakken en last but not least trekt oom Job de stop eruit in Club Elegance (1). Nee, het leven van Jos van der Meer is de laatste tijd geen rosegarden. En dan zijn we er nog niet, want hij krijgt af en toe ook nog telefoontjes van een meneer Heijnen. Da's de curator van Wijnimport Elshof BV in Rotjeknor. Wat Jos daarmee vandoen heeft? Het volgende.
De oud-eigenaar en tevens uitbater van de wijn-beevee kwam alweer wat jaartjes geleden wat losse kluiten tekort om de zaak een boost te geven. Hij praaide een paar kennissen met de vraag of ze wat poen wilden investeren in zijn nering. Wilden ze wel. Maar naar verluidt kregen voornoemde investeerders daarover de nodige eilie in de echtelijke sfeer en ze trokken zich schielijk terug. Als het om je geld of je leven gaat, dan kies je liever allebei nietwaar. Maar de wijnimporteur moest verder. En u raadt het al: hij kwam bij Jos terecht. Onze ouwe glijbaanexploitant, vastgoedboer, luxe nachtclubvoorzitter, gokpaleiswacht etcetera etcetera. Die werd na de benodigde injectie groot-aandeelhouder en bestuurder van Wijnimport Elshof BV. Niet dat ie ook maar een druppel verstand had van wijnen, maar wel van leuke deals. Want volgens insiders werd er vanaf dat moment in de glijhuizen van ons Jos wijn geschonken uit de voorraden van Elshof. Nieuwe wijn voor oude zakken. Of andersom. Kan ook.
Kwaaie tongen beweren dat Jos zijn geestrijk vocht pro bono uit Elshof's schappen betrok. Maar dat blijkt niet uit de boekhouding. Daar zijn keurig de facturen van de bewuste glijhuizen in bewaard. Zegt net zoveel als een spermapop, maar op het oog lijkt alles in orde. Of er toch een vuiltje tussen de plussen en minnen zit horen we misschien nog als de curator klaar is. Want Elshof ging wel de bietenberg op. Op 21/11/2007. Niet alleen lullig voor de voormalige eigenaar maar ook voor Jos. Moest ie toch weer naar een andere leverancier. Trijn kan namelijk niet zonder wijn.
Zo. En nou maar hopen dat onze toonzetting en bewoordingen door de beugel van de voorzieningenkadi kunnen. Stay tuned.
1. zie eerdere afleveringen van deze serie. En natuurlijk de knallende bijdrages in "Schimmen achter Pim".
donderdag 10 juli 2008
Af en toe krijg je van die mailtjes, die naar meer smaken. Wat had u van deze gedacht:
"In het Amsterdamse daklozenwereldje waar instellingen zich ontpoppen als grootgraaiers in subsidies, lopen heel wat vreemde figuren rond. Ik heb ermee te maken gehad in de periode 1995 - 1997 toen ik zelf op straat liep, maar wel altijd in een bed sliep en een postadres had bij de criminele organisatie HVO, die later een jaarinkomen van mijn WAO-uitkering probeerde te verduisteren. Ik had het geluk snel ingevoerd te raken door in een maatschap te stappen met een inmiddels teloorgegane lotgenoot. Een andere lotgenoot met wie ik ook wel op straat liep en in de opvang tegenkwam heet Keith en die is nu een succesvol therapeut in het laten afkicken van heroineverslaafden. Zelf ben ik niet zo van de verslavingen, afgezien van een therapeutische joint. Ik hou graag mijn kop erbij. Eerstens kwam ik daar toen ene Andre van der W. tegen, die vers uit de TBS-kliniek in Utrecht in Amsterdam arriveerde en bij HVO tewerk werd gesteld. Westerbork was niets vergeleken bij de toentertijd onder de protectie van de huidige minister van Binnenlandse Zaken staande directeur en welzijnsinstelling. Die Andre was waarschijnlijk de meest morbide persoon die ik ooit ben tegengekomen. Dit is een test. Als die slaagt stuur ik de rest".
Nou wij laten ons nog steeds graag testen als het om spannende verhalen gaat. Dat tussen neus en tussenschot de HVO door de schrijver een criminele organisatie wordt genoemd kan nooit als kwalijk worden gebrandmerkt. Per slot noemde een bekende Nederlandse bef Kleintje Muurkrant ook een criminele organisatie en werd daarvoor niet door de voorzieningenkadi teruggefloten. En nou maar hopen dat we met deze publicatie volledig hebben gehandeld naar de Richtsnoeren van het College Bescherming Persoonsgegevens. Laten we samen bidden. Stay tuned.
dinsdag 8 juli 2008
Gisteren brachten een paar dagvodden naar buiten dat opnieuw de pleuris is uitgebroken bij het door de AFM goedgekeurde groenzoeterfonds Terra Vitalis. Opnieuw, want begin 2006 was er ook al de nodige eilie. Onder andere naar aanleiding van weelderige beloningen in natura aan de wervingsmedewerkers. Toen nam ene Hans Noomen de tent over om de misstanden in de "uit de hand gelopen hobbyclub" met wortel en tak uit te roeien. Ook een pionier van het eerste Vitalis-uur sneefde bij deze snoeiwerkzaamheden: Frans Boot. Uit bij ons binnenbulderende correspondentie bleek al gauw dat vriend Noomen geen onbeschreven blad was, maar mogelijk ter compensatie ook niet te beroerd was om zielige honden uit Marbella en omgeving een aangenamer bestaan te bezorgen (1). Aan dat laatste hadden Frans Boot en zijn broer Geert-Jan kennelijk geen boodschap. Zij zaagden al geruime tijd aan Hans zijn stoelpoten en jawel, afgelopen week ging Hans gestrekt. Volgens de gebroeders had ie geknoeid met zijn declaraties en zou hij de klantenbestanden van Terra Vitalis hebben gebruikt voor het boosten van andere ondernemingen in de sector gebakken lucht.
Dient dit artikeltje een maatschappelijk belang? Dient onze hele berichtgeving over Terra Vitalis een maatschappelijk belang? Nou daar hebben we het binnenkort nog wel eens over. Stay tuned.
1. Daal via onze zoekmachine af in de spelonken van ons archief. Toets de naam Noomen in en je beleeft een aangenaam kwartiertje.
maandag 7 juli 2008
Er schijnt vandaag een meneer P. van Toren voor de Haagse rechter te worden gerost. Althans volgens een van onze Belgische lezers. En als je hem mag geloven is die Van Toren geen man om probleemloos aan je boezem te drukken. Zo schreef hij ondermeer:
"...Deze schoft heeft mij en drie andere mensen 14 jaar geleden opgelicht voor gezamenlijk 150.000 euro. Komt na vele jaren ellende voor de Hogere Rechtbank in Den Haag. Van Toren zal dan eindelijk voor vele maanden de gevangenis ingaan...".
En wij maar denken: Van Toren, Van Toren? Wie mag dat wezen? Familie van Dimitri soms? Van "Dit is een lied alleen voor kinderen"? Nee. Bleek een gozer te zijn die lichtjaren geleden in deze serie zijn opwachting maakte. Als bancair expert in de opera boeffo rond het beruchte Duitse vliegveld Laarbruch, waarbij indertijd ook nog Willem Endstra zaliger een interessante partijtje meezong. Wie nu na vier jaar het treurige libretto nog eens doorleest krijgt opnieuw de neiging om zijn neus spontaan leeg te trompetteren in zijn gehaakte beddesprei. Sodeju. Het had moeten gaan om beleggingen in het Midden-Amerikaanse groen, groen, groen, groen, knollenknollenland Costa Rica. Maar wat komt er buiten Laarbruch allemaal aan wezensvreemds voorbij? Een hotel, een Belgisch syndicaat, een rekening in Luxemburg, een financieringsinstituut bij onze zuiderburen, overjarige militaire trucks, een BV en een helicopteronderneming op Aruba, Ottie Roethof, een bankrekening in Miami en meer van dat moois. En nou kan je dat allemaal een keurig groen verfje geven, maar dat de oorspronkelijke investeerders dit voor ogen hadden is net zo waarschijnlijk als Angela Merkel in haar blote reet in de Playboy. Of Van Toren zich binnen de context van Fecundo netjes heeft gedragen onttrekt zich aan onze waarneming, maar hoe het hem vandaag is vergaan achter het Haagse hekje zullen we zeker nog wel vernemen. En u weet dat we dan ook niet zo lullig zijn om het nieuws aan u te onthouden. Dus stay tuned.
vrijdag 4 juli 2008
Aaaaaaach, Jos van der Meer is boos. Zijn Amsterdamse Club Elegance, het redelijk alternatief voor de opgeruimde Yab Yum-glijbaan is door Job Cohen gesloten. Vanwege de zakelijke banden die het Delftse bomtapijt onderhield met Willem Holleeder. Noemt ons Jos heel bloemrijk een stinkend boeket van laster. Want die banden waren volgens hem tot stand gekomen onder druk van Willem Hartklep en zijn Joego-maatje Paja. In wezen dus tegen Jos zijn wil.
Hoe het zit zit het, maar het vileine bericht zette ons wel aan tot wat nostalgisch terugbladeren in onze eigen annalen. Terug naar Club Elegance bijvoorbeeld. Waar we naast lieflijke berichten over onze vriend Willem ook leuke dingen terugvonden over Jan Witte en Maurice Emanuels (rip), Helderse maatjes van Willem in de speeltuinsector. En over een hoge pief binnen het Amsterdamse gemeentebestuur. En over de hoogste baas van AZ. Wat een wereld. Om over de knallende avonturen van Jos in Delft en zijn minder welvoeglijke connecties binnen de aanhang van Pim (rip) maar te zwijgen.
In het weekvod Vrij Nederland stond trouwens deze week keurig een document afgedrukt met een paar aanmaninkjes van Willem aan het adres van Jos. Ging over het lullige bedragje van 4375 piek, zijnde BTW op een commissie van 25.000 piek in verband met de verkoop van Elegance. Over te maken op Willem's rekening bij de RABO-bank. Een bank die dankzij zijn gedecentraliseerde karakter, met in wezen een hele stoot kleine zelfstandige bankjes, grote aantrekkingskracht uitoefent op lieden met wat avontuurlijk verworven gelden. Vandaar dat ie in de afgelopen jaren met enige regelmaat in onze berichtgeving voorbijtrok. We hoeven het laatje De Bode maar open te trekken en de narigheid spoelt je tegemoet. Nee, het zal de laatste keer niet zijn dat deze cooperatie onze kolommen haalt. Maar wat wil je als samenraapsel van de Raiffeissen- en Boevenleenlank. Stay tuned.
dinsdag 1 juli 2008
God, wat was het vroeger toch allemaal beter geregeld. In ieder geval geen geouwehoer over het inkomen van de Oranjes. Zelfs niet als dat op irreguliere wijze werd aangevuld door prins Bernilo via de handel in schilderijen met een helersluchtje, een meloen uit de Wiedergutmachungspot, wat steekpenninkjes van Lockheed en Northrop, misschien wat commissie van het sluizen van alte kameraden via de KLM, een leuke deal met Henk Rommy, wat romig handelen binnen de WWF etcetera etcetera. Mocht allemaal. Kon allemaal. Maar nu onze aartsvader weg is valt iedereen over de kosten en baten van de sinaasappelenfamilie heen. Hoe zit het nou met die ouwe schuit? Hoe zit het met al die aandelen? Wordt er fiscaal gerommeld? Kan het niet met een wat kleinere auto? Dat gelul allemaal. En dat terwijl die luitjes gewoon zich een ongeluk werken om de boel overeind te houden. Neem nou W.A. van Buuren. Spoorde gisteren nog de arme landen aan om een beetje fatsoenlijke w.c. potten te gaan gebruiken in plaats van in de boesboes te gaan zitten schijten. Op het gevaar af dat zijn erenaam prins Pils onverhoopt verandert in prins Poep. Daarnaast blijft Tangofurstin Maxi zich fervent inzetten voor het leveren van mini-kredieten aan kleine ondernemers in de ontwikkelingslanden. Mochten ze daarmee wat winst peuren uit hun nering kunnen ze mooi meteen een w.c. pot aanschaffen. En een soeplepel om wat water uit de emmer naast de pot te scheppen ter voorkoming van opeenhoping. Teamwork van de bovenste plank. Dus laat die mensen asjeblieft met rust. En Jan Peter Klootviool ook. Kan ie lekker verdergaan met het uitkleden van de minima. Letterlijk. En met de opbrengst ervan een zwevende w.c. pot aanschaffen voor zijn appartement in het Domburgse Badhotel. Je moet dat soort mensen in zijn waarde laten. En tevreden zijn met wat je hebt. Amen.
maandag 30 juni 2008
Nadat tijdens de voorstelling van Osama's Flying Circus op 9/11 het eerste vliegtuig zich in een van de Twin Towers had gepierced, stonden op ruime afstand vijf Arabisch geklede heren van de verhuizingsfirma Urban Moving Systems op het dak van hun wagen te hossen of de prijs van shoarma met vijftig procent was verlaagd. Dat was vreemd. En ze werden dan ook door de Feds naar binnen getrokken. Het bleken Israeliers te zijn. Maandenlang kregen ze wit licht seances voor hun mik en werden ze aan de polygraafpomp gelegd. Waarom hadden ze gehost? Zo leuk was die voorstelling niet. Uiteindelijk bleek het te gaan om agenten van de Mossad. Urban Moving Systems was een frontfirma van de Israelische geheimedienst. En bij de Feds leefde het sterke vermoeden dat de verhuizers vantevoren op de hoogte waren geweest van Osama's eenmalige voorstelling op Manhattan en bewust die kennis hadden onthouden aan hun Amerikaanse collega's. Hoe dit ook zij, de betrokken Mossaadjes konden na driftig geschuifel achter de schermen naar huis terug.
Een verhaal dat vaker is verteld. Zeker. Maar nu blijkt dat Urban Moving Systems in 2001 een bedragje van 498.750 dollar heeft ontvangen van de Amerikaanse overheid. Dat moet een flink verhuisklusje zijn geweest. Daarnaast ontving de baas van het spul Dominik Suter ook nog uit onbekende Amerikaanse bron een toetje van 166.250 dollar. Oftewel een ruime 6,5 ton. Dominik was kort na de voorstelling de kleren van het lijf gevraagd tot ie uiteindelijk in zijn onderbroek zat. Maar het stevige verhoor leverde niet genoeg op en Dominik kon een paar weken daarna geheel gekleed naar Jerusalem vertrekken om zich daar te laten leeglopen bij de klaagmuur. In afwachting van zijn collega's.
O.k., laten we aannemen dat de Mossad vantevoren op de hoogte was van de ophanden zijnde voorstelling en dat zij uit eigenbelang niks tot bijna niks heeft verteld aan de Feds cq. de CIA. Waarom kreeg Urban Moving System in dat jaar 6,5 ton van vooralsnog onbekende bronnen bij de Amerikaanse overheid? Denkt u wat wij denken? Precies. Maar dat wist u al.
zaterdag 28 juni 2008
Jaren geleden werden we er al op gewezen. Politici die hun zakken vullen in het Europarlement. Afklokken op vrijdag-ochtend (zodat die hele dag ook nog uitbetaald wordt) en er onmiddellijk vandoor gaan voor een lang weekend. Een Duitse journalist legt het voor de zoveelste keer nog maar eens met de camera vast maar wordt door beveiligingsbeambten (erbij geroepen door bezorgde zakkenvullende euro-politiekers) uit het europarlement gezet. Weet waar je voor of tegen bent en kijk hier even naar (zes minuten). Prettig weekend...
vrijdag 27 juni 2008
En nou maar hopen dat ze in Azerbeidjan net zo weinig goesting hebben in koterhopsen als wij hier in Nederland. Waarom? Nou, onze roemruchte secretaris-generaal van Justitie Joris D. (de achternaam is door De Telegrof tot staatsgeheim verklaard) waart deze week rond in Baku en dan is het uitkijken geblazen. Vriend Joris is daar officieel om uit te vlooien of er een samenwerkingsverband mogelijk is tussen Azerbeidjan en Nederland bij het buiten de deur houden van asielzoekers en ander ongemak. Mallotiger kan haast niet. Wat ons betreft wordt Dem... oeps D. gierend uit de wind gehouden door minister Ernst H B. om wat tijd te winnen. Tijd die nodig is om een fesoendelijk juridisch antwoord bijmekaar te broddelen op het serieuze klaagschrift van Adele van der Plas in de zaak Baybasin. Met levendige beschrijvingen over Joris' kinderhopsen op zijn Turks en diens chantabiliteit in de nastoot.
Tenzij dat hele verhaal in elkaar is gehangen door gore onderwereldfiguren die om de een of andere reden de hoogste ambtenaar een hakje willen zetten. Je moet er maar op komen.
Hoe dan ook, en we zeggen dat niet voor het eerst, het is #$&%*@! onverteerbaar dat de een of andere boerenlul die met zijn tengels aan een koter zit, meteen door zijn baas op de keien wordt gemieterd en/of tijdelijk achter het gaas verdwijnt, terwijl ridder Joris de draakjes in Baku mag gaan bestrijden. Als een of ander Kamerlid alleen maar over deze rechtsongelijkheid een vraagje zou willen stellen, dan zouden wij ter plekke alsnog onze Oranjetoeter opvreten. Over een diepgaand onderzoek - en wij bedoelen ook diepgaand - naar de aanhoudende stroom van berichten over Joris' hopsgedrag van Eindhoven tot Bodrum en van Londen tot Praag nog maar te zwijgen. Btw, had die Rita Ton niet zo'n grote muil over die Haagse smeerkuil? Kans voor open doel meid. Stay tuned.
donderdag 26 juni 2008
Zonder commentaar overgenomen uit de Volkskrant van vanochtend onder het kopje: Europa voert bergen illegaal afval uit
Vanuit Europa wordt op grote schaal illegaal afval getransporteerd. De Rotterdamse haven speelt daarin een steeds prominentere rol. Het gaat met name om elektronica-afval, kunststof, autowrakken en metaal. Het verdwijnt naar landen in Afrika en Azie en wordt daar vaak illegaal gedumpt, met alle gevolgen van dien voor het milieu en de gezondheid van de bevolking. Dit blijkt uit onderzoek van de VROM-inspectie dat tussen februari 2007 en januari 2008 in 25 Europese landen is uitgevoerd. Nog nooit deden zo veel landen mee aan een dergelijke inspectie van de afvaltransporten. Het rapport wordt vandaag naar de Tweede Kamer gestuurd. Bij 15 procent van de transporten werden de Europese regels overtreden: in 9 procent van de gevallen deugden de papieren niet, en bij 6 procent was regelrecht sprake van illegaal transport. Veel westerse landen transporteren hun afvalstromen naar ontwikkelingslanden, waar het veel goedkoper kan worden verwerkt. Maar vooral in landen als Ghana, Nigeria en bij uitstek in China en India komt het vaak neer op illegale dumping. Gevaarlijk afval – zoals accu's, cfk's en tl-buizen – mag daarom niet naar die landen worden geexporteerd. Sinds de geruchtmakende affaire met het gifschip Probo Koala, dat een lading gif dumpte in Ivoorkust, zijn de controles op de afvalstromen verscherpt en werken Europese landen nauw samen om illegale export te voorkomen. Opmerkelijk is dat in het onderzoek landen tegen de lamp liepen waar alle gecontroleerde containers illegaal afval bevatten. Het rapport noemt met name Bulgarije als een land dat 100 procent scoort in de steekproefsgewijze controle. Ook in Schotland, Slovenie en Polen is het percentage overtredingen hoog. Opvallend is dat mediterrane landen als Griekenland, Italie en Spanje niet meededen aan het onderzoek. Nederland, dat met 15 procent precies op het Europese gemiddelde zit, wordt wel belangrijker. Vooral de Rotterdamse haven geldt steeds meer als de buitengrens van Europa.
"Rotterdam is steeds vaker doorvoerhaven voor de internationale afvaltransporten, vaak met eindbestemming China en India en in toenemende mate Ghana en Nigeria", zegt Jolanda Roelofs van de VROM-inspectie, leider van het Europese onderzoeksproject. Het aantal afvaltransporten is de laatste jaren ook sterk gestegen en de afvalstromen veranderen voortdurend, zegt de VROM-inspectie. Door een toenemend tekort aan grondstoffen willen China en India meer westers afval hergebruiken. "Vaak gaat het goed, maar we zien transporten waarbij het regelrecht om dumping gaat", aldus Roelofs. Er is niet alleen sprake van export van illegaal afval: soms wordt het juist ingevoerd. "Onlangs onderschepten we in Oost-Nederland een serie autowrakken die bomvol verboden bestrijdingsmiddelen waren gestopt", aldus Roelofs. "Niet alleen in Europa, maar ook in Nederland is nog veel te winnen". Kijk ook hier voor nog meer vuiligheid.
woensdag 25 juni 2008
Even terug naar het artikeltje "Pegels" van maandag 2 juni 2008. Voor lezers die een ernstige allergie voor scrollen hebben ontwikkeld: dat was een stukkie over het bij tijd en wijle merkwaardig functioneren van bef Wouter Jongepier in zijn hoedanigheid van curator. Verder hobbelde in dat stukje uitgewogen proza ook nog diens client Paul Sturkenboom voorbij. Paulus heeft vooral naam gemaakt als interimbestuurder in de wereld van de zieken en de nooddruftigen. Hoewel die naam een ernstige oplazer kreeg bij de in "Pegels" omschreven affaire rond het faljissement van het welzijnsvehikel Alcides. En niet te vergeten die rond het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis (1).
Nou effe lachen. Wat schreef skipper Loek Janssens op 16 oktober 2004 vanuit het mandje van zijn Yako-ballon? Het volgende:
"...in the healthcare field we have started a close co-operation with the Sturkenboom group of companies".
Wij hebben ons laten vertellen dat het hierbij ging om een nummertje voorgenomen healthcare in Lybie en dat in die context vooral een stevig contact ontstond tussen Sturk en de in het gewone leven als hotelier actief zijnde Yakomiek Rob Bijpost. Nou willen wij niet plassen, maar ook aan dit avontuur van het adviesbureau uit De Bilt zat dus ook al een ongezond luchtje.
Trouwens, nu we het er toch over hebben, in 1992 schijnt er al een akkefietje te zijn geweest waarin Paulus figureerde. Dat ging volgens een ingewijde om een gevalletje ziekenfondsfraude bij de RZMN, later ANOVA, nog later Agis. De moeite waard? Njaaa. Er verdween zo'n veertig meloen piek. En niet alleen in 1992, ook in de jaren daarvoor. Een ingebakken fraudetje dus dat werd ontdekt door de ECD. Nou, de heren rond de tafel. Inclusief OvJ Koos Spee en adviseur Paulus Sturkenboom. Babbel, babbel, babbel. Koppie koffie? Nou graag. Effe lunchen? Nou graag. En wat kwam eruit? Dat het tegengaan van die fraude jaarlijks net zoveel zou kosten als de fraude zelf: veertig meloen. Dus wat doen we? Noppes. De hele boel werd onder het hoogpolig gewurmd. Paulus ploegde daarna rustig voort in het veld vol ziekenhuizen en welzijnskoepels en Koos werd in 1996 paus van de wetschandschaving op de weg. Gewapend met een lasergun en een bonnenboekje. Paulus en Koos? Echt mensen om lief te hebben. Stay tuned.
1. Voor nog meer twijfelachtigs rond dat ziekenhuis gauw gauw naar aflevering 46 van de serie "Schimmen achter Pim".
dinsdag 24 juni 2008
Nu we het toch over dat groene gedoe in Costa Rica hebben. In Octopussy aflevering 179 kwam ene Bert Vos voorbij. In de slagschaduw van Terra Vitaliskanonnen als Hisko Baas, Frans Boot. Wij schreven toen dat Bertje volgens onze bronnen in het veld bezig zou zijn met voze IPO's in Spanje. Pikte vandaag een lezer op aan. Hij schreef ondermeer het volgende:
" ... Zo weet ik namelijk dat Bert Vos zich nog steeds bezig houdt met voze IPO's, zoals in het artikel omschreven. Bert geeft geld uit als water, woont zogenaamd in Brazilie en rijdt graag rond in peperdure sportwagens. Bert is samen met goede vriend Lex Verhoef in Amsterdam bij een gerenommeerd effectenkantoor maar weer eens begonnen met een pre-IPO-tje (1). Het gaat hier om een Duits koffieshop-concern, Einstein Kaffee. Verhoef, beter bekend van zijn bedrijf in Dusseldorf, houdt zich al jaren bezig met dit soort praktijken. De truc achter deze bedrijfjes, die wel of niet naar de beurs gaan is mij nog niet helemaal duidelijk. Maar er gaan wel miljoenen in om. Het avontuur in Dusseldorf was gauw ten einde toen boze klanten al schietend het kantoor binnen liepen ...".
Nou willen wij ook graag geld als water uitgeven, af en toe in Brazilie wonen en in peperdure voitures rondrossen. Dus wij effe gegoegeld om te zien wat in christusnaam een IPO is. Nou, da's een Initial Public Offering. Als je wil weten of er genoeg oliebollen zijn die belangstelling hebben voor wat aandelen in je tent om naar de beurs te gaan, moet je eerst effies sonderen op de markt. En als je daar geen zak verstand van hebt roep je de hulp van Lex en/of Bert in. Tegen een redelijke vergoeding. Waar het dan precies fout kan gaan bij die hulpverlening en de kogels je oorlelletjes schampen is ons niet duidelijk. Maar wij hebben er ook geen zak verstand van. Als iemand zich geroepen voelt om ons bij te lichten, gaarne.
O, wij hebben ook nog effe gekeken naar Einstein Kaffee. Da's inderdaad een Duits, blowloos coffeeshop-concern met een aparte formule, E = mc kwadraat. E staat voor energie en mc voor more coffee. En ja, Einstein wil inderdaad naar de beurs. Geassisteerd door een gerenommeerd Amsterdams effectenkantoor i.c. Bert en Lex. Lijkt allemaal scheisselos. Helemaal volgens het Buchlein. Maar je zal toch een kogel door je cappuccino krijgen. Mocht dat onverhoopt gebeuren dan krijgt u van ons bericht. Met een zwart randje. Stay tuned.
1. Wij weten de naam van het bewuste effectenkantoor om de donder wel. Maar dat kluifje laten we verder over aan klokkenluiders en andere thrillseekers. Vinden ze ook zelf eens iets uit.
dinsdag 24 juni 2008
Gisteren stond Geurt Roos weer eens voor de kadi. Ditmaal voor zijn boeiende rol in het Costaricaanse investeringsdrama rond New World Products, Fecundo en meer van die ballonnen die door ons indertijd zijn doorgeprikt. Zeker, de oude wegkapitein van good old Klaas Bruinsma heeft geen onbelangrijke rol gespeeld bij het tot de orde roepen van een rijtje debet staande heren. En zeker, daarbij heeft hij zich herhaalde malen van methodes bediend, waarvoor hij door Annette Radar onder de koude douche zou zijn gezet. Zoals het uitbrullen van de belofte dat de debiteur in kwestie (cq. andere figuren uit diens habitat) hard geneukt zou worden als ie niet stante penis betaalde. Maar daarbij zou het niet zijn gebleven. Geurt zou in een later stadium ook zijn opdrachtgevers bedreigd hebben met dit speerpunt uit de HEMA-collectie als een flink deel van de geinde meloenen niet linea recta naar hem zouden worden overgemaakt. Volgens Geurt is dat gelul in de ruimte en een poging van de betrokken bestuurderen om hem de zwartepiet in zijn niet onaanzienlijke mik te schuiven.
Wie zijn giegel eens flink tekeer laat gaan in onze berichtgeving over dit schandaal zal de neiging krijgen Geurt op dit punt inderdaad gelijk te geven. Maar misschien lopen we wat te ver voor de fanfare uit. Want wie weet mogen we in de nabije toekomst ook figuren als Jaap de Bode, Bas Koole, Jan Schorsy etcetera etcetera in het beklaagdenbakje begroeten. En dan kunnen we eens zien wie de langste heeft. Stay tuned.
maandag 23 juni 2008
Het is alweer een stief maandje geleden, dat we aandacht besteedden aan de narigheid rond de failliete boedels van de 010-bedrijfjes Yako en Legalpoint. Maar gelukkig kregen we een warme lezersmail met een artikeltje van collega Theo Jongendijk van de Telegrof. Willen wij u niet onthouden. Bij deze. Was bestemd voor een binnenvagina van het dagvod op 13 oktober 2004. Maar helaas, het stukkie kwam niet door de ballotage. De reden daarvoor is net zo onduidelijk als een toespraak van J.P. Klootviool in een kleedkamer. Want er staan best leuke dingen voor de mensen in. Bijvoorbeeld over ome Loek Janssens als inspecteur Gadget in de Syrische woestijn. Dat lees je toch niet elke dag. En dan de noden van Khadaffi voor het fatsoenlijk beheren van zijn zinderende zandbak. Van kippen tot textiel, van varend materieel tot vullesbakken, van blommen tot terreinwagens met voelhorens (1). Allemaal van ome Loek als het effies meezat. Dus waarom het kind van Theo niet geplaatst werd is ons een raadsel. Tenzij het over een staatsgeheim ging dat op straat dreigde te komen? Kijk, dan snappen we het. Stay tuned.
(1) zie aflevering 52 van deze serie op onze Followup-site.
woensdag 18 juni 2008
Tot drie keer toe werd het pand Hinthamerstraat in 's-Hertogenbosch gekraakt. De eerste keer vond plaats ind e zomer van vorig jaar maar omdat de eigenaar tegen de krakersters zei dat hij het pand nodig had gingen zij eruit in augustus 2007. De eigenaar bleek gelogen te hebben - het pand bleef leeg staan - en dus werd het opnieuw gekraakt in februari van dit jaar, Op 22 februari viel de politie daar met nogal wat knokploeggeweld binnen en ontruimde het. Dat dit een illegale ontruiming was is inmiddels door justitie erkend en er is dan ook niemand voor vervolgd. Uit protest hiertegen werd het pand vrijwel direct daarna opnieuw gekraakt en de reactie hierop van burgemeester Rombouts was een overdosis politie op 25 februari jongstleden. Bij deze laatste ontruiming vielen enkele arrestaties en daarvan moest er gisteren iemand bij de rechtbank voorkomen. Deze werd vrijgesproken omdat ook volgens de rechtbank de politie-ontruiming onterecht - en dus illegaal - was.
Dit is de zoveelste rechtszaak die door Bossche krakersters is gewonnen. De Bossche politie (in opdracht en onder verantwoordelijkheid van de huidige burgemeester Rombouts) is opnieuw op de vingers getikt dat ze onrechtmatig heeft opgetreden. Het wordt hoog tijd dat Rombouts zich op eigen initiatief tot de Bossche krakersters wendt en inhoudelijke verontschuldiging komt vanwege het ernstige - onrechtmatige - politiegeweld dat hij heeft toegepast. Zij hebben ook het Brabants Dagblad met leugens en achterklap een rad voor ogen gedraaid (hoewel die krant natuurlijk ook zelf ruggengraat had moeten tonen door de praatjes van de stadsregenten te controleren). Wanneer een pand aantoonbaar langer dan een jaar leeg staat is het nu eenmaal legaal om het in gebruik te nemen.
Voor een actuele visie op het huidige debat voor invoering van een kraakverbod zie dit Konfrontatie-artikel.
vrijdag 13 juni 2008
Dit is geen zwarte dag voor Europa, het is een zwarte dag voor een manier van politiek bedrijven, waarbij de democratie met voeten wordt getreden.
De bevolking van Ierland heeft nee gezegd tegen het verdrag van Lissabon. Het gebrek aan democratie was blijkbaar een van de voornaamste argumenten voor het nee van de Ieren. Nadat in referenda in Nederland en Frankrijk de meerderheid van de bevolking nee tegen de grondwet had gezegd heeft de Europese Unie de kans gehad een werkelijke dialoog met de bevolking aan te gaan om hun argumenten te horen. Maar dat wilde men niet. Integendeel: het verdrag van Lissabon formuleert vele rechten minder goed dan in de wetgeving van lidstaten gebeurt en stelt die wetgeving buiten werking, zonder dat voor dergelijke maatregelen meerderheden te vinden zijn. Voor 90 procent van alle normen op het gebied van het recht moet het op een veel ondemocratischer manier tot standgekomen recht van de Europese Unie als het hoogste goed gelden.
Ierland heeft niet nee tegen de Europese Unie gezegd, ze heeft nee gezegd tegen een ondemocratische, op neo-liberale principes gebaseerde, gemilitariseerde EU.
De Europese marsen tegen werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting maken zich al langere tijd sterk voor een ander model van Europa. Een model gebaseerd op democratie, waarbij uitgaande van het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren in de lidstaten een vreedzaam en sociaal Europa tot stand wordt gebracht dat zich open opstelt ten opzichte van de volkeren van het Zuiden.
Door het nee van de Ieren is alles weer open: het is nu nodig over heel Europa in alle lidstaten een open debat over het Europa dat wij willen gevoerd wordt. Documenten die het samenleven in Europa in principe regelen, moeten onderworpen worden aan een referendum!
In deze debatten zullen wij het Charta van grondrechten voor een ander Europa naar voren brengen, dat de Euromarsen samen met anderen in het kader van het Europees Sociaal Forum uitgewerkt hebben. (secretariaat Euromarsen, Piet van der Lende)
vrijdag 13 juni 2008
... is kennelijk verboden in Amsterdam. Waarschijnlijk op grond van d'een of ander APV artikel dat -zoals vaker- de kachel aanmaakt met fundamentele vrijheden. Gisteren kwam ik mijn fiets stallen in de fietsboot bij CS en zag een zee van groene zadels. Een kennelijke Haarlemse outfit had alle fietsen van een zadelhoesje met zijn 'boodschap' voorzien. Maar een stel jongens en meisjes was ook ijverig bezig al die hoesjes er weer af te halen en in grote sportzakken te stoppen. Bij navraag bleek dat ze net de Milieu-politie (!) op hun dak hadden gekregen - en een forse boete - met de dreiging van nog erger als al die hoesjes niet terstond verwijderd werden. "Flyeren in de Openbare Ruimte" heet het delict kennelijk. En dan? Hoe zit het met de vrijheid van (menings)uiting?
En dan niet de gewone, maar de milieu-politie! Een tijd geleden schreef Geert Lovink dat vroeger de vijand van de kraakbeweging de politie was, nu is het de brandweer. Repressie via de achterdeur noem ik dat.
Nou ja, ik heb ze om een hoesje gevraagd (kon ik tenminste mijn leenfiets makkelijk herkennen) en heb ze aangeraden een zaak van te maken. Maar ze maken waarschijnlijk weinig kans.
(gelezen via nettime-nl. Dat is een open en ongemodereerde mailinglist over net-kritiek. Meer info, archief & anderstalige edities: zie nettime.org)
vrijdag 13 juni 2008
Als er geen hol wordt gedaan aan het anti-corruptiebeleid dan krijgen ze in Kaboel geen piek meer. Aldus Bilderbert Koenders gisteren in Parijs. Nou, dat scheelt een slok op een pernod. Want er stond zo'n 210 meloen pegels gepland voor de komende drie jaar en dat is geen pipi de chatte. Maar waarom kraaide ons Bertje ineens zo hoog van de Tour Eiffel? Misschien tegen Ramazan Barchadoust aangebumpt? Die was er namelijk ook. A titre personnel. Niet als lid van de bedelclub van president Karzai.
Professor Ramazan is minister van planning in Afghanistan geweest en heeft in Parijs een livre de poche opengedaan over het zakkenvullen in zijn land. De info was afkomstig uit een geheim rapport van een onafhankelijke onderzoekscommissie uit 2007. En daar stond een flinke container shit in. Ramazan:
"Het geld dat in Kaboel arriveert wordt noch voor de bevolking, noch voor de ontwikkeling van het land aangewend. Dankzij de dollars van de internationale hulp leven regeringsfunctionarissen als maharadja's. De minister van Financien en de voorzitters van de eerste en tweede kamer rijden rond in wagens van zo'n twee ton. En beschikken prive dan nog over karretjes van 60.000 dollar. Kijk, daar gaat het geld van de donors heen. Opdat ze het weten".
Maar de Afghaanse politici zijn niet de enige uitbaters van dit mafiose systeem. De leden van de aanwezige NGO's in de hulpsector kunnen er ook wat van. Ramazan:
"Toen ik minister van planning was in 2004, heb ik de activiteiten van de NGO's gecontroleerd. Na een onderzoek van een half jaar heb ik 1935 bureaus van de in totaal 2355 NGO's gesloten. Die NGO-vertegenwoordiger die voor zichzelf in de deftigste wijk van Kaboel een huis met tien kamers en een zwembad had gehuurd, staat me nog levendig voor de geest. Na mijn rapport te hebben overgedragen aan de president heb ik verzocht het over te dragen aan Justitie. Daar stak Karzai een stokje voor. Toen heb ik ontslag genomen".
Gevoegd bij de berichten dat de broer van Karzai lid is van een hero-kartel en we zijn weer helemaal thuis. Leuk om een hand te krijgen van zo'n president. En daarvoor krijgen onze jongens en meisjes van stavast kogels voor hun kont in Hoeroezgan. Zijn we nou maf of hoe zit het?
donderdag 12 juni 2008
Wat Sibel Edmonds en Huseyin Baybasin naar buiten hebben getild was erg. Hoe hoge mieters in de VS, Engeland, Turkije, Israel en Pakistan in tegenstelling tot Kleintje Muurkrant multi poen verdienden aan het verkwanselen van staatsgeheimen. En handelden in alles wat God ooit op een verbodslijssie zou hebben laten bijtelen. Om van de zwarte winsten lekker vet te leven en te chillen tot ze er achterlijk van werden. Maar het kan nog erger. Ene SueAnn Arigo is op het hoogpolig verschenen. Een voormalige CIA-agente. En niet zo maar eentje. Special Ops Advisor van de baas van Langley. Daarnaast was ze ook nog Remote Viewing Advisor van het hoogste Amerikaanse clubje van sterren, strepen en balken en kreeg daarvoor zelf qq. ook twee sterren op haar kraagje. Geen Hebbes & Mauritz dame dus, deze SueAnn.
Op een kwaaie dag kreeg zij van de chef van de CIA-winkel opdracht om gegevens te verzamelen over hoge schijthuizen bij het Pentagon, die hun zakken vulden met het aannemen van allerlei soorten penningen uit de buitencategorie. Bijvoorbeeld bij het verdelen van vaak onnodige orders aan het bedrijfsleven, het stiekem verhandelen van spullen uit de Magere Hein-voorraad aan andere landen, het uitvoeren van fake-leveranties aan de eigen troepen in Irak etcetera etcetera. SueAllen haalde containers vol met rotzooi op. En zette die in de schuur van de baas, in casu George Tenet. Mag je toch veronderstellen dat ie ingreep. Maar wat deed ie? George chanteerde de betrokken schijthuizen met SueAnn's materiaal en dwong ze om zich in te zetten voor de belangen van de tandem Halliburton - Carlyle. Heel toevallig ook de zakentandem waarop de families Bush en Cheney zich voortbewogen. Hoe en wat die allemaal bijmekaar hebben gejat met de via de 9/11-show geensceneerde oorlogstafrelen in het Midden-Oosten wil je niet weten. Daar steken die armzalige 10 roodjes waar we het gisteren over hadden wel heel lullig bij af. En het werd nog gekker. De beide zakenvehikels van Bush en Cheney hadden hun eigen afdeling binnen de CIA. Zonder ooit een snuffelcursus te hebben gevolgd en twee vingers in de lucht te hebben gestoken onder het brommen van iets met godallemachtig. Het kon niet, maar het werkte wel. Wat, het werkt nog steeds.
SueAnn nam het niet en begon info te lekken naar het Capitool. Uiteraard duurde het niet lang of de baas van het interne Halliburton-team maakte van haar kamer een Sichuan-ruimte en koeieneerde SueAnn zelf in een kelder van het CIA-gebouw. De boodschap was duidelijk: bek houden of we kelen je. Ze gooide het bijltje op het hoogpolig en verliet het pand. Nu is ze terug aan het front en druk bezig met het spillen van de beans. Maar ze moet goed uitkijken bij het oversteken. En bij wat ze zegt. Want voor je het weet raak je verzeild in allerlei scams en eindig je in een kruipruimte. Net als Huseyin Baybasin. Stay tuned.
woensdag 11 juni 2008
Stel je bent Kamerlid. Verdien je zo'n 86 duizend eurootjes. Is volgens sommigen zat, volgens anderen schraalhans. Als je tot de laatste categorie behoort, ben je gauw geneigd om er wat bij te scharrelen. Zal niet meteen een baantje worden als inpakker van vleeswaren bij Appie Heijn of glazenspoeler na een Oranjeavond, maar iets deftigers. En zo was er eens niet zo lang geleden een geachte afgevaardigde die op afroep af en toe een zakelijk advies in het zakje deed. Per slot kan je als parlementarier veel info ophalen die nuttig en profijtelijk kan zijn voor een zakenpief. Genoemd Kamerlid vroeg daarvoor 10 roodjes. En mocht later blijken dat de betrokken zakenpief met de geleverde info een leuk slaatje had geslagen dan wenste het Kamerlid in kwestie nog eens 10 roodjes. Of dat zwart was of wit, daar zijn we nog niet achter. Wel achter de identiteit. Mar die houden we nog even onder de roos. Om de spanning erin te houden. Want we komen hierop geheid terug. Stay tuned.
dinsdag 10 juni 2008
Het "Historisch Nieuwsblad" kwam vandaag met een opmerkelijk nieuwsbericht:
Het logo van de Partij voor de Vrijheid - een meeuw - doet denken aan een oud symbool van extreemrechts. Ook de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB) gebruikte de meeuw in de jaren dertig en veertig als teken van vrijheid en nationale saamhorigheid.
Volgens politiek historicus Gjalt Zondergeld is de gelijkenis tussen de meeuwen van de PVV en de NSB treffend. Hij wijst op een poster uit 1941, waar net als bij het PVV-logo de meeuw is geplaatst naast het woord 'vrijheid'.
"De meeuw kent een traditie als vrijheidssymbool, zoals de duif een symbool is van vrede. Daarnaast roept de meeuw nationale gevoelens op, omdat hij in dit land aan zee veel voorkomt. Dat zie je bij de NSB, maar ook bij de PVV, waar de meeuw zelfs een rood-wit-blauwe verendek heeft gekregen. Voor een partij die vrijheid en nationalisme hoog in het vaandel heeft, is de meeuw een logisch gekozen symbool. Maar wel één, die door de geschiedenis besmet is. Tenzij de PVV graag wil lijken op de NSB, vind ik het heel dom om voor de meeuw als logo te kiezen."
De NSB gebruikte de meeuw niet alleen op propagandaposters, maar ook als het symbool van haar jeugdafdeling, de Jeugdstorm. Die voerde de meeuw op vlaggen, uniforms en drukwerk. Het tijdschrift van de Jeugdstorm heette De Stormmeeuw. Zondergeld denkt dat de NSB-meeuw was overgenomen van nationalistische groeperingen in Vlaanderen. Aan het eind van de negentiende eeuw richtte dichter Albrecht Rodenbach de studentenbeweging der 'Blauwvoeterie' op. De 'blauwvoet' was de benaming voor een bepaald soort meeuw: de jan-van-gent. De leuze van deze studenten, die streefden naar een onafhankelijk Vlaanderen, was: 'Vliegt de Blauwvoet! Storm op zee!'. Nog steeds wordt de meeuw als herkenningsteken gebruikt door extreemrechtse groepen in Vlaanderen, zoals het Vlaams Nationaal Jeugdverbond.
Op de vraag, waarom de partij van Geert Wilders heeft gekozen voor een meeuw als logo, blijft zij het antwoord schuldig. Persvoorlichter Monique Hoogduin zegt dat de PVV na intern overleg heeft besloten 'geen commentaar' te geven.
dinsdag 10 juni 2008
Vandaag heeft de hoofdpatient van het Witte Ziekenhuis een uitje. Hij moest er nodig eens effies tussenuit. Vooral nu in het Congres een procedure op gang is gebracht om hem uit zijn ovale kamer te sodemieteren. Wegens zijn gekonkel en zijn leugens om de inval in Irak legitiem te laten lijken. Trouwens, hij moest toch nog even babbelen met de EU-baasjes over wat er allemaal vorige week is besloten in de Bilderberghut. Dus dat kwam mooi uit. Vandaar dat ie gisteren is overgebracht naar Ljubljana.
Een hot potato is meteen al in de gleuf van de mainstream pers geduwd: de kwestie Tibet. De Nachwuchs van Gerard Aalders' reason to live liet weten dat China zich in de komende gesprekken met Pappa Lama constructief moet opstellen. Dat houdt ondermeer in dat het zich dient te onderwerpen aan de volgende eisen:
maandag 9 juni 2008
Te midden van de jonge komkommers en gelul over foeballuh werden wij afgelopen zaterdag verrast met het nieuws dat Kleintje Muurkrant een staatsgeheim zou hebben onthuld. Stond breeduit op de voorvagina van De Telegrof. Kon niet missen. Dat geheim had niks te maken met good old Sandeman maar wel met kinderhopsen. Nou hebben wij de laatste jaren nogal wat gepubliceerd in die richting. Zal het alleen maar zijn over de hopsproblematiek rond onze eigen secretaris-generaal Demmink of Belgische highflyers als kunstpaus Axel Vervoordt en de grafelijke gebroeders Lippens. Maar dat kon De Telegrof niet bedoelen. Wat dan wel? Wij ons hunderttausend Luftballons geprakkizeerd. En jawel. Ons spaarlampje kreeg de geest. Het moest gaan om de artikelen Octopussy 375 en 376. Gingen over het onderzoek naar het vermeende hopsen binnen de top van het Amsterdamse bromsnorapparaat en het OM. Die artikelen dateren van 20 en 21 mei 2008.
Nou verwacht je toch dat als je een beetje staatsgeheim onthult, dat dan rapido een stel sombere rubberzolen op je stoep staan om je ernstig op je kootjes te stampen. Geen zool gezien. Wel een dampend artikel met weinig inhoud op de voorpagina van De Telegrof. Op 7 juni!!. Voor een staatsgeheim wel wat laat. En bovendien niet naar buiten gebracht door een staatsorgaan, maar door een ordinaire makreelverpakking. Dus ging het misschien hooguit over een geheim-pje. Maar wie maakt zich daar nou nog druk om tegenwoordig? Met rampen om ons heen als de liezen van Robben en het dijbeen van Van Persie. Geen hond.
vrijdag 6 juni 2008
Nee, kijk, het kan ook nog zo zitten. Die Anddy Chen en Gijsje van Dam tekenen een nep-contract. En voor de zekerheid een ontbindingsdocument mocht die Anddy later rare ideeën krijgen. Met dat nepcontract heeft Gijsje dan een witte dekking voor een zwarte half meloen en kan ie naar de kermis. Aldus Vrij Nederland die voor deze redenering speciaal bij een in deze materie ingevoerde bef is langsgegaan. Jammer overigens dat Gijsje eenmaal op de kermis meteen bij de schiettent terechtkwam. Maar dat is achteraf. Nou nog even vragen aan die bef wat het voordeel was voor Chen zelf om zo’n nepcontract te tekenen en we zijn rond. Want aan Chen zelf kunnen ze niks vragen. Die houdt zich volgens VN onbereikbaar voor commentaar. Nou heeft die al eens laten weten dat ie best bereid is om met het weekvod te lullen als ie weer eens in Nederland is. Maar blijkbaar duurt dat effies te lang voor de betrokken Chen-chasers. Ze willen nu scoren en niet overmorgen. Ach, wie weet komt er binnenkort weer een ander scam-kopietje bovendrijven. Kunnen ze met een nieuw topspinnetje aan de tweede game beginnen. En wij weer retourneren. Want ping roept nu eenmaal pong op. Dus stay tuned.
vrijdag 6 juni 2008
Eergisteren is er een 64-jarige geile beer uit Dongeradeel achter het gaas gemieterd. Hij wordt ervan verdacht tussen oktober 2004 en juli vorig jaar met zes jongens gehopst te hebben. Twee van hen waren tijdens de evenementen nog minderjarig.
Als ie het heeft gedaan moet ie voor het luik. En niet zo zuinigjes. Maar, hoe was het ook weer? Het weekvod Panorama en het homodagvod De Gaykrant beschikten indertijd over tientallen verklaringen van jongens dat ze gehopst waren door secretaris-generaal Joris Demmink toen ze nog niet voor consumptie gereed waren. Ook bij Justitie kwamen meldingen binnen. Er kwam een intern onderzoek op gang dat geen reet opleverde. En Pano en De Gaykrant werden door Demmink zelf de berm ingeluld.
Nu zijn er opnieuw berichten over Demmink’s hopsactiviteiten met ondermaatse jongens in een paar oosteuropese landen en een gedetailleerd geval in Turkije. Wordt onze zestigjarige onderkoning van Justitie -al was het maar uit voorzorg- uit de roulatie genomen? Ben je besodemieterd. Het is geen boerenlul uit Dongeradeel. Rechtsgelijkheid. Suuuuuure. Stay tuned.
donderdag 5 juni 2008
Het begint op pingpong te lijken. En wij zijn de tafel.
Ping. Eergisteren meldde VN onder het lieflijke kopje “Holleeder-Chinees financierde crimineel Gijs van Dam jr.” dat die ondeugende Anddy Chen niet alleen een contract had getekend met Mike Offenberg, maar ook met Stacor BV. Een zakenvehikel van hasjhandelaar Gijsje van Dam. Alleen, dat met Gijsje was effe eerder. Op 23 april 2004. Het ging om een lening van rond de half meloen, waarbij Van Dam junior als zekerheid wat vastgoed en wat waardevodjes zou inbrengen. Later tekenden beide participanten om de een of andere reden een ontbindingsverklaring. Toch zei VN niet te weten wat Gijsje met de geleende poen had gedaan. Kennelijk weten ze daar niet wat een ontbindingsverklaring inhoudt. Daarnaast denkt een beetje bijdehante crimiliefhebber al gauw: da’s effe toevallig. Bij Maikie was sprake van een half meloen en bij Gijsje ook. En dan doemt logischerwijs meteen de vraag op: ging het bij Gijsje soms ook om dat plannetje van Paul Herrie om een firma te installeren? Om hier allerlei Chinese electronische wannahaves op de markt te smakken? Vragen we even aan meneer Chen.
Pong. Anddy Chen schreef ons het volgende terug:
“Eerlijk gezegd heb ik die persoon [Gijsje, red.] nooit ontmoet. Ik kon me nauwelijks zijn naam herinneren. Toentertijd wilde Paul [Herrie, red.] een onderneming in Nederland vestigen voor de import van Chinese produkten [yes, red.]. Hij introduceerde deze heer voor de business en die wilde om te kunnen starten 550.000 euro van mij lenen. Maar dat plan gaf mij geen goed gevoel, dus wilde ik een garantie in de vorm van wat vastgoed. Daar voldeed hij niet aan en we hebben toen een overeenkomst getekend, waarbij de deal werd gecancelled. Paul Herrie was in die tijd voor de volle honderd procent mijn zakenpartner en ik vertrouwde hem volledig.
Na deze gebeurtenis introduceerde hij vervolgens Mike Offenberg om de deal toch van de grond te krijgen. De rest is bekend. Als Vrij Nederland ervan overtuigd is dat ik hem [Gijsje, red.] het geld heb gegeven, zouden ze dan misschien hun best willen doen om het voor me terug te halen? Krijgen ze commissie voor.
Het is weer een spelletje van Paul Herrie, die nog dom is ook, want hij bewaarde indertijd de kopieën. En nu speelt hij er spelletjes mee. Voor de procureurs-generaal misschien? Om alles lekker te kunnen verdraaien?”
Eens geheimagent, altijd geheimagent. Dus dat laatste is zeker niet ondenkbaar. Er zijn nu eenmaal hele volksstammen achter de duinen die de overname van Nederlandse bedrijven door Chinezen niet zien zitten. En hoe fijn is het dan als een vooruitgeschoven vertegenwoordiger van Beijing die op dit terrein actief is geïncrimineerd kan worden. Game, second set. Stay tuned.
woensdag 4 juni 2008
Bent u wakker? Goed. Stel je even voor. Er zit een gozer in een kruipruimte. Is wat onrustig, want hij heeft nog ergens wat wapentuig liggen en 1100 kilo semtex. Stel je voor dat onverlaten cq. een plukje bromsnorren die rommel vinden. Niet leuk. Dus belt voormelde gozer op een kwaaie dag zijn bef en vraagt hem of ie die stash even wil weghalen en elders onderbrengen. Nou ging het in deze zaak niet om een groenig befje. Hij stapte niet meteen in zijn voiture om die voorraad ongein te verplaatsen. Wat ie wel deed met deze curieuze informatie is verder niet interessant. Interessant is wel dat het gesprek getapt werd.
Valt niemand meer voor van zijn barkruk. Maar wat gebeurt er? Die taps komen in het strafdossier van zijn cliënt terecht. Oeps. Vindt onze bef niet bijster gezellig. Dus gaat ie in verweer. Die taps moeten eruit. Maar de OvJ zet zijn hakken in het hoogpolig en de affaire belandt bij de Raadkamer van het Arrondissement Amsterdam. En dan ontrolt zich het volgende.
LJN: BC8739, Rechtbank Amsterdam , 13/520122-07
Datum uitspraak: 01-04-2008 Datum publicatie: 07-04-2008 Rechtsgebied: Straf Soort procedure: Eerste aanleg - meervoudig Inhoudsindicatie: Beslissing raadkamer op vordering verlenging gevangenhouding. Afwijzing bij gebrek aan gronden. Afluisteren van telefoongesprek tussen verdachte en diens raadsman. Verweer over onjuiste toepassing van artikel 126aa Sv.
Uitspraak
RECHTBANK VAN HET ARRONDISSEMENT AMSTERDAM
Parketnummer: 13/520122-07
Gezien de vordering van de officier van justitie in het arrondissement
Amsterdam d.d. 31 maart 2008, strekkende tot de verlenging van de
gevangenhouding van:
[verdachte]
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1965
wonende te [adres]
thans gedetineerd in het huis van bewaring P.I. Amsterdam, HvB Het Schouw te
Amsterdam;
gehoord in raadkamer van heden de officier van justitie, de verdachte, alsmede
diens raadsman mr. A.M. Moszkowicz.
Beoordeling
De raadsman heeft het bij gelegenheid van de eerste raadkamer gevangenhouding
gevoerde verweer, inhoudende - kort gezegd - dat de rechter-commissaris de
officier van justitie ten onrechte heeft gemachtigd delen van twee
afgeluisterde telefoongesprekken tussen verdachte en diens raadsman bij de
processtukken te voegen, herhaald en de raadkamer verzocht daarover
uitdrukkelijk een beslissing te nemen.
De raadkamer zal desondanks op dat juridische verweer niet ten gronde
beslissen en beperkt zich tot het volgende.
Wat de feitelijke gang van zaken betreft, is bij de behandeling in raadkamer
van heden duidelijk geworden dat de officier van justitie zich op het
standpunt stelt dat bedoelde gesprekken weliswaar tussen verdachte en diens
raadsman plaatsvonden en dat in dat verband bepaalde delen van de gesprekken
moeten worden aangemerkt als gesprekken met een verschoningsgerechtigde, maar
dat de passages, zoals opgenomen in het dossier, verder gaan dan gesprekken
tussen een raadsman en zijn cliënt. De officier van justitie is van mening dat verdachte aan diens raadsman heeft gevraagd hem te helpen wapens en
semtex te verwijderen, dan wel dat verdachte opdracht zou hebben gegeven dit
te doen.
Dit standpunt van de officier van justitie is ook verwoord in een brief d.d.
4 februari 2008 van de hoofdofficier van justitie aan de deken van orde van
advocaten, waarin laatstgenoemde wordt gevraagd de aard van de gesprekken te
beoordelen. De deken heeft bij brief van 6 februari 2008 laten weten dat het
naar alle waarschijnlijkheid gaat om gesprekken tussen een advocaat en zijn
cliënt, waarbij wordt aangetekend dat de deken niet met de betrokken advocaat
zelf heeft gesproken en slechts de gewraakte delen van de gesprekken kent. In
dat verband merkt de deken op dat het niet goed doenlijk is en zelfs
vermoedelijk onjuist gedeelten van een gesprek tussen geheimhouder en cliënt
te isoleren en apart te bekijken.
De raadkamer kan zich met dat standpunt van de deken verenigen. De context
van een gesprek moet in beginsel onmisbaar worden geacht om de aard of
strekking van bepaalde delen daarvan te kunnen beoordelen. Dat is inmiddels
niet meer mogelijk, nu de overige delen van bedoelde gesprekken in opdracht
van de rechter-commissaris zijn vernietigd. Dit laatste blijkt uit de
beslissing van de rechter-commissaris d.d. 25 februari 2008, waarin de
officier van justitie - naar aanleiding van diens vordering ex artikel 126aa
van het Wetboek van Strafvordering (Sv) - wordt gemachtigd delen van de
afgeluisterde telefoongesprekken aan het dossier toe te voegen.
Uit de beslissing van de rechter-commissaris blijkt echter ook dat naar haar
oordeel de afgeluisterde telefoongesprekken geheel onder het
verschoningsrecht van de verschoningsgerechtigde ex artikel 218 Sv vallen. Op
grond van artikel 126aa lid 2 Sv moeten deze gesprekken daarom worden
vernietigd, zoals ook de rechter-commissaris in haar beslissing heeft
overwogen. Daarnaast heeft de rechter-commissaris echter overwogen dat delen
van deze gesprekken gaan over een grote hoeveelheid semtex (1.100 kilo, zo
heeft de raadkamer in het desbetreffende uitgewerkte telefoongesprek
gelezen). Op grond daarvan heeft de rechter-commissaris geoordeeld dat zich
de zeer uitzonderlijk situatie voordoet die meebrengt dat het algemeen belang
van de veiligheid van de samenleving dient te prevaleren boven het verschoningsrecht.
De vraag die voorligt, is of de rechter-commissaris in redelijkheid tot dat
oordeel heeft kunnen komen. Deze vraag zal vanwege haar bijzondere
gecompliceerdheid naar het oordeel van de raadkamer door de zittingsrechter
moeten worden beantwoord, zoals ook tot uitdrukking is gebracht in de eerdere
motivering van het bevel tot gevangenhouding.
Daar komt bij dat verdachte bij een beslissing op dit punt thans minder
belang heeft, omdat naar het oordeel van de raadkamer op dit moment geen
gronden meer aanwezig zijn die de voorzetting van de voorlopige hechtenis
rechtvaardigen.
De raadkamer is, met de officier van justitie, van oordeel dat van gevaar
voor herhaling geen sprake is, nu verdachte uit eigener beweging en bij
gebreke van enig belastend bewijsmateriaal in zijn richting (anders dan
genoemde telefoongesprekken) is gaan verklaren over de bergplaatsen van de
wapens, die hij voor anderen zou hebben verborgen, omdat hij er vanaf wilde.
Thans bestaan geen concrete feiten of omstandigheden die een ander oordeel rechtvaardigen.
Aan het bevel tot gevangenhouding is tevens de onderzoeksgrond ten grondslag
gelegd. Ten tijde van die beslissing moest nog onderzoek naar de bergplaatsen
van de wapens plaatsvinden. Dat is inmiddels, met medewerking van verdachte,
gebeurd en er is een hoeveelheid wapens gevonden. Deze wapens zullen volgens
de officier van justitie aan technisch onderzoek worden onderworpen. Ten
aanzien daarvan bestaat naar het oordeel van de raadkamer echter geen vrees
voor collusie. Nu niet gebleken is dat nog ander onderzoek zal plaatsvinden
en evenmin anderszins is gebleken van concrete feiten of omstandigheden die
doen vrezen dat verdachte het onderzoek naar het feit waarvoor hij nu in
voorlopige hechtenis verblijft - het voorhanden hebben van wapens - zal
frustreren, kan de onderzoeksgrond niet langer worden aangenomen.
De voorlopige hechtenis van verdachte dient daarom te worden opgeheven.
BESCHIKKENDE:
WIJST AF de vordering van de officier van justitie voormeld;
HEFT OP het bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte voornoemd per heden.
Aldus gedaan in raadkamer van 1 april 2008 door
mr. W.F. Korthals Altes, voorzitter,
mrs. F.G. Bauduin, J. Piena, rechters,
in tegenwoordigheid van B. Lodde, griffier,
Zo, is dat effies heerlijk. De taps zijn de shredder ingegaan (nou ja, bij wijze van spreken), omdat de verdachte zo keurig heeft meegewerkt. Nou verschijnen dit soort uitspraken tegenswoordig altijd op de site Rechtspraak.nl . Zo ook deze. Maar wat denk je? Als een vliegend balletje semtex eraf gehaald. En dat is cru. Om niet te zeggen eigenaardig. Hoewel, niet in de wondere wereld van Brammetje en zijn maatjes. Stay tuned.
dinsdag 3 juni 2008
Stel je bent een lastig portret binnen een gemeente vol kouwe kak, zogenaamden, omhooggetrapten en nouveau riche. En voor de nomenclatura een pain in the ass. Dan kan het je zomaar gebeuren dat je een kunstje wordt geflikt. En wat voor één. Je wordt gewoon uitgeschreven. Kan niet? Lees in een brief aan een SP-raadslid wat een inwoner van Zeist gebeurde. Je gelooft het niet.
“Aan de hand van de naar u toegezonden e-mails weet u de juiste datum waarop voor mij en mijn gezin de ellende begon, waar ik nu verhaal van doe.
Out of the blue begin maart 2008 liet mijn verzekeringsmaatschappij mij schriftelijk weten dat ik en mijn gezin uit alle verzekeringen waren gegooid, daar wij niet aan de verzekeringsvoorwaarden voldeden. Uit navraag bleek dat de Gemeente Zeist haar een uittreksel uit het bevolkingsregister had gegeven, waarin stond dat ik mij op 24/5/2005 zou hebben uitgeschreven. Na protest kwam tot mijn verbazing een tweede verzonnen uittreksel omhoog met gegevens waaruit bleek, dat ik volledig geëmigreerd zou zijn. Echter, ik werk in twee landen tegelijk in Europa en woon op de Vossenlaan nr. ..te Bosch en Duin. Zou ik volledig geëmigreerd zijn dan zou mijn Heffing Gemeentebelasting enige mindering kennen. Maar dat is niet het geval. Het akelige is nu dat ik mij en mijn gezin nergens in Europa meer kan verzekeren.
Navraag bij mijn Tweede Kamerlid leert mij, dat hier ook de Wet op de Privacy grof geschonden is, daar men alleen persoonsgegevens aan een verzekeringsmaatschappij (bijzondere derde) mag geven wanneer een publiek-maatschappelijk en niet een privé-gericht doel is gediend. Tevens dient men (de gemeentesecretarie) mij eerst toestemming te vragen en dat is totaal niet geschied.
Ik heb mevrouw M.S. van de gemeentesecretarie gevraagd op basis van welke gegevens ik en mijn gezin dan uitgeschreven zijn. Mij werd een ingevuld formulier uit mei 2005 toegestuurd waaraan een slechte kopie van mijn paspoort was geniet. Na bestudering hiervan kwamen zowel mijn vrouw als ik en mijn advocaat tot de conclusie dat ik dit nooit ingevuld kon hebben daar:
a. Volgens het formulier ik zonder gezin zou zijn geëmigreerd, hetgeen ronduit belachelijk is;
b. Een totaal onbekend adres in het buitenland is ingevuld;
c. Wel drie verschillende handschriften op het formulier voorkomen;
d. Mijn handtekening op gekunstelde wijze is nagemaakt.
Ik ben in februari 2005 op het gemeentehuis geweest om mijn paspoort te vernieuwen. Ik kon volgens hen niet telefonisch doorgeven waar ik te bereiken was, als ik in het buitenland werkte. Dus moest ik dat die maand op het gemeentehuis doen. Voor de goede orde: ik vertegenwoordigde toen omwonenden Vossenlaan in een bezwaarschrift-procedure tegen De Terp en de Gemeente Zeist, die door ons gewonnen werd voor de Raad van State (1). Ik denk dat derden later in mei 2005 een kopie van mijn paspoort aan dit onjuiste formulier hebben geniet.
Na dit alles per e-mail aan mevrouw S. te hebben uitgelegd en ook gevraagd te hebben om een simpel correctiebriefje werd mij medegedeeld dat men dit niet van plan was. Men verzocht mij om mij opnieuw in te schrijven, waar ik totaal geen baat bij heb. Het is gewoon te zot voor woorden. Maar ik heb haar vandaag telefonisch laten weten hiertoe toch bereid te zijn. Als ik ook maar een correctie van het zogenaamde misverstand van de gemeente Zeist op papier kreeg. Inhoudende dat ik vanaf 1999 zonder onderbreking op de Vossenlaan nr…in Bosch en Duin heb gewoond. En dat ik dat niet hoefde af te dwingen via een kortgeding. Mevrouw S. was echter onvermurwbaar. Zij had namelijk haar instructies van de juridische afdeling, de heer H. of zoiets.
Bij ons leeft nu het vermoeden dat er spelletjes worden gespeeld met nogal kritische burgers ten koste van de belastingbetaler in de gemeente Zeist. Daarom vraag ik u om een onderzoek van deze Zeister Kafka toestanden”.
Is dat effe zout of is dat effe zout? Dat is zout. Het lijkt op Der Prozess, maar met een Zeister couleur locale. Wij geven u de verzekering: hier komen we op terug. Stay tuned.
(1) Zie de serie “Verdacht geknerp rond De Terp” onder het hoofdje “Bert Terpstra” op de Followup-pagina.
maandag 2 juni 2008
Op 29 september 2005 overleed Gerard Kempers. Kritisch deelraadslid van Leefbaar Zuidoost in 020. Maar zijn weblog leefde voort. En kortgeleden groeven wij daaruit een artikel op dat wonderwel paste bij een onderzoekje dat wij momenteel plegen naar de houdbaarheid van curatoren. Ging over de verkoop van een kinderopvang uit de boedel van de failliete welzijnsclub Alcides begin 2004. Stond bij toenmalig interim-directeur Paul Sturkenboom in de boeken voor ca. 10 meloen. Maar ging weg voor 5,3 meloen. Net voor het in de ramsh gooien van de koteropvang verhuisden de aandelen ervan naar een speciale stichting, Hullenberg. Met als bestuurders …..diezelfde Paul Sturkenboom en diens bef Wouter Jongepier. En samen met een stel handlangers beurden Paul en Wouter drie tonnetjes voor dat ramshwerk. Hier en daar werd wat scheel gekeken naar zowel de constructie als de hoogte van het bedrag. Maar blijkbaar kon het.
Het leven ging verder. Paul verwierf de titel Mr. Intensive Care toen hij alweer als interim-directeur betrokken raakte bij de implosie en uiteindelijke privatisering van het Amsterdamse Slotervaart Ziekenhuis.(1) En Wouter? Die ploegde voort. Vooral als curator in vette affaires. Zoals de moeizame afwikkeling van het Holland Exel-drama. Onze ingebouwde audio-flappers vingen daarover niet zo heul lang geleden iets alleraardigst op. En wij stuurden dan ook op onze oude vertrouwde manier een mailtje naar Wouter met ondermeer de volgende vragen:
“…Is het juist dat u als curator de ondernemingskamer heeft ingeschakeld om uit te zoeken of de voormalige directeuren Prins, Corver en De Vlieger zich hebben schuldig gemaakt aan wanbeleid?
Is het juist dat u in 2007 tegenover De Vlieger de suggestie heeft gedaan dat hij van alles af zou zijn na betaling van 3 ∏ miljoen euro?
Indien dat laatste juist is:
Is een curator wel in de positie om een dergelijke suggestie te doen terwijl het onderzoek van een speciale commissie en de ondernemingskamer nog onderweg zijn?
Heeft u de rechter-commissaris op de hoogte gesteld van uw suggestie?
Is inmiddels al geruime tijd geleden in de gleuf gegaan bij Wouter. Maar nog steeds nul antwoord. Nou heeft onze vriend niet de reputatie van Zoef de Haas, waardoor de kosten voor zijn inbreng nog wel eens aardig willen oplopen. Maar het beantwoorden van een eenvoudig mailtje zou je bijvoorbeeld even kunnen delegeren aan een tiepkip of een leerbef. Niet waar? Dus Wouter, jongen, laat even iets van je horen op korte termijn. Bij voorbaat.
(1) Kwam uiteindelijk in handen van Aysel Erbudak. Zie voor haar olijke achtergronden aflevering 46 van de serie “Schimmen achter Pim”.
zaterdag 31 mei 2008
En jawel hoor, Anddy Chen heeft een brief gekregen. Van Harm Brouwer. Namens zijn cluppie p.g.'s. Ga er maar effe rustig voor zitten. Dit is 'm.
Niks geen clearing dus. Anddy blijkt de status van verdachte te hebben. Waarvan ie wordt verdacht? Handel in ongein? Valsheid in geschrifte? Wildplassen? Fietsendiefstal? Chanteren van de secretaris-generaal? Staat er niet in. Mocht Chen daarover iets meer willen weten dan kan ie contact opnemen met Openbaar Misterie-bef Michiel Zwinkels (1). Om te kijken of die nog ergens een gaatje in zijn agenda heeft.
Nou zijn ze de zaak (?) blijkbaar nog aan het napluizen. En daarvoor hebben ze al contact gehad met de autoriteiten in Hong Kong. Maar jammer nou, daar trokken ze een niet. Geen nood. Misschien is er in Bangkok nog wat over Anddy op te vissen. Zo niet, dan zijn er altijd nog mogelijkheden op de Nieuwe Hebriden, in Zuid-Patagonie, op Tonga, in Tutti Fruttidorp enzovoort enzovoort. En zo lang dat onderzoek loopt, blijft Chen verdachte en krijgt ie bij elk bezoek aan Nederland een koppel speurneuzen achter zijn reet aan. Zoals dat de laatste jaren al gebruikelijk was. Arresteren? Ben je belazerd! En dat Belgisch verzoek tot aanhouding dan? Zeg, zullen we serieus blijven? Stay tuned.
1. Klim voor meer over Michiel in onze zoekmachine. Leuk!!!
vrijdag 30 mei 2008
De clusterbom wordt afgeschaft. Goed nieuws, wie zal het tegenspreken. Maar: waar laten we de reeds gefabriceerde exemplaren? Dat zijn dan weer zaken waar de meeste mensen niet bij stilstaan. Vernietigen is gevaarlijk en kostbaar. Defensie heeft al zoveel te doen.
Daarom een voorstel. We slaan alle te vernietigen clusterbommen tijdelijk ergens op. Ergens waar het veilig is. Een vuurwerkfabriek is daarbij de eerstaangewezen locatie. Die is ontworpen en gebouwd om ontplofbaar materiaal op verantwoorde wijze te bewaren en te beheren. Ondertussen kunnen we onderhandelingen beginnen met een regime ver weg dat geinteresseerd is in de overname van de overigens nog uitstekend functionerende goederen, altijd binnen gelegen, zo goed als nieuw, niks geleden, koopje bovendien.
Dergelijke besprekingen zijn echter tijdrovend. Ze vergen veel voorbereidingstijd en moeten worden uitgevoerd met de nodige omzichtigheid, die het proces verder vertraagt. Mocht voor bezegeling van de koop het noodlot toeslaan, bijvoorbeeld in de vorm van het ontploffen van deze vuurwerkfabriek - de Wet van Murphy slaapt nooit - dan is het zaak het hoofd koel te houden en het stappenplan te volgen.
Allereerst: verbazing veinzen. Tjonge jonge, een hele woonwijk vernield, wat een krachtig vuurwerk was dat, wie had zoiets gedacht. Stap twee: de autoriteiten zelf stellen een onderzoek in. Commissie, officieel raport, in moeilijke woorden uitkomen op menselijke fout en shit happens. Drie: slagvaardige indruk wekken. Maatregelen afkondigen! Geen vuurwerkfabrieken meer in woonwijken. Ruimhartige opstelling inzake schadevergoeding. Niet vergeten de majesteit erheen te sturen. Zij kan zo mooi geschrokken doen. Tot slot, riskant maar onvermijdelijk: uit alle mogelijke kandidaten een aansprakelijke kiezen en arresteren. De voorkeur gaat daarbij zonder meer uit naar een kleine vis. Qua bedieningsgemak nauw verwant aan de zondebok. De directeur van de desbetreffende vuurwerkfabriek is zonder enige twijfel de eerste optie in dezen. De kans op uit de school klappen is aanwezig maar klein: ook hij heeft vuile handen, plus het een en ander te verbergen, ook al zijn de verborgen waren inmiddels opgegaan in rook. Milde straf opleggen, woordvoerder stand-by houden. Het publiek had graag een hogere straf gezien. Spreekt er een tijd lang schande van. Organiseert een jaarlijkse herdenking. Gaat vervolgens over tot de orde van de dag. (MarkVerver)
vrijdag 30 mei 2008
Adan en Eva. Zo heet het kinderboekie dat Alie ? en Annie ? op de markt hebben gepleurd.
Net als bij het scenario van de film Submission is het maar de vraag hoeveel inbreng Alie tussen de twee kaften heeft gehad (1). Want als je driekwart van je tijd besteedt aan collecteren blijft er niet veel gelegenheid over om even lekker creatief bezig te zijn.
Maar goed, daar gaat het nou niet over. Als we Alie mogen geloven zou het boekie gaan over de schuchtere liefde tussen een islamitische jongen (Adan) en een wat mollig joods meisje (Eva), die allebei worstelen met de multicultirannie op school en daarbuiten. En hun gevoel van uitsluiting. Voor zover waarneembaar is die slang nog niet uit zijn hok en heeft Adan nog geen goudrenet gepikt bij Appie Heijn. Dus er is nog geen sprake van zondevalkuilen of vreselijke gemeenschap. Ondanks het feit dat het voor 10+ kinderen bestemd is en BNN ook die doelgroep allang heeft bereikt.
En nu we het toch over ritmische gymnastiek hebben, wordt er in het boekie van Alie en Annie ook al speels gepreludeerd op het bloederige feestje in de onderste regionen? Is de voorhuid van Adan al van het toneel verdwenen en staat er al een slager in de startblokken om Eva te behoeden voor enig genot bij het hopsen? Hebben we niks over gelezen in de recensies, dus dat zal haast wel niet. Leuk misschien om dat in deel 2 te verwerken. Scoort geheid en ja, de kassa moet blijven rinkelen. Al was het alleen maar om allerlei oortjes te kunnen inhuren voor een cordon sanitaire. Want je kan je wel tussen de meloenairs van de AEI wringen, maar dat soort heren is meestal niet erg scheutig. En dat geldt ook voor een zuinige ziel als Hirsch Ballin, die overigens van heel andere boekies houdt. Dus dan maar door het leven gaan als schrijverd en voorlezen op scholen. Je moet toch wat.
1. zie het artikel "Hoe een schoonmaakster de Somalische Jeanne d'Arc werd" op de site van de Morgenster.
donderdag 29 mei 2008
Staat er vandaag in het weekvod Vrij Nederland een stukkie over Anddy Chen, zijn clearingsverzoek aan het clubje van p.g.-beffen en het Belgische verzoek tot zijn aanhouding. Voor wie deze serie volgt stond er niets in dat we al niet wisten. Behalve dan een opmerking van de door ons al eerder opgevoerde Belgische snuffelbef De Bous. Volgens hem is namelijk die Europese warrant nog steeds geldig. O ja? Hoe kan het dan dat geen enkel Europees land waar Anddy Chen de afgelopen jaren opdook hem bij de kladden heeft gegrepen? En dat hij in Nederland in ieder geval niet op de lijst staat? Zoals wij al zeiden: het blijft een rare waterzooi. Stay tuned.
donderdag 29 mei 2008
Goed, onze eigen premier mag na een paar pilsies wat losser in de omgang worden met een pronte bardame, da's nog niks vergeleken met zijn collega in Israel. Voor Ehud Olmert tekelt er namelijk ernstig mene. Volgens de verklaring van Morris Talansky, een ouwe Amerikaanse kennis, schijnt Ehud namelijk al jaren enveloppies met poen in ontvangst te hebben genomen van rijke landgenoten en Israelische expats. Vooral om tijdens buitenlandse uitjes de grote jongen te kunnen uithangen in eersteklas hotels, een eersteklas sigaartje te kunnen opsteken en zich eersteklas vliegend te kunnen verplaatsen. Moeilijk te bewijzen. En dat geldt ook voor de vraag of daar gunsten tegenover stonden.
Het ontvangen van gevulde enveloppies zou zich overigens niet hebben beperkt tot de periode van zijn premierschap. Ehud zou zijn zak ook al hebben opengezet toen hij nog burgemeester van Jerusalem was en een prominente figuur binnen de rechtse Likud-partij. In die hoedanigheid ontmoette hij bijvoorbeeld ooit Meir en Shaul Levy, een paar zeer gevulde Amerikaanse businessmen, in New York. Kort na die ontmoeting namen diezelfde Levy's samen met een paar luitjes uit de buurt van de klaagmuur Betar over. De voetbalclub van de Likud. Kreeg Olmert daar commissie voor? Jaweh mag het weten. Maar de datum van het gezellig samenzijn tussen de Levy's en Olmert was buitengewoon interessant: 10 september 2001. Een dag voor 9/11.
De mainstream-pers heeft nooit uitgepakt over Ehud's verblijf in New York tijdens die heikele dagen. Laat staan dat Ehud daar zelf ruchtbaarheid aan heeft gegeven. Kan je zeggen: ja en? Nou niks. Maar het wordt nog gekker als je bedenkt dat Bibi Netanyahu, een aanhanger van hetzelfde gedachtengoed dat Ehud koestert, op 7 juli 2005 in Londen was.
Toen daar het openbaar vervoer revolutionair op de schop ging. Hoorden deze stukjes bij de grote conspiracy rond de voorstelling van Osama's Flying Circus en het latere vuurwerk in Londen en Madrid? Weten we niet. Maar het is wel lekker om op te sabbelen.
woensdag 28 mei 2008
Illegalen die in detentiecentra wachten op uitzetting uit Nederland, worden slecht behandeld, stelt het televisieprogramma NOVA (27 mei). Het hoeft geen betoog dat dit detentiebeleid niet te rijmen is met respect voor de mensenrechten, waar DenHaag de mond vol van heeft. Deze discrepantie tussen woord en daad, lijkt mij geen voer voor politicologen maar voor neurologen. Ik vraag mij namelijk af of deze discrepantie niet te wijten zijn aan een neurologische disbalans, dus aan niet goed functionerende stofwisselingsprocessen in de hersenen van partijpolitici.
Mocht de medische wetenschap in staat zijn deze vraag bevestigend (als ziekelijk gedrag) te beantwoorden, dan is het zaak op zoek te gaan naar lieden die niet lijden aan neurologische disbalans en daardoor daadwerkelijk in staat zijn het kwade adequaat te bestrijden, dus het goede te verpolitieken. Geen partijpolitici maar volbloed democraten, die de slogan ‘power to the people’ op geloofwaardige wijze handen en voeten weten te geven.
Kortom, lieden die met elkaar bij machte zijn het algemeen belang en daarmee het universele vredesideaal (waar de mensenrechten model voor staan) te laten prevaleren boven plaats- en tijdgebonden partij-, nationale en last but not least economische(!) belangen, die in de internationale hierarchie ver bovenaan staan. (Wouter ter Heide)
woensdag 28 mei 2008
We gaan opnieuw bij Hazeldonk de grens over. Voor de merkwaardige geschiedenis rond het Belgische verzoek tot aanhouding (pagina 1, en 2) van Anddy Chen. De Chinese zakenman wiens naam
als een loempiaatje opdook in de Holleederstamppot en de Herriehachee. Chen zou volgens stukjes huisvlijt uit de mainstreampers ooit op verdenking van gerotzooi met geschriften en handel in wapens, mensen en mindbenders op het vliegveld van Frankfurt zijn opgepakt. En in verband daarmee zijn overgedragen aan onze zuiderburen. Volgens Chen zelluf is dat onzin tot de vijfde macht. Wel zou hij eens na aankomst in Frankfurt door een paar petten uiterst voorkomend zijn verzocht om plaats te nemen in een apart Zimmerchen, compleet met een Tasse Kaffee. Omdat ze even iets moesten nachziehen. Anddy had zijn koppie nog niet leeg of de petten keerden terug, zeiden freundlich dat het om een vergissing ging en auf Wiedersehen. Niks uitlevering aan onze zuiderburen.
Was er ook geen Belgische warrant? Ja, die was er wel. Na wat snuffelseances door het gerechtelijke speurneuzenduo De Bous en Theunis uitgevaardigd door de alleenzetelende kadi L. Lambrechts op 23/12/2005. Ging over vermeende gevalletjes valsheid in geschrifte en mensenhandel, waarvoor de Chinese zakenman zelfs al eens in voorarrest zou hebben gezeten (zie hier).
Om niet opnieuw verstrikt te raken in het hoor- en wederhoornet legden wij het bewuste epistel voor aan vriend Anddy. Die begreep er geen ene muur van en verwees naar zijn fris en fruitig heen en weer reizen tussen Azie en Europa zonder een strobreed in de weg te zijn gelegd. En dat al zo'n pakembeet 10 jaar. Volgens hem kwam het waardeloze epistel uit de koker van Paul Herrie. Het waarom was hem net zo duidelijk als het partijprogramma van Paul's voormalige rechtdoorzee-collega.
Dat verhaal over dat ongestoord heen- en weer reizen is waar. Dus vraag je je af hoe dat nou zit met dat verzoek tot aanhouding van Anddy Chen. Is er ook hier inderdaad sprake van een roerend staaltje huisvlijt? Zijn er hogere machten aan het werk? Is meneer Lambrechts bij zijn giegel genomen cq. onder druk gezet? Kortom: wat is dit voor waterzooi? Anyone? Stay tuned.
woensdag 28 mei 2008
Wij kregen het volgende artikeltje in de digitale gleuf geschoven. Is ons uit het hart gegrepen. Vooral die benefiet spreekt ons aan. Echt iets voor Van Muiswinkel zou je zeggen.
Help de Chinezen de aardbeving door
1 aardbeving, 8.0 op de schaal van Richter, 12 mei 2008, met als gevolg (*)
dinsdag 27 mei 2008
Wat is er eigenlijk gebeurd met alle 700.000 rode uniformpjes van PTT, KPN, TPG, TNT -of hoe heten de postbestellers vandaag de dag- die zo nodig moesten worden vervangen door oranje kleding?
In een al wat ouder persbericht van TNT stond te lezen: "De oude postbodepakjes worden ingezameld. Die geven we aan de stichting Humana". En dat stond ook te lezen in een recente nieuwsbrief van Tvind/Humana (kijk in ons Kleintje-Muurkrant-archief voor heel veel kritische achtergronden). Zoals bij Humana te verwachten was zijn de kledingstukken -meer dan 300.000 kilo- voor een deel bij het Humana-personeel zelf terecht gekomen, zie deze kritische website over Tvind / Humana / The Teacher's Group / DAPP / People-to-People / Planet Aid...
dinsdag 27 mei 2008
Het gaat allemaal heul voorzichtig. Maar af en toe komt er toch een naam bovendrijven. Van een losbol die wel wat ziet in Rita TON en haar ijselijke gedachtengoed, haar one-liners en beter bedden-oogopslag. Zo heeft Nina Breekijzer al erkend in de ban van de oud-BVD-er te zijn. En ook Joop "Midreth" Leliveld, een oude zakenrelatie van de van ons weggerukte Willem Endstra, is voor haar gevallen. Nee, niet op de stoep. Figuurlijk. En wat hoorden we recentelijk? Dat de Amsterdamse stenenstapelaar Rolf Friedlander een grote fan van Rita is en zich zelfs bij gelegenheid met haar in het openbaar zou vertonen. Jawel. Of hij al poen heeft overgemaakt naar de rekening van haar vlaggenschip is nog niet duidelijk. Uit eigen vrije wil wel te verstaan. Want pas op, Rolf laat zich door niemand afpersen. Zelfs niet door Rita. Stay tuned.
dinsdag 27 mei 2008
Nee, nee. De titel heeft geen hol met voeballuh te maken. Dit is het vervolg op een bijdrage van 14 mei 2005. Voor de luie donders onder ons: ging over de Zwitserse familie Tinner. Die hoorde tot het nucleaire raderwerk van de in Nederland als een godenzoon gepamperde dr. Abdul Qadeer Khan. Een raderwerk dat in 1998 niet tot stilstand kwam na het bij mekaar centrifugeren van de mohammedaanse bom. No way. Khan en zijn jongens gingen ermee de boer op. Onder andere de Lybische. En gossiepossie dat werd ontdekt door de CIA. Dus Khadaffi kon het schudden.
Maar wat bleek? De Tinnertjes hadden twee agenda's in hun aktentas. Ze leverden om de donder wel via Turkije en Maleisie verboden paddospulletjes aan de Lybische zandhaas, maar ... onder regie van de CIA. Konden de Amerikanski's namelijk mooi bewijzen dat Khadaffi een schurk was en zijn land rijp voor een invasie. Tenzij hij in de westerse ganzenpas ging lopen. En wat deed ie? Juist. U mag straks even met juf mee.
Maar wat gebeurde er daarna in Zwitserland? Er kwam een justitieel onderzoek tegen de Tinner-soldiers op gang. En om te voorkomen dat ze die Beine zouden nemen belandden ze in 2005 achter het gaas. In afwachting van een inktzwart proces. Dat zagen ze even niet zitten. Dus gooiden ze in arren en ski's moede hun samenwerking met de CIA op straat. De meisjes en jongens in Langley gingen daarvan uiteraard zwaar over hun plas en over tot damage control. Ze verzochten, correctie, ze eisten van hun Zwitserse collega's dat ze een Matterhorn aan bewijsstukken van al dat duistere geklooi vernietigden. Anders zouden tijdens het proces allerlei geheime gegevens over het Khan-netwerk naar buiten kunnen komen. Met alle gevolgen vandien.
Misschien niet met liefde, maar wel met instemming van hun Bundesrat en onder toezicht van de CIA gingen de Zwitserse snuffelaars uiteindelijk over tot Aktion Reisswolf. Terwille van de staatsveiligheid en een rijtje andere smoezen werd daarbij een Matterhorn aan vuiligheid gecremeerd. Zucht.
Staatsveiligheid. Ja, ja. Maar hoe zit het nou met de profijtelijke activiteiten die die hoge Amerikaanse, Turkse, Israelische en Pakistaanse jongens binnen ditzelfde netwerk ontwikkelden? Waar Valerie Plame, Sibel Edmonds en onze eigen Huseyin Baybasin het over hadden. Zijn bij die Aktion Reisswolf ook daarvan bewijzen im Arsch geholpen? Kijk, dat weten we niet. Dus die Tellgangers worden hartelijk bedankt. Maar we gaan straks naar Luzern om onze jongens aan te moedigen. Kunnen we meteen effe verhaal halen. Ze zijn gewaarschuwd ... Shit, gaat het toch weer over voeballuh.
Stay tuned.
maandag 26 mei 2008
Gisteravond zijn in Amsterdam de panden Singel 488 en 490 gekraakt door een aantal woningzoekende studenten. De panden aan de Singel staan al langer dan een jaar leeg en zijn december 2006 gekocht door Erik Bos. De studenten kraken het pand om aandacht te vragen voor de enorme leegstand en voortdurende woningnood in Amsterdam.
Als student is het in Amsterdam zo goed als onmogelijk een kamer te vinden. Als je deze vindt zit je vaak rechteloos in een pand als onderhuurder of als anti-kraker. Als anti-kraker heb je geen woonrecht en mag een eigenaar je er uit zetten waarneer hij zelf wil, daarnaast worden antikraakpanden niet goed benut. In enorme panden wonen vaak enkele studenten, simpelweg om de leegstand te verlengen.
Daarnaast staat er in Amsterdam meer dan een miljoen vierkante meter kantoorruimte leeg. De leegstand bevindt zich niet alleen aan de rand van de stad maar is ook verspreid door het centrum. Het is onbegrijpelijk dat zoveel panden leegstaan terwijl de schreeuw om woonruimte zo hard is. Panden blijven leegstaan en de wachtlijsten torenhoog. Twee op de drie studenten kan geen woning vinden.
De panden aan Singel 488 en 490 zijn eigendom van Erik Bos. Bos heeft in het verleden vanuit de Kroonenberg groep en TCA verschillende vastgoed deals gesloten of begeleid met de geliquideerde vastgoedmagnaat Bertus Luske en de geliquideerde topcrimineel Sam Klepper. Bij de TCA fraude verwierf Erik Bos faam als de architect van dubieuze vastgoedconstructies, die hij enerzijds als financieel adviseur ontwierp en tegelijkertijd als controlerend accountant goed keurde (zie voor achtergronden bijvoorbeeld het artikeltje "Luigi en Erik" in Kleintje Actueel 7 mei 2003).
De studenten zijn van plan de panden te blijven bezetten totdat er een verantwoorde sociale bestemming gevonden wordt voor de onnodige leegstand aan de Singel.
maandag 26 mei 2008
September 2000. Het hof van Beroep in Gent veroordeelt mirakeldokter Yvan Coesens tot vijf jaar kruipruimte en een boete van 600.000 Belgische frankskes. Zijn broer Marc krijgt hetzelfde douceurtje, omdat ie Yvan zo vlijtig geholpen heeft. Bij verstek. Want de beide draaiers van pillen die sommige gebruikers dodelijk slank maakten, hebben allang de poten genomen.
Al in de jaren zeventig maakte Yvan furore met zijn rotzooi. Er stonden rijen imaginaire en echte dikke mensen dagelijks voor de deur van zijn praktijk in de Gentse Gebroeders Vandeveldestraat. Innig hopend op soelaas en een maatje 38. Zoals zo vaak bij dit soort gevallen liep het hier en daar stevig uit de klauwen. Heel wat klantjes van Yvan kregen de vliegende schijterij, stress, razende hartkloppingen, een linksafslaande schildklier etcetera etcetera. En werden niet zelden met een gierende gang naar het hospitaal afgevoerd. Kreeg Yvan uiteindelijk een jaartje lik voor. Niet alleen wegens overtreding van de medische regels, maar ook wegens valsheid in geschrifte en het tillen van Pierre Fiscus.
Maakte kennelijk weinig indruk op dokter Slankie. Maar hij verhuisde wel. En bracht zijn wonderpillen vervolgens ook in Duitsland, Luxemburg en Griekenland in roulatie. Met ongeveer dezelfde bijverschijnselen. Tot in 1995 voor het eerst een paar in memoriams in verband werden gebracht met het slikken van Yvan's vermageringstroep. Toen was het hek van de strekdam en werd het voor onze Gentse vriend zo langzamerhand tijd om samen met zijn broer naar een ver oord af te reizen. Redelijk gevuld. Dat wel. Vanuit dat verre oord activeerde hij een batterij Belgische beffen om de juridische schade in zijn vaderland beperkt te houden. Maar zoals gezegd, Yvan kreeg in september 2000 een vet strafje voor zijn mik. Nog niks in verhouding tot al zijn wandaden. Maar genoeg om angstvallig binnen de grenzen van Zuid-Afrika te blijven. Want daar zit ie, die ouwe boef (1).
Zoals het hoort zette Belgie hem op de lijst van justitiele wannahaves. Maar dat is maar voor de vorm, want tussen Zuid-Afrika en Belgie bestaat geen uitleveringsverdrag. En mocht de dokter zin hebben om zich toch met zijn ouwe botten buiten de Zuidafrikaanse landsgrenzen te begeven, dan heeft zo'n Belgisch verzoek tot aanhouding waarschijnlijk net zoveel effect als de steek van een mosquito in de huid van Rita Verdonk. Geen. Voor die andere Belgische warrant ... stay tuned.
1. Wij zijn in het bezit van zijn adres. Dus als u hem eens met een bezoekje wilt vereren dan kunt u bij ons terecht.
zondag 25 mei 2008
Niet oud, maar wel fout. Dit glas-in-lood hangt ergens in een Belgisch filiaal van de Vaticaanse NV Benedictus. Dat niemand nog op het idee is gekomen om er een kei doorheen te gooien is net zo'n wonder als zonder hulpmiddelen over water lopen of een glaassie water omturnen tot een roemertje Shiraz. Laat de kinderen tot mij komen. Ja, ja.
En dan met hun snuffer tegen de herder zijn kruis zeker. Slikken of stikken. Yak. Wil voornoemde NV als de sodemieterij dat ding laten weghalen? Wij weten wel een adressie voor het maken van een fatsoenlijk alternatief. Dank u.
vrijdag 23 mei 2008
Op 18 april in het jaar van de heer van hierboven 2008 beloofden wij u dat we de vinger aan de bloedbaan zouden houden in de zaak rond Anddy Chen. De Chinese zakenman die er in de mainstream pers uit de losse pols van werd beschuldigd dat ie in drugs, mensenvlees en gifgas handelde. En dat alles omdat ie via Paul Herrie (een van de vroegere troetels van Tonnetje Rita bij de AIVD) in zakelijk contact was gebracht met de avontuurlijke ondernemer Mike Offenberg, een gap van Willem Brommer. Kwam zo.
Herrie wilde graag lekker goedkope electronische wannahaves in Nederland importeren. Lieflijk voornemen, vooral als je een leuke entree in China hebt. En die had Paulus: Anddy Chen. Wil je zo'n onderneming een beetje knappies op poten zetten moet je toch in ieder geval wat poen hebben om je bijvoorbeeld een fesoendelijk onderkomen te verschaffen. In Aalsmeer of zo. Paulus had geen kluitjes. Chen wel. Die was best bereid zo'n half meloen kluitjes in de nieuwe onderneming te droppen. Maar samen uit, samen naar een pretpark. Dus Paulus moest ook een half meloen schuiven. En die had ie niet. Daar verscheen vriend Mike als God uit een machine op het toneel. Die had ze wel. Probleempje: in cash. Vond Chen een stukje minder. Werd aldus opgelost. Paulus samen met Anddy en Mike's losse flappen hop hop naar Luxemburg. Naar het filiaal van de Zwitserse Sarasin Bank. Een geldcircus waarmee de RABO zulke innige private relaties onderhoudt. Daar bleek onze Paulus een goeie bekende te zijn (aha) en bij de afhandeling van de zaak schoof zelfs de dirrekteur aan. Ouwe jongens Apfelstrudel.
Hop hop terug naar Hollandia en een villa aangeschaft. Moest nog wat aan geschaafd en getimmerd worden, maar who cared? Opportunity knocked. O ja, nog wel even naar de notaris om het geheel van een officieel verfje te voorzien. Omdat Anddy de zaak van de losse flappen toch niet tot in de verste villa-uithoeken vertrouwde eiste hij vriendelijk het hypotheekrecht op. No sweat. Nou, alles klaar voor onder water zou je zeggen. Maar het liep anders. En daar weet u inmiddels alles van.
Zoals wij in aflevering 11 al meldden heeft Chen begin maart het Nederlandse ministerie van Justitie beleefd verzocht hem een clearingsbewijs te verschaffen. Dat verzoek zou zijn verhuisd naar het college van procureurs-generaal. Erg fijn. Want die superbeffen hebben het natuurlijk hartstikke druk met nekschoten, spermadruppels en andere zeldzame natuurverschijnselen. Dus zal het allemaal nog wel even duren voordat Chen dat epistel krijgt thuisgestuurd.
Ondertussen is onze Chinese vriend ook bezig om via eerder genoemde notaris zijn justitieel bevroren Aalsmeerse poen terug te krijgen. Lijkt beweging in te komen. Wat wil je. Het dooit al een stief kwartiertje. Stay tuned.
donderdag 22 mei 2008
In de zaak rond het faljissement van de advocatenwinkel Legalpoint, die wij zo fijntjes hebben gefileerd in de serie "Beffen in de mist", is het net zo stil als in het keelsgat van Jan Smit na de nationaal meegevoelde operatie. Nog steeds nicht Neues van het curatorfront. Maar dat kondigden we indertijd al aan toen het kantoor van de landsbef zich over de afwikkeling bleek te hebben ontfermd. Er was namelijk een flinke hoeveelheid methaan vrijelijk de lucht ingegaan bij de eerste voorzichtige schepjes uit de derdegeldenput van Legalpoint. Geen mirakel, want die put stond rechtstreeks in verbinding met de shitberg van Yako Associated Enterprises. Een firma bomvol enigmatische luitjes die nooit los waren gekomen van pakjesavond. O zeker, de gedichten waren fraai, maar de pakjes werden nooit betaald. En heel wat leveranciers bleven met ernstige brokken zitten. Want zo mag je bijvoorbeeld een deuk van meer dan een meloen bij een van hen wel noemen. Uiteraard deed hij verwoede pogingen om aan de dreigende kladderadatsch te ontkomen. Maar hij werd van Yako-zijde driftig gepapt en natgehouden.
Zo stuurde de Schots/Maleisische medewerker Raj Samuel hem op donderdag 17 augustus 2006 een betalingslijst die Legalpoint op korte termijn diende af te werken. Op nummertje 6 van dat lijstje stond:
Stichting Derdengelden Dolk 22.800 + separate betaling van 500.000,00 euro
Vrij vertaald: de Stichting Derdengelden Legalpoint diende rapido ruim een half meloen over te hevelen naar de Stichting Derdengelden van de ons zo dierbare ex-bef en legal services-goochelaar Geertjan Dolk. En die halve meloen was dan bestemd voor eerder genoemde leverancier.
Nou een vraagje: is die half meloen aan het vehikel van vriend Dolk (naar verluidt gestald in een RABO-garage) overgemaakt of niet? Zo niet, dan was er sprake van een volwassen charade. Zo ja, dan hebben we het over een volwassen staaltje laaienlichten.
En dan nog een vraagje tot besluit: Is de curator hiervan op de hoogte? Ja, je kan het vragen. Maar we kennen het antwoord al. Dus we nemen er nog maar een. A la vida. Stay tuned.
woensdag 21 mei 2008
Goed, gaan we verder. Over die twee verklaringen die willens en wetens uit het dossier-Herrie werden verwijderd. Waar gingen die grosso modo over? Over een onderzoek naar kinderhopsen door figuren uit de top van de Amsterdamse korpsleiding en het OM. Plus de gevolgen daarvan. En dan bedoelen we niet de gevolgen voor de betrokken koters, maar de gevolgen voor het kosher functioneren van de betrokken hoge petten en beffen. Het zo vrolijk stemmende onderzoek werd uitgevoerd ten tijde van de ook al zo hilarische IRT-affaire. En zou volgens de verklaring van voornoemde getuige onder leiding hebben gestaan van de gerenommeerde speurneus Peter Ros. Dat onderzoek was geen lang leven beschoren. De korpsleiding zag er niks in (zal je het zelf wezen) en liet Ros ho houden. Die trok een voordehandliggende conclusie en zou stiekem verder zijn gegaan. Edoch, daar kwam de korpsleiding achter en Ros werd geschorst. Die voelde zich stevig op zijn voortplantingsatrribuut gestampt en begon op eigen houtje zijn baasjes af te leggen. Na een paar weken zocht hij telefonisch contact met een van hen. Die wilde eigenlijk niet met Ros praten, gezien diens geschorste status. Maar na wat licht gespreid vuur toonde de topper zich ineens toch bereid tot een gesprek. Net als in de fillem leidde Ros zijn meerdere eerst van telefooncel naar telefooncel alvorens hem aan het eind van de rit te confronteren met wat highlights uit zijn onderzoek. Ros werd weer in genade aangenomen. Case closed en al spoedig op weg naar cold.
Ware het niet dat de BVD zich met de hops-affaire ging bezighouden. In casu Paul Herrie, die ondermeer steunde op de info van ene "Lange Willem". Een avontuurlijke geest uit het Haarlemse wereldje, die bij de CID al furore had gemaakt door de mogelijke chantabiliteit van een hoge Haarlemse pet aan te kaarten. Het ging om de Haarlemse korpschef Ries Straver, wiens dochter verkering zou hebben met een zware Haarlemse jongen en wiens zoon zou zijn aangehouden met wat luchtige explosieven onder de snelbinder van zijn fiets.
Beide gevalletjes zouden zonder ruchtbaarheid zijn opgelost. Of "Lange Willem" door deze informatieve act vroegtijdig van ons werd weggenomen of door zijn fluisteringen binnen de hopsaffaire is niet helemaal duidelijk. Maar in ieder geval was ook hij vrij plotseling op weg naar cold.
Dit in tegenstelling tot Herrie, die weliswaar werd geconfronteerd met een handgranaat, maar zijn kaars bleef branden. Kwaaie tongen beweerden dat ie zich een granaat uit eigen doos had bezorgd, maar hij ging wel in retraite en later met een bronzen handdruk de deur uit. Vanaf die tijd werd het stil rond het onderzoek naar de hopsende hoogheden uit de Amsterdamse justitiele top. En toen de affaire toch weer als moerasgas naar boven dreigde te komen door de twee verklaringen van de verdachte in de zaak Herrie en de AIVD-geheimen, werd er meteen driftig aan de noodrem getrokken.
Btw. Een van de namen die in de loop der tijd wel naar buiten is gesijpeld was die van de Amsterdamse hoofdofficier H. Vrakking. Maar dat wist u natuurlijk al (1). Stay tuned.
1. Zie aflevering 7 van de "De aanbidding van de Pekingeend" dd. 4 maart 2008.
dinsdag 20 mei 2008
Vandaag werd bekend dat er een acht-jarige koe begin deze maand is afgemaakt op een bedrijf in 't Drentse Wapse die besmet was met BSE (Bovine Spongiforme Encephalopathie, oftewel gekkekoeienziekte). Roelie 177 had al geruime tijd moeilijkheden met lopen waarop de boer besloot het dier te laten afmaken. Vandaag bleek uit onderzoek dat het hersenweefsel van het dier positief reageerde op de BSE-test. Uit voorzorg worden morgen de andere dieren op het bedrijf geruimd die in dezelfde periode zijn geboren of hetzelfde voer hebben gegeten. Naast de Q-griep, de bofepidemie in de zwartekousengordel en het Chinese enterovirus 71 (EV71) toch groot nieuws... Ohnee, nog meer wereldnieuws. Eindelijk een officiele bekendmaking betreffende de Bilderberg-conferentie -begin juni aanstaande- in het Amerikaanse Chantilly. Op deze website staat te lezen dat JPBalkenende aanwezig zal zijn bij die Bilderberg-bijeenkomst. De gesprekken daar zullen wel over al die besmettelijke ziekten gaan, of over de dalende huizenprijzen. Voorafgaand aan die Bilderberg-bijeenkomst gaan Jan Peter Balkenende en Maxime Verhagen wat handjes schudden en zaken doen bij Bush & Co.
dinsdag 20 mei 2008
We gaan nog effe door over dat boekwerk van die Vrij Nederland-juf over de carriere van Mink Kok. Daar staat namelijk ook het nodige in over Mink's vermeende connectie met Paul Herrie. De voormalige BVD-operateur, die bij ons al eerder voorbijkwam in de series "Shady" en "De aanbidding van de gouden Pekingeend". Volgens OM-bef Evert Harderwijk zou Paulus een zootje eieren van zijn vroegere werkgever aan onderdanen van de ouwe meneer Hades hebben verkocht. Onder wie Mink. Op de rest van de eieren zou hij zijn blijven zitten om er een smakelijke uitsmijter van te bakken als ie onverhoopt nog honger mocht krijgen. Hoe het kon kon het, maar een deel daarvan belandde later in een plastic tas bij twee vlijtige nieuwsophalers van De Telegraaf. Na een voorzichtige publicatie werd het duo naar binnen getrokken om uit te vlooien hoe ze aan die tas waren gekomen. Maar de boys weigerden voor de kadi de leverancier(s) te noemen en gingen vervolgens een paar dagen gegijzeld achter het gaas.
Een stel figuren uit de zakelijke Umwelt van Herrie, die door Evert ervan werden verdacht de zak te hebben gedumpt op de Amsterdamse Basisweg verdwenen ook tijdelijk in een kruipruimte. Ze werden dagenlang uitgebeend. Zonder resultaat. Tas? Wat tas? Niks tas. Ja, natuurlijk, ze kenden Paulus redelijk goed en waren close met hem omgegaan. En nee, uiteindelijk was hun dat niet erg goed bevallen. Maar ze hadden niks van hem gejat. Wel af en toe genoten van zijn anecdotes uit de tijd van Moedertje Rita. Wat voor anecdotes? Nou, daarover wilde een van de verdachten, die dat gesjouw met die ijzeren bal aan zijn enkel spuugzat was, wel even iets uit de doeken doen. Hij legde twee verklaringen af. Gingen over een merkwaardig intern onderzoek bij het bromsnor-apparaat van Amsterdam. Over welige corruptie en ... kinderhopsen. En wat denk je wat er met die twee verklaringen is gebeurd? Juist. Tien met een dildo. Noppes. Volgens luitjes die het weten kunnen zijn ze uit het dossier-Herrie gelicht. Met toestemming van Evert!! En kwamen dus ook niet aan de orde bij de behandeling van de zaak versus Paulus, die in eerste aanleg twee jaar voor zijn mink kreeg. Morgen meer. Dus stay tuned.
maandag 19 mei 2008
De laatste paar dagen wat mensen gebeld en gemaild om een bescheiden onderzoek uit te voeren. Aan allemaal stelde ik dezelfde vraag: wie haat je? Het mocht een persoon of een groep personen zijn. Een selectie uit de antwoorden: mijn ex, de buren, die Mannschaft, dealers, Albert Verlinde, de paus, bumperklevers, Rita Verdonk, mijn baas, kakkers, pedofielen, George Bush.
De vervolgvraag was kort en eenvoudig: waarom? Wederom uiteenlopende reacties, die hier niet allemaal herhaald hoeven worden. De samenvatting volstaat, en die luidt: haten doe je met een aanwijsbare reden. Meestal vanwege een concrete gebeurtenis of actie. De ex verdomt het je cd's terug te geven, de buren maken 's nachts lawaai, enzovoort. Geen van de respondenten meldde te zijn gaan haten na het zien van een film, het lezen van een column, of het bekijken van een cartoon.
Toch werd de man die zich bedient van het pseudoniem Gregorius Nekschot afgelopen week door een team van negen politieagenten en een rechter-commissaris van zijn bed gelicht en een nacht in de cel gezet. Er werd huiszoeking verricht, spullen werden in beslag genomen, en er volgden verhoren die het slachtoffer zelf als tamelijk onaangenaam heeft ervaren. Wat had Gregorius Nekschot misdaan? Tekeningen gemaakt. En daarmee haat gezaaid.
Een curieus fenomeen, dat haat zaaien. Ik heb een heleboel van Nekschots cartoons gezien, en ging er helemaal niemand van haten. Net zoals ik geen joden ben gaan verdelgen toen ik Mein Kampf had gelezen en een paar van Goebbels' propagandafilmpjes had bekeken. Een tijdje terug verscheen eindelijk Fitna; na afloop heb ik geen moskeeen in brand gestoken. Je kunt dus wel zaaien, dat betekent niet meteen dat er ook geoogst wordt. Daarvoor is op zijn minst een bereidwillige akker vereist – en dan nog is het afwachten wat er precies uitkiemt en opbloeit. Andersom is de haatkwekerij ook geen branche voor de ongeduldigen. Overal waar haat tot wasdom is gekomen, is meer gebeurd dan louter strooien met wat zaaigoed.
Stel dat we vandaag besluiten moslims te gaan haten. Wat zou daarvoor dan een goede reden zijn? Een paar tekeningen van Gregorius Nekschot? Zijn arrestatie lijkt een betere legitimering. Die versterkt op zijn minst het gevoel dat er een campagne gaande is om te snoeien in de vrijheid van meningsuiting – ofwel door toedoen van de immer klagende, dreigende en zich 'gekwetst' voelende moslims zelf, ofwel doordat de zittende macht hen zo graag kushandjes toewerpt.
Even een kleine vis optakelen uit de vijver van de vrije meningsuiting en die een paar dagen laten spartelen. Kinderachtig. Overdreven. Intimiderend. Een soort van zaaien. (MarkVerver)
maandag 19 mei 2008
Onlangs, bij een temperatuur van rond de 27 graden en een fruitige bries uit het zuidoosten, het tot nu toe laatste boekdat Vrij Nederland's crimi-meisje heeft gebaard om later niet als nummer nullo door de troosteloze gangen van het bejaardenhuis te moeten waren, aandachtig doorgebladerd. Een boekwerk dat overigens al na het eerste omgevallen bakkie cola de foto's verloor, maar daar kan dat meisje niks aan doen. En errug? Niet echt, want plaatjes vullen hooguit gaatjes. Het gaat per saldo toch om de tekst.
Die ging over de schelmenjaren van Mink Kok. En da's best een leuk onderwerp. Zo hintte ons meisje bijvoorbeeld bij herhaling naar de verbinding die er zou (hebben) bestaan tussen avontuurlijke leden van de club van Mink en engerds uit de door de westerse overheden gefinancierde anti-communistische Gladiolenbeweging. Die zouden bij een aantal profijtelijke operaties driftig hebben samengewerkt. Bij inbraken bijvoorbeeld en bij de verkoop van wapens aan fanatieke schrobbers van de IRA, de ETA, de Palestijnen en meer van dat soort vulkaanvolk. Namen van die Gladiolenboeren? Nee. Helaas, bloemenvaas. Die zijn nou eenmaal geheim.
Maar voor een eventuele herziene druk willen wij het meisje met het blonde haar vriendelijk verwijzen naar ons artikel "Brusselse Truffels", waarin een flinke hoeveelheid proza is gewijd aan graaf Carl Armfelt. Een erkende Zweeds/Amerikaanse pionier van de Gladiolenbeweging in onze Lage Landen en ouwe gabber van een voormalige BVD-topper, een reeks naar rechts gerichte politieke mastodonten uit de Nederlands/Belgische politiek en de Syrische "journalist" Faez al Ajjaz (1). Een intrigerend hapje daaruit? Komt ie:
" ... Volgens betrouwbare informatie uit zijn vroegere omgeving liep hij in Engeland tegen de lamp na een grootscheepse whiskey-zwendel, nam hij deel aan het op de markt brengen van valse dollars, wist hij het filiaal van Slavenburg's Bank in Terneuzen langs illegale weg ettelijke miljoenen te ontfutselen en leverde hij samen met Al Ajjaz wapens en militaire snufjes als nachtzichtkijkers en verbindingsapparatuur aan zowel Israel als Lybie en Irak. Daarnaast voorzag hij eveneens de IRA, de ETA, de PLO en niet met name genoemde rechtse groeperingen in Belgie en Zweden van militaire snuisterijen die vaak afkomstig waren uit NAVO-depots".
Voornoemd artikel is van 8 januari 1999. Het lijkt erop dat ons VN-meisje wat dit betreft opnieuw het kogelgat heeft uitgevonden.
Oh, nog effe. Over die beweerde inbraken van die Gladio/FC Crimi-combinatie. Een citaat uit het eerste deel van de serie "Het schaduwcommando van de Prins" dd. 22 oktober 1999:
" ... De deelnemers aan de beide schietpartijen behoorden volgens het verhaal van Mitric oorspronkelijk tot dezelfde criminele organisatie. Die hield zich ondermeer bezig met het leeghalen van aan banken en grote bedrijven behorende kluizen. Vooraf kregen de bendeleden van Nederlandse informanten precieze aanwijzingen over waar zij moesten zijn en wat zij zouden aantreffen. De buit werd na de inbraak eerlijk gedeeld met de informanten ... Merkwaardig detail aan dit verhaal is het feit, dat deze inbraken altijd slaagden, maar nooit bij de politie werden aangegeven of via de pers naar buiten werden gebracht".
Denkt u wat wij denken? Tuurlijk. Stay tuned.
1. Ajjaz werd indertijd gelinkt aan de duistere activiteiten van De Bende van Nijvel en Westland New Post. Voor meer over Armfelt zie het artikel "De Zweedse Connectie" in de Groene Amsterdammer van 31/11/1996
zondag 18 mei 2008
geen commentaar
woensdag 14 mei 2008
"Dit is het RTL-nieuws van woensdag 7 mei," spreekt Roelof Hemmen. Hij begint over Birma. De cycloon en het regime. Met het tweede onderwerp zijn we thuis. Roelof trapt opnieuw af. "De kentekens van alle auto's die over de A28 en de A50 bij Zwolle rijden, worden geregistreerd," vertelt hij. "Het gaat om een proef van de politie IJsselland. Die gaat die gegevens gebruiken om georganiseerde criminaliteit op te sporen. Maar volgens het College Bescherming Persoonsgegevens gaat die registratie veel te ver."
De politie is de eerste die wat heeft uit te leggen. Dat doen ze bij monde van een man in een wit overhemd met epauletten op de schouders. Hij heeft een snor en draagt een bril. Het soort man dat als kind al een bril had en ook toen al politieman wilde zijn. Hij heet Wim Dierkx en hij zegt: "Het is het registreren en vastleggen van criminelen die zich door ons gebied begeven, en die zich bezighouden met snelkraken, diefstallen uit auto's, diefstallen uit woningen. En door kentekens te verzamelen en die te vergelijken met de informatie die wij over deze groepen hebben, proberen we daar een betere opsporing op te zetten."
Dan is het de beurt aan de man/vrouw in de straat. De eerste: een man in zijn auto. Hij kijkt in de camera alsof de interviewer hem zojuist een lucratief voorstel heeft gedaan in plaats van de vraag heeft voorgelegd of hij er misschien mee zit, met die proef van de politie IJsselland. Blauw-wit gestreept overhemd; rode das die strak om de nek is geknoopt. Brilletje met goudkleurig montuur op, het haar achterovergekamd met iets erin. "Ik heb toch niks te vrezen," zegt hij. "Dus dat maakt mij niet uit." Hij lacht alsof het een mop was. Op de stoel naast hem staat een attachekoffertje.
Een mevrouw met een zonnebril op mag ook wat zeggen. Ze zit in een cabrio en lijkt al een beetje in de greep van de lente, ook al is ze die qua leeftijd best een eind voorbijgereden. De zon schijnt recht op haar blote schouders. Ze zet haar zonnebril niet af als ze spreekt. "Als ze zo criminelen wat sneller kunnen oppakken, prima."
De interviewer gaat de diepte in. "Dan mag de overheid rustig weten waar u allemaal heeft gereden?"
"Ja," zegt ze. "Van mij wel."
Kan niet uitblijven: reactie uit de politiek. Iemand binnen het CDA heeft de inschatting gemaakt dat Cisca Joldersma kan optreden als expert. Ze wordt gefilmd in een groenrijke buurt; achter haar is een slootje te zien. Kleding en kapsel van mevrouw Joldersma plezieren de kijker met heimwee naar een tijd dat ‘Peggy Sue’ op nummer 1 stond. Ze probeert het gezicht van een deskundige te imiteren, maar lijkt op hetzelfde moment te willen vragen of ze het zo goed doet. Het lampje van de camera brandt al. Ze zal iets verstandigs moeten zeggen. Het wordt: "Op die manier kan je beter die misdrijven opsporen. En dan kunnen we straks wel eens zien hoe dat precies past in de wetgeving. Maar wij zien niet zoveel bezwaren of tegenstrijdigheden met de wetgeving die we nu hebben."
Vanuit de studio meldt Marielle Tweebeeke dat verslaggever Jeroen Wetzels langs de A28 staat. "Jeroen," vraagt ze, "gebeurt het alleen daar, dat registreren? Van die kentekens?" Nee, het gebeurt niet alleen daar. Jeroen legt uit dat er ook elders experimentjes aan de gang zijn. Rotterdam en Groningen. "En uiteindelijk is het dan de bedoeling van de politie om te komen tot een soort landelijk dekkend netwerk, waarbij je dus op alle grote snelwegen criminelen zou kunnen volgen." Dat vindt het College Bescherming Persoonsgegevens geen goed idee. Jacob Kohnstamm, de woordvoerder: "Het is geen verdacht feit om rond Zwolle te rijden." Eindelijk een mooie zin.
De verslaggever concludeert en vat samen. "De overheid is bezig met het bouwen van een systeem waarvan op dit moment volstrekt onduidelijk is of het wel een legaal systeem is. (...) Ultieme consequentie zou dus kunnen zijn dat er een verbod komt op dat systeem. En dat zou betekenen dat er een hoop belastinggeld voor niks is uitgegeven."
"We gaan het afwachten!" zegt Marielle Tweebeeke. "Dank je wel, Jeroen Wetzels in Zwolle."
(Mark Verver)
zaterdag 10 mei 2008
Die Mutter Merkel mag in westerse ogen misschien Courage hebben getoond met haar weigering om naar de openingsceremonie van de O.S. in Bejing te gaan. En onze Franse sayan Sarko etcetera idem dito. Maar zonder enige twijfel zullen ze voor dit staaltje taktisch mensenrechtengelul te zijner tijd een vette rekening in hun gleuf geduwd krijgen. Nee, dan onze JPB. Die heeft ineens het licht gezien. En dat is in China niet onopgemerkt gebleven.
Het gerucht gaat dat eind juni al een hoge hotemetoot uit de Chinese hierarchie naar Den Haag komt om onze premier eens ferm de hand te schudden. Wat in die andere hand zit, daar mogen we naar raden. Maar die zal zeker niet leeg zijn. Zo zie je maar, wie goed doet, goed ontmoet. Wie die hoge Chinese meneer is? Weten we wel, maar houden we nog even geheim. Tot alles in Ming-kannen en kruiken is. Nou vooruit, zijn naam begint met Bo. Maar verder gaan we niet. Spannend? Zo. Niet zo zuinig.
donderdag 8 mei 2008
Dit jaar worden de Pinksterlanddagen voor de 75ste keer gehouden. Voor veel mensen staan de Pinksterlanddagen en het kampeerterrein in Appelscha in nauw verband met het antimilitarisme, maar de antimilitaristische beweging lijkt in Nederland kleiner dan ooit.
Nu kunnen we wel de zoveelste discussie bedenken of de zoveelste lezing houden over onze visie, waarom antimilitarisme niet los gezien zou kunnen worden van de anarchistische beweging. Het militair apparaat is namelijk bij uitstek het instituut dat de staat met haar grenzen, met haar hierarchie in stand zal houden en koste wat kost zal verdedigen. Het is ook het apparaat dat het hele kapitalistisch systeem dat de wereld in een wurggreep houdt beschermt, met alle gevolgen van dien.
Maar we dachten het deze keer eens wat anders te doen en een historische terugblik te organiseren. Waarbij we betrokken mensen binnen het antimilitarisme aan het woord laten om hun eigen verhalen en anekdotes te vertellen. Over het antimilitarisme tussen de twee wereldoorlogen, over de onkruit-beweging, over ploegscharen, het vredes-actie-kamp bij Volkel, bombspotting, mogelijk ondersteund met foto's en ander beeldmateriaal. We willen hierbij ook mensen uitnodigen om zelf met hun eigen verhalen te komen. Hopelijk wordt het een levendige terugblik, maar daardoor ook een inspiratiebron om de antimilitaristische strijd hier met meer mensen weer op te pakken. Zodat we weer veel actie zullen voeren tegen het defensieapparaat, tegen het werven van (kind-)soldaten, tegen de oorlogshandelingen van de Nederlandse staat etcetera. Heb je zelf nog leuke verhalen en/of anekdotes te vertellen, kom ook naar deze workshop op de pinksterlanddagen. Ontwapen! Zie website pinksterlanddagen
maandag 5 mei 2008
Vandaag breien we een vervolg aan aflevering 282. Daarin droegen wij ondermeer naar buiten dat ome Jaap Kroonenberg zaliger in 1996 - naar verluidt in verband met zijn krakkemikkige gezondheid - de heren Trump en Salik introduceerde in de top van zijn avontuurlijke imperium. Allebei internationals met een luchtje. Met name om Pierre Salik hing een odeur die bij rioolwerkers grote bekendheid geniet. En dan niet alleen vanwege zijn voormalige lidmaatschap van de Cercle des Nations in de jaren zeventig en tachtig, maar ook vanwege andere duistere connecties. Zo was hij blijkens het door de Luikse speurneuzen Hody en Deck in elkaar gehangen Atlas-dossier zijdelings betrokken bij het schandaal rond Comuele S.A. Een vastgoedkolos die midden jaren negentig met veel geraas omviel. Voor het zover was hadden de betrokken touwtjestrekkers hun poen al weggesluisd naar Costa Rica en omstreken. De brokken waren voor twee Belgische banken (Anhyp en Caisse Privee Banque) en een afdeling van de Russische mafia, die later overigens nog even verhaal kwam halen.
Eminence grise onder deze touwtjestrekkers was de uit 1930 stammende Felix Przedborski. Een meneer met zowel de Belgische als de Costaricaanse nationaliteit en een buitengewoon avontuurlijk zakenleven, waarin de Mossad nooit ver weg is. Volgens Hody en Deck zou Salik een van de belangrijkste fondsenwervers van vriend Felix zijn en daarbij onderandere samenwerken met zijn neef Serge Borenstein, die zich in die periode in Praag ophield. Die fondsen waren overigens vaak afkomstig uit minder frisse bronnen en moesten dus her en der de wasserette in alvorens te kunnen worden gebruikt voor het ontwikkelen cq. aankopen van luxueuze projecten. Zo zou neef Serge in dit veld bijvoorbeeld actief zijn geweest voor een duistere Chinese ondernemer bij de aankoop van een restaurant in Brussel (500 meloen Bfr.) en Luik (3,5 meloen Bfr.). De banken die voor het wassen door de groep rond Przedborski werden gebruikt waren de Banque Colbert (1), de Discount Bank (Isr.) en de Republic National Bank (2).
Dat nou juist deze Pierre Salik kort na de donderende klap van Comuele S.A. als supervisor zijn entree maakte bij het bouwsel van ome Jaap geeft stof tot nadenken. U hoort nog van ons. Stay tuned.
1. Inmiddels rip. Voor meer, grijp naar onze zoekmachine.
2. Opgericht door Edmond Safra. Inmiddels rip. Voor meer, grijp naar onze zoekmachine.
zondag 4 mei 2008
Hoe lang is het helemaal geleden? Toen Daphne Bunskoek haast in plakjes werd opgedeeld? Niet zo lang. Eind maart. Net voor 1 april. Aanleiding was haar openlijke spijtbetuiging voor het uitzenden van een filmpje in de door haar gepresenteerde aflevering van RTL Boulevard, waarin Georgina Verbaan haar huig liet afslikken door een toen nog onbekende meneer. Daphne kreeg flink op haar sodemieter. Vooral van haar schattige collega's Albert en Goor. De laatste topper vond zelfs dat Daphne maar bij een zender van de staatsomroep moest gaan werken. Helemaal zo'n slecht idee nog niet, want...
Hoe lang is het helemaal geleden? Toen onder leiding van Daphne's plaatsvervanger Winston Gerstanowitz ook over een filmpje werd geouweneeld? Niet zo lang. Eergisteren. Net voor 4 mei. Aanleiding was de uitzending van "Andere Tijden" van vanavond op Nederland II. Die is gewijd aan een familiefilm die Sam Frank, een jonge Joodse textielwinkelier in Ochten aan de Waal, in de jaren voor de oorlog heeft gemaakt. En die plotseling weer is opgedoken in een stoffige kluis van het Joods Historisch Museum. De familie Frank werd in april 1943 met een vehikel van een busonderneming uit Tiel opgehaald. Het halve dorp was op de been om ze uit te zwaaien. Haast iedereen dacht dat ze op vakantie gingen. De familie werd overgebracht naar Sobibor en vergast.
Nou is dit in wezen geen item voor een heliumprogramma als Boulevard. Te serieus. Maar mocht zoiets toevallig toch eens voorbijkomen, dan proberen de presentatoren aan het eind ervan altijd iets grappigs te debiteren. Een witz. Om aan de kijkers duidelijk te maken dat het niet om een programma van de staatsomroep gaat. In dit geval merkte Albertje op dat er de laatste tijd steeds meer van dit soort filmpjes opduiken en dat heel wat nabestaanden dan geld vragen voor het uitzenden ervan. Winstonnetje (met een accent dat voor jiddisch moet doorgaan): "Ach ja, het blijven joodse mensen. Hahahahah".
Dat is geen witz. Misschien een Gerstanowitz? Hoe dan ook, bij heel wat joodse mensen is deze eeuwenoude stereotiepe ongein buitengewoon slecht gevallen. Het roept herinneringen op aan de tijd, waarin dit soort uitspraken salonfahig waren. Verontwaardigde reacties van Albert? Goor? Andere BN-ers? RTL? Nee, niks vernomen. Nou, wat ons betreft mag die Gerstanowitz in plakjes worden opgedeeld. Morgen.
zaterdag 3 mei 2008
Dat in de kaste van politici zo af en toe 'vriendendiensten' bewezen worden is niet nieuw. Je hoeft daarvoor niet al te ver te kijken. Immers, voor wat hoort wat, toch? We kunnen daarvoor ook naar het bedrijfsleven wijzen, kijk maar weer eens naar het om zich heen grijpende Siemens schandaal in Duitsland. Maar in de politiek ligt dat allemaal wat gevoeliger. Dat de Israelische eerste minister Olmert weer eens ondervraagd wordt? Ach, dat kan je verwachten, wordt al gauw gedacht.
In Chicago loopt momenteel een rechtszaak tegen Antoin, zeg maar Tony, Rezko, projectontwikkelaar, onroerend-goed magnaat, restauranthouder, zeg maar: zakenman. Niks bijzonders, gebeurt wel vaker en de naam Chicago smaakt wel erg naar politieke corruptie. Burgemeester Daley is er een meester in, hij heeft het vak geleerd van zijn pa.
In dat klimaat werkte Rezko. Hij wordt nu beschuldigd van fraude, omkoping, witwassen, afpersing en meer van dat moois. Rezko 'bemiddelde' tussen pensioenfondsen en bedrijven die werk zochten en wist gunstige uitspraken te verkrijgen van het staatsorgaan dat het ziekenhuiswezen reguleert. Tot zijn kennissen behoren o.a. de emir van Quatar, en de voormalige Irakese minister voor electriciteit die -hoe kan het anders- momenteel in Chicago woont, nadat een kleine 650 miljoen dollar verdween. Allemaal niks bijzonders zul je zeggen. Maar als Rezko gaat investeren in de politiek, dan wordt het interessanter. Zo droeg hij bij aan de campagne van de Gouverneur van Illinois, Rod Blagojevich, ging een zakenrelatie aan met mevr. Blagojevich (die in onroerend goed doet), en gaf allerlei donaties aan politici.
Zo'n man als Resko heeft natuurlijk juridische bijstand nodig en die huurde hij in van het advocatenkantoor Davis Miner Barnhill & Galland. Een klein advocatenkantoor dat gespecialiseerd is in het helpen ontwikkelen van onroerend goed voor mensen met een laag inkomen. Zij deden veel zaken met RezMar, een door Rezko opgezet bedrijf dat als snel de favoriet was van Burgemeester Daley. Een van de jonge advocaten van DMB&G behandelde het RezMar dossier, ene Barack Obama.
zaterdag 3 mei 2008
Nou, vandaag maar weer eens wat Amerikaanse begrafenisberichten. Op 2 februari 2007 werd in Ellicott City, Maryland, ene Brandy Britton dood aangetroffen in haar extravagante villa. Hangend aan een ordinair touw. Zelfmoord. Volgens een lokale koddebeier was Brandy tot die fatale act gekomen vanwege wat financiele probleempjes. Die had zij ruggelings proberen op te lossen, waardoor zij ook in juridische probleempjes was geraakt. En niet zo lullig. Er lagen vijf jaar kruipruimte in het verschiet. Geen domme oliebol trouwens, deze Brandy. Ze was tot 1999 professor in de sociologie en anthropologie aan de universiteit van Maryland. Maar kreeg in dat jaar de zak na wat licht onregelmatige declaraties. Omdat ze toch in haar onderhoud moest voorzien stortte zij zich in een trouwpartij, een scheiding en een paar kutbaantjes. Totdat zij de wereld van Sesam open u ontdekte en als vertegenwoordigster ging werken voor de luxe glijbaanondernemingen East Coast Elites en Pamela Martins & Associates.
Het baasje van die laatste onderneming was Deborah Jeane Palfrey aka de DC Madam. Was, want eergisteren werd ook Deborah dood aangetroffen. Hangend aan een touw. Nee, niet in een extravagante villa, maar in het schuurtje van haar moeder. Zelfmoord. Ze was al een tijdje hot news in de States, omdat ze na haar arrestatie in oktober 2006 wegens prostitutie en witwassen had aangekondigd even een lijvig boek te zullen opendoen over haar duizenden upperclass klantjes voor het geval ze in een kerker werd geworpen. Om haar woorden kracht bij te zetten spillde ze in de loop van de tijd al wat beans en liet een paar deftige heren sneuvelen. Zoals David Vitter (de Republikeinse senator van Illinois), Randall Tobias (hotemetoot van US Agency for International Development) en Harlan Ullman (grapjas van het Center for Strategic and International Studies). Vraag is nu wie die andere geile prijsberen zijn. En of de info van Deborah Jane netjes is opgeruimd na haar vroegtijdig heengaan. Ondertussen wordt er zwaar gespeculeerd en zoemt de naam van Vice-Prez Cheney rond. Ook hij zou zijn dick in Palfrey's wespennest hebben gestoken, toen hij nog de lakens uitdeelde binnen het roofimperium van Halliburton.
Oh, btw. Voordat Brandy Britton werd gezelfmoord was er binnen dit complex al eerder iemand de pijp uitgegaan. In december 2003. Dat was OM-snuffelaar Jonathan Luna, die op dat moment bezig was met een onderzoek naar de gig van mevrouw Palfrey. Hij werd dood aangetroffen in zijn auto die te water was gereden. Jonathan was 36 keer gestoken en vervolgens verzopen. Conclusie na onderzoek: zelfmoord. Het is toch wat. Drie keer zelfmoord in een zaak. Waar moet dat heen in deze wereld? Stay tuned.
vrijdag 2 mei 2008
Zeg. Nog effe over die Paula Dobriansky. Die Phi Beta Kappa-juf, die samen met Pappa Lama voor dat nummertje moord en doodslag in Tibet heeft gezorgd. Nou, diezelfde juf blijkt lid te zijn van de Trilaterale Commissie en de Council for Foreign Relations. Geen van de twee een club waarvoor je dronken van geluk de nationale driekleur uit het dakraam piert. Ze verspreiden allebei dezelfde rotte lucht als de Bilderberghut, die prins Bernhard zaliger ooit bij mekaar spijkerde om onderdak te verschaffen aan lieden die graag hun exclusieve halsband om de strot van de rest van de wereld willen aanbrengen. Daarom begrijpen we de slinkse poging van Paulaatje zo goed om samen met die gedecoreerde vredesjurk vlak voor het begin van de Spelen China af te zeiken. Die Chinezen lopen nou niet direct in de Amerikaanse ganzenpas, dus die moet even weten wie op deze aardkloot de baasjes zijn.
Vrouwtje Dobriansky haalde trouwens ook al eens eerder in mineur de wereldpers. Dat was tijdens de treurige milieuconferentie op Bali, december 2007. Ze maakte het als Amerikaanse staatssecretaresse en hoofd van de Amerikaanse delegatie toen zo bont, dat Kevin Conrad, de afgevaardigde van Papoea Nieuw Guinea, tot de uitspraak kwam: "If you're not willing to lead, then get out of the way". Oftewel: "Als je niet van plan bent om het voortouw te nemen, sodemieter dan op". Uiteindelijk haalde Paula toen bakzeil en ondertekende alsnog het bijna tot niks verplichtende eindvod van de milieubijeenkomst. Na druk heen en weer bellen met het Witte Ziekenhuis in Washington.
Paula is al jarenlang dag en nacht in de weer met de verbreiding van de Amerikaanse opvatting van vrijheid en democratie. Meestal at gunpoint. Daarom sluiten wij ons graag aan bij het tweede deel van Kevin's uitspraak. Sodemieter op Paula. Stay tuned.
donderdag 1 mei 2008
Er dobbert al een stief tijdje een Amerikaans vliegtuigmoederschip in de Perzische Golf. Vooral om de Iraanse baarden een MacDonaldspoep te laten ruiken. Wat denk je? Komt er de komende week nog zo'n moederschip bij. Gezellig. Ondertussen is er ook een nieuwe perscampagne gestart, waarin de aya's en mullah's weer een hele Napolitaanse vuilnisbelt over zich heen krijgen. Zo zouden ze de boys van meneer Sadr van wapentuig voorzien en indirect dus verantwoordelijk zijn voor het vroegtijdig overlijden van Amerikaanse houwdegens. Waar? Niet waar? Maakt niet uit. Verder zouden die takkenbaarden ook nog het Al Qaida circus hebben uitgenodigd om daar zijn nieuwe wereldtoernee voor te bereiden. Waar? Niet waar? Maakt niet uit. En dan was er nog het jolige bericht dat Iran volgend jaar al een atoombommetje uit zijn Kistemaker-orgel kan persen. Lijkt allemaal verdacht veul op de rimram die voor de Hitleriaanse inval in Irak door de persriolen werd gepompt. Om Gaius Bush voor het lodderige oog van de westerse wereld een goeie reden te verschaffen om een Iraans bomtapijt te knopen. Waarbij de ware redenen voor al dat zwaardgerammel in het onderste laatje blijven liggen. Zoals het in de greep houden van de Iraanse olie- en gasveldjes en het handhaven van de dollar als enig betaalmiddel op het marktterrein van de OPEC. En wat doen die baarden? Die gaan op eigen houtje ineens gas leveren aan landen als Pakistan, India en China en hebben de dollar gedumpt. Wat! Ze hebben kortgeleden de andere OPECjes zelfs opgeroepen hun voorbeeld te volgen. Zouden wij wat voorzichtiger mee zijn. Toen Saddammeke indertijd zijn middelvinger opstak werd ie van zijn sokkel gehaald. Dus als die baarden goochem zijn, houden ze zich voorlopig even gedeisd. Ze hebben per slot tapijten zat.
dinsdag 29 april 2008
U weet wat Dyncorp is. Toch? Da's een Yankee-firma die je kan inhuren voor gevalletjes moord en doodslag als je militairen tekort komt of tekortschieten (doordenker). Hebben we al eens een paar dingetjes over gepubliceerd. Ondermeer over de attractieve handel in jongedames en het uitbaten van hoerenkasten, waarmee deze houwdegens zich tussen de bedrijven door bezighielden tijdens de grootscheepse etnische zuiveringen in voormalig Joegoslavie. Was indertijd een bult commentaar op. Vooral van de zijde van de VN. Maar daar weten ze net zoveel van het gewone leven als mevrouw Herfkens van blinde muren.
Eerlijk is eerlijk, dan heeft Annemarie Jorritsma het beter geschoten met haar voorstel om snollen naar Hoeroezgan te sturen. Om te voorkomen dat onze gezonde Hollandse jongens elke toevallig voorbijkomende boerka de berm inslepen en vervolgens al wippend de lucht invliegen. En dat weten ze bij Dyncorp ook. Daarom drijven ze in Baghdad's Greenzone een comfortabel glijbaanresort. Schijt aan de VN. Iedereen wist dat natuurlijk, maar door een lullig voorval is het nu openbaar geraakt. Ging zo.
Er werd een Dyncorper op een gevaarlijke missie gestuurd. Waarschijnlijk om van 1,2 meloen Iraakse dooien 1.200.001 te maken. Of nog een ietsje meer. Een haastklus. Normaliter krijgt zo'n gozer dan de beschikking over een gepantserd voertuig, want die Irakezen hebben de pest aan hun bevrijders. Met een beetje goeie wil kan je je daar wel iets bij voorstellen. Maar wat wil het geval? Er waren op dat moment geen gepantserde wagens voorradig. Die waren net ingezet om een ladinkje verse dames op te halen. Nood breekt wet, dus die Dyncorper kruipt in een blik op wielen om zijn haastklussie uit te voeren. U voelt hem al komen. Hartstikke dood. Zo zie je maar, het vlees wordt duur betaald.
zondag 27 april 2008
Door het verschijnen van het boek van Nihoul, liefhebber en organisator van ketsfeesten waarbij naar eigen zeggen naar believen koters konden worden ingehuurd, is ook de kwestie Elio di Rupo weer actueel geworden. Een socialistische hotemetoot in Belgie-Zuid wiens polletieke loopbaan in 1996 bijna de Maas inging door beschuldigingen van hopsen met ondermaatse boys. Maar een diepgaand onderzoek bracht aan het licht dat het allemaal slap gelul was. Nou ja, diepgaand. Er werden een paar jonge bekken gesnoerd en dat was het wel zo'n bietje. Er werd bijvoorbeeld geen aandacht besteed aan de verklaring van een call-boy uit de Luikse bar La Brique, dat Di Rupo met enige regelmaat bedragen tot 15.000 francs betaalde om een wip te maken met te verse kalfslapjes. En dan lag er nog een notitie bij het gerecht dat Eliootje tegen gereduceerde prijs boys van dertien en veertien jaar smeerbeurten gaf. Verder troffen twee bromsmurfen ooit eens bij het meer van Grand Large vriend Di Rupo in zijn auto aan met twee jochies van 11 en 13 zonder broek. Misschien in de haast vergeten aan te trekken toen ze met oom Elio een ritje gingen maken. Alles is mogelijk. Het proces verbaal werd overigens door een hoge bef in het ronde archief gemieterd.
Oh, en dan nog deze. Om duidelijk te maken waarom dit soort zaken in de berm raken. Gaat om de slotzin uit een verslag van twee dikke nekken van de BOB over het kinderhopsen van Di Rupo: "Gezien de bekendheid van Mr. Di Rupo stellen wij geen vervolging in".
Kijk, zo zit dat. Als je een sukkel uit een trolmileu bent ga je zwaar voor het luik. En terecht. Maar als je uit de wat highere society komt, ligt dat toch echt anders. Ook hier in Viva Hollandia. Getuige alleen al de zaak Joris Demmink, de secretaris-generaal van Justitie. Mogelijk een van de prominenten op Teeven's List. Te treurig voor woorden. Zeker op de dag des Heren. Stay tuned.
vrijdag 25 april 2008
We hebben ons de vellen gezocht. Maar noppes. Niks kunnen vinden. En we hadden zo graag willen weten wat voor nieuwe kunstjes ze op 21 april in Michigan hebben ingestudeerd. Die pappa Lama en zijn dompteuse, mamma Dobrianski. De gek genoeg ook Nederlands sprekende (!) Amerikaanse staatssecretaresse van Buitenlandse Zaken, die al rammelend rondgaat met de geldzak van de National Endowment for Democracy (1) om allerlei clubjes te stieken die bij de concurrentie voor eilie kunnen zorgen. Bijvoorbeeld de Tibetaanse jongens en meisjes die onlangs in Nepal zo'n leuke imitatie van een Ajax-feestje ten beste gaven. Maar wat wil je van een mamma die lid is van Phi Beta Kappa? Een genootschap dat nog ouder is dan zijn neefje Skull and Bones en zeker zo eng. Om over pappa maar te zwijgen.
Een pappa overigens die ondanks zijn feodale gedachtengoed blijkbaar toch erg prettig ligt bij een meerderheid van onze Tweede Kamer. Die gaf gisteren namelijk aan Maximus Verhagen de opdracht om zijn EU-collega's zo gek te krijgen pappa Lama uit te nodigen in Brussel. Om China af te zeiken. En mocht dat niet lukken, dan moet Den Haag pappa maar uitnodigen. Zullen wij als Tweede Kamer eens laten zien wat we van die kut-Chinezen vinden. Lijken we dan op de muis die brulde? Dan maar. En Jan Peter Balk naar de openingsceremonie van de Spelen? Over ons lijk. Rotterdam wat klantjes minder? Jammer.
Zijn wij aan deze kant van onze pc nou zo slim of zijn zij aan de Hofvijver zo dom? Wij zijn slim. En gelukkig zijn we niet de enigen (zie). Stay tuned.
1. zie aflevering 2
donderdag 24 april 2008
Wat is dat toch met Delluft? Nou gaan er weer achtermekaar vier panden in de hens van de gebroeders Den Dulk. En een van dat duo stenenstapelaars krijgt als toetje nog brieffies met een rouwrandje onder de deur door. Dat lijkt toch sterk op een snuifje pressie van buitenaf. Die Den Dulkjes moeten kennelijk iets doen of laten waar ze geen zin in hebben. Goddank is er extra smurfenbewaking ingesteld. Maar je weet het, net als zo'n blauwe patrouille in zijn karretje met codestreepjes de hoek om is, gebeurt het. Delluft houdt dus opnieuw de adem in. En elke gepassioneerde crime-lover denkt er weer met weemoed terug aan de geestdriftige ruimingen die recentelijk in het lokale wereldje plaatsvonden. En aan het zootje gepantserd blik van stenenkoning en glijbaanexploitant Jos van der Meer dat de Van Speijk-weg insloeg.
Oh, talking about ons Jos. In een landelijk dagvod verscheen naar aanleiding van die explosieve gebeurtenissen rond zijn rollend materieel een artikel waarin Joske in verband werd gebracht met de boevenwereld. Niet zomaar. Nee, de betrokken pc-likker had daarvoor gesondeerd bij een stel snuffelsmurfen. Krijgt ie kort daarop toch een telefoontje van hebben wij u daar. Van ons Jos. Wie die snuffelsmurfen dan wel waren. Zei de bewuste pc-likker uiteraard niet. Dat heet bronbescherming en dat is heilig. Nou, zei ons Jos toen, dan zoek ik wel even contact met de KLPD. Hmmmm?????? Met de KLPD? Was dat een geintje? Een hint aan de blauwe deugnieten die Jos dag en nacht digitaal aflegden? Of was het gewoon menens? Dat laatste opent perspectieven. En doet sterk denken aan het briefje van ene Jolanda uit Leiden naar aanleiding van de ernstige dood van Fried Friedl (1). Om ongelukken te voorkomen herhalen we die tekst nog maar eens:
"Ik heb met deze man (FF) in een strafzaak gezeten aangaande overvallen en kan u vertellen dat hij doodgeschoten is, omdat hij voor de politie werkte als crimineel burgerinfiltrant en ongestraft overvallen kon plegen. Ik ben zelf bedreigd door agenten van politie Haaglanden als ik tegen hen zou getuigen. Dus laat de politie nou geen dommetje spelen."
Zou er dan toch meer tussen de smurfenhemel en -aarde zijn dan ene Horatio ooit voor mogelijk hield? Zoals burgerinfiltranten. Stay tuned.
1. Zie aflevering 58 van deze serie.
dinsdag 22 april 2008
Zoals verwacht is de hitte van de afzichtelijke gebeurtenissen op Jersey er al weer een beetje van af. Zo gaat dat met berichten over kinderhopsen. SSSSST. Daarom nog maar eens even een fris briefje ertegenaan van een slachtoffer, dat al tientallen jaren vergeefs heeft geprobeerd tenminste gehoor te krijgen. Komt ie:
"Mijn mond werd droog en ik balde mijn vuisten toen ik het nieuws over de vondst van stoffelijke resten in Jersey hoorde. Ik voelde verdriet en woede dat de politie opnieuw veel te laat een onderzoek is gestart naar een pedofiel netwerk binnen een kinderverzorgingstehuis en dat ze verwacht nog meer lichamen te zullen vinden. Het heeft veertig jaar geduurd en niemand heeft die viezerikken een halt toegeroepen. Terwijl heel wat slachtoffers herhaaldelijk om hulp hebben gesmeekt. Waarom heeft er niemand geluisterd?
Ik heb een tamelijk goed idee waarom niet, gezien de verwoede pogingen van het zo politiek correcte establishment om mij te mond te snoeren over het netwerk van pedo's die mij hebben verkracht. Dat gebeurde eind jaren zeventig, beginjaren tachtig door twee stafleden van een kindertehuis in Islington in Noord-Londen. Ik was een buitenbeentje. Ik vluchtte niet in drugs. Ik pleegde geen zelfmoord. Ik liep wel weg. Ik ging nooit naar school. Ik bracht mijn dagen door in een lokale bibliotheek. Ik onderwees mezelf en ging later naar de universiteit. Ik hoopte bij god dat iemand naar mij luisteren wilde. Niemand. Door de jaren tachtig en negentig heen schreef ik rapporten over mijn belagers en verzocht om een onderzoek. Zelfs bij een huidig Labour parlementslid. Die deed ook niks.
De waarheid kwam pas boven tafel door een krantencampagne die drie jaar duurde. Twaalf kindertehuizen in Islington bleken te worden gerund door een staf met pedofielen, kinderpornoliefhebbers en/of pooiers in de gelederen. Hoe dat komt? Kinderzorg was en is slecht betaald en ondergewaardeerd. Sadisten vinden er heel makkelijk een baantje, omdat weinig mensen zich geroepen voelen. Maar er speelde nog iets in Islington. Iets wat heden ten dage ook nog zo is, ben ik bang. De linkse deelraad had actief mannen gerecruteerd die openlijk uitkwamen voor hun homofilie. Nog gekker, ze hoefden niet eens referenties op te geven of ervaring cq. een opleiding te hebben. Maar het waren geen homofielen. Het waren pedofielen. In 1995 lieten de autoriteiten weten dat er geen onderzoek naar die vuilakken was gedaan omdat men bij het personeelsbeleid uitging van het gelijke kansen principe. En als je met klachten kwam over misbruik, dan was je een homo-hater. Ik werd afgedaan als een idioot.
In 2003, toen Tony Blair heel wat mensen shockeerde door Margaret Hodge te benoemen tot Minister van Jeugdzaken, probeerde zij een media-onderzoek naar haar Islington verleden te stoppen door mij een uiterst gestoord persoon te noemen. Dat moest ze terugnemen bij het High Court. Ik was op dat moment overigens regeringsadviseur.
Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat alleen een toplaagje van de corruptie in Islington is weggeschraapt. Een buitengewoon dappere sociaal werker die als klokkenluider heeft gefungeerd in het schandaal heeft mij eens toevertrouwd dat andere slachtoffers ooit hebben gerept over vermoorde kinderen. Maar ze waren te bang om in detail te treden. Geen enkele beschuldiging in die richting is ooit onderzocht ... ".
O, en u dacht dat dat alleen maar aan de overkant van het plasje voorkomt? Dat wij het in Nederland beter voor mekaar hebben? Laat uw hersenkwabben even ritselen. En struin eens even door deze serie heen. Van burgemeester tot ministers, van secretaris-generaal tot topartiest. You name it. Waarom niemand iets doet? U mag het zeggen. Stay tuned.
maandag 21 april 2008
Nou, die was blij hoor. Die Marietje van der Hoeven. Stork mag alle bekabeling leveren voor de Joint Spent Fighter. Zij stond erbij en keek ernaar toen afgelopen vrijdag de contracten werden getekend. Volgens haar was deze overeenkomst het bewijs, dat de Nederlandse regering indertijd een juist besluit had genomen om deel te nemen aan de ontwikkeling van de nieuwe Amerikaanse shock and awe-bak. Die in de nabije toekomst voor nog meer dooien zal zorgen onder de volkeren die weigeren om in de ganzenpas van Washington te lopen. Of het daarbij net als in het gevalletje Irak eventueel de reet afveegt met allerlei internationale conventies en gewoon oorlogsmisdaden pleegt dondert niet. Het levert Stork en een stel Nederlandse toeleveringsbedrijven in ieder geval een leuke winst op. En niet te vergeten zorgt het voor een flink snuifje werkgelegenheid.
Hoe zat het ook weer? Zomer vorig jaar meldde het Chinese bedrijf Avic-1 zich bij de Storkjes met een buidel van 5 miljard voor de overname van Fokker Aerospace. Met de bedoeling om opnieuw Fokker-vliegtuigen te gaan bouwen. Ook in Nederland. Het zou Stork en een stel Nederlandse toeleveringsbedrijven een leuk winstje opleveren. En het zou niet te vergeten voor een flink snuifje vreedzame werkgelegenheid zorgen. Maar het feest ging niet door. Het aanbod zou niet serieus genoeg zijn. Nee, nee. De werkelijke reden achter die weigering was zonder twijfel gelegen in de zakelijke en technische connecties tussen Stork en de Amerikaanse giga-bedrijven Lockheed Martin en Boeing. Die zagen al ver van tevoren de bui op de radar hangen en namen hun maatregelen. Twee vooruitgeschoven onderhandelaars van Avic-1 werden via onfrisse berichten in de pers kaltgestellt (1). En een half jaartje later kreeg Stork als beloning voor het buiten de deur houden van de Chinezen een leuke order voor de JSF. Nice work guys. Iedereen blij. Vooral Marietje.
1. Zie de serie "De aanbidding van de gouden Pekingeend".
vrijdag 18 april 2008
Aaaaaach, die "ome" Joop toch. Wil niks te maken hebben met onverlaten of luitjes die verdacht worden van slinkse praktijken. Helegaar niks. Dus verdere samenwerking met die Dennis Lesleijster en Hans van Tartwijk? Forget it. Living City? Wat ome Joop betreft niet meer bij de levenden. Volgens de Volksfiets nemen Dennis en Hans dat niet. Ze gaan ome Joop juridisch te lijf. Dus mogen we nog even langer genieten van deze musical.
Of Dennis en Hans nou wel of niet boefjes zijn laten we in het midden. Maar we willen in dit verband ten overvloede nog wel nog eens wijzen op de samenwerking tussen ome Joop en de Mexicaan Alejandro Soberon Kuri in Madrid (1). Een echt powerhouse, die Alejandro. Met heul wat meer poen dan Dennis en Hans ooit bij mekaar kunnen fantaseren. En volgens onze Mexicaanse bronnen poen van verdacht allooi. Ook Alejandro heeft ome Joop indertijd losgekoppeld. Publiciteit om die affaire? Nope. Nada. Het is maar dat u het weet. Stay tuned.
1. Zie ook Octopussy 347
vrijdag 18 april 2008
Wij hebben in aflevering 8 van deze serie al eens uit de doeken gedaan hoe Anddy Chen, een voorhoedespeler uit het Chinese team voor buitenlandse projecten, in het pak werd gestoken door Yako-prominent Jan Willem Godin en ex-AIVD-er Paul Herrie. Met als gevolg dat hij in de pers in verband werd gebracht met allerlei ongein. Van de aankoop van een villa door Mike Offenberg (naar verluidt een gap van Willem Holleeder) tot de verkoop van gifgas aan de Palestijnen. Zou je denken dat ie her en der op de lijst van onverlaten staat die tijdelijk in een kruipruimte verdwijnen, zodra zij hun kop boven een westers maaiveld uitsteken. Of dat de Mossad hem een paar extra windtunnels had verschaft. Niet dus. Hij reist van hot naar her en staat nergens op een wanted-list. Maar zijn imago heeft uiteraard wel een deuk opgelopen. Kan je natuurlijk een befkantoor inhuren en de media die voor het bad news zorgden voor de kadi scheuren. Deed Chen niet. Die wendde zich op 7 maart jl. tot het Ministerie van Justitie met het verzoek hem een officieel paperas te bezorgen, waarin werd erkend dat daar niks ongerechtigds over hem bekend was of dat er een potje narigheid voor hem op het vuur stond. Werd hem toegezegd. Fluitje van een yuan. Binnen een paar weekies zou alles voor de bakker zijn. Ja, ja. Gisteren ontving hij een brief van meneer Van Lingen, hoofd van de sectie "Operation Affairs and Incidentmanagement". Stond het volgende in:
"Dear mr. Chen,
I received your letter dated 7 March 2008. In your letter you asked me to confirm that there is no investigation order or whatever against you. In reply to your letter I inform you that I have handed over your request to the College van Procureurs-generaal, the Council for the prosecution. I trust herewith to have sufficiently informed you ...."
Kan dus nog heel even duren. Maar wij houden de vinger aan de bloedbaan. Stay tuned.
woensdag 16 april 2008
Wij zijn bezig met een onderzoek naar de Gentse "slankheidsdokter" Yvan Coesens, die in 2000 tot vijf jaar petoet en een boete van 600.000 francs werd veroordeeld. Bij verstek, want dokje had de poten genomen. Wij zouden graag in contact komen met slachtoffers van deze mensenvriend. Stuur ons een mail met uw info naar Kleintje Muurkrant of naar Postbus 703, 5201 AS DenBosch. Wij hopen hem alsnog te kunnen uitroken. Wat? Wij weten het zeker.
woensdag 16 april 2008
Gisteravond ook zo'n beklemd gevoel gekregen? Bij het Journaal. Kwam dat gelazer weer voorbij over dat ruime miljard dat via Optas bij Aegon terecht is gekomen. Da's pensioenpoen van de havenarbeiders in Rotjeknor. Let wel beklemd pensioen. Oftewel poen waar ze zich een breuk voor hebben gewerkt, maar die niet in hun zak terecht komt als ze het hek voorgoed achter zich dichttrekken. Een-tweetje van Optas pensioenfonds en Aegon.
Heeft vriend Donner naar laten kijken. Of er achter de schermen iets ongerechtigds is gebeurd. Nee hoor, zegt Donnie. Alles keurig volgens de regels. Tuurlijk. Maar wij zagen de slagschaduw van de gretige graaiers al in een veel eerder stadium. In de zomer van 1998. En publiceerden toen dit artikel, dat in pamfletvorm in de Rotterdamse haven werd verspreid.
De oproep in de laatste zin viel in ieder geval bij de vakbond op plaatijzer. Kan je achteraf maar een ding van zeggen: Fuck!!!
dinsdag 15 april 2008
Holy shit. Zegt die hoofdlama tijdens een interview ineens dat die kutchinezen de hele Tibetaanse cultuur naar de kloten helpen. Met al die goedkope Chinese spijkerbroeken, mobieltjes, i-pods, brommers, breedbeeldteevees, naikies enzovoort enzovoort. En je kan tegenwoordig ook met de trein in Lhasa komen in plaats van met een ezel, dus wat denk je wat dat voor je cultuur betekent? Doeiiiii. Dus trekt die ouwe winnaar van de gouwen Nobelmedalje aan de noodrem. Zal je het zelf wezen. Volgende week heeft ie voor de zoveelste keer een ernstig gesprek met Paula Dobriansky, de Amerikaanse staatssecretaresse van Buitenlandse Zaken (1). Om te kijken of er op korte termijn nog iets valt te verhapstukken in het Heilige Land van de Himalaya. Hij zou persoonlijk graag in gesprek komen met luitjes uit de buurt van het Plein van de Hemelse Vrede. Maar om nou te zeggen dat die daarom zitten te splingen, nou nee. Schande natuurlijk. Na al die dooien (20?) en de sluipmoord op de Tibetaanse cultuur, vol bling bling en lama's die onder leiding van een toevallige goddelijke voorbijganger zich de takken bidden voor gratis brune bon'n met rijst. Geserveerd door straatarme onderdanen die dankzij de isolatie nog nooit hadden gehoord van opium voor het volk. Moeten we wat aan doen. Nu.
Holy shit. Roepen daar een paar maanden geleden de Lakota Sioux indianen in Montana, North Dakota, South Dakota, Nebraska en Wyoming de onafhankelijkheid uit. Omdat Washington zich ruim anderhalve eeuw lang geen reet heeft aangetrokken van de in totaal 33 gesloten verdragen met de Sioux van Sitting Bull, Red Cloud en Crazy Horse. En de nazaten hebben daar zware Van Nelle van. Hebben ze Buitenlandse Zaken laten weten. Die kutamerikanen hebben zo langzamerhand alles geannexeerd en de Indiaanse cultuur is volledig naar de kloten geholpen. Er staat nauwelijks nog een tipi overeind. Als je een veer uit een kip trekt om op je kruin te zetten krijg je een peloton National Guards achter je kont aan. Als je wat regen de lucht uitdanst komt Al Gore je bestraffend toespreken. Je koters worden kopietjes van de white men. Met al die goedkope spijkerbroeken, mobieltjes, i-pods, brommers, breedbeeldteevees, naikies enzovoort enzovoort. Dat kan zo niet doorgaan. De Lakota Sioux zouden graag in gesprek komen met luitjes van Buitenlandse Zaken. Paula Dobriansky of zo. Maar die zitten daar niet om te springen. Schande natuurlijk. Na al die dooien (200.000?) en de sluipmoord op de Indiaanse cultuur. Moeten we wat aan doen. Nu. Stay tuned.
1. Over dat vredelievende vrouwtje hebben we het in de vorige aflevering ook al gehad.
maandag 14 april 2008
De spanning steeg bij Hein. Nee, niet die magere. Hein van Stekelenburg. De antiquair in de Amsterdamse Rosmarijnsteen. Nog even en hij zou het doen. De spanning in vier dikke plakken van elk 1 ton euro snijden. Die hadden Van Rijn en Brands hem na drie weken onderhandelen in het vooruitzicht gesteld. In ruil voor de drie waardevolle stukken die Hein in de exclusieve aanbieding had (1). Dan was ie eindelijk van die gestolen zooi af. Kassa. Maar plotseling, om half vijf rukte zijn aandacht zich naar een man voor zijn winkel. Die zette een statief neer en pakte een fotoestel. Wat moest dat? Hein begreep het in een gespleten seconde. Hij rende de winkel uit. Onder de ogen van Michel van Rijn, Arthur Brand en Simon Blok, de huidige eigenaar van Max Israel's antiquariaat waar de door Van Stekelenburg geheelde kunstobjecten indertijd gestolen waren. Hein ijlde de Rosmarijnsteeg uit met een plastic tas. Naar huis. Die stukken moesten weg.
Zo eindigde een operatie, die alle kenmerken van de wet van Murphy had vertoond. Neem bijvoorbeeld de hoge Europoller die met Van Rijn samenwerkte (2). Zoals het hoort had hij zich in verbinding gesteld met het dichtstbijzijnde bromsnorrenbureau in onze hoofdstad, dat van de Lijnbaansgracht, om Hein op te rollen. Maar hij kwam van een koude Europool thuis. De bewuste snorren bleken niet in hun eerste versnelling te krijgen. Nog gekker: hem werd zelfs aangeraden gebruik te maken van de NSB-lijn. En dat terwijl het tijdstip van de overdracht, donderdag 11 oktober 17.30 uur, steeds dichterbij kwam (3). Uiteindelijk, ja hoor. Op donderdagochtend belden twee snorren aan in de Rosmarijnsteeg. Maar wat denk je? De shop was nog dicht. De snorren dropen af en kwamen ook niet meer terug. Officieel wegens de dodelijke steekpartij op de ROC aan de Vrijheidslaan. Maar dat wisten de op stand-by staande pseudo-kopers niet. Die kregen ter plekke de zenuwen. En toen arriveerde om 16.30 de fotograaf met statief en telelens. Een uur voor de afgesproken tijd. Brand deed nog een ultieme poging tot damage control door de bewuste momentenconservator van Het Parool vriendelijk doch dringend te verzoeken om als de sodemieterij op te zouten. Maar die zei dat hij opdracht had van Henk Schutten om Hein's etalage voor de eeuwigheid vast te leggen, dus dikke leut drie bier.
De jammerlijke teloorgang van deze sting-operatie was de oorzaak van een aanzienlijke verkoeling tussen sensei Van Rijn en sempai Schutten. De breuk kwam later. Stay tuned.
1. Zie aflevering 5 dd. 7 april 2005.
2. Idem.
3. Het moet toeval zijn (hoewel), maar bureau Lijnbaansgracht komt ook voor in de saga rond deeltijd-rechercheur/spannende boekjesschrijverd/scenarist Simon de Waal. Zie daarvoor de serie Octopussy.
vrijdag 11 april 2008
Schrijft Gekke Koe-journalist Daniel Hopsicker een paar dagen geleden, dat ene Marc Harris betrokken was bij de vlucht van de Skyway DC-9, die twee jaar geleden een slordige 5,5 ton coke wat ongelukkig in Mexico aan de grond zette. Nee, niet indaflesh, want Marc zit momenteel 17 jaar kruipruimte uit in een Amerikaans budgethotel (1). Nee, het ging om een stel van zijn ouwe makkers, die zich al decennia ongestraft schuldig maken aan het opzetten en laten ploffen van investeringsmaatschappijtjes in het Caraibisch gebied. Zeg maar op zo'n beetje dezelfde manier als onze eigen groenvehikels in Costa Rica. Alleen gaat het in het Amerikaanse geval om echte topjongens, want Marc ging niet om met simpele oetlullen. Zo was ie naar eigen zeggen bijvoorbeeld een gappie van John Singlaub, die indertijd furore maakte bij de coke-voor-wapens-deals binnen het kader van de Iran Contra-affaire. Verder maakte Marc zich ooit verdienstelijk door Vladimiro Montesinos een jet ter beschikking stellen om via Aruba de poten te nemen uit Peru, waar ie jarenlang de functie van spionagetsaar had bekleed tijdens het regime van prez Fujimori. En geloof het of niet maar in Skyway-verband valt ook de naam van de Saoedische aartszwendelaar Adnan Khashoggi, de ouwe gabber van prins Bernhard en ook al een grote speler binnen het Iran Contra-complex (2).
O ja, bijna vergeten. Okke Ornstein. Onze correspondent in Panama, die via zijn echtgenote en personeelsleden zulke warme betrekkingen met Marc Harris onderhield en in 2007 nog in het nieuws kwam door ernstige strubbelingen rond zijn investeringsmaatschappij Tulip Fund (3). Beleggen en ondeugende middelen. In de Caraiben zijn het net neefjes van elkaar. Stay tuned.
1. Voor wat meer info over Harris kunt u het beste even op de knop van onze zoekmachine drukken.
2. Zie voor verklaringen over prins Bernhard's drugsconnectie bijvoorbeeld het artikel "De Bank" op de site van De Morgenster of het artikel "Bende" van 10 maart jl. Voor de avonturen van Adnan in dit verband verwijzen wij graag naar de serie "Air Holland en de Khashoggi-connectie" (zie elektronisch archief).
3. Zie voor Okke eveneens eerdere afleveringen van deze serie uit 2003 (gebruik zoekmachine)
vrijdag 11 april 2008
In aflevering 52 van deze roemruchte serie publiceerden wij een document dat door een Yako-adept in elkaar was gehangen om Khadaffi lekker te maken. Heette Border Control System for Lybia en een van de hebbedingen die daarvan deel uitmaakte was een surveillancekar met allerlei controleapparatuur erop en erin. Kregen we het volgende mailtje over:
" ... Indertijd hebben jullie iets over die gevechtswagens gepubliceerd. Er stonden ook foto's bij van de "Rat-patrol" voertuigen. Ik heb deze images goed bekeken. Ik doe zelf foto-bewerkingen. Nou komt het: zelfs een leek kan aan de foto's zien dat de appendages aan deze voertuigen (een soort infrarood observation-tracking-targeting-system) gewoon FAKE zijn. De pixels van deze appendages kloppen helemaal niet met de rest van de images en de schaduwen ook niet".
Nou hebben wij net zoveel verstand van pixels als J.P. Klootviool van skateboarden, maar we geloven onze lezer op zijn woord. Want de hele Yako-club hing van fakes aan mekaar.
Maar het is mogelijk dat Loek en zijn boys het beeld van dit karretje haastig bij mekaar hebben geplakt om hun verkooppraatje een beetje op te pimpen. Per saldo had de Duitse concurrentie al een stevige voorsprong, dus nood breekt wet (1). Blijft natuurlijk geinig dat we zo'n oplettende lezer hebben. Vooral een die aan het eind van zijn mail nog opmerkt:
"Ik wilde allang mailen, maar ja ... er is zoveel te lezen op jullie site. Elke dag leesvoer. En leuk dat jullie ook zondags werken. Zodra ik meloenen van de Staatsloterij heb, betaal ik al jullie gerechtskosten".
Kijk, daar houden we van. Bij voorbaat...
Stay tuned.
1. Zie onze bijdrage van gisteren
donderdag 10 april 2008
Er broeit een hoop Scheisse in het land van Frau Merkel. Een pelotonnetje Duitse ex- en nog in dienst zijnde vechtjassen uit kringen van Polizei, Douane en Bundeswehr, verzameld door de Nedersaksische firma BDB Protection GmbH, blijkt in 2005 en 2006 actief te zijn geweest in het land van Herr Khadaffi. Daar hebben ze Lybische veiligheidsjongens geleerd hoe je ook raak kon schieten, hoe je jezelf moest verdedigen om 'savonds heel thuis te komen, hoe je schepen moest enteren met behoud van je ballen, hoe je verdachten bij de vodden moest grijpen zonder je nagels te beschadigen etcetera. Dit scala aan weetjes en kunstjes zou Khadaffi zo'n anderhalf meloen hebben gekost. En had ten doel de grenzen van zijn zandbak een beetje fatsoenlijker te kunnen beschermen en vluchtelingen buiten de deur te houden. De betalingen aan Protection verliepen aanvankelijk via de enigmatische brievenbusfirma Ibos Ltd., want in voornoemde jaren stond Lybie nog op de Amerikaanse terreurlijst. Nadat Khadaffi's own country van de lijst was geschrapt, onderging Ibos hetzelfde lot waar het de betalingen betrof. Uiteraard waren een stel hoge Duitse gezagsdragers volledig op de hoogte van alle ins en outs. Maar het parlement wist van niks. What's new? Er schijnt nu een parlementaire snuffelseance in de maak te zijn.
Wij gaan op deze kwestie zo graag in, omdat exact op ditzelfde terrein en exact dezelfde tijd ook een clubje Nederlanders zich op de markt probeerde te wringen. De firma Yako met kanonnen in de gelederen als Loek Janssens (rip), Jan-Willem Godin en Geert-Jan Dolk. Met op de achterhand Paul Herrie, Esteban Tanner, Raj Samuels en Alan Ong (1). Ook dit bonte gezelschap probeerde Khadaffi's grensbewaking op een hoger plan te stuwen. Via de leveranties van vermomde gevechtwagens, moderne snuffelapparatuur en SAS-personeel. Betalingen zouden kunnen geschieden via derdenrekeningen bij de beffenonderneming Legal Point (rip). Uiteraard met medeweten van allerlei hoge mieters bij de betrokken ministeries en de AIVD. Nee, niet van Tweede Kamerleden. Maar die zijn daar ook niet voor. Die moeten zich bezighouden met de Flutna-film van Geert en de tewaterlating van Rita.
1. zie de voorafgaande serie vanaf aflevering 34.
woensdag 9 april 2008
Volgende week donderdag (17 april) mag Tom Burbage, Executive Vice President van Lockheed Martin, in een besloten zitting in de Tweede Kamer komen vertellen over de Joint Strike Fighter (JSF). Lockheed Martin is een van de grootste wapenfabrikant ter wereld en bouwer van de JSF.
Welke geheime informatie gaat dhr. Burbage onze volksvertegenwoordigers geven over zijn peperdure product? Gaat hij vertellen over de beoogde kernwapentaak van de JSF, waardoor Nederlandse piloten Amerikaanse kernwapens kunnen afwerpen? Gaat hij vertellen hoe je met raketten een vredesmissie kan steunen? Hoe een boordkanon een bijdrage kan leveren aan de opbouw van fragiele staten? Wat het nut is van gevechtsvliegtuigen als je soldaten vooral last hebben van bermbommen? Gaat hij, kortom, proberen de Kamer te overtuigen dat de JSF de vele miljarden euro's waard zijn die Nederland er aan dreigt uit te geven? Knap als hij dat kan, want wij snappen het niet.
Wij willen weten wat die wapenhandelaar in ons parlement komt doen. En wat het parlement daarvan vindt. Wij vinden het belachelijk dat hij achter gesloten deuren de tijd krijgt om reclame te maken voor zijn veel te dure gevechtsbommenwerper, die volgens de Amerikaanse Rekenkamer een groot fiasco dreigt te worden.
Daarom staan we op donderdag 17 april 2008 van 12 tot ongeveer 13 uur voor de Tweede Kamer (ingang Plein) met een spandoek met de tekst: Wat doet die wapenhandelaar in ons parlement? We sturen die vraag ook aan alle Kamerleden van de Defensiecommissie, en naar de media. Laat de wapenindustrie geen reclame maken in de Tweede Kamer. Kom ook! Donderdag 17 april 2008 van 12 tot 13 uur en stuur deze oproep door aan al je vrienden en bekenden! (voor meer informatie zie de
Campagne tegen Wapenhandel stopwapenhandel en/of JSF-NEE)
woensdag 9 april 2008
Vorige week. Poetin tegen Bush: "Ik weet niet of je het weet George, maar Oekraine is eigenlijk geen staat". Bedoelde Poetipoe mee, dat het land van de oranje revolutie uit twee gedeeltes bestaat. Een sterk pro-westers gedeelte en een sterk pro-Russisch gedeelte. En mocht de bende van Jaap de Hoep in de nabije toekomst alsnog een stoel voor Oekraine vrijmaken, dan kon het pro-Russische gedeelte wel eens de onafhankelijkheid uitroepen. Met steun van Moskou. Want wat Kosovo kan Kosovo niet alleen. En datzelfde geldt voor Georgie. Poetin liet bij dezelfde ontmoeting met vriend George weten Abchazie en Zuid-Ossetie te zullen erkennen en vol te pompen met hulp, als het land van ons Zeeuwse meisje en haar Michael zich mocht aansluiten bij de NATO. Gezellig dus. Om nog maar te zwijgen over Koerdistan, Baskenland, Palestina, Noord-Kosovo, Zuid-Tirol, Friesland, Sudetenland, Transsylvanie, enzovoort, enzovoort. Ze zeggen dat de Koude Oorlog afgelopen is. Maar de vraag is of dat bericht ook George en Jaap bereikt heeft.
dinsdag 8 april 2008
Het is een hit in Amerika. Een T-shirtje met de tekst "Who shot Obama?." Op de markt gezet door de Newyorkse boutique Apollo Braun van de Israelische modeontwerper Doron Braunshtein. Hij haakt daarbij in op de kwestie die al een paar weken lang de Amerikaanse media bezighoudt: wat gebeurt als Obama prez van de VS wordt? Nou, wat eng blank Amerika betreft is het antwoord duidelijk. Dat gebeurt niet. En daar gokt Doron nu alvast op. Ontwerpen is vooruitzien. Hoewel hij niet had voorzien dat het zo'n succes zou worden. Misschien een ideetje voor een PC-nering in deze branche? Zoiets van "Who shot Geert?", "357, J.P. goes to heaven" of "Bring me the head of Rita Verdonk". Bram Schilham of Ferry Mingelen met zo'n shirt aan en polletiek Den Haag wordt gegarandeerd wat levendiger. Hoewel, dat laatste is in deze context misschien niet helemaal het goeie woord.
dinsdag 8 april 2008
Aaaaaach, gaat een clubje Nederlandse artiesten een nummertje opnemen voor het goeie doel. Dat nummertje heet "Als je ooit nog eens terug kan" en de opbrengst is bestemd voor een stel Tibetaanse nonnen, die zich verzetten tegen de Chinese onderdrukking van hun land. Hoe ze dat doen is niet duidelijk. Bijbeltjes met een rood kaftje verspreiden? Een kruisje planten op de Mount Everest? Oranje jurken naaien voor hun collega's uit de lama-stal? Een emmertje wijwater uitstorten over de voorbijkomende fakkel? God mag het weten.
Waarschijnlijk best wel goed bedoeld van die artiesten. Maar zouden ze weten dat die rellen in Lhasa en omstreken en vooral de kouwe drukte erna keurig zijn voorbereid door een Duitse stichting? Jawohl. Door de Friedrich Naumann Stiftung. Een nauw met de expat-lama's en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken samenwerkende denktank, die aan de kont van de liberale FDP hangt en wordt gestiekt door de Duitse staat. Deze op het oog zo nette Stiftung was al een paar jaartjes bezig met de voorbereiding, toen zij op 14 mei 2007 een heel zootje geloofsgenoten bij elkaar harkte in Brussel. Zo'n 300 man uit 56 landen. Om samen een roadmap voor de Tibet-beweging in mekaar te hangen, waarbij een van de opperknuppels van de stichting vaststelde, dat de ophanden zijnde Olympische Spelen een uitstekende gelegenheid vormden om de boel op scherp te zetten. Nou, dankzij de mainstreampers hebben we mogen aanschouwen wat er in die roadmap stond. Hier en daar ondersteund met foto's van oh zo vredelievende Tibetaanse demonstranten in Nepal, die door lokale ordetroepers in elkaar werden geramd. Daar stond dan onder dat het beelden waren uit Lhasa. Maar wie ziet hier het verschil tussen een Nepalese en een Chinese koddebeier?
Onder de aanwezigen op de bijeenkomst in Brussel bevond zich ook Paula Dobriansky, een staatssecretaresse van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en Special Coordinator voor Tibet. Een neocon van het zuiverste water, die al onder Ronnie Reagan en pappa Bush furore maakte. Zo zat ze een tijdje in het bestuur van de National Endowment for Democracy. Een instituut dat door prez Reagan in 1984 in het leven werd geroepen om de subsidietak van de CIA te vervangen. Geen geheim gedoe meer dus, maar min of meer openlijke steun aan NGO's en meer van dit soort clubjes in de wereld, die de Amerikaanse visie op de wereld aanbaden. Al dan niet noodgedwongen. Zoals de lama's. Of misschien wel de Tibetaanse nonnen. Zou Paula een beetje kunnen zingen? Effe een belletje plegen. Stay tuned.
maandag 7 april 2008
En toen kwam Hein. Nee, niet die magere. Hein van Stekelenburg. De uitbater van een wat petieterig antiquariaat in de Amsterdamse Rosmarijnsteeg. September vorig jaar raakte kunstfantoom Michel van Rijn in Hein's orbit door een paar Afrikaanse cultuurobjecten, die de antiquair in de aanbieding had. En die de waakvlam bij Van Rijn activeerden. Dat resulteerde zelfs in een gepeperd Indonesisch etentje bij Hein en zijn vechtgenote thuis. Daar kwam al spoedig aan het licht dat voornoemde objecten ernstige valserikken waren. Nou kan je in dat soort gevallen meteen de nooduitgang opzoeken, maar Van Rijn hield zich in. Ook al omdat zijn bloeddruk niet alleen door de peper hogere sferen had opgezocht, maar vooral door de aanwezigheid van een reeks schilderijen van de in 1942 in een kamp ausradierte Mozes Cohen, die het interieur van de Van Stekelenburgjes sierde. Portretten van joodse mensen uit het Amsterdam waar eens werd gelachen, maar na de oorlog machteloos werd gehuild. Veel omgekomen vrienden, kennissen en verzetscollega's van Van Rijn's in California levende joodse moeder. Ja, had Hein in de jaren zestig gekocht op het Waterlooplein. Zei hij. Sure. Maar het bord was nog niet leeg.
Hein haalde nog drie konijnen uit zijn hoed: een ets van Rembrandt, een paar aquarellen van Leonaert Bramer (de leermeester van Vermeer) en een Koptisch manuscript. Prachtig, heul prachtig. Maar wel jatwerk. De spullen waren afkomstig van een kraak in 1989 bij het antiquariaat van Max Israel, een buurman van Hein. Weinig kunstzinnig uitgevoerd door twee junkies die de weg wisten. Red alert bij Van Rijn, die stante pede zijn hoge Europol-contact inlichtte. Besloten werd tot een pseudo-koop. De Europoller zou kortsluiten met de Amsterdamse politie en Van Rijn kreeg toestemming om Henk Schutten de publiciteit te gunnen. Want de verhouding tussen het kunstfantoom en de Parool-journalist vertoonde toen nog geen barstjes. Dat moge blijken uit een passage in de volgende mail van Schutten aan Van Rijn dd. 6 september 2007:
"Sensei, ... Het huwelijksfeest is van vrijdag op zaterdag volgende week. Als jij een mooi prijsje kan regelen in het Apollo zou dat geweldig zijn".
Henk's verzoek werd door zijn sempei liefderijk gehonoreerd. De Parool-ace en zijn tot het beffengilde behorende gade verbleven op het gewenste tijdstip met veel pump (champagne) and circumstances in de Vermeer-suite van het Apollohotel. Voor noppes. Geef ons ook zo'n sensei. Stay tuned.
zondag 6 april 2008
Het is overal de same old song. Het smurfenapparaat trekt wel allerlei geilbuiken voor de kadi, die elke dag hun paal laten dansen voor hun pc's bij het aanschouwen van koterhopsen en aanverwante artikelen (tenzij je net op tijd je pc op de stoep hebt gezet). Maar luitjes die indaflesh kinderen bestijgen blijven buiten schot (tenzij je een maatschappelijke sukkelaar bent of een PSV-functionaris). De reden moge duidelijk zijn. Kinderhopsers zijn vaak afkomstig uit de toplaag van de samenleving. En smurfen worden niet geacht dat deftig soort volk in een kruipruimte te wringen. Dit verschijnsel blijft overigens niet beperkt tot de Lage Landen. Ook in Australie lopen smurfen met een wijde boog om hoge pedopiepels heen. Natuurlijk houden ze wel de boekhouding bij en worden peevees over dit onderwerp door de pennensmurf keurig bijgezet in het geheime ordnermortuarium. Maar daar blijft het bij.
Neem bijvoorbeeld de verslaglegging over de activiteiten van de Family. Een geheim pedo-genootschap dat zich al decennia lang verlustigt in het hopsen met koters en -of de lol niet op kan- met het vermoorden van sommige uitgewoonde exemplaren. Snuffelsmurfen "onderzochten" de afschuwelijke gebeurtenissen, verhoorden wat getuigen, maakten wat verslagjes, deden ze in een file en bekeurden vervolgens een paar wildplassers. Het gerucht wil namelijk, at er onder de Family-leden hoge jongens zitten. En dat daarom...
Waarom gaan onze gedachten bij het lezen van dit nieuws nou onmiddellijk terug naar justitiebons Joris D., oranjebef Frits S., ex-minister Ed van T., bankier Maurice L., burgemeester Leopold L., ex-minister Job de R., ex-professor Ger van R. enzovoort enzovoort? Geen idee. Dat heb je met die sneeuwbuien. Je raakt soms helemaal de weg kwijt. Stay tuned.
vrijdag 4 april 2008
Voor het bedrijven van politiek heb je poen nodig. TONnen en TONnen. Wat heet. Meloenen en meloenen. Waar haal je die vandaan? Niet bij de simpele, minderbedeelde doedels in de straat. Ook al zou een deel daarvan met graagte een flink bedragje in de gleuf van de collectebus willen duwen. Ten behoeve van de kas van Rita. Onze oud-BVD-er met wat teveel sas-dagen op de teller, die zo graag recht door zee zou willen uitbarsten in "Wien Neerland's bloed in de aderen vloeit, van vreemde smetten vrij". Maar zich noodgedwongen moet aanpassen aan de Oranje realiteit. Nee, de poen moet uit het bedrijfsleven komen. Via de BV Favorita. Kijk, daar was Pim indertijd nog niet opgekomen. Niet dat het veel uitmaakt, want in principe blijft de boel natuurlijk wel hetzelfde. Luitjes met een zak vol geld, al dan niet van twijfelachtige herkomst, stieken hun nieuwe polletieke favoriet in de hoop cq. de zekerheid, dat die voor een ondernemersklimaat zal zorgen waarin hun spaarvarken het beste gedijt. Dat is ook goed voor de doedels, want als de ondernemers zich prettig voelen blijven ze lekker ondernemen en dan hebben de doedels werk. En met hun salaris op maat kunnen ze dan voorzien in hun basisbehoeftes en de economie een beetje op gang houden. Iedereen blij. Nou ja, iedereen. Je zit natuurlijk wel met dat leger van handophouders. Beroepswerkelozen, zogenaamd zieken, ouwe lijken, voedselbankzitters etcetera. Die zijn niet blij te krijgen. Dus daar moet onze Rita zich maar niet al teveel mee bemoeien.
Vraag blijft wie die anonieme stiekers zijn. Buiten dan de breekijzeren Nina Vleeschdrager aka Drageur aka Brink, bekend van de ook voor doedels zo profijtelijke hoogstandjes als Newtron en World Online. Zijn het dezelfde avontuurlijke jongens en meisjes die onze serie "Schimmen achter Pim" bevolken? De Zegwaardjes, de Maasjes, de Kroesjes, de Breukhoventjes, de Thunnessentjes, de Van Hammetjes en andere topondernemers van dit genre? Nou, dat zou dolletjes zijn. Kunnen we weer even vooruit. Als onze vrijheid van meningsuiting tenminste niet wordt ingehaald door de deurwaarder. Stay tuned.
woensdag 2 april 2008
Is een lokaal smurfenteam op Jersey nog bezig met het uitvoeren van graafwerkzaamheden onder een badkuip waarin bloedresten zijn aangetroffen of de pleuris breekt uit in Down Under. Daar kwam een rapport over kinderhopsen naar buiten waar de dingo's geen brood van lusten. Liefst 792 mensen gaven moeizaam prijs dat ze in het verleden misbruikt waren. Bij ruim een kwart gebeurde dat in kindertehuizen. Hetzij door de hulp- en steunverleners zelf, hetzij door kindervrienden die op bezoek kwamen. Ook bij pleeggezinnen werd er stevig gehopst. Ruim honderd gevallen. De andere slachtoffers werden elders van een levenslang trauma voorzien. Haast vanzelfsprekend behoorden tot de smeerpijpen een rijke hoeveelheid vertegenwoordigers van God op aarde. In dit geval ook luitjes van het Leger des Onheils. Nog gekker: de rest van het zootje bestond grotendeels uit goorlappen die tot de beroepsgroep der beffen behoorden. Rechters, advocaten, juristen. Dat soort volk. Een exclusief Australisch verschijnsel? Niet echt. Wie terugbladert in deze serie vindt ook heel wat Nederlandse en Belgische voorbeelden. En net als hier zullen die wel snel worden vrijgepleit. Ze weten de weg. We keep you posted. Stay tuned.
woensdag 2 april 2008
Naar aanleiding van onze berichtgeving over het conflict dat is gerezen tussen kunstfantoom Michel van Rijn en Parool-scribent Henk Schutten mochten wij van deze laatste het volgende schrijven ontvangen:
"Beste mensen,
De afgelopen dagen hebben jullie artikelen over mij gepubliceerd zonder mij om commentaar te vragen. Jullie informatie is gebaseerd op leugens en verdachtmakingen die Michel van Rijn en Arthur Brand over mij hebben verspreid. Een en ander valt ondubbelzinnig te herleiden uit de correspondentie met deze lieden, bij mij ter inzage.
Ik verwacht dat de berichten worden gerectificeerd en geschrapt. Graag verneem ik..."
Hebben wij het volgende op geantwoord:
"Geachte heer Schutten,
Voordat wij aan deze serie begonnen hebben wij contact gezocht met Het Parool, i.c Albert de Lange [adjunct-hoofdredacteur, red.] en de zaak voorgelegd. Wij kregen ten antwoord:
"Wij beschouwen het als lawaai om bijna niks. Ook is de auteur in kwestie een paar dagen afwezig. Ik heb er op dit moment weinig over te melden. Dus ga gerust je gang."
In de drie stukjes die daarop zijn gevolgd heeft onze redactie tot nu toe slechts gebruik gemaakt van de tekst van uw artikelen in Het Parool en uw e-mails aan het adres van de heren Van Rijn en Brand. Mocht u daarover twijfels hebben, dan willen wij u de bewuste passages gaarne doen toekomen. Van leugens en verdraaiingen kan dus o.i. geen sprake zijn.
Nu u kennelijk weer bent teruggekeerd zouden wij uiteraard ook gaarne uw visie op de affaire willen belichten. Wij zouden het zeer op prijs stellen als u die zelf op schrift wil stellen (wij hebben de gewoonte om zulke bijdrages onverkort en ongecensureerd af te drukken). Mocht u echter de voorkeur geven aan door ons geredigeerde artikeltjes dan vormt dat geen enkel probleem".
Wij zijn heel benieuwd. Niet alleen naar Henk's visie op wat we al gepubliceerd hebben, maar ook op zaken die nog moeten komen. Zoals de kwestie rond de gestolen waar die de Amsterdamse antiekschuifelaar Hein Stekelenburg als een albert speer liet verdwijnen toen zijn etalage op een wat onzalig moment vanaf statief op de kiek ging bij een Paroolfotograaf. En wat te denken van de zware buien aan de achterkant van Henk's maildepressie? Om eens een voorbeeld te noemen uit mei 2005. De Parool-icoon zou toen met zijn gezinnetje op vakantie naar Californie gaan. Dat voornemen werd gestuit op Schiphol. Deels als gevolg van de belachelijke maatregelen die aan Amerikaanse zijde zijn getroffen na het optreden van Captain Caveman's Flying Circus op Manhattan. Deels als gevolg van een waanzinnig staaltje mierenneuken en onkunde door een stel heren met koninklijke petten en een touwtje op hun torso. Het ging om een papieren kwestie, maar het zal je maar gebeuren. Het gezinnetje belandde dankzij de snelle hulp van vrienden uiteindelijk in Marbella aan Zee. Ook lekker natuurlijk, maar geen Californie. En je zit je daar tussen de "tatoeages en de siliconentieten" toch op te vreten. Maar per slot ben jij journalist en moeders advocaat. Henk:
"We gaan wel wraak nemen op die Schiphol-idioten. Louise start een procedure. Ik haal ze in een serie in Het Parool door het slijk".
Een juridisch-journalistiek een-tweetje dus binnen het gezin Schutten. Of dat voornemen is geeffectueerd weten we niet. Maar misschien zien we dat nog eens terug in een van zijn door ons voorgestelde bijdrages. Voor nu ... stay tuned.
dinsdag 1 april 2008
Horen we van een regiokenner, dat Tibet al sinds de twaalfde eeuw Chinees grondgebied is.
Wel met een soort Vaticaanstatus. Met in plaats van een paus een opperlama. Zonder puntmuts, maar wel met een jurk en een heel stel onderknuppels, die allemaal hun natje en hun droogje kregen dankzij de inbreng van de goedgelovigen. In Tibet was dat volgens onze bron zo'n zestig procent van het inkomen. Eigenlijk een soort pacht, want de grond behoorde aan god toe, cq. zijn plaatsvervanger op aarde, cq. die meneer Lama. Da's even andere ouwel dan een listige knoop in het zondagse kerkenzakkie.
Toen werd ene Mao na een langdurige wandeling en een jarenlange knokpartij in 1948 het nieuwe baasje van China en maakte er een grote commune van. Had ook in Tibet gevolgen. De grond was niet langer van god, cq. zijn plaatsvervanger op aarde, cq. meneer Lama. De grond was van het volk. In het vervolg betaalde Bejing de ping voor het onderhoud van de Lamapanden. En als de goedgelovigen nog een bijdrage wilde leveren voor het natje en het droogje van de lama's was dat prima, maar het hoefde niet. Vanaf dat moment kalfde de invloed van de lama-club net zo hard af als die van de Romeinse ouwel-club in het Vierde Rijk en zijn wingewesten. De teevee en de karaoke-bars deden er hun intrede en wij weten hoe desastreus dat is voor het geloof in een hogere macht en diens vertegenwoordigers op aarde. Goddank is er een nieuwe universele abstractie uitgevonden om de massa's te lijmen: de democratie. Met als superpaus (of opperopperlama) George I. En wie zich niet rapido onderwerpt aan dat nieuwe geloof krijgt te maken met moderne kruisridders en een buitje bommen en granaten. Want een mens kan niet zonder geloof. Het is net Gamma.
dinsdag 1 april 2008
Die pakembeet 80 hijgmeloenen die de Zwitserse staat moet terugbetalen aan Fred Saueressig? Nou dat duurt nog wel effe. Die Willem Tellgangers hebben weer een nieuwe smoes bedacht om de zaak te rekken. Nou heeft Fred sinds het begin van deze affaire in 1992 het geduld van een Loch Nessy-watcher gekweekt. En tijd ... ach. Maar dat laatste geldt niet voor alle betrokkenen. Neem bijvoorbeeld onze good old George Skene. In aflevering 34 meldden wij al dat bij George op de Amsterdamse Apollolaan de stormbal was gehesen. En sindsdien is die storm blijkbaar alleen nog maar toegenomen. Want wat denk je dat er gebeurt? Op 19 mei gaat zijn vrijstaande villa executeriaal de ramsh in. Kijk, als die kloothommels in Zwitserland nou een beetje geschwindig de zaak hadden afgehandeld, was dat allemaal niet nodig geweest. Hallo, is dat donnerwetter fuck of niet? Jaaaa, dat is fuck. Stay tuned.
maandag 31 maart 2008
Diegenen die regelmatig de beursberichten volgen zal het zijn opgevallen dat de afgelopen maanden constant sprake is van de term "krediet-crisis". Alsof de oplopende inflatie, de instortende onroerend goed speculatie en het beurs-casino alleen maar van doen heeft met wat gesjoemel rondom risicovolle hypotheken in de Verenigde Staten.
Veel invloedrijker zijn natuurlijk de gigantische kosten van de diverse oorlogen die er op deze wereld op dit ogenblik gevoerd worden of waarmee her en der gedreigd wordt. Om dit niet te vergeten, hier nog maar weer eens een keer de continue oplopende NoordAmerikaanse kosten van de huidige meer dan vijf jaar durende oorlog in Irak:
click here to learn more
maandag 31 maart 2008
Leuke jongens, die Harlan Ullman en James Wade. Zeg maar de Amerikaanse uitvinders van de "Shock and Awe"-taktiek om een dwarsliggend land te dwingen in de ganzenpas te blijven lopen achter de machthebbers in Washington. Irak heeft in 2003 het genoegen mogen smaken om als proefnijn te fungeren. Hoewel het accent misschien wat al teveel naar uitroeiing is verschoven. Want wat schreven Harlan en James ondermeer in hun geloofsbelijdenis uit 1996? Houd u vast:
"Economische sancties zullen waarschijnlijk het beste politieke alternatief blijken te zijn of een noodzakelijke politieke prelude tot een militair initiatief ... In een wereld waarin niet-dodelijke sancties politiek gezien imperatief zijn, zullen wij de mogelijkheid moeten houden om alle handelsactiviteiten van een land via scheeps-, lucht-, trein- en wegverkeer af te sluiten. Wij zouden de mogelijkheid moeten krijgen om dat grondiger, radicaler en schokkende manier te doen dan in het verleden ... Wapens die wel "shock and awe" en totale verdoving ten gevolge hebben maar geen massaal dodental, vormen misschien in de toekomst de enige politiek acceptabele mogelijkheid".
Wat simpeler uitgedrukt: Je hongert ze gewoon uit. Mochten ze dan nog eigenwijs zijn, dan kan je ze alsnog een militair poepie laten ruiken om ze definitief op de poef te krijgen. Is in Irak wat uit de hand gelopen. Lukt in Gaza al heel wat beter. En als iedereen een beetje meewerkt wordt Iran een schoolvoorbeeld van hoe het moet. Want dat klotenland luistert niet. Die bijdehante baarden willen toch zo nodig op het Kistemaker-orgel spelen en de dollar dumpen in hun oliewinkel? Nou dan kunnen die Mohammeds het krijgen. Het Harlan en James-scenario. Eerst een paar banken platleggen die volgens jou Captain Caveman en zijn volgelingen financieren. Vervolgens de centrale bank op zijn tenen gaan staan. Je westerse bondgenoten de opdracht geven om het bordje "closed" (liefst in Farsi) aan de voordeur te hangen als een Iraanse bankier de straat in komt. En het hele handelsverkeer met dat kutland besmet verklaren. Als de bevolking bijna de dievenmoord steekt een opstandje uitlokken. Op zeker dat er dan links en rechts wat mensenrechten worden geschonden. Je laat verontwaardigd resoluties aannemen bij de VN. Je roept dat die baarden toch stiekem een bom hebben gemaakt en bio-chemische rommel bij ons op tafel kunnen mikken. Je laat wat bewerkte luchtfoto's zien. De rest is bekend.
Prima scenario, maar wat nou als niet iedereen meewerkt? Je grootste schuldeisers bijvoorbeeld. Easy. Daar stuur je gewoon een Lama op af.
vrijdag 28 maart 2008
Op 7 februari van dit jaar meldden wij binnen de context van deze serie, dat onze langjarige vriend Jaap de Bode zich kortgeleden had gemanifesteerd in Utrecht. Als projectleider bij herstelwerkzaamheden in twee speculatiepanden aan de Witte Vrouwenstraat. Althans op papier, want of Jaap zich daadwerkelijk indahouse heeft vertoond is onwaarschijnlijk. Laat staan dat die herstelwerkzaamheden erg serieus waren.
Overigens blijkt hij geen onbekende in de buurt te zijn. Volgens een insider zou hij namelijk een paar jaar terug een tijdje aan de Witte Vrouwenkade te hebben gewoond. In een gerestaureerd klooster. Compleet met een jacuzi en een Weber gasbarbecue in de tuin, bij tijd en wijle een Aston Martin met Spaans nummerbord voor de deur en bezoek van bunders verse vleeswaren. Die ouwe nonnen moeten nu nog ontdaan door de hemel zeilen vanwege de taferelen die zich daar na hun vertrek hebben afgespeeld. Maar andere tijden, andere zeden.
Jaap zou daar overigens hebben samengewoond met ene Marc van Bakel. Blijkens een lezersreactie van 26/6/2006 een levenslustige figuur uit de periferie van Frans Boot, een van de founding fathers van Terra Vitalis. Beide heren zouden momenteel betrokken zijn bij Happy Tele Sales. Een nieuwe BV in Beverwijk die namens de firma Investerra uit Huizen heel happy stukkies land verkoopt, die misschien binnen vijf tot tien jaar tot bouwgrond worden verheven. Als je pech hebt, heb je pech.
Verder kan je ook nog voor een paar rotcenten van Frans en Marc een interne opleiding volgen tot topverkoper. En ... tatatatatatataaaaa ... het zou zomaar kunnen dat je geschikt bent voor het team van Happy Tele Sales zelf en dan vanuit Ibiza gaat opereren. Al dan niet met een hoofd vol yin en yang, een neus vol ander spul en een jacuzi en een Weber gasbarbecue in de achtertuin. Maar je moet er wel snel bij wezen, want het barst van de goedgelovige sollicitanten in de trein naar Beverwijk. Stay tuned.
vrijdag 28 maart 2008
Wie kon zo'n acht maanden geleden bevroeden, dat de vriendschap tussen kunst-sensei Michel van Rijn en Parool-sempai Henk Schutten onder lijn 4 zou komen? Geen mens. Zelfs de opoe van Char niet. Regelmatig zaten de vrienden in die periode in gezelschap van Henk's echtgenote Louise de Gier en Van Rijn's assistent Arthur Brand te genieten van de good life op het terras van het Apollo-hotel. Naar verluidt Ronny Rosenbaum's vlaggenschip in Amsterdam-Zuid (1). En te ouwenelen. Bijvoorbeeld over de zakelijke mogelijkheden van de Yohobro(ther). Een negerpop met de outfit van een Kerstman. Kort daarvoor al eens als project gepresenteerd aan Tricky Dicky Peschar. Maar die kon er op dat moment even geen chocola van maken wegens Ever Moving Problems elders in de stad (2). Zowel Henk als zijn vrouwtje Louise toonden zakelijke belangstelling voor het op de markt zetten van deze undercover-Obama. Maar de effectuering van een deal ging op de lange, om moverende redenen inmiddels heeeeeeel erg lange baan.
O ja, en Van Rijn raakte op datzelfde terras ook nog even not amused over een in zijn ogen discriminerende reclameboodschap van Burger King. Daarin kneep een Italiaanse adonis na zijn eerste hap van een Whopper een flink legertje lekkere landgenotes in hun perzik met als ondertekst "ontdek de Italiaan in jezelf met de whopper met mozzarella en saus van zongedroogde tomaten". Vond de purist in Van Rijn niet kunnen. Alsof elke Italiaan elke dame die toevallig in de buurt is in haar al dan niet nog verse perzik knijpt. No way, patjepee. Dat is net zo'n beschamend stukje nivellering als dat elke baard een volgeling is van Captain Caveman. Onaanvaardbaar (3). Uit deze semi-serieuze conversatie werd een brief aan de reclamecodecommissie geboren, geconcipieerd en verder gebakerd door Louise, die ooit heeft doorgestudeerd in de juridische goochelkunst. Ging in wezen toch over een redelijk onschuldige zaak. Maar wel een zaak die een zware staart zou krijgen.
Net als overigens het vertrouwelijke gesprek waarbij Van Rijn tegenover sempai-Henk voor het eerst een boekje opendeed over de Aitco-affaire (4). Uiteraard niet bedoeld voor publicatie, want dan zou Van Rijn's informatiepositie binnen het sinistere concern meteen naar de Filistijnen zijn. Met alle gevolgen vandien. En niet in de laatste plaats voor zijn Nachwuchs. Maar vriend Henk zou hem direct verzekerd hebben, dat er geen woord naar buiten zou komen. Ook al omdat het geen "Amsterdams" verhaal was en dus niks voor zijn "kutkrant". Acht maanden later zou Henk op zijn woorden terugkomen. Ernstig zelfs. Stay tuned.
(1) Zie het artikeltje "Hooters en toeters" dd. 17 maart 2008.
(2) Zie aflevering 18 van de serie "Joepie de poepie" dd. 27 juni 2007.
(3) Zie het artikeltje "Billen" dd. 25 september 2007.
(4) Zie voorafgaande afleveringen.
donderdag 27 maart 2008
Goed, die luchtbrug voor Spaanse noodhonden naar Nederland mag dan in wezen zijn afgebroken, inventieve geesten hebben daar inmiddels alweer iets op gevonden. Lees en huiver.
Scheetjes of niet, het blijft op zijn minst vreemd als je bedenkt wat je als gewone tweevoeter allemaal moet doorstaan om op een vliegveld door de douane te komen. Als je pech hebt ritsen die sombere V-leute zelfs je gulp open om te kijken of je een opgezette kanarie of een paar castagnetten achter je ballen hebt geplakt. Maar om vijf voor twaalf een paar honden in een hokkie het vliegtuig insjouwen? Geen probleem. Of ze hepatitis B hebben, baardschurft of een halsbandje met een bio-chemische lading, who cares? Hop, hop, stop die scheetjes maar rapido in hun hokkie en op naar Nederland, waar hun liefhebbende baasjes al uitgebreid en met tranen in hun ogen aan Joris Linssen staan uit te leggen op wie ze staan te wachten. Want handel is handel. Terwijl hier de asiels al uit hun voegen barsten van de aan de dijk gezette doggies. Het wordt tijd dat Geert ingrijpt. Eigen honden eerst. Stay tuned.
woensdag 26 maart 2008
Oh? U dacht dat een glorieuze speurschrijverd als Henk Schutten na al zijn successen bij het bijna tot Kleintje Muurkrant-proporties teruggedrongen Parool zich wentelt in een zee van tevredenheid? Nee, nee. Is niet zo. Integendeel. Wij vonden in een recentelijk opgegraven deel van Henk's Dode Mailrollen bijvoorbeeld de volgende adembenemende strofe terug in een gedragen dialoog met zijn sensei Van Rijn:
' ... Ik heb overigens een goed idee voor de tv. Vertel ik je morgen. Als ik het red tenminste. Moet eerst een kutverhaal voor die kutkrant afmaken. Ik bel je morgen. Groet Henk".
Je reinste poezie. En wat de inhoud betreft. Ach, "was sich liebt, neckt sich" zullen we maar zeggen. Die oerdrang staat mogelijk ook aan de basis van de kladderadatsch met zijn sensei. Anders kunnen wij nauwelijks bevatten waarom hij in een aparte kolom naast zijn Aitco-artikel terugkomt op Van Rijn's juridische gevecht met de door propaangas voortgedreven James Ferrell. Volgens de kunstmusketier is Ferrell een van de grootste afnemers van geroofde oudheden. Met name uit het Midden-Oosten. En daartoe zou de met teleschotels rondstruinende gasboer connecties onderhouden met de Hezbollah in Libanon. Van Rijn zette dat op zijn drukbezochte, maar onlangs door hem uit de lucht gehaalde site. Bush-financier Ferrell werd daar knap nerveus van en trok de zaak voor een kadi in Ohio. Die oordeelde dat Van Rijn's berichtgeving onrechtmatig was en dat ie de betrokken artikelen van het net moest halen. Van Rijn stak zijn middenvinger de lucht in. Ook na gelijkluidende veroordelingen in hoger beroep. Dat leverde hem een driewerf contempt of court op en een civiele ereplaats op de Amerikaanse opsporingslijst.
Volgens Henk was de informatie over de Ferrell – Hezbollah connectie afkomstig van een Londense kunsthandelaar, die ook tot de verdachten in de Aitco-affaire zou behoren. En die kunsthandelaar zou zijn verklaringen inmiddels hebben ingetrokken. Van wie Henk die wijsheden had? Van Ferrell, die zijn teleschotels blijkbaar nauwlettend op Londen gericht houdt. Opmerkelijk, aldus Henk in zijn "kutkrant".
Zeker opmerkelijk in het licht van de verklaring die Matthew Bogdanos vorige week in Athene aflegde. Deze reserve-kolonel van de Amerikaanse marine en speurneus voor het OM in New York is al een tijdje belast met een operatie die zich richt op het terugbezorgen van gestolen Irakese kunst aan de rechtmatige eigenaren. En wat zei die zeker niet als achterlijk te boek staande Bogdanos ondermeer? Komt ie:
"Volgens mijn bronnen heft de Hezbollah in Libanon belasting op oudheden".
Ook op de gestolen Irakese oudheden die via Libanon hun weg vonden en vinden naar gevulde lieden in het westen. Een van die bronnen? Michel van Rijn, een vriend van Matthew. Drie keer raaien wie Bogdanos in het snotje heeft. Stay tuned.
woensdag 26 maart 2008
Ja hoor, daar heb je het gegooi al in de specsavers. Krijg je ervan als je Mafia United een eigen landje geeft en de club ook nog eens tot de tanden toe bewapent. Nu willen de Abkhazen ook erkenning. En dan hebben we het over pakembeet 170.000 man. Ze hebben al een president, een eigen vlag, een eigen Wilhelmus, echte douane etcetera. En een eigen visa-systeem om de vakantiegangers te kietelen. En die zijn er, want Abkhazie heeft een lekker subtropisch strand. Nou bestaat verreweg het grootste contingent van de sunseekers daar uit Ruskies en die hebben toch vakantiemores ontwikkeld waar je als Hollandse levensgenieter erg aan moet wennen. Maar goed, daar hebben we het niet over. Na bloedige strubbelingen met het regime in Tbilisi en onderling hebben de Abkhazen zich beginjaren negentig van de vorige eeuw afgescheiden van Georgie en riepen in 1993 de onafhankelijkheid uit.
Nou konden ze roepen wat ze wilden, maar internationale erkenning ho maar. Misschien te weinig mafia in regeringskringen. Of te weinig olie in de grond. Je weet het niet. Dus die Abkhazen leven al een tijdje in een soort luchtledig en moeten steeds achterom kijken of er onverhoopt misschien iets Neues im Osten gebeurt. En dat is niet denkbeeldig. Want sinds die meneer Michail Saakasjvili en zijn Nederlandse miep na hun zogenaamde fluwelen revolutie in Tbilisi de lakens en kussens uitdelen, zijn de onderlinge verhoudingen tussen Abkhazie en Georgie behoorlijk grofkorrelig geworden. En nou zou je als volstrekte leek met Kosovo in je achterhoofdse kwabben misschien denken dat de NATO na overleg met prinses Mabel heel Tbilisi inclusief de Chinese ambassade daar platgooit als die Saakasjvili ook maar een vinger uitsteekt naar Abkhazie. Maar dat ligt toch even anders. Wat heet. De steeds verder achteruitgaande patient in het Witte Huis zou zelfs graag zien dat de in de VS opgeleide Michail ook op fluweel komt te zitten bij Jaap de Hoep’s gezelligheidsvereniging. Da's andere Brusselse kermis.
En zo zie je maar. Wat voor de een geldt, geldt niet voor de ander. Dus voor onze Fryske abonnees: mochten jullie stiekem plannen koesteren om Jorritsma tot president te benoemen, een eigen douane te installeren en een eigen visa-systeem voor de touristen in te voeren, sondeer eerst effe hoe de wind waait in Washington. Lijkt ons goochem. Stay tuned.
dinsdag 25 maart 2008
Zwendel. De wereld is te klein voor kunsthandelaar Michel van Rijn. Dat waren afgelopen zaterdag kop en onderkop van een artikel op de pagina's 44 en 45 van krantenpostzegel Het Parool. Geschreven door Henk Schutten. Een publicist die dankzij zijn sensei (1) Van Rijn twee jaar geleden even aan wereldroem mocht ruiken via het Judas-evangelie (2), maar daarna weer terugviel in het wereldje van ordinaire broodschrijvers, die in hun vrije tijd deelnemen aan marathons voor de beteugeling van hun "vette pens" en collega's diffameren met de term "ufoloog".
In zijn recente artikel beschrijft Henk hoe de Londense investeringsfirma Aitco jarenlang gebruik zou hebben gemaakt van Van Rijn's expertise bij de in- en verkoop van kunstwerken. Allemaal in het nette, maar wel als front voor het witwassen van een stroom van irreguliere poen uit minder kunstzinnige sectoren van de samenleving. Niks aan de hand, ware het niet dat er in een later stadium af en toe ook kunstobjecten met een vlekje en een vervalste provenance op de markt zouden zijn gemieterd. Daarbij zou ook een bijrolletje zijn vervuld door ene William Youngworth. Een tegenwoordig als "recovery agent" door het leven stommelende Amerikaan op wiens sprookjesachtige verleden wij later nog terug zullen komen.
Juni vorig jaar zou Aitco zijn uitgegleden bij de verkoop van een Byzantijnse lamp en een Assyrisch relief bij het New Yorkse filiaal van het o zo keurige veilinghuis Christie's. Dat veroorzaakte ernstige craquele in de relatie tussen Aitco en Van Rijn, die overigens de verzorging van de provenance noodgedwongen had overgelaten aan de bij sommige projecten met hem samenwerkende Amsterdamse muntenhandelaar Arthur Brand (3). Die tekende "at gunpoint" een valse verklaring over de herkomst van de twee kunststukken, die daarna ter veiling gingen in New York. Maar niet zonder dat gespecialiseerde speurneuzen van Scotland Yard met wie Van Rijn inmiddels al decennia goede contacten onderhoudt op de hoogte waren gesteld van het hele gebeuren. Die waren daar heel gecoiffeerd mee, want ze waren al jaren vergeefs bezig met het vergaren van voldoende hard evidence om de baasjes van Aitco in een kruipruimte te kunnen wurmen. Van Rijn als burgerinfiltrant. What's new pussycat?
De Aitcootjes werden gearresteerd. Dat overkwam Van Rijn en Brand eveneens nadat ze gehoor hadden gegeven aan een uitnodiging van de Yard voor het afleggen van een getuigenverklaring. Overigens strikt formeel, omdat de wet dat aan de overkant bij een dergelijk onderzoek vereist. Rare jongens die Britten.
Waarom Schutten juist op dit tijdstip naar de dolk greep om zijn oude sensei een por in zijn rugpand te geven cq. hem tussen de rozetten van een schiettent te zetten ten behoeve van Britse snoodaards? Doen we in de volgende afleveringen een gooi naar. Stay tuned.
1. Sensei. Japans woord voor leraar, maar dan vooral een met een specialisatie in de Japanse martial art. Tot voor kort was dat de stroperige term waarmee Schutten zijn topinformant aansprak.
2. Schutten's gelijknamige boek is nu nog met een lezerswaardering van 2 sterren op een schaal van 5 te verkrijgen bij Bol.com. Haast u dus niet.
3. In de States staat Van Rijn op de opsporingslijst wegens comtempt of court in de affaire rond James Ferrell, een propaan-Dombo uit San Antonio (zie vooral de "Hohoho"-artikeltjes uit december 2002 (zie).
dinsdag 25 maart 2008
Luis Posada Corriles zit snor. Carolientje Willson, een Amerikaanse vertegenwoordigster op juridisch terrein bij de VN, heeft namelijk een paar dagen geleden naar aanleiding van vragen van Cuba en Venezuela laten weten, dat ie niet aan die landen wordt uitgeleverd wegens het plegen van terroristische aanslagen en/of het plannen daarvan. De reden? Komt ie:
"In een democratische samenleving kan iemand niet worden berecht of uitgeleverd als er onvoldoende bewijs is dat hij of zij de misdaad heeft begaan waarvan hij wordt beschuldigd".
Daar vreet je toch je handgranaat bij op!!! Geen voldoende bewijs. Wat zijn dat voor een klootzakken daar in New York? Dan zet je Luis toch gewoon in zijn blote reet. Douw er een gloeiende dildo in. Zet zijn ballen onder stroom. Laat een paar herders op hem los. Geef hem een dompelbehandeling (mag van de prez). Hang hem een stief kwartiertje aan zijn tenen. Houd hem uit zijn slaap. Maak van zijn vingers een notenkrakersuite. Gewoon de full monty. Dan piept ie wel. Net als die baarden in Gitmo en Abu Ghraib. Want in een democratische samenleving geldt ook gelijke monniken, gelijke hoofddoeken. En justice for all. Zonder onderscheid. Wat zullen we nou krijgen!@&#$%. En denk erom: stay tuned!!!
zondag 23 maart 2008
Het is pas gepland op 2 – 4 april in Boekarest. Die nieuwe NATO-top. Maar Jaap de Hoep Scheffer wordt nu al in zijn middagdutje gestoord door talloze schrille tonen. Zo is bijvoorbeeld al uitgelekt dat de club van dat Texaanse hondenhok een fors eisenpakket op tafel zal mieteren. Een zogenaamd "strategic vision statement". De Amerikanski's willen dat de bondgenoten de komende vijf jaar er een schepje bovenop gooien in Afghanistan. Tzegtu? Vijf jaar? Wij ook? Da's effe lekker. Dat je zelf je hele economie naar de kloten wil helpen om alle baarden daar te millimeteren, allah. Maar dat je ons ook wil meeslepen wordt wat al te havermoutig. Wij zouden er misschien anders over denken als een door kamikazebaarden bestuurd AIVD-Cessnaatje de Martinitoren binnenvliegt. Maar zover is het nog niet en als het aan J.P. Mattheus Passion ligt zal het ook niet zo ver komen.
Btw, wat houdt die "statement" eigenlijk in? Nou, onze big brother wil dat wij met zijn allen meer gaan doen aan het opleiden van de Afghaanse strijdkrachten, politie, bouwvakkers, streetcornerwerkers, stratenmakers, EHBO-ers, electriciens etcetera etcetera. En natuurlijk meer aan hero- en Talibanbestrijding. Of je een bucket leeg gooit. En geen garantie dat we over vijf jaar van die zooi af zijn.
Dus iedereen zit nu al in een zware stress. Dat wordt veel plassen geblazen in het ouwe paleis van Ceausescu. En dat is het volgende probleem voor Jaap. Er zijn namelijk veel te weinig toiletten. En die er wel zijn krijgen geen medallie van de Europese Toiletten Federatie. Daar hebben NATO-hommels die de zaak in Boekarest hebben gecontroleerd al over geklaagd. Maar de Roemenen meteen zwaar over hun zeik, want pleemobielen kosten 6000 euro per week en ze verpesten de fraaie aanblik van het Ceausescu-paleis. Dus als het geschil niet tijdig tot een oplossing komt wordt het wildplassen geblazen. Om over de andere behoefte maar te zwijgen. Je zal toch secretaris-generaal van de NATO wezen.
zondag 23 maart 2008
Ook gekeken gisteravond? Naar die nieuwe royaltyquiz van die EO-glijer? Nee, wij ook niet. Wij zijn niet intelligent genoeg. Als je mee wil doen moet je minimaal al weten onder welke naam Prins Water de Elfstedentocht volbracht. Of wie het mooiste Bokito nadoet als ie naar al die malloten kijkt. En dat gaat ver boven onze theemuts. Voor de liefhebbers: er zijn zes voorrondes en de winnaars komen in de finale tegenover echte profs te zitten. Luitjes die oranje zweten, oranje huilen, oranje plassen, ja zelfs... Zulke profs dus. De vragen worden gesteld door de gerenommeerde kijkcijferkanonnen Bert van Leeuwen en Jeroen Snel, onze lieveling. Misschien lullig, maar een Judas binnen de EO heeft al een paar van die vragen aan ons toegespeeld. En u weet hoe we in mekaar zitten. Komen ze:
vrijdag 21 maart 2008
Morgen, zaterdag 22 maart vindt er een "Nederland Bekent Kleur"demonstratie plaats (tegen Wilders) op de Dam in Amsterdam en tegelijkertijd is er een anti-oorlogsmanifestatie "NATO, game over" op het navo-hoofdkwartier in Brussel.
Op aanstaande dinsdag (tweede paasdag) vindt er een vredeswandeling en -demonstratie ("Wij laten Irak niet lopen - Stop
de Oorlogsleugens") plaats vanaf 12.00 uur vanaf het treinstation Delft en die loopt via het Legermuseum en TNO Rijswijk naar het Plein in Den Haag waar om 15.30 uur een afsluitende manifestatie zal worden gehouden. Veel plezier allemaal en tot ziens...
(overigens heeft de PCM-adverstentie-afdeling die de zogenoemde 1 in 3 mini's in de Volkskrant, NRC Handelsblad en Trouw bemiddelt, geweigerd om de vooraankondiging voor die vredesdemonstratie te plaatsen. Formele reden was dat "wij niet mogen oproepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid". Tssss...)
vrijdag 21 maart 2008
Vandeweek moet Jan Peter Wassenbeeld naar Brussel. Zal ie wel zijn vertrouwde Haagse bardame moeten missen, maar je kan niet alles hebben. Ons boegbeeld (ironisch genoeg ooit door de als crimineel weggezette Joop Post in de hoofdmacht van het CDA geintroduceerd) gaat trouwens niet voor J. Doedel naar de stadstaat ten zuiden van ons. Hij buigt zich samen met zijn EU-collega's ondermeer over een rapport van het apocalyptische gelegenheidskoppel Javier Solana / Benita Ferrero-Waldner. Die voorspellen namelijk heul veul eilie door het veranderende klimaat. Zoals daar is: de op handen zijnde ongeregeldheden bij de Noordpool en omstreken. Nu het ijs daar in de uitverkoop is komen namelijk ineens de bodemschatten in beeld en die vrienden van Peter d'Hamecourt hebben daar godnondeju al een vlag in de bodem geprikt om hun deel af te bakenen. Dat wordt dus hommeles. En daarom stellen Javier en Benitaatje voor om in de nabije toekomst eens flink aan onze spierbundels te werken.
Trouwens niet alleen om onze belangen in het noorden met hand en veel tand te verdedigen tegen die bijdehante Ruskies. Nee, nee, er loeren nog meer gevaren. Want wat krijg je als de oogsten in achtergebleven gebieden in toenemende mate naar de kloten gaan? Ecomigratie. Niet alleen van donkergetinte medemensen uit traditionele wingewesten als Afrika en het Midden-Oosten, maar ook van arme sloebers uit de eigen Europese periferie. Die komen dan terecht in de banlieus van alle grote steden in ons welvarende westen en dan heb je heel wat spierkracht nodig om ze in het gareel of naar hun land terug te hengsten. Dat laatste is uiteraard de leukste optie, want we zitten straks bijvoorbeeld toch al krap met ons water. En je kan toch niet verwachten dat bijvoorbeeld een prins minder moet gaan douchen omdat er een stel armoedzaaiers bij zijn gekomen. Kortom, er moet wat gebeuren om ons Vierde Rijk met alle middelen te verdedigen. Dus Jan Peter zet hem op. Eigen volk eerst.
vrijdag 21 maart 2008
Nououououou, is dat effe een verrassing. Groen Invest wordt voor de kadi gerost. Door een groep in hun kruin getaste beleggers. Die hadden namelijk hun poen in Robiniaatjes gestoken, omdat ze warme gevoelens kregen van zowel tropisch hout in de Friese toendra's als een weldadige oude dag. Daarvoor had het merendeel zich zelfs in de schulden gestoken. Zoveel vertrouwen hadden ze in de bedrijfsleiding. Maar als je beloofde rendementen al twee jaar uitblijven beginnen de ronkende folderbeloftes van Groen Invest langzamerhand op fata morgana's te lijken.
Overigens wel wat laat allemaal. Want wij hebben ons in de laatste maanden van 2005 al de vellen gebimbamd om de Robinialen wakker te krijgen. Maar die lagen toen blijkbaar nog uitgebreid op twee oren. Goed, kan gebeuren. Geen stek zonder vlek. Wie zich door Groen Invest genaaid voelt kan zich melden bij bef Honore van Schuppen in Amsterdam. Want die gaat ervoor. Stay tuned.
donderdag 20 maart 2008
Wij blij met zijn allen. De patient in het Witte Huis heeft besloten wapens te leveren aan het nieuwe regime in Kosovo. En waarom? Om de veiligheid van de VS te vergroten en de wereldvrede te promoten. Een mafkees, die leider van de wereld? Of toch gewoon een oorlogsmisdadiger, maar dan zonder snorretje en schildertalent? Of allebei? Want hoe kan je nou in jezusnaam beweren dat het leveren van wapens aan een mafiabende bijdraagt aan de veiligheid van de VS en de wereldvrede? Een mafiabende die zich al decennia bezighoudt met de smokkel van alles wat verboden is, van drugs tot vrouwenvlees. Een mafiabende die zich net als voornoemde patient heeft schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden, onder andere in Krajina. Een mafiabende waarvan de huidige aanvoerder Hashim Thaci in april 2000 door Carla del Ponte van de opsporingslijst is gehaald. Op bevel van die lieve Madeleine Albright. Een mafiabende waarvan een belangrijk deel is opgeleid door Captain Caveman, die ons al hel en verdoemenis belooft als ze in Denemarken een paar oubollige cartoons publiceren en Geert de Koran en Mein Kampf door elkaar haalt.
En wat doen wij? Wij lopen in de pas. Net als in de jaren dertig van de vorige eeuw. We mauwen over Tibet, maar missen de Balk in ons eigen Europese oog. Stay tuned.
woensdag 19 maart 2008
Zie je het nog voor je? Die patient van het Witte Huis in 2003 met een bomberjekkie aan boord van een oorlogspraam? En dat ie dan roept dat ie de oorlog in Irak heeft gewonnen? Nou ja. Diezelfde oorlog bereikt deze week zijn vijfjarig jubileum, heeft inmiddels al bijna 4000 Amerikaanse militairen naar boven gestuurd en ook al iets meer gekost dan de 12 vrolijke jaren in Vietnam. Drie trillion dollar. Da's een drie met 12 nullen volgens de mensen die hiervoor hebben doorgestudeerd. Geen mirakel als je er drie miljard dollar per week doorjaagt. Komt nog eens een vette rente bij en de prijs van het instandhouden van het materieel. Dus tel uit je winst en het eind is nog niet in zicht. En maar lullen dat die financiele klotenzooi aan de overkant van de plas alleen maar het gevolg is van het te lang laten openstaan van de financieringskraan tegen een te laag tarief. Suuuuuuuure.
Vertelt een Amerikaanse toerist bij het Anne Frankhuis, dat ie zijn dollars alleen nog maar kon wisselen bij het GWK in het Centraal Station en op het Postkantoor. Bij de kleinere wisselkantoren kon ie niet meer terecht. Logisch, want voor je het weet is zo'n greenback helemaal geen fuck meer waard. Moeten we hier blij mee zijn? Misschien niet. Maar gek, het geeft toch ergens een goed gevoel. Dat hebben we nou altijd als iemand met een grote smoel op zijn bek gaat.
woensdag 19 maart 2008
Nou, dat geeft veel vertrouwen. In de kinderhopszaak rond Haut de la Garenne op Jersey is een vijfkoppige waakhondgroep geinstalleerd. Die club moet erop toezien dat de blauwe neuzen van Lenny Harper hun werk een beetje fatsoenlijk uitvoeren. Ja, wat moet je dan als politiebons? Je zegt dat het nuttig is, maar op de plee of op een ander stil plekje godver je de hele boel bijmekaar.
Inmiddels is een smeerpijp al bij de kadi voorgeleid. Ene Gordon Wateridge. Wordt ervan verdacht in de functie van concierge met zijn gore tengels aan drie meisjes te hebben gefriemeld. De zaak is daarna vier weken opgeschort, omdat er nog meer klachten tegen good old Gordon aan de oppervlakte kwamen. Een stel andere stafleden van het vroegere kindertehuis kunnen binnenkort ook een klop op de deur verwachten. Gewoon thuis, want hangende het onderzoek zijn ze in ieder geval tijdelijk van hun functie ontheven. Wat ze deden voor de kost? Ze zaten in de kinderverzorging!!!!! Maar ja, wat is erger, een kindervriend bij de kinderverzorging of in de top van het ministerie van Justitie? U mag het zeggen. Stay tuned.
dinsdag 18 maart 2008
Ja, prima, maar zo kan het wel weer. We hebben het hekje bij de Chinese ambassade laten omhalen. Maxime heeft de ambassadeur op zijn lazer gegeven. Maar nou moeten we weer aan de slag. Business is business. Zo'n Ajax kan bijvoorbeeld niet gaan zitten wachten tot die Tibetaanse lama's naar huis moeten om hun jurk te wassen. Vandaar dat de kraakverse interim-directeur Henri van der Aat al heeft aangekondigd om de op stapel staande cooperatie met een stel Chinese partners rapido uit te zullen werken. Weten we niet of ie daar de hulp van Hanja's Golden Valley-vehikel voor nodig heeft. Of dat Henri het samen met een plukje andere godenzonen wel alleen af kan. Een andere mogelijkheid om de onderhandelingen een beetje soepeltjes te laten verlopen is misschien advies te vragen aan de Europe China Foundation, de concurrentie van de IJzeren Lady uit Brabant. Die ligt dan wel niet zo lekker aan de boorden van de Hofvijver, maar rond het Plein van de hemelse vrede zien ze dat een kilootje anders.
Hoe hoog de animositeit tussen officieel Den Haag en de ECF oploopt kwam trouwens vorige week weer eens aan het licht van de rode lampion. De Chinese staatstelevisie (CCTV) heeft het plan opgevat om met enige legelmaat reportages te verzorgen vanuit Europa. Met een flinke portie babbels met ministers, burgemeesters, bonzen uit het bedrijfsleven en andere sieraden van de Europese samenleving. Te beginnen in Nederland, met als intermediair de ECF.
Wat denk je wat er gebeurt? De eerste uitnodiging gleed bij minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken in de gleuf. Je moet toch ergens beginnen. Kort daarna kreeg Robert de Vos van de ECF het verzoek om op 11 maart om 11 uur zich met zijn Chinese gappies te vervoegen op Maria's ministerie.
Denk je toch kat in het bakkie rijst. No way. Een paar uurtjes voor de verheugende happening werd de afspraak gecancelled. Maria had effe geen tijd. En of De Vos haar assistent rechtstreeks in contact wilde brengen met de Chinese teeveeboys. De Vos zag de bui boven de Himalaya hangen en zei dat dat kunstje niet doorging. Sindsdien diepe stilte. En wij maar denken dat concurrentie gezond is. Stay tuned.
maandag 17 maart 2008
Vandaag zetten Steve Brown en uitgeverij Elmar het boek "Steve Brown in gangsta's paradise" op de markt (1). Daarin gunt de ouwe drugsbaron in spijkerbroek ons een inkijkje in de wereldwijde corruptie. Hoe het zit zit het, maar in zijn nawoord geeft Steve toch nog even judoka Peter R. de Vries een zetje. Naar aanleiding van diens candid kruistocht tegen Joran van der Sloot en de daaropvolgende triomftocht door de internationale media. Aangename lectuur tijdens de koffiepauze of als u door het waanzinnige tempo van "De Wereld draait door" in de bezemwagen belandt.
(1) ISBN 9789038918174
zondag 16 maart 2008
We gaan niet. We gaan gewoon niet. Eerst die kut Chinezen weg uit Tibet. Nu! De lama's aan de macht. Tibet in de NATO. Een raketschild langs de noordgrens. Een MacDonalds in Lhasa. De polletieke gevangenen in China vrijlaten. Voor de zomer democratische verkiezingen. Een onmiddellijk rijverbod voor auto's (anders kan Kamiel Maassen de weg niet eens vinden vanwege de wolken fijnstof). Het recht van elke Chinees op 2 en een kwart kind. Als aan die eisen niet rapido wordt voldaan gaan we niet naar de Olympische Spelen. Tenzij de Verenigde Staten de organisatie effe gauw op zich nemen. Dan wel. Hoewel. Dan gaan we ook niet. Eerst die kut Amerikanen weg uit Irak. Nu! De Iraki's baas in eigen huis. Bush en Cheney voor de kadi in Den Haag wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Gitmo ontruimen, alle baarden een eerlijk proces. Alle beulen van Abu Ghraib levenslang de petoet in. Als aan die eisen niet rapido wordt voldaan gaan we niet naar de Olympische Spelen. Of we sturen alleen Erica Terpstra. Voor de 100 meter horden.
zaterdag 15 maart 2008
Zegt ex-CIA bons Howard Bane eind jaren negentig tegen ex-Telegraaf bons Jan Heitink:
"Jan, hou het even in het snotje, maar de Holland-papers in onze archieven komen op 17 maart 208 vrij. Vooropgesteld dat Juliana en prins Bernhard dan drie jaar het hoekje om zijn, anders duurt het nog even langer. Maar ik kan je verzekeren dat ze veel hectiek zullen veroorzaken. En ze zullen zeker consequenties hebben. We vinden het niet leuk, maar we kunnen niet eeuwig onze mond houden" (1).
Nou, dat belooft wat. Jula en Bernilo zijn al meer dan drie jaar geleden in Delft bijgezet. En we zijn twee dagen af van de houdbaarheidsdatum van de Holland-papers. Dat wordt dus rennen geblazen voor de laatsten der Bernhardvorsers. En Geert moet haast maken met zijn film. Anders wordt ie rechts ingehaald.
1. Zie het buitengewoon interessante boek "Bernhardgate" van Ton Biesemaat (Uitgeverij Elmar, 2007 - ISBN 978 90389 1807 5)
donderdag 13 maart 2008
Wie denkt dat de recente onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo uit de lucht is komen pletteren raden we aan eens verder te kijken dan zijn PABO-neus lang is. Zo hebben we een alleraardigst briefje opgedoken van ene Willy Wimmer uit mei 2000. Gericht aan de toenmalige Duitse Bundeskanzler Gerhard Schroeder. Willy was in die tijd in zijn Heimat een hoge apparatchik binnen het CDU en net terug uit Bratislava. Was ie deelnemer geweest aan een gezellig samenzijn, georganiseerd door het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken en het American Enterprise Institute (1). Samen met een stoet aan Amerikaanse en Europese collega's uit de polletiek, een hele reut stukken NGOngeluk, persbonzen en professoren. Waarover spraken zij daar op dat Slowaakse hek? Nou, leest u dit maar even.
Over de onafhankelijkheid van Kosovo dus. Jawohl. Over de moeilijkheden die de Europese wetgeving opleverde bij het krachtdadig herstellen van de fouten die die kloothommel van een Eisenhower in 1945 had gemaakt bij het ontstaan van Joegoslavie. Over de verdere embedding van de nieuwe externe mogelijkheden die de NATO zich sinds het bombarderen van Servische burgerdoelen had verworven. En dan nog leuke dingen voor de mensen als het herstel van het Heilige Roomse Rijk, de feitelijke controle over Sint Petersburg, de directe toegang van Europa tot Turkije via Bulgarije en Roemenie en de voorrang van power boven recht. Kortom, Adolf revisited. Alleen ging die de bietenberg op en deze hufters niet.
Integendeel, ze zijn heel aardig geslaagd in hun opzet. Maar wat wil je als onder de aanwezigen echte democraten als bijvoorbeeld John Bolton, Richard Perle en Muhamed Sacirbey (2) aantreft.
O, weet u wie er ook was? Arno Visser. De rechterhand van VVD-minister cq. saxofonist Hans Dijkstal. Arnootje was een veelbelovende coming man binnen de VVD en zat tussen 2003 en 2006 in de Tweede Kamer. Daarna trok hij zich om de een of ander reden teleurgesteld uit de polletiek terug (hoe is het mogelijk zou je zeggen) en zou nu adviseur zijn van het Hague Institute for the internationalisation of Law (HiiL). En hoe doddig, wie zit er in de supervisory board van de HiiL? Kindervriend Joris Demmink. De man die zich als de tekenen niet bedriegen concentreert op de internationale rechten van jeugdigen. Of we ook meetellen in de wereld. Stay tuned.
1. Hetzelfde instituut herbergt bijvoorbeeld ook een lamstraal als Michael Ledeen en onze eigen naar oortjesgeld hengelende Ayaan Cyaankali of hoe ze zich tegenwoordig ook noemen mag.
2. De ex-verloofde van prinses Mabel aka de Marmot
donderdag 13 maart 2008
Het was heul stil geworden rond de eind augustus vorig jaar in Moskou bij de vodden gegrepen Yair Klein. De voormalige Israelische kolonel die zich beginjaren tachtig samen met de Amerikaanse geheime griezel Theodore Shackley ontfermde over de beveiliging van het toen pas gevormde Medellin-kartel. De jongens van Pablo Escobar en de gebroeders Ochoa werden door het duo netjes bewapend en getraind om het productieproces en de eerste etappe van de export van hun witte waar naar de VS een beetje fatsoenlijk te kunnen afschermen. Dit allemaal in het kader van de lieflijke Iran/Contra-affaire (1). Ook toen de wind draaide en het Medellin-kartel op de tocht kwam te staan bleef Klein actief in Colombia en stond in wezen aan de wieg van het AUC. De rechtse militie, die samen met het reguliere Colombiaanse leger te vuur en te zwaard de linkse FARCens bestreed. Sindsdien is er heel wat water door de Magdalena gestroomd en werd Yair een keurige zakenman die in augustus naar Moskou vloog voor het opzetten van een fabriekje voor gevechtswagens. Wel met een paspoort waaraan wat gesleuteld was, want je weet maar nooit. Maar dat bleek net zo nutteloos als het verzoek aan Geert om zijn Koranfilm te offeren aan de Lutherse brandweer. Op verzoek van Interpol werd Yair achter het gaas gepleurd. In afwachting van uitlevering aan ... Colombia. Daar had een of andere verdwaasde bef hem ooit in absentia tien jaar bezorgd voor zijn vroegere activiteiten. Na zijn arrestatie volgde uiteraard een flink nummertje diplomatiek touwtrekken hors concours om Yair's inmiddels wat oude reet te redden. Maar het ziet er nu toch naar uit dat ie het kortste strootje heeft getrokken en binnen zeer afzienbare tijd aan het regime van Uribe wordt overgeleverd. Er is al beloofd dat ie goed zal worden behandeld. Gezien zijn voorgeschiedenis en het huidige politieke klimaat in Bogota twijfelen we daar geen secundo aan. Stay tuned.
1. Zie "Raadsels rond Moengo", aflevering 3 in het archief van de site van de Morgenster
dinsdag 11 maart 2008
Weet u nog? Dat mailtje aan de hoogste partijbons van het CDA? Over het entrenoetje dat zou hebben plaatsgevonden tussen Peter van Heeswijk en de op de merkwaardigste plaatsen opduikende Jan Willem Godin, voordat Europarlementarier Joop Post bij de vulles werd gezet (1)? Hebben we antwoord op. Nee, niet van Van Heeswijk zelf. Die was moe of zo. Of in China. De zaak werd afgehandeld door Michael Sijbom, het communicatiehoofd van de gristelijke democraten. Hield niet over. Leest u maar even mee:
"Op 14 september heeft de heer Post het CDA-partijbestuur dat hij zijn zetel in het Europees Parlement met onmiddellijke ingang ter beschikking stelt. Het dagelijks bestuur heeft toen aangegeven deze beslissing te respecteren. Voor ons is daarmee de zaak afgedaan."
Goeiemorgen. Alleen al voor die eerste zin zou een gemiddelde Albert Heijn-smurf zich uit schaamte overgeven aan Gargamel. Bovendien ontwijkt vriend Sijbom naar goed Haags gebruik een fatsoenlijk antwoord op onze toch redelijk simpele vragen. Uit ervaring weten we dat dit zo ongeveer de mores zijn als burgers iets vragen aan luitjes op de Olympus aan de Hofvijver. Maar het went nooit.
1. Zie aflevering 8 dd. 9 maart 2008
dinsdag 11 maart 2008
Blij? Nee, blij zijn ze niet op Jersey. Daar gaat je image door al dat ellendige gezeik over kinderhopsen in Haut de la Garenne. Je hele toeristenindustrie gaat naar de kloten als het zo doorgaat. En het gaat door. De leider van het blauwe snuffelteam, Lenny Harper, heeft zelfs al aangekondigd dat er over een paar weken in ieder geval drie koppen gaan rollen, pardon arrestaties zijn te verwachten. Twee op het eiland zelf en een op het "vasteland". Geen mirakel dus dat hij inmiddels al zo'n 140 dreig- en scheldtelefoontjes heeft gehad. Onder andere van ex-collega's, die indertijd de zaak hebben laten sloffen, de andere kant hebben opgekeken of nog erger.
Verder merkte de huidige minister van gezondheid op het eiland onlangs tussen nose and lips op, dat zijn vrouw Lenny Harper altijd Lenny Henry noemde. Henry is een bekende Britse comedyster. De bedoeling is duidelijk. Ook in de politieke top stijgt de bloeddruk blijkbaar. Dutroux op Jersey. Het zal ons benieuwen wanneer de begrafenisondernemers op het tapijt zullen verschijnen en het onderzoek van Harper ten grave zullen dragen. Stay tuned.
dinsdag 11 maart 2008
Ja, ja, het zijn volhoudertjes, die kerkgangers van Hubbard, Cruise en Travolta. Neem nou bijvoorbeeld die Bert Schwitters. Baarde in de jaren zeventig het boek "Dossier Interpol". Ging over de periode waarin deze internationale organisatie van crimihunters zwaar onder invloed stond van Adolf en zijn jongens en hun gedachtengoed. Uitgeverij Loeb & Van der Velden zette Bert's bevindingen op de markt, maar maakte wel duidelijk geen warme gevoelens te koesteren voor de Scientology-kerk. Het ging louter om de journalistieke waarde van het boek (1). Iedereen blij. Maar daar bleef het niet bij. Bert had namelijk tijdens zijn speurtocht ook het nodige op celluloid geplakt en wat gebeurt er? Op 14 maart a.s. aanstaande beleeft die fillem van ome Bertus zowaar nog zijn wereldpremiere op het festival van de afgewezen film.
Het was wel een zware bevalling. Ondanks het feit dat de rolprent in de prijzen viel bij het Internationaal Documentaire Festival in Oberhausen en iedereen hartstikke enthousiast was wilde geen Duitse herder hem op het doek of op de buis brengen. Ook in Nederland niet. Als gevolg van de druk die her en der zou zijn uitgeoefend door het sinistere Nationale Recherchebureau (lees Interpol) in Den Haag. Volgens de producenten. Kunnen we wel wat logyca in ontdekken, want Interpol zal echt niet blij wezen met het kind van Bert. Maar het feit, dat de film een Scientology-geur verspreidt zal wel de voornaamste reden zijn geweest waarom de hele reut zendgemachtigden en biosbaasjes een seintje heeft gehad. Hoppa, een film van 42 minuten en 84.000 piek down the drain. Nou maar bidden tot L. Ron dat er vrijdag nog wat volk komt op de wereldpremiere.
1. Zie ook het artikel "Koenraad Logghe en Ankh-Hermes" in Kleintje Muurkrant 318 dd. 20/2/1998
maandag 10 maart 2008
Afpersing. Nog niet zo bijster lang geleden realiseerden wij ons nauwelijks, dat ook deze vorm van huisvlijt een heel aardige bron van inkomsten kan zijn. Handel in ondeugende middelen, wapens, dames en kunst ja. Maar afpersing? Nou nee. Dankzij de uiterst leerzame processen tegen Willem H. te A. cum suis zijn we inmiddels weer een beetje bijgetankt.
Wie trouwens denkt, dat de Nederlandse creme de la crime pas in deze eeuw dit soepel draaiende wiel opnieuw heeft uitgevonden, zit er een tikkie naast. Althans volgens Jean Bultot. De voormalige gevangenisbewaarder in het Belgische Sint Gillis, die ooit de benen nam naar Paraguay omdat teveel luitjes hem in verband brachten met de Bende van Nijvel.
Nou was dat laatste niet vreemd. Zo had hij volgens een artikel in De Morgen op 8 november 1985 een belletje gepleegd naar Antoine Delsaut. Een militaire pensionado, wapenmalloot en informant van de Staatsveiligheid. Of Antoine nog een mitrailleur voor hem had. Ja, dat had ie wel. Een Uzi. Maar helaas, die stond geregistreerd en dat was even niet de bedoeling van vriend Bultot.
De volgende dag gaven drie leden van de Bende een perfecte demonstratie van practical shooting in de super van Delhaize in Aalst. Het was voor Antoine en zijn vrouwtje niet moeilijk om Bultot's verzoek en het daarop volgende bloedbad met elkaar in verband te brengen. Zou je het zelf wezen. Zoals afgesproken kwam Bultot op 10 november even langs bij de Delsauts om onder het genot van een alcoholische versnapering wat gezellig te ouwenelen. De heer des huizes had een teepje lopen achter een sanseveria en bracht het gesprek listig op de schietpartij in Aalst. Je moet het toch ergens over hebben.
Direct na het gezellig samenzijn nam Delsaut contact op met de Staatsveiligheid. Daar namen drie speurneuzen kennis van het hele verhaal, luisterden het teepje af, dronken een glas en lieten de zaak voor wat ie was. Een kleine anderhalf jaar later werd het intelligente supertrio verhoord door onderzoeksrechter Freddy Troch. Ja, ja, ze hadden de verklaringen van Delsauts keurig in een file gestopt. En ja, ze hadden het teepje afgeluisterd. Maar ze konden er geen praline van maken. Het teepje? Ja, waar was dat ook alweer?
Een half jaar later maakte Delsaut zelf zijn entree bij Freddy. En hij vertelde ondermeer het volgende:
"...Bultot zei dat het vreemd was dat het steeds een Delhaize was en dat het om afpersing ging. Hij zei dat het Nederlanders waren. Hij beweerde dat niemand zou durven spreken, omdat men nadien de gevolgen zou ondervinden. Alles in handen van de Nederlanders, ging hij verder. "Moest ge alles weten, dan zoudt ge binnen het halfuur willen vertrekken als ge niet wilt eindigen als Jules Montel"(1)".
Zo, hoor je het eens van en ander. In reactie op dit nieuws verzuchtte Jean Bultot:
"Vergeet niet dat ik Jean Gol (voormalig minister van Justitie in Belgie) heb aangeklaagd als opdrachtgever voor de Bende van Nijvel. Daarna, dankzij Jean-Pierre van Rossem, heb ik ontdekt dat hij niet de chef was, maar dat je nog hoger moet zoeken".
Aan welke hoogtes we dan moeten denken kunnen we misschien opmaken uit een andere verklaring van Bultot, waarover Troch eveneens beschikte:
"Claude Leroy werd tijdens zijn proces geconfronteerd met een ongewoon personage: Romy Henk. Persoon die super beschermd wordt door een lid van de koninklijke familie in Nederland".
Voornoemde Leroy (2) wordt naar aanleiding van die verklaring door Troch stevig aan het gebit gerukt. In de rapportage van het laatste verhoor op 26 juni 1986 staat ondermeer het volgende:
"Op een gegeven ogenblik heeft Leroy een onderzoek in verband met drugs. Het bleek dat ergens in Vlaanderen een clandestien drugslabo werd uitgebaat. Op zeker moment werd een camion geladen met hasj onderschept en inbeslaggenomen. Terwijl de politiediensten alles onderzochten in verband met deze trafiek, gebeurde intussen elders in de omgeving van Antwerpen een trafiek van 25 ton drugs. In deze zaak zouden in Belgie geen vooraanstaande personen zijn betrokken. Doch in Nederland zou het kopstuk ervan Prins Bernhard zijn. Als uitvoerder in verband met deze drugszaak wordt de naam Romy Henk genoemd."
Oftewel Henk Rommy, de Zwarte Cobra, die tijdens zijn roemruchte loopbaan altijd bedacht werd met opvallend lichte strafjes en/of vroegtijdig zijn kruipruimtes mocht verlaten. In 2004 ging hij achter stevig Spaans gaas wegens een handeltje in opwekkende pillen. In 2005, niet lang na het overlijden van Prins Bernhard, werd hij met assistentie van de Nederlandse Justitie overgeheveld naar een Amerikaanse ijzerwinkel. Zoals het er nu naar uitziet is Henk tot 14 april 2021 onder de pannen. Is dat een verhaal of is dat een verhaal?
1. Graaf Jules Montel stond te boek als een beroepsgokker, een kleine crimi en een politieinformant. Twee maanden voordat hij als getuige a decharge zou optreden in het corruptieproces versus voormalig magistraat Claude Leroy kreeg ie drie kogels in zijn hoofd.
2. Leroy was een voormalig magistraat en geruime tijd kabinetchef van minister Gol.
zondag 9 maart 2008
Analyse this. Uit prinselijk goedgekeurde bron vernamen wij, dat aan het vertrek van de zakelijk gezien misschien soms wat al te frivool optredende Europarlementarier Joop Post een curieus gesprek vooraf zou zijn gegaan. Een gesprek tussen CDA-partijleider Peter van Heeswijk en Jan Willem Godin. Zoals we inmiddels weten een intrigerend baasje, die Jan Willem. Om u al dat geblader in de serie Shady te besparen even nog een paar jolige puntjes achter elkaar:
Jan Willem dook ten tijde van Borrel Jeltsin's permanente uitverkoopperiode regelmatig in Moskou op, deed daar zaken met de niet om zijn Axe-gebruik bekend staande Boris Berezovski en babbelt sindsdien een lekker mondje Russisch..
Jan Willem beschikt volgens insiders over een greencard, terwijl hij niet in Langley woont. Om eens een willekeurig Amerikaans dorp te noemen.
Jan Willem was in de jaren negentig hotemetoot bij het Yako-imperium. Het zakelijke kaartenhuis van Loek Janssens (rip), dat met CIA-agent Esteban Tanner in de gelederen poen probeerde los te wrikken uit de wanstaltige Golden Lily-voorraad, connecties onderhield met figuren uit de Khaddafistal, wat wiet uit de grond trok in de Rotterdamse Jonker Frans straat, rechtstreeks betrokken was bij de manipulaties met de derdenrekeningen van het inmiddels gecrashte advocatenkantoor Legal Point en verder iedereen belazerde die in de buurt kwam.
Jan Willem ging mede door al dit gelazer in Rotjeknor en omstreken persoonlijk faillissimo.
Jan Willem stelde voormalig (?) AIVD-agent 005 Paul Herrie voor aan de Chinese lobbyist Anddy Chen, die op zijn beurt Chen introduceerde bij Holleeder-adept Mike Offenberg. Met alle kwalijke gevolgen vandien.
Heel leuk allemaal. We hebben trouwens nog meer kaarten, maar als verwoede pokeraars houden we die nog effies bedekt.
Goed, die Jan Willem dus zou een doorslaggevende rol hebben gespeeld bij de demise van Joop Post. Onder andere door in te praten op CDA-partijleider Van Heeswijk. Om niet opnieuw in aanvaring te komen met een voorzieningenbef gingen we de boer op om onze info te checken. En zonden het volgende mailtje naar Van Heeswijk:
"Ten behoeve van een vervolgartikel van de serie "De aanbidding van de gouden Pekingeend" op onze website zouden wij graag van u willen weten of het juist is, dat u na een gesprek met de heer J.W. Godin aan Europees Parlementslid Joop Post heeft verzocht om zijn zetel op te geven. Zo ja, kunt u ons iets vertellen over de inhoud van dat gesprek?"
Nou is het vandaag de dag des Heren, dus Peter's antwoord kunnen we op zijn vroegst pas morgen in de bus verwachten. Zodra dat er is krijgt u hom of kuit. Zonder uitjes. Stay tuned.
vrijdag 7 maart 2008
Lekker. Zegt die candid camera-grapjas Patrick van der Eem, dat ie weet wie Natalee Holloway aan de haaien heeft gevoerd. Als dat zo is, dan krijgen die onthullingen van Peter R. over Joran van der Sloot en die hele rimram eromheen wel een krulluchtje. We zullen er zonder twijfel in de nabije toekomst nog meer over horen. Tot Fitna het web binnendondert en onze suicidale zuurkoolprak een achteruitkijkspiegel krijgt aangemeten. Dan hebben we een nieuwe hype. Zitten we echt op te wachten.
En Joran? Die ploegt blijkbaar gewoon voort. Als je dit tenminste geloven mag. Of gaat het om een geintje? Een lookalike? Thijs mag het weten.
vrijdag 7 maart 2008
Even een leuk berichtje ertussendoor. Een heuleboel Kosovaarse ouders houden hun dochters thuis van school. Nee, nee. Niet uit geloofsovertuiging, maar om erger te voorkomen. Schoolgaande meisjes lopen namelijk een steeds grotere kans om door goorlappen van de straat te worden gepikt en vervolgens als sexvee verhandeld te worden. Hetzij ten behoeve van de eigen vleesindustrie, hetzij die van het Vierde Rijk. Trouwens, het gebeurt ook met oudere loslopende exemplaren. En hoe gek het ook klinkt, die handel is pas lekker op gang gekomen, nadat de Brusselse Reichswehrtroepen in 1999 Kosovo binnentrokken om de orde te schandschaven. Vergelijk het met Afbaardistan, waar de papavers weer in bloei werden gejaagd nadat de Talibanjers eruit waren gesodemieterd. Want handel is handel nietwaar. De geest van de VOC zullen we maar zeggen. Volgens speurneuzen van de Bundesnachrichtendienst (BND) staat een vooraanstaand lid van het Kosovaarse parlementspresidium in levendig contact met de betrokken marktmeesters. Een ouwe meesnoeper zogezeid. Niks vreemds, als je weet dat de o zo democratisch gekozen president en minimaal een van zijn ministers meevreten uit de drugsruif (1).
Tussen twee haakjes, mocht u denken dat wij deze wetenschap uit louche bronnen naar boven hebben geakerd, forget it. Komt van Amnesty International. Ondertussen zit die Maxime ferm te lullen over het democratisch gehalte van Kosovo en gooit Job dapper de glijhuizen dicht. Over surrealisten gesproken. Stay tuned.
(1) Zie de voorafgaande edele delen van deze serie.
donderdag 6 maart 2008
Nou, nog heel effies en we zijn straks misschien op twee fronten betrokken bij een oorlog.
Eentje in Afbaardistan en eentje in Zuid-Amerika. Want tussen Colombia en haar buurtjes is het flink hommeles. Komt door het platgooien van Raul Reyes. Het FARCtotum dat kortgeleden verantwoordelijk was voor de uitlevering van een aantal gevangenen. Voor het oog van de camera's. Plotseling leken die linkse flikkers aardige gasten en hun strijd voor een socialer Colombia valide. Erger nog, na die uitlevering werd er fanatiek verder onderhandeld over de hoognodige verhuizing van Ingrid Betancourt. Ondermeer met volgelingen van pauvre con Sarkozy. Dat zou de populariteit van de FARC nog verder omhoog krikken en dat vond het regime in Bogota niet aangenaam. Vraagje aan Washington: kunt u voor ons even traceren waar die klootzak van een Reyes zich ophoudt? Geen probleem. Reyes onderhandelde namelijk via een mobiel. Eitje. O, zit ie net over de grens van Ecuador? Geen probleem. Nog een eitje. Een helicoptertje erboven. Een paar raketten op dat kampje. En wat nog leeft laat je afmaken door een clubje Colombiaanse rausdausers. Daarbij vind je natuurlijk een laptopje, waaruit zonneklaar blijkt dat de FARCentjes van plan waren een dirty bomb in Bogota te laten ontploffen. Vind je bewijzen dat die verrekte FARCentjes in de steun lopen bij prez Correa van Ecuador. En dat die idioot van een Chavez drie tonnetjes had betaald voor vrijlating van de gijzelaars. Die berichten laat je triomfantelijk rondtoeteren door de mainstream pers en klaar is Keeso. Nog leuker, Venezuela en Ecuador sturen troepen naar de grens met Colombia. De patient in het Witte Huis laat meteen weten dat ie achter Colombia staat en het kan zomaar zijn dat binnenkort de brand erin gaat.
En wij? Nou, Jan Peter Klootviool kan een for your eyes only verwachten uit Washington. Of ie rapido de faciliteiten op Aruba uitbreidt en onze VOC-macht ter plekke wil inzetten bij de gerechtvaardigde strijd tegen de terroristas met hun Bolivar-Koran. Toch niet gek voor een land ter grootte van een postzegel. Stay tuned.
woensdag 5 maart 2008
Vanavond Nova gezien over klokkenluider Fred Spijkers? Bezoek dan de site "Een man Tegen de Staat" en lees het boek uitgegeven door Papieren Tijger. En kijk eens naar de videoclip van de eerste single van het nieuwe (derde) album van Lange Frans en Baas B. Hieronder de tekst, niet overal voor mij even verstaanbaar helaas, dus vaag hier en daar. Let op het stukje over het boek "een man tegen de staat" over klokkenluider Fred Spijkers... en de laatste zin is echt curieus...
"Kamervragen" - Lange Frans en Baas B.
Jarenlang liep ik mee met de massa
onwetend en blind - ik was een met de massa
Shit ik heb geen zin meer om mijn bek te houden
want we worden met zijn allen voor de gekgehouden
Ik heb kamervragen - kamervragen - ik heb kamervragen
Mediapark 6 mei 2002
Volkert van der G. opgebackt door de ME
niet alleen maar schizofreen en gehersenspoeld
zijn bloed is koel - geen gevoel en hij kent zijn doel
rahpahpahpahpahpah - die minuut was kill
vraag het Philemon, vraag het Ruud de Wildt
tweede derde vierde schutters om te helpen
Kennedy en Lee Harvey Oswald was hetzelfde
sluipschutters op het dak, klaar voor die sniper
had 't wat te maken met die joint strike fighter?
hoe van Matt Herben naar de macht
hij was niet hooggelijst
omdat een vliegtuig spotter niet naar vogels kijkt
en hij de laatste was het plan tegen kon houden
om een mede-nederlands gevechtsvliegtuig te bouwen
nee ik maak het niet te bont ik wil geen mens of dier kwetsen
maar de moord op Pim Fortuyn had niets te maken met die nertsen
Ik las "een man tegen de staat" van Fred Spijkers
uw overheid gaat over lijken
AP-23 malafide landmijnen
niet in de media ik laat je via Frans kijken
open je ogen volg de sporen met me mee
naar de zogenaamde vuurwerkramp in Enschede
een woonwijk weg en de lippen blijven op elkaar
minister van defensie - lagen uw mijnen daar?
wie is er ooit gestraft voor de bouwfraude?
zoals ik 't zie is alles terug bij het oude
waarom rappen we voor voedsel in de HMH (heineken music hall)
omdat de rijen van de voedselbank de hoek omgaan
en als er iemand in de kamer focking ballen had gehad
zaten Eric en Peter nu niet vast in Irak
waar Bush wordt gebaft tong in zijn billen
ik ben klaar voor een coup dit is niet wat we willen
mensen wordt wakker en open je ogen
niet alles wat ze vertellen mag je geloven
check de feiten en blijf niet dromen
zodat het volluk aan de waarheid kan komen
Ik heb kamervragen - kamervragen - ik heb kamervragen
en B. dit komt niet meer goed want ik eet geen truffels
je kan veel van me verwachten maar geen vriendelijke knuffels
ik zei nee tegen de oorlog nee tegen de grondwet
nee tegen de euro en toch komt het
het volk schreeuwt naar een dove en corrupte top
Els Borst waar is mijn biertje in de koffieshop
wat weet minister Remkes af van van buitenaards leven
het is tijd dat de kamer antwoorden gaat geven,
ik heb kamervragen
woensdag 5 maart 2008
Blijken sommige koters die indertijd een hell of a time hebben gehad in dat vrolijke tehuis op Jersey ook nog wat dagen doorgebracht te hebben in zo'n zelfde hok op Guernsey. Daar werden ze niet elke dag gehopst door stafleden en/of buitenstaanders, maar wel voor het minste of geringste in elkaar gehengst. Nog een mazzel dus.
Verder raakte nog bekend dat kinderen uit tehuizen van elders uit het British empire van tot tot tijd onder begeleiding tripjes maakten naar Haut de la Garenne. Om voor de verandering eens bestegen en afgerost te worden door andere masters of the universe. Verandering van spijs doet eten nietwaar. En het toont meteen aan dat er in dit wereldje wel degelijk sprake is van netwerken. Iets wat altijd stijf ontkend wordt. Het gaat altijd om een of hooguit een paar stukken ongeluk die zich aan dit soort praktijken schuldig maken.
Neem bijvoorbeeld de villa in het Belgische Sint-Genesius-Rode waar koters uit tehuizen in de omgeving uitgebreid gehopst werden door geilbuiken uit de top van de Belgische samenleving. Een netwerk? Nee hoor. Neem de affaire in het Portugese kindertehuis Casa Pia, waarvan de onschuldige bewoners ook decennia lang door misselijkmakende high society figuren bestegen werden. Een netwerk? Ben je gek? En nu dit weer in Engeland, waar zelfs onbekende lijkjes worden opgegraven. Stilletjes omgekomen in de doofpot. Dezelfde doofpot waarin samen met de wortelen, de piepers en de sudderlappen de namen wegpruttelden van luitjes als Salomonson, Demmink, Fernhout, Brongersma, Wolff, De Ruiter, Heinemann, Van Roon, Van Thijn, Vrakking, Holthuis enzovoort enzovoort. Een netwerk? Natuurlijk niet. Een serieus onderzoek? Voelt u zich wel kits achter de rits? Ja? Stay in dat geval tuned.
dinsdag 4 maart 2008
Al vaker gezegd: onze lezers zijn om in te lijsten. Zo werden wij naar aanleiding van de vorige aflevering erop gewezen dat ING Real Estate met kopman Jan Doets indertijd het Kurhaus heeft verkocht aan Wefora BV. Was een Zwitserse onderneming die ooit had toebehoord aan Willem Endstra en blijkbaar was overgenomen door Benedikt Hoess en zijn glasbak. En zoals wij gisteren al meldden netjes was ondergebracht bij Peter A. Iten aan de Neugasse 4 in Zug. Kennelijk een uiterst populair adres waar dus heul toevallig ook Anita Schuts langskwam om haar pakketje Museum Vastgoed over te dragen aan Rigi Invest.
Is volgens Klaas Hummel, groot Museum-aandeelhouder, een puur Zwitserse club. Maar wij hoorden in de wandelgangen iets anders en wendden ons per vliegende mail tot Petertje A. Iten. Daarin vroegen we hem of " ... a certain drs. Maria Gabrielle Kale is known to you [Iten, red.] as (co-)director or administrator of Rigi Invest Holding AG. A company which chose it's domicile in your office on the address Neugasse 4 in Zug".
Voor de leken onder u: Maria Gabrielle is Hummel's levensgezellin en zou naar verluidt over tien procent van Rigi's aandelenkapitaal beschikken. En via die U-bocht zou Klaas dus toch recht op een meerderheidspakket Museum Vastgoed zijn aangesjeesd. Ware het niet, dat een kadi daar vooralsnog een stokje voor heeft gestoken. Nee, we hebben nog geen antwoord uit Zug. Maar zodra dat binnen is hoort u van ons. Stay tuned.
dinsdag 4 maart 2008
Zoals wij al eerder meldden zou volgens overlevering Hanja Maij-Weggen aka Wegmaaien, de huidige zaakwaarnemer van HKH in Noord-Brabant, nooit als baasje van Golden Valley zijn toegetreden als haar CDA-broeder Joop Post en Chinees ambassadeur Anddy Chen niet bij de lege bamidozen waren gezet. Kwam door berichten uit de mainstream samenleving dat beide heren niet deugden. Ze hadden zaken gedaan met voormalig (?) AIVD-agent 005 Paul Herrie en met Yako-hotemetoot Jan Willem Godin. U weet inmiddels net als wij dat Herrie twee jaar aan zijn reet kreeg voor het in omloop brengen van een AIVD-dossier, waarin ondermeer de Oud-Amsterdamse driehoeker Vrakking zou zijn afgeschilderd als notoire kinderhopser. En dat dat dossier in handen zou zijn gekomen van de toen nog in een kruipruimte verblijvende Mink Kok en/of de formidabele Zandvoortse misdaadjournalist Bas van Hout. Waar? Niet waar? U mag het zeggen. Herrie bestreed die herrie en ging in hoger beroep. Over Godin hebben we zelf het nodige naar boven getakeld, dus als u daar trek in hebt kunt u even terugbladeren in de serie Shady.
Joop Post heeft zich inmiddels teruggetrokken uit de vuurlinie en Anddy Chen beraadt zich op stappen tegen de mainstream media. Die zou namelijk volgens een leuk bosje schrijfsels bijna vijf ton hebben gestoken in Mike Offenberg's villa in Aalsmeer. Mike zou een cokenering drijven en bovendien een erkende gap zijn van Willem Hartklep. Ergo, Chen was een drugsclimi van het zuivelste Macau-watel en zou zich bovendien hebben schuldig gemaakt aan wapenhandel Om die reden zou hij dan ook ooit door Duitsland aan Belgie zijn uitgeleverd. Maar daar zouden de blomsnollen en OM-beffen van de zaak geen Leonidas hebben kunnen maken en Anddy op vrije voeten hebben gesteld.
Hoe het ook zat, de topdogs van Golden Valley, toen nog onder de supervisie van Jos van Kemenaaie, de CvK van Noord-Holland, beschouwde de affaire als een potentiele blamage. Na die tsunami van Chinees afval lieten zij dan ook via de marechaussee op Schiphol (een bloeiende connectie van Valley-coryfee Cerfontaine) uitvlooien of de naam van Anddy ergens op opsporingslijsten stond vermeld en/of er een justitieel onderzoek tegen Chen onderweg was. Noppes. En ook was er net zoveel noppes terug te vinden over voornoemde bilaterale uitlevering. Da's effe lekker.
Niettemin werden zowel Post als ambassadeur Chen uit de Golden Valley verbannen. Was ze in wezen verder een rotzorg. Maar de nog steeds als ambassadeur van de Chinese autoriteiten door de wereld struinende Chen had stevig de pest aan de Nederlandse media, die zijn op eigen initiatief geformuleerde weerwoord achteloos in het ronde archief hadden gedumpt. Hij heeft inmiddels in kleine kring al aangekondigd het er niet bij te laten zitten. Kan nog heel leuk worden. Stay tuned.
maandag 3 maart 2008
Het is alweer een stief maandje geleden dat een kadi zijn oordeel uitsprak in het kortgeding dat vier erven Endstra hadden aangespannen tegen nummer vijf, Anita Schuts. De vroegere bijslaap van Willem had het pakket aandelen Museum Vastgoed dat zij voor Willem's koter beheerde namelijk verpatst aan "Zwitserse investeerders" die zich voor deze gelegenheid verzameld hadden in de beleggingsmaatschappij Rigi Invest. Omdat ze volgens ingewijden niet alleen op haar perzik zat maar ook op zwart zaad. Hoe dit ook zij, de andere vier trokken aan de noodrem. In de papierwinkel die Willem had achtergelaten stond duidelijk dat Anita voor dat verpatsen de toestemming nodig had van een kantonbef als de andere erven dwars gingen liggen. Dit om de in totaal vijftig procent van het pakket intact te houden. Maar La Schuts had haar neusje in de zuidwesterstorm en de boel in de ramsh gegooid. Dus vond ze zichzelf terug voor de kadi en die oordeelde de verkoop nietig.
De illegale deal was overigens niet de enige weeklacht die de erven lieten horen. Zij beweerden eveneens dat koper Rigi Invest tot het imposante aantal verworvenheden behoorden van Klaas Hummel. De ouwe zakengap van Willem, die net als de gezamenlijke erven over vijftig procent van de aandelen Museum Vastgoed beschikte. Als Rigi inderdaad van Klaas was, dan had ie met het binnentrekken van Anita's pakketje een meerderheid binnen Museum Vastgoed verworven en dan konden de erven springen als dronken vlooien op de kermis, Klaas was de baas. Maar volgens Hummel was Rigi niet van hem en stonden de erven uit hun vlooiennek te lullen. Bewijs was er niet, dus de vlooien beten in het zand.
Toch hangt er een luchtje om Rigi Invest op het adres Neugasse 4 in Zug. Als bestuurder van de club doet daar namelijk ondermeer ene Peter A. Iten dienst. Een bef die tot zijn Wilhelm Tell-appel betrokken was bij de duistere perikelen rond de verkoop van het Kurhaushotel aan ook al een groep "Zwitserse investeerders" onder leiding van Benedikt Hoess. Toen nog familiair verbonden aan de Swarovski-glasbak (1).
De met zijn vrouwtje Gloria warmpjes in Unterageri wonende Iten bleek daarnaast ook wat zaakjes te verrichten voor de beruchte valutahandelaar Hisko Baas (2) en met zijn vingers in een paar Rotterdamse vervoersvehikels van Bulgaarse origine te zitten. Kortom, een avontuurlijk heerschap, deze Peter A. Iten. Maar wij hoorden nog meer vrolijke dingen over Rigi Invest. Hoort u nog van ons. Stay tuned.
1. Als u goochem bent gaat u even naar onze zoekmachine
2. idem
zondag 2 maart 2008
Eergisteren bereikte ons een droef bericht uit het land van Jerommeke. Bas is verhuisd. Van Kalmthout naar Brasschaat. Bas? Bas? Welke Bas? Awel, Bas Koole. Onze ingenieur naar Costaricaans recht, die jaren geleden naast kijkcijferknoerten als Jaap de Bode, Geurt Roos en Victor Boitelle schitterde in de Fecundo-saga (1). Even voor de goede orde, Bas is niet helemaal vrijwillig vertrokken. Eerst werd de zo als no iron bekendstaande zakenpief ervan beschuldigd dat hij al maanden zijn huur niet had afgedragen. Op zich is dat al onvoorstelbaar. Maar wat denk je? Krijgt de verhuurder nog gelijk ook van een vredekadi, die de avond tevoren blijkbaar teveel Kwak naar binnen had gewerkt.
Al met al staat ami Bas nu voor meer dan 10 roodjes in het krijt en dat was voor de tot in zijn haarwortels geblameerde international voldoende om bij het tuinhek waardig afscheid te nemen met de woorden: "Vaarwel mijn Kalmthout, verwacht een ander heer". Om vervolgens met een deel van zijn eenvoudige bullen naar zijn cafeetje te vlieden aan spoorlijn 12 in het rustieke Kapellenbos. In een vehikel van onbestemde afkomst, maar wel met de nummerplaten van zijn geliefde Maserati, die hij in een vorige dramatische episode helaas had moeten verpatsen. De rest van zijn boedel werd door een lid van het voetvolk overgebracht naar Brasschaat. Zijn Kapellenbosse uitspanning zou om technische redenen op naam staan van zijn echtgenote.
Wie zou denken, dat onze veelgeplaagde Fecundo-veteraan met zijn zakelijke connecties van Costa Rica tot in het zigeunerkamp van Putte nu even rust zou vinden temidden van zijn alcoholische versnaperingen slaat de treeplank stevig mis. Een van zijn schuldeisers zou het bijvoorbeeld in zijn etablissement zo kakelbont hebben gemaakt dat hij hem hardhandig eruit moest keilen. Een strafklacht? Dan maar. Een beetje Bas laat niet met zich sollen. En toen diezelfde onverlaat een nummertje stalking ten beste gaf, belde hij hem op met de mededeling dat hij luitjes achter hem aan zou sturen die het niet bij stalking zouden laten.
Nog een strafklacht? Het zij zo. O, en een andere schuldeiser kreeg van Bassie te horen, dat zijn auto een wasbeurt zou krijgen met een emmertje zoutzuur als ie vervelend bleef doen. Ja, want er zijn grenzen, nietwaar. Zeker voor een zakenman met een onkreukbare reputatie!
(1) Zie voor de bij Justitie nog steeds heftig naijlende serie over Fecundo onze Followup-site.
vrijdag 29 februari 2008
Gisteren maakten wij melding van de veroordeling van de Belgische pedohunter Marcel Vervloesem tot vier jaar kruipruimte. Wegens actief koterhopsen en het in bezit hebben van koterporno. Nou schijnt het met dat proces niet helemaal kosher te zijn gegaan. Getuige deze mail.
Gelezen? Een heel zootje materiaal pleite. En niet voor het eerst natuurlijk. Wij herinneren ons nog als de dag van toen hoe er is omgesprongen met het parallelle dossier Dutroux. Ook een hele reut verdonkeremaand. Wat we daar indertijd nog wel in aantroffen was een aantal X-verklaringen over onvervalst kinderhopsen door de gebroeders Maurice en Leopold Lippens. Respectievelijk hoogste baas van Fortis en burgemeester van Knokke. En gek, die twee hoogvliegers zijn nooit verhoord en nooit door de mainstream pers, laat staan door een of andere bef veroordeeld (1). Maar Vervloesem? Ja, die wel.
1. Zie de waanzinnige serie "Adel Verplicht" op onze Followup-site.
donderdag 28 februari 2008
Nou, zie je wel, allemaal gelul. Dat moeten veel mensen gedacht hebben toen pedohunter Mark Vervloesem een paar weken geleden tot vier jaar kruipruimte werd veroordeeld wegens het hopsen met koters en het in bezit hebben van koterporno. Zo gaat dat als je geen Tonino heet en de main stream pers je net zo lang tegen je ballen schopt tot geen bef je meer gelooft. En getuigenissen van welk allooi dan ook toelaat als bewijs. Met dat vonnis heeft bijvoorbeeld de Zandvoort-affaire rond Gerrie Ulrich die Vervloesem ooit naar boven trok plotseling ook de afmetingen van een smurfenkolonie gekregen (1). Dus menige notoire kinderkruiper zal daarna zijn uitgebarsten in "het dondert en het bliksemt" van Guus Meeuwis en rapido op de romantische toer zijn gegaan in de Amsterdamse Paardenstraat en omgeving (2). Want hopsen met kinderen? Geen onderwerp.
Hebben ze toch pech. Er is namelijk een nieuw schandaal aan de oppervlakte gekomen waarbij dat van het Portugese Casa Pia zelfs verbleekt. Op Jersey is bij Haut de la Garenne, een voormalig tehuis voor wezen en kinderen uit kutgezinnen, een skeletje opgegraven. En een natte politieneus heeft nog zes andere plekken aangewezen waar de lucht niet kosher is. En wat denk je? Jawel. Daar komen de verhalen los van vroegere bewoners. Regelrechte horrorstories waar je verstand bij stilstaat. Er was sprake van: "... verkrachting en marteling. Zowel door mannen als vrouwen. Het gebeurde elke nacht en niemand was veilig. Ik was bang als ik naar bed ging. Ze dreigden met de zweep of andere maatregelen als we iets zouden vertellen". En wat denkt u van deze: "De dingen die daar gebeurden waren onvoorstelbaar. De wreedste, sadistische en smerigste dingen die je je kunt voorstellen. Kinderen die niet aan de wensen van de leiding voldeden werden naakt in een benauwd strafkamertje gegooid. Als je bijvoorbeeld je bord niet leeg at of een beetje vreemd naar iemand van de leiding keek. Als ik me verzette kreeg ik een zware dosis valium en werd daarna dan verkracht".
Maar niet alleen de stafleden deden zich tegoed. Ook luitjes van buiten de instelling. Zo kwam in de jaren zestig de beruchte kinderkruiper Edward Paisnell aka Het Beest van Jersey
af en toe voorbij. Soms in de gedaante van de Kerstman. Vriend Edward kreeg uiteindelijk hohohohoooo dertig jaar voor zijn ballen. Uiteraard waren deze verhalen al een tijdje bekend op het eiland. Maar je weet hoe het gaat. Je kan beter je mond houden. Voor je het weet word je zelf beschuldigd van kinderkruipen. Tot er een lijk wordt gevonden. Dan is de beer los. Stay tuned.
1. Zie aflevering 47 van deze serie op de Followup-site.
2. Zie de serie "Brieven uit de nor", aflevering 6.
woensdag 27 februari 2008
Nou, nou, nou. Was dat effe ontroerend. Toen die lange gozer, die Hashim Thaci, de onafhankelijkheid van Kosovo uitriep. Goh. Een echte leider hoor, die Hashim. Een perfecte president. Heeft aan het hoofd gestaan van het Kosovaarse bevrijdingsleger. En dat was niet misselijk. Eerst de broeders van Bosnie en Kroatie geholpen om die vuile Servische communisten waar nodig uit te moorden en de rest massaal naar pappa Milosevic te jagen. En daarna orde op zaken gesteld in hun eigen landje. Goed, daar hadden ze wel wat hulp voor nodig. Om op een echt leger te lijken in plaats van een zootje ongeregeld kregen ze netjes afkledende zwarte uniformen, die zo leuk aan de goeie ouwe tijd deden terugdenken. Lekkere moderne wapens van meneer Clinton. Een beetje knappe guerillaopleiding van een paar Amerikanski's en meneer Kesselring (de zoon van de held die in 1941 Belgrado al platgooide namens Adolf). En nadat de jongens en meisjes uit Washington, Londen en Soesterberg met een smakelijk hapje depleted uranium- en clusterbommen van de Servische infrastructuur, inclusief de Chinese ambassade, een rokende legpuzzel hadden gemaakt en duizenden burgers een crackertje met Philadelphia hadden bezorgd, konden ze eindelijk de etnische bezem door hun eigen omgeving halen.
Uiteraard kostte dat allemaal flink wat poen. Maar dat was voor Hashim en zijn op nazistische leest geschoeide KLA geen probleem. Naast de hulp die ze op dat terrein kregen van hun geloofsgenoten uit het Midden-Oosten en Londen genereerden zij zelf ook de nodige slappe was uit de herohandel. En niet zo'n beetje. Ze maakten namelijk deel uit van de 15 Albanese families die al tientallen jaren de zogenaamde Balkan-route beheersten. Met die naar papaver riekende was of gewoon in ruil voor de hero zelf verwierven zij hele hectares wapentuig van hun Oost-europese en Italiaanse collega's uit het avontuurlijke wereldje. Ja, uiteraard kwam vriend Haci daarbij in het snotje bij Interpol. Wat, hij kwam zelfs op de internationale opsporingslijst terecht. Net als zijn rechterhand en gedoodverfd minister Agim Ceku. Maar wie neemt Interpol nou serieus. Hashim en Agim gangsters? Oorlogsmisdadigers? Nou en? Ze hebben toch maar mooi die Servische commies een koppie kleiner gemaakt. Letterlijk zelfs. Dus verder niet lullen. Stay tuned.
dinsdag 26 februari 2008
Stel je hebt wat nering die je ook graag in het buitenland aan de man wil brengen en je hebt de ballen verstand van promoten. Zoek je luitjes die daarvoor hebben doorgeleerd. En dan kom je al dan niet via het ministerie van Economische Zaken al gauw terecht bij het Nederlands Centrum voor Handelsbevordering (NCH). In Den Haag. Omdat die club in dezelfde stulp is ondergebracht als de Economische Voorlichtings Dienst (EVD) denk je in je kinderlijke onschuld dat de NCH net als die EVD een overheidsvehikel is. Foutje. Is gewoon een stichting met kapsones. En in het bestuur een stel kamer van koophandelaren, een koffieleut, een kredietknijper en een spaarvarkensboer. Een college waarvan je mag verwachten dat het onpartijdig is. Tweede foutje.
Neem nou eens de casus van Robert de Vos. Hoogleraar op Nijntjesrode. Robert richtte samen met de magnifieke rector Haico Ebbers in december 2005 het China Institute op. Om Europese ondernemers die van plan waren ten zuiden van de muur wat leuke initiatieven te ontplooien te behoeden voor voetangels, klemmen, valkuilen, karaoke-optredens, gouden draken, een duik in de Yang-tze-Kiang en andere ongemakken. En te laten zien waar de mogelijkheden lagen tussen grofweg Sjanghai en de Gobi Woestijn. Nou, geen beroerde move zou je zo zeggen. Maar de jongens en meisjes van het NCH dachten dat er onder hun prijsduiven werd geschoten en adviseerden in een pisserig briefje aan Nijntjesrode om de boel af te blazen. De Vos, in wezen al directeur van het nieuwe instituut, schreef een brief op poten terug en dacht daarmee een k.o. te hebben uitgedeeld. Derde foutje. Vanuit het NCH werd het ons-kent-ons netwerk uit de Vecht getrokken en in november 2006 werd Annette Nijs tot directrice van het Europe China Instituut benoemd. Een voormalig staatssecretaresse van Onderwijs, die in 2004 voortijdig bij de vulles werd gezet na een aanvaring met haar minister, vanwege haar spelling recht had op een cursus inburgering, haar chauffeurs achter elkaar de zak gaf en sla uit het vuistje consumeerde. Mogelijk boerde ze flink bij die laatste activiteit en was dat voor de shakers achter de schermen aanleiding haar naar voren te schuiven.
De Vos hield de eer aan zichzelf en zette ondermeer als voorzitter van de Europe China Foundation zijn inspanningen ten behoeve van gezonde handelsrelaties met Bejing en wijde omgeving driftig voort. Dit overigens niet alleen tot ongenoegen van het NCH, maar ook van Hanja's China Valley. En wij maar denken dat concurrentie zo heilzaam werkt. Stay tuned.
maandag 25 februari 2008
Terug in de tijd. Terug naar 1998. Toen luitjes als Clinton, Holbrooke, Clarke, ex-Nazi Izetbegovic, Sacirbey en zijn Mabel Marmot nog midden in de voorbereidingen zaten om een deel van voormalig Joegoslavie te islamiseren (1). Met assistentie van Captain Cavemen's crew uit Afbaardistaan en diens sidekick in Londen, sjeik Emir Bakri Mohammed. Binnen dat kader begon Bakri tien jaar geleden op zijn gemakkie en ongestoord aan een campagne om geloofsgenoten op te roepen zich aan te sluiten bij het Kosovaarse bevrijdingsleger KLA voor een heilige oorlog in de Servische provincie. Hij maakte openlijk reclame voor "een Albaans Islamitische organisatie die vastbesloten is om met alle middelen zichzelf, zijn mensen, zijn vaderland en zijn geloof te verdedigen". En als je wat krakkemikkig in elkaar zat was een donatie naar draagkracht ook leuk. Kon je storten op de rekening van Bakri's club bij het filiaal van de Pakistaanse Habibsons Bank in Londen. Die bank was en is een onderdeel van de Habib Group of Companies. Net als de Habib bank, waarvan in Rotterdam ook een shop is gevestigd. En je wil het niet geloven, maar die shop komt in een heel andere context ook voor in ons artikel "Retourtje Cantrade" (2).
In 2005 kwam naar buiten dat Bakri net als Haroon Aswat, de zogenaamde mastermind van de explosieve gebeurtenissen in de Londense metro, een "asset" was van de Britse speurneuzenclub MI 6. Aangetrokken om Kosovo in brand te steken (3). Vlak voordat de sjeik de poten nam naar Libanon om arrestatie te vermijden kwam ie nog tot de volgende verklaring: "Wij maken geen verschil tussen burgers en niet-burgers, schuldigen en onschuldigen. Alleen tussen muslims en ongelovigen. En het leven van een ongelovige heeft geen waarde. Het is onheilig".
Zo te zien wordt Kosovo geen seculiere dwergstaat. Die Mabel Marmot en consorten worden hartelijk bedankt. Stay tuned.
1. Zie het artikel "Mabeltje" aflevering 14 op de "Followup"-site.
2. Haast u voor het bewuste artikel naar de site van de "Morgenster"-site.
3. Vgl. Churchill's oproep in WO II "to set Europe ablaze"
maandag 25 februari 2008
Correctie. Wij gingen er indertijd van uit, dat Jan Willem Godin na de machtsovername door Borrel Jeltsin in Moskou nog geen Volvo spatbord over de toonbank had getild. Volgens luitjes die het weten kunnen ligt dat toch even anders. Want de voormalige commerciele rechterhand van Olga-liefhebber Loek Janssens zou wel degelijk een aandeel hebben gehad in het overhevelen van een flinke partij Bornse Volvo's naar de boorden van de Wolga. Waar vriend Boris Berezovsky ze in ontvangst nam en vrolijk verpatste. We hebben helaas niet in de boekhouding van Volvo mogen neuzen. Dus we weten niet 100 procent zeker of Boris netjes heeft afgerekend. Maar de vlot Russisch poekelende Jan Willem schijnt voor zijn inspanningen nooit een roebel te hebben teruggezien. Het lot van een mens (1).
Was trouwens niet de enige tegenslag die de op goeie voet met Maxime Verhagen staande Jan Willem kreeg te verstouwen. Zo zeilde hij niet zo heul lang geleden een weekje achter het gaas, omdat een bosje speurneuzen hem ervan verdacht een rol te hebben gespeeld bij het in omloop brengen van AIVD-dossiers, die tot de verzameling van ex-agent 005 Paul Herrie zouden hebben behoord. Daarnaast kreeg ie nog fijn even een persoonlijk faillissement aan de ballen en daar word je ook niet vrolijk van.
Desondanks schijnt Jan Willem zich aardig te redden. Mogelijk ook door zijn adviseurschap bij Pentamagik. Een in High Definition-producties gespecialiseerd bedrijf in Breda, waar naar verluidt bij specifieke problemen soms de assistentie wordt ingeroepen van de door ons al vaker in beeld gebrachte Greg Remmers (2). De vader van de Allah zij geprezen uit een vunzige Marokkaanse kruipruimte teruggekeerde Jesse.
Verder gaat er nog de mare dat Jan Willem al tien jaar over een permanente green card beschikt. En dat terwijl hij toch echt geen permanente inwoner van de VS is. Gezien de aanwezigheid in deze serie van een bunder geheim agenten ben je bijna geneigd om Godin een bepaalde status aan te meten. Maar laten we voorzichtig zijn . Voor we opnieuw tegen een voorzieningenbef aanblunderen. Stay tuned.
1. Vrij naar Michail Sholochov
2. Op naar de serie "Octopussy" via de "Followup"-lift.
zondag 24 februari 2008
De mantra's van de laatste twintig jaar zijn simpel: globalisering, privatisering, deregulering...
Niets is verraderlijker voor een gezonde economie dan collectieve voorzieningen, nutsbedrijven en gedragsregels. De vrije markt met vrije consumenten die hun geld kunnen besteden zoals zij dat willen, dat is pas vrijheid. De logische keerzijde hiervan is ook simpel. Geen geld… dan ben je een loser en tel je niet mee.
En het is goed gegaan in de Westerse landen, als je onze (beter natuurlijk hun) economen mag geloven, nog even doordouwen en een betere wereld is daar.
Soms valt er even een schaduw over die mantra's, zoals een wolkje voor de zon kan schuiven. In dit geval gaat het om een pleidooi voor regulering! Regulering? Nu net als ene meneer Nijpels weer eens een betoog hield om de AOW af te schaffen (zoiets bestaat helemaal niet in Europa, Nederland loopt uit de pas, werken tot je tachtigste).
Ja juist op zo'n moment wordt weer even duidelijk hoe de zaken echt liggen. Namelijk dat de kosten altijd voor de samenleving zijn en de winsten voor de private ondernemingen. Als die winsten in gevaar komen, of als het voorbestaan van een sector in gevaar komt, dan is het logisch dat de overheid regels gaat stellen (Lees: de rekening gaat betalen). Neem nu het voorstel van de Amerikaanse Bank of America dat rond gaat onder Amerikaanse politici. Komt simpelweg neer op: maak een fonds met een kapitaal van zo'n 739 miljard dollar, stop daar alle failliete hypotheken in en ... het probleem voor de bancaire sector is opgelost. De burger mag dokken, generaties lang, de winsten vloeien weer zoals het hoort in een andere richting. Zoiets zou onze Wouter nou nooit overnemen, toch? Hahaha...
zaterdag 23 februari 2008
En wij maar denken dat het om een ultiem incident ging toen een stijf mohammedaanse baard indertijd weigerde de hand te schudden van Rita Ton. Maar dat is nog niks vergeleken met Nicolas "Sayan" Sarkozy, die totaal verwildersd lijkt te zijn na zijn verovering van dat Italiaanse gratenpakhuis. Eerst deed ie tijdens een bijeenkomst van de Crif een misschien goed bedoeld voorstel tot adoptie van overleden Holocaustkinderen (1). Resultaat: zo'n beetje al zijn haantjes confuus en zijn kippen zwaar van de leg. Maar tijdens diezelfde bijeenkomst kwam Sarko ook nog tot de volgende sensationele uitspraak: "Ik ben voornemens om niemand meer de hand te schudden die Israel niet erkent. Wie het ook is".
Oeps. Dat wordt een probleem. Zo gaat ie binnenkort officieel op bezoek bij Ben Ali. Geen uitbater van een shoarmahok, maar de president van Tunesie. En die erkent Israel niet. Net als alle andere Arabische regeringsleiders op die van Egypte en Jordanie na. Tot nu toe was het voor Sarko blijkbaar geen probleem om bij ontmoetingen met zijn mohammedaanse collega's ze flink te omhelzen en af te lebberen. Dus houden we het er maar op dat zijn plotselinge uitval een ondoordacht slipje van de tong is geweest. Maar wel een dat beroering heeft gewekt bij de topsnorren en -baarden van deze wereld. En niet te vergeten bij luitjes uit zijn achterban die regelmatig in allerlei kashba's hun rotzooi aan de man proberen te brengen. Zoals daar zijn: wapenhandelaren, autoboeren, fritespromotors, atoomverkopers, kamelenfluisteraars, modieuze burka-ontwerpers etcetera etcetera. Daar gaat je handel.
Nee, zo lang het beperkt blijft tot het rammelen met de sabel in de voorsteden is er geen vuiltje au ciel bij Nicolas. Maar verder is het huilen met de pino op. Zijn we hier toch even verstandiger. Wij zetten ons Geert of Rita echt niet op de stoel van Klootviool. Toch? Dachten we zo...
(1) Crif staat voor Comite representatif des institutions juives de France.
vrijdag 22 februari 2008
Tom Jones - nee niet de slipjesverzamelaar uit Wales, maar het baasje van vliegtuigbouwer Northrop in de good old days – maakte in 1957 kennis met prins Bernhard. Er ontstond geen vriendschap op het eerste gezicht, maar rond 1960 werden ze echte gabbers. Toen kocht Northrop namelijk twintig procent van de aandelen Fokker op en Tommie kon toen qq. naast onze voormalige verzetsleider neerploffen in een bestuursfauteuil van Neerland's trots.
Jones papte overigens niet voor niks aan met het vroegere lid van het Nazional-Sozialistische Flieger Korps. Hij wilde vliegtuigen verkopen en zocht daarvoor een stel invloedrijke lobbyisten. Was ie aan het goede adres. Bernhard introduceerde hem bij zijn vriend Fred Meuser, die net als hij ook voor Northrop-concurrent Lockheed in het veld was. En via Fredje maakte Tommie kennis met Hubert Weisbrod. Een Zwitserse schaduwbef die er een sport van maakte om broodjes smeergeld door te schuiven. Een van zijn gretigste klantjes op dat gebied had domicilie gekozen op Soestdijk. De samenwerking liep op little rolls en als waardering maakte Tom in de loop der jaren stiekempjes zo'n 750.000 dollar over naar Hubert. Die zorgde er vervolgens voor dat de gesmeerde broodjes op de juiste plek terecht kwamen.
Komen deze gegevens uit het proefschrift van Anet Bleich? Nee, uit het boek "The Arms Bazaar" van Anthony Sampson uit 1977 (!). Een jaar nadat begrafenisondernemer Joop den Uyl had besloten om de Northrop-affaire op een stille plek onder de grond te stoppen. Om ons het verlies van een dagje koekhappen, hinkelen, hoepelen, gemengd zingen, (klompen)dansen, toeteren, zuipen, ballen gooien en zwaaien met de oranjebovenfamilie te besparen. Dat Sampson het nog redelijk verse lijk weer aan de oppervlakte bracht, maakte kennelijk geen indruk meer in Den Haag. Waarom het nu dan wel zo'n fuzz veroorzaakt is ons een kruiswoordraadsel. Maar tja, de krant moet vol.
donderdag 21 februari 2008
Door al dat geouweneel over die gozer van Van der Sloot, met zijn gesprekken op de voorbank, zijn blowen tot ie groen zag, de piranha's in zijn sperma, zijn onderduik bij oma etcetera etcera weten we eigenlijk bij god niet waarover premier J.P. Klootviool op Aruba heeft geneuzeld de afgelopen week. Ja, over "juridische vraagstukken" maar dat is net zo vaag als een peloton geesten in een mistveld. Een gok dus maar. Het ging ondermeer over het functioneren van de Nederlands-Amerikaanse militaire enclave, die als hub wordt gebruikt voor de war on drugs in Colombia.
Was daar aanleiding voor? Vinden wij wel. Het wordt namelijk steeds duidelijker waarom wij zo nodig moeten meedoen aan die "war" daar. Naast de beheersing van de snuifmarkt gaat het namelijk ook over de rijkelijk aanwezige olie in Colombia. En fuck, laten die meisjes en jongens van de FARC nou net rondsjouwen op de belangrijkste vindplaatsen. Zal je altijd zien. Bovendien hebben die FARCens er ook nog een gewoonte van gemaakt om pijpleidingen op te blazen en voetvolk van de betrokken olieboeren te ontvoeren. Doen ze uiteraard om hun eigen cokebelangen te verdedigen. Maar ook om vette natuurrampen zoals in Nigeria en de ausradierung van de lokale boerenbevolking te voorkomen.
Hun kop van Jut is de ruim 700 kilometer lange leiding van Cano Limon naar Covenas. Eigendom van de Californische oliemaatschappij Occidental Petroleum. Geen wonder dus dat die club samen met kanjers als British Petroleum, Exxon, Shell en Elf Aquitane al in de vorige eeuw driftig aan het lobbyen sloeg om dat FARCentje eens flink te wassen. Met succes, want Bill Clinton maakte in 2000 zo'n 1.3 miljard dollar vrij voor militaire steun aan het Colombiaanse bewind.
Zijn mallotige opvolger gooide er in de jaren daarna nog een flink schepje bovenop en wist ons zelfs te strikken om een stukje Aruba ter beschikking te stellen als tussenstation voor zijn vliegend materieel. Maar guerilla-oorlogen worden op de grond uitgevochten. Dus kwam er een mooie samenwerking tot stand tussen het Colombiaanse leger en de rechtse tegenhangers van de FARC. Die sloegen vrolijk aan het uitmoorden van boeren, burgers en buitenlui. Onder toeziend oog van Amerikaanse adviseurs en gestiekt door Amerikaanse olie- en bananenboeren. Jammer nou, het gewenste eindresultaat bleef uit en de Colombiaanse bevolking begint zo langzamerhand spuugmisselijk te worden van het gevoerde beleid. Mede onder invloed van de polletieke ommezwaai bij een aantal Latijns-Amerikaanse buurtjes wordt de roep om president Uribe en zijn kliek naar huis te sturen en een andere weg in te slaan de laatste tijd steeds sterker. Vinden ze niet leuk in Washington. En Den Haag. Vandaar onze suggestie dat Klootviool op Aruba ook heeft gesproken over de hub en de daaraan verbonden problemen.
Oh, btw. Een van de stille topdogs bij Occidental Petroleum is Al Gore. De Vice-prez onder Clinton, milieu-goeroe (!!) na een filmpje en Nobelprijswinnaar voor de Vrede. Over gotspes gesproken.
woensdag 20 februari 2008
Twee vrienden waren gistermiddag onverwacht langsgekomen. En allebei hadden ze iemand meegenomen. Reken maar mee: vijf mensen in de kamer. Iedereen had belangrijke zaken te doen, maar niemand had er zin in. Huub was de cd-kast in gedoken, Bart inspecteerde de boekencollectie. Wim en ik zaten gebogen over een schaakbord, Marco had de laptop op schoot en surfte de hele wereld over. Ondertussen werd, om met G.B.J. Hiltermann te spreken, de toestand in de wereld doorgenomen. De kachel brandde behaaglijk en voor we het goed en wel in de gaten hadden, moesten de lichten aan.
"Ik heb honger," zei Bart opeens. "Hebben jullie geen honger?"
De rest had ook wel trek. Geen wonder ook, het was etenstijd.
"Ik kan wel wat maken," bood ik aan. "Ik weet alleen niet of ik nog wat in huis heb."
Huub dook de koelkast in en begon keukenkastjes te openen. Hij vond aardappelen, zuurkool, gehakt, kaas, ananas. Hij verzekerde dat dat genoeg was voor de beste zuurkoolschotel die we ooit geproefd hadden.
"Zuurkool?" riep Wim. Hij hield er niet helemaal niet van.
"Je gaat toch niet staan koken nou?" zei Marco. "Laten we gewoon iets gaan halen. Ik heb wel zin in friet." Friet was lang geleden, mijmerde hij. Het mocht wel weer eens. Hij wreef over zijn buik.
We maakten de balans op: drie van ons wilden friet, de andere twee zuurkool. Hoe kwamen we hier ooit uit?
We losten het op als volgt. Drie gingen er naar de snackbar en bestelden daar wat van hun gading was, de andere twee begonnen in de keuken voorbereidingen te treffen voor een zuurkoolschotel die heel wat beloofde. De friet was eerder gehaald dan de schotel voltooid. De voorstanders van de zuurkool bietsten hier en daar een frietje, dat toch wel heel erg lekker bleek; later proefden de frietfans van de zuurkoolschotel, en zelfs Wim gaf toe dat het helemaal niet tegenviel.
Na het eten vond Bart een stapeltje oude kranten. Hij begon erin te bladeren tot hij stuitte op een interview met Rita Verdonk in het NRC van 9 februari. Hij las voor wat Rita gezegd had. Dit: "Als je thuis moet beslissen over het avondeten en drie willen er patat en twee zuurkool, dan wordt het toch patat? Heel simpel. Zo werkt democratie." We beseften opeens dat we erg ondemocratisch bezig waren geweest. Dat we ons niet aan de spelregels hadden gehouden. Ons op onverantwoorde wijze hadden onttrokken aan de voorgeschreven orde der dingen. Er viel een stilte.
"Koffie?" vroeg Wim.
We dronken alle vijf koffie, ook al lust Huub helemaal geen koffie. Hij wilde graag thee, maar daarin stond hij dan toch mooi alleen.
Ik stak een sigaret op. Bart volgde mijn voorbeeld, Wim wilde er ook een. Toen moesten Huub en Marco er ook aan geloven, want de niet-rokers waren in de minderheid en zo werkt democratie; ze mochten blij zijn dat ze in een vrij land leven. Daarna rookten ze ook nog een paar democratische joints. Huub ging over zijn nek.
Bart en Marco bleven slapen. Ik had dat liever niet, want het zijn homo's. Helaas kreeg ik geen bijval. Huub en Wim keurden het voorstel goed en gingen zelf naar huis. Ik protesteerde, maar hun vertrek had de steun van Bart en Marco, met wie ze het op een akkoordje hadden gegooid.
We lagen met zijn drieen in mijn bed. Dat was per hoofdelijke stemming zo bepaald.
"Trio?" vroeg Bart.
"Ik ben voor," zei Marco.
[Mark Verver]
woensdag 20 februari 2008
Nou? Wat hebben we gezegd? Op 29 oktober vorig jaar? Dat binnen een half jaartje die Lachende Filosoof van (R.) H.L. in de etalage van Sotheby zou worden gepleurd. Nou, de eerste en voornaamste hobbel op weg naar die glorieuze dag is deze week genomen. Tegenover het weekvod HP/De Tijd heeft de indertijd zonder mobiel rondstruinende verfspecialist Ernst van de Wetering deze week verklaard, dat het traditioneel op een achteraffie gevonden schilderij niet van Hendrik Lullo is, maar van Rembrandt himself. En als Ernst dat zegt dan is dat zo. Het doek is volgens hem "cruciaal" en je kan er als je geen vuiltje in je oog hebt zelfs "nieuwe schilderkunstige avonturen" op ontdekken.
Nou, met de term 'avontuurlijk" slaat Ernst de spyker op zijn dashboard. Want we vroegen ons toen al af welke Bommel drie meloen zou neerleggen voor een schilderij dat tot dan toe voor een werk van Hendrik Lullo werd versleten. Dan ben je of zo stoned als een hele familie garnalen, de afstammeling van Johanna de Waanzinnige of je wist al wat Ernst ging zeggen. Kijk, dit hele kunstje zou zonder enig gerucht achter de schermen zijn afgehandeld als Jan Six ons niet bij de ADHD-mitrailleur van de VARA triomfantelijk had kond gedaan van zijn ontdekking van de letter R. voor H.L.'s signatuur. En van zijn slapeloosheid na die Aha-erlebnis. Laten we het er maar op houden dat Janus nog jong en onervaren is. Het wachten is nu op de veiling van de nieuwe Rembrandt. Misschien krijgen we dan ook antwoord op de vraag "Cui bono?". Ja, die Bommel. Tuurlijk, die lacht zich een filosoof. Maar wie nog meer? Stilletjes. Stay tuned.
woensdag 20 februari 2008
Bizar. Zagen we daar toch ineens een zootje Amerikaanse vlaggen wapperen. Waar? In Kosovo. Afgelopen zondag, toen ze daar de onafhankelijkheid uitriepen. En ze hadden gelijk. Want zowel Clinton als Bush hebben hun stinkende best gedaan om die Servische provincie los te weken van Servie. Als sluitstuk van de ontmanteling van Tito's knip-en plakwerk. Waarbij de uitvinder van de sigarendildo zich na consultatie van een stel muslimleiders en Mabel Wippe Smit zelfs niet ontzag om een stel burgerdoelen en de Chinese ambassade in Belgrado te laten platgooien (1). Nog gekker, voor de oorlog in Joegoslavie werden door de Amerikaanse luchtmacht indertijd zelfs Captain Caveman's baarden uit Afghanistan overgevlogen. Baardvluchten avant la lettre, maar dan niet om ze te martelen. Nee, om ze met hun guerilla-expertise in te zetten bij de onafhankelijkheidsstrijd van hun Bosnische en Kosovaarse baardbroeders. Gesteund door Brussel en Washington.
De kaarten liggen nu wel even anders. Met fijn-gristelijke doodsverachting proberen de NATO en de Amerikanski's diezelfde tovenaarsbaarden weer terug in de fles te krijgen.
En wat doet die patient in het Witte Huis? Die is zo'n beetje de allereerste die Kosovo erkent. Zonder te weten of het een seculiere staat wordt of een fijn-mohammedaanse. Is dat laatste het geval dan heeft ie een nieuw probleem. Al zal het hem waarschijnlijk zijn reet roesten, want hij gaat binnenkort toch naar een ander tehuis.
Trouwens, Brussel heeft datzelfde probleem. Kosovo is vanaf afgelopen zondag een mini-Turkije. En dan niet alleen op polletiek gebied, maar bijvoorbeeld ook op dat van de ondeugende middelen. Kosovo is namelijk al sinds jaar en dag een belangrijk tussenstation op de Turks-Albanese aanvoerroute van hero uit Afghanistan. Sterker nog, die handel vormt een belangrijke hoeksteen van de Kosovaarse economie. Ergo, eigenlijk is de in potentie nieuwe lidstaat van de EU ook een soort mini-Afghanistan. In hoeverre we nou allemaal blij moeten zijn met de nieuwe status van Pristina en omgeving is dus de vraag. Wij koesteren de stille hoop dat Geert Zuurkoolprak op korte termijn weer eens een bezoekje brengt aan de Israelische ambassade. Kan ie ons daarna misschien uitleggen hoe we nou verder moeten met Kosovo. Want die Maxime prevelt ook maar een eind heen.
(1) Zie de roerende serie Mabeltje op de Followup-site
dinsdag 19 februari 2008
Wikileak.org. is een site naar ons hart. Lekt op grote schaal documenten die de eigenaren ervan liever binnenboord hadden gehouden. Onlangs werd de Zwitserse bank Julius Baer in de bloemetjes gezet. Uit een bescheiden zondvloed aan gegevens bleek dat het betrokken spaarvarken tot de imposante speknek betrokken was bij het wegsluizen van poen naar de Cayman Islands. Die poen was van stinkend rijke klantjes, die door Baer netjes werden gefaciliteerd om via dat lieflijke oord een container meloenen wit te wassen en vooral de heer P. Fiscus een oor aan te naaien.
De betrokken documentatie was aangeleverd door Rudolf Elmer. de voormalige vice-president van het berenfiliaal op de Caraibische paradijsjes. Waarom? Nou, Rudolf had eind 2002 de zak gehad. Misschien nog zo erg niet, maar volgens hem had zijn ex-werkgever nagelaten de verschuldigde narigheid aan sociale premies en ziektekostenverzekering te betalen. Dus zat ie met wat peertjes.
Een conflict was geboren en Baer stuurde een stel zonnebrillen in dikke BMW's achter Rudolf aan. Om te kijken of ie iets ongerechtigds uithaalde en om druk uit te oefenen. Daar werden Elmer en zijn gezin licht ongesteld van en ze deden aangifte van stalking en bedreiging. Bovendien beschuldige Rudolf zijn voormalige werkgever van een poging tot omkoping, nadat de bank hem 500.000 Zwitserse frankskes had geboden om hem verder zijn bek te laten houden. Het OM zag er niks in. Maar wat wil je als je land leeft van spaarvarkens.
Elmer greep naar krachtiger middelen. Hij zorgde in 2005 voor een paar frisse onthullingen over Baer in Wall Street Journal en de Financial Times. Ja, daar zeilde hij de petoet voor in wegens het gaten schieten in het Zwitserse bankgeheim. Nee, nee, zei Rudolf, ik ben heul legaal aan die gegevens gekomen op de Cayman Islands. Dus heb ik het Zwitserse bankgeheim niet geschonden. Die zaak loopt nog. Leuk is wel dat de Zwitserse FIOD-boys wel driftig konden neuzen in de files van Elmer, maar niet in die van Baer. Bankgeheim, begrijpt u.
Een van de klantjes van Baer die gretig gebruik maakte van de fiscale faciliteiten was trouwens een oude bekende van Kleintje Muurkrant. Swisspartners Investment Network. Een investeringsvehikel waar de vindingrijke Nederlanders Dirk van Riemsdijk en Jan Willem van Lanschot ooit furore maakten (1). Dirk is uit de annalen van de club verdwenen, maar Jan Willem zit er nog. Uiteraard ontkennen Baer en Swisspartners dat zij betrokken waren bij zoiets schandelijks als witwassen en belastingontduiking. Maar inmiddels is Wikileaks wel bijna overal ter wereld van het internet gekegeld, is na talloze digitale aanvallen bij de server in Zweden ineens brand geweest en loopt er in Californie een door Baer aangespannen proces tegen Wikileaks om de site in de VS op zwart te gooien. Tja met varkens valt niet te spotten. En vooral niet als het om een beer gaat. Stay tuned.
(1) Moet u eens kijken naar het artikel "Aan de achterzijde van de beursfraude"" (deel zeven) uit Kleintje Muurkrant nummer 327 en op de site van de Morgenster. Dateert uit 1998 en ook toen bleek al dat geld niet stinkt.
maandag 18 februari 2008
Blijkbaar hebben de paar voorafgaande artikeltjes van deze serie in Zuid-Spanje al een paar honden flink de gordijnen ingejaagd. Een van de organisaties die al geruime tijd een luchtbrug voor zielige natte neuzen in stand houden op Zaventem en wijde omgeving zag zich namelijk plotseling genoodzaakt digitaal een financiele verantwoording te baren. Willen wij u best van mee laten genieten. Komt ie.
Terugblik op 2007
De verbouwingswerkzaamheden van onze kliniek zijn bijna voltooid, we hebben alles kunnen betalen. De aannemer gaat nu nog de binnenruimte betegelen hetgeen plm. 1800,00 euro gaat kosten.
Terugkijkend op 2007 was voor iedereen een zeer moeilijk jaar, met zoals iedereen weet zeer veel problemen, maar die zijn er dan om opgelost te worden. Alles is geprobeerd om onze organisatie in een slecht daglicht te stellen, maar wij zijn gewoon doorgegaan waar onze kracht ligt en dat is het redden van hondjes, want deze stakkers mogen daar nooit de dupe van worden.
Ondanks alle tegenwerking hebben we een explosieve groei doorgemaakt het afgelopen jaar. Er zijn nog nooit zoveel hondjes geadopteerd als in 2007, waaruit dus wel blijkt dat wij goed bezig zijn.
Ik heb voor diegene die daarin is geinteresseerd eens op papier gezet wat er zoal komt kijken om het geheel draaiende te houden.
Onze dierenartskosten bedroegen in 2007: 76.683,28 euro
De kosten voor onze vluchten: 35.866,56 euro
Voedsel voor de hondjes: 18.552,56 euro
De verbouwingskosten van de Refugio: 16.742,31 euro
Dit is natuurlijk nog niet alles, maar U ziet dat er natuurlijk tegenover de uitgaven ook inkomsten moeten staan, dus al met al kunnen we met z'n allen enorm trots zijn wat we bereikt hebben tot nu toe.
Maar we kijken natuurlijk ook naar de toekomst, we kunnen niet stilstaan, we moeten vooruit. Er is nog veel werk te doen en ik hoop dat we met de hulp van al onze fantastische vrijwilligers een nog fantastischer 2008 kunnen realiseren. Ik hou U op de hoogte.
(Ton Vandenbroek, Penningmeester, Mijas, 12 februari 2008)
Zo, dat is geen kattenpipi. Geen wonder, dat er af en toe moet worden aangeklopt bij gulle gevers als aspergekoning Eddy de Kroes en CO2-basher Hansje Noomen. Wie interesseert het verder waar die poen vandaan komt? Geen hond. Stay tuned.
maandag 18 februari 2008
Wat die Iraanse baarden in hun kop hebben, hebben ze niet in hun kont. Niet alleen bij het ontwikkelen van hun eigen kernenergiecentrales, maar ook bij het op de markt zetten van hun eigen oliebeurs. Als de tekenen niet bedriegen gaat dat laatste toch echt gebeuren. Deze maand nog. En als je op die beurs een kannetje peterolie, een tank vol of gewoon het oerproduct wil aanschaffen dan moet je niet aankomen met een pak greenbacks, want de dollar wordt in Teheran niet meer geapprecieerd. Da's best een flinke tik voor de Amerikanski's, want sinds Nixon de gouden standaard losliet is nou juist de oliehandel het anker dat de dollar behoedt voor een peso-koers.
Extra lullig is dat die verrekte baarden de mogelijkheid sonderen om in de toekomst hun vloeibaar goud te verhandelen in roebels. Een mega-gotspe. Eerst is je appetijtelijke plannetje om na het verdrijven van die kutcommies alle Russische grondstoffen voor een apple en een egg over te nemen al mislukt. En nou gaan die baarden ook nog wat zout in je open wonden strooien. Erger nog, omdat de waarde van de dollar al stevig op weg is naar de status van een scheet en een knikker kauwen de leden van de OPEC op dit moment op een voorstel van Venezuela en Iran om gezamenlijk de dollar te dumpen. Nou zal dat niet morgen of overmorgen gebeuren, maar waar rook is zijn Indianen bezig. Dus knip je even wat kabels door op de zeeboden om te laten zien hoe makkelijk het is om bij zo'n nieuwe beurs het licht uit te doen. En je maakt je op om Iran plat te gooien met dezelfde loze beschuldigingen als indertijd bij Saddammeke. Iran zou bezig zijn met het in mekaar knutselen van een baardenbom. Notabene een bom die er in wezen al is omdat je zelf stiekem allerlei nucleaire zwijnerij aan de Paki's hebt verkwanseld. Kortebaanartiesten daar in Washington. Altijd geweest. Stay tuned.
zondag 17 februari 2008
Het is waar. Deze serie is zo dood als een pier na een blikseminslag. Ging over Willem Matser. Een NATO-kolonel op hoog snuffelniveau, die avontuurlijk verworven poen belegde in voormalige Oostbloklanden. Hij liep tegen de olielamp in Roemenie, toen hij in samenwerking met een lokale speurneuzentopper en een louche industrieel naar wit riekende collaterals uit Colombia ter waarde van 300.000 dollar probeerde te embedden in de Roemeense economie.
Aan deze kant van het opgetrokken gordijn werkte hij samen met Pietro Fedino. Een Siciliaanse handelaar in ondeugende middelen die hier in Nederland op goede voet stond met Eutje Urka's outfit en contacten onderhield met de internationale meestervervalser Bali Menon. Als u toch niks te doen heeft: ga er eens lekker voor zitten, doe een bakkie en laat de story (weer) eens rustig voorbijrollen (1).
Goed, Willem ging heul effies achter het gaas (wegens valsheid in geschrifte!). En Pietro flink wat langer wegens een akkefietje in de snuifsfeer. Maar het feit, dat bij deze geraffineerde witwas- cq. drugsaffaire driftig gebruik werd gemaakt van de facilitaire snuisterijen van Jaap de Hoep's bedoening in Brussel bleef onbesproken. Was Willem de traditionele lone nut of was er meer tussen de Brusselse hemel en aarde? Er was meer.
Toen Sibel Edmonds kort na het optreden van Captain Caveman's Flying Circus op Manhattan toetrad tot het gilde van FBI-vertalers maakte ze kennis met collega Melek Can. Een Turkse die getrouwd bleek te zijn met ene Douglas Dickerson. Een majoor bij de Amerikaanse luchtmacht en voormalig militair attache in Ankara. Al heel snel maakte het echtpaar zijn opwachting bij Sibel thuis. In wezen alleen maar om haar over te halen lid te worden van de American Turkish Council (ATC). Was goed voor haar carriere. Maar Sibel zag dat niet zo zitten. Omdat ze toen al in de smiezen had dat collega Melek bewust allerlei uiterst kwalijke informatie liet verdwijnen of naar iets onbeduidends transformeerde. Informatie die betrekking had op de slinkse activiteiten van de ATC binnen een netwerk dat ook hoge Amerikaanse, Israelische en Pakistaanse mieters herbergde. Sibel rook een rat. Wat heet. Een nest vol ratten Zij lichtte haar superieuren in. Zoals het hoort. Maar het hielp geen hol. Integendeel, zij kreeg de zak en een gagorder voor haar mik. Een formidabel schandaal was geboren (2).
Wat gebeurde er ondertussen met de Dickersons na de eerste revelaties van Sibel in de pers? Die namen stilletjes de kuierlatten. Naar Brussel, waar ze een gezellige functie kregen bij ... de NATO. Zielig? Nou, ze zaten daar niet alleen. Volgens de wegens drugshandel for life in een Nederlandse kruipruimte gepropte Koerdische zakenpief Huseyin Baybasin had hij bij zijn avontuurlijke praktijken niet alleen steun ontvangen van Turkse ambassade- en consulatenknuppels, maar ook van Turkse legerofficieren die waren gedetacheerd bij de NATO in Brussel !!!!. Is dat spannend of is dat spannend? Gevoegd bij het feit, dat de NATO in Afghanistan de productie van hero in ere heeft hersteld en je zou bloosloos kunnen zeggen dat de NATO als cover dient voor een criminele organisatie. Zou Jaap zoiets nou weten? En zo ja, zou hij meesmikkelen? Stay tuned.
1. Ga voor deze serie naar onze Followup-site.
2. Zie de serie Cold Turkey.
zaterdag 16 februari 2008
Eind augustus 2005, stormpje in het Caraibisch gebied, wat wateroverlast bij New Orleans, pakweg 1800 doden en incompetentie alom bij Amerikaanse overheidsdiensten.
Nu, bijna drie jaar later, zitten er nog zo'n 35.000 families in de tijdelijke noodopvang, oftewel: caravans. De bewoners betalen hiervoor geen huur, met als gevolg, zoals de Amerikaanse pers dat noemt ... "makes their occupants, grateful, ... and very, very obidient".
De FEMA had een kleine 120.000 caravans gekocht voor deze opvang. Al vrij snel waren er klachten over die caravans, met name over het gehalte aan formaldehyde in de lucht.
Formaldehyde is een kankerverwekker. Met de gebruikelijke snelheid waarmee overheidsdiensten onder Bush reageren op dit soort onwelkom nieuws, waren er na twee jaar al 47 caravans vervangen.
Een recent onderzoek van het CDC (Centre for Disease Control) onder de resterende bewoonde caravans (35.000) wees uit dat het gehalte aan formaldehyde daarbinnen 40 keer het normale niveau oversteeg. Interessant wordt het als blijkt dat de FEMA medewerkers van het CDC geinstrueerd werden om de gezondheid belastende effecten van formaldehyde niet langer te noemen in rapporten. Dus dat gebeurde ook niet, pas door vragen in het Congres 'verbeterde' het CDC zijn rapportage. Vorig jaar stelde de FEMA dat er geen redenen waren om te twijfelen aan de veiligheid van de caravans, nu ineens gaat men op zoek naar tijdelijke accommodatie voor 35.000 gezinnen, omdat de zomerhitte het probleem kan verergeren. In Louisiana staan er nog 25.162 caravans, in Mississippi 10.362. Althans volgens de FEMA.
vrijdag 15 februari 2008
Voor al die goedgelovige zweefkezen die nog steeds geloven dat Uri Geller ze niet voor de gek houdt komt er binnenkort een onthullende reportage over deze bedrieger die ook nu weer de Hollandse televisie teistert. Uri Geller is namelijk geen goochelaar of entertainer, want die zeggen openlijk dat ze goochelaar of entertainer zijn. Geller is een oplichter omdat hij allerlei praatjes verkoopt en zogenaamd werkt met bovennatuurlijke energiestromen en "de kracht van het denken". Als mensen echter daadwerkelijk gebruik zouden maken van de kracht van hun denken dan zouden ze niet in dergelijke charlatans geloven. Maar voor al diegenen is er hoop nu James Randi heeft meegewerkt aan een Duits televisieprogramma dat Uri Geller zal ontmaskeren als een ordinaire maar handige oplichter. De ongelovigen onder ons hadden natuurlijk allang tientallen onthullende filmpjes gezien via youtube maar al diegenen die de werkelijke Uri Geller willen leren kennen kunnen op 24 februari kijken naar RTL2 (zie de website van James Randi voor meer informatie).
vrijdag 15 februari 2008
Hoe was het ook weer? Hanja Wegmaaien, de vertegenwoordiger van de steeds slordiger Nederlands uitkramende HKH in Noord-Brabant, zou zich nooit tot prima inter pares bij Golden Valley hebben laten kronen als de sporen van de als ordinaire crimi's weggezette heren Post en Chen niet waren weggewist. Hebben wij nieuws voor u. Da's gewoon bullshit.
Eind september vorig jaar wist het Financieele Dagblad namelijk te melden dat de twee onverlaten bezig waren geweest met de overname van Stork Aerospace. Door de Chinese gigant op dit terrein, Avic-1. Bij dit fruitige initiatief was ook het bedrijf Aetico betrokken. Een Europees-Aziatische BV aan de Schiphol Boulevard die zegt zich te hebben gespecialiseerd in tailor-made and value-for-money solutions voor midden- en kleinbedrijven.
Fijn. Maar bij Aetico loopt als baasje ene Boudewijn Poldermans rond. Heeft al dan niet nog levende Chinese en Japanse talen en culturen gestudeerd in Leie, Taiwan en Gent. Bracht daarna zijn kennis te gelde bij keurige kanjers als Shell, Dow Chemicals, DSM, Damen en meer van dat moois. Stortte zich vervolgens in marketing-, media- en matchmaking projecten en was zowel hier vrijwillig als daar dikbetaald hotemetoot in een villa kakelbonte verzameling aan oosters getinte comiteetjes en adviesgroepen. Een veelvraat dus, onze Boudewijn. En geen achterlijke. Weet waar hij de sambal haalt. Vandaar ook dat ie bestuurslid werd van ... China Valley. Het nieuwe speeltje van Hanja. Alle sporen weggewist? Yeah, sure. Stay tuned.
vrijdag 15 februari 2008
Wie tot de kaste der kaalhoofdigen behoort had mazzel gisteravond. Konden hun haren in ieder geval niet te berge rijzen bij het eerste item van NOVA. Ging over onze polletieke mede-verantwoordelijkheid voor de Blitzkrieg in Irak. Nou ja, wel een wat langzame Blitz. Maar dat konden de leden van het kabinet J.P. Klootviool 1 indertijd ook niet weten toen ze besloten om achter de firma Bush & Blair Ltd. te gaan staan. Wisten ze veel. Intrigerend is het wel dat een grote meerderheid van onze 150 vox populi-vertegenwoordigers, inclusief de pluchebeesten van Wouter, nog steeds geen behoefte heeft om achter het naadje van de zwarte kous te komen.
Nou hebben we internationaal natuurlijk formidabel voor lullo gestaan in Srebrenica, waarbij meer dan 7000 Muslimmannen en een tijdje later het kabinet Kok 2 sneuvelden. Dus het verlangen naar een tweede zeperd zal niet groot zijn. Maar wat bleek bij een NOVA-snuffel? Dat toch een flink aantal jongens en meisjes van Klootviool 1 wel graag zou willen weten waarom we indertijd joelend achter de bolderkar moesten aanhollen, waarmee Saddammeke naar de galg werd gedirigeerd. Toegegeven, dat was een hufter, maar daar zit de wereld vol mee.
Leuk initiatief dus van NOVA, daar niet van. Maar net toen we ons milieuvriendelijk begonnen te voelen kwam de gebruikelijke talking head in beeld. Deze keer Rob de Wijk. Ouwe Clingendael-boy en tegenwoordig de hoogleraar uithangend op de universiteit van Leie. Strategische studies. Wat dat ook mag zijn. In zijn betoog kwam ie tot het uitspreken van de hoop dat de voorhanden zijnde inlichtingen over Saddammeke's speelgoed ONBEWUST verkeerd waren geinterpreteerd.
Wat is dat nou voor strategisch geouwehoer, Robbedoes? Zelfs bij de PABO weten sommigen dat er willens en wetens door Bush & Blair is geknoeid met die inlichtingen. Nooit gehoord van Valerie Plame? Of haar echtgenoot Joseph Wilson? En de plakken gele cake uit Niger? BEWUST als bewijs gepresenteerd dat Saddammeke op weg was naar een Mesopotamische bom. Die domino is in ieder geval omgedonderd. Geen wonder dat ze in Londen en Washington alle middelen hebben ingezet om de rest van die stenen omhoog te houden. Net als in het Haagse filiaal. Om niet te worden aangezien voor aanbidders van Adolf's gedachtengoed. Kom op Robbie, je weet het best. Maar zeg het dan ook. Je bent toch niet bewusteloos?
woensdag 13 februari 2008
Wij ontvingen een persbericht van de Nederlandse Moslim Omroep, dat wij u niet willen onthouden. Het luidde aldus.
Hilversum, 11 februari 2008
Als personeelsleden van de Nederlandse Moslim Omroep (NMO) willen wij ons nadrukkelijk distantieren van de berichtgeving van NOVA. Op 11 oktober 2007 heeft NOVA met achterklap en wilde aantijgingen over de NMO bericht, ook 8 februari jl. was het weer raak. Wij zijn het spuugzat!
We weten niets van een "conservatieve machtsgreep" binnen de NMO. Wij voelen ons niet gedicteerd door conservatieven, orthodoxen of fundamentalisten. Was dit wel het geval geweest zouden wij collectief ons hier tegen hebben verzet. Met het vertrek van Frank William als directeur, die een liberale opvatting van de Islam voorstond, is slechts een bepaalde vorm van leidinggeven verdwenen. Aan ons programmabeleid is niets veranderd. De NMO maakt nog steeds programma's die recht doen aan de diversiteit van de moslimgemeenschap in Nederland.
Wij vinden het opmerkelijk dat NOVA in de uitzending van 8 februari jl. beweerde dat er een "conservatieve wind waait" over de redactie van de NMO en dat er in de programma's "geen ruimte meer is voor een afwijkend geluid" zonder te verwijzen naar onze programma's of voorbeelden hiervan te geven. De inhoud van de radioprogramma's 'Wat Nou..?!' en 'Verkenningen' en de televisieprogramma's 'InFocus', 'Meetingpoint' en 'In de waan van alledag' weerleggen namelijk alle beweringen van NOVA.
Op zondag 14 oktober 2007, twee dagen na de bewuste eerste NOVA uitzending over de 'geradicaliseerde' NMO, zonden wij in het programma 'InFocus' een item uit dat ging over het Suikerfeest bij alevieten en sji'ieten. Voor de gehele 'InFocus' uitzending zie.
In het radioprogramma 'Verkenningen' van 24 januari 2008 werd er gediscussieerd over de vraag of de Koran inderdaad verwerpelijke standpunten bevat. En is het goed om hierover openlijk discussie te voeren zoals publiciste Nahed Selim bepleitte. En of progressieve moslims hun islam actiever moeten beschermen tegen ongewenste elementen van buiten en van binnen. Voor de uitzending van 'Verkenningen' zie.
Dus waar heeft NOVA het over?
Nagenoeg alle 'talking heads' in de NOVA-reportage, van 8 februari jl. zijn mensen waarmee de NMO in een financieel conflict is beland. Daarnaast is ook de eerste NOVA-reportage gemaakt door een redacteur die ten tijde van de eerste NOVA uitzending nog in dienst was van de NMO. Hiermee schendt NOVA haar eigen NOVA-code. Bij 'Onafhankelijkheid & onpartijdigheid' lezen wij bij punt 1 afstand ten aanzien van onderwerp "NOVA is onafhankelijk en onpartijdig. Verslaggevers worden geacht een beroepsmatige distantie ten opzichte van hun onderwerp te houden. Directe, ook schijnbare, banden met partijen of directe emotionele betrokkenheid bij het onderwerp kunnen het streven naar waarheidsvinding in de weg staan." Einde citaat. Zie NOVA haar eigen journalistieke code.
We kunnen slechts tot de vraag komen of NOVA soms bezig is met een lastercampagne daar zij nergens de beweringen over de NMO volledig beargumenteerd. De programma's die dateren van na het ontslag van Frank William tonen aan dat de koers van de Nederlandse Moslim Omroep, om aan verschillende meningen ruimte te bieden, wordt voortgezet. Wij nodigen de pers graag uit op onze redactie.
Televisie-, radio- en Internetredacties en het managementteam van de Nederlandse Moslim Omroep."
Wij zouden persoonlijk wat voorzichtiger zijn met het uitnodigen van persmoskito's. Voor je het weet heb je een of andere filmmaker op bezoek. En dat levert een nog grotere fitna op dan een grove scheerbeurt van NOVA. Gewoon doorwerken jongens. Je wordt nooit overreden door een luxe slee.
woensdag 13 februari 2008
Tot nu toe hebben wij ons bij de jacht in de China Valley beperkt tot het afschieten van een buitje lichte hagel in de richting van bestuursvoorzitter Hanja Wegmaaien. Maar vandaag zetten we eens een lichtbakkie neer bij het hol van een ander interessant bestuurslid: Lambert (zeg maar Bert) Kranendonk. Uit Baarn. Gabber van plaatsgenoot Tino van Tielraden. Een van de fluitblazers in het Ahold-schandaal, die zich ook een warm plekje in het Valley-bestuur heeft verworven.
Vriend Bertje heeft in die lieflijke gemeente een alleraardigst pandje onder zijn kont. Trok hij samen met zijn vrouwtje in juni 2005 binnen voor ruim 1 meloen met een hypootje van 1.250.000 meloen. Er was een dissonant: geen zwembad. Maar kortgeleden hebben de Kranendonkjes een aanvraag de deur uitgedaan. Dus nog effies en ze kunnen op hun eigen erf ook eens lekker rondbadderen na de dagelijkse beslommeringen.
Waar die beslommeringen uit bestaan? Nou Bert is zo'n beetje de geestelijke vader van de pakembeet voor zo'n 250 meloen in Spaarnwoude geplande China Experience. En zit waarschijnlijk daarom qq. naast Hanja en de rest van de bemanning in de cockpit van de Stichting China Valley. Het promotievehikel dat gevulde Chinese zakenlui naar Nederland moet lokken. Met poen van Schiphol, een paar stenenstapelaars, een paar provincies, een paar steden, het ministerie van EZ en de Kamer van Koophandel. Sterker nog, Bert is zo begaan met het lot van die o zo prijzenswaardige Stichting dat ie bereid was zijn pandje in Baarn ter beschikking te stellen als statutair adres van China Valley. Nadeel is misschien dat je een heule stoot extra post door je gleuf krijgt en Hanja en haar gevolg bij jou komen badderen als het mooi weer is. Maar je houdt wel de vinger aan de Chinese pols.
En da's niet alleen van promotioneel maar ook van zakelijk belang. Want op het adres van Bert is ook een kleine file BV's gevestigd, waaronder China Valley Concept BV en China Experience Park Holding BV. Lekker makkelijk. Als er een paar appels uit de promotieboom van de Stichting pleuren, dan rapen de BV's van Bert die op. Vestzak, broekzak? Ja, en? Mogen we asjeblieft? Na al dat rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan? Dacht het wel. Stay tuned.
dinsdag 12 februari 2008
Ja hoor, daar was ze weer. Onze Somalische Jeanne d'Arc. Nog steeds bezig met mansen zonder draaiorgel. Om een stel oortjes te kunnen betalen die haar moeten beschermen als ze buiten Nederland rondtoert. Want wij schokken niet meer. En parbleu, dat is volgens een paar opgewonden haantjes scandaleux. Vinden wij ook, want mevrouw behoort tegenwoordig tot de elite van het American Enterprise Institute. Een denktank die wiemelt van gevulde griezels, die alles uit hun nette pak hebben geperst om ons mee te slepen in de nieuwe kruistocht tegen de ongelovigen. We hoeven alleen maar ene Michael Ledeen te noemen en je weet meteen hoe laat het is. Dus hoe eenvoudig was het voor dit soort major scharrelaars niet geweest om onze heldin te stieken? Piece of yellow cake zou je zeggen. Maar het is blijkbaar niet gebeurd. En nou moet ze zich notabene in Parijs op een toneeltje hijsen om te kijken of daar misschien wat te halen valt. Moet ze wel Francaise worden, maar kan je nog kieskeurig zijn als je Kenia, Duitsland, Nederland en de VS al achter de rug hebt? Het is alleen rottig dat je dan alweer moet inburgeren. Gelukkig weet ze nu wel haar exacte achternaam, anders krijg je daar weer gelazer over. En dat voor een paar rotcenten. Om je dood te schamen.
Dat laatste geldt trouwens ook voor Femke Halsema, de Kenau van Groen Links. Stond vorige week te miauwen dat we jaloers mochten zijn op de VS als het gaat om de issues die voorbijkomen bij de Amerikaanse verkiezingsstrijd. Het kan niet rotten wat voor heikel onderwerp, de kandidaten geven dapper hun opinie. Nou zijn wij natuurlijk op polletiek gebied maar leken en we volgen die rimram niet op de voet. Maar we hebben McCain, Huckleberry Hound Dog, Billary en Osama, sorry Obama (vgl. Freud), nog niks dappers horen zeggen over het martelen van baarden tot ze alles bekennen wat ze niet gedaan hebben, de stiekeme baardvluchten die daaraan voorafgingen, de vuiligheid rond 9/11, de decennialange handel in ongerief door de CIA en hoge regeringsfunctionarissen, de Hitleriaanse overval op Irak, het afluisteren van iedereen die nog ademt, het laten afsterven van zwarte Katrina-slachtoffers, enzovoort, enzovoort. Of hebben we iets gemist?
Nou hebben we het hier toch over twee topdames uit het Nederlandse polletieke landschap en ze zijn niet blond. Maar hoogstaand? Nou nee. Ze beginnen sprekend te lijken op hun manlijke collega's. En da's jammer.
maandag 11 februari 2008
Wij hebben in deze serie de nodige aandacht besteed aan het wel en wee van de Amsterdamse stenenstapelaar Eric van Toorenburg cum suis. Niet de aardigste jongens van de klas. Speculatieve leegstand van hun stenen bezittingen, gerotzooi in de ambtelijke sfeer, het wegwerken van wat asbestvlekjes, krakerknuppelen, het hield allemaal niet over. Tot ze werden ingehaald door een koppel bromsnorren en de publiciteit, waardoor hun zakelijke bastion hetzelfde aanzicht kreeg als hun pandjes. Van Toorenburg nam de poten naar Thailand en de schuldeisers moesten maar zien hoe ze hun poen terugkregen. Inmiddels staan nog wat panden uit deze verzameling leeg en dat was gisteren aanleiding voor een alleraardigste kraak aan de Wilhelminastraat. Begeleid door het volgende persbericht:
Krakers pakken vastgoedmaffia aan!
Zondag 10 februari zijn de bovenwoningen van