Behoefte om ook een berichtje/column in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!
Een aantal hieronder lopende series hebben we verzameld op een aparte site, zie followup
maandag 31 december 2007
Hoe gaat zoiets? Stel, je bent effe lekker bezig met het tappen van een stel al wat oudere heren met een voorliefde voor een kale knar, tattoos tot in de bilspleet, zwarte lederhosen en bijbehorende lederjekkies en bovenal voor zware Amerikaanse plofbrommers. Want je hebt het vermoeden dat ze stelselmatig schijt hebben aan de gewijde teksten van het Wetboek van Strafrecht cq. die niet begrijpen.
Pats, daar belt een van de bromboys zijn bef vanwege een probleempje. Heeft bijvoorbeeld iemand per ongeluk een centimeter of drie ingekort omdat die kloothommel tegen zijn voorvelg stond te pissen. Of wil zonder gezeik zijn spaarvarken in Luxemburg legen. Hoppa, staat meteen op tape. Wat gebeurt daarmee? Nou, die tekst wordt op papier gezet door een bromsnor en dat epistel wordt ter kennisgeving naar de OvJ gestuurd. Die leest het voor de aardigheid nog effe door en moet het dan vervolgens door de shredder halen. Want gesprekken tussen beffen en hun clienten moeten geheim blijven. Gouden regel.
Maar ja, een OvJ (in casu Gert Oldekamp) is ook maar een mens en die wil graag scoren. Krijgt ie een kluif van zijn hoogste baasje, Super-PG Harm Brouwer. Dus wat doet ie? Hij stopt de hele bups aan gesprekken tussen de leden van de brommerclub en hun respectievelijke beffen keurig in een mappie. Ook al zingen die hufters over de telefoon niet het hoogste lied, je krijgt toch een scala aan details op je bord die voor het samenstellen van de zaak versus de helse engelen wel degelijk van belang kunnen zijn.
Foutje volgens Harm in een ploffend artikel met relaxte kiek in De Telegrof van gisteren. Foutje? Maar de regels waren net nog aangescherpt !!! Nog erger, volgens oom Harm was Gert zelfs nog gewaarschuwd dat ie die rotzooi moest vernietigen!!! En wat doet Gert? Die schuift ze doodleuk in het strafdossier!!! Jaha, zegt Harm, Gert was het overzicht kwijt. Oh, maar wie had hem dan gewaarschuwd dat die telefoongesprekken nog niet waren vernietigd? Hoe wist die dat? En waarom heeft die bijdehand dan niet naar de noodrem gegrepen toen Gert blijkbaar de weg kwijt was? Je zou goddomme nog bijna gaan denken dat die telefoongesprekken bewust in het dossier zijn geschoven. Om de brommerclub een vrije aftocht te bezorgen. Waarom? Harm, Gert en de Heilige Geest mogen het weten. Maar wij hebben met deze uitleg van Harm Super net zoveel moeite als Bokito met al die voyeurs voor zijn raam. Of er iemand bij ons toevallig Thomas heet? Nee. Wij zijn ongelovig van huis uit.
zondag 30 december 2007
Goddank. Er is weer hoop voor de luitjes die met enige regelmaat groenige smurrie kotsen, met een contrabasstem liederlijkheden uitslaan, hun ogen laten rollen als de ballen van een poolbiljart en de pest hebben aan het Christelijke supertrio. Paus Benedictus de zoveelste is namelijk van plan om in elk diocees een team van Satanbusters samen te stellen dat in voorkomende gevallen ter plekke het Kwaad kan indammen. Volgens hem loopt het namelijk de huidgaten uit en moet er actie worden ondernomen. Mocht je binnenkort dus op de tribune, het internet, de Tweede Kamer of in een van de theaters van Joop van den Ende iemand opmerken die duidelijk satanisch gedrag vertoont bel dan gerust het bisschoppelijk alarmnummer 666 en hulp is onderweg.
Het verdient aanbeveling om in afwachting van het reli-team alvast het speciale gebed tot aartsengel Sint Michael aan te heffen. Ooit door Johannes XXIII naar de rommelzolder verbannen, maar nu weer terug op de hitlijsten van zowel de wat oubollige radio Vaticaanstad als de trendy zender Petrus. Het mummelen van dit gebed schijnt volgens deskundigen bij slachtoffers van het Satanvirus beter te werken dan het toedienen van een paracetamolletje. Altijd handig om te weten.
Oh, u dacht dat dit een rotgeintje was? Nee, nee. Dit wereldnieuws is naar buiten gebracht door Vader Gabriele Amorth. De 82-jarige "exorcist in chief" bij het Vaticaan en tussen 1982 en 2005 de rechterhand van kardinaal Ratzinger, die in dat laatste jaar de hoogste mijter van de Roomse kerk werd. Dus niet zomaar een of andere verdwaalde kokosnoot. Wel een ouwe. Wat niet automatisch wil zeggen dat er iets niet helemaal pluis is in zijn bovenkamer. Maar we hebben wel onze twijfels. Amen.
vrijdag 28 december 2007
In aflevering 59 voerden wij al eens ene Strength Saunders op. Een levensechte functionaris van de bank BNPParisbas. Die bleek augustus vorig jaar ijverig bezig te zijn met het afronden van een "372 B USD/Euro agreement". Hebben we nog meer correspondentie over gekregen. Nee, niet van Strength, maar van zijn Schots/Maleisische gabber Raj Samuel aka Jesudason Selvaraj.
Op de vraag van een belanghebbende of de zaak een beetje opschoot antwoordde Raj:
"...ABN/AMRO and RABO have confirmed receipt of the money and so has Malayan Bank. They still have to wait for the Scottish bank (Royal Bank of Scotland, red.) and another European bank. This has been promised for Monday, New York opening".
Ruim een week later meent dezelfde belanghebbende te weten dat er bij de RABO-bank witte rook is gesignaleerd en vraagt aan Raj of dat juist is. Die houdt in zijn antwoord een ferme slag om de arm:
"Technically that is correct. We have seen that in this transaction all is changeable overnight because of the type of people and the situation we are dealing with. As soon as I see the money in my account I will let you know. And that will be a good indication it is also with the lawyers".
Aha, daar komen de beffen op het tapijt. Welke beffen? Awel, uit de verdere correspondentie blijkt helder en klaar dat het om de firma Legal Point ging. Het Legal Point van bijvoorbeeld Alan Ong, de gap van GeertJan Dolk. Het Legal Point dat een faillissement inzeilde omdat de Derdenrekeningen zouden zijn leeggehaald ten behoeve van een stel Chinese en Russische bedrijfjes in de Rotterdamse haven. Ja, ja.
Die prangende kwestie wordt afgehandeld door een curator op het kantoor van onze favoriete befonderneming Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn. Het domicilie van de landsadvocaat. En da's niet voor niks. Het gaat namelijk niet om een simpel faillissement. Daarachter ligt een formidabele affaire die wij al heel voorzichtig hebben aangestipt. Een affaire waarin al heel wat lieden het laatste hoekje zijn omgegaan of het pad van Zoef hebben gekozen. Al dan niet voorzien van een mobiel om bereikbaar te blijven. Waar vind je nog zoiets? Alleen in Kleintje Muurkrant. Stay tuned.
vrijdag 28 december 2007
Dat was effe schrikken in Belgie of wat ervan over is. Zo vlak voor de kerstdagen fase vier voor je mik. En dat was volgens de Belgische regering painnecessaire. Al Qaida was namelijk van plan met veel bom en nog meer barie een ouwe Tunesische voetballer uit de petoet te halen. Om in ieder geval zijn straf wegens het plannen van aanslagen in naam van coach Bin met vier jaar te bekorten. Er werden veertien onverlaten opgepakt. Met een vertoon dat deed denken aan onze eigen slag aan de Haagse Antheunisstraat, waarbij twee door de AIVD gepamperde "terroristen" voor het oog van talloze camera's in hun onderboxer werden overmeesterd en afgevoerd. In tegenstelling tot deze twee ongelukkige vlasbaarden stonden de 14 Belgische verdachten binnen een dag weer op de kinderhoofdjes. Omdat een haastig opgetrommelde toog geen praline kon maken van het zogenaamde bewijsmateriaal. De regering besloot desondanks om tijdens de kerstdagen fase 4 te handhaven en stevig bewapende smurfen langs een grote variatie aan uitgestalde kindekes en bijbehorende veestapel te laten paraderen. Per slot kwam Jezus ook uit het Midden-Oosten, dus je weet maar nooit.
Een ferme Belgische regering dus. Onder leiding van een man die daar eigenlijk niet hoorde te zitten: Guy Verhofstadt. Een paar dagen tevoren in arren moede weer tot premier benoemd door koning Albert, omdat de Vlamingen en de Walen bezig waren met het uit elkaar freubelen van Belgie. En hoe kan je beter het nationale wij-gevoel weer een flinke boost geven? Door te roepen dat je land aan de vooravond staat van een regen van bommen en granaten. Veroorzaakt door een vijand zonder grenzen die geen onderscheid maakt tussen Vlamingen en Walen. De jongens van Bin. Al Qaida. Een naam die volgens kenners twee betekenissen heeft: database en schijthuis. Wij kiezen voor de tweede variant. En na flink te hebben gebout vegen we onze reet af met alle mainstream kranten die dit geouwehoer kritiekloos over ons hebben uitgestort. Stay tuned.
donderdag 27 december 2007
In aflevering 52 hebben we al eens uit de lendendoeken gedaan dat de firma Yako een paar jaar geleden bezig was om Libie te voorzien van een geavanceerd grensbewakingssysteem. Inclusief een stoomcursus "hoe beveilig ik mijn zandbak?" onder leiding van een koppel oud-SASagenten. Bedoeld om bijvoorbeeld geinteresseerde Khadhaffiguren soepel de overstap te laten maken van hun uitkijkpost tussen twee bulten naar de sportieve driverseat van een Hummer lookalike met radarapparatuur en andere gadgets.
De op het Golden Lilyboek zittende Yakobaas Loek Janssens genoot in het begin van die periode de assistentie van een Belg. Ene Dirk A. Borgers. Een joint venture-artiest , waarvoor tegenwoordig op de website libya-scam ernstig wordt gewaarschuwd. Opvallend is wel dat vriend Dirk in verband wordt gebracht met zowel Saif, de zoon van Khadaffi (btw ook een goeie gap van Jorg Haider), als met een hoge functionaris van de kindvriendelijke Fortis Bank in Brussel.
Of al die florissante Libische contacten van Dirk cs. iets opgeleverd hebben voor Yako valt te betwijfelen. Vooral omdat het joint-karakter van de venture blijkbaar nogal onstabiel was.
Neemt niet weg, dat op zich die samenwerkingsvorm Loek wel aanstond. Zo zocht hij binnen dat kader toenadering tot de Rotterdamse onderneming Serdijn Ship Repair om de Libische commerciele vloot op de stoten in de koopvaardijvaart der volkeren. Als het u interesseert willen wij wel even aan Serdijn vragen hoe dat hele verhaal met Yako is afgelopen. Oh, zou u wel leuk vinden. Nou, geen probleem. Komen we op terug. Stay tuned.
donderdag 27 december 2007
Het gaat goed in Irak, zeggen ze. Nou ja, goed. Het gaat wat beter. Minder dooien en gewonden per dag. Dankzij de injectie van nog eens 30.000 tot de verstandskiezen gewapende Amerikaanse bevrijders. De afgelopen week was er in Baghdad zelfs een filmfestival georganiseerd met als thema "Vrede" en dat is zonder bommetje verlopen. Jawel. Nog geen rooie lopers met BI-ers, laag uitgesneden burka's, limousines van 500 meter en camera's voor de Late Nichtshow van een nieuw Fons-filiaal. Maar nog effies en dan hebben ze dat ook.
Oke, er zijn zo'n slordige 1 meloen Iraki's inmiddels begraven door die vrijheidsoorlog. En er komen er ook nog wel een zootje bij in de komende jaren door onveiligheidsgordels, bermvuurwerk, friendly fire, ontbrekende lichaamsonderdelen, een te langdurig verblijf onder een depleted uraniumzonnetje, cholera, heim- en andere weeen, gebrek aan verzorgingstehuizen en meer van dit soort ongemakken. En ja, het hele land en zijn historie ligt in puin. Behalve het Koerdische gedeelte dan, maar daar wordt door een Turkse aannemer nu iets aan gedaan. En nee, de etnische zuiveringen zijn nog niet helemaal klaar en ze weten bij Allah niet hoe ze de wederopbouw moeten financieren omdat alle olie in handen is van de bevrijders. Maar een legertje NGO's onder leiding van onze Mabel aka de Vliegende Deurmat doet wonderen en bedelen bij de VN-supermarkt wil ook nog wel eens helpen. Dus nou niet verder zeuren, ze kunnen in ieder geval weer eens naar de film. En dat hoort bij de echte democratie die wij ze bezorgd hebben. Volgende week een late premiere in Baghdad's Tuschinski: Dumb, dumber.
maandag 24 december 2007
Het nieuws over de fabelachtige vondsten van Lansdale en Santa Romana bereikte uiteraard ook de ingebouwde audioapparatuur van de toenmalige Amerikaanse president Harry Truman. En wat besloot die in zijn oneindige wijsheid? Dat de geheime stashes die Japan had opgebouwd geheime stashes moesten blijven. Om samen met luitjes van de Gouden Lelie (inclusief de Japanse keizer en later Ferdinand Marcos) en onder leiding van de CIA de miljarden te gebruiken om de dijken dicht te gooien voor de voorspelde communistische tsunami arriveerde. En bij gelegenheid de eigen zakken te spekken.
Santa Romana kreeg de opdracht om op zijn eigen naam of verzonnen exemplaren geheime rekeningen te openen bij 176 betrouwbare banken in 42 verschillende landen en daar met de kerstslee voorbij te gaan om wat pakketjes af te leveren. Met de onafzienbare buit werden naast de remilitarisering van het "arme" Japan en de leeggeroofde buren ook irreguliere operaties in elkaar gedraaid om de rooien een lesje te leren. Dat gold eveneens voor de West-Europese landen. Zij het, dat daarbij gebruik werd gemaakt van het uit Zuid-Amerika geremigreerde goud en andere hebbedingen uit de kluisjes van Hitlergappie Bormann cs.
Een van die irreguliere kunstjes staat ons nog helder voor ogen: Gladio aka Operatien en Inlichtingen. Een ander voorbeeld waarbij uit de geheime kluisjes werd gesnoept was de Iran-Contra affaire. Verhoudingsgewijs geen woest grote bedragen, want de CIA zorgde via een andere inventieve constructie voor aanvullende financiering: de wapens voor drugsgambiet. Al eerder gebruikt in de partij tegen de communistische hordes in Vietnam, Laos en Cambodja. Onder toeziend oog van de CIA en haar Nugan Hand Bank. En zonder twijfel ook nu weer gehanteerd bij het rigoureus doorharken van Irak en Afghanistan (1).
Nou het gekke. Die ondanks zijn overlijden nog steeds mobiel met planet Earth verbonden Loek Janssens uit het eenvoudige Ridderkerk beschikte volgens getuigen over een boekwerk waarin alle cq. veel van die door Santa Romana geopende rekeningen en bedragen keurig stonden vermeld. Santa is in 1974 overleden, maar we mogen aannemen dat de door ons al eerder voor het voetlicht gepleurde Francisco delos Santos aka mr. D. zijn wettige vervanger is. Of was, want Francisco was volgens onze gegevens ook al een ouwe knar. Vraag is: hoe kwam vriend Janssens aan dat boeiende boekje? Vormde het misschien de achtergrond voor Loek's frequente bezoeken aan de Amerikaanse ambassade in Den Haag en zijn strapatsen met CIA-agent Esteban Tanner? En waar is het na Loek's verscheiden gebleven? Stay tuned.
1. Meer, heel veel meer over de Golden Lily etc. in het boek "Gold Warriors, America's Secret Recovery of Yamashita's gold" van Sterling en Peggy Seagrave. En verder op de site deepblacklies van de voormalige Britse bankier David Guyatt
donderdag 20 december 2007
Voor het wegmoffelen van alle snuisterijen die de Jappen in de eerste oorlogsjaren hadden verzameld op de Filippijnen en omstreken gebruikten zij een heel legertje krijgsgevangenen en dwangarbeiders. Die groeven onder toezicht van heren uit de onderste lagen van de Japanse militaire hierarchie een hele zooi tunnels en opslagplaatsen. Na gedane arbeid werden zowel de uitgemergelde uitvoerders als de bewakers met hun schepper verenigd. Mannetjes weg, bewijzen weg. Nou ja, niet helemaal. De plekken waar de kostbare jammies begraven lagen waren uiteraard secuur en gecodeerd in kaart gebracht. Inclusief de boobytraps. Tegen het einde van de oorlog verhuisden die kaarten mee met de hoge boys van de Gouden Lelie. Terug naar het land van de rijzende zon.
Een ding was net zo lullig als het gemier met Mikadostokjes. Een klein deel van de operatie was gadegeslagen door een Filippijnse agent van de Amerikaanse speurneuzenorganisatie O.S.S. (Office of Strategic Services aka Oh So Secret). Die spuide zijn kennis bij kapitein Edward Lansdale. Een typische fixer, die later als CIA-agent een niet al te fruitige reputatie in Zuid-Oost Azie zou opbouwen als Koude Oorlogfanaat pur sangria. Lansdale en zijn Filippijnse ondergeschikte besloten de chauffeur van een van de Gouden Lelies eens onder druk te zetten. Schuin op een plank met een natte lap in je strot wil nog wel eens aardige resultaten opleveren. En jawel, de chauffeur zong als een nachtegaal na een schoteltje Sluis. Op de twaalf aangewezen plekken troffen de twee Oh So Secret-employees een voorraad edele metalen, poen en blingbling aan die Ali Baba tot een krabber degradeerde. Zij rapporteerden hun vondst bij generaal Charles Willoughby (oorspronkelijk Weidenbach). De hoogste Amerikaanse houwdegen in hun district en later een van de founding fathers van de met een melange van "nette" rechtse boorden en Nazi's (al dan niet neo) gevulde World Anti Communist League. Willoughby kreeg ter plekke een Duitse staander en gaf opdracht de speurtocht voort te zetten cq. uit te breiden.
Btw: De Filippijnse agent heette Severino G(arcia) Santa Romana. Jawel, de naam van de rekening die Francisco delos Santos (1) beheerde bij de Citibank in New York. Een rekening waar 9 miljard dollar op stond, waarvan ene Loek Janssens uit Ridderkerk een klein deel wilde afsnoepen voor een van zijn rammelende zakendeals. Je houdt het niet voor mogelijk. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 43 van deze serie Shady
woensdag 19 december 2007
Tegenwoordig heb je SAS-dagen. Dat zijn dagen waarop je schijt hebt aan de voorschriften van Sonja in de strijd tegen je dikke reet of je vette pens. Maar je hebt ook SAM-dagen. Dat zijn de dagen waarop Justitie schijt heeft aan Maarten en burgerinfiltranten inzet bij het oprollen van netwerken in de avontuurlijke sector van onze samenleving. Zoals NOVA in twee recente reportages aantoonde aan de hand van een Turkse casus. Maar zoals gezegd, de trend was al eerder gezet. Dat was bij de York-zaak, eindjaren negentig. Een heel stel Brabantse onverlaten bleken een uiterst profijtelijk en wereldwijd handeltje in XTC te hebben opgezet. Maar de chef verkoop zat in Amsterdam. Dat was de Amsterdams-Israelische horeca-ondernemer Eddy Sasson. En juist bij hem vond de infiltratie plaats. Via een ouwe buurjongen die het klassieke voorbeeld van Mozes had gevolgd en naar het beloofde land was verhuisd. Op een kwaaie dag werd hij door Israelische bromsnorren overgehaald om terug te keren naar Amsterdam en zich bij Sasson in te likken. Toen dat eenmaal aardig gelukt was werd hij vervangen door een "goeie kennis", een Israelische undercoversnor. Het spel ging op de wagen. De Jiddische snor bestelde na een soort inburgeringscursus bij de bende een flinke portie pillen en hoppa die tuinde erin en ging down. De ingehuurde beffen probeerden nog aan te tonen dat de ouwe buurjongen als burgerinfiltrant was ingehuurd en dat Justitie dus SAM had gehad. Maar de kadi ontstak in apocalyptische toorn en joeg de betrokken beffen terug in hun hok. De bendeleden werden veroordeeld tot een vrij langdurig verblijf in gereserveerde kruipruimtes. En dat was einde verhaal. Overtreding van de regels? Niet lullen, maar poetsen. Stay tuned.
dinsdag 18 december 2007
Op 12 december 2007 is client, de Koerd Huseyin Baybasin, in de penitentiaire inrichting Alphen a/d Rijn "geisoleerd". Als reden is vermeld dat uit anonieme bron was vernomen dat client gedetineerden aan het ronselen was om te "ontsnappen". De directeur van de gevangenis moest echter tegenover mij toegeven dat over deze van het GRIP ontvangen berichten bij hem niets bekend was. De vraag welke gedetineerden in welke gevangenis Baybasin danwel aan het ronselen was om te ontsnappen, is tot op heden niet beantwoord.
Het is de zoveelste maal dat op grond van anonieme, volstrekt oncontroleerbare berichtgeving wordt getracht client monddood te maken middels "isolatie". Vanaf maart 1998 t/m december 2003 is client in de EBI geisoleerd geweest op grond van vergelijkbare, zelfs later nooit geverifieerde, informatie dat hij zou willen ontsnappen. Vervolgens is tot driemaal toe een nieuwe poging gedaan hem op deze wijze opnieuw te isoleren. De laatste poging lijkt succes te hebben. Client is vrijdagmiddag, 14 december j.l. overgeplaatst naar de landelijke afzonderingsafdeling in Vught. Hij verblijft daar 24 uur per dag alleen in een cel, zonder mogelijkheid van telefonische of andere contacten. Kleding en documenten zijn hem afgenomen. Zijn advocaat mag hij slechts van achter een glaswand spreken. De bewakers weigeren te antwoorden op vragen die niet in het Nederlands worden gesteld, ondanks het feit dat eerdere verzoeken van client om een cursus Nederlands te mogen volgen werden afgewezen, omdat hij 'illegaal' in Nederland zou verblijven.
Justitie heeft aangegeven voornemens te zijn client terug te plaatsen in de EBI, ondanks voorliggende psychiatrische rapportage dat zijn eerdere verblijf daar tot ernstige posttraumatische stress-stoornissen heeft geleid. Client heeft vanaf woensdag 12 december j.l. geweigerd voedsel aan te nemen. De reden hiervoor is dat hij in "isolatie" geen enkele controle meer heeft over het voedsel dat hem wordt verstrekt. Hij vreest voor vergiftiging. Deze hongerstaking is in de LAA echter gebroken door client in de kelder van het gebouw een smerige kruipruimte te tonen waar hij naakt in zou worden gegooid totdat hij weer zou eten. Deze dreiging vond plaats in aanwezigheid van een verpleegster van de medische dienst van de gevangenis.
Het bewijs dat clients veroordeling tot levenslang het resultaat is van een vanaf hoog politiek niveau in Turkije en Nederland geinitieerde "set-up", stapelt zich ondertussen op. In april van het afgelopen jaar diende Baybasin in dit verband reeds een strafklacht in tegen enkele (hoge) Nederlandse justitieambtenaren die bij de totstandkoming van deze "set-up" waren betrokken. Op korte termijn zal het Gerechtshof te Den Haag worden verzocht het Openbaar Ministerie te gelasten terzake tot strafvervolging over te gaan. Ook zal op basis van de nieuwe feiten een herzieningsverzoek worden ingediend bij de Hoge Raad.
Het heeft er alle schijn van dat de nieuwe actie naar client toe een soort van laatste stuiptrekking is vanuit Justitie om de "droeve" waarheid in deze zaak bedekt te houden.
Bijgesloten treft u aan het schorsingverzoek dat op 13 december j.l. is ingediend bij de Voorzitter van de Raad voor Strafrechtstoepassing, tot opheffing van de opgelegde isolatie en mijn brief van dezelfde dag aan het GRIP van de KLPD over de kwestie. Dit verzoek is op 17 december jl. afgewezen omdat de beslissing tot 'isolatie' naar het oordeel van de Voorzitter niet zodanig onredelijk of onbillijk is dat er een spoedeisend belang is om tot schorsing ervan over te gaan.
Adele G. van der Plas, Advocaat
Amsterdam, 18 december 2007
dinsdag 18 december 2007
Ooit gehoord van de Kin no Yuri? Nee, heeft niks maken met slap gelul over voetbal. Kin no Yuri staat voor Golden Lily. Of in onze eigen moerstaal Gouden Lelie. Dat was een geheime club die in 1937 in het leven werd geroepen door de Japanse keizer. Na de overval op China. En hij benoemde zijn broer Chichibu (Kiekeboe) tot leider van de nieuwe organisatie. Volgens de geheime KvK-gegevens had de Gouden Lelie ten doel alle waardevolle goederen die uit de bezette gebieden werden gesleept keurig op te slaan en in een speciale boekhouding vast te leggen. Anders sloeg iedereen maar ordinair op eigen houtje aan het jatten en dat kon de bedoeling niet zijn. Verder bezorgde ZKH zijn neef Tsuneyoshi Takeda en oom Yashuhiko Asaka hoge posten in de staf van het Japanse expeditieleger in China om de geheime dievenorganisatie zo goed mogelijk dicht te metselen.
Dat lukte niet helemaal, want ook de jongens van de Yakuzavlakte waren naar de overkant getrokken en pikten daar een heel flink graantje mee. Een van die jongens was Yoshio Kodama (1). En die was loaded toen hij na de oorlog naar Japan terugkeerde. Voor hij naar de petoet verhuisde wegens wat minder frisse oorlogspraktijken wist hij een groot deel van zijn buit over te hevelen naar een stel topdogs van de nieuwe liberale partij. Niet toevallig beheerste nou juist die partij daarna decennia lang het Japanse politieke leven. Na het uitzitten van zijn strafje ging Kodama aan de slag voor de CIA - je moet toch wat - en als vertegenwoordiger van Lockheed. Gaat er nu bij u een peertje op? Juist. Yakuzakenpief Kodama hoorde later net als onze voormalige SS- en NSDAP-prins van de Witte Anjer tot de uitverkoren kring van laagwaardigheidsbekleders die het rondstrooien van steekpenningen als een normale zakelijke bezigheid beschouwden.
Wat was er verder met vriend Takeda gebeurd? Die was beginjaren veertig met het bezettingsleger meegereisd naar de Filippijnen om ook daar de nijvere werken van de Gouden Lelie op gang te helpen. Het verzamelen dus van edele metalen, juwelen, kunstvoorwerpen, buitenlandse valuta en meer van dat moois. Nadat de wind was gedraaid was het ondoenlijk om alle nog opgetaste snuisterijen veilig naar een schuurtje achter Osaka te laten verhuizen. Dus besloten Takeda en zijn dievenbende de boel tijdelijk op te slaan op de Filippijnen zelf. In afwachting van betere tijden.
Wat dat te maken heeft met Loek Janssens uit Ridderkerk? Komt nog. Stay tuned.
1. Yoshio Kodama speelt ook een rol in het artikel "Dubieuze financiele steun aan Universiteit van Utrecht: Ryoichi Sasakawa" uit Kleintje Muurkrant, nummer 283 (maart 1995)
maandag 17 december 2007
Het mag niet, maar het werkt wel. Na het Traaciale tijdperk had de Kamer besloten dat we geen burgerinfiltranten meer de avontuurlijke wei in zouden sturen. Daar kreeg je alleen maar corruptie en Amerikaanse toestanden van binnen het smurfencorps en aanpalende instanties. Maar wat riepen de jongens en meisjes van NOVA op 10 oktober jl.? Dat het smurfencorps dwars tegen de voorschriften in een burgerinfiltrant had gebruikt bij het opblazen van twee Turkse hero-transporten. Het corps, het Ministerie van Justitie onder leiding van de hopssmurf, het OM en Grote Smurf Ernst Hirsch Ballin riepen in koor "nietes" en daarmee leek de zwarte kous af.
Een paar dagen geleden kwam NOVA op de zaak terug. Op verzoek van de Turkse collega's hadden de Nederlandse smurfen wel degelijk bij de aanhouding van een vrachtfiets met ondeugende middelen een burgerinfiltrant laten lopen. "Sjaaltje". Die ging weer terug naar de Bosporus om daar bij een geanimeerd bakkie prut zijn zilverlingen uit Nederland af te wachten. In plaats daarvan kreeg ie een optrekje met 72 maagden, maar dat is hier verder niet zo interessant. Wel, dat NOVA het voormalige opperhoofd van de Turkse narcotica-brigade voor de camera sleurde. Die bevestigde niet alleen dat "Sjaaltje" een burgerinfiltrant was geweest, maar ook dat er vaker van dit soort snitches gebruik werd gemaakt. Verder was de Turkse ex-brom best bereid om voor de Rotterdamse kadi te getuigen in een van de twee bovengenoemde affaires. Ja, erg leuk, maar wil de ex-brom dan wel even voor de artiesteningang van de Aya Sofia gaan staan, want de grondtroepen van de hopssmurf kunnen hem niet vinden. Bodrum is een eitje, maar Istanbul is zo groot.
Hoe waren de reacties op deze toch niet zo zuinige reportage van NOVA? Nou, het hield niet over. En dan zeggen we het nog zachies. Raar, want die Turkse ex-brom heeft natuurlijk gelijk. Er worden vaker burgerinfiltranten ingezet. En niet alleen Turkse. Hebben we het nog over. Stay tuned.
zaterdag 15 december 2007
Ondanks de ontruimingsdreiging hebben Bossche krakers vandaag hun info-winkel aan de Orthenstraat 4 succesvol geopend. Meer dan honderd bezoekers kwamen kijken naar de daar tentoongestelde informatie over het kraken en de krakers in DenBosch.
Ook werd er veel informatie gegeven aan het overige winkelend publiek door de mobiele info-wagen, waarmee krakers de stad doortrokken. De dag was onderdeel van de nationale kraakdag. Steden in heel Nederland deden hier aan mee om aandacht te vragen tegen het dreigende kraakverbod, en voor de strijd tegen woningnood, leegstand en speculatie.
Het pand aan de Orthenstraat 4 is sinds zondag 9 december gekraakt, na meer dan anderhalf jaar leegstand. Ze hebben het de afgelopen week bezet gehouden aangezien de politie het pand wil ontruimen omdat het volgens hun onderzoek nog geen jaar leeg staat. De krakers hebben een advocaat in de arm genomen en zijn inmiddels een kort geding tegen de staat begonnen, om aan te tonen dat het wel degelijk meer dan een jaar leeg staat. Tot de zaak voor de rechters is geweest zullen de krakers zich verzetten tegen ontruiming. Volgens de krakers neemt de Bossche politie steeds vaker de wet in eigen hand door op eigen houtje te ontruimen zonder de wetgeving in acht te nemen. Daarom eisen de krakers dat de politie wacht op een rechterlijke uitspraak in plaats van op onrechtmatige gronden te ontruimen. De in dit geval door de politie aangevoerde ontruimingsreden, werkzaamheden aan de gevel, zijn geen grond voor ontruiming omdat dit geen actief gebruik van het pand is. Ook is er geen duidelijke bedoeling met het pand, mede omdat de verhuurprijs extreem hoog is.
Indien de krakers hun zaak winnen, zal de infowinkel elke donderdagavond en zaterdagmiddag geopend zijn voor mensen die meer informatie willen over kraken, krakers en hun activiteiten. Ook willen ze daar meer informatie geven over andere politieke zaken, zoals gen-tech, milieukwesties, bedreiging van de privacy en tal van andere zaken. Kijk ook hier
vrijdag 14 december 2007
De hele meute houdt zich stil. Nou is Loek Janssens om natuurlijke redenen geexcuseerd, maar ook de rest van de Yako-boys laat het afweten. Niks gehoord bijvoorbeeld van het hallucinerende befduo Geert Jan Dolk en Alan Ong, de CIA-er Esteban Tanner, de gefailleerde zakenpief Jan Willem Godin, de hotelier Rob Bijpost en de internationale financier Raj Samuel. Om eens met een handje betrokkenen te strooien. En dan we zijn nog maar aan het inzepen. Kejje nagaan. Ook een leuke. Ene Strength Saunders. Was vorig jaar zomer nog in de slag met ome Loek om een bedragje los te wringen van een stille rekening die door de Kanchali Corporate Trust werd beheerd. Het ging blijkbaar om een "372 B USD/EURO agreement". En de B staat niet voor biljarttafels. Stuurde Strength het volgende mailtje over:
"Good evening Loek. I thank you for your time to-day. Attached is the contract from Hilary Whitfield as we discussed. Professor Sch. (Schwartz, red.) tel. 1.713... .... will arrange for the mt. 103 tomorrow to release the basic funding of your platform and accounts with Maybank, ABN-AMRO/Rabobank and Royal Bank of Scotland. A procedure sheet will be forwarded by Us Treasury Global Banking prior to the release of mt 103. Strength S, RFBO, LLC as paymaster for USD/Sellerside. Account for commission you will provide from Maybank. Thanks much. Strength S, CEM, RBFO, LLC".
En nou hebben we het hier niet over een of ander boerengeval, maar over een levensechte knuppel op niveau bij de BNPParisbas, die bij ome Loek naar een vette commissie zit te hengelen bij de zoveelste imaginaire werelddeal. Waar al die meloenen en miljarden vandaan komen? Rustig, rustig. Komt allemaal aan de orde. Scheren moet je voorzichtig doen. Stay tuned.
donderdag 13 december 2007
Gisterochtend is de in een petoet in Alphen aan de Rijn gestationeerde Huseyin Baybasin weer eens in een extra beveiligde kruipruimte geprakt. Reden? Er zouden bij Justitie berichten zijn binnengekomen dat de Turkse zakenpief vervroegd de kuierlatten wilde nemen. With a little help from his friends. Nou wil het "toeval", dat Huseyin's advocaat Adele van der Plas zeer recentelijk de officiele verklaringen uit Turkije heeft ontvangen die betrekking hebben op het meditterane hopsen van Joris Demmink aan de boorden van de Bosporus en in Bodrum aan Zee. Dus geen journalistieke interpretaties. Nee, gewoon de peevee's. Met onderandere het levendige verhaal van de Turkse bromsnor dat we in aflevering 30 al eens de revu hebben laten passeren. Plus het ellendige relaas van de bij dat geval betrokken jongen, die de keus kreeg tussen een langdurig verblijf in een benauwd onderkomen en een heftig potje lego met oom Joris. Hij koos voor het laatste. En om nou te zeggen dat ie daar goeie herinneringen aan heeft overgehouden, nou nee.
Uiteraard is Van der Plas van plan met deze peevee's opnieuw de strijd aan te binden met de Staat der Nederlanden i.c. de top van het ministerie van Justitie. Kijk, en die zal daar niet erg gecharmeerd van zijn. Dus wat doen we? We gaan lekker Huseyin treiteren. Te truttig voor woorden. Maar wat kan je anders verwachten van kindervrienden? Stay tuned.
woensdag 12 december 2007
Nee, nog niks gehoord van "Raj Samuel" , Loek Janssen's Schots/Maleisische gabber. Zeker erg busy. Dus komen we nog maar even terug op de inhoud van het mailtje dat we hem eergisteren hebben gestuurd. Daarin noemden wij ondermeer Arthur Martinez, de prez commissaris van ABN/AMRO. Arthur zou in het recente verleden ondermeer hebben toegezien op het verdelen van de rente die jaarlijks afstoof van rekeningnummer 008-784-6658717 bij het filiaal van toen nog De Bank in Hong Kong. Een rekening die op naam stond van de enigmatische Francisco Delos Santos. En waarop ooit het luttele bedrag van 900 meloen dollar stilletjes was weggezet door Severino Santa Romana en zijn CIA kornuiten. Of door hun discipelen.
De tekst van het bericht waar wij uit putten luidde:
"Mr. Martinez transfers the interest of the money to several banks in Asia, like Hong Kong, the account of the Federal Reserve Bank in Chicago w/company named Roebuck & Company in 2000 up to 2004. Mr. Martinez transfers in the name of Francisco E. Delos Santos w/full salary".
Voor de goede orde: Roebuck maakt deel uit van de Amerikaanse winkelketen Sears, Roebuck & Co., waar Martinez jaren hoofd hotemetoot is geweest. Hoe je dit bericht ook moet interpreteren, interessant blijft het. Stay tuned.
woensdag 12 december 2007
In tegenstelling tot zijn neef Berend, die ooit koers zette naar Zuid-Laren en sindsdien een vast onderdeel vormt van het programma Vermist, kwam Ben Bot tot tweemaal toe terug. Op uitlatingen die hij had gedaan over onze oorlogsactiviteiten in Irak. In 2005 vroeg Bennie zich tijdens een gezellig samenzijn in het Kamergebouw af of het wel verstandig was geweest om in Sadammeke's zandbak als een blije poedel Bush zijn hol uit te likken. JPK (Jan Peter Klootviool) ernstig over de rooie. Ben mocht meteen plaatsnemen op het door JPK speciaal voor foute uitspraken aangeschafte matje. Het werd een korte seance. De zwarte sokkenkoning zette Ben als een voorbeeldige Figaro een vlindermes op de keel. "Inslikken die uitspraak of ik schil je Adamsappel", siste JPK als een paradijselijke slang. En Botje ging overstag. Eenmaal weer in de frisse lucht hakkelde hij tegenover iedereen die het maar horen wilde, dat hij last had gehad van een slippende tong. Maar niets over het mes. Dat werd ons vorige week pas toegeworpen via de kolommen van een middagvod. Gefundenes Fressen voor de hijgende mainstreamers. Wat vond JPK wel van Bennie's uitspraken? De keerlen God van het Binnenhof had net Robert Mugabe uitgekeft, dus de adrenaline stroomde nog uit zijn zondagse pak. Wat nou mes? Niks geen mes. Niks sissen. Hij had Ben er destijds op gewezen dat ie binnen de lijnen van het kabinetsveld moest blijven en dat ie die uitspraak over het Irakbeleid beter terug kon nemen. Dat was alles. En JPK vond het lullig dat Ben nu op dat gesprek terugkwam met details die als een cotelet op Herman de Blijker sloegen. Als Bot ballen had gehad dan had ie in 2005 op moeten stappen.
Maar Ben had geen ballen en aan die situatie is kennelijk nog niks veranderd. Anders had ie gisteren niet opnieuw naar Canossa gegaan om onze charismatische klerenhanger zijn excuses aan te bieden. Maar waarvoor? Is vrije meningsuiting bij die christelijke zooi waar we momenteel door overheerst worden soms niet het hoogste goed? En wat zegt die Bot nou helemaal? Dit hele geouwehoer gaat om zijn uitspraak uit 2005. Of het wel verstandig was geweest om mee te doen aan de inval in Irak. Verstandig? Verstandig? We hadden geen poot om op te staan. Sadammeke had geen massavernietigingswapens. Allemaal gelul en we wisten het. Ja maar, Sadammeke had zijn reet afgeveegd aan VN-resoluties. Oi. Er is een land in diezelfde regio dat op dat gebied een heel wat kwaaiere reputatie heeft. Maar wie daarvan iets zegt wordt als een anti-semiet tegen de klaagmuur gezet, dus houdt iedereen zijn waffel. De inval in Irak was Gleiwitz all over again. De moffen wilden Lebensraum, wij een paar gallons olie. Dat had Ben moeten zeggen. Maar hij zei het niet. Ook niet tegen het middagvod. Fuck.
dinsdag 11 december 2007
De gekte die je zo af en toe om je heen tegenkomt lijkt geen grenzen te bevatten. Vandaag kwam het "Integraal Medisch Centrum Maria Magdalena" in Roosendaal grootschalig in het nieuws. De Inspectie voor de Gezondheidszorg heeft aangifte bij het Openbaar Ministerie gedaan wegens het uitoefenen van kwakzalverij van een "arts" en een "orthomoleculair therapeute" die werkzaam zijn bij Maria Magdalena. Lees dit rapport en huiver.
dinsdag 11 december 2007
De afgelopen jaren is de zich in Glasgow roerende Maleisische financier Jesudason Selvaraj aka Raj Samuel heel wat keertjes de Noordzee overgestoken om samen met Loek Janssens te proberen met uiterst sappige collaterals een miljardenslag te slaan. Als de vermelde zekerheden snor zitten willen banken nog wel eens over de brug komen. Maar als het gaat om Marcos- en/of Nazimeloenen wordt het wat moeilijk. Ze kunnen best op de door de firma Janssens, Dolk & Samuel Ltd. aangewezen plek liggen. Maar kom er maar eens aan als Grossbanken en speurneuzenclubs al tientallen jaren stiekem gebruikmaken van die waanzinnige deposito's om allerlei vuiligheden uit te halen. Die houden niet van potten- en pannenkijkers. En als onverlaten toch proberen een irregulier hapje mee te bikken, dan deinzen voornoemde banken en speurneuzen er soms niet voor terug om voornoemde kijkers een enkeltje hemel cq. hel te bezorgen. Adembenemend voorbeeld daarvan vond plaats in de nacht van 3 op 4 mei 2004 toen op het luxe Filippijnse eiland Boracay de Marcosfluisteraars Faustenhauser, Schoeni en Cowperthwaite werden gekeeld (1). Nou zijn wij niet afkerig van wat psychotische spetters tegen het douchegordijn, dus na vergeefse pogingen om telefonisch in contact te komen met de in Philadelphia-sferen verblijvende Loek, richtten wij ons per e-mail tot Raj. Die luidde aldus:
Dear mr. Samuel,
I'm unrolling a story on the website of Stelling.nl involving among others Francisco delos Santos, Strength Saunders and you (see the series "Shady"). That leads me to the following questions, of which I hope you can answer them:
a. Is mr. Delos Santos (mr. D.) still alive?
b. What was mr. D.'s connection with Severino Santo Romana?
c. What was mr. D.'s connection with former president Marcos?
d. Is it true that you have been a witness in the trial versus GeertJan Dolk?
e. Do you have any knowledge of the active role mr. Arthur Martinez (CEO ABN/AMRO) played in deviding the interest of the 900 million USD account mr. D. kept in Hong Kong?
Zal niet meevallen voor vriend Raj. Vooral ook omdat ie niet weet wat voor shit we nog meer hebben over hem en zijn gappie Saunders van de BNP Parisbas. Wordt nog heel leuk. Stay tuned.
1. zie Octopussy aflevering 340
zondag 9 december 2007
Voor mekaar. In aflevering 43 van deze serie maakten wij al melding van de bankrekening die de Filippijnse schuifelaar Francisco E. Delos Santos aka mr. D. koesterde bij de Citibank in New York. En laten we nu over officiele documenten van 4 januari 2005 beschikken. Jawohl. En daaruit blijkt dat het niet om een lullig spaarvarkentje ging, maar om 9 miljard dollar. Ondertekend door notaris Vicente G. Villamil uit Manilla en voor verificatie beduimeld door mr. D. zelf. Verder autoriseerde Francisco zijn Maleisische gabber Jesudason Selvaraj aka Raj Samuels als zijn officiele zaakwaarnemer. Het waarom is niet duidelijk, maar aan de hand van de foto van Delos Santos kunnen we wel opmaken dat zijn ultieme houdbaarheidsdatum al aardig in zicht kwam.
Tot zover misschien een ver van de nachtkoetsshow, maar wat doet de zich in Glasgow ophoudende vriend Selvaraj op 21 januari 2005? Hij schrijft op een A-4tje van zijn financieringsonderneming Morgan Stearns to whom it may concern, dat ook het baasje van Yako Ltd, de toen nog alive and kicking zijnde Aloysius Pieter Gustaaf Maria Janssens, zijn krabbel mag zetten namens mr. D. Dat wil zeggen, waar het ging om de aankoop van Mercedessen en een paar zeeschuiten.
Ja. We horen u al denken, hallooooo 9 miljard???!!! Maar we hebben goeie reden om aan te nemen dat die Filippijnse poen echt bij de Citibank ondergebracht was. Alleen er zat een luchtje aan. Nou ja, luchtje. Zeg maar lucht. En dat het om een formidabele zaak ging is wel zeker. Gaan we de komende tijd even flink in neuzen. Stay tuned.
vrijdag 7 december 2007
Het vraagstuk over het minimumloon voor postbestellers laat zien, dat men door de liberalisering van de markt, het minimumloon wil omzeilen. Uberhaupt het bezorgen van post is voor het kabinet "geen volwaardige baan", maar "een welkome bijverdienste door studenten, gepensioneerden en huisvrouwen." Is dat geen misantropie? Maar wie zal na de liberalisering, de postverzorging op het platteland, de dorpen en gehuchten blijven verzorgen? Het kabinet blijft het antwoord schuldig. Of blijft dat de opgave van de TNT, die de rekening daarvoor naar de klant doorschuift, want je kunt mensen immers moeilijk een hongerloon geven; of is dat wel de bedoeling, terug naar de vrije markt van de 18e en 19e eeuw?
Staat er uberhaupt nog iemand stil bij het feit, dat als je duizenden postbezorgers dwingt voor minder geld te gaan werken, dat dit gevolgen heeft voor de economie? Om nog maar te zwijgen over de sociale gevolgen ervan in het prive leven. Of het feit dat TNT nu al een twee-drie sporen beleid heeft om zo weinig mogelijk voor de postbezorging te betalen. Maar ja, als het kabinet het geen volwaardige baan vindt, waar blijf je dan als postbezorger? Een kabinet dat zichzelf loonsverhoging geeft, en iedereen oproept om te bezuinigen en bezuinigt op de zwakken en de zieken, verdient het om als misantropische graaiers te boek te staan.
vrijdag 7 december 2007
In 1999 riep de Tweede Kamer SIRE unaniem op haar vuurwerkcampagne terug te trekken als te kwetsend voor gehandicapten. Anno 2007 blijkt de Stichting Consument en Veiligheid (C&V) niets opgestoken te hebben van de toenmalige commotie en lanceert op 6 december een campagne die, indien de gediscrimineerde groep zou bestaan uit bijvoorbeeld orthodox-joodse kolonisten of, dichter bij huis, oer Hollandse Urker vissers of Drentse boeren, dit land van normen en waarden heel veel te klein zou doen zijn. Met een forse projectfinanciering door VROM zijn een website en een campagne gelanceerd naar aanleiding waarvan Adfoblog (weblog Adformatie) meldt dat "volgens medeverantwoordelijke Poppe van Pelt van Selmore er vanochtend nog geen geblindeerde busjes voor de deur (van Geert Wilders natuurlijk) stonden, maar het is pas middag." Nu al staan er reacties op Adfoblog die er niet om liegen: "Peter: Altijd leuk, complete bevolkingsgroepen voor schut zetten. Vooral rond kerst moet je die moslims extra duidelijk maken dat ze maar dom en Nederland onwaardig zijn" en "Gijs: Stomme manier van stigmatiseren (...)". Mariska heeft de eer van de eerst binnengekomen reactie op het forum van C&V zelf: "Ik wil mijn ongenoegen uiten naar aanleiding van het vuurwerk filmpje vanuit Limburg. In mijn ogen is dit afroepen van onenigheid."
De vier over de Liberation Army Against Freedom (LAAF) verspreide filmpjes gaan volgens het heel wat luchtiger C&V slechts over "een explosieve groepering (met een knipoog), die vuurwerk test in de woestijn." Kijk zelf op www.laaf.info wie er gelijk heeft.
Of Selmore's Poppe van Pelt en diens kompanen zijn kwaadwillend bezig, of zij zijn zelf uitgerust met het microcefale brein van een Laaf en weten Leut Leut in lallen nog te overtreffen. Hoe men ook denkt over de mede door Nederland in Uruzgan gevoerde oorlog, de zojuist geciteerde "knipoog" is tenminste hoogst ongepast naar de Nederlandse militairen die in Uruzgan actief zijn. Deze zwaar discriminerende campagne staat haaks op acties, of men daar nou voor of tegen is, waarbij mensen hun leven op het spel zetten voor iets waarvan zij menen dat het een goede zaak is en waarbij zelfs doden en gewonden vallen. Die Nederlanders hebben daar ook allerminst te maken met een stelletje door Poppe van Pelt c.s. en C&V als stomme zandjurken neergezette strijders, terwijl er vooralsnog verdomd weinig reden is om hen belachelijk te maken: eerst maar eens van ze zien te winnen, iets wat steeds onzekerder lijkt te worden. Wanneer desondanks dan toch vanuit Nederland gepoogd wordt om niet minder dan een vuurwerkjihad aan te slingeren is dat pas echt stompzinnig. Tenslotte is er nog een ander soort veiligheid waarvan C&V kennelijk vindt dat men er daar niets mee te schaften heeft. Het valt dan ook te hopen dat Nationaal Coordinator Terrorismebestrijding Joustra heel binnenkort aan Cees Meijer en overige binnen C&V betrokkenen zeer grondig gaat uitleggen dat terrorisme geen onderwerp is om op deze wijze te ridiculiseren, dat zoiets niet afgedaan dient te worden met "een knipoog" naar de slachtoffers, dat een dergelijke handelwijze evenmin erg meelevend naar hun nabestaanden is en tenslotte, last but not least, dat het volkomen nergens op slaand op www.laaf.info op dusdanig discriminerende wijze neerzetten van een toch al overmatig getergde bevolkingsgroep annex aanzienlijk deel van de wereldbevolking dusdanig ernstige gevolgen kan hebben dat slechts gehoopt kan worden dat die reactie tot C&V en haar lallend Selmore beperkt zal blijven.
donderdag 6 december 2007
Het is waar. We hebben na de luidruchtige gebeurtenissen rond de voitures van pandjesbaas Jos van der Meer, het te vroege heengaan van paarden- en (politie)hondenliefhebber Koos Drevijn en het uitdiepen van de avontuurlijke familie Ruijgrok de gemeente Delft en omstreken even gelaten voor wat het was. Niet omdat er verder niks gebeurde. Echt wel. Zo werd de bewaker van een vreetschuurtje met zijn Schepper verenigd en ook met voormalig glazenwasser Fried Friebel ging het niet goed. Maar we zijn geen misdaadsite pur sang en bovendien heeft de mainstream pers voor dit soort boempatszaken wel veel aandacht. En die is beter geoutilleerd dan wij. Edoch, om in stijl te blijven, het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Dus nog even iets over die Fried Friebel.
Fried en zijn vriendin, maitre Yvonne Polko, hadden een woonboot. Nee, die lag niet aan de Amstel maar aan de Haagse Bontekoekade. Daar werd het stel op de avond van de vierde oktober ongenodigd bezocht door een tot nu toe onbekend heerschap. Na de nodige stemverheffingen maakte voornoemd heerschap een einde aan het leven van Fried en bezorgde Yvonne een ziekenhuisopname. Meteen een hele stoet speculaasjes in de pers over de achtergronden van de moord op de vroeger tot het Delluftse milieu behorende Fried. Zijn demise zou te maken hebben met de moord op een Rijswijkse tuinder die capo Marco Eijk (rip) beginjaren negentig het leven zuur zou hebben gemaakt. En zijn recentelijk uit een kruipruimte gekomen ex-zwager en ex-gabber Karel Pronk zou zowel bij Drevijn als Fried verhaal zijn komen halen.
Maar Karel ontkent bij hoog en laag en zei tegen een nijvere rakker van het AD ondermeer:
"Ze redeneren: Karel is vrij, er vallen weer doden. Maar Koos Drevijn was een heel goede vriend die ik al 43 jaar kende. En mijn ex-zwager heeft zoveel anderen benadeeld, dat het volkomen onterecht is dat alleen de naam Pronk zo vaak in de media valt in verband met de moord".
Wat bedoelde Karel met "zoveel anderen benadeeld"? Was Fried een ripper? Of was ie een snitch? Iets heel aardigs in verband met dat laatste. Vonden we gewoon op het net. In reactie op een artikeltje over de moord op Fried schreef ene Jolanda uit Leiden het volgende:
"Ik heb met deze man (FF) in een strafzaak gezeten aangaande overvallen en kan u vertellen dat hij is doodgeschoten omdat hij voor de politie werkte als crimineel burgerinfiltrant en ongestraft overvallen kon plegen. Ik ben zelf bedreigd door agenten van politie Haaglanden als ik tegen hem en hen zou getuigen. Dus laat de politie nou geen dommetje spelen.
Kijk, dat is een ander sausje dan Calvé. Had Jolanda het over het pre-Van Traa tijdperk? Toen infiltranten in verband met hun informatiepositie bijvoorbeeld ook rustig tonnen ondeugende handelswaar naar binnen konden sleutelen. Met de volle medewerking van gespecialiseerde bromsnorren. Of was het uit een latere periode? Zouden we toch graag willen weten met zijn allen. Jolanda? Mainstream? Anyone? Stay tuned.
woensdag 5 december 2007
Wonderen bestaan. En dan hebben we het niet over de schimmel Amerigo die de Prix d'Amerique heeft gewonnen met Sinterklaas op de sulky, maar over de verassende wending in de wedstrijd juridisch touwtrekken tussen de gebroeders Skene en hun voormalig directeur Europese Marketing, Fred Saueressig. Een wedstrijd die al in 1992 van start ging.
In september had Fred de koningen van de audio-sex voor de kadi getrokken wegens een gevalletje meineed. Maar omdat het gedreutel al zo lang had geduurd besloot de betrokken kadi de zaak niet ontvankelijk te verklaren. Het OM besloot daarna dat een hogerberoepje zinloos was. Fred gaf de pijp aan ene Maarten. De Skeenies staken de vlag uit. Die klootzak waren ze kwijt.
Maar wat geschiedde? Een vriend van Fred kreeg niet zo lang geleden een hijgend telefoontje. Van de Skeenies. Of hij een boodschap aan Fred wilde overbrengen. Hun claim in Zwitserland had critical mass bereikt en ze hadden de handtekening van Fred nodig om de daaraan verbonden poen binnen te trekken. Boden ze 650.000 euro voor. Fred vermoedde een geintje en hield zich stil. Wat bleek? De Zwitserse staat had ten lange leste de meloenenzaak verloren waarvoor Fred aansprakelijk werd gesteld door de handtekening die hij namens de onderneming Teleholding van de Skenes had gezet op Koninginnedag 1992 (1). Samen met onderzoeksrechter Mark Ziegler, verzamelde 06-lijnen advocaat Felix Kubli en president van Teleholding Zwitserland Beat Johler. Zowel Mark als Felix zijn onderweg in een kruipruimte beland.
Respectievelijk wegens ambts- cq. machtsmisbuik en wegens fraude cq. meineed. En Beat is inmiddels met de Philiadelphia-express naar hoger sferen verhuisd. Ergo, dit supertrio is onbruikbaar geworden voor de verdere financiele afwikkeling van de zaak. Blijft over: Fred.
Omdat de Zwitserse staat in 1992 onrechtmatig heeft gehandeld mag ze de 80 meloenen die ze in 1992 in de vriezer heeft gedeponeerd terugstorten op de rekeningen van de rechtmatige eigenaren. Nou ja, 80 meloenen. Die zijn in de loop van de tijd uitgegroeid tot pakembeet 180 meloenen. Waarvan een grove 100 meloenen naar Nederland terugmoeten. Plotseling ziet de nabije toekomst van de Skenes er weer heel wat fruitiger uit. Ware het niet, dat de medewerking van Fred nodig is om tot een soepele gang van zaken te komen. Maar in tegenstelling tot Amerigo staat die niet te trappelen. Kan dus opnieuw nog heel leuk worden. Stay tuned.
1. Zie aflevering 8 van deze serie dd. 22 juni 2005 op de followup-site.
woensdag 5 december 2007
Ja jammer. Zegt de voormalige Italiaanse president Francesco Cossiga dat de voorstelling van het Flying Circus op Manhattan niet onder de regie van Captain bin Caveman heeft plaatsgevonden, maar dat het om een inside job ging. En dat alle westerse speurneuzenclubs daarvan op de hoogte waren. Echo in onze mainstream pers? Niente. Kan je zeggen laat die ouwe baas lekker lullen, maar stel je het onvoorstelbare voor dat Wim Cock tot zo’n uitspraak zou komen. We bedoelen maar. Bovendien weet Cossiga echt wel waarover hij praat. Zo bracht hij in 1990 naar buiten dat ie indertijd aan de wieg van Gladio had staan te schommelen. Een geheime organisatie vol rubberzolen, mafialeden en rechtse rakkers, die er bijvoorbeeld niet voor terugdeinsde om met bommen en granaten de lamp bij onschuldige burgers uit te blazen en dwarsliggende politici een enkeltje stazione termini te bezorgen. Onder toeziend oog en met medewerking van de CIA. Dankzij de invloed van de Gladiolen binnen de mainstream pers werd de schuld voor al dat ongerief neergelegd bij "linkse subversieve" groeperingen. Want het ging toen om de bestrijding van het internationale communisme, de volgelingen van Lenin en Marx. En daarbij was alles geoorloofd. Inclusief misdadige false flag-operaties.
En dat is precies waar dear old Francesco een paar dagen geleden op doelde: 9/11 was een reusachtige false flag-operatie. Om ook in de ogen van Jan met de garibaldi een goeie reden te hebben om de nieuwe internationale vijand naar de strot te vliegen. De volgelingen van Mohammed. Vooral omdat ze met de sleutel van het olie- en gashok begonnen te pielen. En dat hok is van ons, nietwaar. Francesco, mille grazie.
dinsdag 4 december 2007
Zo. Dat moet toch even een setbekkie zijn voor al die luitjes die ons al jaren proberen wijs te maken dat die baarden in Iran bezig zijn een atoombommetje te bouwen. Nou blijkt godnondeju dat ze bij de letter "a" zijn blijven steken en in 2003 hebben besloten om "toombommetje" nog maar even te laten zitten. En die info is niet afkomstig van een of andere Britse dwarsligger net voordat ie zich tegen een boom vlijde, zijn pols bekraste en een handje pijnstillers doorslikte. Nee, nee. Dit noodbericht kwam rechtstreeks van de Amerikaanse familie Speurneus. Dezelfde familie die ooit ook al eens voorzichtig rapporteerde dat Saddammeke geen WMD's had, maar door de firma Bush & Cheney vrolijk Yankee Doodle fluitend werd gepasseerd. Op naar de olie. Wie er het eerste is.
Tja, hoe breien we dit nou weer recht? Gewoon roepen dat die familie Speurneus een stelletje klootzakken zijn. Dat ze uit hun nekjungle lullen, dat ze er de meatballen van snappen en dat ze moeten luisteren naar de echte experts. Zoals bijvoorbeeld Jill Dekkers. De biochemische voorganger van de NAVO, die UFO's aanziet voor lijkwagens. Ondanks dat ze dagelijks deo nodig heeft voor alle plekken op haar lijf die nooit het zonlicht zien, gaat ze vrolijk door om voornoemde familie te kakkerd te zetten. Zo zegt ze bijvoorbeeld in het decembernummer van het enge Britse sufferdje New English Review, dat de Speurneusjes geen fatsoenlijke bronnen in Groot-Bardistan hebben. En als ze die al aanboren dan verstaan ze het apentaaltje van de potentiele pentito's niet. Neem nou Syrie. Volgens Jill staat dat land vol met uiterst moderne bio-chemische rotzooi, die Assadje in een of twee mummen bij ons thuis kan bezorgen. Bijvoorbeeld via de kraan of de douchekop. Maar in plaats van aan de bel van het Witte Huis en het Pentagon te gaan hangen steekt de familie Speurneus haar middelvinger in de lucht en zegt dat er niks aan de hand is. Schandalig. Nee, dan in Israel. Daar zien ze het veel beter. Vanaf de Golan hoogte. Maar geen prairiehond lijkt meer te luisteren na al dat gedoe in Irak en Afghanistan. En als je over deze Syrische materie al een boekje wilt opendoen bij de zo welig door de Russische mafia gestiekte Intelligence Summit, blijven de familieoudsten plotseling zonder opgaaf van redenen weg. Kut. Nee, als het aan Jill lag zouden we morgen optrekken naar Damascus. Wie er het eerste is. Vooral nu Teheran in de wachtkamer dreigt te verdwijnen. Stay tuned.
maandag 3 december 2007
Schattig. De AD heeft een rubriek voor stellen die allebei betaalde beebeehaha's hebben. Kan je mailen wie je bent en wat je zowel professioneel als amateuristisch zoal doet in je leven. En als je dan door de ballotage bent gekomen, kom je in de krant. Met een foto. Afgelopen zaterdag viel die eer te beurt aan bromsnor/scenarist/spannende romannetjesschrijver Simon de Waal en zijn remedial teacher en echtgenote Mieke, aka Mickey. Hartstikke leuk. Zo bleek Simon zijn Mieke te hebben leren kennen door haar te beloeren met een verrekijker. Mogelijk een lichte vorm van beroepsdeformatie, want Simon was in die tijd nog een full time bromsnor op de Amsterdamnse Lijnbaansgracht. Nog leuker. Simon bleek niet alleen een formidabele bromsnor cq. auteur te zijn, maar ook nog een uiterst capabele ontwerper van tafels. Nee, niet zomaar zo'n Leen Bakkerfrutsel, maar DESIGN. En wat denk je? Wist Mieke voor de productie van Simon's tafel de goeroe van de witselkwast te strikken. Jan des Copies himself. Jawel. Gek toch, maar wij denken zomaar dat die productie aan de zeer bescheiden kant is geweest. Het ging namelijk niet om een tafeltje dat je ook kon meenemen voor een nummertje bermtoerisme, maar om een zwaar metalen gevaarte van rond de drie ton. Misschien heel bruikbaar bij een aanval van Bin's baarden in Afghanistan, maar niet in een willekeurig optrekje van de Cornelis Schuyt-sekte.
Waarom Jan desondanks Simon (en Mickey) hun entree liet maken in zijn witte wereld? Nee, niet omdat ze ook van wit hielden (1). Volgens non gouvernementele "pentito's" (NGP’s) die ruime kennis dragen over de woelige jaren in kwestie had de gastvrijheid van Des Copie meer een pragmatische reden. In die tijd was Jan's bloedgappie Gerard Fagel namelijk ernstig het hoekje om geholpen. En op een manier die deed vermoeden dat het om een afrekening ging. Een afrekening? Hoezo? Nou, Gerard zat, alweer volgens voornoemde pentito's, af en toe in de financiering van ondeugende handelswaar. En in dat wereldje wilde ook toen al de wind nogal eens ruw door de bomen waaien. Gezien zijn jarenlange warme relatie met Gerard joeg diens ruwe overlijden de doodschrik in de (tafel) poten van de Witte Reus uit Naarden. Het kwam dus errug goed uit dat Simon kort daarna bij hem werd geintroduceerd door een wederzijdse kennis (2). Het was misschien geen Bovag-garantie tegen een onvoorziene reprise van de kant van Magere Hein, maar het kon geen kwaad om een volbloed bromsnor in je directe kennissenkring te hebben (3). Veel later bleek pas dat twee op hol geslagen autokrakers verantwoordelijk waren voor de vroege teloorgang van Fagel. Geen ingehuurde maaipieten uit meditterane oorden. Iedereen blij. Of de tafels bij de Hoogovens zijn beland konden wij helaas om bekende redenen niet bevestigd krijgen. Stay tuned.
1. Vgl. de Valentino-achtige witte ochtendjassen, waarmee Simon en Mickey door het Haagse Parkhotel dalverden op weg naar hun bubbeldejeuners in aflevering 348-b van deze serie, dd. 21 november 2007.
2. Simon hierover in de e-mail rubriek van het AD: "Toen ik voor de aardigheid een tafel had ontworpen, ging Mieke op een feest naast Jan des Bouvrie zitten en zei: 'Mijn man tekent ook'". Zo zou de witte connectie volgens hem tot stand zijn gekomen. Maar ja, Simon kent ook geen Joego's.
3. Vgl. de congruente aanwezigheid van Simon in de slagschaduw van Michel van Rijn, toen deze expert in schone kunsten werd afgeperst door een stel Joegoten uit de stal van de heer Mrzic aka Paja.
maandag 3 december 2007
Curieus. Die carriere van Jan Willem Godin. Eerder al visten wij op dat ie vlak voor zijn persoonlijke faillissement het vege lijf probeerde te redden door zich in te likken bij het Yako-imperium van Olga-liefhebber Loek Janssens. Dat ie daarna een kortstondige belangstelling aan de dag legde voor de staaltjes huisvlijt van ex-BVD-er Paul Herrie. En dat ie in de herfst van 1991 luxe Volvo's op de door oligarchen en de mafia beheerste Russische markt probeerde te krikken. Over dat laatste willen we het nog even hebben. Want in diezelfde periode was iemand anders in het Rusland van Borrel Jeltsin bezig met het verwerven van een monopoliepositie bij de import van Mercedessen, Volvo's en Fiats.
Een initiatief dat gepaard ging met een aanzienlijk aantal dooien en gewonden. En dan spreken we niet over verkeersslachtoffers. Die nijvere ondernemer was Boris Berezovsky, die nou juist met die handel in toen nog exclusieve westerse paradepaardjes op wielen zijn eerste meloenen bij elkaar graaide. Nou kunnen er drie dingen gebeurd zijn: Godin's aanbod werd met een emmertje water doorgespoeld op een Russisch tualet, Godin werd opgenomen in het netwerk van Boris of Godin werd vriendelijk verzocht als de sodemieterij op te zouten. Wij gokken op het laatste, maar zeker weten doe je het nooit. Jan Willem deelde in ieder geval niet het polonische lot van de voor 2000 Pond op de loonlijst van MI 6 staande Alexander Litvinenko. Mazzel gehad? Laten we daar maar op klinken. Nastrovje. Stay tuned.
zaterdag 1 december 2007
20 november 2007. Venezolaanse speurnarices krijgen een memo in handen van Michael Middleton Steere. Een rubberzool van de CIA met als standplaats de Amerikaanse ambassade in Caracas. In de memo die gericht is aan zijn hoogste baas, Michael Hayden, meldt vriend Middleton Steere dat het crescendo gaat met de "Operation Pliers". Goed, het aantal mafkezen dat bij het referendum van 2 december voor de grondwetswijzigingen van Hugo Chavez zal stemmen overstijgt dat van de intelligente tegenstemmers met zo'n 10 tot 13 procent. En o.k. zo'n zestig procent van de kiesgerechtigden zal zich van stemmen onthouden, omdat ze op een zondag wel iets anders te doen hebben. Maar dat wil niet zeggen dat de 8 meloen dollar die de laatste weken via de firma Development Alternatives in de operatie is gestoken weggegooide dinero is geweest. Nee, nee. De Venezolaanse politieke partijen en de NGO's waar de poen is heengesluisd zijn buitengewoon ijverig bezig geweest om het motertje van de anti-Chavez beweging weer aan de praat te krijgen. Zo verschenen er bijvoorbeeld regelmatig uitslagen van polls in de aangestuurde media die netjes aangaven dat de tegenstemmers in de meerderheid waren. En er zijn malloten genoeg die zulke polls geloven en bereid zijn massaal de beuk erin te gooien als de uitslag op 2 december tegenvalt. Op gang gebracht door plukjes gesubsidieerde krachten die "fraude, fraude" brullen, een paar autootjes in brand steken, een paar politieagenten voor hun ballen schoppen, een stel winkelruiten laten sneuvelen etcetera etcetera. Net als bij Ajax maar dan nog effe heftiger. Die rellen laat je natuurlijk uitgebreid zien en je zorgt dat neefjes en nichtjes van Peter d'Hamecourt de sensationele gebeurtenissen in Venezuela in een leuk verfje zetten. Opdat de rest van de wereld weet wat voor schandelijks er allemaal is gebeurd rond het referendum.
Vervolgens laat je dan een paar peletonnetjes ontevreden korporaals een openbaar toilet of een partijkantoortje van Chavez bezetten. Een paar uitgerangeerde kloothommels van de mislukte coup in 2002 laat je "het volk" oproepen om de president af te zetten. Een familielid van Sinterklaas draagt een mis op voor de door Chavez' ordetroepen gekeelde of in een ziekenzaaltje terechtgekomen demonstranten. Je laat... Waar hebben we het eigenlijk over? Het gaat gewoon om de zoveelste ordinaire replica van de strategie van de spanning. Ouwe pepernoten in nieuwe zakken. Erin gestopt door Middleton Steere en zijn kornuiten. En mochten ze bij voldoende Venezolanen in de smaak vallen dan gaat Operation Tenaza van start (1). Dus niks geen Rozen of Oranje revolutie. Gewoon Varkensbaai. Hopen ze in Langley. Chavez democratisch gekozen? Jammer dan. Hij moet gewoon zijn bek houden (2). Voor goed. Stay tuned.
1. Zie ons bericht van gisteren.
2. Zie op deze site het artikeltje "Bek houden" dd. 12 november.
vrijdag 30 november 2007
Gewoon even een vraagje. Weten luitjes als Jan Peter, Eimert en Maxime dat onze Amerikaanse bondgenoten de operatie Tenaza in werking hebben gezet? Tenaza? Tenaza? Tisdat? Dat is een plan om op korte termijn militair in te grijpen tijdens of na een door de CIA, een paar gestiekte en dus volgzame politieke partijen en een zootje NGO's aangewakkerde "volksopstand" in Venezuela. De benodigde Amerikaanse legereenheden voor die nieuwe coup worden vooraf gestationeerd op Curacao en in Colombia. Respectievelijk aangeduid met de codenamen Blue en Green.
Een en ander moet zijn beslag krijgen rond 2 december. De datum waarop Hugo Chavez een referendum heeft georganiseerd over constitutionele hervormingen die hem in staat stellen langer aan de macht te blijven. En dat laatste valt uiteraard niet in het putje van het Witte Huis. Mocht Curacao inderdaad een van de twee hubs vormen van een Amerikaanse actie in de traditie van de Bay of Pigs en Grenada, dan hebben de drie Stooges uit Den Haag iets uit te leggen. Tenzij J.P. Klootviool een "for your eyes only"-mailtje van Bush & Cheney Ltd. heeft gekregen. Kijk, dan hoef je niks uit te leggen. Morgen meer. Stay tuned.
vrijdag 30 november 2007
Uit de duistere krochten van de Volksfiets-redactie bereikte ons de volgende missive:
"Na Lex Runderkamp schijnt nu ook de Hoofdredacteur van Het Journaal Zelve zich tot de hoofdredacteur van de Volkskrant (en enkele andere hotemetoten daar) gewend te hebben om blijk te geven van Zijn Gramschap. De heer Laroes eist naar het schijnt rectificatie op de mediapagina van de Volkskrant, anders ziet Hij zich genoodzaakt de Raad voor de Journalistiek in te schakelen. Op de mediapagina hebben wij nog niet kunnen lezen over de knieval van de heer Broertjes. Bij de Volkskrant wordt met angst en beven afgewacht".
Nou schijnt de heer Broertjes inmiddels al wel een eenregelig knievalletje gemaakt te hebben in een of andere correctierubriek, maar inderdaad nog niet op de mediapagina. Of dat voor Laroes cs. nou weer aanleiding is om toch de Raad voor de Journalistiek wakker te schudden is o.i. net zo waarschijnlijk als het inrichten van een bordeel in Hoeroezgan.
Overigens blijft het kortgeding dat Gabriel Meijers zo lawaaierig over deze "affaire" heeft aangekondigd nog steeds uit. Wij wachten met angst en beven af. Stay tuned.
vrijdag 30 november 2007
Lullig, maar waar. Als prez Richard Nixon indertijd Mark Felt had benoemd tot opvolger van de met de FBI vergroeide J. Edgar Hoover had ie mogelijk nooit zijn Watergate gevonden. Felt was op het moment van Hoover's aftocht naar hogere regionen de numero 2 binnen de organisatie en q.q. de meest logische keus. Bovendien ondervond hij veel steun, ook uit politieke kringen rond Nixon. Maar Tricky Dicky wist niet zeker of hij kon rekenen op Trent's loyaliteit en koos voor L. Patrick Gray. Dat had ie beter niet kunnen doen, want Felt kroop in de rol van "Deep Throat" en begon Bob Woodward en Carl Bernstein van de Washington Post te voeden met fleurige inside info over de zich langzaam openende Watergate-affaire. Ondermeer over Gray, die niet zo heul lang daarna zijn conge moest nemen omdat ie een hele stoot A-4tjes over Nixon's vuilnisbelt bleek te hebben verdonkeremaand. Dat is een van de leuke dingen voor de mensen, die naar voren komen in de zojuist vrijgegeven Nixon-documentatie. Een puur gevalletje van kinnesinne dus. Het zijn de kleine dingen die het hem doen. Stay tuned.
donderdag 29 november 2007
De Amerikanskis schijten gallons ruwe olie. Dit zeldzame natuurverschijnsel doet zich niet toevallig voor. Het is namelijk op gang gekomen door de politieke ontwikkelingen in Pakistan. Er zijn zelfs al berichten dat ze de bewaking van het nucleaire suikergoed van Sint Abdul Qadeer Khan van de Pakies hebben overgenomen. Om te voorkomen dat straks de jongens van Bin er wat van meenemen en het jolig gaan uitstrooien boven een stel westerse grote steden of zo. En dan te bedenken dat een stel gretige Nederlandse grissers Abdul driftig hebben geholpen met het in elkaar flansen van het centrifuge-orgel. Nee, da's waar, ze deden het niet in hun uppie. Branchegenoten uit de VS, Canada, Duitsland, Zwitserland, Japan, Engeland en zelfs Rusland hebben dapper meegewerkt aan het ontwikkelen van de Islamitische bom.
Een land vond het allemaal niet zo prettig wat er in zijn achtertuin gebeurde. Dat was Israel. En waartoe dat ongenoegen kon leiden bleek op 7 juni 1981. Toen ging Saddammeke's nucleaire droom aan gort door het platbombarderen van de Osiraq-reactor bij Baghdad. Maar Pakistan was kennelijk een woestijn te ver. En bovendien waren de grootste sponsors van Israel bezig met een ingewikkeld potje poker in Afghanistan om de Ruskies eruit te sodemieteren. Gesteund door Pakistan en de jongens van Bin. Dus gingen de Israeliers over tot andere maatregelen. Achteraf vergeefs. Maar achteraf kijk je een koe in haar darkroom.
Volgens een nieuw boek over deze materie (1) probeerden ze door bomaanslagen westerse participanten aan het Pakistaanse nucleaire project te weerhouden van verdere deelname. Zo bezorgden ze Heinz Mebus, een goeie vriend van Abdul, uit het Duitse Erlangen een bombrief op zijn deurmat. En idem dito met een sterretje bij de Zwitser Eduard German. Het baasje van CORA Engineering, dat er ook zo heerlijk op los prolifereerde. Beide heren verloren noch hun leven noch losse onderdelen. Alleen de hond van Mebus legde het Unox-loodje. Bij een daaropvolgende bomaanslag tegen de voorpui van een bedrijf in het Duitse Markdorf bleef het bij wat glasgerinkel.
Dat alles gebeurde in 1980/1981. Daarna werd het stil. Of onze bloedeigen ingenieur Henk Slebos puur mazzel heeft gehad of dat hij gespaard bleef vanwege een dubbele agenda vermeldt het boek helaas niet. Maar je kan niet alles hebben. Zelfs niet van de Sint. Stay tuned.
1. "Deception" van Adrian Levy en Catherine Scott-Clarke
donderdag 29 november 2007
Nee, ons Russisch is ook niet meer wat het geweest is. Maar we weten zeker dat Loek Janssens binnen het Yako-imperium niet de enige was die belangstelling had voor het land van Poetipoe. Wat vonden wij namelijk in een beduimelde publicatie van het Moskouse handelsblad Kommersant? Dat ook Jan Willem Godin daar ooit zijn giegel aan het venster heeft gedrukt. Op 14 oktober 1991, toen Borrel Jeltsin net de grenzen had opengezet voor alle westerse aasvreters, liet Jan Willem de Ruskies namelijk weten dat hij luxe Volvo's in de aanbieding had. Kon je bestellen bij de firma Temass Nederland in de Amsterdamse Den Brielstraat 27 (postbus, telefoon, fax, alle registers stonden open) of in Moskou via de firma PACMA.
Of ze bij Volvo in Born weet hadden van Jan Willem's avontuurlijke initiatief konden we helaas uit de cyrillische kriebels van Kommersant niet opmaken. Laat staan bij het meuderbedrijf van Veulveu in Zweden, dat al sinds 1972 officieel vertegenwoordigd was in de wijde omgeving van het Kremlin. En of Jan Willem steun ontving van Haagse rubberzolen is ook niet duidelijk. Maar gezien de latere ontwikkelingen is dat niet denkbeeldig. Nog maar even verder grutten. Stay tuned.
woensdag 28 november 2007
Nu er berichten als deze in bijvoorbeeld Le Monde van vandaag, 28 november 2007 beginnen te verschijnen, kan het geen kwaad de archieven er even op na te slaan wie er ook alweer met geweld tegen Noord-Afrikanen in Parijs begonnen en hoe "betrouwbaar" de politie van die stad is: Uitpers no. 57, zesde jaargang, oktober 2004, Grenzeloos no. 79, winter 2002 en bijvoorbeeld Andere Tijden, 23 oktober 2001.
woensdag 28 november 2007
Toegegeven. Er was niet zoveel fuzz toen baardenbasher Wilders een frequente bezoeker van de Israelische ambassade bleek te zijn. Nee, dan de eilie die vorige maand in Frankrijk ontstond toen Le Figaro naar buiten tilde dat Nicolas Sarkozy sinds 1983 als 'sayan' hand en spandiensten verrichtte voor de Mossad. Maar ja, dan hebben we het wel over de Franse president. Terwijl onze Limburgse zuurkoolprak nog ver af is van een ritje met een Bentley en de herhaling van de magische woorden: "Ik word premier. Let op mijn woorden".
De Franse politie had trouwens in maart van dit jaar al een mailtje ontvangen over Sarko's vermeende activiteiten ten behoeve van de Israelische speurneuzen, maar bleef er angstvallig op zitten tot na de presidentverkiezingen van april. Zonder twijfel om allerlei gelazer rond die verkiezingen te voorkomen.
Nagelnieuw waren die beschuldigingen niet. In oktober 2006 noemde een Amerikaanse snuffelsite de rechtse kandidaat voor Chirac's erfenis al een Israeli/Mossad politicus. In het bewuste artikel werd driftig uitgepakt over de vijf ontmoetingen die Sarko in Parijs had gehad met het Amerikaanse Congreslid Curt Weldon. Ontmoetingen die waren gearrangeerd door de Iraans/Israelische agent en internationaal wapenhandelaar Manucher Ghorbanifar. En door een Franse afdeling Stiekem keurig op teep werden vastgelegd.
Mede naar aanleiding van deze teeps is de FBI in de VS een onderzoek begonnen naar de hushush moves van Weldon, die niet alleen fruitige contacten bleek te onderhouden met Sarkozy maar bijvoorbeeld ook met een suspecte Oekrainse zakenpief, de Servische handelaar in ongerief Bogoljub Karic en de American Turkish Council. Over die Council hebben we al het nodige gepubliceerd in verband met de met wapens en drugs volgestouwde corruptie-affaires, die door Sibel Edmonds en Huseyin Baybasin aan de waslijn zijn gehangen.
Waarom we zo nodig ook in deze serie op die vuiligheid terugkomen? Nou, Curt Weldon en Manucher Ghorbanifar zijn al eeuwen gabbers van GeertJan Dolk, de associe van Loek Janssens. Alweer een goeie reden dus voor allerlei geheimedienstneuzen om zich serieus bezig te houden met de zakelijke strapatsen van het inmiddels opgeblazen Yako-concern. En voor de Nederlandse autoriteiten om het Derdengeldenschandaal bij Legalpoint stilletjes de berm in te manouvreren. Stay tuned.
dinsdag 27 november 2007
En wederomeen geval van juridische guerrilla tegen een kritische publicatie. Waren wij met het Kleintje al een paar keer doelwit van boze advocaten en zakenlui, nu is Uitgeverij Papieren Tijger, samen met auteur Alexander Nijeboer, voor de vierde keer de klos.
Op 7 december aanstaande start de vierde rechtszaak om het boek "Een man tegen de Staat" verboden te krijgen. De journalistieke thriller over de zaak van Fred Spijkers is daarmee een van de meest bestreden publicaties uit de geschiedenis van de Nederlandse non-fictie. De bodemprocedure is aangespannen door oud-bevelhebber van de Marechaussee Diederik Fabius, die eerder in kort geding op alle punten verloor.
Fred Spijkers is de klokkenluider van de ongelukken met de AP-23 mortiermijnen uit 1983 en 1984, waarbij in totaal acht militairen het leven lieten. Nijeboer stelt in zijn boek dat Fabius als kolonel van de Koninklijke Marechaussee de uitkomsten van een onderzoek zou hebben gemanipuleerd. Ook zou Fabius bij het onderzoek naar de mijnongelukken bewijsmateriaal voor justitie hebben achtergehouden. In zijn boek stelt Nijeboer dat Fabius hierbij mogelijk valsheid in geschrifte heeft gepleegd om zo Defensie te vrijwaarden van schadeclaims van nabestaanden en om mogelijke strafvervolging van hooggeplaatste militairen en burgerambtenaren af te wenden.
Oud-bevelhebber Fabius bestrijdt deze lezing. Het journalistieke onderzoeksboek over de klokkenluiderzaak van Fred Spijkers zou volgens de voormalig opperbevelhebber van de Koninklijke Marechaussee grievende passages bevatten. De voorzieningenrechter in Amsterdam oordeelde eerder dat de beschuldigingen in het boek met voldoende bewijzen worden onderbouwd. De oud-militair Fabius eist in de bodemprocedure onder meer een verschijningsverbod, rectificatie middels advertenties in landelijke dagbladen en een schadevergoeding van ruim 10 duizend euro. Al deze eisen werden eerder in kort geding afgewezen. Voor "Een man tegen de Staat" sprak Nijeboer onder anderen met een destijds betrokken officier van Justitie (OvJ). "Ik heb in 1989 natuurlijk ook niet geweten dat er zo suggestief, zo misleidend is geverbaliseerd", zegt voormalig-OvJ Dirk Veurink in het boek over het onderzoekswerk van Fabius. "Men heeft dingen buiten het onderzoek gehouden, het is een bewuste doofpot". In de bodemprocedure van 7 december a.s. komt Nijeboer met nieuwe, aanvullende bewijzen met betrekking tot de beschuldigingen aan het adres van Fabius.
Voor Nijeboer is de bodemprocedure aangespannen door Fabius inmiddels de vierde juridische procedure die voortkomt uit publicatie van het boek. Nog voor publicatie maakte oud-minister Job de Ruiter (CDA) bezwaar tegen enkele passages. Dit geschil werd geschikt. Ook startte defensiestaatssecretaris Van der Knaap een bodemprocedure tegen de auteur. Deze zaak werd eveneens geschikt, waarbij Nijeboer bij zijn beschuldiging aan het adres van Van der Knaap blijft dat deze twintig maal de Tweede Kamer heeft voorgelogen over de zaak-Spijkers (Auteur Alexander Nijeboer spreekt op 10 december tijdens een debat over 'Powerplay tussen overheid, bedrijfsleven en onderzoeksjournalistiek', georganiseerd door de Vereniging van Onderzoeksjournalisten).
dinsdag 27 november 2007
Van de wind kan niemand lang in leven blijven. Al staat er een decennium een Beaufortje 7. Hoe is het dus mogelijk dat alle Yako-luitjes jarenlang trouw zijn gebleven aan Loek Janssens? Hun ook tijdens kantooruren zo vrolijk met Russische dames chattende goeroe (1). Neem bijvoorbeeld Musa Yalcin. Ging failliet. Neem Frank Beekes. Raakte 150 roodjes kwijt. En er is nog wel een vuistje meer lieden te noemen die op het oog alleen maar verliezen hebben geleden tijdens het Janssens-regime. Of viel er af en toe op irreguliere wijze toch iets van het blok? Waardoor de hoop weer opflakkerde dat het toch allemaal goed zou komen? Bijvoorbeeld tijdens de Barbecue (2), bij het lichten van derdegelden bij Legalpoint (3), bij het zogenaamde vrijmaken van Nazi- of Marcosmeloenen of bij projecten in de zandbak van Khadaffi? Dat moet haast wel. Waar kwam anders de interesse van speurneuzen als Esteban Tanner (CIA) en Paul Herrie (ex-BVD) vandaan?
Nou, vooruit. We zijn nou toch even lekker bezig. Neust u voor de aardigheid eens in dit document, dat niet zo bar lang geleden door een discipel van Janssens in elkaar is gehangen. Zemen wij onderhand even de ramen.
Gelezen? Zijn wij nou zo dom, of bent u zo slim? Maakt toch niet de indruk van een broddel om in Tripoli een teen tussen de deur te krijgen. Dit is serieus. Bij het militaire af. En niet om het een of ander, maar als je aangeeft dat luitjes van de Britse SAS beschikbaar zijn om kamelendrijvers om te katten tot modern geoutilleerde grensbewakers, dan chat je niet alleen met Olga en Irina. Dan moet je toch inderdaad contacten onderhouden met een hele armée des ombres. Met oom Sybrand in de voorhoede. Maar ja, jammer nou. Loek is niet meer onder ons en Yako is ook ter ziele. Gelukkig hebben we de verhalen nog. Stay tuned.
1. Zie aflevering 51
2. Zie vooral het hoofdstuk "Van Bever tot Barbecue" in het artikel "Retourtje Cantrade" op de site van de Morgenster. Ook toen al was er sprake van Amerikaanse belangen in geparkeerd Duits kapitaal.
3. Zie de serie "Beffen in de mist" op deze site.
zaterdag 24 november 2007
In april van dit jaar kreeg Bram Moskowicz een zeperd van de Raad van Discipline van de Orde van Advocaten in de vorm van een waarschuwing. Volgens het befcollege had Bram laakbaar gehandeld in de zaak versus zijn client Neset T., die voor de kadi stond wegens het slachten van zijn vrouw in de badkamer. Hij had Neset namelijk nooit een gespecificeerde rekening toegezonden. Ondanks herhaalde verzoeken. En ook de rest van de financiele afhandeling was niet helemaal nauwgezet cq. zorgvuldig geweest. Mag je wel zeggen. Na reconstructie werd vastgesteld dat Bram zo'n 16.000 gulden van Neset had gebeurd. Maar volgens zijn naar een kruipruimte verwezen klant was dat zeker 30 roodjes geweest en daar had zijn topbef in zijn ogen ook nog verrekte weinig voor gedaan. Om nog maar te zwijgen over de kwart meloen piek die zwart aan Bram zou zijn betaald om zich ook in te zetten voor een stel mafiamaatjes van Neset, die in de sores waren gekomen door handel in avontuurlijke commodities. Die poen was volgens Neset betaald door vrienden van hem en die waren best bereid om daarover getuigenis af te leggen. Daar zag de Raad niks in en zoals gezegd kwam Bram weg met een waarschuwing. Neset helemaal uit zijn pannetje. En hij zocht het hogerop. Maandag mag Bram dan ook verschijnen voor het Hof van Discipline in Den Bosch. Het is maar dat u het weet.
zaterdag 24 november 2007
Stel je bent de trotse eigenaar van Zuka.nl. Een site waar luitjes terecht kunnen die nog steeds een plek onder de zon associeren met een eigen huis (1). Maar die site scoort net zo vaak als het Nederlands elftal. Heb je een probleem. Wat doe je? Je biedt via een vettig mailtje 20 meloen euro voor Funda, een van de grootste stenensites van Nederland, en je zoekt de publiciteit. Serieus? Niet serieus? Dat dondert niet. Maar het aantal bezoekers aan je site groeit wel meteen aanzienlijk. En wie weet in het verlengde daarvan ook de verkoop van de stapel stenen die bij je in de ramsh staat. Het mag misschien niet, maar het werkt wel.
Wat linke verkooptechnieken betreft hoef je trouwens de eigenaar van Zuka, Ron van Veldhoven, niks te leren. Hij was bijvoorbeeld ook actief bij Legio Lease, waarbij heel wat beleggers via de telefoon een pakket aandelen door de strot werd geduwd dat na de meest recente beurscrash de gootsteen door kon. En waarbij Willem Duitenberg zaliger vervolgens de rol van loodgieter op zich nam. Toeval of niet, het is opvallend dat juist op het moment dat de productie van zandzakken bestemd voor de huizenmarkt stevig op gang komt, Ronnie zijn neus weer tegen het venster drukt. Da's dus oppassen geblazen. Maar wie deze kolommen regelmatig bijhoudt wist dat al. Stay tuned.
1. Vgl. de heer R. Froger te Blaricum.
2. Zie voor Ronnie ook Octopussy 334 en 336.
donderdag 22 november 2007
Raar soort zakenlieden, die boys van Yako. Neem nou Loek Janssen, de te vroeg van ons weggenomen topman van het internationale handelsvehikel. Kregen we een mailtje over van iemand die heel close met hem is geweest. Lees voor de gein even mee.
"... Van Loek waren de e-mails meer in de trant van "de rekeningen worden nu geopend", "de notaris tekent nu de stukken", "ik ga nu naar Jersey om de rekeningen te deblokkeren" en dingen als "ik heb net twee Bombardier jets gekocht" en "het geld voor de curator is onderweg". Verders was Loek de hele dag aan het chatten met van die Webcam-dames. Soms wel met tien, twintig vrouwen tegelijk. Dat begon in de ochtend totdat hij weer wegging. Ook als er "belangrijke" mensen op kantoor kwamen, ging Loek daarmee door.
Als je aan de andere kant van het bureau zat leek het net of hij met een belangrijke e-mail of een document bezig was. Maar in werkelijkheid was dat een van zijn "Russische chat-vriendinnen".
Loek vond zichzelf op eenzame hoogte staan en begreep niet dat hij niet overal de steun en het respect kreeg die hij verdiende. Jan Willem Godin was iemand die zich als de persoonlijke slaaf van Loek opstelde. Een inbruiner pur sang. Een zeer onplezierig karakter, die continu andermans ideeen inpikte om die vervolgens als zijn eigen "ideeen" aan Loek voor te leggen. Aan de ene kant had hij alle trekken van een notoire oplichter, aan de andere kant -gezien zijn Amerikaanse connecties- leek het mij wel duidelijk dat deze man een dubbelrol speelde. Het probleem met dit soort mensen is dat zij continu moeten liegen in hun dagelijks leven en zelf ook niet meer altijd weten wat zij in het verleden hebben gezegd. Al met al vond ik het wel een interessante gebeurtenis bij Loek en zijn vrienden. Ik had zoiets nog nooit gezien in mijn leven".
Ja, je kan erom lachen. Maar hoe bijvoorbeeld de met Loek gelieerde ex-advocaat Geertjan Dolk en een gefailleerde zakenman als Godin in godesnaam luitjes van hoge snuffelgarnituur tot hun kennissenkring mogen rekenen, is ons een raadsel. Want het gaat voortdurend over handel in gebakken lucht (hier en hier hier nog een paar voorbeelden daarvan). En of dat nou zo interessant is voor nazaten van 007 is de vraag. Tenzij het gaat om facades. Wie weet krijgen we daar nog eens een wijsvinger achter. Stay tuned.
woensdag 21 november 2007
Een vriend is van ons heengegaan. Gisteren ontvingen wij het onderstaande bericht.
"Walter De Bock overleden
Dinsdagavond is journalist Walter De Bock in Leuven na een lang en pijnlijk ziekteproces overleden. Dat is dinsdag vernomen bij de familie. De Bock was al vele jaren een monument in de Vlaamse en Belgische journalistiek. In zowat alle duistere dossiers van de naoorlogse politiek publiceerde De Bock diepgravende en onthullende bijdragen. Niet zelden zorgden ze voor een doorbraak en grote controverses. De Bock studeerde filosofie aan de KU Leuven en was tijdens de Leuvense revolte in 1968 een van de belangrijke studentenleiders. Reeds in zijn studententijd was De Bock een gepassioneerd krantenlezer en dossiervreter. Normaal dus dat hij in de journalistiek stapte. Zo schreef hij voor het legendarische weekblad 'Vrijdag'. Nadien publiceerde hij in Knack en vooral in de krant De Morgen. Daar bleef hij tot 2002 actief. Hij was er ook een tweetal jaren hoofdredacteur ad-interim. Het hectische leven van de krantenjournalist en de ziekte bleken niet meer te verzoenen. Er zijn vele duistere affaires waar De Bock zijn tanden inzette en het onderzoek op een nieuw spoor zette. Vooral de duistere kant van de Belgische politiek trok zijn aandacht. Over de bende van Nijvel, de zaak Agusta-Dassault, de wapenaankopen, de rol van Franstalig en Vlaams extreem-rechts waren de bijdragen van De Bock een absolute must. Mensen als Paul Vanden Boeynants konden De Bocks bloed drinken. Uiteraard was er de moord op Andre Cools. Elf maanden na de moord identificeerde De Bock de opdrachtgevers, maar het duurde nog jaren vooraleer het gerecht, dat toen vooral in perslekken was geinteresseerd, de zaak opklaarde. Zo werd De Bock een journalistiek instituut op zich. Als er al iets als Vlaamse onderzoeksjournalistiek bestaat, was De Bock er een van de meest prominente en invloedrijke leden van. Vorig jaar schonk De Bock zijn archief aan de KU Leuven. Het ruime archief heeft betrekking op verschillende spraakmakende dossiers uit de periode 1974-2000".
Wij zullen met diep respect en warme gevoelens aan Walter terugdenken en zonder twijfel nog vele malen gebruik maken van zijn nalatenschap. Dag Walter.
woensdag 21 november 2007
De Pers, het gratis dagvod van sigarenkistjesplakker Marcel Boekhoorn, heeft ook een video-afdeling. Zagen we gisteren ineens een heel aardig filmpje voorbijschuiven. Aan het woord schone kunstenexpert Michel van Rijn en zijn vroegere secretaris Paul Polak, in wie wij een lid van de menage a cinq menen te herkennen die zich in het Amsterdamse Cinema Paradiso ophield ten tijde van de clash tussen Jort Bretels en Brammetje M. over een jeugdige venusheuvel (1). Michel en Paul pakten even leutig uit over het verleden van de inmiddels dankzij een serie whodunnit broddels zeer betoefd geraakte deeltijd-rechercheur Simon de Waal. Hoe hij eind jaren tachtig, begin negentig meermalen acte de presence gaf in het Haagse Parkhotel, waar je struikelde over de Nederjoego's van de heer Mrzic aka Paja. Die waren daar driftig bezig met het afpersen van Van Rijn en Simon wist het. Alleen hij deed niks. Nou ja, niks. Hij controleerde wel op kosten van het slachtoffer samen met zijn gade Mickey de weelderige bedden van het hotel in casu, stonden daarna gezond weer op, hulden zich in witte ochtendjassen die naast die van Valentino hadden gelegen en stortten zich op het uitgebreide champagneontbijt dat Van Rijn voor hen liet aanrukken. Het bureau Lijnbaansgracht liet de makers van het filmpje weten dat ze daar geen moment twijfelden aan de integriteit van Simon de Aal. En Simon deelde stijf en strak mee van de Joego geen kwaad te weten. Renoir draaide zich in zijn graf om, maar soit.
Het filmpje repte helaas niet over bijeenkomsten in het Amsterdamse Okura waar Simon en de bende van Paja een exhibitie verzorgden op het terrein van handwapens, die de vorig jaar helaas van ons weggerukte piefpafconnaisseur Henk Visser waarschijnlijk een nat verschijnsel had bezorgd (2). Ook over het eerste en (nog) vermeende tweede interne onderzoek naar de faits et gestes cq. de inkomsten van rechercheur Aquarel geen woord. Noch de gevolgen die een en ander kan hebben gehad op zijn functioneren binnen het blauwe corps. Jammer, maar misschien komt het nog. In ieder geval hebben de jongens en meisjes die eind deze maand zijn uitgenodigd voor de happen en slokken ter gelegenheid van de premieres van "Pentito" en "Kapitein Rob en het geheim van professor Lupardi" voldoende gesprekstof over de auctor intellectualis van al dit moois. Tenminste, als de impact van deze criminele story uit de harde realiteit tussen hun oren is doorgedrongen. Stay tuned.
1. Zie de eerste aflevering van "Verhalen uit de kelder" dd. 23 oktober 2006.
2. Pak de leuning in ons archief en u vindt Henk terug in "De miskleun van het Rijksmuseum" in Kleintje Muurkrant #369. Op 28 november gaat het restant van vriend Visser's antieke wapenrommel in de ramsh bij het veilinghuis Bonham. Kan je voor een redelijke prik een harnas kopen voor onder de kerstboom.
dinsdag 20 november 2007
Zoals gezegd, die Jill Dekker heeft deo in haar tanga nodig. Zo bang is ze. Nee, niet zo zeer van fanatieke baarden, maar meer van de vijand in eigen gelederen. De vijand die dr. David Kelly om zeep hielp met een stomp messie en een handjevol pijnstillers. Omdat ie weigerde mee te frutselen aan het zogenaamde bewijs dat Saddammeke biochemische versnaperingen bij ons op tafel kon mikken. En misschien is Jill ook wel een beetje bang van de Russisch/Uzbeekse mafiaclan van Michael Chernoy, die zo vriendelijk is om haar Intelligence Summit te stieken. Of wie weet van de ook al binnen de Summit actieve oud-KGB topper Konstantin Preobrazhensky. Een "goede vriend" van de op poloniale wijze overleden Alexander Litvinenko. Je weet het niet. Het kan overal vandaan komen. Desnoods uit Slotervaart. Daar hebben ze ook lijkwagens.
Mocht Jill zich over dat laatste enige zekerheid willen verschaffen dan kan ze intern terecht bij onze geliefde baardenexpert Afshin Ellian. De man die de Islam een structurele wantoestand vindt en daarom deelneemt aan de oh zo strak geconstrueerde, door de Russische mafia gefinancierde Intelligence Summit. Als dat niet slim is dan weten we het niet meer. Stay tuned.
maandag 19 november 2007
Michael Chernoy, de mecenas van The Intelligence Summit en dus ook een beetje van onze Iraanse baardenexpert Afshin Ellian, lieerde zich in de jaren negentig met ene Semyon (zeg maar Sam) Kislin. Net als Michael geen okselfrisse jongen. Volgens een FBI-rapport behoorde Sam tot de bende van Vyacheslav Ivankov, de grote baas van de Russische mafia in de Verenigde Staten en werkte hij samen met Babeck Seroush. Oorspronkelijk een Iraanse communist die de benen nam naar de Sovjet Unie toen de baarden hem op de hielen zaten. Na de machtsovername door Borrel Jeltsin werd Babeck een grote jongen in de smokkel van Kalashnikovs en vergelijkbare hebbedingen via zijn onderneming Trans Commodities Inc.
Daarnaast verdiende de firma nog de nodige pegels met het soppen en strijken van ondeugende meloenen uit het Russische wereldje bij Amerikaanse banken. Die terugkerende pegels werden vervolgens omgezet in aandelen in de snel moderniserende metaalindustrie. Babeck's rechterhand binnen Trans Commodities was overigens Arik Kislin, Sam's neef.
En nou nog leuker. Arik was ooit de eigenaar van de Gulfstream die dit jaar wat slordig aan de grond werd gezet in Mexico met bijna 4 ton snorkelstof aan boord. Dezelfde Gulfstream trouwens die in een eerder leven ondermeer verdachte baarden naar achteraf gelegen onderzoeksinstituten vervoerde om getest te worden op gevoeligheden.
Oh, btw, de Kislins sponsorren niet alleen het intelligence geneuzel van figuren als Jill Dekker en Afshin Ellian maar ook de politieke loopbaan van Rudy Giuliani. De heldhaftige ex-burgemeester van New York, die toevallig ook in Londen was toen daar de aanslagen in de metro plaatsvonden en nu de belangrijkste Republikeinse kandidaat lijkt te zijn om die ongelooflijke oliebol in het Witte Huis op te volgen. Hij is fijn. Stay tuned.
maandag 19 november 2007
Dat moet toch effe schrikken zijn geweest bij ome Joop van den Ende. Ga je in zee met een veelbelovende stenenschuiver als Hans van Tartwijk om ook de Amsterdamse Zuidas een cultuurbunker te bezorgen en hoppa, daar krijgt je nieuwe partner ineens bezoek van een koppel FIOD-neuzen. Wordt ie verdacht van frauduleus gefrutsel bij het doorstoten van een baal stenen (Amsterdam Symphony) naar Philips Pensioenfonds. Da's effe lekker. En met wie werkte Hansepans daarbij samen? Het Bouwfonds. Vroeger van de ABN/AMRO, tegenwoordig van de RABO. Een fonds waar we ons vroeger de vellen over hebben geschreven. In verband met de avontuurlijke activiteiten van Willem Endstra en diens maatje Hummel en andere kunstjes.
Nou was het niet voor de eerste keer dat ome Joop zich lieerde met een verdachte meneer.
In Madrid werkte hij samen met de Mexicaanse film- en teeveekomeet Alejandro Soberon Kuri bij de verwezenlijking van het Principe Pio-theater. Caramba, bleek amigo Alejandro warme betrekkingen te onderhouden met de familie Salinas de Gortari en Jorge Hank Rhon. Beiden behorend tot de Mexicaanse elite en dan weet je het wel (1). Maar ome Joop wist dat blijkbaar niet. Pas later nam hij afstand van Alejandro en zijn bedoening.
En nu dit weer met Hans, wiens foto en bijbehorende centrale verwarming inmiddels al van de site van Trimp & Van Tartwijk is verdwenen. Toch een keurige gozer met een vlekkeloze opleiding in Amerika en zo. Jammer. Daar gaat je goeie naam. En hoe moet dat nou verder met zo'n Living City Property Performance? Zullen we er maar een musical van maken? Stay tuned.
1. Aanradertje: Zoek voor zowel Salinas als Hank Rhon in het artikel "Mexicocaine met een Hollands sausje" op de "Morgenster"-site.
woensdag 14 november 2007
Wat behelsden de kritische noten die biologe Jill Dekker aansloeg, waardoor duistere onverlaten zich genoodzaakt zagen om haar te verrassen met een lijkwagen en een hardhandige meneer? Nou, Jill had in maart een spreekbeurt gehouden in Florida bij een gezellig samenzijn van The Intelligence Summit. En in dat speechje noemde zij de ontwikkeling van een Amerikaans neo-pokkenvaccin belachelijk. Omdat het ons volgens Jill na vaccinatie niet immuun maakt voor het nieuwe pokkenwapen dat sinistere baarden in Syrie aan het vlechten waren. Ja, en dan sta je uiteraard luitjes op de teennagels te stampen die een kluit poen in dat vaccin hebben gestoken en dat graag met enige winst terug zouden zien. Dus die gaan Jill te lijf, ook al lijkt het wat mosterd na de pokken.
Nu we het toch over financiers hebben. Weet u door wie Jill's Intelligence Summit zwaar wordt gestiekt? Niet? Nou volgens welingevoerde bronnen door ene Michael Cherney, aka Michael Chernoy. Een van de Russische zakenpiefjes die zich tijdens het bezopen regime van Borrel Jeltsin waanzinnig verrijkten en vervolgens de benen namen naar Israel. Deed Michael ook. In 1994. Niet verwonderlijk, want hij werd in verband gebracht met moord en doodslag. Na zijn verhuizing deed hij ondermeer grote zaken in Bulgarije. Maar ook daar werd hij persona non grata na vermeende betrokkenheid bij een geaborteerde aanslag op de zoon van een minister. Russische mafia werd er gefluisterd. En wel zo hard dat Michaeltje geen visum meer krijgt voor zijn geliefde Verenigde Staten. Stank voor dank zou je zeggen, want vriend Chernoy heeft in het afgelopen decennium wel 20 meloen dollar gespendeerd in anti-terrorismeprojecten. Bijvoorbeeld door het stieken van The Intelligence Summit van Jill Dekker en ... onze eigen Afshin Ellian. De Iraanse klokkenluider die via Kabul tot ons kwam. Maar er is meer. Stay tuned.
woensdag 14 november 2007
Aaaaaach. Zijn eerste veiling bij Sotheby's en meteen een zeperd. Moet voor de 29-jarige Jan Six gisteren niet gezellig zijn geweest. Kan je bij Vara's lord of the ring wel zeggen dat het best goed ging, maar als een topstuk onverkocht terug moet naar de catacomben kan je niet druk een sixpack Dom Perignon door je keelsgat gaan jagen. En dat is toch wat er gebeurde met de "Apostel" van Jan Lievens. Een tijd- en plaatsgenoot van Rembrandt, ook wel R.H.L. (1). In mei van dit jaar werd Lievens' "Kaartspelers" er nog doorgejast voor 1,77 meloen, dus de Apostel moest minimaal iets tussen de 120.000 en 180.000 opbrengen. En dan maar flink bidden dat er een gek zou komen die de prijs opjoeg naar tien keer zoveel. Maar helaas Nicolaas Maes de teller bleef bij de 85 roodjes steken en dan is het te laat om te roepen dat er een Rembrandt naast gelegen heeft.
Het moet voor Janus een troost zijn geweest dat het vorige week bij Sotheby's in New York ook al zwaar vagina was. Daar haalde een Gauguin nauwelijks de cut en de "Korenvelden" van Van Gogh gingen terug naar de afzender. Net als negentien andere kunstuitingen. Kan je net als Six gaan zitten meebieden op je eigen veiling, maar als het er niet in zit kan je niks anders dan met je plas naar de medicijnman. Oh, btw. Het aandeel Sotheby's kreeg meteen een zwieper van dertig procent. Het wordt dus hoog tijd om weer eens stiekem een tekeningetje van een oude meester door de douane heen te wurmen (2). Of een Hendrick Lullo tot een Rembrandt te promoveren. Want twee zware zeperds in een week, da's goed waterverf. Stay tuned.
1. Zie de vorige aflevering dd. 29/10/2007.
2. Zie de serie "De senator wist van niks" op onze followup-pagina's (Paul Russell).
dinsdag 13 november 2007
Vreemd wereldje. Dat van die grutters naar bio-chemische gevaren die onze samenleving bedreigen. Neem nou Jill Dekker. Die is bang dat ze op dezelfde manier aan haar eind komt als haar Britse collega-bioloog David Kelly. Ergens in een bos met een slordig aangesneden pols en een paar stripjes pijnstillers in haar lijf. Jill is directeur van de door Parijs ondersteunde European Homeland Security Association in Brussel. Een denktank die graag ballonnen oplaat bij de Europese Commissie en de NAVO over onze afweer tegen bio-chemische aanvallen uit de hoek van de baarden en/of Putin's ouwe hap. Waarom heeft Jill ineens het zweet in haar tanga staan? Nou, nadat ze wat kritische noten had geproduceerd over de Amerikaans/Britse polletiek in het Midden-Oosten zou er ineens een lege lijkwagen bij haar voor de deur zijn geparkeerd. En ze zou aan boord van een vliegtuig naar Florida nogal hardhandig zijn ondervraagd door een veronderstelde remplacant van 007. Zegt ze. Maar dat was kennelijk voldoende voor de Belgische bromsnorrenvereniging om een onderzoek te starten en Jill te voorzien van een paar oortjes. Wat dat onderzoek heeft opgeleverd mag Manneke weten. Maar er is meer. Jill is namelijk een zeer bezige bij. Naast het voeren van de directie van European Homeland bemoeit ze zich ook nog met The Intelligence Summit. Een internationale club van speur- en wijsneuzen die regelmatig bij elkaar komen om elkaars eieren te bewonderen en daar dan samen een omelet van te bakken. In het adviesorgaan zitten een ouwe FBI-topper, een ouwe Mossadkanjer en het voormalige hoofd van de Britse Joint Intelligence Committee. Dat is al geen pipi de chameau. Maar Dekkertje is ook nog eens expert op het gebied van de Syrische bio-chemische narigheid. Kijk, en dan word je meteen interessant voor begrafenisondernemers uit Tel Aviv. En andere onverlaten. Stay tuned.
dinsdag 13 november 2007
Stel, je staat elke avond stiekem de coteletten van je buuf af te leggen en je wordt gepakt door een koddebeier. Krijg je een plakker. Moet je betalen. Niet zo erg want een piepshow is duurder. Maar stel dat je later opnieuw wordt gepakt voor hetzelfde. Dan ben je een recidivist. En dan krijg je een wat zwaarder strafje voor je afwijking.
Hoe merkwaardig is het dan dat noch Koos noch Sas iets recidivistisch te berde hebben gebracht bij het opstellen van de strafmaat jegens Maruf Mrzic aka Paja bij Willem Holleeder's afpersshow. Er moeten toch wat paperassen te vinden zijn geweest over het aftappen van schone kunstenexpert Michel van Rijn eind jaren tachtig, begin negentig. Zouden het alleen maar de stilistisch zonder twijfel op Spinoza-niveau geschreven rapportjes zijn van de later toch nog goed terechtgekomen Simon de Waal en zijn toenmalige collega Snijders. Volgens onze bescheiden bronnen zou vriend Paja wel degelijk enige tijd uit de roulatie zijn geweest en zou er naar aanleiding van die affaire zelfs een intern onderzoek tegen Simon in elkaar zijn gehangen. Meteen daarna, in 1991, is El Aquarel in deeltijd aan de schrijverij geraakt. Of tussen het een en het ander een oorzakelijk verband bestaat is ons niet duidelijk en kunnen wij helaas ook niet checken.
Hoe dit ook zij, Paja moet het doen met twee jaar. Met aftrek. Dus die haalt volgend jaar de Kerst wel. Stay tuned.
maandag 12 november 2007
Echt waar. Bij een hele kluit Nederlanders zwollen de borsten, airbags en implantaten toen onze door God gezonden premier J. P. Klootviool ons indertijd opriep opnieuw de VOC-wimpel te hijsen. Bij anderen niet, maar je blijft altijd zuurpruimen houden. Want de VOC zorgde wel voor onze Gouden Eeuw en legde de basis voor een gigantisch spaarvarken dat met name de bevoorrechten in ons land behoedde voor een oliebollenbestaan. En niet goedschiks, dan kwaadschiks. Zo schijnt de VOC de eerste leerling te zijn geweest die in de voetsporen trad van de Spaanse Inquisitie bij het verfijnd martelen van eigenwijze plattelanders in den vreemde. Bij een opstand op Ambon zouden wij bijvoorbeeld heel toepasselijk het martelen met water hebben toegepast. Gaat alsvolgt: je legt zo'n boerenleut schuin op een plank met zijn hoofd wat naar beneden. Je bindt hem goed vast, trekt zijn muil open en douwt er een doek in. Beetje diep graag en ook de neus bedekkend. En dan ga je scheuten water erop gieten. Al heel gauw weet zo'n bijdehand dan niet meer wat ie doen moet. Als ie adem probeert te halen lopen zijn longen vol, als ie het niet doet stikt ie meteen. Een beetje expert weet wanneer ie effe de gelegenheid aan zijn slachtoffer moet geven om een beetje bij te komen en eventueel wat antwoorden te formuleren op een lijstje met vragen. Weigert ie dat, dan wordt de procedure herhaald tot ie dood gaat of verder door het leven kan als een idioot. De methode is later ook nog vaak toegepast. Onder andere door de heer Barbi, de slager van Lyon. En in deze tijd door luitjes in landen waar het woord Geneve hetzelfde effect heeft als "bloemkolen" of "pizza" bij een dijenkletser van Andre van Duin. Onder toeziend oog en met toestemming van een reeks nulagenten van de hoofdpatient in het Witte Huis. Die vindt bovenstaand geklots met water namelijk geen martelen. Dus Geneve up yours. Maar wat wil je als je geestelijk niet meer honderd bent.
maandag 12 november 2007
Kijk, dat had dat kroonprinselijke droppie van ons indertijd ook gewoon moeten doen. Toen ze met zijn allen over hem heen vielen met dat brieffie van slager Videla, waarin zijn schoonvader werd schoongeboend. Niks beetje dom. Gewoon "je moet je bek houden" roepen en pleite wezen. Net als Juan Carlos. Vorstelijk. Ondanks de misschien wat minder deftige terminologie. Maar ja, wat moest de Spaanse koning anders? Die gore Venezolaanse populist zat maar door te drammen dat de Spaanse ex-premier Aznar een fascist was. Nog effe en dan had ie gememoreerd dat Juan Carlos opgeleid was door Franco en door de fascistische caudillo zelfs in het zadel was geholpen. Oke, een ouwe koe, net als het fascistische verleden van onze opa Bernhard. Maar leuke p.r., nou nee.
Overigens liet Hugo Chavez zich echt niet de bek snoeren. Hij verklaarde later dat Aznar de couppoging tegen Hugo's democratisch gekozen bewind in april 2002 full steam had gesteund. En zelfs zijn ambassadeur de opdracht had gegeven om rapido een zogenaamd beleefdheidsbezoekje af te leggen bij couppleger Calderon en diens pas uitgevonden minister van Buitenlandse Zaken. Of je dat nou meteen fascistisch moet noemen is een tweede. Maar wie Aznar's smerige gekonkel na de aanslagen in Madrid in maart 2004 nog eens de revu laat passeren, begint in te zien dat Chavez niet totaal mesjogge is. Bek houden? Van ons mag ie hem nog wel eens opentrekken.
zaterdag 10 november 2007
Wij ons suf prakkizeren waarom rechercheur Simon de Waal, de man achter speurneusjuweeltjes als Boks, Russen, Unit 13, Cops vs. Killer en niet te vergeten Lek, niet recht voor zijn raap antwoord geeft op een paar simpele vragen over zijn belevenissen bij een afpersingsaffaire van pakembeet 17, 18 jaar geleden. Met vriend Paja en zijn Joegoslavische Daltons in de hoofdrol. Niet een uit met veul moeite uit een pc gewrongen scenario, maar een waargebeurd verhaal. Mag ie het niet van zijn blauwe superieuren? Durft ie niet vanwege ons onbekende implicaties? Of zijn er nog andere factoren die een rol spelen? Wij kunnen het hem helaas niet meer vragen, want Simon heeft onze correspondentie eenzijdig afgebroken (1).
Een ding is zeker: bad news kunnen Simon de Waal (in avontuurlijke kringen ook wel aangeduid als Simon de Aal) en zijn uitgever Oscar "Dude" van Gelderen op dit moment zeker niet gebruiken. Over een paar weken wordt namelijk zonder twijfel in aanwezigheid van veel voorverwarmde jongens en meisjes uit de mainstream pers Simon's nieuwe meesterwerk "Pentito" te champagne gelaten. Een boek waarin een Amsterdamse bromsnor verzeild raakt in Napolitaanse toestanden en een mafia-insider op het punt staat een paar aria's ten beste te geven. Een pentito dus. Wat zegt u? Simon zelf? Nee, da's geen pentito. Misschien komt het ooit nog eens. Stay tuned.
1. Zie aflevering 344 van gisteren
vrijdag 9 november 2007
Fuck. Foutje. Althans volgens rechercheur/scenarist/spannende boekjesschrijver Simon de Waal. In onze vorige bijdrage hadden wij namelijk geschreven dat ie het hele verhaal dat over hem in De Pers had gestaan ontkende. Was niet zo. Hij was wel met een collega bij Van Rijn geweest. Maar van dat terugbezorgen van die Renoir aan Paja cs. was geen bal au moulin de la galette waar. Laat staan dat hij contact had onderhouden met voornoemde crew van de Joegoslavische afdeling drukken en persen. Wij ons vorige stukkie nog eens doorgesnuffeld en het artikeltje in De Pers. Niks foutje. Stond er gewoon in. Simon was dus kennelijk licht confuus geraakt van dit lichte gezaag aan zijn imago. Begrijpelijk misschien, maar wij voelden ons door deze onterechte kleun op onze vingerkootjes niet geheel bien. En besloten Simon per kerende mail even te confronteren met een paar prangende vragen. Leest u even mee?:
"... Heb je nooit met je echtgenote op kosten van Michel van Rijn in een hotel geslapen? Heb je binnen het kader van de afpersingsaffaire rond Van Rijn nooit gesprekken bijgewoond met zwaarbewapende Joego's onder leiding van Paja? Zo niet, wat heb je indertijd dan samen met je collega gerapporteerd over de afpersingszaak en hoe komt het dat de zaak werd opgelost door bureau Leijenberghlaan en niet door Lijnbaansgracht?".
Kregen we van Simon het volgende antwoord op:
"Het ging me echt alleen maar om het zinnetje: De Waal ontkent alles. Dat klopte feitelijk niet (!! Red.). Dat is alles. Als je mijn kleine persoonlijke uitlating ziet als een aansporing om weer verder op de zaak in te gaan, heb je het verkeerd begrepen. Dat spijt me dan. Ik zal je verder dan ook niet meer lastig vallen".
Raar. Waarom krijgen we de indruk dat Simon een lame duck imiteert. Stay tuned.
donderdag 8 november 2007
Verwachten we al. Het gaat niet lekker met die afwikkeling van het faillissement van Legalpoint. Zo heeft curator Udink en in diens zog ene Lex van Almelo volgens Kees Post broddelwerk afgeleverd bij de verslaglegging. Wie Kees is? Da's het baasje van Juresta. Een vehikel uit Apeldoorn dat in september/oktober 2003 door Koos Karstens, het opperhoofd van Legalpoint, werd benaderd met het voorstel om een gezamenlijke wanbetaler schouder aan schouder te lijf te gaan. Van het een kwam het ander en Kees en Koos sloten een paar financiele samenwerkingscontracten. Volgens meneer Udink werden Koos en zijn bedoening daarmee gewurgd en was dat een van de oorzaken voor de hemelvaart van Legalpoint. En bovendien zou er al een verbinding tussen de twee vehikels hebben bestaan voor de officiele geboortedatum van Legalpoint. En dat kon niet pluis zijn. Althans volgens meneer Udink en zijn journalistieke epigoon Van Almelo in hun respectievelijke dooiezeerollen over Legalpoint's demise. Onzin, volgens Kees. En als Udink cq. Van Almelo hem voor het schrijven van hun broddels even hadden benaderd dan had ie ze in 1 of 2 wippen uit de droom kunnen helpen. Maar dat hadden de heren niet gedaan. Ja, achteraf. Maar achteraf kijk je een koe in haar eindstation.
En nu hebben we het nog maar over het meest overzichtelijke en simpele gedeelte van het dossier. Want met het schandaal over de Derdengeldenrekeningen zijn meneer Udink en zijn confrater van Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn voorlopig nog niet klaar. Wij trouwens ook niet. Wie weet krijgen we in de nabije toekomst wel een telefoontje van meneer Udink.
Want zo'n zeperd van Kees gaat je niet in je kouwe toga zitten. Dan word je wel een stukkie scherper als je info aan het harken bent. Nou meneer Udink, wij zijn er klaar voor. Komt u maar. Stay tuned.
woensdag 7 november 2007
Het is u misschien nauwelijks opgevallen, maar het proces tegen Sjaak Kist is inmiddels een paar dagen oud. Wie? Sjaak Kist. Da's een Amsterdamse oud-rechercheur. Sjakie wordt ervan verdacht zo'n tien jaar lang info te hebben doorgesluisd aan luitjes als Willem, Stanley, Dino, Jan, Mink, Paja en meer van dit soort avontuurlijke ondernemers. Eerst werd ie aangezien voor "De Pet". Een titel die "De Klep" gebruikte om zijn waardevolle contact binnen Welten's keurcorps aan te duiden. Maar in de loop van de tijd liep het dossier-Kist leeg als een tuup met een punaise en er heerst zo langzamerhand twijfel bij de kenners of "De Pet" wel 1 persoon is en niet een verzamelnaam voor meerdere blauwe informanten.
Hoe toevallig is het dan niet om gisteren in "De Pers", een kind van sigarenkistjespionier Marcel Boekhoorn (1), binnen deze context een artikel te lezen over Simon de Waal. De in Nederland wereldvermaarde scenario- en boekenschrijver annex rechercheur, die bijvoorbeeld de klassieker "Lek" op zijn naam heeft staan en nu bezig is met het baren van het boek "Pentito" dat binnenkort uitkomt bij uitgeverij Lebowski van Oscar "Dude" van Gelderen. Als wij het artikel goed begrepen hebben zou Simon ooit het leven hebben gered van kunstenmaker Michel van Rijn, die zich kennelijk in een houdgreep bevond bij een leutig groepje druktemakers onder leiding van de heer Maruf Mrzic aka Paja. Een zogeheten Joego die de laatste decennia furore heeft gemaakt als afpersspecialist. Je moet toch wat doen voor de kost. Simon zou Van Rijn hebben bijgestaan in deze moeilijke tijden en hebben voorkomen dat diens c.v. drastisch werd ingekort. Ondermeer door een gestolen Renoir, die door Van Rijn op de markt moest worden gezet maar helaas door de marechaussee was geconfiskeerd, aan Paja cs. terug te bezorgen. Simon ontkent het hele verhaal. Ja hij was samen met een collega wel eens bij Van Rijn geweest, maar van een terugbezorgde Renoir wist ie niks.
Nou zijn wij maar simpele ufologen, maar waarom is Simon met zijn collega bij Van Rijn op visite gegaan? Nou, dat is duidelijk. Omdat Van Rijn belaagd werd door de heilige Paja en zijn discipelen. Ja, en toen? Is er geschoten bij de O.K. Corral? Is er gepraat? Hebben Simon en zijn collega het probleem voorgelegd aan hun baasjes en er een dossiertje van gemaakt? Wat? Of heeft Simon wel degelijk die Renoir terugbezorgd en is hij met het verlenen van die irreguliere dienst een stap te dicht bij deze Joego's gekomen? Met alle gevolgen vandien. Kijk, dat weten we niet. Kan iemand van De Pers daar nog even induiken? Dank u. Stay tuned.
(1) U weet het. Even naar de dienstlift bij de voordeur, de naam van Marcel inklikken en hoppa een paar leuke weetjes over het baasje van De Pers.
dinsdag 6 november 2007
Jammer, dat ie vaak dat hooghartige grijnsje trekt in het gebied tussen neus en kin. Maar voor de rest is onze minister van Sociale Zaken altijd zo correct. Correct gekleed, correct formulerend, zijn fiets spic en span, thuis ook alles goed. Zo hoort het in ons land achter de duinen, onbevlekt ontvangen door Zeeuws Meisje en geregeerd naar de voorschriften van de Heer die haar stiekem onder aan de dijk bij Veere bezwangerde. Althans als het aan Donnie ligt. Daarom heeft ie ook zijn woordvoerder en een paar collegae van de afdeling Voorlichting even weggestuurd voor een verblijf in de luwte. Om de afdeling Snuffel van het Rijk in de gelegenheid te stellen in alle rust uit te zoeken of die computerinbraakjes bij de GPD ernstig genoeg zijn om tot vervolging van de betrokkenen over te gaan. Correct. Maar Donnie is ook een jurist. Soms zegt ie dat zelfs, als ie belaagd wordt door hordes lowlives van die alsmaar blaffende pers. Spionage in verband met Donnie's voze plannen om het ontslagrecht uit te kleden? Moet eerst nog bewezen worden. Correct.
Hoe anders verliepen de zaken toen een massa getuigen een vunzig boekje opendeed over secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink tegenover journalisten van Panorama en de Gay Krant. Donnie was toen het baasje van Joris en wat deed ie toen de affaire naar buiten kwam? Werd de betrokken kindervriend ook tijdelijk op non-actief gezet om de afdeling Snuffel in alle rust zijn werk te laten doen? Nee. Correct? Nee. Nog gekker. De huidige minister van Justitie, die weliswaar niet met zijn boterhammenblikje achterop naar zijn werk pedaleert, maar voor de rest net zo ernstig uit zijn driedelig converseert als Donnie, beweerde dat er helemaal geen officieel onderzoek was geweest naar het hopsgedrag van Joris. Correct? Nee. Maar de mainstream pers was toen helaas aanzienlijk minder op de fluit gestampt dan nu. En dat bleek eens temeer toen de tot levenslang kruipruimte veroordeelde Koerdische zakenman Huseyin Baybasin naar buiten bracht dat de secretaris-generaal in de zak van de Turkse hero-connectie zat door een proefboring met jeugdigen in Bodrum. Pas nu die pers achter zijn eigen gulp wordt belaagd komt ie in actie. Correct, daar niet van. Maar...
maandag 5 november 2007
Eerst hebben ze een grote smoel over die kut Amerikanen met hun door Herr Busch gelegaliseerde inbreuken op de privacy van vliegtuigpassagiers, die iemand als Herr Hess bij leven spontaan een stijve jongen hadden bezorgd. En wat doen die ongelooflijke klootviolen in Brussel vervolgens? Doen serieuze voorstellen om zo'n beetje hetzelfde te gaan doen met passagiers van buiten Europa. Nee hoor, ze willen niks weten over je hemelse, sexuele en/of raciale afwijkingen. Die distelleren ze zo nodig wel uit je telefoon-, adres- en bankgegevens. Want die willen ze wel registreren! Om te kunnen zien of je lid bent van een buitenissige schietvereniging, een aanhanger van bizar bermtoerisme of een liefhebber van grof vuurwerk. Of de potentie hebt om iets in die richting te worden.
Stel dat het voorstel door die Brusselse oetlullen wordt aangenomen, blijft het dan daarbij? Nee, natuurlijk niet. Elke keer als ze in Amerika een scheet laten neuzelen wij daar kwijlend als een Pavlovhond achteraan. Dus uitbaters van oosterse delicatessenwinkels moeten er niet raar van opkijken als ze straks in opdracht van Hirsch Ballin's woelmuizen moeten registreren wie van hun klanten met falafel naar huis gaat. Dat zou namelijk een terroristische baard kunnen zijn of kunnen worden. Dachten dwaallichten van de FBI in Californie en Washington DC. En ze gingen er twee jaar keihard tegenaan.
Dankzij het koortsachtig herstel van de grenzen van het Reich verkeert de EU nu in de Weimar-fase, maar er wordt hard gewerkt aan de volgende verschijningsvorm. Met Tony Blair als eerste Fuhrer. En dan wordt het hele hebben en houwen van iedereen binnen onze door God gegeven Unie geregistreerd. Ook van Haagse hoogwaardigheidsbekleders. Dan kan je niet meer zomaar tussen de vette lakens duiken met een jihad-meisje of je hondje uitlaten om boekjes met blote dames te kopen. Wordt allemaal genoteerd. Mene tekel dus. U bent gewaarschuwd.
maandag 5 november 2007
Altijd fijn als iemand inhaakt bij een van onze sentimentele schelmenromans. Neem deze nou bijvoorbeeld. In aflevering 48 van 1 november jl. publiceerden wij de tekst van een briefje van Yako-medewerker Yalcin. Die maakte daarin gewag van de besprekingen die Loek Janssens had gearrangeerd met de Dresdner Bank en de Sparkasse in Dusseldorf. Om poen los te wrikken voor de overname van het in deep doodoo verkerende Holland Exel van Eric de Vlieger. Met dat briefje moest overname-onderhandelaar Jan Willem Godin, bij wie een paar weken later ook het financiele kleedje onder zijn reet werd weggetrokken (1), naar de curator van Holland Exel om te laten zien hoe viriel Yako wel niet was. Kregen we het volgende mailtje over:
From the orderer:
Aloysius Gustaaf Maria Janssens
Zalm 83
Ridderkerk
The Netherlands
To the Bank:
Dresdner Bank
Juergen PontoPlatz 1
60239 Frankfurt / Main
Germany
Ref: Accountnumber: 10-383127-333
In context with a business transaction I am planning to transfer a triple-digit million USD amount to a beneficiary holding an account at Stadtsparkasse Dusseldorf. In this context Stadtsparkasse Dusseldorf is obliged by "Deutsches Geldwaschegesetz" (Anti Money Laundering Law) to obtain information about the legality of this payment.
I herewith authorize
Thorsten Zahlmann
c/o Stadtsparkasse Dusseldorf
Berliner Allee 33
40213 Dusseldorf
6.8.1965
to get overall information from your bank about the business relationship between your bank and me, in particular about the full amount of deposits maintained by the undersigned at your institution and if the size of this transaction is in line with our business relationship.
Ridderkerk 11-03-2005
Signature.
Getekend door Loek Janssens.
Kennelijk stond er dus een dollarbedragje van enige omvang bij de Dresdnerbank geparkeerd en ome Loek dacht voldoende ballen te hebben om de Dresdner te bewegen dat bedragje over te hevelen naar een rekening bij de Sparkasse. Daar zat dan ene meneer Zahlmann (zo'n naam bedenk je niet) om het spaarvarkentje verder door de wasstraat te scheuren. Moest ie natuurlijk wel zeker weten dat het niet om ondeugende poen ging. Kijk, en daar zat hem steeds de kneep. Die poen was er wel, maar er zat een geurtje aan. Dan weer ging het om een volle schoenendoos van oud-dictator Marcos, dan weer om spaarcentjes van lieden die indertijd in ganzenpas achter Adolf hadden aangehobbeld. Er was altijd wel wat. En je kon in arren moede een meneer Smit in Barcelona inschakelen of een Antonio Baggi naar Baardistan sturen. Het hielp niet. Voor zover wij weten. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 46
zondag 4 november 2007
We gaan u vandaag niet meer uitleggen wat de AIPAC is. Het is per slot ook voor ons sabbat, al valt ie dan op zondag. En via de dienstlift op de voorpagina bent u binnen een minuut weer redelijk ingevuld. Daarom kunnen we meteen wel met de geheime schuifdeur bij u binnenvallen. Afgelopen vrijdag heeft een kadi besloten om een hele zooi prominente (ex-) werknemers van de firma Bush & Cheney als getuige voor het hekje te sleuren. Als getuige ten faveure van Stephen J. Rosen en Keith Weissman. Twee onverlaten die een uiterst pittoreske rol zouden hebben gespeeld in het Israelische spionagedrama rond het Witte Huis en wijde omgeving.
Tot die zooi behoren minister van Buitenlandse Zaken Condi Rice, die bezig is met de verhuizing van de PKK naar Iran. Om daar de korte lonten aan te steken die Manucher Ghorbanifar en Michael Ledeen (gappies van onze GeertJan Dolk) daar hebben neergelegd.
En verder nog:
vrijdag 2 november 2007
Wij hebben ons in deze serie zalig uitgeleefd met het verhaal rond die 132 meloen dollar die het clubje van ome Loek Janssens vanuit de Saoedische zandbak via Baku naar Nederland wilde krikken. Ondermeer om de natte droom van visionair ondernemer Tijs Blom te realiseren: Kasteel Almere. De hele zaak werd een fiasco. En de juridische carriere van de Rotterdamse bef GeertJan Dolk kreeg een doodsteek met drie maanden voorwaardelijk en 180 uur werkstraf. Omdat de gebezigde collateral die achtereenvolgens bij de ABN/AMRO en de RABO in de gleuf werd gestoken volgens de kadi een valserik was. Het lijkt eitje appeltje, maar dat is het toch niet helemaal. In een uitvoerig schriftelijk overzicht van de affaire die kennelijk gebruikt is bij het juridisch steekspel bumpten we namelijk op een paar merkwaardige details. Wat denkt u van deze?:
"Op woensdag 16 januari 2002 deelde mevrouw Dull (geen grappen ja, red.), de accountmanager van Meerwijk bij ABN/AMRO, mede aan Dolk, dat de garantie die op dat moment nog niet eens was uitgegeven, vals zou zijn. Dolk overlegde telefonisch met Van der Ley (juridische grootheid bij ABN/AMRO, red.). Van der Ley verzocht aan Dolk het daarheen te leiden dat de (beweerdelijk valse) garantie van HSBC zou worden verstuurd aan Dolk. Afgesproken werd dat Dolk aangifte zou doen van een poging tot oplichting van Promcastle Holding BV en/of ABN/AMRO. In de namiddag nam Dolk telefonisch contact op met de fraudeafdeling van het parket Amsterdam, mr. Van der Werff (OvJ). De zaak werd besproken. Dolk deed diezelfde middag aangifte en bevestigde de afspraak met OvJ Van der Werff. Dat hij een garantie "gewoon" zou laten doorkomen in het belang van het onderzoek. E.e.a. overeenkomstig het verzoek van Van der Ley".
Een afspraak met het OM, maar dan toch aan het eind van het verhaal roemloos sneuvelen. Merkwaardig. Daar bleef het niet bij. Nog een leuke uit begin januari 2002:
"Vanwege de voor Dolk niet goed te begrijpen situatie verzocht hij Janssens contact op te nemen met de CID, die de kwestie sedert januari 2002 begeleidde. Janssens en Dolk kenden elkaar goed. Janssens was voormalig vlaggestaat-inspecteur voor het scheepsregister van Panama in de Rotterdamse haven (een client van Dolk) en werkte in die hoedanigheid jarenlang ten nauwste samen met de landelijke CID".
Als je het allemaal geloven mag zat dus niet alleen het OM met zijn neus in de Baku-affaire, maar ook de CID, nu CIE. Welke tak aan de CID-boom weten we niet, maar als het om de afdeling Stiekem ging, zou ons dat heulemaal niet verbazen. CIA, CID, CIE. Heerlijk, heerlijk. Dat zijn nog eens lekkere hapjes. Stay tuned.
vrijdag 2 november 2007
Maandag trok ene Mario op ons discussieforum Paolo Rebelo door. De Portugese superspeurneus die kortgeleden het Maddie McCann-dossier overnam van een collega. Volgens Mario had Rebolo namelijk in het verleden verre van vlekkeloos geacteerd in een paar knoerten van drugszaken. En t.z.t. mochten we daarover de nodige bewijzen op de deurmat verwachten. Vandaag alvast wat smeuiige details.
Rebolo en zijn team beschikten in de jaren negentig over meerdere Coureurs en Sapmannen. Luitjes die voor een paar losse escudo's de speurneuzen een entree verschaften in het hallucinerende Portugese wereldje. De neuzen zetten in een loods bij Lissabon een eigen im- en exportbedrijfje op van Marokkaanse chocola, Afghaanse hero en Colombiaanse snorkelwaar. En bemoeiden zich in sommige gevallen zelfs met de logistiek. Mario:
"In de zaak van die chocola (1400 kilo, red.) hoorde de helft van de bemanning van het bootje waarmee de boel vervoerd werd bij Rebolo thuis. Die maakten heimelijk foto's van de Barbertjes die moesten hangen. Maar op een foto stond gedeeltelijk een van Rebolo's medewerkers. Dus dat werd een rel".
Een andere rel speelde zich af rond een trio Spanjaarden, onder wie de niet zo kinderachtige Antonio Padin, die ook voor het luik gingen wegens het invoeren van verboden consumptiegoederen. Normaliter waren ze voor lange tijd een kruipruimte ingegierd, maar ze waren goochem. Ze zochten de publiciteit en Rebolo's elite werd als getuige voor de kadi getrokken. Een van hen versprak zich, waardoor duidelijk werd dat het om een gevalletje uitlokking ging. En de Spanjaarden zaten in een mum of twee weer achter de gebreide broek van mamma a la casa. Ga je toch niet lekker als bromsnor zijnde. Een van Rebolo's specialisten trok dan ook aan zijn stutten en ging aan de slag als bodyguard van de president. Of ie nou teveel babbelde over zijn vroegere heldendaden of nog steeds omging met de boys uit het circuit is niet duidelijk. Maar kennelijk was er op een bepaald moment aanleiding om eens in de achterbak van zijn voiture te loeren. Wat denk je? Kilootje hero.
Mario:
" ... Wat me zo tegenstaat is de dubbele moraal die zo'n Rebolo erop nahoudt. Ik ben niet vies van een paar centen, maar als dat ten koste gaat van een paar mensen wier leven je versjteert met straffen van 13 tot 15 jaar, terwijl jij op je gemak je zakken zit te vullen en je donders goed weet hoe de vork in de steel zit, da's toch wel zo laag. Samen uit samen thuis zou ik zeggen. Vooral in die chocoladezaak. Dat waren mensen die echt gewoon erin geluisd werden. Hard werkende mensen die gewoon de verleiding niet konden weerstaan om effe wat extra's te verdienen. Bijvoorbeeld met het besturen van een vrachtwagen. Die kerel zat nog geen tien seconden achter het stuur, dat nog warm was van de handen van een agent, en hij werd al gearresteerd. Dertien jaar kreeg ie. En ik kan je garanderen dat het in Portugal echt geen pretje is om in de gevangenis te zitten. Vandaar dat ik het niet kon laten om toch effe wat te laten horen".
En wij maar denken dat zo'n IRT alleen maar in Nederland voorkwam. No way, Jose.
donderdag 1 november 2007
Eerlijk is eerlijk. Van bescheidenheid was geen sprake bij Yako. Als het had gekund hadden ome Loek Janssens cum suis de hele Randstad overgenomen. Alleen, het moest wel gefinancierd worden. En daarbij rolde nog wel eens iets de berm in. Neem bijvoorbeeld de geplande aankoop van Holland Exel, waarmee brokkenpiloot Eric de Vlieger ooit in de vleugels trad van ene Icarus. Op 6 april 2005 trokken ome Loek Janssens en een van zijn assistenten bij het kraaien der hanen de Duitse grens over om in Dusseldorf te gaan shoppen. Dat blijkt uit een door de Turkse medewerker Yalcin ondertekend briefje van de dag daarvoor aan hun zakengappie Jan Willem Godin. Willen wij u niet onthouden:
"Hierbij bevestigen wij onze bespreking van hedenochtend, waarin wij u informeerden dat wij morgenochtend woensdag 06-04-2005 een afspraak hebben met de Dresdner Bank en de Sparkasse te Dusseldorf in Duitsland.
Teneinde het vrijgeven van de benodigde fondsen voor overname van de luchtvaartonderneming Air Excel Netherlands, die zich thans in surseance van betaling bevindt. In overleg met onze bankiers zullen wij er zorg voor dragen dat de initiele investering deze week voor u ter beschikking zal staan. Vanzelfsprekend na goedkeuring van onze bankiers".
Is natuurlijk geen hout van terecht gekomen. Over welke poen het eigenlijk ging bij de twee Duitse spaarvarkens en of die nog steeds op een paar rekeningen renteroosjes oplevert weten we helaas niet. Bronnen binnen dit circuit maken melding van door Amerikanen in beslag genomen en licht ingevroren tegoeden van na WO II. Bedoeld voor geheime operaties van allerlei snuffelclubs. Gek, maar we zouden bijna geloven dat we gladiolen ruiken. Stay tuned.
woensdag 31 oktober 2007
Staalbankiers, sinds 1994 onderdeel van de Achmea Groep, was de afgelopen jaren in voldoende schandalen verwikkeld om ermee te kunnen kwartetten. Bij pogingen het bezoedelde blazoen schoon te schrobben wordt via de media een overmaat aan reclameprietpraat uitgestrooid, pas nog op Radio 1: "Betrokkenheid is niet vanzelfsprekend. Daar ziet IJsbrand, als bestuurder van een stichting die kansarme kinderen helpt, schrijnende voorbeelden van. Gelukkig vond hij bij Staalbankiers mensen rond de tafel die meer doen dan luisteren. De financiele toekomst van de stichting kreeg een stevig fundament. De rust die dat meebracht sprak IJsbrand enorm aan. Dat wilde hij ook voor zichzelf en zijn gezin. Zo ging hij in gesprek met Staalbankiers over zijn prive-financien. Na elke ontmoeting groeide het vertrouwen. Er werd een persoonlijk plan gemaakt met zijn bankier en diverse specialisten. IJsbrand had het gevoel alsof hij na een lange tocht eindelijk thuiskwam en dat had een bank bij hem nog nooit voor elkaar gekregen. Staalbankiers: bankiers met inlevingsvermogen."
Het is dat de reputatie van de bank bekend is, je zou het er anders toch nauwelijks droog bij houden. Er moet trouwens wel geld worden meegebracht om van de betrokkenheid en het inlevingsvermogen van Staalbankiers te mogen genieten: "Staalbankiers is een gespecialiseerde private bank welke (...) haar diensten verleent aan vermogende particuliere relaties (...)". Voor van dat volk dus dat de samenleving leegrooft om zich vervolgens te verlekkeren aan het helpen van de daarmee door henzelf kansarm gehouden kinderen, terwijl een fatsoenlijke arbeider of een keurige uitkeringsgerechtigde ondertussen allerminst hoeft te rekenen op welke betrokkenheid van de bank dan ook: "Tot onze clientenkring rekenen wij onder meer ondernemers, directeur-grootaandeelhouders, partners in een maatschap, professionals en topsporters". In de woorden van de Haagse burgemeester Deetman: "De kernactiviteit is vermogensbeheer. Private banking voor vermogende mensen. Anders gezegd: je moet wel een paar centen hebben om hier te bankieren". De vroede vader zei nog wel meer in zijn toespraak van 17 oktober 2006: "De bank is jarig! De bank bestaat 90 jaar! Dus van harte gefeliciteerd! Den Haag is daar trots op en is daar blij mee" en in het kader van door hem "aangetroffen overeenkomsten tussen de jarige bank en de gemeente Den Haag": "De geregistreerde misdaad in Den Haag is met circa 16 procent gedaald en dat bij ongewijzigd aangiftebeleid. Dat is toch een mooi 'rendement' om in bankierstermen te blijven. Vermogensdelicten - ook dat moet u aanspreken - (daar bedoelen we mee overvallen, straatroof, woninginbraak en autokraken) zijn met een derde gedaald!" Wellicht dat ook onderzoek van de AFM en de inval door het O.M. een jaartje eerder daaraan bijdroegen? Deetman, in zijn dolle vreugde: "Een bank als Staal Bankiers is een parel binnen het hele aanbodpakket van financiele diensten in onze stad". Enkele (historische) parels aan de kroon van de bank zelf zijn illustere namen als van Eddy de Kroes en Ed Maas, zie hier voor meer.
Maar kom, laten we niet op alle slakjes Bocasan stapelen en Staalbankiers een welgemeend advies ten gunste van zijn nieuwe client geven: wat IJsbrand vooral nodig heeft is een goede gezinstherapeut zodat hij weer rustig thuis kan komen bij zijn familie in plaats van het geldpakhuis van oom Dagobert als de daarvoor meest ge-eigende plaats te zien. En kan "Achmea ontzorgt" dan meteen ook een goede psychiater voor die reclameschrijver regelen?
woensdag 31 oktober 2007
Aaaaaach. Moet Aadsje Ruijgrok jr. morgen ook voor de kadi verschijnen. Om als mede-verdachte aan de kadi uit te leggen wat zijn rol nou precies is geweest bij het gerommel met de koers van het toen nog beursgenoteerde VHS. Het stenen stapelende vehikel van Ed Maas, waarin ook de indertijd door OvJ Hans Vos voor de vleeshaak gevrijwaarde zwendelaar Eddie de Kroes participeerde. En de niet te versmaden topbef Leonard Frans Pels Rijcken, een van de twee naamgevers van het kantoor van de landsadvocaat, een dure vinger in de pap had. In aflevering 55 van deze serie staat in een nutshell hoe Aadsje in deze narigheid terecht is gekomen en hoe hij eruit raakte (1). Dat laatste mede dankzij de helpende hand van ene Irving Poesiat, een partner van Maas binnen de Nederlandse Beleggings Combinatie. Nou is dat geen naam die erg rijk is gezaaid. Dus wij effe googelen. Vinden we ene Irving Wiclef Poesiat als consul honoraire van Niger. Maar of dat onze Irving is wordt niet duidelijk. En dan heb je nog een drandus Wiclef Poesiat. Een hoge mieter op het ministerie van Financien en tot mei van dit jaar secretaris van de Monitoring Commissie Corporate Governance Code. Een commissie die in het snotje moet houden of bedrijven in Nederland een beetje fesoendelijk bestuurd worden. Dus ook om eens wat te noemen wat er bij het VHS van de twee Edjes allemaal gebeurde. Per 1 mei van dit jaar gaf Wiclef zijn glansrijke carriere bij Financien op en werd commercieel directeur van Tekla Holding. Net als VHS een stenenstapelaar in Den Haag. U voelt aan waar we heen willen? Ja, precies. Kijken of we verder komen. Stay tuned.
1. Vervoegt u zich daarvoor bij de Followupsite.
woensdag 31 oktober 2007
Was een paar jaar geleden toch topnieuws. Dat de vakantiekisten van Air Holland een tijdje hadden gevlogen op een revolutionair mengsel van kerosine en cocaine. En het was helemaal retteketet toen een kadi de top Airbags Cees van Dormael en Paul Gruythuysen alsmede hun Surinaamse financiers een tijdje naar een bezinningsruimte verwees wegens witwassen. Daarna werd het stil. Justice was done. Op een hoger beroepje na. Zoals haast gebruikelijk haast geen woord in de mainstream pers over de rol van de banken bij deze witwasoperatie, waarbij notabene gebruik werd gemaakt van ordinaire sporttassen om de zwarte poen aan te voeren. Zoals wij al eerder opdiepten was een van die spaarvarkens de Italiaanse Sellabank, die via haar twee dochters in Luxemburg tot aan het strottenhoofd betrokken was bij deze operatie. En een van die dochters bleek weer een connectie te hebben met Adnan Khashoggi. Een vermaarde Saudische grootgrutter wiens naam in de jaren zeventig al prominent opdook in de Lockheed-affaire. Een happening die menig voorzitter van een Oranjevereniging de kroeg indreef.
In het daarop volgende decennium manifesteerde vriend
Adnan zich niet zo zuinigjes in de Iran/Contra-affaire. Een operatie onder supervisie van pappa Bush, waarbij in Afghanistan wapens werden uitgeruild tegen hero en in Midden-Amerika wapens tegen coca. Boerenzwengels zoals wij zouden na zulke riante tijden de met diamantjes ingelegde gouden AK47 in de wilgen hangen en gaan relaxen in Marbella. Deed Khashoggi ook, maar hij had geen rust in zijn reet. Dus net als bij Malle Babbe ging zijn naam al weer snel in het rond. Bijvoorbeeld bij een stel spectaculaire zwendelaffaires die een paar banken zes planken bezorgden. Maar altijd op de achtergrond. Net als bij het gevalletje van Cees en Paul.
Het was overigens niet de laatste drugsparty waar de ouwe kameraad van prins Bernhard zijn opwachting maakte. Adnan bleek kortelings namelijk ook een rol te spelen bij de twee vluchtjes met snorkelstuff die in 2006 en 2007 in Mexico een voortijdig en slordig einde beleefden (1). Hij deed namelijk niet zo nette zaken met de (ex-?) eigenaren van de DC 9 en de Gulfstream. Toestellen by the way die in opdracht van de firma CIA ook zo voortreffelijk hadden gefunctioneerd bij het vervoer van verdachte baarden naar allerlei rustiek gelegen researchinstituten. En naar alle waarschijnlijkheid ook toen al uppers en downers (2). Voor de zoveelste maal lijkt er dus een frivool een-tweetje te hebben plaatsgevonden tussen Khashoggi en de meisjes en jongens uit Langley. Ver van het bed van Cees en Paul? Zeker. Maar dit zijn dan ook de jongens uit de Eredivisie. Vergeleken daarmee is zelfs de huidige habitue van de Bunker een speler uit het tweede elftal van HBOK (Het Begon Op Klompen). Stay tuned.
1. Vgl. de serie "Here we go again". In beeld te krijgen met ons zoeklicht op de voorpagina.
2. Vgl. dezelfde serie.
dinsdag 30 oktober 2007
We krijgen echt de tijd niet om effe lekker te chillen man. Weer een vrachtje info over Yako. Staat bijvoorbeeld in dat iemand een tonnetje had gestort om die Al Mahmoudi uit zijn Lybische tent te lokken en aan de slag te gaan voor de club. Ja doei. Al huurde voor twee jaar een vette villa en wisselde zijn kameel in voor een Mercedes. Dat was het. Kon ome Loek Janssens wel een paar keer deftig heen en weer vliegen naar Khadaffi's zandbak en Al zich een paar keer in Nederland manifesteren, aan het eind van het hele verhaal was het tonnetje gewoon pleite. Het Lybische project hoorde thuis in het rijtje van de Saudische prinses en haar meloenen, een bergje Picasso's, een kasteel in Eemnes, een hotel in Warder, een parkeerterrein vol Mercedessen etcetera etcetera. Hoe je mensen zo gek krijgt om poen te steken in zulke luchtbalonnen? Nou, de Yakomieken hadden altijd de beschikking over fleurig uitziende documentatie of bancaire rimram. Neem bijvoorbeeld deze oh zo imponerende SMS aan een ongeduldige schuldeiser in de zomer van 2006:
"Embassy informed: Funds will be in MS account RABO this afternoon. Opening tomorrow morning, all is cleared".
Het mag duidelijk zijn welke ambassade werd bedoeld. MS stond voor Morgan Stearn, wat veel suggereerde maar niks was. Op dezelfde dag nog arriveerde het volgende SMS-je:
"Bank confirmed that at 3pm they will receive money. E.T. will be informed by RABO. Meeting in London Saturday at 10 A.M. Cash as soon as bank confirms".
Nee, die E.T. is niet die verschrompelde aardappel die op een kinderfiets richting maan reed met een lampie in zijn vinger, maar CIA-agent Esteban Tanner. En die SMS-jes waren net zoveel waard als een dollar in 2010. Maar de boys van Yako en niet te vergeten Legalpoint kochten er wel tijd mee. Hopende dat op korte termijn de truuk met de hoge hoed eindelijk lukte. Of een andere goedgelovige financier zo vriendelijk wilde zijn poen in hun goocheltheater te steken.
Het enige dat we nog niet kunnen wisselen in deze cyclus is de aanwezigheid van lieden uit de internationale speurneuzensfeer. Is er bij Yako sprake van een dubbele bodem of schuilt er af en toe dan toch wat waarheid in de megalomane verhalen die de firmanten verspreiden? Wij snuffelen onverdroten door. Stay tuned.
dinsdag 30 oktober 2007
Wij op 21 oktober al helemaal blij dat in de affaire rond de verdwenen Maddie McCann de leider van het bromteam Concalo Amaral was vervangen door Paolo Rebelo. Tenminste een gozer die stevig had doorgetast in het Casa Pia-onderzoek en een paar kinderkruipers een langdurig verblijf in een kruipruimte had weten te bezorgen. Krijg je daar toch een mail over Paolo via ons discussieforum! Wil je niet weten. En als u het toch wil, kunnen we u niet tegenhouden om effe te kijken.
Heeft u het gezien? Zo, daar wordt effe uitgepakt nietwaar? En als de zuidenwind een beetje meezit dan komen er straks ook nog een paar dossiertjes binnenzeilen. Kijk, dat is leuk. Daarom wachten we liever nog even om dit bericht op deze pagina te pleuren. We weten namelijk niet of ze in Portugal ook voorzieningenkadi's hebben. Aan ons lijf voorlopig geen polonaise meer. Nog niet eens een fado. Stay tuned.
maandag 29 oktober 2007
Ik heb met stijgende verbazing de berichtgeving rond het koninklijk
bezoek aan Bhutan gadegeslagen. Noch op de televisie noch in de geschreven media wordt melding gemaakt van de etnische zuiveringen die tussen 1988 en 1994 in Bhutan hebben plaatsgevonden en waarbij naar schatting meer dan honderdduizend mensen met geweld van huis en haard verjaagd werden. En waarvan de meesten tot op de dag van vandaag zich nog in UNHCR vluchtelingenkampen in Nepal bevinden. Bhutan mag dan momenteel een eerste voorzichtige stap richting democratie zetten, maar op het gebied van de repatriering van de vluchtelingen maakt zij allerminst haast. Erger, als het aan Bhutan ligt blijven ze voorgoed buiten lande. Daar deze schrijnende problematiek nog steeds speelt, hadden onze politici en de regering het bezoek moeten aangrijpen om de repatriering van de vluchtelingen aan te kaarten. Of had dat de toeristische sfeer van het koninklijke bezoek aan Bhutan verpest? In vrijwel elke krant verscheen de gelijkluidende zin: "Volgens rapporten van onder meer Amnesty International worden de mensenrechten in Bhutan weleens geschonden: met de vrijheid van meningsuiting, religie en vergadering en de behandeling van gevangenen en Nepalezen in het land zou het soms nog modderen zijn". Als dat geen vorm van vrijwillige zelfcensuur is, dan weet ik het niet meer? Op deze Engelstalige websites (hier en hier) vindt u de geschiedenis van deze tragedie. (Robbert Stephan Schrover - 's-Hertogenbosch)
maandag 29 oktober 2007
Die Jan Willem Godin blijft interessant. Niet alleen omdat ie een levendige interesse zou hebben gehad voor de thuisdossiers van Paul Herrie, de voormalige 005 van de AIVD. Of omdat ie een warme band onderhield met Esteban Tanner. Volgens serieus te nemen bronnen niet alleen personeelslid van de CIA-shop in Warschau en assistent van de Yako/Legalpoint-kongsie bij een poging de Marcos-meloenen te ontdooien en weg te sluizen. Nee, nee. Maar ook omdat vriend Godin op 20 april 2005 persoonlijk failliet werd verklaard in Den Haag. En dat is geen pre voor een internationaal opererende zakenman. Zou je zeggen. Niet dat hij wat dat betreft niet zou passen bij andere coryfeeen uit zijn werksfeer, zoals Loek Janssens (rip), Geert Jan Dolk, Alan Ong, Pieter Knabben etcetera. Prima zelfs. Maar waarom ie dan toch door voornoemde speurneuzen serieus werd genomen is een raadsel. Tenzij hij nog ergens wat appeltjes heeft weten weg te werken tijdens zijn jacht op de meloenen. Zouden wij niet met een driedubbele salto met schroef van achterover slaan. Wel lullig voor zo'n meneer Van Noort. Maar ja, wie wordt er nou curator? Stay tuned.
maandag 29 oktober 2007
Stel je hebt op een achteraffie al jaren een oud schilderij hangen dat je ooit hebt ge-erfd van opoe van moeders kant. Stelt een blijkbaar vrolijke gozer uit de Gouden Eeuw voor met zijn haar op halfelf. Kon een Rembrandt zijn. Maar het monogram van de betrokken schilder luidde H.L. Oftwel Hendrick Lullo, een negentiende eeuwse klodderaar uit Kudelstaart, die zo nodig a la Rembrandt moest schilderen. Op een bepaald moment heb je wat poen nodig om de deurwaarder te bevredigen of te gokken op een knol in de derde race en je besluit je schilderij te verpatsen. Het kwam je eigenlijk toch al je strot uit. Je gaat ermee naar een bescheiden veilinkie (Moore, Allen & Onnozel) en daar zetten ze je erfstuk in op een bedragje van rond de duzend euro. Er wordt een catalogus gebaard en jouw schilderij wordt ronkend vermeld onder de titel "De jonge Rembrandt als Democritus, de lachende filosoof".
Dan gebeurt er iets eigenaardigs. Op verzoek van een potentiele koper onderzoekt Jan Six, een erfstuk uit een roemruchte familie uit de Gouden Eeuw. De jonge ouwe meesters-expert van Sotheby vraagt aan de firma Onnozel cs. of hij een afbeeldinkje kan krijgen. En wat denk je? Janus stort zich stante pede in een Temazepam-kuurtje om zijn plotselinge slapeloosheid te verdrijven. Hij ziet het meteen. Echte Rembrandt. Dat haar van de afgebeelde lachebek mocht volgens de bekende kunstscharrelaar Johnny van Haeften misschien wat Lullo-achtig zijn en rommelen met olieverf op koper was eigenlijk ook niet echt Rembrandt, maar misschien had de maestro toen toevallig even geen ander materiaal. En ho, ho, daarmee zijn we er nog niet. Toen Jan zijn bril wat beter op zijn voorpui drukte bleek er geen H.L. te staan, maar R.H.L.!!! Had iedereen over het hoofd gezien. Echt waar. En R.H.L. zou staan voor Rembrandt Harmensz Leidensis. Fuuuuck. Jan als een Gouden Eeuwspeer door zijn bullen bladeren en jawel, wat staat er in een oud naslagwerkje van ene meneer Moes uit 1897? Dat het gaat om een verloren geraakte Rembrandt. Nou, wat Janus betreft is er sprake van een touchdown.
In Londen wordt Johnny ondertussen ook geteisterd door slaapstoornissen. Mogelijk dat ie daarom op de veiling niet tot scoren komt. Hoewel er meer redenen zijn te bedenken.
Hoe dit ook zij, een tot nu toe onbekend gebleven Bommel koopt de Lullo cq. de Rembrandt voor ruim 3 meloen euro. Jij blij. Logisch, want zo denk je nog aan de deurwaarder en zo ben je meloenair. Maar voor hetzelfde ben je zwaar genaaid. Want welke Bommel is zo mesjogge om ruim 3 meloen neer te tellen voor een schilderij dat misschien door een negentiende-eeuwse Jaap Jongbloed voor echt werd versleten, maar verder eigenlijk nog van twijfelachtig allooi is? Of wist die onbekende Bommel meer? De Volksfiets van afgelopen zaterdag op de voorvagina: "De bekende Rembrandt-deskundige Ernst van de Wetering was niet bereikbaar voor commentaar". Wie Ernst is? Dat is een kunstprof en het heldere licht binnen het Rembrandt Research Project. Als Ernst zegt dat ie echt is, is ie echt. Toch heul jammer dat ie net op zo'n moment supreme zijn 06 af heeft staan.
Nee, wij heten geen Thomas. Maar wij geloven ook net niks. Het kan er bij ons dus niet in dat baasjes als Six, Van Haeften en misschien zelfs Bommel de afgelopen week geen contact hebben gehad met Van de Wetering. En als dat het geval is... Begrijpt u dan dat wij vannacht ook een Temazepammetje hebben geslikt? Ja natuurlijk. Over een halfjaartje of zo zal de wat opgepimpte filosoof zonder twijfel opnieuw op de markt worden gesmakt. En gek, wij denken bij Sotheby. Nou zal het ons gruwelijk benieuwen wat de vraagprijs is en wat ervoor wordt betaald. Gokken?
zondag 28 oktober 2007
Morgenmiddag om vijf uur verzamelen op het prachtig lege plein De Parade in DenBosch onder de waxinelichtjesrook van de sint-Jan. Verzamelen om in optocht naar het stadhuis te lopen teneinde uiting te geven van de zorgen met betrekking tot grootschalige bezuinigingen die "de" Bossche politiek in petto heeft voor de vele lokale verenigingen, clubs en vrijwilligersorganisaties. Er zijn door de diverse getroffen sportverenigingen duizenden mensen opgeroepen om mee te lopen dus het belooft een prachtig spektakel te worden. De lokale omroep Boschtion (zelf ook slachtoffer van de euro-snoeioperatie met 60.000 euro) zal uitgebreid verslag doen. Komende maandag- en dinsdagavond zullen er Bossche commissievergaderingen plaatsvinden waarbij de gigantische bezuinigingen een grote rol zullen spelen. Veel plaats op de publieke tribune zal er wel niet meer zijn want er zijn een kleine twintig organisaties die spreektijd hebben aangevraagd.
zondag 28 oktober 2007
Het oplevende nationalisme in Turkije naar aanleiding van de oorlog met de Koerdische PKK, manifesteert zich niet langer alleen in een toenemend aantal Turkse vlaggen in het straatbeeld. Recentelijk komt het steeds vaker tot geweld, dat uit de aard van de zaak vooral betrekking heeft op Koerden. Maar het geweld beperkt zich daar niet toe, want het richt zich in toenemende mate op alles dat niet Turks is, of zelfs op Turken die weigeren zich aan te sluiten bij de nationalistische razernij. De berichtgeving in de landelijke krant 'Radikal' is wat dit betreft zonder meer verontrustend. Een kleine greep uit de opsomming van geweld die Radikal eerder vandaag publiceerde is veelzeggend.
In de industriestad Bursa werd een winkel geplunderd waarvan de eigenaar afkomstig is uit het in Oost Turkije gelegen Mardin, een stad waar veel Koerden wonen. Aanleiding was een onbevestigd gerucht dat hij de PKK zou steunen. Eveneens in Bursa werd een theehuis met stenen bekogeld, kennelijk omdat de eigenaar uit Diyarbakir komt, het belangrijkste centrum van Koerden in Turkije. Daarnaast zijn in Bursa recentelijk Turken bedreigd die weigeren de Turkse vlag uit te hangen. Als gevolg van deze bedreigingen zijn veel cafe's die dat eerder nog niet deden, ertoe overgegaan deTurkse vlag uit te hangen. Verder is er in verschillende steden gedemonstreerd bij vestigingen van de Koerdische Partij (DTP), waarbij in veel gevallen ruiten werden ingegooid. In Manavgat, nabij Antalya, kwam het zelfs tot brandstichting. Hetzelfde gebeurde in Ayvalik, waar een gebouw van de DTP volledig door brand vernield raakte. Ook niet-Koerdische kringen die zich kritisch opstellen ten aanzien van de Turkse overheid worden door geweld getroffen.
Zoals in Zonguldak waar de deur van een gebouw van de communistische partij werd vernietigd, of in Samsun waar een vestiging van dezelfde partij met stenen werd bekogeld. Het zelfde lot trof een gebouw van het linkse 'rechten en vrijheid front', eveneens in Samsun. In de Turkse hoofdstad Ankara werden verder kogels afgevuurd op een cultureel centrum dat traditioneel een links imago kent. Zo nu en dan lijkt bij het nationalistische geweld in Turkije een relatie met de recente ontwikkelingen ver te zoeken te zijn. Zo werd in het eerder genoemde Ayvalik een vereniging van Turken met een Afrikaanse achtergrond door geweld onbruikbaar.
vrijdag 26 oktober 2007
He, he. Eindelijk. Joepie voor het luik. Wegens vermeende faillissementsfraude. Een bedrijf laten ploffen nadat je alle poen eruit hebt getrokken. En die poen dan gebruiken om een andere BV te spekken en je eigen knip. Zoiets als waarvoor voormalig xtc-jongleur Pieter Knabben eerder deze maand al achterover is getrokken, maar dan een tikkie anders (1).
Heel loffelijk wat die fraudehunters doen. Maar nou Joep toch naar binnen is getrokken zouden andersoortige speurneuzen eens bij hem langs kunnen gaan voor een paar vraagjes over Joepie's banden met scharrelaars als Robert Jan Doorn en Joost Taverne. En niet te vergeten over de verklaringen van Jacques Voets. Over Robbedoes, Joost en Joepie in verband met de financiering van zijn voorlopig laatste drugsoperatie. Werd wel een zeperd, omdat Sjakie vroegtijdig van zee werd geplukt, maar dat doet niet ter zake. Bovendien doet zich de vraag voor of er misschien nog meer van dit soort avonturen zijn geweest. Per saldo doet het OM dat wel vaker. Eerst iemand achter het gaas mieteren voor bijvoorbeeld een paar gevalletjes afpersing om dan meteen daarna nog een paar gevalletjes liquidatie eraan vast te plakken. En gelijke monniken gelijke kappen, niet waar? Of werkt dat bij witte boorden anders? Stay tuned.
1. Zie de afleveringen 7 en 8 van de serie "Beffen in de mist" dd. 16 en 19 oktober jl.
2. Zie de afleveringen 4 en 5 van deze wonderschone serie op de Followup-site.
donderdag 25 oktober 2007
Hotel "De Wijck" in Wijk aan Zee gaat in andere handen over. Stond kortgeleden in "De Jutter", het sufferdje ter plekke. Die andere handen behoorden toe aan ene Jos Nagel. En blijkbaar vond niet iedereen in het durp onder de rook van de Hoogovens dat even leuk. Jos werd er namelijk van verdacht het hotel vol te willen stoppen met goedkope Poolse gastarbeiders en daar zitten de meeste Wijkers niet op te wachten. Vooral omdat er berichten zijn dat die Polen graag aan de paddo's zitten en je dus een goeie kans loopt op moord en doodslag en vergeven te worden van de stank van bietensoep. Normaliter houden wij ons niet bezig met dergelijk dorpsgedreutel, ware het niet dat Jos volgens welingelichte bronnen een interessante zakenrelatie onderhield met de ons te vroeg ontvallen Loek Janssens. De man van Yako en partner van heren als Jan-Willem Godin, Geert Jan Dolk, Al Mahmoudi, Rob Bijpost, Frank Beekes, Harry van der Weijden en om nog eens een buitengebeuren te noemen Raj Samuel, een Maleisier in Schotland. Wat Loek en Jos precies met elkaar hadden weten we niet, maar ze waren veelvuldig te vinden in het etablissement van de ABN/AMRO in de Haarlemmermeer. Het ging dus waarschijnlijk over geld.
Oh nog effies over die meneer Van der Weijden. Hebben we op 17 oktober een mail gestuurd met de vraag of zijn correspondentie met de heer Dolk over pegels van serieuze aard was. En of hij identiek was aan de Harry van der Weijden die indertijd betrokken was bij de teloorgang van de Nederlandse Zorgloterij. Wat denk je? Juist. Geen antwoord. Maar we hebben in ieder geval geprobeerd om wederhoor toe te passen. Anders krijgen we weer op ons lazer van een voorzieningenbef. Even niet. Stay tuned.
donderdag 25 oktober 2007
Kan je wel zeggen dat al die kutbaarden in het Midden-Oosten jaloers op je zijn omdat je vrij bent. Maar wat doe je met die zogenaamde vrijheid als je dollar naar de kloten gaat, je zonder werk zit en je pensioen geen reet meer waard is? Niet veul. Om maar te zwijgen over de scheet en een knikker die je voor je huis krijgt, als je eruit moet omdat je je hypo niet meer kan ophoesten. Nou zijn er altijd luitjes die aan al die ellende van hun fellow-countrymen geen boodschap hebben. Neem nou Ronald Arnall, de huidige Amerikaanse ambassadeur in Den Haag. Wordt geschat op een 1,5 miljard dollar. Heeft ie bijeengeklauwd als baasje van Ameriquest. Een loanshark in het groot. Sloot hypo's af voor een zacht prijsje. Maar na twee jaar werd het bedrag verdubbeld. Ging je bijvoorbeeld van 750 dollar naar 1500 dollar en dat hadden meneer Arnall's werknemers er even niet bij gezegd. Dus al die trotse huizenbezitters gingen de bietenberg op en Ameriquest nam voor een prik hun huis over. Met de bedoeling om het voor een heel wat scherper prijsje weer van de hand te doen. Desnoods met een heel gunstige hypotheek...
Tot de bel barstte en Ameriquest plotseling bleef zitten met een hele reut onverkoopbare huizen. Als gevolg daarvan is de loanshark nu zelf ook met veel geraas in elkaar gedonderd. Duizenden werknemers zijn op de keien gemieterd en wat er van Ronnie's trotse bouwsel was overgebleven is inmiddels verpatst. Ja, er werd en wordt nog wel her en der geprocedeerd door de slachtoffers van deze listige wurgmethode. En ja, er werd 350 meloen dollar neergeteld om de ergste noden te lenigen. Maar Ronald waste zijn handen in onschuld. Hij had het nicht gewusst. En daar zit ie nu in Wassenaar. Als ambassadeur. Zalfje van de firma Bush & Cheney. Als dank voor de geweldige financiële bijdrages die Ronnie en zijn vrouwtje in 2004 hadden gestort in de Republikeins verkiezingskas. Was wel afkomstig van smerige praktijken, maar Georgie en Dick waren wel wat gewend op dat terrein. No sweat. Lekker hè, om vrij te zijn met anderhalf miljard in je kontzak? Zalig. En laat de boeren maar dorsen.
woensdag 24 oktober 2007
Het is een beetje vroeg misschien, maar de wind waait alweer flink door de bomen en het is koud. Het eerste verhaal dateert van 12 november 2005. Ging over Alcolac. Een bedrijfje dat in de tweede helft van de jaren tachtig zowel Saddammeke als de Iraanse Raad van Elf-baarden pakketjes met chemische strooigoed had geleverd. Om elkaars soldaten in het veld cq. eigen bevolkingsgroepen een laatste verrassing te bezorgen. Het bedrijfje was in handen van Carlyle. Een investeringsclub met onder andere de ouwe Bush en George Soros in de gelederen. Respectievelijk de vader van de patient in het Witte Huis en het latere baasje van prinses Wippe Smit aka de Marmot.
Goed, de tijd verstreek. Saddammeke had zijn overgebleven strooigoed teruggestuurd en zat in een geallieerde dwangbuis. Maar hij was nog wel de eigenaar van een paar olieputjes en daarom moest ie helemaal van het toneel verdwijnen. Moest een beetje sneaky gebeuren, dus probeerden de Carlyle-Sinten in 2002 een vers pakketje chemisch strooigoed in Saddammeke's mik te schuiven via een paar goeie relaties in Turkije. Om later te kunnen bewijzen dat ie het had. En dat was dan weer een van de zwaarwegende redenen om Saddammeke op te hangen.
Maar dat plannetje raakte in Turkije in de berm. Notabene door een CIA-agente: Valerie Plame. Die was daar met een ploegje zonnebrillen bezig om een louche netwerk vol gretige grissers te ontrafelen, dat er een sport van maakte nucleaire en biochemische teringzooi richting Baghdad en Teheran te transporteren. Ook de Carlyle-Sinten, met hun connecties tot in het Witte Huis, behoorden tot dat netwerk. En die waren niet blij dat Valerie hun Iraakse business versjteerde. Erger nog, ze was ook bezig hun Iraanse plannetje om zeep te helpen. Want na de piece of cake in Baghdad stond het klusje in Teheran op het programma.
Dit keer via de nuke-gambiet. Je levert bijvoorbeeld via Heerhugowaard onder toeziend oog van Nederlandse gleufhoeden nucleaire rotzooi aan Khomeyni's discipelen. Om later te kunnen bewijzen dat ze het hebben. En dat is dan weer een zwaarwegende reden om die baarden op te hangen. Maar Valerie fietste daar met de Operatie Merlin dwars doorheen en leverde Teheran onder die paraplu ondermeer bouwtekeningen voor een nucleair orgel, die ooit ook waren geleverd aan de heer A.Q. Khan in Pakistan. Met een restrictie: er zaten dit keer foutjes in de bouwtekeningen. Dat zou het Iraanse project ernstig vertragen. Ware het niet dat Valerie op het grasveld van het Witte Huis te drogen werd gehangen door de zetbazen van Carlyle. Mede omdat Valerie's echtgenoot een wijsneus bleek te zijn, die het bewijs voor een gele cakebestelling van Saddammeke in Niger naar de Filistijnen hielp. Want wie met zijn poten aan de business komt krijgt van de Carlyle-Sinten de roe. Of wordt omgebakken in de ovens van de Rotterdamse vuilverbranding. Mooi verhaal he? Brengt je echt in de sfeer. Stay tuned.
dinsdag 23 oktober 2007
Kreeg Paul Herrie toch effe 2 jaar kruipruimte voor zijn mik. De kadi vond dat ie geen geheime AIVD-stukken mee naar huis had mogen nemen. Maar wat moet je als je overdag in slaap valt achter je desk? Of op de gang te lang staat te ouwehoeren met Rita Verdonk? Paultje was tot ie in 2001 de zak kreeg betrokken bij twee brisante onderzoeken: de zaak Mink Kok en de zaak rond hoge ambtenaren van wie werd verteld dat ze kinderkruipen als hobby hadden gekozen. En wat dat laatste betreft mag je er een trafiguraatje op innemen dat kindervriend Joris Demmink in dat dossier voorbijtrok. Herrie gaat in hoger beroep, want hij bleek niet de enige ambtenaar te zijn geweest die A-4tjes mee naar huis nam. Paulus voelt zich daarmee de "fall guy" en daar past ie even voor.
Oh, en die Jan-Willem Godin kreeg niks van de kadi. Te weinig bewijs he. Maar hij blijft wel interessant. Een internationaal opererende zakenpief met connecties op de Amerikaanse ambassade in Den Haag en een levendige belangstelling voor hete dossiers? Nou, daar hoef je geen grote gaffel voor te hebben. Dat ruikt naar iets. En dan ook nog even actief bij het ontdooien van Marcos-tegoeden en je zit midden in een script van de uit eigen ervaringen lekkende Simon de Waal.
Binnen de Yako-context kregen we gisteren trouwens ook nog een leuke e-mail. Met wat gegevens uit het priveleven van Godin's gabber, de dit jaar naar boven verhuisde Loek Janssens. Zullen we ons niet aan wagen, want van het begrip voorzieningenrechter zijn we nog even wat misselijk. Maar de schrijver in kwestie repte ook over Loek's dienstreizen naar Lybie en Maleisie. Maleisie, nou ja. Maar Lybie? Hm. Wordt ineens die Lybische meneer Al Mahmoudi, die zich eveneens in de leiding van de Yako-operettevereniging ophield, toch wat meer dan een toevallige voorbijganger. We zien het zo voor ons: Loek en Al samen gezellig naar Tripoli. Om wat te doen? Toch eens effe contact zoeken met Paul Herrie. Wij willen de sensatie van een tijdje gegijzeld te worden ook wel eens meemaken. Stay tuned.
maandag 22 oktober 2007
De CIA heeft een eigen inspecteur-generaal, die erop moet toezien dat de dienst waar mogelijk een beetje fesoendelijk functioneert. Meestal heeft zo'n man zijn schrijfhand op dezelfde buik als de directeur. Maar recentelijk raakte bekend dat het huidige baasje van de gleufhoeden een intern onderzoek had gelast naar zijn eigen inspecteur-generaal. Waarom precies is niet duidelijk, maar weird is het wel. Dus wordt er in de analoge pers druk gespeculeerd naar de redenen voor dat onderzoek. En uiteraard komen daarbij de rendition flights aan bod. Had de inspecteur-generaal soms ontdekt dat de Agency niet alleen magical mystery tours verzorgde voor verdachte profeetbaarden, maar ook drugs? Het is eerder vertoond, dus waarom niet? In eerdere afleveringen hebben we al gewezen op die twee toestellen die binnen een jaar een beetje klunzig een kleine 9 ton coke aan de Mexicaanse grond zetten. Zowel de DC 9 als de Gulfstream waren ook ijverig betrokken bij de baardvluchten van de CIA en deden daarbij ondermeer Guantanamo Bay aan. Lijkt logisch, want daar zat en zit een kennel vol met baarden in oranje kledij. Maar tegelijkertijd zou die Amerikaanse enclave op Cuba een perfecte cover zijn voor drugsvluchten. Uit Colombia of zo. Al teveel speculaasjes? Nou, neem deze dan eens: Zes (!) jaar geleden trof een collectie speurneuzen van de Drugs Enforcement Administration uit Miami 5 ton coke aan op een schip dat op weg was naar ... Guantanomo Bay. Zeg dus niet effe makkelijk dat het alleen maar speculaasjes zijn. En in dat geval was het nog een schip. Met een vliegtuig gaat het allemaal heel wat sneller en als je lekker ongecontroleerd gebruik kan maken van Amerikaanse vliegbases op vreemde bodem dan wil ons liefje nog wel wat meer. Wat let je dan om bijvoorbeeld gebruik te maken van Guantanamo? Of Reykjavik? Of Aruba? Niks. En onze Jannen en Jantines in de Caraïben maar driftig rondvaren om allerlei motorbootjes op te vangen. Samen met de Amerikaanse collega's. Dubbele agenda's? Hoe komt u daar nou bij? Stay tuned.
zondag 21 oktober 2007
Vloeken mag niet in het momenteel weer zeer gristelijke Nederland. En zeker niet op de dag des Heren. Maar hier komt ie: wel gloeiende godgodverdomme!!!! Waarom? Verklaart de oud-directrice van Casa Pia vandeweek, dat kindervrienden uit de Portugese high society daar nog steeds putten uit de voorraad gehandicapte kinderen om de slogan "stop je leuter in een kleuter" kracht bij te zetten. En dat na alle fuzz en slepende rechtzaken tegen een paar stukken ellende, die de pech hadden dat er wel erg veel bewijzen waren gevonden van hun hopsen met vaak doofstomme koters. Een van die kinderkruipers was Jorge Ritto, een voormalige ambassadeur die blijkbaar ook wel hield van wippen in de buitenlucht. Zo werd ie bijvoorbeeld in Duitsland al hopsend met een minderjarige boy in een park aangetroffen. Hij werd wel naar huis gestuurd, maar zoals zo vaak werd de affaire met de mantel der kinderliefde bedekt. Overigens van het woord "park" schoot spontaan ons Philipspeertje aan. Want we herinneren ons nog helder en klaar het Eindhovense struweel waar voormalig PSV-bons Spooren proefboringen deed. En waar naar verluidt meneer Mosterd zijn dienstwagen van het Ministerie van Justitie soms parkeerde om een inmiddels befaamde loverboy even te laten relaxen.
Hoe dit ook zij, het bromsnoronderzoek naar het Casa Pia-complex was (is?) in handen van Paolo Rebelo. En laat die nou vorige week de zaak Maddie McCann hebben overgenomen. Jawel. Is er misschien toch nog hoop. Hoewel ook Rebelo maar een paar gevallen in de Casa Pia-affaire voldoende hard heeft kunnen maken. Jammer, want in zijn dossiers wiemelt het van de namen van hoogwaardigheidsbekleders die erbij betrokken waren en zijn. Net als bij onze zuiderburen (vgl. het uitblijven van een snorrenonderzoek naar de kinderfeestjes van de gebroeders Lippens) en zonder twijfel net als bij ons. Maar we hebben het al eens vaker gezegd, als het gaat om een eenvoudige boerenlul die zich aan zijn buurmeisje vergrijpt ontstaat er een mesthoop heisa. Als het om mensen uit welgestelde kringen gaat ligt de kaart anders. Justice for all? Forget it. Stay tuned.
donderdag 18 oktober 2007
Die Rita Beton treft het ook niet. Eerst lag ze te kutten met Ayaan en Rutten. En precies op de dag dat ze haar beweging "Trots op Nederland" aan het rollen brengt, wordt het dure zootje ongeregeld van Van Basten ongeneerd uitgefloten na de zoveelste grutvertoning. Niks trots op Nederland. FC Knudde. Oh, en dan waren er deze week ook al wat berichten over een proefschrift dat eind deze maand gebaard gaat worden. Gaat over Willem van Oranje. De Vader des Vaderlands. Blijkt als een ordinaire terrorist tekeer te zijn gegaan in de Tachtigjarige Oorlog. Vooral rond Den Bosch. Ook tegen het zogenaamde eigen volk. Verschroeide aarde, verschroeide dorpen, verschroeide Brabanders. Eén grote barbecue. En wij maar brullen dat ie de koning van Spanje altijd geëerd heeft. Aan onze hoela. Hij deed het in wezen ten behoeve van een stel rijke Hollandse stinkers, die lekker veilig achter de waterlinie hun zakken zaten te vullen. Zoiets als nu in Irak, maar dan anders. En of we nou onverdeeld trots moeten zijn op onze Gouden Eeuw. Met zijn plunderende kapers van de VOC. Kan zo'n Jan Peter Klootviool best euforisch over doen, maar wat ons betreft is het prietpraat die hooguit weerklank vindt bij Rooie Gerrit. Om maar te zwijgen over de latere slavenhandel, drugshandel, ons sabelgekletter in Atjeh, ons geweldige verzet tijdens WO II onder leiding van een NSDAP-lidmaat wiens Treu ongetwijfeld Ehre heette en onze heldhaftige optredens in ons Indië en veel later Srbrenica. Oké, we zijn wat dat betreft geen uitzondering in de westerse wereld. Maar om je nou net als Rita chauvinistisch op je airbags te timmeren, nou nee. Daar zijn we toch te nuchter voor. En daar zijn we trots op.
donderdag 18 oktober 2007
Kijk, als je bevroren meloenen van de Philippijnse oud-dictator Ferdinand Marcos stiekem uit de vriezer wil halen en via allerlei banken en de Derdenrekeningen van Legalpoint naar je toe wil harken is het altijd handig om een Filippijnse insider in het veld te hebben. Nou die hadden de boys van Yako gevonden in de persoon van ene Franciso Delos Santos aka mr. D. Heette deze scamkoning echt zo of ging het om een schuilnaam? Weten we niet. Wat we wel weten is dat deze Francisco een keurige rekening bezat bij het hoofdkantoor van de Citi Bank op het adres 399 Park Avenue Main Level in New York, USA Trust Department.
De Account naam luidde: Severino G. Sta. Romana
De clientencode: A. 1122934
Accountholder en ondertekenaar was: Francisco Delos Santos
Accountnummer: LV1822097577
Nou was de Citi Bank in het verleden al niet al te kieskeurig geweest met het aantrekken van clienten uit met name de Latijns-Amerikaanse high society, die met het verhandelen van coke een leuke bijverdienste inmekaar hingen, en van een zootje bedenkelijke uitbaters van Russische wasserettes. Dus aan een boompje zo volgeladen merk je een Philippijns meloentje niet. Maar of er inderdaad Marcosmeloenen werden ontdooid in de magnetron van de Citibank aan de New Yorkse Park Avenue daar moeten we nog achter zien te komen. Maar mocht u ook andere leuke dingen over Francisco aan de weet komen en over de al eerder genoemde slimmerik Estoban Tanner, meldt u zich gerust. Uw identiteit blijft in ieder geval buiten schot. Ook letterlijk. Stay tuned.
woensdag 17 oktober 2007
Laat een van onze lezers nou net op IJsland zijn geweest. En haarfijn kunnen uitleggen hoe de Amerikanski's tot 2006 gebruik konden maken van het IJslandse luchtruim om baarden, hero, hash en wat voor cargo dan ook naar hun homeland te hoppen. Jawel. Komt ie:
"De plaatsnaam Reykjavik trok mijn aandacht, want ik kwam daar zaterdag net vandaan. Ik ben drie weken in IJsland geweest waarvan de eerste twee weken i.v.m. vrijwilligerswerk op -of all places- de voormalige Nato-basis in Keflavik. Deze is in 2006 door de Amerikanen verlaten en krijgt nu een civiele bestemming. Dan heb je o.a. wat idioten nodig zoals ik die zich aangetrokken voelen tot de combinatie van bijzonder land en 'van zwaarden tot ploegijzers'. Uw verhaal speelt zich af in 2005, dus nog tijdens de militaire periode.
Ik heb in die twee weken de setting van het geheel aldaar redelijk kunnen waarnemen en misschien dat dat iets toevoegt aan uw verhaal. Mogelijk is het net zo goed 'oud nieuws' of niet van belang.
Geen idee, zie maar.
De internationale luchthaven van Reykjavik ligt maar liefst 50 km buiten de stad nabij het dorp Keflavik. Het is van oorsprong volledig Amerikaans militair vliegveld. Later zijn dezelfde banen ook in gebruik genomen voor civiele vluchten waarvan de afhandeling ruimtelijk strikt gescheiden was van het nog immer functionerende militaire vliegverkeer dat in 2006 beëindigd is.
Tegen het vliegveld aan ligt een woonoord voor 6000 Amerikaanse militairen (2% van het aantal mensen op IJsland) dat tezamen met technische vliegveldgebouwen (hangar etc.) tot in 2006 een Amerikaans mini-staatje vormde dat fysiek afgegrendeld was van de buitenwereld en waar je alleen via wachtposten op kon komen. Of door het vliegveld over te lopen van de civiele gebouwen naar het militaire gedeelte aan de overkant, wat uiteraard maar aan een beperkt aantal mensen was toegestaan. Dit voormalige Amerikaanse mini-staatje is dus het gebied waar wij gewerkt hebben. Inmiddels zijn er een paar nieuwe wegen aangelegd die het gebied wat uitgebreider met de buitenwereld verbinden dan voorheen. Waar zo'n nieuwe weg het oude hekwerk kruist doet het erg denken aan de grens tussen Oost-en West-Duitsland pal na de opening van de grens toen er ook allerlei nieuwe verbindingen werden aangelegd.
Ik wil er maar mee zeggen dat het een setting is die in 2005 het mogelijk maakte dat vluchten via de luchthaven van Reykjavik geheel binnen Amerikaanse context konden worden afgehandeld zonder enige controlerende bemoeienis van enige andere instantie."
Full proof bewijs? Nee. Gelegenheid? Jahaa. Stay tuned.
woensdag 17 oktober 2007
Bruce Kovner is het baasje van Caxton Associates, een hedgefund. Bruce gokt dus op de toekomst. Liefst met zo min mogelijk risico, dus een beetje voorkennis zou wel lekker wezen. Bruce wordt geschat op een slordige 2,5 miljard dollar.
Lee R. Raymond heeft sinds 1984 hoge posities bekleed bij Exxon. En uiteindelijk zelfs de hoogste. Tot ie in 2005 wegens anciëniteit de pomp aan de wilgen hing. We weten wat dit soort lieden beuren en wat voor soort cadeautjes ze krijgen als ze het pand verlaten.
Christopher DeMuth heeft stoelen warm gehouden in de regeringsploegen van Nixon en Reagan en is verder ondermeer bezig geweest met het uitgeven van een magazine en een stel boeken. We mogen aannemen dat ie ook redelijk in de kluitjes zit.
Bovenstaande drie heren vormen de top van het American Enterprise Institute. Een instituut vol met intellectueel aangeklede slagers dat de christelijk/joodse wereld wil aanzetten om van de islamieten één grote gehaktbal te maken. Liefst op een woensdag. Bruce, Lee en Chris hebben daarom ook onze Ayaan Hirsi Ali aangetrokken om voor dat plan reclame te maken. Schijnt een baantje te zijn dat niet helemaal van gevaar ontbloot is. Dus Ayaan heeft bodyguards nodig om een beetje fatsoenlijk te kunnen functioneren in de States. En wat doen die toch als een turkey gevulde heren? Die zetten een paar fondsjes op om poen bij elkaar te schrapen voor het uit de islamitische wind houden van onze Somalische Jeanne d'Arc. Ze zoeken donateurs!!! Nou, als het zo moet dan maar geen gehaktbal. Ook niet op woensdag. Of het moet kefta wezen.
dinsdag 16 oktober 2007
Het kan nog gekker. Het faillissement van Legalpoint werd in juli van dit jaar aangevraagd door ene Pieter Knabben. Op verzoek van Koos Karstens, het baasje van de in de ballenbak terechtgekomen befwinkel. Die kon zelluf niet komen om alles uit te leggen vanwege de afwerking van een kortgedingetje elders. Dus stond vriend Pieter tegenover de president van de befbank. Het was volgens Karstens' intermediair allemaal de schuld van directeur Johan de Bruijn. Die minkukel had er een zootje van gemaakt. En bovendien had ie al eens een tijdje in een justitiële kruipruimte verbleven wegens een indrukwekkend gevalletje financieel goochelen. In die periode zou Johan zich op een studie rechten hebben geworpen en was naar eigen zeggen ver genoeg gevorderd om zich gediplomeerd bef te kunnen noemen. Maar zijn aanvragen bij de Orde werden nooit gehonoreerd. Toch had Koos hem indertijd aangenomen om Legalpoint naar de stratosfeer te brengen. Had Koos misschien beter niet kunnen doen, maar achteraf kijk je een koe in zijn donkerbruine interieur.
Dat geldt misschien ook voor het kiezen van voornoemde intermediair. Niet dat Pieter Knabben niet thuis is in de ballenbak van het Nederlandse bedrijfsleven. Integendeel. Wegens een handeltje in spullen waarmee Bram Zeegers onlangs de weg omhoog insloeg kreeg Pieter bijvoorbeeld in 1993 een zuinige 4,5 jaar voor zijn mik. En in 2000 hoorde hij een Belgische grendel achter zich dichtknarsen wegens een poging om een vals sjekkie van 3 meloen te innen en nog een paar andere uitstaande flutdingetjes. Maar na het opdoen van dit stukje expertise snoof hij in 2002 weer frisse lucht op en ging bedrijven assisteren die in faillissementsnood verkeerden. Waren waarschijnlijk bedrijven zonder internet, want je hoeft niet eens een ervaren googelaar te zijn om de highlights uit Pieter's glanzende carrière naar boven te trekken. Met als hoogtepunt de in 1999 geopende Nationale Faillissements Preventielijn, die toenmalig staatssecretaris Gerrit Ybema nog steeds zwakke momenten bezorgt als ie aan de boerenkool zit. Nee, Koos heeft geen gelukkige hand van kiezen gehad. Lullig hè? Stay tuned.
maandag 15 oktober 2007
Het netwerk van Yako Associated Enterprises, het handelsvehikel dat zo nauw verbonden was met de teloorgang van Legalpoint, bleek over nog meer tentakels te beschikken. Neem bijvoorbeeld de maritieme tak, waarvoor de heren Bijpost en Beekes (respectievelijk hotelier en administrateur) in touw zouden zijn geweest . Nieuwsgierig als wij zijn zonden wij op de elfde van deze maand de volgende e-mails aan de betrokken medewerkers:
"Den Bosch, 11 oktober 2007.
Ter attentie van de heer Rob Bijpost.
Geachte heer,
Wij zijn op onze site (www.stelling.nl) bezig met het ontrafelen van het verhaal rond Yako Associated Enterprises. Wij zijn ervan op de hoogte dat u voor deze Ltd. cq. een onderdeel daarvan werkzaam bent geweest. Zou u ons kunnen zeggen hoe u betrokken bent geraakt bij deze Ltd. en welke ervaringen u heeft opgedaan met door ons voor het voetlicht getrokken personages als Jan-Willem Godin, Geert Jan Dolk, Loek Janssens etcetera."
Nee, tot nu toe nog niks gehoord. Maar Yako is inmiddels natuurlijk wel veranderd in Neeko, dus het zal niet meevallen om een leuk antwoord te bedenken. Wij wachten boordevol begrip af. Stay tuned.
maandag 15 oktober 2007
Analyze this. Wat is er gebeurd met de eigenaren en het personeel van de DC 9 die in april vorig jaar keurig netjes aan de grond werd gezet? Antwoord: noppes. Wat is er gebeurd met de eigenaren en het personeel van de Gulfstream die begin deze maand in Mexico heel slordig aan de grond werd gezet? Antwoord: ook noppes. Toch had het eerste toestel 5,5 ton snorkelstof aan boord. En het tweede bijna 4 ton. Bovendien waren ze alletwee betrokken (geweest) bij het stiekem van hot naar her vervoeren van ondeugende baarden voor een stel prikkelende vragenuurtjes. Uitgevoerd door luitjes van de CIA en de Special Forces.
Nou deze: Op 16 november 2005 arriveerde een De Havilland binnen het kader van de zogenaamde baardvluchten op Schiphol. Wat de dag erna gebeurde mag het ministerie van Justitie weten, maar op de 18e vloog het toestel door naar Reykjavik. Reykjavik? Gingen de meisjes en jongens van de rendition flights een baard boven een geyser houden? Om hem te laten bekennen dat zijn opoe een portretje van Osama in de kelder had verborgen achter een zak spliterwten? Of hadden ze wat anders aan boord dat via Amsterdam en Reykjavik naar hun homeland getransporteerd moest worden? Zeg er wat van. Want waar kwam die De Havilland vandaan? Van Sabiha Gokcen Airport bij Istanbul.
Wie dit gebeuren relateert aan de voorzichtige onthullingen van Sibel Edmonds over de Turks-Amerikaanse samenwerking op zeer hoog niveau bij de handel in drugs en andere narigheid, die begint nu al onrustig te worden. En zal een uurtje gaan ijsberen als ie ook nog eens de revelaties van Huseyin Baybasin daarnaast legt. Over de positie waarin Joris Demmink, onze secretaris generaal van Justitie, zich heeft gemanouvreerd bij proefboringen in Bodrum en Istanbul. Gaat het hier nou om een gigantische operatie a la Iran-Contra, waarbij een flink aantal artikelen uit ons Wetboek van Strafrecht aan een knijper hangen uit te waaien en waarbij moord, doodslag en chantage niet worden geschuwd? Of zijn wij soms ufologen? Stay tuned.
zaterdag 13 oktober 2007
Afgelopen nacht heeft actiegroep Niet Open Maar Slopen de tekst 'geen mens is illegaal" op de nieuwe bajesboten in Zaandam geschilderd. Op de waterkant van de 102 meter lange boten werden de enorme letters aangebracht. Er zijn geen arrestaties verricht. De detentieboten zijn gebouwd voor het opsluiten van 600 migranten zonder verblijfstitel en zullen binnen zeer korte tijd in gebruik genomen worden. Het personeel van de boten is al begonnen met proefdraaien en begin november zullen de eerste gevangenen arriveren. Op 4 oktober jl. heeft de gemeente Zaanstad, na een vertraging van een jaar, een
gebruiksvergunning voor de eerste boot afgegeven. Deze boot is dan ook het doelwit van de actie van afgelopen nacht.
De twee dententieboten zijn vanaf het begin van de bouw in de Zaanse haven bron van hevige kritiek. De gemeente Zaanstad gaat om werkgelegenheidsredenen akkoord met het opsluiten van honderden mensen die geen crimineel feit gepleegd hebben, maar wie het slechts aan verblijfsdocumenten ontbreekt. Doel is uitzetting, maar een grote meerderheid van de migranten in vreemdelingendetentie worden niet uitgezet maar eindigt na een lange tijd in detentie weer op de straat. Zonder papieren, zonder rechten. Met de opening van de Zaanse boten en de aankomende opening van de gevangenis in Alphen a/d Rijn wordt het Nederlandse repressieve vreemdelingenbeleid verder opgeschroefd.
De bajesoten in Zaandam kennen dan ook een geschiedenis van protest. Op paasmaandag dit jaar werden de hekken om de detentieboten neergehaald door 90 actievoerders van de actiegroep Migranten Welkom. In januari 2006 werden de boten in aanbouw door dezelfde actiegroep een dag lang bezet gehouden. Afgelopen donderdag nog bezocht een groep actievoerders genaamd Openingscommissie Zaanse Schande een commissievergadering waar de detentieboten ter sprake zouden komen. De overdracht van een meegebrachte gevangene aan verantwoordelijk wethouder Egberts kon toen geen doorgang vinden daar hij de zaal ijlings verliet.
Ook actiegroep Niet Open Maar Slopen keert zich vierkant tegen de detentieboten. In de woorden van een van de actievoerders: "Migratie is van alle tijden en plaatsen. Door migranten te criminaliseren worden de beweegredenen van migranten aan de kant geschoven: de ongelijke verdeling van welvaart in de wereld en de voortdurende aanwezigheid van oorlog en repressie. Wij mogen onze ogen daar niet langer voor sluiten." Migreren is geen misdaad, geen mens is illegaal. Meer informatie over deze acties op allincluded.nl
zaterdag 13 oktober 2007
Sjonge, dat is effe nieuws zeg. Volgens het AD van 10 oktober is Geurt Roos verwikkeld in een nieuwe, grote afpersingszaak. Samen met de Gooise zakenman J. de B. in wie wij Jaap de Bode menen te herkennen. Japie zou 19 september even achter het gaas zijn gedrukt, maar nu weer op vrije voeten zijn. En Geurt zou al vanaf april onder lichte dwang een kruipruimte hebben betrokken. Want ja, Geurt zou voor Jaap wat incassoactiviteiten hebben ontplooid, waarbij de in dat verband benaderde zakenlieden licht onorthodox zouden zijn bejegend. Anderen zouden door het jolige duo "gewoon" zijn afgeperst. Met de daarbij passende terminologie. Het AD: "Een ander slachtoffer dreigde hij (Geurt, red.) dat hij 'vreselijke dingen zou ondergaan als hij niet zou betalen'."
Gek, maar we hebben het idee, dat we zowel de identiteit van het slachtoffer als de vreselijke dingen waarmee de ouwe gabber van Klaas Bruinsma dreigde al eens hebben geopenbaard. Nee, dat was niet vorige week. Dat was op 30 augustus 2005. Het ging toen om een verheffende conversatie tussen Hans van de Lande, ooit een van de aartsvaderen van het roemruchte vliegveld Laarbruch (1), en Geurt, in zijn functie van directeur van incassobureau Universe International. Als Van de Lande niet meteen met 500 ruggen over de brug kwam dan zou hij persoonlijk door Geurt hard geneukt worden. En zijn vrouw ook (2). En daar moet je van houden. Uiteindelijk werd afgesproken dat Van de Lande de volgende dag 250 ruggen zou overmaken. Zo niet...
Volgens het AD zou het totale afpersingsbedrag rond de 640.000 euro schommelen. Voorlopig, want het kan nog meer worden. Maar het is uiteraard geen eitje om slachtoffers cq. getuigen aan het praten te krijgen. Per slot kan je zomaar na een glaasje prik onduidelijk in je bad belanden met een heel puur snuifje MDMA. Stay tuned.
1. Zie voor Laarbruch vooral de serie "IJ, IJ" op de Followupsite. Een ouwe doos met naast die van Van de Lande namen als Willem Endstra, Erik de Vlieger, Herman Buurman, Ed Maas en de Daltons.
2. Voor meer details uit dit smeuiige gesprek kunt u het beste even de lift nemen naar de Followupkelder, bij de serie over Fecundo ho houden en dan zoeken naar deel 4 van "Fecundo à la Roos". Uiterst roerend proza.
vrijdag 12 oktober 2007
Kan het na al die jaren toch nog leuk worden. De voormalige bootsman van de Isprinsen, de Brit Gordon Albert Bramburry Davis, heeft een formele verklaring afgelegd tegenover een paar bromsnorren in Vlissingen en zijn hele bups aan documentatie overgedragen aan de OvJ. Gaat niet alleen over de financiele en administratieve manipulaties van de oorspronkelijke eigenaren van de schuit of de achterstallige gages en premieafdrachten, maar ook over het geheime transport van wapentuig vanuit Vlissingen naar de haven van Hurghada. Correspondentie, faxberichten over en weer tussen de betrokken reders, smeuige details over de wapendeal, you name it. Knallen met de ballen. Oh, en mocht u echt geinteresseerd zijn, het lange voorspel van deze actie kunt u in volle glorie inclusief een paar zeer bekende namen terugvinden op de Followupsite. Stay tuned.
vrijdag 12 oktober 2007
Een beetje dictator zorgt er tijdens zijn bewind voor dat er een flink aantal kisten met appeltjes elders in de wereld staat opgestapeld. Voor een eventuele dorst in de toekomst. Zo ook de solist Ferdinand Marcos die tussen 1972 en 1986 op de Philippijnen de democratie even in de wachtkamer had gezet. Waar die kisten stonden wisten uiteraard zo weinig mogelijk mensen, want voor je het weet gaan er allerlei onverlaten aan de appeltjes lopen te knagen en kan je echtgenote geen schoenen meer kopen. In 1989 ging Ferdinand op Hawaï de pijp uit en vrouwtje Imelda keerde terug naar haar moederland. Daar kreeg ze nog wel wat processen aan haar gebreide broek. Onder andere over de vraag of ze de door haar in hoger sferen verblijvende vechtgenoot vergaarde meloenen moest teruggeven aan de staat. Uiteindelijk gingen een stel kistjes met ettelijke honderden meloenen appeltjes die in een Zwitserse koelcel stonden terug naar Manilla. Maar er bleef nog een heuleboel staan en dat trok uiteraard de aandacht van avonturiers. Neem de Duitse stenenstapelaar Anton Faustenhauser. Hij had via een bevriende Zwitserse bankrelatie naar de appeltjes mogen kijken en had naar eigen overtuiging de sleutel in handen om de boel te lichten. In de nacht van 3 op 4 mei 2004 werd hij samen met zijn gabbers Schoeni en Cowperthwaite gekeeld op het Philippijnse elite eiland Boracay (1). En de appeltjes? Die bleven waar ze waren.
Ondertussen hadden ook een paar Nederlanders de schop ter hand genomen. Om de belangrijkste te noemen: Jan Willem Godin, Loek Janssens, Geert Jan Dolk en Alan Ong. Samen met een reislustige Amerikaan die kennelijk ook in en uit kon lopen op de Amerikaanse ambassade in Den Haag: Estoban Tanner. Ze hadden de logistieke weg tussen de Zwitserse koelcel en hun eigen knip al aardig in kaart gebracht. Met aan het Rotterdamse uiteinde de firma Yako Associated Enterprises en de beffenwinkel Legalpoint. Maar we weten inmiddels dat er hier en daar wat steekjes zijn gevallen. Loek Janssens heeft ons voorgoed verlaten en ook Legalpoint is inmiddels op een haar na begraven (2). En de appeltjes? Die bleven waar ze waren.
Zo hangt de vlag er momenteel bij. Altijd makkelijk zo'n overzichtje. Mocht er aan dit front weer iets gebeuren dan hoort u het onmiddellijk van ons.
1. Zie de afleveringen 337, 339 en 340 van de serie "Octopussy" op de Followup-site.
2. Zie de recente afleveringen 40 en 41 van de serie "Shady" en de onlangs gestarte serie "Beffen in de mist".
donderdag 11 oktober 2007
In onze vorige bijdrage van 19 september jl. maakten we al melding van het feit, dat ene Jan-Willem Godin als commercieel directeur voorbijkwam bij Yako Associated Enterprises. Een duister handelsvehikel dat sterk betrokken was bij het down gaan van de befwinkel Legalpoint (1). Daar bleef het niet bij. Jan-Willem bleek namelijk ook een dragende rol te spelen in de affaire rond het lekken van een forse toef supergeheime BVD-dossiers, die op 21 januari 2006 van start ging in De Telegrof met een artikel van Joost de Haas en Bart Mos. Het ging om "werkdossiers met gevoelige, operationele gegevens over de periode 1996 - 2000 naar mogelijke verwevenheid van de onderwereld en bovenwereld en integriteitsaantastingen in relatie tot het openbaar bestuur en de rechtspleging in Nederland".
Een glazenwasser of een V-mann op Schiphol zal er misschien geen woelige nachten van krijgen, maar in Leidschendam werd de stormbal gehesen.
Na heftig gesnuffel van de Rijksrecherche kwamen de verzamelde snorren tot de conclusie dat maar één man verantwoordelijk kon zijn voor de lekkage: agent AIVD5. Oftewel Paul Herrie, die om de een of andere reden al in 2001 de zak had gekregen. Een mens moet eten, dus Paulus zou een deel van zijn geheimen voor een leuk bedragje hebben verkocht aan de toen nog in een kruipruimte bivakkerende Mink Kok. Zowel in het cloak and dagger wereldje als in wat grofkorreliger milieus geen onbekende.
Bij voornoemde snuffeloperatie in Herrie's Umwelt stuitten de ijverige koddebeiers op een kleine kring van zakenpiefjes, die er niet voor terugschrokken om bloemen aan de rand van het ravijn te plukken. Een van hen was Jan-Willem Godin. Maar al heel snel werd die van het lijstje verdachten afgevoerd. Waarom? Misschien hierom: onze Jan-Willem ging vriendschappelijk om met ene Estoban Tanner. Een meneer van de Amerikaanse ambassade. Zal u zeggen: Ja, en? Awel, lees daarvoor "Beffen in de mist" van vandaag. Stay tuned.
1. Zie "Beffen in de mist" van gisteren.
donderdag 11 oktober 2007
Er is een tijd geweest dat Lew Enser droomde van een rijk en Bourgondisch leven in het Vlaamse land. Compleet met een feeërieke boerderij en een paar chique oldtimers onder zijn derrière. Geen wonder. Lew was op dat moment zo'n beetje leidinggevende bij Yako Associated Enterprises Ltd. En business was misschien nog niet echt booming, maar de loodgieters waren bijna klaar. Dan kon de kraan open en een tsunami aan ontdooide Marcosmeloenen zou bij Yako binnenstromen.
Een van die loodgieters was Loek Janssens. De gabber van Jan-Willem Godin, Geert Jan Dolk en Alan Ong, die je nog wel mobiel kan bellen, maar van wie je menselijkerwijs geen antwoord meer mag verwachten. Ondanks zijn positie ontzag Lew zich niet om af en toe als Loek's chauffeur op te treden. En waar reden ze dan heen? Vaak naar de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Soms naar Parijs. Bij die gelegenheden ontmoette Loek dan Estoban Tanner. Naar verluidt om de nodige technische problemen uit de weg te ruimen in de deal rond de Marcosmeloenen. Want de Amerikanksi's cq. vriend Estoban zaten ook op het gierentouw en wensten graag de nodige greenbacks voor hun medewerking. Is dat cru of is dat cru? Zo zit je in shady zaken met BVD-dossiers en voor je er erg in hebt zit je een mistige affaire rond een gecrashte befwinkel. Zouden we nou een lijntje nemen om effe bij te komen? Of is dat ook al te link tegenwoordig? Stay tuned.
woensdag 10 oktober 2007
En jawel. Uit een levendige correspondentie blijkt dat het inmiddels failliete Legalpoint inderdaad betrokken was bij de zaken van Yako Associated Enterprises. Het Rotterdamse handelsvehikel met een Libisch/Turks luchtje waarvan vermaarde luchtkastelenbouwers als Geert Jan Dolk en Loek Janssens gebruikmaakten voor hun shady deals. Schuldeisers werden naar slecht gebruik rustig gehouden met bijvoorbeeld de sprookjes over de verborgen meloenen van de niet meer onder ons verblijvende Philippijnse dictator Marcos, die via spaarvarkens als ABN/AMRO, RABO, Dresdener enzovoort onderweg zouden zijn naar de (derden)rekeningen van Legalpoint. En de meisjes en jongens van die firma zouden dan weer als de schichten van Thor ervoor zorgen dat de schulden gedelgd werden. Maar net als indertijd met de meloenen van een Saoedische prinses en de gejatte pecunia uit de Koeweitse kluizen bleek ook dit verhaal in mineur te eindigen (1). De schuldeisers kregen niks, Legalpoint ging down en ome Loek is alweer heel wat maandjes naar boven verhuisd. Mogelijk nog met een lijntje naar beneden, want wie hem mobiel belt krijgt nog steds netjes te horen: "Hello, this is Loek. I do not listen to voicemails. So please call again. Thank you".
Ook geinig. Er is vanuit Legalpoint een link te leggen met de droevige geschiedenis rond Fecundo (2). Het Costaricaanse groenzoeterproject waar op dit moment een heel kluitje bromsnorren aan knaagt om te zien waar de investeringspoen is gebleven en wie voor korte of lange tijd achter het gaas kan worden gemieterd. Mr. Koos Karstens, het baasje van Legalpoint, is namelijk ooit in deze eeuw opgetreden als bef voor Ben Ansems, een van de aartsvaderen van Fecundo. En nog geiniger: volgens welingevoerde bronnen zou hij momenteel in het Vlaamse Kalmthout de buurman zijn van een andere Fecundo-coryfee, Bas Koole. Een compleet Monster's Ball dus, maar helaas zonder Halle Berry. Stay tuned.
1. Zie de serie "Shady" op de Followup-site.
2. Zie de serie "Fecundo" op de Followup-site.
woensdag 10 oktober 2007
Het verwarrende verhaal rond de Isprinsen lijkt weer te zijn vlotgetrokken. Een van de voormalige kapiteins van het ooit als toeristisch chartervaartuig te boek staande vehikel heeft beslag laten leggen op de pecunia van de luitjes die indertijd aan de boeien trokken. In verband met achterstallige gages, vooruitbetaalde kosten etcetera etcetera. Een collega van hem heeft een steunvordering ingediend en de bewuste boeientrekkers bovendien aansprakelijk gesteld voor zijn blijvende invaliditeit. Verder zou er uit buitenwijken als Egypte, Eritrea, Zuid-Afrika en Zweden ook nog een tuiltje claims onder weg zijn. Onder de oude slogan "Dat verdient een aronskelk".
Nu deze civiele procedures eindelijk van wal zijn gestoken komt misschien ook wat meer duidelijkheid over de partij zware wapens die stiekempjes door de Isprinsen vanuit Nederland naar Egyptische baarden zou zijn overgeheveld. En niet te vergeten het naar moord riekende overlijden van alweer een kapitein: Joop Mehagnoul. Zo zie je maar, de tijd heelt niet alle wonden. Soms is er meer voor nodig. Stay tuned.
dinsdag 9 oktober 2007
Kon niet uitblijven. Alan Ong is ook verdachte in de zaak rond de naar Russische en Chinese bedrijfjes gepompte meloenen uit de Derdengeldenpot van befbureau Legalpoint.
Alan, de jarenlange gabber van Geertjan Dolk, over wiens avonturen wij in de serie "Shady" zo'n frisse ruiker hebben samengesteld. Toen Alan in 2005 bij Legalpoint aantrad kondigde hij aan het nodige te willen gaan doen aan het milieurecht. Een gebied dat door Vrouwe Justitia nog maar nauwelijks betreden was. Oh, Alan zei toen ook nog: "Ik ben een man van de inhoud. Met administratieve zaken houd ik mij liever niet bezig". Gelukkig waren er binnen de firma andere luitjes die zich daar wel mee bemoeiden. En hoe.
In hoeverre het vermeende gerotzooi van Dolk en Godin cs. met de Marcos meloenen, die wij in aflevering 40 van de serie "Shady" dd. 19 september jl. aanstipten, iets te maken heeft met het Russisch/Chinese geknoei bij Legalpoint is ons nog niet duidelijk. Maar in de wandelgangen hebben wij al vernomen dat het clubje bromsnorren dat zich met deze zaak bezighoudt ook die kant op zal snuffelen. Stay tuned.
dinsdag 9 oktober 2007
Het ene moment zit je redelijk op je gemak verklaringen af te leggen over hoe je ouwe gab werd afgeperst door Willem Holleeder, het volgende moment zit je plotseling tussen de Philadelphia-dames als gevolg van een overdosis aan medicijnen. Vooropgesteld dat de berichtgeving over het plotselinge heengaan van Bram Zeegers op dat detail juist is. Zo ja, dan doet zich onmiddellijk de vraag voor of Bram zelf de lift is ingestapt of dat ie erin is geduwd. Zullen we nog wel horen. Van de doden niks dan goeds, dus ook van Bram. Maar dat zal wel niet lang duren, want er is in het verleden een heuleboel bedenkelijks geschreven over de voormalige bef. Ook door ons. Hoeveel zijn getuigenissen en kluisverklaringen in het proces-Holleeder nu nog waard zijn is de vraag. Kan het OM meteen wel roepen dat de hele boel nog recht overeind staat, maar die boel is met de dood van Endstra's gab in ieder geval wel behoorlijk gedevalueerd.
Overigens is de door ons voor het voetlicht getrokken kroongetuige "Philip Baldwin" ook van het tapijt verdwenen (1). Of dat eveneens definitief is weten we niet. Zullen we naar informeren. Voorzichtig. Stay tuned.
(1) Zie "Dienstbericht" van 7 september jl.
maandag 8 oktober 2007
Jawel, het is door onze mainstream pers wel gemeld. Dat er in Mexico weer een vliegtuigje aan de grond was gezet met een flinke lijn snorkelstof aan boord. Maar wel heel neusjesmaat. Bij de vorige gelegenheid in april 2006 ging het om een slordige 5,5 ton die door een DC 9 aan de grond was gezet (1). Deze keer ging het wat slordiger. De Gulfstream viel bij de landing uit elkaar. Wel lekker makkelijk. Konden de Mexicaanse puntsnorren de vier ton coke er meteen uit tillen. Geinig was wel dat de betrokken toestellen een gemeenschappelijk verleden bleken te hebben. Beiden waren namelijk in het recente verleden betrokken geweest bij de zogenaamde foltervluchten van de CIA, waarbij van terreur verdachte baarden van hot naar her werden gevlogen voor allerlei zinnenprikkelende experimenten. Dat ze nu ook allebei in de snorkelhandel opduiken is niet echt een mirakel. In de alternatieve pers gaan al heel lang berichten rond dat de voor foltervluchten in gebruik zijnde toestellen zich niet alleen bezighielden met het exclusief rondvliegen van terreurbaarden, maar ook met ladingen hero en coke. Geheel in de luisterrijke traditie van geheime CIA-projecten in Zuidoost Azie, Afghanistan, het Midden-Oosten en Midden-Amerika uit de jaren 60, 70 en 80. Wapens voor drugs, dames voor drugs, kinderen voor drugs, baarden voor drugs. Want die geheime projecten moesten wel gebeuren, maar moesten ook geheim blijven. Dus moet je geheime inkomsten genereren via allerlei frontfirma's. En voor je het weet moet je gebruik maken van de zogenaamde onderwereld. Nee, geen aspect dat aan de orde komt in zaken als die van Hi Ha Holleeder etcetera. Maar nu praten we ook over de echte grote jongens. Stay tuned.
(1) Zie deel 7 dd. 23 april 2006
maandag 8 oktober 2007
Effe kijken. Wanneer was het ook weer? O ja, op 6 september jl. meldden we al dat Legalpoint, een befwinkel met filialen in Rotjeknor, Arnhem en Barendrecht, op de fles was gegaan. Op zich niet errug. Kan gebeuren. Maar er was volgens een van onze bronnen minimaal drie ton weggetrokken uit de Derdegeldenpot. En da's minder vrolijk. Hebben we toen naar gehengeld bij een stel curatoren (bij Udink en bij het door ons zo aanbeden Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn), maar die wilden nog even niks zeggen. Hebben ze eind vorige week wel gedaan. Tegenover de Telegrof. Blijkt er even zo'n 2 tot 3 meloen uit de Derdengeldenpot te zijn verdwenen via investeringen in een verse verzameling Russisch en Chinees getinte bedrijfjes in de Rotterdamse haven en het betalen van de salarissen van de aangesloten advocaten. Schijnt allebei niet te mogen. Nou had meneer Karstens, het baasje van Legalpoint, in ieder geval één kat op het spek gebonden. Hij had namelijk een meneer als directeur benoemd die al eens vier jaar bescheiden had gewoond wegens een giga fraudezaak. Een man uit de praktijk zogezeid. Dat het dus misging is niet zo verwonderlijk. Zonder twijfel zal nu geprobeerd worden de zaak zo stilletjes mogelijk verder af te wikkelen. Dat gaat vaak zo in befjesland. Maar als het aan ons ligt gaat die rit niet door. Ondanks het feit, dat we in deze strijd soms tegen een zeldzame zeperd oplopen. Stay tuned dus.
zondag 7 oktober 2007
In deze serie zijn al heel wat onverlaten de revu gepasseerd. Onder wie zelfs de bij ons zo populaire Joca Jocic. Maar een van de hoofdfiguren in het schandaal rond de moord op de Zuidafrikaanse diamantkoning Brett Kebble is Jackie Selebi, de hoogste knuppel van de Zuidafrikaanse Nationale Bromsnorrenvereniging en ... Interpol. Tot nu toe kon Jackie alle beschuldigingen van betrokkenheid bij de moord als prietpraat de berm in schuiven. Mede dankzij de steun van president Mbeki. Maar afgelopen vrijdag is door het OM toch een arrestatiebevel tegen vriend Jackie uitgevaardigd. Wil nog niet zeggen dat ie morgen met een paar ijzeren manchetten rondloopt. Maar om nou te zeggen dat het er toppie uitziet voor een van de hoogste snorren in het internationale bromwereldje zou overdreven zijn. Opvallend trouwens dat er in de mainstream-journalistiek hier te lande geen aandacht wordt besteed aan deze giga-affaire in onze vroegere kolonie. Dat was vroeger nog wel eens anders. Stay tuned.
zondag 7 oktober 2007
Gossie. Roepen de linkse jongens en meisjes in de Kamer samen met die van de Partij van Arbeid en de dierenbescherming ons op om niet meer te gaan tanken bij Total. En saboteren een paar enthousiastelingen van Totaal Asociaal bij Arnhem een benzinetap van de oliemaatschappij. Om even aan te geven dat Total ernstig fout zit met zijn activiteiten in het totalitaire Myanmar. Nou zijn wij niet zulke autorijders, maar voornoemde initiatieven hebben wel onze volledige sympathie. Daar niet van. Maar Total is wel een Franse onderneming en wij zijn Nederlanders. Cultuurloos misschien, maar toch. Dus waarom dan niet Nederlandse ondernemingen die tussen de monniken door de nodige poen in Myanmar verdienen even flink op de schoenen pissen? Zijn die er dan? Jahaaaa. Neem bijvoorbeeld het Schiedamse SBM Offshore, het in 2005 omgekatte IHC Caland. Dat staat net als Total op notabene een Amerikaanse lijst van westerse ondernemingen, die mede-verantwoordelijk zijn voor het in het zadel houden van het knuppelregime in Myanmar.
Oh, en dan heb je nog Worldwood. Die Bleiswijkse teakhandel liet ons op 13 maart 2006 nog weten dat het had nagedacht over zijn aanwezigheid in dat buddhavergeten land. Nou was dat al heel wat, maar die reflectie hielp geen reet. Worldwood nam namelijk geen afscheid van Rangoon omdat:
"(beperkte) embargo's schade toebrengen aan het bos; bij onze toeleveranciers geen enkele vorm van dwangarbeid voorkomt; wij door het overbrengen van kennis aan en door een geregelde inspectie van onze toeleveranciers garant kunnen staan voor goede arbeidsomstandigheden bij deze toeleveranciers".
Ja, zo kan je het ook zien. Hoe dan ook, hierbij doen we een vriendelijk verzoek aan de anti-Total activisten in de Kamer en daarbuiten: als je toch wil pissen, pis dan ook op de Nederlandse schoenen. En niet alleen op de Franse.
zaterdag 6 oktober 2007
Ooit gehoord van ene Antonio Mario Costa? Nee, wij ook niet. Schijnt de directeur van het Drugs en Crimebureau van de VN te wezen. En een geinponem. Hij drong er gisteren namelijk tijdens een gezellig samenzijn in Tajikistan bij de Russen op aan om een flinke tand bij te zetten in de strijd tegen nog steeds kapitaal groeiende Afghaanse uitvoer van hero naar Europa en de VS. Die poen wordt volgens Antonio namelijk door de Talibandoleros en de Al Qaidartvaders gebruikt om het internationale baardenterrorisme in stand te houden cq. uit te breiden. En da's errug. Voor het gemak vergeet vriend Antonio maar even dat de Afghanen door de NAVO geen strobreed in de weg wordt gelegd bij het uit de grond kietelen van de papavers. En we hebben her en der al eens uitgelegd waarom: je kan al die Afghaanse boertjes geen uien of aardbeziën laten verbouwen voor de kost. Dan gaan ze dood aan de geeuwhonger. Bovendien moeten allerlei geheime operatiën die in het Midden-Oosten en aanpalende gebieden noodzakelijkerwijs plaatsvinden om de rotzooi niet nog groter te laten worden wel worden betaald. En hoe kan je dat beter doen dan via de ouwe Iran-Contra methode?
Probeert Antonio gisteren ook nog geluid te halen uit een gevoelige snaar door te wijzen op de groei van het aantal HIV-gevallen door het gebruik van vuile naalden bij het verkrijgen van een kick. En dat is dan de hoogste baas van de VN-drugsopruiming. Weet kennelijk nog niet dat de VS heden ten dage overstroomd wordt met "cheese". Nee, heeft niks te maken met de bond van fotografen. Cheese is hero in een wat korrelige vorm van kaas die je niet hoeft te spuiten, maar lekker kunt opsnuiven of 'sochtends over de boterham kan strooien. Niet al te dik, want om deze vorm te bereiken is de kaas wel vermengd met andere vuiligheid. En dan ga je niet het laatste hoekje om door crack, maar door cheese. Wel fijn dat er bij de VN experts rond lopen. Weet je tenminste waar het over gaat.
vrijdag 5 oktober 2007
Wat bedoelt die muts uit Wassenaar nou in godschristusnaam met "er is geen Nederlandse cultuur"? Toen die hele meute op de Dam indertijd in Thialf-tenu stond te brullen van "zoenen, zoenen" deelde ze toch meteen een plakker uit aan onze toekomstige monarch! Was dat een stukje Hollandse cultuur of niet? Nou dan. En waarom zit ze dan sinds ze uit Buenos Aires zonder inboergering en andere fratsen uit de verdonkere jaren hier arriveerde elke derde dinsdag in september minzaam te zwaaien in die koets van bladgoud temidden van die kerels met die broeken op half elf? Is dat Nederlandse cultuur of niet? Dacht het wel. Oh, en dan dat ene lullige koekie bij de thee. Wat ons betreft mag die oh zo voortreffelijk Nederlands sprekende juf alle sas (schijt aan Sonja) van de wereld hebben en thuis de hele verzilverde koektrommel leegbikken. Maar ons ben zunig. Dat is bij ons cultuur geworden omdat allerlei vertegenwoordigers van de firma God & Co. ons eeuwenlang hebben voorgehouden dat dat beter was voor ons zieleheil. Goed, dat hebben we de laatste tijd pas aarzelend ingeruild voor sad (schijt aan dominee) of sap (schijt aan pastoor), maar voordat zoiets uit de betrokken genenstrip is verwijderd ben je wel een stief kwartiertje verder. Wie onze toekomstige gemalen prinses die cultuuronzin allemaal heeft ingefluisterd weten we niet, maar het kan Jan Peter Klootviool nooit zijn geweest. Want die had het bijvoorbeeld onlangs nog over "onze" VOC-mentaliteit. Kan ie niks anders mee bedoeld hebben dan de Nederlandse VOC-mentaliteit, waarbij zeerovers als Piet Hein tot nationale helden werden verheven en drugs- en mensensmokkelaars Nederland opstootten in de vaart der volkeren. Allemaal cultuur dus. Net als de vroegere zuilen volgens onze tangofürstin. Die zijn verdwenen. Hoewel we het nog wel steeds hardnekkig over links en rechts hebben, anders wordt het een zootje. We hebben ons zelfs door Bram Schilham laten vertellen dat Wouter Bos links is en dat was wel even een cultuurschok.
Onze nationale zuurkoolprak uit Venlo bestempelde de uitspraken van de Kenau der mini-budgetten als goedbedoelde prietpraat. Moet ie toch mee uitkijken, want Maxi komt uit een land waar het tot de cultuur behoort om dwarsliggers bijeen te drijven in stadions, ze te testen op hun weerbaarheid en ze vervolgens bijvoorbeeld te droppen boven zee. En denk niet dat zoiets hier niet kan. Per slot is hier opnieuw het "Ausweis bitte" al opnieuw ingevoerd en word je op Schiphol door eenvoudige V-lieden beklopt en betast op plekken die recentelijk nog tot de no-go areas behoorden. Het is misschien niet onze cultuur, maar voor je het weet zijn de rapen, de boerenkool met worst of een ander cultureel erfgoed gaar.
dinsdag 2 oktober 2007
Er dreigen overal in Nederland hele grote problemen in de thuiszorg vanwege de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Nu ook de ziektekostenpremie komend jaar fors verhoogd zal worden zijn de sociale en financiele moeilijkheden waar heel veel mensen in terecht dreigen te komen niet meer te overzien. Veel ouderen en gehandicapten dreigen noodzakelijke voorzieningen kwijt te raken. Morgen, woensdag 3 oktober zal er op Het Plein in Den Haag een manifestatie plaatsvinden om te protesteren tegen de dreigende ineenstorting van veel thuiszorginstellingen (ongeveer twaalfduizend thuiszorgersters dreigen hun baan te verliezen!). Kijk voor meer informatie op de website zorggeenmarkt en stuur een beschrijving van je moeilijkheden en je problematische ervaringen als thuiswerker op naar de ingezonden brieven rubrieken van landelijke en locale kranten en/of naar Kleintje Muurkrant. Tot morgen...
maandag 1 oktober 2007
Clinton Curtis, een computerprogrammeur uit Florida heeft pasgeleden onder ede verklaard dat hij geknoeid heeft met de software van een stem-computer in de Verenigde Staten (zie het berichtje van een paar dagen geleden). Kijk hier naar zijn verhoor. Of kijk naar dit YouTube-filmpje of kijk -om ons geheugen weer even op te frissen met waar het allemaal over ging- naar dit filmfragment van journalist Greg Palast met betrekking tot de Amerikaanse verkiezingsfraude van 2004.
vrijdag 28 september 2007
De 135 werknemers van de fietsenfabriek Bike Systems GmbH in het Duitse Nordhausen die de fabriek sinds 10 juli bezetten, hebben besloten de produktie in zelfbeheer voor te zetten. Om dit doel te kunnen bereiken dienen ze voor 2 oktober aanstaande 1800 bestellingen binnen te slepen. De groep werkt nauw samen met de Duitse anarcho-syndicalistische vakbond FAU. Al meer dan twee maanden houden de werknemers van de fietsenfabriek hun fabriek in een drie ploegendienst bezet om te voorkomen dat de zaak wordt verkocht en ontmanteld. Op 10 augustus jongstleden is het faillissement uitgesproken. Daarvoor was de fabriek al deels leeggehaald. De werknemers ontvangen een werkloosheidsuitkering en hopen op een nieuw concept en een nieuwe investeerder. Gedurende de bezetting en door toedoen van verschillende discussies tijdens bezoek van sympathiserende groepen ontwikkelde zich bij de werknemers het idee om de produktie voor korte tijd in zelfbeheer voort te zetten. Behalve om de tijd te overbruggen tot een nieuwe investeerder zou zijn gevonden en te voorkomen dat de laatste machines ook zouden worden verwijderd, won het idee om "Strike-Bikes" (staakfietsen) te maken steeds meer veld bij de betrokkenen. Het plan heeft kans van slagen indien er op korte termijn voor 1800 fietsen bestellingen binnenkomen. Een fiets kost je 275 euro... De plannen worden gesteund door de Freie Arbeiter Union (FAU) die speciaal voor dit doel een website in het leven heeft geroepen, genaamd www.strike-bike.de en de publiciteit rond het voornemen verzorgd. Meer informatie over de achtergronden van de strijd rond de fabriek vind je op deze website. Mooi initiatief!
donderdag 27 september 2007
Zojuist is het eindrapport verschenen van een commissie onder leiding van Frits Korthals Altes. Deze voormalige minister heeft de afgelopen periode onderzoek gedaan naar het Nederlandse verkiezingsprocesen concludeert nu dat er geen stemcomputers (meer) mogen worden ingezet. Er moeten papieren stembiljetten worden gebruikt, deze kunnen eventueel wel elektronisch worden geteld. Staatssecretaris Bijleveld zei in een reactie zojuist dat de huidige stemcomputers niet meer worden ingezet, dat zal Nedap als producent van die dingen leuk vinden :-)
De eerstvolgende verkiezingen staan gepland in 2009 en gaan over het Europees parlement. Volgens Bijleveld is de kans groot dat dan in alle stemlokalen als vanouds het rode potlood zal worden gebruikt. Hoe het precies zal gaan bij het komende Utrechtse referendum waarbij "gekozen" kan worden tussen twee PvdA'ers als toekomstige burgemeester is nog eventjes onduidelijk. Aanstaande maandag doet hierover een rechter uitspraak, maar dat zal er niet meer toe doen. Zie voor veel meer achtergronden over de bezwaren tegen een stemcomputer deze website. Hiephiephoera!
woensdag 26 september 2007
Afgelopen 13 september werd in de aula van het Academiegebouw aan het domplein in Utrecht de eerste herdenkingslezing gehouden ter nagedachtenis van de vermoorde Indonesische mensenrechtenactivist Munir Said Thalib (kortweg Munir). De goed bezochte avond was georganiseerd door Amnesty International. Op de herdenking was ook Sucuwati, de weduwe van Munir, aanwezig. Munir heeft tijdens het bewind van Soeharto tal van mensenrechtenschendingen aan het licht gebracht over illegale houtkap, drugssmokkel door leger en politie en repressie van het leger op Oost-Timor, Papoea, Atjeh en de Molukken. In 2004 was hij uitgenodigd om naar Nederland te komen om aan de universiteit van Utrecht rechten te gaan studeren. In het vliegtuig op weg naar Amsterdam is hij op 7 september 2004 vergiftigd met arsenicum, hoogstwaarschijnlijk door iemand van de staatsluchtvaartmaatschappij Garuda Indonesia. De operatie zou de steun hebben gehad van belangrijke ambtenaren, inclusief de minister van justitie Hendarman Supandji. De opdracht zou zijn gegeven door oud-generaal en medewerker van de nationale veiligheidsdienst Muchdi, die als generaal-majoor van een speciale eenheid van het elitecorps Kopassus verantwoordelijk was voor het verdwijnen van studenten en mensenrechtenactivisten tijdens het verzet tegen president Soeharto. Tot op heden is alleen voormalig Garuda-piloot Pollycarpus Priyanto in deze zaak veroordeeld en vervolgens in hoger beroep vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Hij werd alleen bestraft voor het aan boord gaan onder een valse naam met valse papieren. De weduwe en de vrienden van Munir pleiten voor heropening van de zaak. Inmiddels kwam er in augustus een doorbraak toen de politie twee functionarissen van Garuda arresteerde waaronder de voormalig president-directeur.
Het is opvallend hoe betrekkelijk weinig aandacht de zaak Munir heeft gekregen in de media, vooral als je dat vergelijkt met de zaak Litvinenko, de Russische ex-KGB kolonel die vermoedelijk werd vermoord omdat hij uit de school wilde klappen. En dat terwijl er toch veel overeenkomsten zijn tussen beide gifmoorden. In beide gevallen is er sprake van de mogelijke betrokkenheid van (ex-) officieren van de geheime dienst bij de moord en beide slachtoffers kwamen op voor mensenrechten (in het geval van Litvinenko die van de Tsjetsjenen). Gezien de Nederlandse kant van de affaire Munir zou je eigenlijk juist meer aandacht voor deze zaak verwachten. Blijkbaar is er nog steeds meer belangstelling voor de geheime agenten van de voormalige vijand dan voor die van de voormalige vrienden. (overgenomen uit het antimilitaristisch tijdschrift Amok, dat begin komende maand verschijnt)
dinsdag 25 september 2007
Vorige week kreeg de reclamecodecommissie een brieffie van befkantoor De Gier en Stam. Namens de bekende purist Michel van Rijn. Die bleek bezwaar te hebben tegen een nieuwe reclameboodschap van vleeseterparadijs Burger King. Ja, die met die kleine hitsige goodfellah die al na de eerste hap van zijn Italian Whopper een hele reeks dames onzedelijk in hun Bil Macs knijpt. Tot ie uiteindelijk door een dame wordt teruggeknepen. Met de tekst: "Ontdek de Italiaan in jezelf met de whopper met mozzarella en saus van zongedroogde tomaten bij je Burger King". Vindt Van Rijn, die op zich niks tegen damesbillen heeft, niet kunnen. Het suggereert dat elke Italiaan er maar op los knijpt als er dames in de buurt zijn. Al dan niet onder invloed van een ranzige whopper. En dan hebben we het alleen nog maar over de teeveespot. Op de website van Burger King heet het: "Tijd voor de gigolo's. In de tv-spot kun je zien hoe de Italian Whopper ook jou in een Italiaanse gigolo verandert!". En: "Gigolo tegen wil en dank. De Italian Whopper maakt het vuur in je wakker en laat je dingen doen waarvan je nooit had durven dromen." Je moet je dus niet voorstellen wat er met je gebeurt als het niet bij 1 hap blijft, maar je het hele broodje achter je kiezen weet te proppen. Dan wordt het gewoon een Viagra Whopper met mozzarella en een droge tomaat. Of nog gezelliger: een GHB Whopper met pesto en pijnboompitten. Kortom, de boodschap van Burger King is in strijd met een hele ruiker fatsoensnormen, nodeloos kwetsend en misleidend. Zoals vastgelegd in de Nederlandse Reclame Code. Kan je zeggen dat het allemaal grappig bedoeld is, maar nog even en je ziet in een reclame van de Royal Bank of Scotland een fors uit de kluiten gewassen paalwerper een stel nickles en dimes in het donkerste plekje onder zijn kilt steken en je hoort Sean Connery zeggen: "There's a better place to save your money".
Wat Van Rijn betreft moet die Italian Whopper-reclame dus verdwijnen. Zeg niet dat het niet kan. Per slot zijn de negerzoenen ook uit het straatbeeld verdwenen.
dinsdag 25 september 2007
Wat is er nou helemaal aan de hand? Vorige week reed een convooi van het Amerikaanse staatscircus door een Irakees durp. Nou, je weet het, als het circus voorbijkomt heb je in the middle of nowhere altijd bekijks. En om te voorkomen dat allerlei snotneuzen de olifanten gaan treiteren, een trapezewerkster aan haar reet willen zitten of andere leuke dingen voor een dag in de week huurt zo'n circus wat bewakers in. Waren in de onderhavige casus een paar mannetjes van de firma Blackwater. Wat doen die mafkezen? Schieten zo maar 11 dorpelingen voor hun klus. Dachten dat die boertjes aanstalten maakten om het circus te overvallen. Meteen heisa in de tent. Ook al omdat een van die boertjes een videocamera met kickback bleek te hebben aangetrapt en het hele gebeuren voor de eeuwigheid had vastgelegd. Fijn.
Nou, had dat Blackwater toch al geen fijne reputatie op dit terrein (1). Maar dit was wel heul erg lullig, omdat de firma in en rond Baghdad ook verantwoordelijk was voor het heel houden van diplomaten, regeringsleiders, lokale politici, captains of industry en meer van dit soort lieden die tussen Euphraat en Tigris graag een vorkje meepikten. Staat allemaal wat slordig dus. Nee, het was natuurlijk niet het eerste incident en meestal heelt de tijd alle gapende en etterende wonden. Maar nou blijken andere onverlaten van Blackwater stiekem wapens Irak te hebben binnengesmokkeld en in de lokale kashba's te hebben verpatst. Nog niet echt erg. Amerikaanse soldaten zijn gewend om op te boksen tegen wapens uit hun eigen land. Maar in het onderhavige geval gebruikte de PKK de van de Blackwater-boys overgenomen guns om de Turken voor hun noten te schieten. En om dat nog uit te leggen heb je niet genoeg aan een witte clown in het Witte Huis en een zwarte stalmeesteres in de piste. Gelukkig kwam er hulp uit Heerhugowaard om de aandacht wat af te leiden. Anders had het er sombertjes uitgezien. Had Blackwater misschien zelfs Irak moeten verlaten. En waar vind je zo gauw net zulke toegewijde moordenaars, sorry beveiligers, terug? Dus gauw zand erover. Carry on.
1. Graaft u maar even in ons archief. Heel leuk.
vrijdag 21 september 2007
Kijk, of nou die La Serpe, die Burger, die Remmers of Pipo de Clown dat lijssie van om te leggen onverlaten heeft afgewerkt is heul interessant, maar er moet toch ook voor zijn betaald.
Naar rato natuurlijk. Want of je aan de basis staat van de laatste stille reis van een krullenjongen of die van een met een stoet Harley's begeleide topdog maakt wel enig verschil. Alles heeft zijn prijs. Neem nou het ruwe heengaan van Jan Femer, die het gemaskerd bal van deze eeuw opende op de Amsterdamse Haarlemmerstraat. Was geen beginneling, dus er moet flink geschokt zijn. Wat vinden wij daarover in een verslagje uit het bromsnorrenonderzoek? Het volgende:
"Advocaat Niesink verklaart dat er voor de aanslag 1 miljoen gulden vooraf is betaald en nu deze gelukt is krijgt de dader nog een keer 1 miljoen gulden. Niesink zou op zoek gaan naar degene die dit verhaal heeft verteld en zou dan contact opnemen".
Twee meloen dus. Aardig bedragje. Vraag is dus net als gisteren: wat is met deze verklaring daarna gebeurd? En wie heeft er betaald aan wie? Want we nemen toch aan dat een bef niet zomaar iets loopt te kraaien. Stay tuned.
donderdag 20 september 2007
Dankzij de experts op avontuurlijk gebied denken we nu inmiddels het nodige te weten over de ruimingen in het Amsterdamse milieu die grofweg deze eeuw hebben plaatsgevonden. Althans als we de vrolijke deuntjes van het Mea Culpa-duo bestaande uit de tenoren La Serpe en Burger mogen geloven. Een duo dat mogelijk een trio wordt als Jesse Remmers van zijn Marokkaanse toernee terugkeert. De zanger die volgens de laatste berichten een nummer 1 hit op zijn conto zou hebben staan: A farewell to Cor van Hout. Zitten we alleen nog met het ruwe verscheiden van Jan Femer aka de Snor, Sam Klepper aka Spic en John Mieremet aka Span. Of die ook zijn weg te schrijven op de rekening van de firma Remmers & Ros blijft de vraag. En dan natuurlijk wie de opdracht voor die ruimingen heeft gegeven. Een vraag overigens waarop ten aanzien van Klepper in ieder geval vrij gemakkelijk een antwoord moet zijn te vinden. Daarvoor verwijzen wij naar een tapverslag van een afdeling bromsnorren in aflevering 87 van deze serie. Even geen tijd om terug te bladeren? Oké, komt ie:
"... Dat Norbert Stok een uur voor de liquidatie gebeld werd en dat hij op teletekst moest kijken. Hij werd daar later weer over teruggebeld. Dit is een bevestiging dat Stok weet waar het vandaan komt.
Dat Norbert Stok een ontmoeting heeft met Mieremet op 13-10 en 14-10.
Dat Mieremet in een gesprek met Kool aangeeft dat Stok in de week van 14 oktober een afspraak heeft met de opdrachtgever.
Dat Mieremet zegt in een gesprek met Kool op 15-10 dat Stok hem verteld heeft dat "die" Sam vermoord heeft.
Dat Stok belt met Mieremet. Stok moet Mieremet zien. Stok heeft namelijk de man weer gezien en gesproken. Stok weet heel veel meer. Het is belangrijk".
Deze publicatie dateert van 20 juli 2004. De taps van 2000. Wat is er inmiddels gebeurd met die info? Wat heeft bijvoorbeeld het zo bijdehante OM met die taps gedaan? Oom Norbert op de grill gelegd? Wie was "die"? La Serpe? Burger? Remmers? Pipo de Clown? Morgen meer. Stay tuned.
woensdag 19 september 2007
Het is alweer een paar maandjes geleden, maar dankzij een paar actieve lezers kunnen we weer verder kleien aan deze familia sagrada vol list en bedrog. Met name aan de Yako Associated Enterprises uit Rotjeknor. Een handelsvehikel met Libische inslag, waarbinnen ondermeer onze ouwe kongsie van mr. Geertjan Dolk (alive and kicking) en Loek Janssens (rip) actief was. Dankzij een alerte lezer weten we nu dat als commercieel directeur ene Jan-Willem Godin stond opgesteld. En laat deze "internationale zakenman" nou in contact staan met Paul Herrie. Jawel, die ex-BVD-er die wat slordig zou zijn geweest met het ronddelen van staatsgeheimen aan avontuurlijke lieden als Mink Kok. Op zich weer niet zo vreemd want we hebben al eens eerder vermeld dat Geertjan Dolk in betere dagen aangename connecties onderhield met speurneuzen van de Marine Inlichtingendienst. Maar dat heb je al gauw als je in shady affaires buiten de Nederlandse landsgrenzen zit te roeren.
Neem bijvoorbeeld het down gaan van Legalpoint, dat vorige week in "Beffen in de mist" aan de orde kwam. Volgens onze bronnen was bij Legalpoint na het vallen van de vlag drie ton zoek bij de Stichting Derdengelden. Maar naar verluidt is er meer shit aan de stuiter. De Yako-combine zou namelijk langdurig bezig zijn geweest om gigantische bevroren bedragen op de Philippijnen vrij te bikken. Die zouden hebben toebehoord aan oud-dictator Marcos. Maar die is al een tijdje bezig met het smeren van Philadelphiabroodjes en vrouwtje Imelda, de stalen vlinder, struint schoenenwinkels af. Dus de weg is vrij. Geen garantie overigens, want je kan toch lelijk in de berm raken (1). Die ijsvrije bedragen zouden dan vervolgens via de Royal Bank of Scotland, de Dresdener Bank en de Banque National de Paris overgeheveld worden naar rekeningen bij de Stichting Derden Gelden van Legalpoint. Waar tussen twee vleeshaakjes Geertjan's ouwe maatje Alan Ong werkzaam was. Of het plan is gelukt of dat het ergens tussen de schuifdeuren is blijven steken weten we niet. Misschien horen we ooit nog eens wat van curator Pels Rijcken Drooglever Fortuijn of rechter-commissaris Slot. Maar dat zal wel moeilijk worden. Stay tuned.
(1) Vergelijk in dit verband het vroegtijdig sneven van Manfred Schoeni, Anton Faustenhauser, John Cowperthwaite en een Philippijnse huishoudster in Octopussy 340 dd. 7 september 2007.
dinsdag 18 september 2007
Het OM heeft een tijdje geleden alweer aan Marokko gevraagd om Jesse Remmers onder rembours naar Nederland te sturen. Greg's son wordt er namelijk van verdacht een flink aantal lieden een vroegtijdig afscheid te hebben bezorgd. Voor een dergelijk verzoek zijn begeleidende gegevens nodig. Bijvoorbeeld om welke lieden het precies ging en waarom de Nederlandse OM-jurken denken dat vriend Jesse ze over de eindstreep heeft geduwd. Nou waren er al speculaasjes dat Cor van Hout op dat lijssie stond en dat werd gisteren bevestigd. Merkwaardigerwijs werd Robert ter Haak niet genoemd. Terwijl die toch ook na het verlaten van de Chinees in Amstelveen aan de gevolgen van een onverwacht toetje de geest gaf. Buiten Cor is er op het lijssie verder alleen nog sprake van small fry. Op één na: Gerrie Bethlehem. Op 9 april 2002 dood en drijvend aangetroffen in het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Loenen en Nigtevecht.
Volgens door speurneuzen vergaarde gegevens werkte Gerrie close samen met Frans Meerens uit Badhoevedorp bij het verhandelen van grote partijen ondeugende middelen. Het duo stond in nauw contact met de Haagse godfather Piet Schneider (even binnen), Marco Eijk (rip), Evert Tweehuizen (still going strong) en Etienne Urka (emeritus). Gerrie zorgde nog steeds volgens de neusjes voor het op het peil blijven van de buitenlandse connecties. Ondermeer via zijn Panamese firma "Nestor Shipping" en de zeewaardige golvenkliever "Sea Ranger". Waarom hij bekogeld in het Amsterdam-Rijnkanaal is gedumpt is (nog) niet bekend. En waarom het OM denkt dat Jesse de man was die bij Gerrie het licht heeft uitgedaan ook niet. Komt nog wel. Dus stay tuned.
maandag 17 september 2007
Even noteren: volgende week donderdag dient het kortgeding dat Chris Thunnessen, de redder van Kijkduin, de NOS heeft aangesmeerd in verband met de Monegaskische uitzending van zondag 9 september jl. Met beelden van het door Chris gesponsorde gala in 2000 ten behoeve van Flying Doctors, de vliegende hulporganisatie van de Flying Orange (W.A. van Buuren), waarbij rap en roet uit onze samenleving bijeen was geveegd door de regelmatig op behoorlijke hoogte vertoevende ondernemer Flip Kerkhoven en diens Nachwuchs. Thunnessen had bezwaar tegen de uitzending, omdat de beelden van oud-NOS schnabbelaar Gijs Wanders suggereerden dat de keurige Nederlandse vastgoedelite en de top van de toenmalige Amsterdamse boefjesvereniging er een gewoonte van maakten om zich samen in een nette outfit te hijsen voor een goed doel. En dat was niet zo. De elite was genojigd en de betrokken boefjes hadden gewoon een kaartje gekocht. Om zich aan het Dijkstra-tafeltje te verenigen met de daar toevallig ook rondstruinende Brammetje Moszkowicz.
De beelden van dat laatste veroorzaakten bij de landelijke deken van de orde van advocaten blijkbaar ook enige gramschap. Hij liet de NOS namelijk weten dat hij eveneens een kortgeding overwoog. Omdat je niet zomaar een bekende en gerespecteerde advocaat aan het volk kon tonen met een inmiddels geliquideerde crimineel in een gezellige ambiance. Daardoor zou de indruk kunnen worden gewekt dat de betrokken bef een soort consigliere zou zijn. En dat kon volgens de deken niet. Intussen zijn de opperbef en de NOS in gesprek met elkaar. Dus het is nog effies afwachten of de kogel door de Parnassusweg gaat. Boeiend nietwaar? Stay tuned.
maandag 17 september 2007
Zoooooo. Eindelijk is er afgelopen week een eind gekomen aan de veel te lang uitgemolken soap rond de gebroeders Skene. Hoewel, afgelopen. Stel je voor dat het OM er nog een stukkie aanbreit. Dan gaan we nog effe door.
Het oeverloos gedreutel ging om de vraag of die twee Skeenies nou ja dan nee eigenaren waren van het Zwitserse filiaal van hun hijg en kreunfirma TCM. En of ze rond die kwestie meineed hadden gepleegd. Nou dat weten we eigenlijk nog steeds niet. In zijn indrukwekkende wijsheid besloot de betrokken kadi namelijk dat de zaak niet ontvankelijk was vanwege de lange tijdsduur. Voor antwoord op de vraag hoe die lange tijdsduur tot stand is gekomen verwijzen wij even naar eerdere afleveringen van deze serie, die her en der melding maken van plotseling aanwakkerende ongemakken binnen het stoffelijk omhulsel van George en Harold als er weer eens een zittingsdatum in zicht kwam. Of het ontijdig afhaken van een van de met de zaak worstelende beffen. Vanwege belangrijk geneuzel elders, het schilderen van een schuurtje, het verblijf van moeders in de lappenmand, de deconfiture van de schillenboer. You name it. Maar ja, een bef is ook maar een mens.
Het is overigens niet voor het eerst dat het rekken van een proces of het plat procederen van je tegenstander succes oplevert. Moet je uiteraard wel de tijd voor hebben en nog wat losse florijnen in je zak. De Skeenies hebben deze slag gewonnen. Kijken of ze meneer Pyrrhus buiten de deur kunnen houden. Stay tuned.
vrijdag 14 september 2007
Kijk, leuk wordt zo'n proces tegen Willem H. te A. cum suis natuurlijk nooit. Al gooi je er nog duizend Van Houtjes tegenaan om te getuigen dat de vriendelijke stenenstapelaar Rolf Friedlander nooit door Willem H. te A. is afgeperst. Maar uit ons ouwe cricketcircuit horen we daar ineens toch iets dat het hele verhaal een beetje kan opfleuren. Wat blijkt namelijk? Ankie, de vrouw met wie de altijd vrolijk fluitend door het leven gaande Rolf de sponde deelt, onderhield voor haar huidige relatie jarenlang liefderijke betrekkingen met de man die nu met zijn hartkastje dagelijks voor de kadi zit. Willem H. te A. Ankie verhuisde indertijd naar Rolf toen diens echtgenote met hun kinderen om voor haar moverende redenen domicilie had gekozen bij Max Hasfeld aka Max Cannafield. In die tijd nog een grote boy in het Amsterdamse circuit en zo well-connected dat ie samen met Prins Bernhard en een vlucht sterren en strepen op de kiek ging. U ook een snuifje, Hoogheid?
Hoe dit ook zij, zulke familiaire details plaatsen zo'n ordinaire afpersingsaffaire even in een wat kleurrijker perspectief. Inclusief het hele gedreutel rond de affaire rond Rolf's zoon en een of andere Joego-glijbaan. Oke, deze bijdrage scoort misschien net geen century, maar hij is wel geinig. Dachten wij. Stay tuned.
vrijdag 14 september 2007
Die Herman Wijffels komt zeker van een andere planeet. Zei dat ie geschokt was dat Amerikaanse luitjes in zijn verleden hadden zitten te grutten. Of ie een paar geheime rekeningetjes had geopend op een krokodilleneiland of zo. En of ie buiten de deur had gehopst. Geschokt? Hoezo geschokt? In de tijd waarom het gaat was Herman bezig om met een speciale commissie Paul Wolfowitz om te zagen als president van de Wereldbank. En dat pikt de Republikeinse nomenclatura in Washington niet. Die gaan tot het uiterste als een of andere Europeaan bij een van hen in zijn dure schoenen staat te pissen. Desnoods laten ze in Den Haag wat honden los om te kijken of er nog iets smerigs valt op te duikelen.
Is trouwens niet voor het eerst. Zo besteedden wij in het artikel "Van oude koeien en troebel water" al eens ruim aandacht aan een paar gevalletjes politieke chantage in het Nederland van de jaren tachtig rond Ed Nijpels, prins Claus en zijdelings Joop Wolff. En verder hebben wij ons in deze kolommen al eens kamerbreed uitgeleefd met revelaties over het lederen Haagse leven van Ad Melkert en de kindervriendschap van Pim. Beiden targets van de Amerikanski’s. Zij het om verschillende redenen.
Overigens maken ook Nederlandse snuffelkoningen zich aan dit soort praktijken schuldig. Een recent voorbeeld is Harry van Bommel. Die ziet in Jordanië een lekker wijf op de ambassade en onder invloed van een neut schijnt ie naar verluidt daarna zelfs de ruimte onder een biljart tot jachtterrein te hebben verheven. Gelukkig was er een collega van hem in de buurt om hem van nog genantere exercities te weerhouden. Maar er wordt direct politieke munt uit zo’n voorval geslagen en de SP krijgt een schop voor zijn ballen. Doet trouwens een beetje denken aan een in de kiem gesmoorde escapade van Relus ter Beek in de jaren tachtig toen hij in het kader van het gehannes over die verrekte kruisraketten met een kamercommissie Moskou bezocht. Dat haalde de pers niet, maar het scheelde weinig. Om nog maar te zwijgen over de achter zijn leut aanlopende ex-minister Remkes en het gerucht dat zich binnen het huidige kabinet een stomende vrijage heeft voorgedaan. Toegegeven, politici zijn ook mensen, al zou je het soms niet zeggen. Maar het blijft ontstellend naïef om zo maar ergens je broek te laten zakken om de eieren op te husselen. Want je mag verwachten dat snuffelorganisaties dit soort strapatsen op de harde schijf zetten om dat materiaal als dat zo uitkomt te gebruiken om druk te zetten. Dus het woord geschokt is flauwekul. Kom op Herman, jij moet beter weten.
woensdag 12 september 2007
Nee, verder nog niks over de gecrashte BV Legalpoint (1). Duurt wel errug lang. We zijn overigens niet met onze handen bij de gulp blijven zitten. Gelukkig maar, want wat denk je? Vinden we daar toch een smakelijk detail! Een van de beffen die bij Legalpoint een redelijke boterham verdiende was namelijk mr. Alan Ong. Oorspronkelijk Ng. Maar buiten Chinatown wordt dat wat moeilijk, dus dan maar een O ervoor. Alan was lichtjaren geleden OvJ in Rotjeknor en ondermeer actief in de Slavenburg-affaire, waarbij een pak flappen is verdwenen die nu nog voldoende zou zijn voor een totale restauratie van slot Bommelstein. In de jaren daarna ging Ong de gewone advocatuur in en sloot zich aan bij ... Geertjan Dolk. Een buitengewoon vindingrijke en avontuurlijk ingestelde bef, die bij ons in alle rubrieken wel een plekje heeft gevonden. Bijvoorbeeld door zijn een-tweetjes met Iran-Contra prominent Manucher Ghorbanifar, zijn rol bij het in de lucht houden van het roemruchte kasteel in Eemnes, zijn gegoochel met een HSBC-collateral, zijn speurtocht naar verdwenen Koeweitse tegoeden en kunstwerken, zijn samengaan met Anton Bruinsma aka "de monnik" etcetera, etcetera. Tot voor hem in mei 2003 de klok luidde en hij van het tableau verdween. Ook Alan was mede onder invloed van alle perikelen rond zijn gap in een wat neerwaartse spiraal terechtgekomen. Maar bij Legalpoint leek hij zijn draai weer te hebben gevonden. Helaas Joost de Haas, Legalpoint ging een paar maanden geleden down. Met naar verluidt een gat van 3 tonnetjes euro bij de Stichting Derdengelden. Die kwestie wordt momenteel nagevlooid door een expert op dit gebied: mr. A.J.M. Slot. Dezelfde bef die als rechter commissaris rondneusde in de financiele afwikkeling van het faillissement van Dolk's advocatenkantoor. Op het oog geen oorzakelijk verband. Maar je weet maar nooit, dus houden wij voor u het oor bij de hartklep. Mocht er iets schokkends gebeuren dan hoort u dat meteen. Stay tuned.
1. zie deel 1 dd. 6 september 2007.
woensdag 12 september 2007
Ook weer zo genoten van Osama Klaas? Oke, zijn baard zag er niet uit, maar voor de rest was de organisatie weer perfect. Prima tekst en keurig op tijd. Lekker voor de herdenking van 9/11 en het begin van de ramadan op de dertiende. Dus mochten er inderdaad plannen zijn voor een soort remake van Ocean's 9/11 dan is de intro in ieder geval helemaal geslaagd.
In Israel is blijkbaar al het nodige over de komende festiviteiten uitgelekt. Daar schreven ze gisteren dat Osama Klaas radioactieve kadootjes gaat uitdelen in New York, Los Angeles en Miami. Vrachtwagens vol. En om geen overlast te veroorzaken bij die festiviteiten heeft El Al inmiddels besloten om op 13, 14 en 15 september geen vluchten te laten uitvoeren van New York naar Israel. Dat zal ook wel te maken hebben met de door ons al eerder gemelde maatregel van de Amerikaanse luchtmacht om op de veertiende al het vliegend materieel aan de grond te houden. In verband met het diepgaande onderzoek naar dat slordige rondvliegen met zes volledig opgetuigde atoomraketten. Goeie kans dus dat op die dag weer overal "Osama Klaasje kom maar binnen met je knecht" van de minaretten zal schallen.
Overigens doet de maatregel van El Al ons met weemoed terugdenken aan de afwezigheid van zo goed als alle Joodse medewerkers bij de bedrijven in en rond de Twin Towers ten tijde van de big bang. En niet te vergeten de instant messages van Odigo en het juichen van een clubje Israelische verhuizers toen middenvoor Mohammed Atta kort achter elkaar tweemaal scoorde.
Laten we hopen dat dit doemscenario net op tijd in het ronde archief wordt gemieterd en dat de putters deze keer een gigantische zeperd laaien. Zoals het nu is, met Jan Peter Klootviool zonder helm aan het front, is het al erg genoeg. Stay tuned.
dinsdag 11 september 2007
Wij hebben ons gisteren een orgel gezocht. Maar in tegenstelling tot de bijbelse belofte hebben we het niet kunnen vinden. Ging over de arrestatie van zes onverlaten in Hongarije en de inbeslagname van 8 ton speciaal papier voor het drukken van bankbiljetten. Op financieel terrein wegwijs gemaakte Brummschnurrbarte wisten te vertellen dat die 8 ton deel uitmaakte van de 15 ton die in december 1995 in Duitsland waren gejat. En dat de betrokken rekels met de tussenliggende 7 ton al een flink zootje keurig uitziende zloty's en 50-Euroflappen op de markt hadden gezet. Maar nergens werd vermeld waar dat papier precies vandaan kwam. En da's raar nietwaar.
Onlangs werd Zuidoost-Azië en met name gokcentrum Macao verrast door een tsunami van valse 1000 Hong Kongdollars uit de jaren 2000 en 2002. Ze leken als twee druppels inkt op de officiële exemplaren die de HSBC (Hong Kong Shanghai Bank Corporation) over de wereld husselde. En de monetaire hotemetoten van Hong Kong zagen zich een paar maanden geleden dan ook genoodzaakt om de twee series uit de roulatie te nemen. Het papier van de valserikken was van dezelfde kwaliteit als die van de HSBC-flappen. Of het ook afkomstig was uit de heist in Hongarije weten we niet. Maar volgens onze Japanse correspondent zou het afkomstig zijn uit Nederland. En dan valt al gauw de naam Arjo Wiggins. Een specialist in fijne papierwaren uit Bussum, die niet alleen flappenpapier maakt maar bijvoorbeeld ook papier voor artistieke bevliegingen, loterijbriefjes en speelkaarten voor casino's. Het zal toch niet zo wezen dat... Via die Anddy Chen of zo. Neeee. God bewaar ons. Dan zitten we straks een half jaar opgescheept met dat oeverloze gelul uit de Bunker. Gauw een bakkie troost en dan wegwezen. Stay tuned.
maandag 10 september 2007
Analyze this. Stel je maakt een zogenaamd foutje door per ongeluk zes atoombommen mee te geven aan een B52. Die vliegt vrolijk met die lorren van A naar B, dwars over Amerikaans grondgebied. Vervolgens laat je die feestelijke gebeurtenis lekken naar de pers. Heisa. Wat kan je daarna anders doen dan de zogenaamde verantwoordelijken voor het foutje met veel misbaar op de keien te donderen en een diepgaand onderzoek aan te kondigen? Een deel van dat onderzoek zal zich dan concentreren op alle procedures die tot nu toe golden voor het rondvliegen met paddestoelenstekkies. En daarvoor is het volgens lieden die daarvoor hebben gestudeerd noodzakelijk om alle jets en bommenwerpers een dagje aan de grond te houden. Dat gaan de Amerikanski's doen op 14 september a.s. Betekent wel, dat op die datum hun luchtruim ongeveer net zo onbeschermd erbij ligt als op 9/11. Wat zou er dus kunnen gebeuren? Juist. De baarden slaan weer toe. Welke baarden? Goeie vraag. Het zouden baarden uit Pakistan kunnen zijn. Maar het is misschien nog wat te vroeg om dat land ook in puin te gooien. Dus ligt het voor de hand dat het om Iraanse baarden zal gaan. Nou ligt er toevallig in het Pentagon een plannetje klaar om als het nodig is op 1200 plekken in Iran een bomtapijtje neer te leggen, omdat ze daar zo nodig hun eigen centrifuges willen laten draaien. Mocht het onverhoopt tot uitvoering van dat plannetje komen dan wordt niet alleen het militaire apparaat van Iran gedecimeerd, maar ook de economie van het land. De politieke stabiliteit in het Midden-Oosten is dan helemaal naar de Filistijnen en hoera, de olieproduktie komt kreunend tot stilstand. Met als resultaat een wereldwijde recessie, het inklappen van de financiele markten en net als bij 9/11 kassa voor de putters, dankzij hun voorkennis. Kan je zo een film van maken. Maar wie gaat er straks nog naar de bioscoop als een kaartje voor een plekkie in de nekloge op zo'n 50 euro komt? Stay tuned.
vrijdag 7 september 2007
Wij zouden graag meer willen weten over een intrigerende figuur. Signalement:
Lengte ca. 1.78, goudkleurig brilletje, glad kaalgeschoren, leeftijd 62 à 63 jaar, gouden Rolex, keurig in de kleren, dure schoenen, slanke verschijning. Al sedert de periode Bruinsma als een forel in zowel Nederlandse als Engelse wateren. Noemt zich tegenwoordig Philip Baldwin. Geniet domicilie in Portugal en reist af en toe naar Nederland ivm. het proces-Holleeder. Zit in een getuigen beschermingsprogramma. Mocht bij u een peertje opgaan, wij houden ons aanbevolen. Dank u.
donderdag 6 september 2007
Wat denk je? Vliegt er een B52 boven de US of A met zes cruise missiles aan boord. Niks om uit je schoenen te zweten, maar wat blijkt? Zitten de atoomkoppen er nog op. Vergeten eraf te schroeven. Dus gauw gauw landen op het militaire vliegveld van Barksdale in Louisiana. Voor er iemand langs komt met een verpakkingsmessie en je B52 door het Witte Huis jaagt. Vreemd verhaal. Bovendien, als iemand op Barksdale de zaak niet had gelekt, had er geen kraai naar gekrast. En het wordt nog vreemder. Want Barksdale geldt als startpunt voor de Amerikaanse luchtmachtoperaties in het Midden-Oosten. En bij ons is 1 + 1 nog altijd 2.
Bush zei gisteren in Australië: "we kick asses in Irak". Leuk. Heel leuk. Maar wat gaat die malloot doen in Iran? En wordt ie dan weer gesteund door Jan Peter Klootviool met een of andere lulsmoes? Over een paar weken zullen we het weten. Stay tuned.
donderdag 6 september 2007
Tsja, beffen zijn ook maar mensen. Dus als er in hun nabijheid met flappen wordt geritseld wil het wel eens gebeuren dat ze de mist in gaan. In grote mensenland worden ze dan al gauw consigliere genoemd, in bretellenland mafiamaatje. In de loop der jaren zijn er in deze roerige kolommen nogal wat ondeugende rakkers uit die zwarte jurkenwinkel voorbijgetrokken. En daardoor zou je al snel tot de conclusie kunnen komen dat de hele beroepsgroep vol zit met zakkenvullers en gretige grissers. Is natuurlijk niet zo. De meesten zijn fesoendelijk, maar telkens als een van hun collega's vrolijk in de berm gaat staan te urineren wordt ook hùn imago geschaad. Ergo, mocht er zich weer eens een lullig gevalletje voordoen, dan wordt er toch stiekempjes geprobeerd de publiciteit buiten de deur te houden.
Neem nou de affaire rond Legalpoint. Een beffirma met winkels in Arnhem, Rotjeknor en Barendrecht. Ging begin juli failliet en dat is meestal een teken dat er iets fout is gegaan. Volgens een trouwe lezer was dat ook zo. Een van de firmanten zou drie ton achterover hebben gedrukt van een derdenrekening. Toch geld nietwaar. Wij op speur naar de aangewezen curator. Bleek te zitten op het kantoor van meneer Udink in Den Haag. Nee, nee. Foutje. Hij was wel curator in die zaak, maar hij ging niet over die derdenrekening. Die zaak was in handen van Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn, het domicilie van de landsadvocaat. Wij bellen met Pels. We waren wat Legalpoint betreft de eerste muskieten die aan de deur zoemden. Maar wat jammer nou, die meneer die erover ging was in vergadering. Mogen we uw telefoonnummer, dan bellen we vanmiddag terug. Don't call us, we call you. Noppes natuurlijk. Maar ook wel logisch. We hebben in het verleden nogal eens de toiletdeur bij Pels opengetrokken in verband met kwesties rond Edje Maas, Eddie de Kroes en de Britannia Gazelle. En we zeiden het al: beffen zijn ook maar mensen. Maar we laten ons niet van de pot rukken. Dus stay tuned.
woensdag 5 september 2007
Nou, oké, laten we nog even in het midden wie nou precies die "bankier van de Nederlandse onderwereld" was met wie die Manfred Schoeni zakelijk in contact zou hebben gestaan (1). Eerst effe iets meer over die Zwitserse zakenpief zelluf. Na zijn diensttijd vol appelschieten studeerde hij hotelweetjes in Heidelberg. Nee, hij verloor daar niet zijn hart, dat kwam later in China. Maar hij sloot er wel zijn studie succesvol af en werd meteen aangenomen als nachtmanager van het Intercontinental in Hannover. Het was het begin van een bloeiende carrière, waarin hij hotels beheerde in avontuurlijke landen als Zuid-Afrika, Thailand, Philippijnen, Pakistan en China.
Waar en wanneer vriend Manfred de wegen der betamelijkheid verliet weten we niet. Maar zeker is wel dat hij op een bepaald moment zich ineens begon te interesseren voor moderne Chinese schilderkunst. Zonder gehinderd te worden door enige expertise. Hij richtte twee galerieën in. Beiden in Hong Kong en beiden veelal vol met artistieke uitbarstingen die zelfs in de Nieuwe Spiegelstraat het opslagschuurtje niet zouden halen. Vanaf die tijd werd hij ook regelmatig gesignaleerd in het St. Regis Hotel, een vijfsterrenjoekel in Bejing. Samen met een stel Ruskies die bekend stonden als handelaars in mindbenders, wapens en andere ondeugende nering. Hoeft niks te betekenen, maar wie met kopek omgaat loopt een gerede kans om erdoor besmet te raken. Zeggen ze.
In 1997 stortte hij zich in de wijnhandel. Opnieuw zonder geplaagd te worden door enig verstand van zaken. Ja, je kon van wijn bezopen raken, maar dat was het wel zo'n beetje. Hij kocht in Zuid-Afrika met een stel goeie kennissen een paar gaarden van Klein Drakenstein (jawel), doopte die om in Ashanti en pleurde in no time zijn eigen geestrijke vocht op de markt. Onder andere via een paar shops en restaurants in Hong Kong en Sjanghai. En niet te vergeten in Thailand, waar hij assistentie verwierf van zijn gabbers bij de exclusieve Bangkok Club, onder wie de hoogste bromsnor van het land. Nooit weg natuurlijk als je verboden vruchten plukt. Maar geen garantie voor het vermijden van een voortijdige ontmoeting met Petrus, de portier van het zweefvliegcentrum Philadelphia. No way, rosé. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 337 dd. 30/8/2007
dinsdag 4 september 2007
Heeft die Nachwuchs van Mao in Bejing een paar dagen geleden de minister van Financiën de zak gegeven. Officieel omdat ie met zijn 63 jaar nog vrolijk sonderingen zou hebben uitgevoerd bij een lekkere jonge meid. Maar daar bleef het niet bij, want die lekkere jonge meid zou tegelijkertijd ook nog met een andere hoge pief uit de lokale nomenclatura lego hebben gepleegd. Dus dan weet je wat er gebeurt: minister de laan uit. Tenminste in Bejing. Uit Den Haag horen we de laatste tijd ook levendige geruchten over een gezellig interministerieel wipfestival. Maar dankzij afspraken met de Haagse journalistiek wordt dat stiekempjes gerangschikt onder het hoofdje privacy en gebeurt er verder publicitair gewoon geen reet mee.
Hoe dit ook zij, naast de sportieve activiteiten van de Chinese minister worden ook andere redenen genoemd voor diens vroegtijdig congé. Zo zou hij verantwoordelijk worden gesteld voor de miljardenvracht aan Amerikaanse waardepapieren, leningen en dollars die in de knip van de Chinese overheid verzeild zijn geraakt. Door het haast rechtstandig negenelleven van de hypotheekmarkt en de zich met krukken voortbewegende economie in de VS, die de Bushovieken met massaal bijdrukken van flappen proberen te revalideren, nadert de echte waarde van al die lorren het niveau van een scheet en een knikkel. En voor het zover mocht komen zouden ze in Bejing van plan zijn om een groot deel van die potentieel waardeloze rommel in één klap in de ramsh te gooien. Wat dat zou betekenen voor de Amerikanski's en ook voor ons zou zelfs Woutje Bos kunnen uittekenen zonder hulp van zijn bovenmeesters.
Kijk, en die goochemerd met zijn bosje putopties van 4,5 miljard dollar zou meer weten van die ophanden zijnde Chinese move en langs die weg zijn zakken verder willen vullen. Ja, kan ook. Stay tuned.
dinsdag 4 september 2007
Of wij ook invloed hebben op onze regelmatige lezers. Niet alleen de inhoud van ons bloemrijke proza wordt gretig geconsumeerd. Ook onze stijl geniet veel weerklank. Getuige de volgende e-mail, die wel heul sterk lijkt op een remake van aflevering 336 (dd. 23/8/2007). Zij het met andere namen. Komt ie:
"Over Ronnie gesproken en over luitjes bellen. Ik kan u verzekeren dat DE jongens van het bellen en het organiseren maar doorgaan en doorgaan (vooral doorgaan zou Barry Stevens zeggen). Daar heb je natuurlijk Frans Boot, de man van Terra Vitalis. Hij gaat gewoon door met platbellen van luitjes om ze over te halen om met geleend geld een gokkie te wagen op de grondmarkt. Wat hij vroeger deed met HBS doet hij nu met Happy Sales. Geen bomen (teak) maar grond in Nederland. Nou ja bellen. Dat laat ie natuurlijk doen, want Frans is binnen. En bellen doet hij al jaren niet meer. Maar bij gelegenheid komt hij nog wel eens met zijn Hummer voorzoeven bij het inmiddels beruchte callcentrum in Beverwijk. Misschien om ook effe mee te blowen met de boys, samen wat bewerkte cocabladeren te snorkelen of gezellig effe met zijn allen naar het glijhuis te verhuizen. For old time' sake. En hé, de boog kan niet altijd gespannen staan nietwaar. Maar de man die nu met Fransiepansie samenwerkt is Dermod Pieters. Jawel ook een gozer van Legio Lease van het inmiddels eveneens beruchte callcentrum in Zaandam. Nou, die zit ook helemaal vol kaviaar en bubbels. Volgens onze bronnen is ook hij een enthousiaste zeiler geworden. Maar dan in de Caraïben. Dermod zou daarnaast heel regelmatig een fokje bijzetten in de wateren rond Panama, waar ook menige zwarte bank zit. Die jongens van Legio zoeken iedere keer weer iets anders om wat mee te verdienen".
Jaaaa, eerlijk is eerlijk. Leuke bijdrage. Een tien met een Free Record-vibrator. Ga zo door en stay tuned.
zondag 2 september 2007
Om in de eerste regel van het Horst-Wessellied, het beruchte strijdlied van de nationaal-socialisten, het eerste woord "SA" te vervangen door "SP" moet je òf krankzinnig zijn òf ijzersterke en door keiharde feiten onderbouwde argumenten hebben. Over het eerste valt wellicht te twisten, over het tweede helaas niet: die feiten zíjn er.
Vanaf de persoonlijke weblog van Jan Marijnissen, middels de affaire Düzgün Yilderim/Elma Verhey c.s. herbevestigd als de Kim Jong-il van Madurodam, alsmede vanaf allerlei andere SP-webpagina's/-websites kan zo worden doorgeklikt naar de webpagina's van SP TEEVEE die toegang bieden tot de goorste vormen van fascistische en racistische propaganda inclusief een namenlijst van (alsnog te vergassen?) "Bekende joden in de Nederlandse politiek en media" met onder (veel) meer Clairy Polak, Dieuwertje Blok, Frans Weisglas, Job Cohen, Jacques Wallage, Pauline Broekema, Marga Minco en Ernst Hirsch Ballin. Bij de net tachtig jaar geworden Harry Mulisch die een eerdere Endlösung overleefde staat als verjaarspresentje Deutsch-gründlich vermeld: "Schrijver / Half-Joods". Via andere SP webpagina's, beheerd door eveneens een lid van de familie Marijnissen, duiken binnen de kortste keren lieden op met de arm gestrekt maar allerminst de vuist gebald (inderdaad, de fascistengroet) en overig extreemrechtse smeerlapperij waarbij een naar de tijdgeest aangepast leesplankje met "aa p" (een zwarte man), "j oo d" (daar kan men zich inmiddels zelf wel wat bij voorstellen), "m ie s" (een afbeelding van Mies Bouwman) enzovoorts.
SP-Kamerleden als Ewout Irrgang en Renske Leijten hebben duidelijk geen enkel probleem met het (zeer) langdurig op onder hun beheer zijnde webpagina's voorkomen van uiterst extreemrechtse elementen en uitingen, sterker nog, over en weer worden deze zelfs als bevriend vermeld. Op een andere SP-webpagina mag zich een zekere "Adampost" afficheren, daarop klikken leidt naar de afbeelding van het Grote Rode Zwaailicht Jan Marijnissen pal naast de frische und fröhliche propagandafilm "Nationaal-Socialistische Beweging - Nieuwe Tijd breekt baan". Heil!! (Zoals sommige SP'ers hun post beëindigen.) Op weer andere plekken biedt de SP toegang tot de meest akelige vormen van "Researching Myth and Legend" en "Researching Different Spiritual Paths", paden die voeren door duistere gebieden, afgeladen vol met bijzonder akelige typen witches, runen, paganisme, wicca enzovoorts enzovoorts. Weer een andere SP-adept heeft behalve wicca en de (Keltische) trifos en zwaarden ook Indo-Iraanse interesses (in het nazisme staat Indo-Iraan voor Ariër). Een niet onterecht internet-commentaar op een video van een reeks die via zijn aanwezigheid op een SP-webpagina vlot bereikbaar is: "(...) all of you here sound like a bunch of racist (nazis) ready to embark on ethnic cleansing of everyone else except yourself (...)".
Naast overigens nog meer verbijsterends blijken er, naar eigen verklaring "zeker niet de enige overtuigde heidenen en SP'ers", SP-heidenen als Molendrift en de Bossche Jeroen Bosklopper te bestaan. De wirwar aan extreemrechts en dito symboliek waar je via hun webpagina's binnen de korste keren op belandt en waarbij een hakenkruis nog als gematigd geldt, is onvoorstelbaar.
Al dit via SP-pagina's toegankelijke Wunderschönes kan via dit langere artikel "bewonderd" worden. Wees wel snel met het te bekijken, want zeker een aantal van de (meestal) aanklikbare websites en -pagina's zullen ongetwijfeld met bloedspoed worden opgeschoond of zelfs ontoegankelijk gemaakt. Daarmee kan echter niet álle bewijs worden uitgewist. De SP is namelijk zo'n drie maanden digitaal gevolgd en er is een stapel uitdraaien van enkele decimeters dik, van sommige webpagina's (vrijwel) dagelijks uitgedraaid, waarop de schokkende feiten onweerlegbaar vastliggen.
vrijdag 31 augustus 2007
Geinig hè, die Puk en Muk Kaczynski? Maken er een volwassen zootje van in Polen. Je kan misschien nog leven met hun onzinnige babbels in Brussel, hun assistentie bij het trimmen van onschuldige baarden door de CIA en hun gecoördineerd bukken voor Bush als die een raketparaplu in hun reet wil steken. Maar als ze dezelfde methodes hanteren als de door hun verguisde Poetipoe om een stel politieke tegenstanders kalt te stellen ga je toch sterk twijfelen aan hun democratische gezindheid.
Het begon vorige maand met het ontslag van minister van Landbouw en vice-premier Andrzej Lepper. Een onderzoek van de Poolse rubberzolendienst zou hebben aangetoond dat er sprake was van corruptie op Lepper's ministerie. Volgens Lepper was er niks aan de hand, maar hij ging toch op de kinderhoofdjes. Dat betekende meteen het einde van de coalitieregering van Puk en Muk, die nu met een minderheidsclub verder modderen tot er een datum wordt vastgelegd voor nieuwe verkiezingen. Of hun PiS-partij dan weer boven komt drijven is nog maar de vraag en daarom hanteren ze nu naar oud-Sovjet gebruik de politieke zeis. Zo hebben ze gisteren de populaire voormalige minister van Binnenlandse Zaken Janusz Kaczmarek achter het gaas laten mieteren. Plus zijn medestanders Konrad Kornatowski (ex-hoofd van de Nationale Bromschnorski) en Jaromir Netzel (hoofd van de staatsverzekeringsmaatschappij PZU). Ze worden er ondermeer van beschuldigd staatsgeheimen naar buiten te hebben getild en het onderzoek naar het gevalletje corruptie op het ministerie van Landbouw te hebben versteerd. Maar een en ander kan niet los worden gezien van Kaczmarek's beschuldigingen aan het adres van Puk en Muk, dat ze leden van de oppositie en journalisten stelselmatig hebben laten afluisteren. Op zoek naar vuiligheid. In dat verband wordt Kornakowski vandaag nog verhoord en is er ook een arrestatiebevel uitgevaardigd voor de meloenair Ryszard Krauze, het baasje van de firma Prokom Software. Kortom, er is sprake van een ouderwetse golf van zuiveringen. Overigens niks uitzonderlijks in de oostelijke uitbreidingsgebieden van het Vierde Rijk. Nog wat gehoord uit Brussel over deze Poolse shit? Nee, wij ook niet. Stay tuned.
vrijdag 31 augustus 2007
Blijken de Ruskies vandeweek op het vliegveld van Moskou ene Yair Klein te hebben geclipt.
Details over die arrestatie zijn nog niet vrijgegeven. Dus is het bijvoorbeeld nog niet helder wat vriend Yair te zoeken had in het land van Poetipoe en of ie rondzeulde met een vals paspoort. Dat laatste ligt een beetje voor de hand, want hij stond al een stief kwartiertje op het verlanglijstje van Colombia, waar hij ooit in absentia tot tien jaar is veroordeeld. Nou was ie in 1999 ook al eens tegen een Philipspeertje opgelopen in Sierra Leone, waar hij wapens zou hebben geleverd aan een loslopend rebellenlegertje. Ging ie wel de petoet voor in, maar niet voor lang. Voor zijn vrijlating zal naar goed gebruik in die regio wel iets geschoven zijn vanuit het beloofde land. Een Colombiaans uitleveringsverzoek? Fuck 'em.
Wat had Klein in Colombia uitgevreten? Awel, hij had daar in de jaren tachtig/negentig samen met een leuk stel Israëlische welzijnswerkers tegen een redelijke vergoeding een Colombiaans elimineringscorpsje opgeleid en bewapend. Ter bescherming van have en goed van de toen aan de top staande snorkeltycoons Escobar en Gacha. Dat groepje zou uitgroeien tot de paramilitaire terreurgroep AUC, die al een tijdje heel ironisch te hooi en te jungle samenwerkt met het officiële Colombiaanse leger en Amerikaanse instructeurs in de zogenaamde war on drugs. Mocht Moskou dus gehoor geven aan een eventueel uitleveringsverzoek uit Bogota, dan zal Klein niet zo veel te vrezen hebben. De petoet die op hem wacht zal wel de vorm van een resort hebben. En die tien jaar wordt teruggebracht tot hooguit twee. Wegens goed gedrag. Moorden loont. Op dat niveau tenminste.
Zie voor Klein ook het eerste deel van "Raadsels rond Moengo" op de site van de Morgenster.
donderdag 30 augustus 2007
Op 20 januari jl. overleed Jonathan Napack aan een zware longontsteking in een Hong Kong's ziekenhuis. Op 39-jarige leeftijd. Een formidabele, financieel onafhankelijke journalist op het terrein van Oosterse en met name moderne Chinese kunst, die de laatste jaren van zijn leven had doorgebracht in de stad waar hij stierf. Niet voor noppes. Hij was daar volgens intimi namelijk bezig met het verzamelen van informatie voor een boek over de hand in hand gaande smokkel van kunst, drugs, wapens en andere leuke dingen voor de mensen. Plus het witwassen van de opbrengsten ervan. Het beloofde een klapper uit de eredivisie te worden met -hoe is het mogelijk- een imposante rol voor Nederland. Maar zijn plotselinge dood voorkwam erger voor een heel terracottaleger van lieden uit het schaduwrijk van de wereldeconomie.
Een van die lieden was volgens Jonathan de Zwitser Manfred Schoeni. Een kunsthandelaar annex wijnboer met ondermeer twee galerieën in Hong Kong, een flinke druivenpers in Zuid-Afrika en vette flappen in zijn spaarvarken. Schoeni was een echte cosmopoliet en dus mag je het niet vreemd vinden dat hij voor zaken ook Amsterdam aandeed. Wat voor zaken? Nou, uit de aantekeningen van Napack komt naar voren dat hij hier ondermeer contacten onderhield met een "bankier van de onderwereld". En zoals we inmiddels bekend mogen veronderstellen waren die contacten niet gezond voor je lijf en je leden. Dus ook niet voor vriend Schoeni, de Zwitserse meloenair. Stay tuned.
woensdag 29 augustus 2007
Asjeblieft. Hoor je het eens van een ander. Volgens ene Juval Aviv kan je het beste de komende weken een flessie water, een handdoekie en een zaklantaren mee naar je werk nemen. Mocht er onderweg wat akeligs gebeuren, dan sprenkel je dat water op dat doekie, je houd vervolgens die natte lap tegen je mond, je grijpt je zaklantaren en wegwezen. O, en mocht je voor de eventuele klapper al iets verdachts zien in je openbaar vervoersvehikel, dan is het natuurlijk nog beter om eerder uit te stappen. Al kom je dan in the middle of nowhere terecht, altijd gezonder dan te blijven zitten en naar je water, je doekie en je zaklantaren te moeten grijpen. En denk nou niet dat die Juval een Jomanda in schaapskleren is. Echies niet.
Hij schrijft spannende boekjes vol, is een ex-medewerker van de Israëlische antiterreur brigade en nu het baasje van Interfor. Een particuliere snuffelfirma voorzien van comfortabele connecties met allerlei officiële westerse inlichtingendiensten en mogelijk dus geen onbekende van Guusje's rubberzolen in Leidschendam en/of die zuurkoolprak uit Venlo.
Hoe die gozer dus aan die info komt over een naderend onheil in september mag duidelijk zijn. Volgens Juval baseert hij zijn voorspelling op berichten uit de speurneuzengemeenschap in Europa en het Midden-Oosten. Net als in de periode van voor 9/11 dus. De enigen die toen in de vierde versnelling schoten waren een paar gewiekste geldwolven die dankzij een paar listige putjes een klein vermogen naar binnen takelden. Dus allemaal prima als u in de maand september naar uw werk gaat met bovengenoemde artikelen in uw backpack, maar vergeet ook niet om een dezer dagen wat leuke putopties te plaatsen. Want rampen of niet, je moet toch aan je toekomst denken nietwaar. Net als die kloothommel die we gisteren voor het souffleurshokje trokken. Stay tuned.
dinsdag 28 augustus 2007
Heeft een gokker met wat poen teveel half augustus effies voor een slordige 4,5 miljard dollar een voorraadje putopties gekocht in Europese topfondsen. Flikkert de koers bij DJ Eurostoxx 50 eind september in mekaar tot onder de 2800 dan zit die gokker op een container rozen. Zo niet dan zit ie met de dure peren. Nou gaat het op dit moment wel behoorlijk vagina met de wereldeconomie, omdat Amerikaanse spaarvarkens jarenlang poen hebben gestort in stukken ruimte waar niks is. Maar juist in Europa lijkt het mee te vallen en zit die koers nog stevig boven de 4000. Dus of die gokker had last van een zware cirrusbewolking in het hoofd of die gokker is op de hoogte van een komende catastrofe tussen de Bosporus en Dingle Bay. Dat eerste zal ons een rotzorg zijn. Dat laatste is minder grappig. Zoals we weten van zes jaar geleden. Waardoor we onderweg een kale en een dikke man zijn kwijtgeraakt en nu bijvoorbeeld zitten opgescheept met afgeschoten welzijnswerkers in Afbaardistan, met tante Guusje van het rampenfonds en met een verwarde zuurkoolprak, die namens de Israëlische ambassade oproept om Marokkaanse hooligans voor hun poten te schieten en de Koran te demonteren. Ook in de weken voor 9/11 waren er een paar anoniem gebleven boorden die zwaar stonden te putten en na het omkieperen van die ijzer- en steenklompen op Manhattan zich vrolijk in een feestje stortten vanwege de geboekte winsten. Dus uuuh, ga alvast maar onder de tafel zitten, want als we het goed hebben begrepen ben je het eerste uur na een ramp toch op je zelluf aangewezen. Behalve in Tilburg. Daar kan je gewoon tussen de vette lappen blijven liggen tot je de klokken van m'neer p'stoor hoort. U ziet het, we blijven met de vinger aan de aorta zitten. Stay tuned.
maandag 27 augustus 2007
Ja hoor, alle ballen weer verzamelen. Op 13 september om 9 uur worden de Skeenies verwacht bij de meervoudige strafkamer onder leiding van meneer Willems. Naar verluidt wilde de vice-president van de Amsterdamse befbank deze carbonade koetkekoet zelluf afkluiven. En als zo'n hoge pief dat wil, dan gebeurt dat ook. Maar zo'n man zit met een volle bak, dus het duurt even voor ie een gaatje heeft. Verder moet de OvJ tijd hebben, het moet de beffen van de twee partijen schikken en er moet geen sluw virusje heersen, anders gaat de boel opnieuw op de helling. En zo duurt een zaakje als dit al gauw een halve eeuw. Vinden de voormalige koningen van de hallo-sex prima, maar Fred Saueressig blijft met de peren zitten.
Hoewel het voor de voormalige directeur Europese Marketing van de pornoboeren niet alleen meer kommer en kwel is. Zo moet het hem buitengewoon deugd hebben gedaan dat de Zwitserse bef van de twee hijg- en steunexperts afgelopen week de pijp aan Maarten Tell heeft gegeven. Zoals wij in aflevering 33 al meldden was hij ernstig de weg kwijt geraakt en had ie in wezen de hele zaak voor de Skeenies naar de Filistijnen cq. de kloten geholpen. Zonder twijfel door de verwarrende aanwijzingen van George en Harold zelluf, die in plaats van flappen steeds meer zwart zaad onder hun kont aantreffen en dus af en toe ook niet meer weten hoe ze op de PC Hooftstraat moeten komen. Dat zo'n Jodelbef het schip verlaat komt dus niet echt als een surprise. Wel mene tekel voor de gebroeders zou je zeggen. Oftewel naderend onheil. Voor u mocht denken dat we het over een gemene tekkel hebben. Stay tuned.
maandag 27 augustus 2007
Kan je wel heel olympisch doen, maar het gaat niet echt lekker in Bejing en omstreken. Groeistuipjes of zo. Nou zijn ze daar weer acht kilo uranium kwijt. Hebben ze vier heren voor aangehouden. Wat blijkt? Is dat voorraadje ergens in de afgelopen twee jaar pleite geraakt bij het uitventen. Slordig. En het lijkt een beetje op dat gerotzooi met die polonium 210 in Londen. Zij het, dat je ruw uranium niet makkelijk in een koppie koffie kan wurmen of uitserveren in een sushibar. Een hele club blomsnollen is nu naarstig op zoek naar de gestolen waar. Niet dat je morgen een nucleair bommetje ervan kan kleien, maar gezond is anders. Of inmiddels die speurtocht ook een internationaal tintje heeft gekregen is nog niet naar buiten gedragen. Maar gezien alle heisa over ongezond speelgoed en giftige matrassen zullen de Chinese autoriteiten berichten over deze affaire niet al te enthousiast gaan rondklepelen. Daarom roepen wij Guusje van de rampenbestrijding op om extra alert te zijn. Want voor je het weet zit straks half Nederland stralend aan de Bejingeend. En wij? Wij houden de vinger aan de aorta.
vrijdag 24 augustus 2007
Ja kijk, je kan niet alles lezen. Daarom hebben we een paar weken geleden een artikel gemist in het weekvod Story. Ging over "meesteroplichter" Eric Peute, die vrij recentelijk in Frankrijk de boel belazerd heeft met valse sjekkies op naam van alternatieve canonridders als Heineken en Dreesman. Daardoor zeilde Ericje de petoet in, zeilde er ook weer uit, maar moet zich nu wel elke dag melden bij een bureau des brommoustaches in Parijs. Ach, waar zijn de jaren gebleven dat hij een avantgardistische meloenair was, wakker werd met Patty Lalalalalalalala, samen met admiraal Harry Mens witgeneusd de Amsterdamse grachten doorkliefde in een wat klein uitgevallen Statenjacht, van hot naar her trok met ballonnenfenomeen Dicky Peschar, of lekker van bil ging met Gerard Bokma. Gone with the wind.
Oh, btw. Nu we het toch over Gerard hebben. Volgens onze onvolprezen Haagse bronnen heeft die beginjaren negentig ook een tijdje op het kantoor gezeten bij Octagon. Het detacheringsbureau van de Cypriotische honoraire consul Tasoula Hadjitofi - Georgiou. Samen met nog een paar jeugdige homofiele werknemers. En mocht er een blauwe chip bij Shell, BP, Agip, ABN/AMRO, ING, T-mobile, Eurosnor, Interbef, etcetera behoefte hebben aan een jongeheer die nog lichtjaren verwijderd was van zijn houdbaarheidsdatum, geen probleem (1). Octagon zorgde voor een discrete leverantie. Later is dat van het programma afgevoerd. Over het waarom tasten wij in een darkroom. Maar we kunnen ons voorstellen, dat er hier en daar bellen zijn gaan rinkelen bij Haagse sjpörnösinstitoeten. Want je kunt wel veilig vrijen, maar is het wel veilig?
Grappig hè, hoe je van zo'n "meesteroplichter" op de keurige Laan Copes van Cattenburch terechtkomt. Wij staan voor niets. Stay tuned.
(1) Zie voor de volledige cliëntenlijst aflevering 12 van deze serie dd. 10/08/2007
donderdag 23 augustus 2007
O ja, die Ron van Veldhoven. Die gozer van Legio Lease (1). Nou, die zit helemaal kaviaar met bubbels. Is volgens onze bronnen in het zuiden van Spanje een enthousiaste zeiler geworden. Ronnie zou heel regelmatig een fokje bijzetten in de wateren rond Marbella, waar ook Piet-Hein Bloemink graag vertoeft. De uitvinder van Legio Lease en gappie van optiehandelaar Gert van Berkel en andere Nederlandse grissers die de voedselbank zijn ontvlucht. Ooit heeft Piet-Hein zoiets van "breek me de bek niet open" geroepen als ze hem naar Van Veldhoven vroegen, maar dat was alleen maar om de window te dressen. Want ze waren in de jaren negentig dikke mik bij de uitbouw van Piet-Hein's uitvinding en nog dikkere mik bij de verkoop van hun speeltje aan Labouchère, de dochter Aegon. Op dat moment zou Ron het vehikel zelfs op zijn naam hebben gehad. Dat verklaart misschien waarom de oud-Purmerender tegenwoordig zo vaak buitengaats verblijft. Want Wim Duitenberg mag dan de meeste slachtoffers met zijn ultieme kunstje het bos in hebben gestuurd, het waren ze niet allemaal. En bovendien zouden de heren Fiscus en Bef ook nog eens op een verkeerd idee kunnen komen. Overigens was de rol van Ron niet uitgespeeld na de overdracht. Hij ging gewoon door met het platbellen van luitjes om ze over te halen met geleend geld een gokkie te wagen op de aandelenmarkt. Nou ja, dat liet hij natuurlijk doen, want Ronnie was binnen. Maar bij gelegenheid kwam hij nog wel eens met zijn Ferrari voorzoeven bij het inmiddels beruchte callcentrum in Zaandam (2). Misschien om ook effe mee te zuipen met de boys, samen wat bewerkte cocabladeren te snorkelen of gezellig effe met zijn allen naar het glijhuis te verhuizen. For old time's sake. En hé, de boog kan niet altijd gespannen zijn nietwaar.
Inmiddels rolt het leven verder. Als de golven bij Marbella.
1. Zie aflevering 334 dd. 8/08/07
2. Zelfs Aysel Erbudak, het fantoom van het Slotervaartziekenhuis, vond daar een plekje (zie in de serie "Schimmen achter Pim" nummertje 46 dd. 2/07/07
woensdag 22 augustus 2007
Een beetje lezer van deze serie zou kunnen denken dat wij ergens bij een kruising voorbij gulag 18 de weg in de steppen van meneer Borodin zijn kwijtgeraakt. Njet, njet. Is niet zo.
Onze these dat Grijpman Groenink via Russia Equity en de activiteiten van Shell in Siberië er een flinke duit wilde bijscharrelen voor later, blijft net zo recht overeind staan als een gepiercte fluit in de ochtendstond. Zo vernamen wij gisteren bijvoorbeeld leuk nieuws naar aanleiding van onze schrijfsels over Michael Hadjitofi. De Rusland-expert van Shell, die volgens onze bronnen flink met zwarte flappen heeft lopen zwaaien om de verovering van Sakhalin tot een goed einde te brengen. Mogelijk ook om zijn eigen puntzak te spekken. Want wiens naam prijkte in de eerste prospectus van Russia Equity op het lijstje van adviseurs? Ja, Hadjitofi. Dat was nog in de jaren van Borrel Yeltsin, toen in Rusland alles te koop was. Zowel boven als onder tafel. Na de komst van Poetipoe draaide de wind van west naar oost. En Hadjitofi raakte daardoor ondermeer betrokken bij onderhandelingen met Gazprom over de overdracht van een pakket aandelen Sakhalin II. Waarbij de borsjt wel degelijk zo heet werd gegeten als ie werd opgediend. Shell was uiteindelijk gedwongen om de helft van zijn meerderheidsbelang (27,5 %) aan Gazprom over te dragen. Officieel voor een bedrag van 7,45 miljard dollar. Maar het kan ook een onsje meer of minder zijn geweest. Het is koud en je wil naar huis.
Hoe dit ook zij, Grijpman en Hadjitofi hadden/hebben gemeenschappelijke belangen in de wondere Russische olie- en gaswinkel. In hoeverre is dat kosher? Moeten we nog eens over nadenken. Denkt u even mee? Stay tuned.
dinsdag 21 augustus 2007
Vorige week ruilde Karl Machiavelli Rove plotseling en met een snik zijn stek als Bushfluisteraar in voor het presidentschap van zijn gezin. Het zal voor de brekebeen in het Witte Ziekenhuis nu nog moeilijker worden to stay the course. Maar om met Appa te spreken, daar had Karl effe schijt aan.
Wat was de echte roverende reden voor zijn vervroegde afscheid? Wordt ie misschien alsnog voor de kadi getrokken omdat ie covert CIA-agente Valerie Plame voor de leeuwen heeft gegooid? Gewoon uit pissigheid omdat haar vechtgenoot het duizendtweede sprookje over Saddammeke en de gele cake een slechte recensie had bezorgd. Het kan. Vraag is wel of Karl daar bang voor hoeft te zijn. Want inmiddels zijn zo ongeveer alle kadi's die in de ogen van de neocons scheef zaten op de keien gemieterd. Maar goed.
Een andere mogelijkheid. Wilde Rove de Iraanse baarden te lijf, maar zag de rest van het zootje dat niet zitten? Of andersom? Of was er een tsunami in aantocht in zijn privésfeer? Nou, dat was er inderdaad. Karl is al vanaf zijn tijd als Kareltje een echte fan van de christelijke normen en waarden. Met het gezin als hoeksteen van de samenleving. Hij nam daarbij een voorbeeld aan zijn stiefvader Louie Rove wiens "liefde zo onzelfzuchtig was". Heel goed mogelijk, maar vorig jaar kwam al naar buiten dat Louie ook een bekende homo was en als ie in Nederland had gewoond op zeker een klantje van Henk Schiffmacher was geworden. Net als in Staphorst en omstreken kijkt conservatief Amerika op zijn minst wat schichtig aan tegen het homoverschijnsel. Laat staan dat een homo rondloopt met uitbundige tattoos en op aansprekende punten piercings in zijn lijf heeft laten jagen. Zoals Louie Rove. En wat gebeurt er als in de alternatieve pers foto's beginnen te circuleren van Louie's gepiercte leuter, compleet met kettinkje? Dan wordt het moeilijk als je als strateeg van Bush door het leven gaat. Kan je beter met niet al teveel lawaai aan je stutten trekken en zeggen dat je wat meer aandacht wil schenken aan je gezin. Zou je het zelluf wezen. Stay tuned.
maandag 20 augustus 2007
Toch wel een lekker boekie. Dat "Killing Fields Amsterdam" van Steve Brown. Met her en der smakelijke en onsmakelijke details over bekende zaken. Neem nou het hoofdstuk over kickbokser André Brilleman. Lichtjaren geleden lijfwacht van de notoire Marmottenwipper Klaas Bruinsma. Tot hij Klaas een kunstje flikte. Dat betekende het einde van André zij het met enige vertraging. Begin 1985 was het zo ver. Ene X zou volgens Steve een tonnetje of negen onthouden hebben aan het kerkezakje van Dominee Klaas. Die hoefde X niet te dokken als hij André even wilde bellen voor een ontmoeting. Nou, dat was uiteraard gauw verdiend, dus X belde André. Dat vormde de prelude tot een bloederige operatie, waarbij de patiënt eerst plaatselijk verdoofd werd met een stel honkbalknuppels en vervolgens soepeltjes werd gedemonteerd met een kettingzaag. De stoffelijke onderdelen gingen in een ton en werden te water gemieterd. De namen van het medisch team dat bij deze anatomische les betrokken was komen in het boek niet voor. Er is alleen sprake van een bekende zigeunerfamilie uit Lelystad.
En die meneer X natuurlijk. Over diens identiteit kunnen we kort zijn. Hij is een van de hoofdpersonen van deze serie. En nee, we bedoelen niet Fred Teeven. Happy hunting en stay tuned.
vrijdag 17 augustus 2007
Ligt u daar ook zo wakker van? Van dat gedreutel rond die Spykervehikels. Echt waar? Wij niet. Wij denken alleen maar aan de poen die met een noodgang door de zuigers trekt. Nou hebben wij geen boutje verstand van al dat gebroembroem. Maar als je steeds die karren in de berm ziet verdwijnen of op acht ronden ziet binnenrommelen dan vraag je je toch met je boerenverstand af waarom iemand daar euri insteekt. Tenzij je er avontuurlijke flappen voor gebruikt en die dan langs fiscale weg een ander verfje geeft. Maar dan nog. Moet je wel luitjes vinden die avontuurlijke flappen hèbben. Hoorden wij van iemand vlakbij de pits dat spijkerbaas Victor Muller samen met een paar andere initiatiefnemers daarvoor onder andere naar Argentinië is gevlogen. Om te praten met Ben Pon (1). Legendarische broemcoureur die tegenwoordig in Californië een mooi wijntje uit de grond perst, maar ten tijde van Victor's missie bij zijn broer in Argentinië verbleef vanwege diens belabberde gezondheid. Volgens onze bron had Ben al heel gauw in de gaten wat voor vlees hij in het kuipje had en de heren zouden beleefd edoch beslist door Ben zijn afgevlagd.
In Nederland boekte Victor meer succes. Luitjes als autohandelaar Kroymans, Van Rijn (C & A) en Dreesman raakten misschien niet volledig in ecstasy, maar ze stapten wel in. Net als later de zich wat lost voelende Michel Mol. Naar verluidt met wat flapjes van zijn vader die toch tijdelijk wat exotisch stonden geparkeerd op een krokodilleneiland. En zo raakte het project toch op gang. Met weinig tot geen sportieve successen, maar de vraag is of dat ene flaus ausmaakte.
Zo dat was het voor vandaag. Leuk stukje moderne geschiedenis hè? Wij schnorren nog even vrolijk verder.
1. Victorretje was ooit zijn carrière begonnen bij het Amsterdamse advocatenkantoor Caron & Stevens, dat bij ons al eerder op tedere wijze door de gehaktmolen is gegaan.
donderdag 16 augustus 2007
Ja, heel prachtig allemaal. Dat die IJslandse Kaupthing Bank ons Haagse NIBC prulletje heeft overgenomen voor pakembeet zo’n drie miljard. Maar d’r is iets met die IJsboeren. Althans, dat beweerde een stel collega’s van het Deense Ekstra Bladet vorig jaar. Volgens hullie zit achter die bank Russisch vluchtkapitaal dat in de periode van Borrel Yeltsin in de Caraïben is gestald achter de voorpui van een paar onduidelijke holdings. Nou is dat nog zo errug niet, maar diezelfde holdings zouden ook als doorgeefluik fungeren voor de onverlichte winkels van oliegarch Mikhail Fri(e)dman van de Alfa Groep. En dat is geen opvangcentrum voor in de war geraakte macrameeërs cq. lekke balherstellers (1). Meer een uitvalsbasis van jongens met ijzerwaren onder hun XXL. In de serie Ekstra-artikelen werd ook de oorlog beschreven tussen Friedman en de heren Galmond en Reiman, respectievelijk Deens zakenman en Russisch minister. Met nog een roerend rolletje van blotekontenloper John Deuss in de laatste acte (2).
Er is nog geen waterdicht bewijs dat Kaupthing inderdaad Russische zwarte poen herbergt. Maar zeker is wel dat de bank niet vies is van jolige spelletjes. Zo gooide het IJslandse spaarvarken nog niet zo lang geleden zijn 20 procents aandeel in Exista (een bedrijf à la ome Scheringa’s DSB, alleen wat ijziger) in de ramsh. Dat deed Kaupthing alsvolgt. De ene helft werd op de markt gepleurd en bracht zowaar een lekker winstje op. De andere helft werd als dividend rondgestrooid bij de aandeelhouders. Nou het mooie, Exista was de grootste aandeelhouder van Kaupthing. Dan denk je als eenvoudig couturier toch al gauw aan een vestzak-broekzak constructie. Maar, nog leuker, de waarde van Exista zocht het ook hogerop en dat was voor de betrokken geldwolven uiteraard heel aangenaam. Spannend kunstje hè? Dus als u nog wat losse euri heeft en u houdt van circus, op naar de Kaupthing Bank. Russische clowns? Who cares? Stay tuned.
(1)Zie voor Alfa’s opwekkende activiteiten in het snuifcircuit bijvoorbeeld “De Brusselse Connectie” op onze Followupsite.
(2)Zie “Deuss en de Ruski’s” van 10 december 2006.
woensdag 15 augustus 2007
U nog wat gehoord van Piet van Haut? Nee. Wij ook niet. Afknappertje hè? En zeker voor de weinige onderzoekers die zich nog bezighouden met de Belgische kinderhopsdossiers met wie Piet nog regelmatig in contact stond. Bijvoorbeeld met klabakken uit Knokke. Notabene de stad van burgemeester Leopold Lippens aka “het varken”.
Pieterman had trouwens sowieso geen gebrek aan belangstelling.
Volgens een bron die hem de laatste twee jaar regelmatig ontmoette in zijn kruipruimte kreeg hij van tijd tot tijd visite van luitjes uit de hogere echelons van de Belgische samenleving. Wat die hoge mieters daar moesten? Damage control misschien? Of waren ze nieuwsgierig naar sappige details uit de hopsavonturen van luitjes uit familie-, vrienden- en/of kennissenkring? Gewoon, voor intern gebruik. Je weet het niet. Maar hoe langer Piet wegblijft, hoe meer je gaat denken dat er iets errugs is gebeurd. Want hij mag dan hier en daar fantastische vertellingen hebben opgedist die Edgar Allan Poe in verlegenheid hadden gebracht, er was ook heul veul Wahrheit in Piet zijn Dichtungen. Vooral als ie het had over zijn Maasdam-connectie in Amsterdam. En dan zit je al gauw in de buurt van Joris D. of Demmink *. Dus blijf naar Piet uitkijken. We kunnen hem niet missen. Stay tuned.
* Doorhalen wat niet verlangd wordt.
dinsdag 14 augustus 2007
Dat wordt effe trillen met de billen. Voor Guus van der Meer en zijn buitenlandse hedgemaatjes. Ondanks een kashba vol juridische truuks verloren ze in hoger beroep op alle fronten van HMET (Holland Middle East Trading Ltd.). Even voor de lezers die vanwege een heftige claustrofobie of een andere panische aandoening niet graag in onze dienstlift naar het archief stappen het volgende: HMET was de vertegenwoordiger van Power Plate in Dubai, Saudi Arabië en wat er in de wijde omgeving toevallig voorbijkwam. Naar volle tevredenheid, want heel wat Arabieren bleken in navolging van het wel erg strakke vrouwtje Breukhoven en andere omhoog gevallen Nederlanders dat periodieke getril onder hun voetzolen wel aangenaam te vinden. In ieder geval aangenamer dan de trillingen van inslaande bommen en granaten. Maar plotseling draaide de wind en kregen de twee drijvende krachten achter het succesvolle HMET te horen dat ze het verder schudden konden. Guus en zijn Brits/Amerikaanse hedgecombinatie hadden besloten dat de verkoop van “hun” trilplaat in het Midden-Oosten anders geregeld moest worden. Uiteraard met de bedoeling een onsje meer in hun eigen puntzakken te wurmen. Liep even anders. HMET zag haar hele hebben en houwen plotseling verdwijnen met de karavaan van half zeven en liep naar de rechter om de boel ho te laten houden. Op grond van waterdichte contracten. Vanaf dat moment gooiden de plateboys alle power in de strijd die je maar kan verzinnen. Netjes? Niet echt. Maar bij ieder gevecht in de juridische kooi kregen ze klop van HMET. Nu ook in hoger beroep. Betekent dat de claim van in ieder geval meer dan dertig meloen van HMET plaatrecht overeind blijft en dat op redelijk korte termijn in ieder geval een voorschotje van twee meloen moet worden opgekucht door Guus cum suis. Die ook nog eens hoofdelijk aansprakelijk zijn. Nou zal dat niet morgen allemaal gebeuren, want een bodemprocedure is net een pot met stroop in Snowworld. Maar het ziet er gezond uit voor de HMET-ers. Maar wat wil je met een powerplate. Voor alle zekerheid, stay tuned.
maandag 13 augustus 2007
Nu alle neuzen van onderzoekend Nederland in dezelfde Chinese richting staan en Anddy Chen binnen een paar maanden is gepromoveerd naar de eredivisie van de internationale boevenfederatie, zouden wij vanuit het schellinkje van de Holleederzaal ook graag een bamiballetje willen opgooien (1). En geen balletje uit de gaalkeuken van Justitie of het luxe magnetronnetje van een of andere bef, maar gewoon uit de muur. Komt ie. In het wereldje van een bekende internationale brommerclub gaat een visitekaartje rond. Staat het volgende op:
John van Troot,
Logistics and Accounting Officer
Sea Field BV, Amsterdam
Tel: 31….
Fax: 31…
Nee, die BV bestaat niet. Maar het telefoonnummer wel en de fax ook. Volgens berichten van het zo vaak met Holleeder in verband gebrachte brommerclubje zou Sea Field een wastunnel herbergen. En dan niet voor brommers, maar voor avontuurlijk verworven flappen. Aan het eind van die tunnel zou China liggen. Nee, geen gokhol in Macao, of een bamiballenfabliek in Sjanghai. Een keulig staatsbedlijf: de China National Machinery & Equipment Import Export Corporation. Lekkel balletje hè? Prangende vraag is : wie is John van Troot. Anyone? Stay tuned.
1. Zie aflevering 327 van onze Octopussy-serie. Die gaat over Chen's simpele Offenberg-connectie. Later is er nog een hele berg shit bijgekomen. Wapenhandel, gifgashandel, drugshandel, mensenhandel, witwassen, gokken. Kortom de full monty.
zondag 12 augustus 2007
En? Er al achter wat voor luchtje uw nösvlögels signaleerden in het wereldje rond het nijvere echtpaar Hadjitofi? Juist. Het luchtje van sjpörrnözen, rubberzolen en regenjassen. En da's geen mirakel. Want wie vers bloed levert voor klussen binnen en/of ten behoeve van de blauwe chips die wij in onze vorige bijdrage al netjes in de schappen hebben gezet, die zit meteen in een Alpenwei vol wuivende voetangels en klemmen. Met daartussenin en net over de randen van de wei de mooiste bloemen die je voor moeders mee kan nemen. Over een daarvan ontvingen we meteen al de nodige correspondentie. Verschillende lezers wezen ons op de rol die de Hadjitofies in de jaren 1988 ev. hebben gespeeld in de aanloop en de uitvoering van een volwassen sting-operatie. Compleet met bosjes Duitse, Britse, Nederlandse en Cypriotische bromsjnorren, geheimschrijvers en interpollers. En, jawel, Michel van Rijn. Ook niet iemand die 'sochtends met de bus meegaat en ‘savonds bij god niet weet wat ie die dag heeft gedaan (1). Het ging bij die operatie om het opblazen van een meneer Aydin Dikman. Nee, niet met Semtex of een andere leuke kleisoort. Meer figuurlijk. Die Dikman stond aan het hoofd van een grotendeels Turkse smokkelorganisatie van antieke kunst, waarvoor hij bijvoorbeeld Griekse kerken en andere eeuwenoude optrekjes liet leegbikken. Een meloenenbusiness. Frescootjes, mozaïekjes, icoontjes, kruisjes, bijbeltjes, muntjes? Roept u maar. Valserikken? Ook geen probleem. Het mocht allemaal niet, maar het werkte wel. Tot oktober 1997. Toen trokken Van Rijn en Tasoula Hadjitofi het gordijn dicht. Dikman in een Duitse Ganovenwagen. Op naar een Kruipruimte.
Leuk gevalletje uit het kleurige bestaan van de Hadjitofies. Maar there's more between Copes en Cattenburch. Stay tuned.
1. Neem voor een paar bescheiden fragmenten uit Van Rijn's never a dull moment-leven gerust de dienstlift naar ons archief. Denk om de kunstwerken.
vrijdag 10 augustus 2007
Ja, ja, die Michael Hadjitofi. Interessante gozer. Die moet het nodige in zijn nuts hebben. Want geloof maar gerust dat Jeroen van der Veer niet de eerste de beste heikneuter naar Rusland stuurt om plotseling opstekende pijntjes weg te masseren bij allerlei gretige grissers met een olie en gasnering. Zenuwenbaan. Goed dat Michael thuis door dik en dun gesteund wordt door zijn vrouwtje, Tasoula Georgiou. Een dochter van een Cypriotische postbode, die na haar vlucht uit het Turkse deel van Cyprus met Grieks-orthodoxe hulp het niveau van volle fietstassen kon ontstijgen. En het zelfs tot honorair consul van half Cyprus in Den Haag schopte. Eersteklas zakenvrouwtje trouwens. Hotemetootje van Octagon. Nooit van gehoord? Nou, Octagon is een zogenaamd detacheringsbureau aan de Laan Copes van Cattenburch. Kan je met wat kwaaie wil een uitzendbureautje noemen, maar dan sla je het laminaat toch wel errug mis. Want Tasoula’s bedrijfje zoekt naar toppers in de branches ICT en Management Consultants. En niet voor de kruidenier op de hoek of TNT. Nee, nee. Voor “blue chips”. Zoals? Wat dacht u hiervan:
Shell International, Swellfix (dochter van Jeroen), BP, Agip, ABN/AMRO (zo lang het nog duurt), ING, T-mobile, Aspider, Eurojust, Europol, Eurocontrol-Belgium, ICC (International Criminal Court), Icty (International Criminal Court for the former Yugoslavia), OPCW (Organisation for the prohibition of Chemical Weapons), de Belastingdienst en de Rotterdamse Universiteit.
Niet overdreven hè in het vorige stukkie? Tasoula en haar Michael staan dus wel degelijk in levendig contact met geheimschrijvers, olieboeren, spaarvarkenshouders, zakkenvullers en zelfs studiebollen. Als een van bovengenoemde blauwe chips dus een nieuw licht van een beetje niveau nodig heeft, vraagt ie aan Octagon of het naar een geschikte kandidaat wil dreggen. Delicate klusjes dus. Speurneuzenwerk. Ruikt u ook iets? Nee, dat zijn geen meze of halloumi. Daar pruttelt iets anders. Stay tuned.
donderdag 9 augustus 2007
Wij hebben het in deze serie al vaker gehad over de met de ABN/AMRO verweven activiteiten die Shell in de afgelopen jaren heeft ontwikkeld in Putin’s olie- en gastuintjes. Dat ging niet makkelijk, maar het ging. En vanzelfsprekend is daarbij met de buidel gerammeld. Want steekpenninkskes tieren tussen Sint Petersburg en Wladiwostok net zo welig als de legendarische bjerjozkas. Hoe laat je die kopekes in de juiste puntzak verdwijnen? Gewoon overmaken van Jeroen van der Veer’s rekening bij Grijpman Groenink’s spaarvarken naar die van een stel Russische patjepeeërs? Tuurlijk niet. Dat laat je lopen via een allerliefst bosje werkmaatschappijen, die zo op het oog geen hol te maken hebben met de olieboer in kwestie. En wie laat je dat regelen? Geen absolute topper binnen het bedrijf, maar wel iemand die zich zowel in Wassenaar en omstreken als in Omsk, Tomsk en Nowosibirsk een beetje knappies kan redden. Nou weten we inmiddels dat ene Michael Hadjitofi regelmatig voor de bedoening van Jeroen in Rusland heeft rondgesjouwd. Maar of nou juist deze Wassenaarse ingezetene als de Sint van Shell daar over de toendra’s heeft rondgehobbeld is nog eventjes de vraag. Zeker is in ieder geval wel, dat zich in zijn naaste omgeving heel wat geheimschrijvers, olieboeren, spaarvarkenshouders en interessante zakkenvullers ophouden. Hebben we het nog over. Volgende keer. Stay tuned.
woensdag 8 augustus 2007
Om ons een beetje lekker te maken mag je ons best een nieuwe Peijnenburg voor de bek hangen. Maar als dat te lang duurt wordt het ouwe koek en wij wat ongedurig. Zo ook bij de veelbelovende mail van een Terra Vitals-insider van 23 mei jl., waaruit we op 2 augustus jl. al een happie hebben genomen. De smaak was raak. En omdat we verder niks gehoord hebben nemen we nog maar een knabbel. Citaatje:
“ ... Ik kan u door mijn positie met zekerheid meedelen dat Hans en Bob Noomen, Frans Peter Boot en Hisko Baas jarenlang beleggers opgelicht hebben met beleggingen op termijnmarkten. Hans Noomen was de baas van “American Futures & Options”, hoewel op papier Harry Reuvenkamp directeur was van “AF&O” te Emmerich. Broertje Bob is/was de boekhouder. Met zijn doortastendheid heeft hij destijds het meeste geld van Hans vastgezet, zodat deze niet alles kon verbrassen. Na “AF&O” kwam Tilden GmbH te Düsseldorf, waar wij vrolijk verder gingen met het tillen van beleggers met gemiddeld 1 miljoen per maand. Hisko Baas draaide de “broker” (Borold AG) in Zwitserland. Het geld werd verdeeld in 60% voor de broker en 40% voor Hansje aka “Dennis Mitchell”. Ron van Veldhoven runde in die tijd “Niveau Telemarketing” die ook mensen over de streep trok om geld te beleggen. Het is Ron geweest die “Legio Lease” heeft laten groeien door de agressieve telefonische verkoopmethodes hierop los te laten. Zo kan ik u nog veel meer informatie verstrekken over deze heren, maar ook omtrent de waspraktijken van het “Delta Syndicaat” (Octopussy) ... ”.
Zo. Gaat het lekker met de buurvrouw? Gaat het lekker? Lekker, lekker hoor. En jij? Ja, ook lekker. Dus het gaat wel lekker? Heel lekker. Nou ja lekker, dat het zo lekker gaat hè? U ook zo’n trek in een bakkie? Met een koffieleutje. Wij ook. Zullen we dan maar? We moeten toch wachten op de volgende mail. Stay tuned.
dinsdag 7 augustus 2007
Allemaal keurig in de pas. Zowel in Vlaanderen als in Nederland. Allemaal het persbericht van het Gentse parket van afgelopen zaterdag gebruikt om ons te laten weten dat Piet van Haut (een kruising van Tijl Uilenspiegel, Arie Olivier en René van den Berg) na een uitstapje in Amsterdam niet meer was teruggekeerd naar zijn kruipruimte in de psychiatrische instelling waar hij verbleef. En daar waar een redactie van onze grauwe Nederlandstalige persdelta nog effe gauw iets eigens opdolf om de Gentse missive een beetje op te tuigen, kwam er niet meer boven water dan wat exotische gevallen uit het verleden van “malle Pietje”. Da’s jammer, want er mag misschien een contactje los zitten in de ruimte tussen Piet’s buizen van Eustachius, mesjogge is ie niet. En hij weet een darkroom vol over de pedo-scene in onze Lage Landen. Uit eigen ervaring. Bijvoorbeeld over de strapatsen van Karel “Alex” Maasdam, die een kleine twee maanden geleden plotseling door De Telegrof werd opgedregd binnen de context van Joris Demmink’s hopsverleden. Nieuws? Niet echt. Maar was het welkom? Zeker (1).
Wel leuk trouwens dat Piet aan de vooravond van de Gay Parade naar Amsterdam trok. Of zou hij aandelen Fortis hebben gehad? En voor het front van een batterij camera’s en een roedel hijgende geldwolven een paar vragen hebben willen stellen aan Maurice Lippens? Zoiets van: “Heeft u indertijd echt een zelfmoordpoging gedaan toen u hoorde dat Regina Louf de spoken uit haar verleden namen begon te geven tegenover een rechercheteam?” Of: “Praat u met uw broer nog wel eens over de X-dossiers?” (2). Is helaas niet gebeurd. Piet is al dan niet vrijwillig zoekgeraakt. Mogelijk in Amsterdam. Dus kijk wel naar hem uit. Want hij kan niet gemist worden. Stay tuned.
1. Maasdam komt uit en te na voor in deze serie “Brieven uit de nor”. Te bereiken via onze dienstlift naar het archief of via de draaideur naar onze Followupsite.
2. Meer over de pedo-connectie van de gebroeders Lippens in de serie “Adel verplicht”. Idem.
maandag 6 augustus 2007
Is het de zomertijd? Is het Korsakov? Zitten we gisteren onder het genot van een pilske of twee, drie, vier de "Killing Fields Amsterdam" te consumeren (1). Krijgen we daar toch een schop tegen het voortplantingsinterieur. Figuurlijk gelukkig, maar toch. Want wat lezen wij in het voorbijgaan? Een notitie over het bestuur van het zogenaamde Spinhuisfonds. Officieel een stichting die in de jaren zeventig/tachtig hulp bood aan gedetineerden en ex-gedetineerden en die onder de bezielende leiding stond van mr. P.L. Michels, vice-president van de Amsterdamse befbank. Op papier misschien net zo nobel als de huidige vehikels die voor elk stootje CO2 een boompie willen planten in Costa Rica, maar ook het Spinhuisfonds deugde niet. Het diende als false flag voor een ongekende witwasoperatie die "Zwarte Joop" de Vries in die periode samen met de Italo-Amerikaanse mafia runde via zijn gokholen op de Amsterdamse wallen. Meneer Michels werd er pas eind 1984 met enige nadruk op gewezen, dat ie zich beter uit het door de koning van de wallen gesponsorde fonds kon terugtrekken. Dat deed ie. En zonder togascheuren of befmankementen. Zal u denken "Ja. Wisten we al". Maar wat schreven wij op 20 juli 2007 in aflevering 326? Dit:
"Daarnaast vermeldde hij dat hij in het verleden met een zeer bekwame rechter-commissaris uit Amsterdam, mr. Michels, boedelgelden uit faillissementen had weten vrij te maken."
Jawel, dat was dezelfde mr. Michels en het citaat komt uit een proces-verbaal, waarin een getuige zijn verhaal doet over de avontuurlijke activiteiten van ene Rodriguez C. aka T. Een fiscalist waarbij bijvoorbeeld Evert Hingst (rip) een kind was. U weer: "Ja, maar dat gaat over dingen uit de vorige eeuw". Klopt. Maar ziet u een wezenlijk verschil tussen het false flag zwaaien van bef Michels en dat van figuren als Jan Hovers en Guus Stille bij de Stichting Terra Vitalis in deze eeuw? (2) Wij niet. Zelfs niet na een pilske of twee, drie, vier. Maar mocht u bekropen worden door de onbedwingbare lust om onze visie een APK-tje te geven, vlieg gerust uw digitale piano in. U krijgt van ons alle ruimte. Stay tuned.
1. Killing Fields Amsterdam is het nieuwe, aangename boek van Steve Brown (uitgave van Elmar BV, ISBN 978 90389 18105).
2. Voor meer over Rodriguez, Jan en Guus kunt u gebruik maken van onze dienstlift naar het archief.
vrijdag 3 augustus 2007
We hebben in onze kolommen al heel wat aandacht besteed aan Michael Ledeen. Een Amerikaanse gluiperd, wiens naam voor het eerst en gros opdook binnen de context van de Rode Brigades, die achteraf overigens een heel andere kleur bleken te hebben. Daarna speelde hij een voorname rol in het Iran-Contraschandaal, waarbij zowel wapens voor drugs als wapens voor gijzelaars werden verhandeld. En in meer recente tijden werd ie in verband gebracht met het klungelig bakken van een gele cake die Saddammeke zou hebben ontvangen uit Niger. En niet te vergeten zijn collegiale banden met de dankzij onze belastingbijdrages veilig in de VS verblijvende Mohammedbasher Ali Cyaankali. In mei schreef vriend Ledeen weer eens een doorwrocht artikel in de National Review: "The Invisible Crisis". Ging over vijf Amerikanen die min of meer stiekem in Iran worden vastgehouden. Onder wie een journaliste van de door de CIA gestiekte radio Farda, een ex-agent van de FBI die wat zat te grutten in de tabaksmokkel (!) en een meneer van de Open Society van George Soros en onze Prinses Mabel aka de Marmot, die indertijd wat subversieve ervaring opdeed aan de vooravond van de NAVO-bombardementen op Servische burgerdoelen. Ledeen wil dat er iets aan hun situatie gedaan wordt. Ja en toen? Het volgende.
In de Volksfiets van vanochtend stond dat een stel oetlullen van het Amerikaanse ministerie van Defensie "per ongeluk" onderdelen van de F-14 aka de Tomcat had verkocht. Aan wie stond er niet bij. Maar ze zijn maar voor één land buiten de VS interessant. En dat is Iran. Het enige land dat ooit die lorren kocht. Tijdens het bewind van de sjah. Ze zijn inmiddels zo bejaard dat de onderdelen al je om de oren vliegen als alleen nog maar het contactsleuteltje wordt omgedraaid. Dus staan die onderdelen altijd hoog op de agenda als er weer eens wat te onderhandelen valt. Zoals destijds over het gegijzelde Amerikaanse ambassadepersoneel en later bij de gevangengenomen Nederlandse bemanningsleden van een schuit van Smit Internationale.
En telkens bemoeide gluipjanus Ledeen zich ermee. Op de achtergrond. Samen met zijn Iraanse gappie Ghorbanifar en andere griezelige intriganten uit Nederland en het Midden-Oosten.Voelt u de fijne nuance? Een gratis jaarabonnement op Kleintje Muurkrant als op dit moment niet onderhandeld wordt over de uitruil van een zootje Tomcat-wannahaves en het handjevol Amerikaanse gijzelaars. Wedden? Stay tuned.
donderdag 2 augustus 2007
In mei van dit jaar werden wij via een e-mail benaderd door iemand die heul wat te vertellen had over witwas en strijkwerk plus jongleerde met een stel ins en outs van Terra Vitalis. De club die zich in een flink aantal Tarzanbochten wringt om gelovigen uit de Al Gorekerk over te halen de CO2 in de dampkring te bestrijden met Costaricaans kreupelhout. De club ook die ooit als sponsor optrad van RTL Z en onder haar toezichthouders eerzame kanonnen als Jan Hovers en Guus Stille telt (1).
Kanonnen overigens die bleven zwijgen. Ook toen na wat intern gesteggel de melkkoe bij de horens werd gevat door een nieuwe toreador, die een enorme expertise had opgebouwd in het belazeren van naïeve investeerders. En daarvan stilletjes placht na te genieten bij het doorklieven van het ruime sop met zijn jacht OPM aka Other People's Money. Goed, wat gebeurt er? We maken met onze informant in spe een afspraak op een drukke plek in Amsterdam. Wat denk je? Juist, we zaten daar voor de heer J.Lul. Bellen, mailen, sorry. Don't call me, I call you. Stilte.
Ondertussen publiceerden wij eind juni dat Johan Verhoek aka de Hakkelaar en zijn gappie Bertus aan het collecteren waren geslagen en daarbij ook op de poorten van Terra Vitalis hadden staan bonken (2). Nou was het mogelijk dat de verontrustende activiteiten van dit duo onze informant een beetje kopschuw hadden gemaakt. En dat vroegen we hem dan ook. Kregen we als antwoord terug:
"Nee, ik heb uit de hoek van Etienne een waarschuwing ontvangen om niet met de pers te praten. Ik ben begin van de komende week in de hoofdstad en zal dan per MAIL contact met jou opnemen voor een nieuwe afspraak."
U voelt hem al aankomen. Noppes. En onze lekkermaker is inmiddels onbereikbaar. Zonde hè? Neemt niet weg dat we uiterst tevreden zijn met bovenstaande mail. Want Etienne is uiteraard Eutje Urka. Ooit de tweede man in de avontuurlijke organisatie van Klaas Bruinsma aka de Marmottenwipper. En die waren we in dit verband nog niet tegengekomen. Boeiend. Stay tuned.
1. Janus staat onder meer te boek als commissaris van de Nederlandsche Bank en vriend Guus als raadsheer bij het Amsterdamse Befhof en hotemetoot bij de Stichting ter Bevordering der Notariële Wetenschap. Mag het een schepje meer zijn?
2. Zie aflevering 319 van deze serie.
woensdag 1 augustus 2007
Vandaag maar iets uit de kist met komkommers. Het is veel te mooi weer voor serieuze zaken. Het gaat over Flip. Nee, geen Volendams broodje. Flip Kerkhoven. Gabbertje van commissaris Kroes en wereldberoemd geworden in Nederland door zijn strijkstokgala's ten behoeve van W.A. van Buren's Flying Doctors. Met als hoogtepunt het in 2000 door soft- en vastgoedboer Chris Thunnessen gesponsorde gebeuren in Monaco. Waarbij naast prinses Margarita en Edwin de Roy van Zuydewijn ook jolige figuren als Klaas H., Bram M., Sam K., Willem H. en John M.acte de présence gaven. Die Flip dus. (1)
Voor een leuke anekdote gaan we terug naar de jaren tachtig. In een durp in Brabant gaf de pastoor de geest. De pastorie was zijn eigendom, maar er ontstond godzijdank geen vechtpartij tussen de nabestaanden. Was niet vreemd, want de pastoor had maar één neef. Een Belg. Dat was alles. Nou wilde neef zijn kluifje graag kwijt. Liefst zo snel en zo zwart mogelijk. Hoe hij aan Flip kwam mag Jezus weten. Maar op een dag gingen Flip en zijn toenmalige zakenpartner Cees Werkhoven even kijken of de oude pastorie een interessant object was (2). Dat was het. Naar schatting konden zo'n 4 à 5 nieuwe huizen opgetrokken worden binnen de grenzen van het perceel. Er kwamen onderhandelingen op gang en al spoedig raakten de twee partijen het eens. De deal zou gesloten worden in het gebouw van de Sociale Dienst in Utrecht. Met medeweten van directeur Van den Oosten. Waarom daar? Nou je zat daar netjes en ... het gebouw beschikte over twee ingangen. Toen neef de paperassen getekend had moesten Flip en Cees er even mee de kamer uit. U begrijpt het. Ze vertrokken door de andere ingang cq. uitgang. Of neef zijn geld heeft gehad? Wat dacht u? Brullen hè? Er schijnt op dezelfde manier ook een partijtje glimmers via de Sociale Dienst te zijn verhandeld. Maar daar weten we het fijne niet van, dus die houdt u van ons tegoed. Zo, we gaan even een pilsje pakken. Stay tuned.
1. Zie voor deze historische gebeurtenis aflevering 230 van deze serie op onze Followupsite.
2. Cees was eigenaar van een vloerenbedrijf en zo'n zes jaar voorzitter van de FC Utrecht.
dinsdag 31 juli 2007
Het lijkt wel licht epidemisch. Nu allerlei bromsjnorren en sjpörnözen zich zijn gaan verdiepen in onze Fecundo-sage voelen ook anderen zich blijkbaar geroepen om weer eens een losse duit in het zakje te doen. Zo ontvingen wij een intrigerende mail over L.K. Een voormalig PriceWaterhouser, die ooit schipbreuk leed na een aanvaring met Aïda en sindsdien met alle middelen probeerde om het lek boven te krijgen (1). Naar nu blijkt, niet alleen via Fecundo. Leest u even mee?
"De L.K. waarover u schrijft in Octopussy 102 dd. 15 september 2004 en nog veel meer was in 1998 ook betrokken bij de Gravenborgh Groep, dan wel mede-aandeelhouder bij deze organisatie, alsmede bij Vitol/AMCK NV. Beide organisaties waren eigendom van Kees de Mooy. En zijn kompaan, de overleden Ko van der Kolk, en Sander Hagesteijn (zie Jelle de Boer Stichting) waren respectievelijk mede-aandeelhouder en directeur van deze inmiddels failliet verklaarde bende. L.K. heeft diverse balansen gemaakt voor deze organisaties en was wel degelijk uit slecht hout gesneden. Net als de rest trouwens. Heeft net als Sander Hagesteijn in Panama een organisatiesite op internet in venture capital. De opbouw is exact hetzelfde en hieruit blijkt dat beiden haast op zeker nog steeds met elkaar te maken hebben, dan wel financieel met elkaar verbonden zijn. Ook al beweert men waarschijnlijk anders. Inmiddels zijn alle Antilliaanse ondernemingen welke men gezamenlijk dreef opgeheven of failliet verklaard. En velen hebben daardoor grote financiële stroppen opgelopen. Mede dankzij deze heren. Maar men heeft in Panama een nieuwe registratie en een vestigingsadres in het handelsregister gevonden. Zal belastingtechnisch wel interessant zijn, want in het uitzoeken daarvan is L.K. echt goed. De Mooy zal wel nergens zichtbaar zijn. Maar neemt u van mij maar aan, dat hij op de achtergrond nog steeds betrokken is bij de stichting Jelle de Boer. En Hagesteijn ook. Op zeker. Of K. daar ook nog bij hoort weet ik niet geheel zeker. Maar ik heb gegronde redenen om aan te nemen dat dat wel zo is. Ik zou iedereen willen adviseren geen zaken met deze man te doen, want hij liegt en bedriegt. Dat heeft hij bij mij ook gedaan."
Geen woord Panamees bij. Trouwens wel curieus, want wij hebben in het verleden ook al eens aandacht geschonken aan de rommelzolder van de Jelle de Boer Stichting. Compleet met
Robert Jan Doorn en andere shit (2). Leuk als je twee dossiertjes ineen ziet vloeien. We worden er zelfs wat dorstig van. Nou nastrovje dan maar en stay tuned.
1. Tik de naam K. in ons zoekmenu en tjonge, wat een lijst.
2. Zie de twee afleveringen van "Jelle, Vincent en de haaien" van oktober 2004 bij "actuele berichten".
maandag 30 juli 2007
Nou? Zeiden we het niet? Geurt Roos, de ouwe rechterhand van Klaas Bruinsma aka de Marmottenwipper, zit weer achter het gaas. Al sinds april. En net zoals wij in deze serie al eerder schreven wegens een paar gevalletjes geweldpleging en afpersing. In Amersfoort. Bij een daarvan liet hij iemand in zijn naakte reet rondspringen als een hond en een salvo sperma uit zijn lijf persen. Omdat het slachtoffer een escortbedrijf had lastiggevallen. Wat morbide misschien, maar het getuigt wel degelijk van een levendige fantasie.Verder zou vriend Geurt voor een ongevraagde bemiddeling bij de overname van een kroeg 30 roodjes en 25 procent van de omzet hebben geëist. En Geurtmans bood een andere kroegbaas met enige nadruk een portier aan. Als beloning voor deze ongewenste service wilde hij graag kostenloos diens kroonluchter overnemen. Aldus de Amersfoortse dagfiets van een paar dagen geleden, naar aanleiding van Geurt's eerste hoorzitting bij de kadi. De krant meldde ook nog het volgende:
"Dat R. mensen afperste, staat volgens het OM vast. Ten minste drie zakenmannen zou hij voor 640.000 hebben afgeperst. Zo luidt de aanklacht. Deze slachtoffers zouden geld schuldig zijn aan een Hilversumse zakenman. R. had de vorderingen van deze zakenman overgenomen en kwam het geld met de nodige bedreigingen incasseren. Zo luidt de aanklacht."
In de Hilversumse zakenman menen wij de zich momenteel vanwege de handel in uppers en downers eveneens in een kruipruimte ophoudende oud-Fecundotopman en Sunseekerhandelaar Jaap de Bode te herkennen. De man die van Geurt een sjekkie ter waarde van twee tonnetjes beurde, die naar alle waarschijnlijkheid gerelateerd waren aan de door de Amersfoortse dagfiets vermelde overname van een paar schulden (1). Verder menen wij ons te herinneren dat na de demise van Jaap bij Fecundo onze Geurt dezelfde activiteiten zou hebben ontwikkeld ten faveure van diens opvolger, ingenieur i.o. Bas Koole (2). Maar misschien zijn de sjpörnözen van het OM nog bezig om de details daarvan op te graven in de lommerrijke omgeving van het Nederlandse belastingparadijs in het Belgische Kapellen. Wij zullen onze vinger aan de naakte pols houden en blaffen als ons iets ter ore komt. Een salvo sperma zit er niet in. Die bewaren we bloosloos voor een passerende brommer. Stay tuned.
1. Zie ook aflevering 325 dd. 19 juli 2007.
2. Zie in dit verband vooral het verbijsterende document dat onder het artikel "Fecundo à la Roos (7)" van 6/9/2005 bungelt.
zaterdag 28 juli 2007
Hoe was het ook weer? Ergens in mei werd het interieur van Jos van der Meer's Rolls Royce geconfronteerd met een vuurpijl. En een maandje later was zijn Mercedes aan de beurt. Sindsdien geen knallen meer. Vraag blijft wat de reden kan zijn geweest voor deze feestelijkheden. Een paar lezers hebben ons in dit verband al eens gewezen op een artikel dat op 7 juli jl. op de site van Leefbaar Delluft is gepleurd. Willen we u niet onthouden. Lees maar even, dan nemen wij onderhand effe een bakkie. Gezellig stukkie hè? Heeft de gemeente daar precies in de periode waarin het vuurwerk werd afgeschoten voor een prik een heel straatje van Jos overgenomen. Inclusief een coffeeshop. Net Monopoly, maar dan anders. Stel nou eens dat er bijvoorbeeld ook andere kooplustigen waren. Uit een heel andere wereld. Die ook wel voor een prikkie Jos' boedel wilden overnemen. Kijk, die onderhandelen heul anders dan de firma B & W. Of stel, dat belanghebbenden binnen het genotsgebeuren in de Kromstraat niet graag de gemeente Delluft als huurbaas over de vloer wilden. Die hadden misschien ook korte lontjes. Kan. Wees eerlijk. Maar het blijven speculaasjes. Misschien horen we ooit nog eens hoe het echt zat. Na de vakantie. Stay tuned.
vrijdag 27 juli 2007
Die Leo Nardell schijnt in bepaalde Amsterdamse kroegen niet meer zo goed te liggen. Wie? Leo Nardell! De zanger! Die van "Laat de boel maar lekker waaien". Die Leo. Gouwe gozer.
Een keertje achter het gaas gezet wegens het telen van iets ondeugends. Maar wie niet? En lullig voor hem dat er in 2005 een dooie viel bij zijn CD-uitreiking in die IJmuidense strandtent. Tuurlijk, het percentage zelfkant was wat hoog bij de aanwezigen, maar mag je misschien je vrienden laten delen in je vreugde of niet? Dus waarom Leootje tegenwoordig wat minder popi ligt bij sommige van zijn Mokumse gappies mag die meneer weten die indertijd van water wijn maakte. Hoewel. Wij kregen gisteren de tip dat zijn dalende populariteit te wijten zou zijn aan zijn nieuwsgierigheid. Hij schijnt in sommige kroegen wel errug veel vragen te stellen.
Nog geen ramp misschien, maar als John van den Heuvel dan iets in De Telegrof zet waarnaar Leo de vorige dag toevallig zat te hengelen, krijgt dat van heel wat juryleden zero points. Verder schijnt er nog een affaire rond een andere informant van onze heldhaftige misdaadverslaggever op knappen te staan. Een hoge informant uit bromsnorland. Als we het wel hebben, wordt dat ook weer smullen geblazen. En we hebben het vaak wel. Dus stay tuned.
vrijdag 27 juli 2007
Nog even een ander geintje van ridder Joris Buijs. De Grand Prior van de Souvereine Carnavalsorde van Sint Jan van Jeruzalem en kasteelheer in België. In 1993 werden een stel onverlaten door een kadi met een zachte g voor enige tijd naar een kruipruimte verwezen. Ze hadden namelijk in de omgeving van Tilburg grote hoeveelheden wietsigaren gekweekt en vervolgens in de handel gebracht. Was toen ook al verboden of zo. In 1996, tijdens de snuffeloperatie in verband met de Clickfondsaffaire, bleek dat de twee topjongens van voornoemde wietclub voor de krabbel van 125.000 piek een monumentaal huissie hadden gekocht in de Jordaan. Van een meneer Henn. Wat voor eieren legde die meneer Henn? Hij kocht en verkocht artistieke bevliegingen in een Maastrichtse galerie. Daar boerde hij kennelijk fors mee, want hij was de eigenaar van een heuse holding: AMA. Daaronder bungelden nog het videoproductiebedrijf Aria Selecta en haar dochter Central Park, waarvan het baasje ooit werd begeleid door een paar serieuze testosteronbundels. Nou werd er wel eens wat gefilmd, maar volgens de in de zaak gedoken speurneuzen diende dit kerstboompje ook als witwasconstructie voor ons aller Johan Verhoek aka de Hakkelaar. En werd het boompje in de watten gelegd door ome Dirk de Groot, die later beroemd werd door pedownloader Joost Tonino met een uppercut tien tellen gestrekt te krijgen. Dirruk wist wel van meneer Henn, voor wie hij AMA beheerde, maar niks van Johan. Zei die. Nou het grappige.Volgens Dirruk wilde "men" bij het optuigen van het AMA-boompje liever een buitenlandse piek. Om daarover te palaveren kwam Grand Prior Buijs voorbij. De man met die historische stapel stenen in België. Was niet toevallig, want Dirruk en Joris waren zakengappies. In de zomer van 1997 betrok Joris' BV Buijs en Partners in Nijmegen een nieuw gebouw à raison van 1 meloen piek. Blijkbaar beschikte vriend Joris op dat moment over een flinke zichtzending van de bloedbank, want zijn tot dan toe wat suffige belastingkantoor leefde meteen wonderbaarlijk op. Het beheerde ineens een hele stoot vastgoed in binnen- en buitenland, kreeg het beheer over een paar pensioenfondsen, gaf adviezen op het gebied van verzekeringen en belastingen en beheerde cq. exploiteerde hele winkelcentra. Wel via een woud aan BV's en ander kreupelhout, maar toch. Een wonder à la Lazarus dus. Of beter misschien: Vinokourov.
En zo zie je maar. Ook al zijn de omstandigheden misschien wat duister, een ridder weet altijd zijn weg naar de pot met goud te vinden. Laat dat de les zijn voor vandaag. Stay tuned
donderdag 26 juli 2007
Op 22 januari 2005 werd in het Zegerslootgebied bij Alphen een dooie man gevonden. Gekogeld. Het bleek te gaan om Hakan Yetis, een Koerdische pizzabakker. Een paar dagen daarna verklaarde een Turkse medewerkster van het Alphense bromsnorbureau tegenover een paar collega's dat haar man de trekker had overgehaald. Omdat Hakan amoureuze gevoelens voor haar zou hebben ontwikkeld. Later trok ze die verklaring weer in en ging in februari van dit jaar voor vier maanden achter het gaas wegens meineed. Haar door Jan-Hein Kuijpers (1) verdedigde Turkse vechtgenoot kwam weer op vrije voeten. In al dan niet blijde verwachting van het hoger beroep. Zult u zeggen "ja en?". Nou, volgens de Arnhemse Veteranen en Rode Baretten zou Hakan familie zijn van een meneer Yetis, die een tabaksnering dreef in het pand waarin zij zich nu verschanst hebben. De ene Yetis was dus een pizzabakker, de andere een sigarenboer. Kan je niet gillend van wakker worden. Edoch, de sigarenboer zag ook toe op een stash van ondeugende middelen. Een stash die alles te maken had met de kwalijke affaires die zich recentelijk hebben voorgedaan in en rond de Arnhemse bromsnorrencentrale. Waarin trouwens ook interessante rollen waren weggelegd voor het Turkse talenwonder Centinkaya en het burgemeesterlijk echtpaar Miltenburg - Krikke. Kijk, da's andere pizza. Zal ons benieuwen of dit aspect in voornoemd hoger beroepje ook aan de orde komt. We hebben onze twijfels. Gek hè? Stay tuned.
1. Jan-Hein treedt ook op als verdediger van brommerfanaat Willem Holleeder.
donderdag 26 juli 2007
Mag je er deftig bijwonen aan de Amsterdamse Apollolaan, in deftige bolides rondrijden en af en toe je kont laten zakken in een deftige buitenyakouzi, dat wil niet automatisch zeggen dat je leven gladjes verloopt. Neem nou George Johan Skene. Zo ben je de king van de hallosex en zo moet je je huis in de ramsh zetten voor 6.750.000 euri. Nou ja, ramsh. Stevig prijsje. Vooral als je weet dat Sjors van de rebellenclub in 2001 het bouwwerk kocht voor 2,8 meloen. Goed, er zit wel een hypootje op van 3,2 meloen, maar dat hoeft nog geen reden te zijn om de stormbal te hijsen. Is Sjors uitgekeken op zijn stekkie of is er misschien een andere reden om de kuierlatten te nemen? Wij denken het laatste. Onze vriend is namelijk tegen Pieterman Fiscus opgeknald. Die had nog een paar oude vorderingen uit 2000, 2001 en 2002 openstaan en vond het zo langzamerhand tijd worden om een definitief blauw briefje in de gleuf van Sjors te duwen. Die kreeg begin dit jaar dus erge dorst, maar kon kennelijk geen appeltje meer vinden. Zelfs niet bij Wilhelm Tell (1). Op 22 februari ging de heer Fiscus namelijk tot daden over en legde beslag op de 6 are en 25 centiare inclusief bebouwing. Was ie overigens niet de eerste mee. Het befkantoor van Stuy en Beam Systems BV waren hem al voorgegaan. Nee, het ziet er wat sombertjes uit voor George Johan. En dan drukken we ons nog eufemistisch uit. Stay tuned.
1. Zie aflevering 33
woensdag 25 juli 2007
We hebben het in deze serie over het gefortuneerde netwerk achter wijlen Pim al gehad over Aad Ruijgrok senior (rip) en diens Nachwuchs Richard. Maar er is ook nog een Aadsje junior. En die kwam bovendrijven bij een uiterst curieuze affaire. Gaan we voor terug naar augustus 2005. Toen lekte uit dat paardenpiet en vastgoedboer Ed Maas een paar jaar lang aanzienlijke pakketten aandelen VHS had gekocht op de Staalbankrekening van een gappie. Dat was Eddie de Kroes. De man van de vrijbrief, de asperges, de soft en het foute vlees. De achterliggende bedoeling was om wat reuring te brengen in de handel VHS-aandelen, waarvan de latere toezichthouder op Pim's gedachtengoed sinds een bewogen veldslag in de jaren negentig het merendeel in zijn bezit heeft (1). En waarin ook Staalbank zelluf zogezeid een leuke positie had genomen. Voor die reuring was het uiteraard wel nodig dat de avontuurlijk ingekochte aandelen ook weer verpatst werden. Alleen wilde nog geen chihuahua die lorren hebben. Nou ja, Staal nam een plukje over. Maar om nou te zeggen van harte, mmmmmnee. Vooral omdat de bank daarmee in het bezit raakte van een hoeveelheid aandelen in Edje's melkkoe die de 5 procent ver ontsteeg. Dat moet je officieel melden, terwijl het nou juist de bedoeling was om de boel sub rosa te houden. Bij Staal gingen bezwete peentjes door de shredder. Toen verscheen Aadsje Ruijgrok junior op het hoogpolig. Hij nam 100.000 aandelen VHS van Staal over. Net genoeg om de bank van zijn meldingsplicht af te helpen. En alsof het niet genoeg was meldde vriend Maas nog telefonisch dat er nog wel een pakket "desnoods op naam van de moeder van Aad" geparkeerd kon worden. Aldus geschiedde. Op naam van zijn moeder's zakenvehikel Petrolia kocht Aadsje in de tweede helft van 2001 bijna dagelijks een onsje VHS. Over reuring gesproken. Junior's plafond lag bij 3,9 procent. Toen schoot een andere gap uit de vastgoedjungle te hulp. Ene Irving Poesiat van NBC. Tegen een prettige, volgens justitie door vriend Maas vastgestelde koers verhuisde een deel van de Petrolia-voorraad naar de opslag van deze Irving. Gefinancierd door Staal. Het laatste zootje, zo'n 140.000 aandelen, ging een paar maanden later dezelfde weg. Met een flink verlies. Gek genoeg voelde Aadsje zich niet bekocht. Maar hé, zong Jan Smit al niet "Wat een vriend aan mij kan geven, is geld niet aan besteed"? Stay tuned.
1. Zie het artikel "Van oude koeien en troebel water" op de site van De Morgenster.
dinsdag 24 juli 2007
Zeg. Het is wat hè met die Paul Herrie. Die ouwe collega van IJzeren Rita uit haar BVD-tijd. Eerst wordt ie verdacht van het verpatsen van staatsgeheimen. En nou blijkt ie weer iets foutigs te hebben gedaan met een meneer van de Chinese Mafia. Volgens de Financieele Dagfiets en De Telegrof. Die Chinees heeft twee jaar geleden een Luxemburgs spaarvarken van Paulus misbruikt om een kleine 180.000 euri naar een Nederlandse notaris over te maken voor de financiering van een villa in Aalsmeer. Dat bouwsel was bestemd voor ene Mike Offenberg (1). En dat is weer een gappie van Willem Hartklep. Dus je zou voorzichtig kunnen concluderen dat de club van Willem cs. zaken deed met de Chinese mafia. Niks nieuws onder de zon, want wij herinnelen ons nog als de dag van gistelen de walme connectie tussen Tsjung Moon, de Amsteldamse Peetvadel, en commissalis Toolenaal in de jalen zestig/zeventig. Toen de brown sugar net zo populair werd als de Rolling Stones en de 14K-triade autochtone avonturiers gebruikte om aan die groeiende vraag te voldoen. Geen goed nieuws dus voor de familie Offenberg. Die stond toch al flink op de tocht vanwege een zakelijke transactie tussen Peter Offenberg en Robbie Grifhorst aka "de bouwvakker". Peet had ooit een loods gekocht op de Alkmaarse Achterdam. Maar hij had de poen niet om er een leuk glijhuis van te maken. Op naar de bouwvakker.
Grifhorst: "Toen was er nog geen bouwvergunning. Nadat de bouwvergunning was verleend, ben ik er pas ingestapt. Ik heb toen 51 procent van de aandelen in Walburga BV van Peter Offenberg gekocht. Ik wilde 51 procent hebben om op die manier grip op de situatie te krijgen. Offenberg had tegen mij gezegd dat hij niet het geld had om nieuwbouw neer te zetten. Mijn broer Ruud heeft de nieuwbouw begeleid. Hij is elke veertien dagen bij de besprekingen tussen de architect en de aannemer geweest. Het was de bedoeling dat Peter Offenberg ook naderhand een deel van de exploitatie voor zijn rekening zou nemen, zodat ik het een beetje gespreid zou hebben. Namelijk twee exploitanten: Thomas van der Bijl en Peter Offenberg".
Voor de goede orde. Robbie Grifhorst is in het kader van het Holleeder-onderzoek naar binnen getrokken. De OM-beffen verdenken hem er namelijk van als vermeend vijfde wiel aan de Heinekenwagen de overgebleven heistpoen die door Thomas van der Bijl (rip) zou zijn opgegraven in het Parijse Bois de Boulogne, belegd te hebben in glijbanen op de Alkmaarse Achterdam (2). Wat een gedoe hè? En dat voor een paar rotcenten. Stay tuned.
1. Die had voor zijn villa ook al een financieel zetje gehad van de Gooise zwendelaar en tannisbal René van den Berg via Zwitserland.
2. Zie aflevering 321 dd. 4 juli 2007.
maandag 23 juli 2007
In aflevering 51 kwam hij al even voorbij. Joris Buijs, Grand Prior van de Souvereine Orde van Sint Jan van Jeruzalem en Malta. Een carnavalsorde vol vastgoedboeren, die ooit wel een poging hadden gewaagd om erkend te worden door de adellijke eredivisie binnen deze oprechte weldoenersbranche, maar die bleven steken voor de opgehaalde slotbrug. En dat terwijl ridder Joris toch beschikte over een echt kasteel in het Nederlandse belastingparadijs rond Brasschaat en Kapellen, ridder Aadsje wel eens vorkje wegprikte met HKH, ridder "Boy" honorair consul van Suriname, Barbados en Roemenië in België was, ridder Richard honorair consul van Thailand in Nederland en ridder Pali hoofdsponsor van de Miss Indiaverkiezingen in Nederland. Toch geen pipi de chatte. Bovendien had ZKH Willem Alexander ooit een feestje bijgewoond op het kasteel van ridder Joris met een stel ballen uit zijn Leijense studentensfeer, waartoe ook Joris' zoon behoorde. Dijk van een feest. Met als hoogtepunt het aftuigen van een of andere Nederlandse kutfotograaf, die zich in de slotbosjes had verscholen om de plaatjes van zijn leven te maken. Misschien heel passend in de traditie binnen de Orde van Joris en zijn draconisch gevolg, maar voor een echte Johannieter als ZKH toch niet echt comme il faut. Hoewel het erkende gilde van Oranjevorsers zal zeggen dat Prins Pils gewoon in de niet zo deftige voetsporen van zijn opa trad. Want die encanailleerde zich ook met iedere low-life als het hem zo uitkwam. En werd bijvoorbeeld hotemetoot van een Orde warbij die van Sint Jan van Jeruzalem en Malta lijkt op een gemengd koor van schildknapen en Vestaalse maagden. Dat was de beruchte Souvereine Militaire Hospitaler Orde van Sint Jan van Jerusalem, Oecumenische Orde. Kortweg OSJ. Ook in Den Haag gevestigd en volgepropt met CIA-ers, patjepeeërs, fantasieadel en jongens van de zelfkant (1). Overigens, de verbinding tussen Suriname en Thailand binnen de Orde van Grand Prior Joris is interessant. Komen we binnenkort misschien nog even op terug. Dus stay tuned.
1. Zie deel 1 en deel 4 van "De achterzijde van het Beursschandaal" op de site van de Morgenster.
vrijdag 20 juli 2007
Ooit gehoord van aartsbisschop Pius Nkube? Nou, om je de waarheid te zeggen, hij lag bij ons ook niet vooraan op de harde schijf. Maar Pius was tot voor kort misschien wel de felste bestrijder van Robert Mugabe. De merkwaardig genoeg nooit door troepen van de firma Bush & Blair Ltd. belaagde dictator van Zimbabwe. Tot voor kort, want Pius is tot zwijgen gebracht. Nee, niet met een knuppel of en machete, maar met een paar leuke DVD-tjes. Die worden de laatste dagen met enige regelmaat getoond op de Zimbabweaanse televisie. Kunnen de gelovigen kennismaken met een heel andere kant van hun aartsbisschop. Zien ze hoe Pius in paradijselijk ornaat driftig bezig is met het bestijgen van meerdere dames in zijn gewijde slaapkamer. Een bezigheid die niet te verenigen is met het door de kerk van Rome opgelegde opknopen der ballen bij de ingehuurde verspreiders van God's gedachtengoed. Dus Pius zal wel de zak krijgen van Benedictus. En Mugabe? Die viert een feestje met de speurneuzen die verantwoordelijk waren voor de opnames. Deze droevige affaire heeft nog wel één pluspunt: Pius was gelukkig geen kinderkruiper.
vrijdag 20 juli 2007
Dachten we afgelopen dinsdag toch een paar leuke p.v.-citaatjes aan de lijn te hebben gehangen. Over Rodriguez C. aka T. Maar het aantal reacties hield niet over. Dus doen we er nog eens een schepje bovenop. Wat denkt u van deze?:
"...Daarnaast vermeldde hij dat hij in het verleden met een zeer bekwame rechter-commissaris uit Amsterdam, mr. Michels, boedelgelden uit faillissementen had weten vrij te maken. Dit waren volgens hem buitengewoon slimme constructies geweest waarbij met verschillende postadressen was gewerkt. Ook beweerde hij dat hij met behulp van zijn oude belastingmaten wel eens een vordering van de ABN/AMRO had weten te ontlopen. Aan al dit soort activiteiten had hij in de loop der jaren een prachtige villa op Mallorca, enkele sportauto's en een vliegtuig overgehouden... Ik heb getracht te achterhalen waar de villa staat, waar de heer T. over sprak. Deze villa staat op het eiland Mallorca en zou hij destijds gekocht hebben van een Duitse worstenfabrikant voor circa twee miljoen gulden. Deze villa is gevestigd in de plaats Puerto Andraixt. Tevens kwam mij ter ore dat de heer T. in Oostende, België, een appartement heeft".
Puerto Andraixt en Oostende stonden eeuwen voordat Johnny Depp geboren werd bekend als kapersnesten. Kennelijk leeft die traditie nog steeds voort. Zij het in een modern jasje. Naast kapitein Rodriguez hebben we in aflevering 323 al een stel van diens kornuiten genoemd. Maar volgens de informant van de twee fiscusneusjes Jelle de Jong en Anthonia Cornelia Ros bevonden ook de volgende bekende schuimers zich ooit aan boord: "dikke" Charles Geerts (pornoboer), Flip Kerkhoven (Flying Doctorartiest en intimus van Neel Kroes) en de beruchte internationale zwendelaar Guido Haak (1). Alles bij elkaar dus een flinke Wild Bunch. Vraag je je toch af wat Jelle en Anthonia Cornelia verder met die verklaring hebben gedaan. Temeer, omdat de tipgever zich bereid heeft verklaard om zijn ontboezemingen onder ede voor de rechtbank te herhalen. ABC-tje zou je zeggen. Zou je zeggen. Stay tuned.
1. Aan vriend Guido hebben wij een hele serie gewijd die u kunt terugvinden op de Followup-site. En bovendien komt hij prominent voor in de artikelen "De achterzijde van het Beursschandaal" (aflevering 2 en 3), Steekspel rond een uraniumdeal" en "Neerland's stille kracht" op de site van de Morgenster. Voor Flip verwijzen wij u gaarne naar ons zoekmenu. Over zijn kunstjes met Neelie hopen wij binnenkort iets nieuws te presenteren in dit theater.
donderdag 19 juli 2007
Drie november 1996. Op die datum blunderde in de Turkse metropool Susurluk een Mercedes in volle galop tegen een vrachtwagen op. Uit het éénsterrenvehikel werden drie dooien en een zwaargewonde geschraapt. Het ongeluk veroorzaakte een ontploffing in de Turkse samenleving die nu nog naijlt tussen de minaretten van de Aya Sofia. De samenstelling van het gezelschap in de Merc was namelijk uiterst bizar: Huseyin Kocadag (hoogste Turkse bromsnor), Abdullah Catli (een op de internationale opsporingslijst staande ultrarechtse topgangster), de vriendin van Catli en parlementslid Sedat Bucak. Er werd een onderzoek op gang getrokken en daaruit bleek moeizaam dat hoge mieters van justitie, de politie, het leger, de politiek en het bedrijfsleven nauw samenwerkten met een selectie Turkse bad guys, die op Sicilië niet zou misstaan. Het doel van die samenwerking was tweeledig: het vergaren van poen uit de handel in treurige middelen en het kelen van politieke tegenstanders.
Niks meer, niks minder. Net als onze IRT-enquête belandde het onderzoek in de berm en uiteindelijk in de greppel ernaast. En oetlullen die zo nodig details en namen naar buiten moesten tillen, zoals ene Huseyin Baybasin, gingen voor het luik. Maar goed, een van de sinistere lieden die als cement dienden tussen de verschillende segmenten van het criminele bouwsel en die bad guys als Catli faciliteerden bij de uitoefening van hun werkzaamheden, was MIT-agent Yavuz Atac. Dezelfde man die nu beweert dat ie een jaar voor het evenement in Susurluk werd benaderd door een Britse generaal met een het aanbod om PKK-leider Öcalan het hoekje om te helpen.Voor een grijpstuiver en een permanent Brits haventje op Noord-Cyprus. Erg leuk allemaal, maar wij zouden graag van vriend Yavuz willen vernemen of hij iets afweet van de Demmink-variant die is gebruikt bij de uitschakeling van Baybasin. Alleen, hoe krijg je contact met zo'n sjpörnös? Iemand? Stay tuned.
donderdag 19 juli 2007
Op 6 juni van dit jaar meldden wij al dat een van de satellietdossiers van de Holleederplaneet betrekking heeft op Jaap de Bode. Een licht uitgedoofde ster in ons KM-universum, die af en toe weer eens wat opflakkert. Jaap zal mogelijk de aandacht van het OM en zijn speurneuzen hebben getrokken door diens Sunseeker-connectie met de Ter Haakjes, die op hun beurt weer in verbinding stonden met Willem Endstra en duistere aanhang toen alles nog redelijk onder controle was (1).
Maar daarnaast is een ploegje bromsnorren bezig om ook het doen en laten van Jaap op andere terreinen door een MRI te halen. En van diens incassobeuker Geurt Roos, de vroegere enforcer van Prinses Marmotwipper Klaas Bruinsma. Kom je al gauw uit bij de Fecundo-affaire, die bij ons zo'n ruime aandacht kreeg indertijd (2). Jaap zat al een tijdje achter het gaas wegens handel in uppers en downers. Maar ook Geurt zou zijn binnengetrokken. Wegens een paar gevalletjes geweldpleging en tegenwoordig zo populaire afpersing. Na het afvoeren van Geurt richting kruipruimte zouden de betrokken bromsnorren een verrassingstocht door Geurt's huis hebben georganiseerd. Daarbij zouden zij ondermeer een bankafschrift naar boven hebben getrokken waaruit viel op te maken dat Geurt in september 2004 twee tonnetjes euro naar Jaap had overgeheveld. Waar die vandaan kwamen is ons nog niet duidelijk, maar in die periode was er a lot of shaking going on in de Fecundo-gelederen. Het is dus niet om je wild te verbazen dat in het parallelle dossier-De Bode de namen van Koole, Maurits, Roozen, Van der Lande, Ansems, Boitelle en andere coryfeeën uit de Fecundo-story voorbijtrekken. En die van Rob Wijnmaalen, de voormalige directeur van de RABO-winkel in Eemnes, die in november 2001 overleed na een "eenzijdige" crash met zijn auto. De hele reut wordt omgeploegd en ingezaaid. Mochten we toevallig iets horen over de oogst dan klimmen wij direct weer in onze digitale piano. Dus stay tuned.
(1) Nieuwsgierig naar Ter Haak senior en junior (rip)? U weet het. Op naar de zoekwinkel.
(2) Fecundo? Opnieuw naar de zoekwinkel en ga er maar eens lekker voor zitten.
woensdag 18 juli 2007
Effies in het verleden neuzen. 4 december 2004. Toen hadden we het in het artikeltje “Goochelen met geld” over de wonderbaarlijke toeren van Paul Kuiken en John Bus bij het it-bedrijf Landis, dat in 2002 wel heel plotseling op het strand werd gezet. Een schadepostje van zo’n 600 meloen. Er werden door de kadi het jaar daarop wat strafjes uitgedeeld wegens gerommel met personeelsopties en jarenlang fantasierijk optellen en aftrekken. Wonderlijk genoeg zonder dat dat was opgepikt door de kwartaalscans van rekenmeesters Ernst & Young en door de nazaten van Scrooge bij de verschillende poenverstrekkers. Veul stelden de strafjes trouwens niet voor, maar de twee artiesten gingen samen met hun commissarissen toch in beroep. En dat hielp. Tot nu toe bleef het gezelschap een verblijf in een justitiële kruipruimte bespaard en de portemeknip vrijwel onaangetast. Waar de rest van de buit is gebleven mag de curator weten. Overigens was een van voornoemde commissarissen Adrienne Vrisekoop. Een D’66 bef, die via haar kantoor banden onderhield met een gap van Willem Endstra, mr. Abraham Zeegers. Geen vreemde op het gebied van was- en strijkinrichtingen (1). Ter verduidelijking: daarmee bedoelen we niks hoor. Anders worden we straks weer geconfronteerd met lieden die eerst schieten en dan praten.
Wat gebeurde er verder met Paul Kuiken? Die kreeg te maken met de wet van Murphy. Future Active Network Group werd een zeperd en Publicsoft was ook geen aanleiding om effe lekker te chillen. Wat niet wil zeggen dat Paultje zijn nachten noodgedwongen doorbrengt onder de Magere Brug. Bovendien heeft ie inventieve vrienden. Bijvoorbeeld Hans Noomen, de wegkapitein van het in Costa Rica naar groen goud borende Terra Vitalis-team (2), dat onderweg zowel zijn financiële directeur schijnt te zijn kwijtgeraakt als een van zijn founding fathers. Niet rampzalig hoor, want wie blijkt volgens een intimus regelmatig een bezoek te brengen aan het Vitalis-perceel? Jawel, John Bus. De voormalige financiële hotemetoot van Landis. Dus dan komt het wel goed met de CO2, de boompjes en de ingelegde poen. Daar hebben wij een pindarotsvast vertrouwen in. Stay tuned.
(1) Zie de intrigerende afleveringen 72 t.m. 74 van deze serie.
(2) Blader even gezellig door ons zoekmenu. Onder Vitalis vindt u dan een avondvullend diner.
dinsdag 17 juli 2007
The name is Atac. Yavuz Atac. En hij werkte voor de Turkse nationale snuffelclub MIT. En wat speurneuzen zelden of nooit doen, deed Yavuz. Hij beweerde gisteren dat hij in 1995 een ontmoeting had gehad met een Britse generaal die hem aanbood om de Koerdische leider Abdullah Öcalan te laten opsporen en hem te laten kelen. Tegen de somma van 5 meloen pond en een Britse militaire basis op Noord-Cyprus. De bewuste generaal zou daarover al een gesprek hebben gehad met de toenmalige Turkse premier Demirel.
Het voorstel werd koeltjes van de hand gewezen. Maar het initiatief past wonderwel in de gebeurtenissen rond een van de belangrijkste adviseurs van Öcalan, Huseyin Baybasin. Ook in zijn geval draaide de wind in 1995, nadat hij had verklaard dat een heel peloton hoge Turkse mieters meevraten van de handel in uppers en downers. En daarbij deftig samenwerkten met allerlei officiële boordjes in West-Europa, waaronder de Britse. Toeval bestaat niet. Noch shaken, noch stirred. Stay tuned.
dinsdag 17 juli 2007
Nee, nee. We zijn meneertje C. aka T., voormalig fiscalist van befkantoor Caron & Stevens en hotemetoot van de blauwe brievenhut in ‘tGooi, echt niet vergeten. En wij kunnen nu citeren uit een proces-verbaal, dat door buitengewoon FIODneus Jan de Jong en buitengewoon Belastingdienstneusje Athonia Cornelia Ros op 10 februari 2005 op het Utrechtse Giessenplein achter mekaar is gezet. Het bevat een kleurig exposé van een stel slimme activiteiten die onze vriend T. al jaren ontplooit om tegen een navenante beloning al dan niet geurende poen van cliënten buiten de gretige tengels van Pierrot Fiscus te houden. Een deel daarvan hebben wij in vorige bijdrages al eens aangestipt. Bijvoorbeeld dat de kluis van T. niet alleen knisperende biljetten huisvestte maar ook een paar guns. Dat roept direct herinneringen op aan Evert Hingst. Zoon van tandarts Sipco Drijber en een flink aantal jaren fiscalist bij het roemruchte befkantoor A.E. Toenbreker. Die had indertijd ook een paar pieces in beheer. Maar het hielp niet veel. Evert werd op 31 oktober 2005 ruw van ons weggenomen. Maar goed, laten we niet al te zwartgallig worden. Terug naar onze nog in leven zijnde fiscalist. Een kwootje:
“…wat de kluis betreft: deze zou zeer goed beveiligd zijn en er lagen volgens hem (T., red.) zelfs twee pistolen in deze kluis. Een van deze pistolen heeft hij mij toen uit zichzelf getoond. Vermoedelijk om mij te intimideren. Ik heb niet gezien dat hij dit pistool uit de kluis gehaald heeft. Het was een Eagle, blank metaal, negen millimeter met infrarood richtmechanisme. Ik ben lid van een schietvereniging en heb enig verstand van vuurwapens. De kluis zou staan op de deel van hun woonhuis, een verbouwde boerderij. De heer T. beweerde ook advocaat te zijn en hij vertrouwde erop dat ze bij een advocaat toch nooit een inval zouden doen. En als dit wel zou gebeuren zou hij daarvoor tijdig gewaarschuwd worden.”
Goedensmorgens. Is dat lekker of is dat lekker. Maar ook over de cliëntèle van deze blauwe bonenfiscalist zijn wat interessante details te melden. Gaat ie weer:
“…Sinds zijn vertrek bij Caron & Stevens in 1984 was menig prominent op de een of andere manier klant bij hem. Hij noemde namen als Albeda Jelgersma, Maurits de Vries (beter bekend als Zwarte Joop), ene Geerts uit ‘tGooi (1) en een meneer Veenhuizen die thans in Schotland woont en die destijds met zijn Bentley op de televisie is geweest in het programma van Rick Felderhof. Ook noemde hij Frits Kroymans, ene Driessen, een Stuivenberg (woonachtig aan de Kreek in Oud-Loosdrecht), een meneer Herman Röpke (van wie ik weet dat hij vroeger woonachtig was op Bierpad 1 in Blaricum), zijn broer Giovanni C. en nog een of ander illegaal casino via zijn nicht”.
Blijkbaar was de tipgever van de twee belastingneusjes niet op de hoogte van de connectie tussen T. en RABO-basher Jaap de Bode. Maar bovenstaande is ook al voldoende om je heftig te verslikken in je bakkie leut. En dit is nog lang niet alles. Dus uuuuuh ….Stay tuned.
(1) Het gaat hierbij waarschijnlijk om Jos Geerts. Een BV-koning die ergens in deze eeuw tegen de lamp liep, waarna een kadi zich genoodzaakt zag voor Jos een paar jaar kruipruimte te reserveren.
maandag 16 juli 2007
Ridder van de Souvereine Carnavalsorde van Sint Jan van Jeruzalem en Malta Aad Ruijgrok senior (1) omringde zich niet alleen bij zijn zakelijke activiteiten met lieden die het woord mores laag in het vaandel droegen. Ook bij zijn liefhebberijen. Zo had ie een verrassende affectie ontwikkeld met kunst. En om ook in dat wereldje iets te betekenen gaf hij in de jaren tachtig het Fine Arts Magazine "Tableau" uit. Met als hoofdredacteur Jan Juffermans. Iemand die de weg wist. Behalve als ie die kwijtraakte. Bijvoorbeeld na het tot zich nemen van een overvloedige hoeveelheid spiritualiën. Dan wilde hij nog wel eens iemand onder de groene zoden rijden. Tot twee keer aan toe zelfs. Nou zou je denken dat iemand tot bezinning komt na zulke droeve evenementen. No way, José. Janus ging vrolijk door met tanken. Rijden liet hij over aan een chauffeur. Dat wel.
Onze boertige vriend is ooit zijn carrière begonnen bij het tijdschrift >i>Antiek. Een blad met een hoog PC-gehalte, dat onder supervisie stond van Jan Bottema, wiens maîtresse op een onzalig moment werd gekeeld met een schaar. Dat waren nog eens tijden. Na nog een paar blaadjes kwam Tableau in beeld. Volgens een van onze superbe bronnen in de kunst- en kunstjeswereld was Juffermans niet alleen een kenner van fine arts en fine liquors, hij was ook on the take. Als je Janus zo'n 1500 à 2000 piek onder de tafel fourneerde dan kreeg je een geurig artikel in zijn blad. Dat mocht misschien niet, maar het werkte wel. Verder handelde hij ook in valserikken. Een van zijn slachtoffers was Kees van Veen. De wegens overlijden inmiddels voormalig manager van tenniscoryfee en iconenliefhebber Richard Krajicek (2). Zo kreeg Kees ooit voor 200.000 piek een valse Egyptische sarcofaag in zijn maag gesplitst. Een kunstje waarmee Juffermans nog wegkwam ook. En wie in een vlaag van verstandsverbijstering langs deze avontuurlijke weg een beeldje van Charlotte van Pallandt heeft aangeschaft heeft mogelijk iets op het dressoir staan dat net zoveel waard is als de goudvissenkom ernaast. Kortom, ook op dit terrein had Aadsje Ruijgrok iemand naast zich die van wanten wist. Zelfs als het zomer was. Stay tuned.
(1) Er is ook nog een junior. Die zit bij ons in de wachtkamer.
(2) Zie het artikel "Game, set, match" op de site van de Morgenster.
zondag 15 juli 2007
Even over de “moraal” van oud-legerbevelhebber Ad “Ik ken mijn rechten” van Baal, drager van de Vaardigheidsmedaille van de Nederlandse Sport Federatie (poepoe) en het Kruis der Tweedaagse Militaire Prestatietocht. Geen idee wáár die tocht gelopen is, maar de Prestatie heeft zeker niet plaatsgevonden in Srebrenica gezien Van Baals opstappen in 2002 naar aanleiding van het drama dat daar plaatsvond nadat hij naar aanleiding van een waarschuwende fax geen actie ondernam. Niet dat de generalidAd daar slechter van werd: ’n jaartje verder werd hij Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht. Gelukkig maar, want de inmiddels afgezwaaide generaal heeft vrouw en twee dochters (met hetzelfde probleem als dochter Balkenende: het zal je pappie maar wezen!). Dat zal ook wel de reden zijn dat hij schnabbels heeft als bij de Speakers Academy, waar Ad Van Baal zich verhuurt in de prijsklasse van twee eurotekens zijnde de code voor €2.000,– tot €3.500,–.
In een tijd dat in een radiouitzending, godbetert niet cynisch bedoeld, wordt opgemerkt dat zelfs de koolzuur in en de koeling van de limonade voor “onze jongens en meisjes in Afghanistan” als mogelijk voor bezuiniging in aanmerking komend worden gezien, berichten de media over het megasalaris waarmee Ad van Baal zijn zakken meent te mogen vullen. Na die van het leger, mag hij van zijn politieke normen-en-waarden-kameraden nu de organisatiestructuur van de politieacademie gaan desorganiseren. Lees: de politie een stevig stuk repressie bij gaan brengen à raison van circa één euroton voor (goddank, verzuchten niet alleen de militaire vakbonden) niets meer doen en één euroton voor (helaas, verzuchten de politievakbonden) bijna niets doen. Dat valt althans te hopen, want op een gemilitariseerde Hermandad zitten slechts Nederlanders van een uiterst bedenkelijk politiek allooi te wachten.
Juist omdat het allemaal niet sympathiek overkomt moet erop worden gelet dat de discussie over de zilverlingen voor de Baälspriester fair wordt gevoerd. Zo’n Ad van Baal is immers ook maar een gemakkelijke komkommertijd-Kop-van-Jut voor mediaratten die nu makkelijk kunnen scoren, maar in andere gevallen doorgaans te beroerd zijn om gedegen onderzoek te verrichten. Gelukkig is er een eenvoudige manier waar, als hijzelf met al zijn medailles maar fier op de foto staat, Ad van Baal zich beslist wel in zal kunnen vinden en die alles toch voor iedereen inzichtelijk maakt: een kwartetspel, als oer-Hollands gezelschapsspel meteen ook zeer geschikt om te worden ingezet als lesmiddel bij inburgeringscursussen: “Mag ik van jou van de “Rupsjes-nooit-genoeg” de “ex-generaal Ad van Baal”?” Voor andere categorieën kan worden gedacht aan, bijvoorbeeld, “Duitendieven”, “Knabbel en Babbel”, “’t Is iets meer, mag dat?”, “Royalty” en “Eurovers”.
Als iemand ideeën heeft over categorieën voor het kwartetspel en door wie die bevolkt moeten worden: suggesties zijn van harte welkom via de link: “Direct responses op dit bericht” boven dit Actueeltje.
zondag 15 juli 2007
Tuurlijk geen kloten aan gedaan. Elke verdachte van pedo-hopsen gaat tijdelijk op non-actief. Joris Demmink blijft in functie en strakkies lekker op vakantie. Of misschien is ie al weg. Nee, waarschijnlijk niet naar Bodrum. Pattaya of zo. Brazilië. Ook leuk.
Pieter Herman Schut en Adèle van der Plas, de advocaten van de in zijn Alphense kruipruimte verblijvende Husseyin Baybasin, hebben vandaag een persbericht uitgegeven. Witheet over het Landelijk Parket, dat naar nu blijkt gewoon maandenlang met zijn fluit heeft zitten spelen. Lees en huiver. Stay tuned.
zaterdag 14 juli 2007
Nogal wat commotie over de SP vandaag de dag. De media struikelen over elkaar heen om de achtergronden te achterhalen van het op non-actief stellen van hoofdredacteur Elma Verhey van het SP-blad "Tribune" door de SP-partijsecretaris Hans van Heijningen. Voor ons hier bij Kleintje Muurkrant toch weer een moment om vriend en vijand te verwijzen naar eerdere kritische artikelen die gingen over de interne partijcultuur en discipline in Kleintje Muurkrant. Zoek in ons digitale archief maar eens op de term "spruitjeslucht".
Hier dan ook maar een link naar het deze week weggecensureerde Tribuneartikel "zoveel emotie komt niet uit de lucht vallen".
vrijdag 13 juli 2007
Ondanks alle recente commotie beleggen Nederlandse pensioenfondsen nog steeds miljarden euro’s in de wapenindustrie, zo blijkt uit een nieuw rapport van de Campagne tegen Wapenhandel. Veel mensen zien daarmee ongewild hun pensioengeld geïnvesteerd in de productie van controversiële wapens en wapenleveranties aan conflictgebieden en mensenrechtenschenders. Van pogingen om het beleid van deze bedrijven aan te passen is nauwelijks iets te merken. Enkele van de meest schokkende investeringen die het rapport boven tafel haalt zijn investeringen in bedrijven die:
vrijdag 13 juli 2007
Honorair consul van Thailand Hendrik Hermanus Maria “Richard” Ruijgrok had in het land van koning Bhumibol ooit een redelijke boekensteun aan Charles Schwietert. Tot 2003 het door god gegeven baasje van de Nederlandse Kamer van Koophandel in Bangkok en omstreken. Net als de al eerder in deze serie genoemde gappies van Richard een buitengewoon betrouwbare figuur, die Charles. In 1982 werd ie door Edje “ik ben geen pedofiel” Nijpels naar voren geschoven als staatssecretaris van Defensie. Moest ie geschikt voor zijn als doctorandus en ex-luitenant van de Nederlandse oorlogsmachine. En hij werd het ook. Maar toen bleek dat ie helemaal geen drandus was en ook geen luit kon ie al na drie dagen aan zijn stutten trekken. Daarna was er nog een paar keer gelazer over zijn interpretatie van eerlijkheid. Zo werd ie in 2005 in België of all places beschuldigd van een belastingfraude die in de meloenen liep. Hij werd weliswaar van het haakje gehaald, maar zijn zakenpartner in Thailand ging voor het luik. En da’s toch niet gezellig voor je goeie naam daar. Dus keerde Sjarrel vorig jaar terug naar homebase. Hij schijnt zich nu bezig te houden met wat schrijverij.
De goeie naam van Richard Ruijgrok lag trouwens ook al eens onder vuur. Ging om een merkwaardige affaire in Den Haag in oktober 1999. Toen zette de Thaise ambassadeur Suseree Tavedikul zonder voeling met Bangkok zijn krabbel onder een acte, waarbij de verkoop van het ambassadeterrein en de optrekjes werd geregeld. Koper was de Haagse vastgoedboer “James” Bakker en Richard stond er met zijn snotkoker bij. Toen er een officiële tsunami uit Bangkok voor de kust van Scheveningen arriveerde verklaarde onze Richard als een volbloed Jerusalemridder, dat Suseree bij de deal onder tafel door 50.000 piek had geïncasseerd. Suseree ontkende. Hij werd in Thailand voor de kadi gesleept, werd veroordeeld tot een boete die gelijke tred hield met het bedrag waarmee meneer Bakker uiteindelijk werd afgekocht door de Thaise autoriteiten. Hij drijft nu een internationale school in Bangkok. En Richard? Voor zover wij weten is ie nog steeds honorair consul van Thailand. Stay tuned.
donderdag 12 juli 2007
Je zal onze jongens en meisjes er niet over horen. Maar die worden ook niet het brandend zand ingestuurd om opstandige moslimhommels hun 72 maagden te bezorgen. Die zijn er om trapveldjes, stoplichten, bloembolperken, goedkope internet- en telefoonpakketten, Bennie Jolink, Cillit Bang, spaarlampen en meer van dit soort bewijzen van onze superioriteit te introduceren. Ja kijk, als je bij dat werk gestoord wordt door een stel Osamalloten dan moet je wel eens flink ertegenaan. Maar al met al heb je na terugkomst geen Freud nodig om gewoon weer een rondje om de kazerne te kunnen hollen en je dienstfiets te repareren. Nee, dan de Amerikanski’s. Staat vandaag een lekker stukkie over in het magazine The Nation. Zo’n vijftig man zijn doorgezaagd over hun ervaringen in Irak. Word je niet chilly van. Als de boys bijvoorbeeld in hun bermangst een kleine verzameling ongewapende Iraki’s omver hadden geblazen dan legden ze min of meer standaard een paar ouwe Kalashnikovjes tussen de dooien. Waren het meteen “insurgents” of Al Qaidazen.
Ook leuk. Ze groeven soms na zo’n incident een gat naast de dooien met een shovel. Leek het net of die bezig waren geweest met het plaatsen van een bermbom. Of de Bushboys vielen midden in de nacht met veel lawaai binnen in de stulp van een willekeurig Irakees gezin. Haalden de heer des huizes uit zijn sponde, molesteerden hem onder de ogen van zijn vrouw en zijn koters. Transformeerden het pand tot een ruimte die zelfs voor Anton Heyboer zaliger te bar zou zijn geweest. Op zoek naar wapens. Geen wapens. Sorry voor de overlast. Goeienavond. En dan hebben we het nog over het gunstigste geval. Vaak legde bij dit soort akkefietjes de uit zijn slaap gerukte heer des huizes het loodje. Boden de boys de instant weduwe nog wel hun excuses aan, wat poen en een paar tankjes met water. Maar wat kan je verder nog doen? Sorry voor de overlast. Goeienavond.
Nog leuker. Reed een konvooi in volle galop een jongen van tien en zijn drie ezels dood. Minimaal netjes zou zijn geweest om effies te stoppen en te zien of er nog iets gedaan kon worden voor de familie of zo. Maar voor konvooien is het door hogerhand verboden om in the middle of Iraqi nowhere te stoppen. Dus reed het hele konvooi over de jongen en zijn ezels heen en gierde haastig door.
Echt leuk. Kwam een Irakees gezin in hun blik op wielen bij een checkpoint dat nauwelijks zichtbaar was voor een arend in de bloei van zijn leven. Laat staan voor een Irakese vader. Wat deden de checkpoint Charlies? Ze schoten het hele gezin aan flarden. Het vehikel hobbelde naar de kant van de weg en bleef daar een paar dagen uitgeblust staan. Compleet met het naar Allah geschoten gezin.
En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Abu Ghraib? Niks bijzonders. En dan moeten wij het gek vinden dat verreweg de meeste Irakezen hun “bevrijders” als bezetters zien. Bevrijders bovendien die op valse gronden Hitleriaans Irak binnenvielen. Gesteund door Jan Peter Klootviool cum suis. Waarom? Weten we niet en zullen we ook niet weten. Dankzij Wouter, de zeepkistartiest. Even naar buiten hoor. We worden niet goed.
woensdag 11 juli 2007
Volgens een van onze hooglijk gewaardeerde bronnen zou de indertijd vleesgeworden zwendelaar en huisjesmelker Aad Ruijgrok bij een paar zeldzame gelegenheden getafeld hebben met koningin Bea. Toegegeven, niet vaak, maar toch. Niet iedereen kan bogen ooit voor een vorkje te zijn aangeschoven met HKH. Vraag is wel op welke gronden die schaarse evenementen zich zouden hebben voorgedaan. Nou was Aad lid van de Souvereine Orde van Sint Jan van Jeruzalem en Malta. Op het oog een soort carnavalsorde, maar dan wel één met als peetvader prins zonder land Michaël van Roemenië. Per saldo geen onbekende voor Bea, zelf dame bij de protestantse Johanniter Orde en zeker geen vreemde in Jerusalem. Zo moet zij bijvoorbeeld in de boedel van haar vader benauwde documentatie hebben aangetroffen over de OSJ, de oecomenische tak van de Souvereine Militaire Hospitaler Orde van Sint Jan van Jerusalem, gevestigd in Den Haag. Een verzameling shit waar je zelfs met een geleidehond niet doorheen kwam en die via een U-bocht bijvoorbeeld verbonden was met de louche praktijken van Tonino-hitter Dirk de Groot en diens Dove Trading Company. Nou is er geen orde zo bont of er zit een vlekje aan, maar aan die van Aadsje zaten wel erg veel vlekjes. Een daarvan was volgens een artikel in de Volksfiets ene Joris Buijs. Net als Ruijgrok een vastgoedboer, maar wel een ridder met een echt kasteel. In België. Joris werd in de jaren negentig binnen het kader van de Clickfondsaffaire, waarin ook voornoemde De Groot figureerde, nagevlooid door de KPMG. De beroepssnuffelaars konden niks doorslaggevends vinden, maar deftig was het natuurlijk niet. Niet dat het verder ene flaus aus maakte. Op Joris' kasteel ging de Orde vrolijk verder met het slaan van nieuwe ridders cq. chevaliers. Onder wie de schathemeltjerijke vastgoedmagnaat Boy Zeilstra, de Haagse notaris van Hongaarse afkomst Pali Sebök en Aad's troonopvolger Hendrik Hermanus Maria (zeg maar Richard) Ruijgrok. Gappie van de Zegwaardjes en Jos "Vuurpijl" van der Meer. Zonder enige twijfel allemaal sympathisanten en/of financiers van Fortuyn. Want let wel, daar gaat deze serie over. Stay tuned.
1. Zie "De achterzijde van het beursschandaal" op de site van onze Morgenster.
dinsdag 10 juli 2007
In Italië hebben ze het ook gezellig met elkaar. De spaghettipers houdt zich daar al weken bezig met een mega-schandaal. En net als in de tijd van de Rode Brigades die niet rood bleken te zijn is ook nu de Sismi erbij betrokken. De militaire inlichtingendienst van onze zuidelijke Uniegenoten. Jarenlang onder regie van snuffelsmurf Nicola Pollari, die naar nu blijkt stiekem een verbond had gesloten met Gargamel Berlusconi. De met de mafia en de loge P2 gelieerde premier en zakenpief, die al decennia achter de vodden wordt gezeten door de rechterlijke macht en de ragazzi van de blauwe brieven. Wegens frauduleuze handelingen, gevalletjes omkoping, machtsmisbruik en andere futiliteiten bij de uitbouw van zijn zakenimperium. Al dan niet in samenwerking met zijn broer Paolo, die zo'n warme relatie had opgebouwd met de te vroeg van ons weggenomen wasseretteondernemer Willem Endstra (1).
Om zich de staatsbeffen en vertegenwoordigers van Pietro Imposta aka Fiscus van het eigen lijf en dat van zijn gappies te houden liet hij Pollari een duik nemen in het dagelijkse leven van deze "rooie" rakkers. En een dossier aanleggen. Onder het motto: het mag niet, maar het werkt wel. Wie regeert moet vooruitzien. Dus van die dossiers werden replica's gemaakt en toevertrouwd aan de goede zorgen van ene Pio Pompa. Een rechterhand van Pollari, die voor het bewaren van deze ongein een geheim kantoortje had ingericht aan de Via Nazionale in Rome, recht tegenover het gerechtsgebouw. Och, en als je toch bezig bent ga je ook andere leuke dingen verzamelen. Bijvoorbeeld gegevens over een "rooie" politicus als Romano Prodi. Om zijn reputatie een zetje te kunnen geven als dat nodig is. En gegevens over een baardaap als Abu Omar (2). Om te hulp te kunnen schieten als de grote broers hem mee willen nemen voor een shock and awe-therapie.
Toen het premierschap van Berlusconi het stazione termini naderde besloot de kleine kongsi de hele bezwarende reut op een stel DVD's te pleuren en een setje bij Pio onder te brengen. Helemaal in de P2-traditie en jawel de Gladiolen staan weer in bloei. Maar jammer nou, eind vorige maand werd Pio's setje ontdekt in de kofferbak van zijn BMW en zijn kantoor ging op de schop. Wat er allemaal werd opgedoken is nog diffuus. En of het ooit scherp wordt is zeer de vraag. Want Pollari is tegenwoordig de steun en toeverlaat van ... Romano Prodi. Dus dat wordt effe moeilijk.
Bovendien geniet Pollari alle steun van de Amerikaanse neocons. Al was het alleen maar vanwege zijn voorname rol bij het inmekaar frutselen van het "bewijs" dat Saddammeke een gele cake had gekocht in Niger.
Nee, het ziet er niet naar uit dat we binnen afzienbare tijd van garibaldi en rand zullen weten. Maar je kan zeggen wat je wil, in Rome en omstreken komt er van deze shit nog wel eens wat bovendrijven. Dat ligt in Den Haag wel even anders. En denk erom dat daar ook het nodige ligt te stinken. Hè? Pim? Theo? Joris? God hoort ons brommen.
(1) Zoek op ons menu naar Paolo en u vindt een alleraardigst hapje info.
(2) Zoek op ons menu naar Omar en ... u hebt het door.
maandag 9 juli 2007
Heb je wat losse poen omhanden en levendige belangstelling voor Thailand? Moet je lid worden van de Thailand Elite Club. Voor maar 25 groene flappen krijg je dan een goud stukkie plastic en als je dan een trippie maakt naar dat beloofde land met zijn heerlijke stranden, zijn rijke cultuur en zijn verse vlees dan krijg je een chique behandeling. Je hoeft na aankomst op het vliegveld niet aan te sluiten bij het vulgus en er staat een leuke BMW op je te wachten om je naar je keurige hotel te transporteren. Verder mag je ongebreideld balletjes over allerlei greens zwiepen en als je gunstige businessdeals wil afsluiten zit je volgens de aanbieders van al dat moois ook helemaal gebamzaaid. Want de Thaise overheid zou dit project ook steunen.
Een van die aanbieders is dr. Hendrik Hermanus Maria Ruijgrok. De zoon van de via de weg van vleesfraude en huisjesmelken loaded geraakte Aadsje Ruijgrok (1).
Aadsje was vroeger honorair consul van Thailand en volgens onze bronnen zou Hendrik die zware taak van zijn vader hebben overgenomen. Buiten de sfeer der genen zouden er nog meer overeenkomsten zijn tussen vader en zoon. Net als pappa zou Hendrik namelijk eveneens tot de intimi van Jos "Vuurpijl" van der Meer behoren en.van de Zegwaardjes.
Nee, nou niet meteen verbanden gaan leggen tussen het verhaal van de XTC-pillen van Arie Zegwaard met bestemming Indonesië en de Thaise connectie van Hendrik Hermanus Maria Ruijgrok. Want zo bewijs je dat Johan Cruijff de rechtstreekse afstammeling is van Jezus en Maria Magdalena en kunnen ze het in Rennes-le-Chateau verder schudden. Het is gewoon toeval. Laten we het daarop houden. Stay tuned.
(1) Zie ook aflevering 39
maandag 9 juli 2007
We hebben het al eerder gezegd. Een eenvoudig schoolhoofd dat wat stiekempjes staat te loeren naar zijn douchende pupillen wordt eerst voor een paar dagen in een kruipruimte gemanouvreerd en geroosterd door een stel bromneuzen. En vervolgens mag ie hangende het verdere onderzoek achter zijn geraniums plaatsnemen. Maar een secretaris generaal van justitie over wie al zo'n duizend jaar verklaringen beschikbaar zijn over zijn hopsen met minderjarige boys van Bodrum tot Eindhoven en van Rotjeknor tot Praag wordt door twee ministers in zijn hol gekropen. Noch Donnerwetter, noch Hirsch hebben blijkbaar de balli om deze hooggezeten kindervriend voorlopig kalt te stellen. Hangende het onderzoek van de rijksrecherche. Tweede Kamerleden kunnen rustig een dikke krijgen met al hun vragen. Ook als het gaat om een ex-bef die in zijn vorig leven intensief heeft gerolodext. En zelfs een List heeft opgesteld met hoge mieters die ondermeer chantabel waren omdat ze op verkeerde locaties hun broek hadden laten zakken. Een List die dankzij toenmalig minister van Justitie Bang Korthals razendsnel tot hoofdstuk van het grote vergeetboek werd gedegradeerd. Niet helemaal gelukt door de activiteiten van een obscure website, maar wie leest die nou helemaal. Hoe dit ook zij, het zal niet meer stil worden rond Joris. En hij mag dan in de voetsporen van zijn heilige voorganger draken als Pano en de Gaykrant de kop hebben afgehakt, er duiken steeds weer nieuwe op. Neem bijvoorbeeld deze, die net uit zijn digitale grot is gekropen. En niet te vergeten het formidabele exemplaar dat bij zijn eerste poging om van Turkije naar Nederland te vliegen aan de grond bleef wegens teveel lokale turbulentie. Maar binnenkort zijn tweede poging zal wagen. Bovendien hangt de Haagse liefhebber van vers vlees nog een strafklacht van de Koerdische zakenpief Huseyin Baybasin boven het zorgvuldig gepommadeerde hoofd. Kortom, Joris mag een paar slagen hebben gewonnen, de oorlog is een ander vers. Stay tuned.
vrijdag 6 juli 2007
Nee hoor. Echt niet. Heeft niks met mekaar te maken. Gisteren lieten we u even meegenieten van een meeslepende strofe uit een wat gedateerde literaire bijdrage van snorrenvereniging Haaglanden. Over dat handeltje XTC naar Indonesië door een kwintet Westlandse onverlaten. Onder wie Marco Eijk (rip), Koos Drevijn (rip) en Arie Zegwaard, de zoon van grootinvesteerder Willem. Doen we nog een stukkie uit. Komt ie:
"Bevestigde informatie geeft aan dat Arie Zegwaard de beschikking heeft over twee XTC-matrijzen en dat in februari 1996 bij een amfetaminelab in Rijssenhout een droogtrommel werd aangetroffen die door Ron Warta was geleverd. Eerder is in deze rapportage al melding gemaakt van de veronderstelde levering van XTC-pillen aan Huub Schlarmann door een vrachtauto van Van Vliet Trucks".
Goed, dat was nog in de vorige eeuw. Maar nou dit. November vorig jaar zijn een paar suffies bezig met het maken van een leuke voorraad partypillen. Blijkbaar ging er iets niet goed, want er plofte wat retorten uit elkaar. En meteen brand in de tent. Welke tent? De Schiehal in Delluft. Eigenaar? Willem Zegwaard, de vader van Arie. De twee suffies kregen van de kadi voor een paar maandjes een kruipruimte toegewezen. En dat was dat. Hebben de matrijzen van Arie iets te maken met de fik in de hal van Willem? Nee hoor. Echt niet. Heeft niks met mekaar te maken. Honi soit qui mal y pense. Stay tuned.
donderdag 5 juli 2007
Wel lekker als je af en toe eens in een officieel papiertje kan neuzen. Ook al is het wat gedateerd. Neem nou eens het volgende uit de collectie van bromsnorrenvereniging Haaglanden. Gaat ondermeer over de onlangs in Marco Eijk's vleugelsporen getreden Koos Drevijn. Liefhebber van paarden en welwillend tegenover overheidsherders. Een kwootje:
"Ondanks de karige informatiepositie rond Marco Eijk, Huub Schlarmann en Koos Drevijn zijn er recentelijk berichten binnengekomen die verwijzen naar hun belangen in de XTC-handel. Marco Eijk zou XTC exporteren naar Indonesië. Hij zou hierbij samenwerken met Arie Zegwaard en Ron Warta. Zij zouden beschikken over een laboratorium. De pillen zouden via contacten op de Indonesische ambassade naar Indonesië worden verscheept in auto-onderdelen die door Marco van Buuren uit Hilversum zouden worden geprepareerd. In eerdere berichten werd reeds aangegeven dat Warta en Zegwaard in de XTC-handel zitten, waarbij Arie Zegwaard pillen zou afleveren aan Koos Drevijn".
Ja, ja die Zegwaardjes toch. Daar kwam toch een interessant gezelschap over de vloer. Volgens een van onze Delluftse lezers hoorde daar ook ene Mario den Os bij. Een gozer die door Haaglandse snorrencommunity verantwoordelijk werd gehouden voor het ijverig op peil houden van de pillenvoorraden aan de overkant van het plasje. Dit in keurig overleg met de Haagse godfather Piet Schneider en diens rechterhand Jan Oostveen. Als leek mogen we toch aannemen dat deze handel in avontuurlijke commodities het nodige heeft opgeleverd. En dat er ondanks een nogal weelderig uitgavenpatroon ook nog het nodige geïnvesteerd moet zijn geraakt. Waarin? Tsja.
Vastgoed? Horeca? Maneges? Garages? Glijhuizen? Pretparken? Sportcentra? Platenzaken? Schoonheidsklinieken? Skipaleizen? Het kan van alles zijn. En zolang dat een beetje winst oplevert zal je niemand horen piepen. Of op onverwachte plekken een vuurpijl horen afschieten. Maar God helpt je de brug over als de winst keldert of een onverlaat om de een of andere reden subito zijn inleg terug wil. Dan heb je al gauw een Sint Bernhard nodig met een vaatje schnapps om zijn nek om de volgende afterski nog te halen. Of iets minder vriendelijks. Gezien de recente ruimingen houden wij san ook scherp de beursberichten en/of de persberichten van de AFM in de gaten. Mocht er iets gebeuren, u weet het... Stay tuned.
woensdag 4 juli 2007
Weet u het nog? Niet? Doen we het nog even dunnetjes over. Willem Matser was een Nederlandse luitenant kolonel die jarenlang in de slagschaduw van Manneke Pis was gedetacheerd. Als Oosteuropa expert. Die expertise werd gebruikt om begin deze eeuw een maatje 47 tussen de deur van de Roemeense economie te krijgen. Met onder andere een paar al dan niet valse cq. bijgewerkte Colombiaanse collaterals en dan weet je het wel. Matser kreeg bij die operatie assistentie van Pietro Fedino. Een in Nederland verblijvende Siciliaan, die in sneeuw handelde en in contact stond met "Etienne, Gregory en Dick". Voor de papieren goocheltrucs was "Prins" Bali Menon ingehuurd. Een internationale zwendelaar, wiens naam ondermeer opdook in het dossier rond de door Sicilianen vermoorde Belgische politicus André Cools. En in Roemenië sloot Matser een concordaat met de louche zakenman Ovidio Tender en de sinistere eminence grise van de Remeense snuffelorganisaties, Ioan Talpes. Kon niet stuk zou je zeggen. Kon wel stuk. Matser ging voor het luik, maar kreeg uiteraard dankzij duistere krachten in Brussel en de US of A een strafje dat ongeveer staat voor het twee keer slaan van je schoonmoeder.
Waarom deze herhaling van zetten? Nou, wij kregen van een welingevoerde bron buiten onze landsgrenzen de tip dat Matser in Brussel juridisch werd bijgestuurd door de Utrechtse bef Stalenhoef. Niks mis mee. Iedereen heeft recht op juridische bijstand. Naar verluidt trok Stalenhoef zich taktisch terug in zijn dure Domstedelijke veste toen de zaak misliep. Nou, daar kunnen we ons iets bij voorstellen. Maar er is nog iets. Die Utrechtse bef heeft een broer en die zou een hoge mieter wezen op het ministerie van Financiën. Ook niks mis mee. Iedereen heeft recht op een broer. Maar laat die broer nou vette mik zijn met ons meneertje T. (eigenlijk C.) uit onze serie Octopussy (1). Kleine wereld? Een knikker! Vandaar misschien dat een heel koppel Europese witwasbestrijders eind oktober 2005 op uitnodiging van onze vriend T. neerstreek op diens Franse kasteeltje dat hij een jaar tevoren had aangeschaft.
Kwestie van relaties zullen we maar zeggen. Overigens wel ironisch. Want zoals we al schreven is ons meneertje als voormalig topdog van Pierre Fiscus' filiaal in 't Gooi een expert geworden in het metselen van constructies in de sfeer van belastingontduiking en sop en strijkwerk. Ook voor figuren onder de fatsoensgrens van Jan Peter Klootviool cum suis. Errug? Bent u jaloers of zo? Stay tuned.
1 Zie de serie Octopussy de afleveringen 313 tot en met 316 en 318.
woensdag 4 juli 2007
Tsjongejonge, wat een nieuws. En over hoeveel poen ging het helemaal. Zes tot acht meloen. Piek! Door Thomas van der Bijl in twee nachten opgegraven in het Bois de Boulogne. Bij boom M en bij kaarslicht. Met een rol prikkeldraad om zich heen om de daar rondhobbelende homo's niet op ideeën te brengen. Daarna zou Robbie Grifhorst aka de Bouwvakker die poen gebruikt hebben voor de aankoop van glijhuizen in Amsterdam en Alkmaar. Leuke surprise voor zijn vier heerlijk helder-gappies als ze uit hun kruipruimte kwamen. Wat een scenario. Na 24 jaar.
O, en dan had in een veel later stadium Johan Verhoek aka de Hakkelaar volgens de OM-beffen een paar van die glijhuizen overgenomen, dus die kon ook meteen nog effe achter het gaas. Wel een beetje lullig, want die was volgens onze bronnen net lekker bezig om samen met vriend Bertus zijn investeringen vrij te maken in Costa Rica en Loosdrecht (1). Dat moet nu tijdelijk worden opgezouten en tijd is geld. Letterlijk.
Dat geldt trouwens ook voor Robbie, die nog regelmatig aankopen doet tussen Torremolinos en Andorra. En je zal het altijd zien, als je er effies niet bent breekt een of andere vorm van pleuritis uit. Eigenlijk is het een beetje zielig. Al die heisa over die paar witgewassen grijpstuivers van oom Freddie. Terwijl er jaarlijks honderden Nederlandse meloenen door een batterij wasserettes worden gejaagd. Over de hele wereld. Uiteraard met hulp van banken en multinationals. Aardige tip voor de speurneuzen: snuffel eens aan de China National Machinery & Equipment Import Export Corporation. Gaat er een oriënt voor je open. Stay tuned.
1. Zie aflevering 319 dd. 26/6/2007 over Terra Vitalis en jachtwerf De Valk.
dinsdag 3 juli 2007
Koos wilde uitstappen. Koos Drevijn. Hij zag het niet meer zo zitten in het milieu. Al dat boem pats kwam na al die jaren zijn neus uit. Gappie Marco gesneuveld. Meditterrane types achter je reet aan. Pillen die niet goed vielen. De lol was eraf.
Althans, volgens een Delluftse bron. Mooi voornemen, maar zoals we u al eerder toevertrouwden, Koos kreeg niet de tijd om het uit te voeren. De coffeeshophouder werd eerder deze maand in de Delftse Hout ingehaald door een wel erg aan anorexia lijdende heer met een zeis. Wie hem op Koos heeft afgestuurd en waarom zijn voor de behandelende bromsnorren nog open vragen. Turken? Joego's? Spics? De Kosher Nostra? Of gewoon een Belg? De heer der heerscharen mag het weten. En dat terwijl Koos toch zo goed was voor zijn paarden en zijn Koetshuys zo genereus ter beschikking had gesteld aan de hondenvereniging De Schie. Wat dat laatste betreft even een intrigerend detail uit een artikeltje in het clubblad:
"Wij zullen ons even voorstellen. Wij zijn Astrid Drevijn en Angeliek Slot. Astrid woont op een pensionstal en heeft vorig jaar een nestje Mechelse herders gefokt. Op 26 april 2005 zijn ze geboren. Het was een nest van negen puppies. Vier teven en vijf reuen. Het zijn volbloed Mechelse herders, gefokt uit een politiehondenlijn. De reuen zijn allemaal naar de eigenaar van de dekreu teruggegaan. Ze worden afhankelijk van hun talenten opgeleid als bijvoorbeeld speurhond of pakhond. Ze kunnen daarna onder andere ingezet gaan worden bij beveiliging, drugssmokkel of rampen. Het zijn dus hondjes die veel kunnen, maar die ook fel kunnen zijn en een heel sterk eigen karakter hebben".
Dus als we het goed begrijpen dan fokte de echtgenote van Koos op diens Koetshuys herders voor bromsnorren en lieden uit aanpalende sectoren van onze nationale veiligheid. Of ze verder werden afgericht op een daartoe ingericht terrein van de Pijnackerse vuilnisman Willem Zegwaard bij 'tHaantje, weten we niet zeker. Maar al lezende krijg je toch een raar gevoel in je erogene zones. Het zal wel aan ons liggen. Stay tuned.
maandag 2 juli 2007
Er was vorig jaar heel wat heisa toen Meromi Holding BV het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis voor de rand van het ravijn weggriste. Hot potato bleek de vraag of die BV wel het geëigende vehikel was om het Slotervaart langs commerciële weg weer op de been te helpen. De Turkse directeur Aysel "van Waveren" Erbudak had namelijk in het laatste decennium van de vorige eeuw een aanrijding gehad met Pierre Fiscus. En niet zo zuinig. De kadi waardeerde haar frauduleuze gerommel binnen haar uitzendbureau Image Plus en het bloosloze uitbenen van haar "illegale" landgenoten met een onvoorwaardelijke vijftien maanden in een justitiële kruipruimte. Da's effe wat anders dan de villa van zes ton die ze begin jaren negentig met haar vrijer en haar kinderen Ro en Mi (1) in Almere betrok. Weliswaar werden die vijftien maanden aan het eind van de tunnel omgezet in een werkstraf, maar het staat wel slordig in je centrale verwarming. De publieke discussie die op allerlei internetsites losbrak was net zo atonaal als de gezangen van Hilbrand Nawijn. Maar eentje was heel spits. Willen we u dan ook niet onthouden. Komt ie:
"Hmm... Ongeschoold, keihard en crimineel? En dat ziekenhuis mag geen winst maken? Het zal me straks niet verbazen als deze vrouw een 100-tal lampen zal ophangen onder in het Slotervaart-ziekenhuis".
Glazen bol? Inside information? Wilde gok? Wie zal het zeggen. Maar het is wel ironisch dat wij naar aanleiding van onze berichten in deze serie ook post ontvingen over Ayseltje. Interessante post. Zo zou haar huidige vriend een Koerdische Turk zijn die een coffeeshop drijft in Delluft. En ze zou over de vloer komen bij de Zegwaardjes. De gappies van Jos "Vuurpijl" van der Meer en de voor de deur van de Beurs scharrelende Hans Breukhoven en zijn Connie. De gewelfde ex van Peter Zulver, die in de jaren negentig ook al Turkse avonturen beleefde. Lampen in de kelder van het Slotervaart? Zou zomaar kunnen. Stay tuned.
1. De beginletters van hun namen. "Me" kwam later.
zondag 1 juli 2007
Gisteren bereikte ons het geruststellende bericht dat Paulie Wolfowitz zich niet hoeft aan te sluiten bij de Unie van Amerikaanse Hangoudjes. Hij gaat namelijk aan de slag voor het American Enterprise Institute. Een neocontainer die vlijtig in de weer is met het bijmekaar broddelen van plannetjes om die inferieure muslims een baardje lager te laten zingen. We hebben al eens eerder gewezen op de aanwezigheid van notoire mohammedvreters als David Wurmser en Michael Ledeen achter de ophaalbrug van het instituut. Maar er dwalen in die pikzwarte burcht nog meer van dit soort lichten rond. Neem alleen maar Richard Perle, Newt Gingrich en Lynne Cheney en je hangt je sokken buiten. Ho, wacht. Vergeten we daar bijna Ali Cyaankali. Onze eigen Somalische variant op Pinocchio. De close vriendin van Brussels heilsoldaat Neelgligé Kroes en ghostwriter/gast-enterpriser Leon de Winter. Als dat geen kaassie voor Wolfie is weten we het niet meer. Want op zeker dat Ali en Leon het nodige kunnen ophoesten over de man die hem zo ethisch op zijn bek liet gaan bij de Wereldbank: Adsje Melkert. Dus als we in de komende tijd rond de kersverse vice-secretaris generaal van de UNDP zwepen horen knallen, dan kunnen we er bijna Trafigura op innemen dat niet alleen het contact tussen Wolfie en Ali tot stand is gekomen, maar dat er ook sprake is van een succesvolle lift-off in Washington. Tot dat moment nemen we effies een clean break. Stay tuned.
vrijdag 29 juni 2007
Ook klein maar fijn. Bij Jos van der Meer rijdt sinds kort met enige regelmaat een zebra voorbij met twee snorren erin. Begrijpelijk, na twee vuurpijlen en een bommetje in het wagenpark van de prominente Delluftse zakenpief. Maar naar verluidt is er meer. Jos mag dan naar eigen zeggen geen uitbater zijn van glijhuizen, als eigenaar van een stel Rotterdamse pandjes in dit genre schijnt hij toch target te zijn geworden van een kudde Turkse geïnteresseerden. In verband met een vijandige overname van zijn onderneming. Vond Jos even minder gezellig en hij vroeg om bromsnorbescherming. En vandaar dus die zebra. Maar verder schijnen ze op het bureau niet te willen en/of te mogen te gaan in verband met een ander lopend onderzoek. Houdt verband met een affaire, waarin ook de Zegwaardjes zouden figureren en waarin de zo gewaardeerde krachten Marco en Koos zijn gesneuveld. Jos rijdt tegenwoordig met de billen stevig bij elkaar. Maar dat zie je niet als ie voorbijzoeft. Stay tuned.
donderdag 28 juni 2007
Klein maar fijn. Er zou in de Haagse befpoel rond Holthuis cs. nog een dossier zijn verdwenen. En ook daarbij zou een De Kroesje betrokken zijn. Eddie junior (1). Dat dossier zou betrekking hebben op een handel in polopaarden. Op het oog misschien heel netjes. Alleen die knollen bestonden niet. Eddie zou bij deze schaduwhandel hebben samengewerkt met Bertus Kwarten, de gabber van Johan Verhoek (2). Net als de Zegwaardjes en Ed Maas een echte paardenliefhebber. Wie voor het laten verdwijnen van dat dossier verantwoordelijk is geweest, werd er niet bijverteld. Noch of er een prijskaartje aanhing. Maar deze info geeft wel meer body aan de story vanuit de periferie van het Zuiderpark, dat je in ieder geval in de eerste helft van de jaren negentig tegen een aardig bedragje je dossiers kon laten lichten. Met eventueel een pedoknuppel achter de deur. Nederland: het Sicilië van West-Europa. Stay tuned.
1. Zie voor de connectie Holthuis - De Kroes "Cold Turkey" (29) dd. 20/6/2007
2. Zie voor dit jolige duo ook aflevering 319 van deze serie dd. 26/6/2007
donderdag 28 juni 2007
Bijna elke dag mogen wij via de mainstream media vernemen, dat Fatah best een cluppie is waar je mee lullen kan, maar dat Hamas een fanatieke kolerebende is. Terroristen. En dat het daarom knap stom was van die kut Palestijnen om in grote getale voor Hamas te stemmen. Dan vraag je gewoon om narigheid met de buren en de Bushesmannen, die hun hele hebben en houwen op Fatah hebben gezet. En die narigheid gaat ver. Zo zou een stel zorro's van Hamas bij het recente swifferen van de Gazastrook in een uit de kluiten gewassen gebouw aan het strand van Gaza Stad op een kantoortje van de CIA zijn gestuit. Blijkbaar nogal haastig verlaten. De boys in black troffen namelijk een gigantisch pakket documentatie aan, waarvoor zich meteen een rij met flappen wapperende gegadigden meldde. De paperassen zouden zeker zo compromitterend zijn als de info die in 1979 in Teheran op de stoep van de Amerikaanse ambassade werd gezet. Maar Hamas zou om tactische redenen uiterst omzichtig met het mazzeltje omgaan. Alleen een paar tidbits ter grootte van een dwergkameel zijn uitgelekt en bij het nog steeds niet platgebombardeerde Al Jazeera terechtgekomen. Meer niet. Nog niet. In het onderkomen van de Amerikaanse rubberzolen zouden naast de administratieve goudklompjes ook nog een paar alleraardigste gadgets zijn gevonden. Zoals apparatuur om aanvalshelicopters en gevechtsvliegtuigen de weg te wijzen naar uit te poetsen vlekjes. Zullen ze in Washington en Tel Aviv niet blij mee wezen. Wordt meteen een vette kluif voor Tony B. Onze van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid verdachte nieuwe bemiddelaar in het Midden-Oosten. Ironie? Een bunker vol, meneer.
woensdag 27 juni 2007
O, en u dacht dat de wicket van Dicky Peschar voorgoed gevallen was? No way José. Uit een paar artikelen van het Curaçaose AD van eergisteren blijkt dat onze vriend bloosloos plannen heeft ontwikkeld om met die niet werkende DVD's in shirtvorm de wereld te veroveren. Min Holland. Goed, er zijn wat luitjes die hun poen zijn kwijtgeraakt. Maar dat is de schuld van die kloten Postbank. En een beetje van Richard Witschge en Aron Winter. De twee als ambassadeur van de Ever Moving Circle ingehuurde godenzonen. Die hebben een half meloen gebeurd voor de moeite, terwijl ze dat bedragje beter in de firma hadden kunnen laten zitten. Maar wat is wijsheid?
Om zijn mondiale ideeën vorm te geven zou Dicky na het echec van EMC samen met zijn gabbertje Joost Taverne naar Londen zijn afgereisd om hun voelhorens in de City te prikken. Volgens Dicky zelluf bij Barclays, volgens onze informatie bij een paar hedgefondsen. Daarbij zouden ze contact hebben opgenomen met een andere avontuurlijke geest: Michel van Rijn. De kunstmusketier zou beschikken over een aantal interessante kennissen in de wereld van de losse flappen, die met een beetje goeie wil misschien wel omgeluld konden worden om wat exemplaren uit hun voorraad in het project te steken. Ze zouden inderdaad een paar gesprekken hebben gevoerd. Niet alleen over hun wrakke DVD's, maar ook over Van Rijn's idee om de zogenaamde Yohobro te introduceren in West-Europa. Oftewel "de zwarte Kerstman". Een gebaard verschijnsel dat al lang gemeengoed is geworden in de zwarte gemeenschappen in de VS. Jammer genoeg raakte de zwarte kerstman ondergesneeuwd bij hun listige gekeuvel over de DVD's en die werden zonder enige moeite door de potentiële financiers als garbage doorgeprikt. Dan ben in je wezen al uitgeluld. Maar volgens lieden uit de omgeving van Van Rijn zouden Dicky en Joost nu meloenair Freddie Haayen naar voren hebben geschoven. Oud Van Kootenmaatje, oppoetser van de Golden Earring en voormalig hotemetoot van de platenmaatschappij Polydor. Freddie zou het DVD-schip weer vlot moeten trekken. Ook al omdat ie zelf een paar ton in het wrak zou hebben geïnvesteerd. Jammer genoeg konden we deze info niet bij Van Rijn verifiëren. Zeker op bezoek bij de zwarte Kerstman. Yohooooo. Pardon Stay tuned.
woensdag 27 juni 2007
Analyze this. Hans Holthuis werd dus eind jaren negentig gerolodext door een ploeg bromsnorren (1). Ernstig verdacht van hopsen met jeugdigen. En daar word je niet zo maar van verdacht. Na het in de berm zetten van dat onderzoek kwam Hans toch nog goed terecht. Griffier van het Joegotribunaal mag er wezen. Hij baadde in de eerste jaren van deze eeuw in een warm internationaal perszonnetje als Slobo Milosevic voor de kadi weer eens flink van Melkertleer had getrokken. En dat zonnetje werd zelfs heet toen Slobo was gezelfmoord (2).
Ook kindervriend Joris Demmink werd stevig gerolodext. Al was het alleen maar vanwege de constante stroom van geruchten over diens voorkeur voor verse hamlapjes.
Kenden Hans en Joris elkaar? Al heel lang. Hansepans begon namelijk zijn carrière op de afdeling civielrecht van het Ministerie van Defensie. Een trapje hoger zat Joris bij de directie juridische zaken van datzelfde ministerie. Bij welke jaargang het precies is geweest weten we niet meer, maar Hans en Joris werden eens samen op de kiek gezet op het Friese statenjacht Friso tijdens het jaarlijkse skûtsjesielen. Uitgenodigd door Ed Nijpels, sinds 1 januari 1999 de commissaris van de Koningin aan de andere kant van de dijk. En ach, hoe aardig nou in dit verband, Ed was in de jaren tachtig de man, die verklaarde noch pedo noch homo te zijn voordat iemand hem daarvan in het openbaar beschuldigd had (3). Lachen hè? Stay tuned.
1. Zie "Cold Turkey" aflevering 29 dd. 20/7/2007.
2. Slobo verloor in 2001 een kortgeding tegen de Staat der Nederlanden. Behandelend kadi was R.J. Paris zonder Hilton. In 2002 werd Paris adviseur van de landsadvocaat. Afgelopen maandag trad hij op als rechter bij het kortgeding Baybasin versus de Staat der Nederlanden. Hm? Tsja.
3. Zie "Van oude koeien en troebel water" op de site van de Morgenster
dinsdag 26 juni 2007
Zo. Dat varkentje heeft een beurt gehad. Eerst even een Turkse journalist de bek gesnoerd. Vervolgens die Koerdische crimineel met zijn belachelijke aantijgingen teruggetrapt in zijn kruipruimte. En als tussendoortje nog leuk via de geëigende kanalen een waarschuwing de deur uitgedaan dat criminelen desinformatie verspreiden. Vooral via het internet. Dat zal ze leren. Nou zijn wij van nature hardleers. Dus we gaan vrolijk door op de ingeslagen weg.
Vandaag met wat oud nieuws dat dankzij De Telegrof weer tot leven is gewekt. Daarvoor gooien we er een quote uit de Guardian tegenaan. Uit het artikel "The Amsterdam Connection" van 27 november 2000. Luidde aldus:
"In het onderzoek naar Glandorf kwam de Rotterdamse politie erachter dat Britse pedofielen regelmatig diens bordelen bezochten. Maar zij rapporteerden dat nooit aan Scotland Yard. Glandorf had weinig te vrezen van internationale politie-operaties. Toen een Nederlandse ambtenaar hem belde uit Polen met de mededeling dat hij een jongen mee naar Holland zou nemen registreerden politietaps ook het antwoord van Glandorf: "Als je bij de brug komt bij de grens, laat hem dan uitstappen en lopend over de grens gaan. Dan grijpen ze je niet".
De gekozen taktiek werkte vlekkeloos en we mogen aannemen dat het verse Poolse vlees een welkome aanvulling was in Glandorf's etalage. De Duitse kindergrossier ging uiteindelijk achter het gaas. Maar zijn cliëntèle? Die ging naar een andere winkel. Desnoods in Praag. Of lekker wildneuken in Eindhoven. Met als special kicks de toekijkende Eindhovense bromsnorren. Wat nou Rolodex-onderzoek!!
O, btw. Die Nederlandse ambtenaar was de door De Telegrof met "professor" aangeduide historicus en kindervriend Ger van Roon. En nee, da's geen criminele desinformatie. Stay tuned.
maandag 25 juni 2007
Nou? Wat zeiden we op 16 mei? Dat Adsje Melkert op zijn lazer zou gaan krijgen voor het afdrijven van Wolfowitz bij de Wereldbank. En wat bulkte de Telegrof afgelopen weekend? Dat de neocons een hetze waren begonnen tegen Pim's pispaal. Nou was het meer kop dan inhoud. Dus met welke wapens Wolfie's makkers nou precies Kokkie's choice te lijf gaan weten we niet. Maar gezien de grote fijnzinnigheid waarmee de neo's hun tegenstanders in Irak, Afbaardistan en Washington afmaken kan onze Goudse salonsocialist alvast zijn hemd opspelden. Want als wij weten dat Adsje bij de geur van leer behoorlijk opgewonden raakt dan weten ze dat aan de andere kant van de plas ook. En als zijn Olympische oefeningen met bizarre hopsatrributen indertijd zijn vastgelegd voor de alternatieve geschiedschrijving dan kan je er donder op zeggen dat die neo's ermee aan de slag gaan. Een oud spreekwoord zegt het al: wie zijn leut schendt, moet voorzichtig zijn met zijn gulp. En zeker als de vale gieren van de firma Bush boven je hoofd cirkelen. Wij blijven alert. Stay tuned.
maandag 25 juni 2007
We hebben het een paar afleveringen terug al eens gehad over de financiële eilie waarin Jos "Vuurpijl" van der Meer in 1983 terechtkwam. Allerlei lullige onderzoeken aan zijn Nootdorpse pantalon vanwege vermeende malversaties. Kwam over het algemeen weinig van terecht. Ook al omdat allerlei betrokken notarissen, bankdirecteuren en meer honourable men van dit slag diepvriesboter op hun kruin hadden. Hoe was die daar terechtgekomen? Volgens een van onze bronnen alsvolgt:
"Notarissen en bankdirecteuren weet hij onder onmenselijke druk te zetten om ondanks het ontbreken van benodigde stukken "alvast" te tekenen of goedkeuring te verlenen. Als ze dat één keer gedaan hebben hangen ze en moeten ze op straffe van openbaarmaking hun medewerking blijven verlenen. Als hij eenmaal weet wat voor hobbies notarissen, bankmedewerkers, belastinginspecteurs enzovoort hebben, stuurt hij ze ongevraagd grote cadeaus op hun hobbygebied. Als ze het niet binnen een dag retourneren hangen ze. Op deze manier is menige fraude of andere belastingzaak de doofpot ingegaan. Overigens: één van de Fiod-rechercheurs, die betrokken was bij het onderzoek naar Jos halverwege de jaren tachtig, was ons huidige Kamerlid en vorige minister van Defensie Henk Kamp. Ook dit onderzoek liep met een sisser af".
Nou is Henk de laatste paar jaar een expert geworden op het gebied van vuurpijlen en granaten. Hij zal toch niet gedreven door een formidabel Kampsyndroom uit de jaren tachtig in commandokledij en zwarte strepen onder zijn oogjes 'snachts door Delft en Den Haag ronddolen? Op zoek naar Jos en zijn bolides. Even bellen met een Freud. Je weet maar nooit. Stay tuned.
zondag 24 juni 2007
Het mankeert er nog maar aan dat ook in Nederland een stel notoire Demmink-hunters op de schouders worden getikt door snorren in lange leren jassen. Om in het licht van een Philipspeer van 600 Watt aan de tand of andere lichaamsdelen te worden gevoeld over hun bronnen. En vriendelijk edoch dringend worden verzocht hun aantekeningen, mobieltjes, laptops en met moeite veroverde documenten af te geven.
Net zoals de gerenommeerde Turkse onderzoekjournalist Burhan Kazmali eergisteren overkwam op het vliegveld van Istanbul. Op verzoek van niet nader gespecificeerde Nederlandse autoriteiten. Noch het tijdstip, noch de plek waren toevallig. Burhan zou komende dinsdag bij ons Landelijk Parket een verklaring afleggen over de Turkse hopsavonturen van onze "hoge ambtenaar op het ministerie van Justitie".
Kijk, dat komt er nou van als je een pedo-verdachte gewoon op zijn post laat zitten. Die gaat niet zitten wachten tot ie een bijl in zijn nek krijgt. Bovendien zou een hele meute hoge mieters in Turkije ook niet blij zijn met de ophanden zijnde revelaties van Burhan. Dan zou namelijk kunnen blijken, dat er na het ongeval in Susurluk in 1996 geen malle moer is gedaan aan de drugsgerelateerde shit die toen naar buiten kwam. En dat de in zijn Alphense kruipruimte zuchtende Hüseyin Baybasin gelijk heeft. Vanaf deze bescheiden plek geven wij Burhan het advies de komende tijd goed in zijn dooiehoekspiegel te blijven kijken. Om niet hetzelfde lot te ondergaan als zijn Hongaarse collega Iren Karman of zijn Russische collega Anna Politkovskaja.
O, en dan nog even dit. Over Warwick Spinks (1). Volgens een van onze welingevoerde bronnen zou deze internationale kindervriend in de tijd van de IJzeren Dame als Oosteuropees handelsagent in touw zijn geweest voor MI5. Aan die cloak and dagger-carrière zou een einde zijn gekomen toen hij Joris D. en diens amice Harry uitnodigde voor een tripje Londen om ze daar ondermeer te onthalen op een toefje vers vlees. Net toen het moment supreme in zicht kwam klopte een bromsnor van de Metropolitan op de deur. Harry kon zich nog net redden via de ensuitedeur, maar Joris zou het lulletje zijn geweest en op de bon zijn gegaan. Nou zou MI5 nog wel ervoor gezorgd hebben dat die bon bij Interpol onder het hoogpolig verdween, maar Spinks was passé. Hij week uit naar Nederland en woonde een tijdje samen met een journalist. Die kon helaas zijn wafel niet houden over Warwick's kinderhandel en het Britse stuk ongeluk was genoodzaakt om nog verder uit te wijken. Naar Boekarest en Praag. Sindsdien begeleidt hij daar vlijtig buitenlandse investeerders zonder zichzelf te vergeten en ontvangt ie bij tijd en wijle kennissen uit de good old days. Ook Nederlandse. Wat verandert er eigenlijk? Geen Balli. Stay tuned.
1. Zie "van Estoril naar Zandvoort" (55) dd.22 juni jl.
zaterdag 23 juni 2007
Ja, ja. Dat meneertje Rodriguez T. toch. In aflevering 315 van deze serie dd. 8 juni jl. hebben we al eens op de stoep gezet, dat ie in het laatste decennium van de vorige eeuw in aanvaring was gekomen met de gebroeders Liem. Van Toko Liem. De heisa ttussen T. en de Liempjes culmineerde in 1992 in een rechtzaak en na veel vieren en vijven laadde T. uiteindelijk in 1996 een zeperd. Zoals gebruikelijk moest ons meneertje als verliezende partij opdraaien voor de proceskosten. Met inbegrip van het nasalaris van de procureur en de executiekosten. Maar meneertje betaalde niet. Vreemd voor iemand die toch aardig in de kluiten zat en bovendien kon bogen op een degelijke kennis op het gebied van financieel verkeer. Of misschien juist helemaal niet vreemd. Hoe dit ook zij, de bef van de Liempjes zocht in 2000 (!) naar zwaarder geschut om onze Rodriguez over de brug te laten komen. Het ging inmiddels om een bedrag van 5377 piek. Voor een beetje geheimschrijver uit 't Gooi normaliter pinda's. Voornoemde bef overwoog kennelijk om desnoods beslag te leggen op het woonhuis van T., maar daar leek iets merkwaardigs mee te wezen. Het pand was namelijk op 13 mei 1993 voor een bedragje van 181.500 piek overgenomen door de Hongaarse vriendin van de heer des huizes, die wel had bedongen dat ie daar mocht blijven wonen. Samen met die vriendin.
Ruikt naar een constructie en dat was het ook. In de zomer van 1995 werd het stel op huwelijkse voorwaarden in de echt verbonden en begin 1997 verhuisde vriend T. naar Duitsland. Althans op papier. Daarmee was hij officieel zonder bekende woon- of verblijfplaats en dan kan je bijvoorbeeld in een kwestie als die met de Liempjes heel comfortabel je middelvinger in de lucht steken. Of wat dacht u van Pierre Fiscus, de ouwe werkgever van T.? Kijk, en als je nou aan de Behörde in Duitsland laat weten dat je in Nederland woont zonder bekende woon- of verblijfplaats zit je gebakken. Betaal je noppes.
Is dat effe lekker. Stay tuned.
vrijdag 22 juni 2007
Wonderlijk. Als De Telegrof in de zaak-Demmink cum suis de initialen van Karel "Alex" Maasdam boven AP trekt is dat blijkbaar nieuws. Maar dan wel heul oud nieuws.
Want in 2004 trok hij al voorbij in onze serie "Brieven uit de nor". Het wachten is
nu op de initialen L.G. oftewel Lothar Glandorf, de Rotterdamse collega van Karel, en W.S. oftewel Warwick Spinks, de Britse kindergrossier die naar Praag verhuisde toen zijn voetzolen begonnen te roken. Tip voor de jongens aan de Basisweg: Lothar en Warwick komen uitgebreid voor in deze serie, Van Estoril naar Zandvoort. Plus de namen van hoge mieters en BN-ers die van hun diensten gebruikmaakten. En soms een zak over hun hoofd trokken als ze niet herkend wilden worden. Dus zet hem op collega's. Op naar nieuwe onthullingen. Stay tuned.
vrijdag 22 juni 2007
Fuckaduck. Vergeten. In de aflevering van gisteren was sprake van een "stukje" dat de boys van De Veteraan en De Rode Baret aan de NOS en later aan Marianne Fennema hadden gestuurd. Hadden we natuurlijk ook in de envelop moeten stoppen. Nou bij deze dan.
vrijdag 22 juni 2007
Ja, hallo!! Is het soms de bedoeling dat onze Jos van der Meer ook op een brommer gaat rijden? Eerst zijn Rolls al naar de gallemiezen door een paar vuurpijlen. En woensdagavond ging zijn Mercedes uit zijn voegen. In Den Haag. Wat is dat voor ongein? Nou, naar wij uit het geruchtencircuit vernamen schijnt een Italian job niet helemaal lekker te zijn gegaan. En langs deze onsympathieke weg zouden de betrokken meditterane handelspartners willen duidelijk maken dat zij enige compensatie verlangen. Het kan natuurlijk ook anders. Het vervroegde heengaan van de Delftse koffieshopverzamelaar Koos Drevijn zou namelijk ook in dit kadertje thuishoren. En da's effe wat anders dan vervangbaar blik op wielen. Maar ja, het zijn maar geruchten. Daarom kunnen we bijna niet wachten tot de dag des Heren weer aanbreekt. Kunnen we misschien in de Delft op Zondag het doorwrochte commentaar van Hendrik-Jan de tuinman lezen. En van Jos zelluf natuurlijk. Spannend hè? Stay tuned.
donderdag 21 juni 2007
Het is wat hè, als je als CDA-voorlichter door het leven moet. Neem nou eens Marianne Fennema. Krijgt ze vorige week van de leden van de Veteraan en de Rode Baret in Arnhem de volgende mail:
"Vader des Vaderlands?
Wij zenden u straks een stukje, door ons opgestuurd aan de NOS. Hopelijk doen ze er wat mee. Zij vroegen erom. Wij gaan in ieder geval na maandag aan de BBQ en onder de koude douche. En dit uit principe !!!. Leve de infanterie. Ze dwingen ons in de armen van die Turken en Ron met de drie miljoen (Miltenburg, red.), zodat we uitgeschakeld worden. Ziet u hoe die rechtstaat niet functioneert? Maar wij zullen schoon blijven. Eerst Demmink, Krikke en Ron voor de rechter. Anders stevent dit land recht af op een burgeroorlog. Stelletje mafkezen. Ons verhaal staat vele malen sterker dan die van kinderneukers en drugshandelaren. Waarom zitten we nog in Afghanistan? Om de handel veilig te stellen of om echt iets te betekenen voor onze medemens in dat Verweggistan? Ons wordt het verraad steeds duidelijker!!!! Weer een maat van het dertiende gesneuveld. vandaag. Luchtsteun. Ach ja, wat een sprookjes. En wat een leiderschap in Den Haag. Dat kortgeding van Baybasin. Wij zullen blijven waarnemen!
13Rules!!!"
Emotioneel? Cryptisch? Zeker. Maar wat deed Marianne ermee? Die stuurde het naar drandus Raymond Willem Knops. De huidige defensiewoordvoerder van Jan Peter Klootviool's keurkorps in de Tweede Kamer en in een vorig leven ondermeer druk doende met de verdediging van het luchtruim boven De Peel. Schrijft Marianne aan Raymond:
"Zou je een empatisch antwoord weten nu er mensen zijn gesneuveld? Graag met spoed want ik denk dat wij nog wel meer mails krijgen".
Nou is het volgens de vaste bijsluiter van dit soort berichten kennelijk niet de bedoeling dat God en alleman meeleest. Maar mogelijk in haar verwarring over de term "kinderneukers" stuurde ze haar missive aan Raymond ook naar de mailschrijvers uit
Arnhem. Tekst:
"U ziet in deze mail het e-mailadres van de afzender niet staan, maar dat is "onder water" behouden. Als u deze mail beantwoordt wordt uw reactie via het systeem van Publieksvoorlichting aan de oorspronkelijke afzender verstuurd. Daarnaast wordt uw antwoord in ons systeem geregistreerd, zodat we het later kunnen hergebruiken. Mocht dit onderwerp niet in uw portefeuille zitten, wilt u ons dat dan laten weten onder vermelding van casus 87381. Dan kunnen wij de mail naar de juiste persoon doorsturen en blijft onze administratie op orde. Bij voorbaat dank!"
Nog een mazzel dat Marianne niet aan Raymond vroeg: "Stuur die malloten in Arnhem even een meelevend kutbrieffie. Graag een beetje rapido, want er is weer een dooie in Afghanistan gevallen en we verwachten nog meer van dit soort shit". Overigens is er in Arnhem nog geen staaltje empathie van Raymond binnengekomen. Misschien net even op dienstreis naar De Peel. Stay tuned.
donderdag 21 juni 2007
Nee. Een bef kan niet al te kieskeurig zijn. Iedereen heeft recht op een fatsoenlijke verdediging. En daarnaast moet ook een lid van dat kraaiengilde zijn thermostaat op 25 kunnen zetten als zijn gebeente koud begint aan te voelen. Voor het feit dat op de palmares van je kantoor dus lieden als Mieremet (rip), Kok, Hillis, Helsloot, Lüske (rip), Lavrijsen (erve Bruinsma) etcetera prijken kan niemand je in je keurig gepoetste maatje 45 urineren. Dat je fiscale expert Evert (rip) wat al te uitbundig zijn cliëntèle ter wille was, soit. Foutje, bedankt. Dat je een snol meeneemt naar de rechtzaal, om een kadi te beïnvloeden die met
voornoemde snol heeft gehopst, kan nog best onder het hoofdje humor weggeboekt worden.
Maar dat je ervan beschuldigd wordt een gappie te zijn geweest van ene Charles Taylor wordt al een stuk minder. En dat je samen met "de man die onzichtbaar wilde blijven" een slordige 200 meloen zwarte dollars zou hebben gewitteld voor datzelfde gappie, da's helemaal andere Ketellapper. Of dat je samen met een Antwerpse collega 367 duzend euri zou hebben gelicht uit de knip van een cliënte. Ook niet lentefris. Daar kan je zelfs als bef de rekening voor gepresenteerd krijgen. Uitgereikt door bromsnorren en zwarte poensnuivers. Goeie kans dat in dat geval de deur van je kantoor definitief in het slot valt. Zonder dat een cliënt daarna nog wordt volgepompt met stukjes lood. Het kan verkeren. Stay tuned.
woensdag 20 juni 2007
Nog even. Joris zegt nooit als kindervriend te zijn opgetreden. Is het misschien toch aardig om de volledige verklaring van een Turkse veiligheidsagent af te drukken, zoals die voorkomt in de pleitnota van Adèle van der Plas en Pieter Herman Bakker Schut. Luidde alsvolgt:
"Ik heb meer dan twintig jaar gewerkt bij de Turkse politie. Ik heb eerst als agent gewerkt op het politiebureau van Fatih in Istanbul en later achtereenvolgens als hoofdagent, hoofdinspecteur en commissaris voor het korps in Istanbul. In 1997 ben ik met vervroegd pensioen gegaan. Midden jaren negentig coördineerde ik de beveiliging van buitenlandse staatslieden en diplomaten in Turkije. Meneer Demmink heb ik ook zo leren kennen. Ik wist dat hij een belangrijk ambtenaar was in Nederland. Hij is meerdere malen in Turkije geweest en ik heb steeds zijn beveiliging gedaan. Hotel Akgun was het hotel waar hij bijna altijd verbleef als hij in Istanbul was en daar werd ook van alles besproken. Ik weet niet veel details over de zaak Hüseyin Baybasin, maar wat ik wel weet is dat meneer Demmink aan de lopende band vervalst bewijsmateriaalk kreeg over Baybasin. Ik weet ook niet of hij wist dat het om vervalst materiaal ging. Ik neem aan van wel, want hij had nooit vragen en hij vroeg ook niet hoe het materiaal was verzameld. De homosexuele geaardheid van meneer Demmink was bij ons bekend en ook dat hij het het liefst met jonge jongens deed. Mij werd van bovenaf opdracht gegeven om een minderjarige jongen voor hem te ronselen. Dat heb ik ook gedaan door bij een politiebureau dat niet ver van het hotel ligt, een straatkind op te halen dat vast zat voor diefstal. Dat heb ik twee avonden achter elkaar gedaan voor hem. We moesten hem plezieren van onze baas, zodat hij een tegenprestatie zou leveren. Wat die tegenprestatie toen was wist ik niet. Pas veel later begreep ik dat het om Hüseyin Baybasin ging."
Sorry. Even naar het toilet. Stay tuned.
woensdag 20 juni 2007
Had u gisteren ook het gevoel dat u getroffen werd door de natte uitstoot van een vale gier? Wij in ieder geval wel. Tijdens het kortgeding dat tegen hem was aangespannen door Adèle van der Plas en Pieter Herman Bakker Schut liet secretaris generaal Joris Demmink weten dat hij nooit met jeugdigen heeft gehopst. Dat deed ie bij monde van de landsbef, mr. E. Daalder. En da's leuk. Gaat ie. Meneer Daalder heeft een stekkie op het kantoor Pels Rijcken-Drooglever Fortuijn. Een van de naamgevers van dat kantoor is mr. Leonard Frans Pels Rijcken. Een heul belangrijke bef dus. En - we hebben er al vaker op gewezen - tegelijkertijd een van de verzorgers van VHS. De melkkoe van de indertijd nogal plotseling aan het Haagse vastgoedfirmament verschenen Ed Maas. Ex-glazenwasser en paardenpiet. Binnen VHS manifesteerde zich tot voor kort eveneens Eddie de Kroes. Vleeszwendelaar, liefhebber van asperges en bubbels en geen onbekende in de softdrugswereld. In 2003 kwam aan het licht dat vriend Eddie wegens voornoemde vleeszwendel nog twee jaar tegoed had. Maar simsalibim, Eddie beschikte over een vrijgeleide, al dan niet geheel gratis uitgereikt door OvJ Hans Vos. Op last van hogerhand (1). Die hand zou hebben vastgezeten aan de arm van mr. Hans Holthuis. Destijds befgeneraal in Den Haag en via een Belgisch U-bochtje sinds einde 2000 actief als griffier bij het Joegoslavië Tribunaal. En laten ijverige bromsnorren nou juist Holthuis eind jaren negentig in de kieren hebben gekregen tijdens het Rolodexonderzoek. Hm, hm. Een onderzoek naar hoge jongens die er sterk van werden verdacht te hopsen met vers vlees. En nou weten wij het niet zeker, maar mogelijk is het zeker dat Eddie wist van dat hopsen en zo aan dat vrijbriefje is gekomen. Mooie etappe he? Van Joris naar Hansje. Het hele verhaal kunt u vandaag terugvinden in de Nieuwe Revu. Lekker bij een pilsje en een zoute haring. Stay tuned.
1. Zie de bloemrijke serie "Schimmen achter Pim" op de Followupsite.
dinsdag 19 juni 2007
Het gaat lekker bij onze oosterburen. Niet alleen in Leipzig komen hopsverhalen boven water waar je 600 afleveringen van Baantjer mee kan vullen, maar ook in Wolfsburg. Bij de processen rond het Volkswagenschandaal. Het is inmiddels alweer een half jaartje bekend dat professor Peter Hartz, de grote reorganisator van het bedrijf, hopsreizen organiseerde voor topboorden en ondernemingsraadsleden. Om zijn plannen soepeltjes te kunnen realiseren. De betrokken geilbuiken konden zich regelmatig in Brazilië en Thailand uitleven met vaak akelig jonge prostitué's. En voor het geval hun pientere pookje dienst weigerde konden ze een gratis verstrekte doos viagra in de tank gooien. Wilden ze dichter bij huis blijven? Geen probleem. Per slot heb je niet voor niks Skoda overgenomen. Dus werd bij tijd en wijle ook de kwaliteit van Tsjechisch vers vlees beproefd. Net als in Leipzig, waar werd geconstateerd dat de vering van de vergadertafel in het stadhuis ook niet je dat was. Overigens profiteerden niet alleen hoge mieters van de beloningen in natura bij VW. Ook politici smulden mee. Voornamelijk uit SPD-kringen. Socialisten van de warme grond zogezeid. Een van hen is volgens Klaus-Joachim Gebauer, de voormalige personeelsaanvoerder in de o.r., een parlementariër. En voor het netjes organiseren van het VolksWippen bleek die over uiterst nuttige contacten te beschikken in het vaalrode milieu van Hannover. In hoeverre daarmee dezelfde chantagedeur is opengezet als in Leipzig is nog niet aan de orde geweest. Maar 1 + 1 is voor simpele zielen als wij nog steeds 2. Dus wachten we gespannen af. En blijven stiekem bidden dat ook bij ons de lampen in de Auchiasstal zullen aanfloepen. Om te beginnen in Den Haag. Stay tuned.
dinsdag 19 juni 2007
Ooit gehoord van Jaap Koelewijn? Nee, wij ook niet. Tot gisteren. Toen kregen we een column van Jaap toegestuurd. Schijnt een van de dingen te zijn waarmee Jaap zijn hoofd boven water en maaiveld houdt. De column in kwestie heette "Gebruikte theezakjes". Ging over Zembla's revelaties over de beleggingen van de pensioenfondsen in clusterbommen en ander ongerief. De eerste uitzending vond Japie een briljant theezakkie, met explosieve gevolgen. Maar Zembla had datzelfde zakkie nooit nog een keer moeten gebruiken. En dat deden die zuinige scharrelaars wel. Foute boel volgens de financiële denkwerker. Neem bijvoorbeeld het verwijt aan het adres van Grijpman Groenink's spaarvarken. Dat zit in een syndicaat dat voor poen zorgt voor een Shell-project in het Russische Sachalin. Dat project verpest de badkamer van de lokale grijze walvissen en volgens Zembla is Dè Bank (nou ja) daar dus medeverantwoordelijk voor. Vond Jaap maar een slap bakkie. Nou, wij vonden het sterk zat. Al was het alleen maar omdat in dat syndicaat ook Grijpman's Russia Equity een slokkie meelebbert. O, en nu we het daar toch over hebben. Dat Russia Equity was een paar dagen uit beeld. We dachten nog heel even dat het misschien getroffen was door een clusterbom. Maar dat bleek niet zo te zijn. Gewoon een gevalletje metamorfose. Andere looks. Andere naam. het heet nu AFF R.Eq. FFacc, maar wat ons betreft is het hetzelfde theezakkie. In de paar dagen dat het fonds onder water dook voor een ontmoeting met een schooltje grijze walvissen of zo gierde de koers ineens van 96 naar 102. Ja, had u maar naar ons moeten luisteren. Had u bijvoorbeeld onder het voor de tweede keer lezen van Japie's column een heule luxe vakantiereis naar Sachalin kunnen verdienen. Eventueel begeleid door Floortje Dessing. Eigen schuld, dikke bult(walvis). Wij? Nee, daar doen wij niet aan. Beleggen is not our cup of tea. Stay tuned.
maandag 18 juni 2007
"Nessuno attaca noi senza essere punito". Dat was de tekst van een rouwadvertentie in De Telegrof naar aanleiding van het ruwe heengaan van Sam Klepper ottobre due mille.
Vertaald: "niemand valt ons aan zonder gestraft te worden". Was de aanbieder van de annonce een fan van Al Pacino of had Sam Italiaanse vrienden? Vrienden, die naast het serveren van pizza's en/of schepijs er nog wat bijbeunden in de ijzerwarenbranche? Ter verdediging van hun belangen in economische sectoren als de sex- en gokindustrie en het vastgoed. Is nooit in de openbaarheid gekomen, maar zou zo maar kunnen. Neem bijvoorbeeld Leipzig. Ook daar zijn luitjes vervroegd hemelwaarts gezonden als ze de aangename verhoudingen tussen de boeven en de boorden in gevaar brachten. Of ze werden een paar dagen aan de tand, nagels en genitaliën gevoeld om uit te vinden of cq. wat ze gelekt hadden. Onderzoek van een stel Speurnazen van de Verfassungsschutz heeft inmiddels uitgewezen dat de boeven in gevalletje Saksen van Italiaanse huize waren. Ragazzi van de N'drangheta uit San Lucca, die met pedofilm- en fotomateriaal stadsbestuurders, bouwondernemers, hoge leden van de befwereld etcetera al jaren onder schot houden. En dankzij die comfortabele positie er inmiddels in zijn geslaagd om een slordige 35 miljard pikzwarte euro's in de ouwe DDR-staat te pompen. Maar hé, wat Italianen kunnen, kunnen Joego's ook. Of Ruskies. Of ... Turken. Valt bij u het kwartje? Ja, bij ons ook. Stay tuned.
maandag 18 juni 2007
Een beetje lezer zal het al zijn opgevallen: Jos van der Meer houdt niet overmatig van overheidsinstellingen. Met name die liggen te zeikdozen over financiële zaken. Heeft ie een pest aan. En dat had ie al vroeg. Neem nou beginjaren zeventig. Jos woonde toen met zijn kakelvers gezinnetje in een lullig huurhuisje. Daar moest uiteraard rapido een eind aan komen. Met zijn vlotte babbel wist hij zich op een voorkeurslijst te manouvreren voor een wat riantere premiekoopwoning. Zaten wel wat haakjes en oogjes aan. Je mocht bijvoorbeeld niet ongevraagd allerlei wijzigingen in het desbetreffende pand aanbrengen. Nou, Jos deed dat al tijdens de bouw ervan. Of liever, liet het doen. Betaald met donkergetinte poen. Het werd een waar paradijsje, dat hij na twee jaar overigens wel weer voor goed geld van de hand deed. Iets wat binnen de eerste tien jaar absoluut verboden was. Op straffe van een pittige boete. Jos weigerde die boete te betalen en een uitbundige reeks van processen volgde. In diezelfde periode liet hij in De Melkpotte in Nootdorp twee landhuizen samenvoegen tot één villa. Kostte pakembeet 1 ½ meloen. Kort nadat zijn inmiddels verder uitgebreide gezinnetje de nieuwe residentie had betrokken en tevens zijn kantoor daar was ingericht, schafte ons Jos zijn eerste Rolls Royce aan. Zijn vrouwtje Mieke zoefde rond in een Porsche en zijn zwager cq. onderdaan Kees deed het met een BMW. Dat heet goed boeren. Goed, in de jaren tachtig volgde wel een stevige dip, maar daarna ging het weer crescendo en bleef hij uit de publieke spotlights. Tot die verrekte vuurpijlen in zijn vette voitures landden. Dat was niet gezellig. De laatste keer raakte Jos er zelfs zo door van streek, dat ie zich diende te vervoegen bij het lokale hospitaal voor een APK'tje. Kunnen we ons wel iets bij voorstellen, want je mag dan elke morgen een vrolijke Dagobertduik in je poen nemen, een Rolls kost toch een aardig bedragje. Komt nog bij dat Jos volgens ingewijden aparte ruimtes heeft laten aanbrengen in zijn rollend materieel. Net als wijlen Willem Endstra (1). De keurige uitbater van snollen- en drugstenten heeft namelijk in banken en andere spaarvarkens net zoveel vertrouwen als een krokodil in een schoenenfabrikant. En daarom bergt hij zijn cash, edelstenen en andere waardevolle objecten op de meest bizarre plekken weg. Ook in huis. Leuk voor moeders trouwens. Of de werkster. Nee, kan je drie keer loaded zijn, maar dagelijks naar de Saridon grijpen is ook niet alles. Stay tuned.
1. Zie voor de gadget in Willem's vehikel aflevering 35 van deze serie en - ook heel jolig - aflevering 294 van de serie Octopussy. Beiden op de Followupsite te vinden.
zondag 17 juni 2007
Gaan we weer. Dien je weer eens als doorgeefluik in een heikele kwestie, wat gebeurt er? Jawel. Een reactie. Van Bastiaan Koole. De man die in onze kolommen ooit furore maakte als superswiffer van de groenbusiness in Costa Rica. En blijkens zijn reactie, die helaas hier en daar wat technische feilen vertoont, is hij het weer eens goed zat. Hij schreef het volgende.
Ernstig dus. En als we het goed hebben begrepen is het koningskoppel Schorsy/Koole inmiddels ook uit elkaar. Er gebeurt wat hè, als je effe niet oplet.
zaterdag 16 juni 2007
Weer een ronkend verhaal vandaag in De Telegrof over het netwerk van kindervrienden in de Nederlandse high society. Maar namen noemen? No way. Zo is er sprake van een handelaar in vers tot zeer vers vlees, ene K.M., en een Duitse grossier. Verder in de consumentensfeer naast de niet met name genoemde secretaris generaal van Justitie Joris Demmink en een paar hoofdofficieren uit de befbranche, ook nog een Amsterdamse professor, in wiens appartement zich hopfeestjes met jeugdigen voltrokken. Als wij de betrokken verslaggevers een bescheiden hint mogen geven. Die K.M. (oftewel Karel Maasdam), die "Duitse Willy" en professor Van Roon komen bij ons aan bod in de intrigerende serie "Brieven uit de nor". Plus nog wat andere bekende liefhebbers. Het is maar een tip. Prettig weekend. Stay tuned.
vrijdag 15 juni 2007
Tijdens de Heiligendämmerung van vorige week beloofden de G-8 plus Poetiepoe dat ze een streep zouden halen door de schulden van de armste landen in de wereld. Die belofte hadden ze in 2005 ook al gedaan, maar net als bij fjierleppen heb je een aanloopje nodig om aan de overkant te komen. Nou heb je van die aasgierfondsen in de States en de UK die kans zien om zo'n uitstaande schuld voor een prikkie over te nemen om dan vervolgens voor de volle mep het betrokken land voor de kadi te trekken. De BBC haalde onlangs weer een voorbeeld aan. Ging om een schuld van 15 meloen die Zambia nog ergens in Amerika had uitstaan. Het gierennest van Donegal International nam die schuld voor 3 meloen over van de officiële instelling in kwestie en legde het mes bij Zambia op tafel. Vijftien meloen of je krijgt een proces aan je reet en er wordt beslag gelegd op je schamele tegoeden. De onderhandelingen startten, Donegal maakte 1 meloen over aan een liefdadigheidsfonds van de Zambiaanse president en een paar dagen later was het zaakje voor de bakker.
Nou kan je denken ach pinda's, maar in totaal zitten Donegal en haar collega's achter zo'n 2 miljard dollar aan. Ontwikkelingspoen van de Wereldbank en de IMF en in wezen dus van sukkels zoals wij.
Inmiddels wordt er wel hier en daar aan touwtjes getrokken om een einde te maken aan deze praktijken. Maar we weten hoe lang die touwtjes in dit soort gevallen zijn.
Daarom een verzoek aan Bilderbert Koenders, net terug van een bezoekje aan een paar kaalgevreten landen, om eens even flink Scheisse te maken bij de overburen. Want wij hebben geen zin om gieren te voederen met poen die voor medemensen bestemd is.
vrijdag 15 juni 2007
Toen ons meneertje T. nog hoog en droog bij befkantoor Caron & Stevens op de loonlijst stond, trad hij veelvuldig op als curator bij faillissementen. Die zaken kreeg hij toegeschoven door een toentertijd bekende Amsterdamse kadi , die zo dom was geweest om zijn broek te laten zakken in de Casa Rosso. En omdat T. goeie
connecties onderhield met de glijbaanbranche... u begrijpt het.
Die goeie connecties kwamen ook tot uitdrukking bij de opbouw van de rose wereld in Boedapest na de Wende. T. zou als adviseur zijn opgetreden bij dat warmbloedige project en hebben samengewerkt met BV-koning Jan Kooij, met vliegende dokter Flip van Kerkhoven en met pornokoning "Dikke Charles" Geerts.
Daarnaast had T. veel te verhapstukken in het Amsterdamse WTC. Onder andere met ene Ravi. Een uit Zuid-Afrika afkomstige jodenjongen, die geen liedje zong over de bergen maar handelde in wapens en edelstenen. Pikante noot: Yitzhak Meir zou Ravi's hulp in de WTC-huishouding zijn geweest (1). Helaas, belegen kaas, Ravi kwam erachter dat T. hem belazerde. Er ontstond een frisse vete, waarbij de Amsterdamse penose partij koos voor T. Dat noopte Ravi, persona non grata in Israël, uiteindelijk terug te keren naar Zuid-Afrika. Kan je dus effies nagaan hoe laat het was met meneertje Rodriguez T. Geen lulletje rozenwater. Stay tuned.
1. Bekend geraakt in de zaak rond brokkenpiloot Erik de Vlieger. Vul "Meir" in bij het knopje van onze dienstlift en er komt een vol bord met informatie naar boven.
donderdag 14 juni 2007
O ja, daar zouden we het nog over hebben. Over die "slachtoffers" van Jos van der Meer, de onschuldige uitbater van drugs- en snollenpandjes. Oftewel, de luitjes die ooit voor hem in touw zijn geweest en dat uiteindelijk moesten bezuren. Komt ie:
donderdag 14 juni 2007
Ze zitten in Saksen flink met de peren. Zoals we al eerder meldden hebben allerlei boorden daar flink handjeklap gespeeld met allerlei boeven. Ging om vette projecten in een sector die ook bij ons is volgestort met corruptie en chantage: die van het vastgoed. Nou weten we niet of ook hier beelden van het hopsen met minderjarigen door onverlaten als pressiemiddel wordt gebruikt om bijvoorbeeld goedkoop een stukje bouwgrond te veroveren. Maar in Leipzig wel. Althans, dat is na een lekkage bij de Verfassungsschutz op de kinderhoofdjes komen te liggen. En dat hebben de betrokken Speurnasen geweten. Die hebben al flink op hun sodemieter gehad en een Topnase is al buiten de deur gezet. Een commissie van geachte afgevaardigden zit nu al weer een paar weken in het verrassingspakket te grutten, maar net als bij ons moeten de leden
daarvan stijf hun bek houden over hun bevindingen. Die worden wel per DHL naar hogerop gespuid en daar moet dan beslist worden welk materiaal geschikt is om door bromsnorren verder te worden afgekloven. Het opbouwen van een sisser dus.
Hoe dit ook zij, Norbert Röger is in ieder geval de piel. Dat wil zeggen, zijn reputatie heeft een soort Demmink-knauw gekregen. Norbertje was tot voor kort procureur generaal in Leipzig en omstreken en heeft volgens de vampierafdeling van de Duitse pers een krachtige hoofdrol gespeeld in dit schandaal. Hij zou zelfs in de organisatie en de uitvoering hebben gezeten van hopsparties in het stadhuis en er zouden een hele stoot kinderboekjes zijn aangetroffen in zijn kluis op kantoor. Nee, geen Winnie the Pooh.
Verder zou vriend Norbert samen met ene M. op vakantie zijn geweest naar de VS, alwaar zij de voortvluchtige rakker R. ontmoetten om entre-nous eens even lekker bij te lullen. Het reisje bleek te zijn bekostigd door het goedgeefse duo M. en R. O, en dan heeft Röger ook nog een goeie vriend bij de woningbouwvereniging LWB. Hele leuke gozer. Zeggen de Verfassungsschutzjes dit over:
"In het verleden waren er regelmatig aanwijzingen dat de heer K. (Klockzin, red.) jonge tot zeer jonge meisjes sexueel misbruikte. Hij zou zich ook tegenwoordig nog met kinderen vermaken. Onder andere in Leipzig".
Ook de lokale Brommschnurrbarten waren blijkbaar nieuwsgierig en ondervroegen Klockzin's secretaresse naar de kinderkunstjes van haar baas. Maar ze liet niks los. Zal je het zelf wezen als je kat zwaar wordt gekoeieneerd in de nacht voordat je op het bureau moet verschijnen. Later, nadat ze ondanks haar stilzwijgen toch de zak had gehad, pakte ze tegenover journalisten alsnog uit over haar manager. Ondanks ernstige mobiele dreigementen.
Ook een zeer jeugdige medewerkster van het opgedoekte kinderbordeel Jasmin deed een Büchlein over Klockzin open. Maar voorlopig is er nog niks met hem gebeurd. En zijn vriend Röger is benoemd tot president van de rechtbank in Chemnitz. Geen enkel verschil dus met wat er bij ons in justitiële kringen gebeurt. Niettemin, schalten Sie bitte nicht ab.
woensdag 13 juni 2007
Nee hoor. Volgens de af en toe in bedenkelijke lectuur duikende Hirschi Balli was er nooit enig onderzoek geweest naar het hopsgedrag van Joris Demmink. Maar wat schrijft de Telegrof vandaag in opmerkelijk voorzichtige terminologie? De Militaire Inlichtingendienst heeft naar aanleiding van een onderzoek ooit een seintje naar boven gegeven dat Joris vanwege zijn hopsen met jeugdigen ongeschikt was voor een hogere post. Nou nemen we aan dat het ging om een post bij het Ministerie van Defensie. En dat brengt ons al gauw bij het bedekt gebleven incident in Suriname, waarover wij in aflevering 22 al een klein schotschriftje opendeden. Verder is er in het Telegrofartikel nog sprake van een oolitieonderzoek uit 1994, waarbij de naam van vriend Joris als moerasgas naar boven borrelde. Bij Justitie werd er geen ene moer mee gedaan. Waarschijnlijk omdat er dan ook nog een flink lijstje namen van andere slordig hopsende topambtenaren aan de oppervlakte zou zijn gekomen. O ja, één hoofdofficier heeft in het verleden de zak gekregen naar aanleiding van het zogenaamde Rolodexonderzoek van de rijksrecherche naar chantabel hopsen door hoogwaardigheidsbekleders. Maar die heeft een goeie baan gekregen bij een internationaal vehikel en kruipt nu naar alle waarschijnlijkheid ongestoord op internationale kleuters. Overigens bestaat er een nauw verband tussen dat Rolodexonderzoek en de auctor intellectualis van Teeven's List, waarnaar wij zo vaak hebben verwezen. Het kortgeding tegen Joris Driepinter van 19 juni a.s. lijkt nu al een domino-effect te veroorzaken. Hmmmm. Jammie. Stay tuned.
woensdag 13 juni 2007
Da's effe schrikken. Is Jaap de Bode koud weer teruggekeerd in onze berichtgeving of hup, daar staat meteen nòg een hele bups fantomen uit het Fecundo-tijperk aan het voeteneinde van ons matras met vette lappen. En het lijkt erop dat deze Costa Ricaanse groene geldzombies opnieuw slachtoffers hebben gemaakt. Maar een van die slachtoffers is nog alive and kicking en heeft besloten terug te knokken en een eigen website te gebruiken als houten spies. Wie van een momentje horror houdt, klikt hier even. Griezelig hè? Brrrr.
dinsdag 12 juni 2007
De een krijgt een vuurpijl in zijn bolide, de ander een pak met kogels in zijn lijf. Dat laatste overkwam paardenliefhebber Koos Drevijn afgelopen vrijdag. Koos was de trotse eigenaar van een stel coffeeshops in het in deze rubriek zo langzamerhand uiterst populair wordende Delluft. Een branche- en plaatsgenoot dus van onze vriend Jos van der Meer. Daarnaast trad Koos in het verleden als capo op voor de ons te vroeg ontvallen Marco Eijk, die al eens bloemrijk voorbijtrok in aflevering 19 van deze serie, en met de familie Zegwaard. De vrachtwagens van de pater van deze familia, Willem, dumpten ooit allerlei duister afval in België, Rusland en de vroegere Oostbloklanden, waarna zijn vehikels naar huis terugkeerden met van alles bedekkend turfmolm. Via de befconcentratie in Straatsburg wist Willem een straf om te zetten in een schadevergoeding van de Staat der Nederlanden. Zoon Arie zag meer in de handel in pillen en ander ongerief en heeft vooralsnog weinig van Straatsburg te verwachten. Aardig detail: Ook Connie Breukhoven en haar bijwagen zijn kind aan huis bij de Zegwaardjes. En voordat we het Santegoedspad worden opgeduwd: zakelijk hebben de Breukhoventjes niks met de Zegwaardjes te maken. Voor zover wij weten. Ze deelden wel hun liefde voor Pim.
Je vraagt je zo langzamerhand af wat er aan de hand is in het Haags/Delftse wereldje. Marco rip, Koos rip, Jos twee keer een vuurpijl, godfather Piet blij dat ie veilig in de petoet zit. Het lijkt Amsterdam wel. Stay tuned.
dinsdag 12 juni 2007
We hebben er in een eerder leven al eens over geschreven. Alleen ging het toen over de vliegende houwdegens, die de alleen in Albanië nog populaire George “gezellig” Bush naar Afbaardistan had gestuurd om Osama uit te roken. Die boys werden de lucht in gestuurd met een lijf vol uppers om lekker lang en heul trigger happy de boel aan flarden te kunnen schieten. Desnoods je bondgenoten. Als ze uiteindelijk beneden kwamen kregen ze weer een handvol andere rotzooi om een beetje fatsoenlijk in te kunnen slapen. Etcetera, etcetera. Is op den duur niet goed voor lijf en leden. Je kan bijvoorbeeld aan die snoepjes verslaafd raken en als je eenmaal thuis komt van je missie de onweerstaanbare aandrang voelen om je eigen familie, straat of dorp uit te roeien. Daarnaast kan je ernstige last krijgen van vitale onderdelen in je lijf en dankzij de Nachwuchs van Bart de Graaf weten we nu dat donoren net zo schaars zijn als bieten op de zuidpool. Klaar ben je dus.
Naar nu blijkt worden ook de Britse jachthonden in Afbaardistan voorzien van dit soort snoepgoed om tijdens speciale operaties bij de les te blijven en daarna diep te kunnen snurken. Amfetamine, efedrine, kava-kava, you name it. Dat laatste spul is trouwens het nationale borreltje op de Fiji-eilanden. Hoe dat zo popie kon worden in het Britse leger mag Mohammed weten, maar je schijnt er prettig high van te worden. Misschien een aardige hint aan het adres van ondeugende Nederland om eens te kijken of het hier op feestjes ook werkt. Hoe dit ook zij, wij gaan over tot dezelfde vraag die wij in 2002 in de serie “Hooligans” ook al stelden aan onze eigen minister van Oorlog: slikken onze jongens en meisjes in Afbaardistan ook? Want als anderen het doen, waarom wij dan niet nietwaar. Trouwens, als je zo mallotig reageert op het bezoek van ZKH Jolink dan moet je wel aan de kava-kava zijn. Zal ons benieuwen of meneer Middelkoop dit oppikt. Of een Kamerlid.
maandag 11 juni 2007
Merkwaardig toch, dat de speurneuzen binnen het Holleederonderzoek het hadden over "ene Jos van der Meer" (1). Want zijn naam stond toch al jaren in allerlei bromsnordossiers. Zo zat de Vuurpijl in 1985 geruime tijd in een justitiële kruipruimte, omdat men hem ervan verdacht opdrachtgever te zijn geweest van een ruimingsactie. Het slachtoffer was de initiatiefnemer tot de bouw van Hotel Oranje in Noordwijk, M. Kuijpers, die zwaar bekogeld werd door Johnny Aerden. Een gunslinger uit het Rotterdamse milieu, die voor deze actie zes jaar voor zijn mik kreeg, maar in hoger beroep werd vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs (2). Kuijpers overleefde de aanslag, maar okselfris word je er uiteraard niet van. Jos zat in die tijd ook op ander gebied in de malaise. Financieel. In 1983 had de Rijksaccountantsdienst hem in het snotje gekregen en na een diepgaand onderzoek kwam Josephus Hubertus in een mallemolen terecht vol jolige aanslagen, fruitige veroordelingen, daverende beroepsprocedures etcetera. En als dan ook nog de FIOD-neusjes voorbijkomen en de stenenmarkt in mekaar klapt zit je voor je het weet in de rozijnen en een surséance van betaling. Goddank dat de bevriende Simon de Ranitz van De Brauw & Blackstone tot bewindvoerder werd benoemd, anders had het er voor ons Jos sombertjes uitgezien. Nu werden heel wat Domhoge hypotheken voor een schijntje afgekocht (3). Die waren overigens hier en daar zo hoog geworden, dankzij de welig uitgevallen taxaties van de firma Delftstreek Makelaardij. Een vehikel dat Jos stiekempjes had overgenomen van een meneer Groesbeek uit Pijnacker (4). Zo redde onze Delftse stenenstapelaar zijn reet, maar er waren onderweg wel wat luitjes gesneuveld. Figuurlijk dan hè. Hebben we het nog over. Stay tuned.
1. Zie aflevering 38.
2. Johnny zou aan deze actie een appartement van een ton hebben overgehouden. Praten we wel over 1985.
3. Naar eigen zeggen zou Simon daar niet slechter van zijn geworden.
4. Een methode die nu ook nog in zwang is. Zie het artikeltje "De anti-kraker gekraakt" (3) dd. 18 april 2007.
zondag 10 juni 2007
Wij verlieten u in dit epos op 9 mei jl. met de aankondiging dat power player Guus van der Meer cum suis ergens in deze maand de voorlopige juridische eindstrijd versus HMET (Holland Middle East Trading Ltd.) tegemoet konden zien. Het zag er op dat moment niet zo best uit voor Guus, die door het in zorgen levende duo Hiensch kort daarvoor ook al uit de leiding van de spierkwekerij Special Sports in Amstelveen was gewieberd. En die situatie is er niet beter op geworden voor de aartsvader van de trilplaat. Nog afgezien van voornoemde rechtzaak. Zo garandeert Power Play International (PPI) bijvoorbeeld in officiële paperassen dat het alle rechten van de Power Plate bezit. Bleek niet onomstotelijk vast te staan. Er was namelijk nog een plukkie gouddelvers dat hetzelfde beweerde. Dat plukkie bestond uit de BV Latam en de heren Tamminga en Keizer. Na wat heen en weer dollen en een beslaglegging gooiden PPI en Special Sports Beheer in oktober vorig jaar de zaak voor de kadi. Om het beslag opgeheven te krijgen. Daar rolde een overeenkomst uit waarbij Latam, Tamminga en Keizer het beslag zouden opheffen als van de zijde van PPI/SSB een bankgarantie werd gedeponeerd van een half meloen euro. Maar die lieten het afweten, het beslag werd niet opgeheven en het juridisch gehark werd hervat.
En er kwam nog meer narigheid. Begin februari deed HMET een poging bij PPI beslag te leggen op de patenten van de Power Plate. Guus liet de exemplaren die betrekking hadden op gebieden buiten de Benelux binnen een week trillend verhuizen naar Sports Beheer om zo een nieuwe ramp te voorkomen. De rest bleek in december al overgeheveld
te zijn naar Special Sports Acquisition. Ja, ja. Je moet wat doen voor je poen. Stay tuned.
zondag 10 juni 2007
Kom je lekker op je gemakkie aan op het vliegveld Barajas na een enkeltje Malaga – Madrid en denk je effe lekker de dag uit te relaxen, word je in je wat dunner wordende kuif gepikt door een stel brombigotes en achter het gaas gemieterd. Dat overkwam de 61-jarige Syriër Manzur al-Khassar donderdagavond. Wat had ie gedaan? Nou, volgens de Amerikanksies stond ie samen met een paar gappies in Roemenië op het punt om wapens te leveren aan de FARC. De linkse guerilla’s in Colombia die zo’n inflatoire invloed hebben op de cokehandel in de wereld en als terroristen vermeld staan in het beduimelde kladboekje van de Bushkliek. Manzur zou hetzelfde kunstje hebben geflikt in Nicaragua, Brazilië, Cyprus, Bosnië, Kroatië, Somalië, Iran en Irak. En het marionettenkabinet van dat laatste land zou hem in verband daarmee graag een potje willen martelen. Maar de kans dat ie aan Bagdad wordt uitgeleverd is net zo klein als het verschijnen van baardhaar bij Paris Hilton.
Manzur loopt wel een gerede kans om uitgeleverd te worden aan Bushiesland. Ook al was de directe aanleiding tot zijn arrestatie het gevolg van een sting-operatie van de DEA. Het ging om de aankoop van wapens ter waarde van 8 meloen dollar, waaronder een setje ground-to-air raketten inclusief de apparatuur om ze feestelijk af te schieten. De DEA-boys hadden al een voorschot van een tonnetje of vier betaald en daarmee ben je in de USA al gauw het lulletje. Mocht vriend Manzur inderdaad worden overgebracht naar een officiële lokaliteit aan de overkant van de plas, dan zou het dolletjes zijn om hem een plekje te geven nextdoor bij ons aller Henk Rommie. Kunnen ze lekker lullen over de goeie ouwe tijd. Toen de Zwarte Cobra in de Belgische annalen nog vermeld stond als Romy Henk en hij probeerde om Manzur een zware loer te draaien. En toen Henk nog grote partijen hash naar Nederland haalde onder protectie van Prins Bernhard (1). En hoe Manzur zo fleurig samenwerkte met Ollie North. En... Wordt het misschien toch nog gezellig in de petoet daar.
1. Zie het artikel “De achterzijde van het beursschandaal, deel 5” in Kleintje Muurkrant 322 dd. 18 juni 1998.
zaterdag 9 juni 2007
De ons inmiddels al zo dierbaar geworden Jos "Vuurpijl" van der Meer zit volgens onze niet zo zuinig ingevoerde bronnen al tientallen jaren in de stenen. Met succes, dat wel. Al worden zijn methodieken niet overal als deftig ervaren. Neem nou zijn eerste job bij makelaarskantoor Huurman in Leiden:
"Binnen de kortst mogelijke keren deed hij de meeste zaken voor eigen rekening, buiten het kantoor om, verdiende veel geld en reed op zijn 21ste jaar rond in zijn eerste tweedehands Mercedes. Van zijn in Leiden verdiende geld begon Jos al snel huurpandjes in Delft op te kopen. Zijn werkgever in Leiden was zijn malversaties
inmiddels zat en verzocht hem op te stappen".
Misschien niet allemaal comme il faut voor de zoon van een Delftse bromsnor. Maar hé, je bent jong en je wil wat. En dus ging Jos als zelfstandige stenenschuiver door op de ingeslagen weg en raakte verzeild in de aankoop en doorstoot van vastgoed, dat door pensioenfondsen in de ramsh was gepleurd. Daarbij steunend op de expertise en de welwillendheid van ene Aad Ruijgrok. Wie was deze Aadsje?:
"Aad Ruijgrok had in die tijd -beginjaren zeventig- al voor 800 à 900 miljoen onroerend goed in eigendom. Banken als de Friesch Groningsche Hypotheekbank, de Westland-Utrecht Hypotheekbank, de Tilburgsche Hypotheekbank en Amfas liepen de deur plat bij dat soort mensen om honderden miljoenen hypotheken af te sluiten. Aad Ruijgrok was samen met Ger de Kroes (de vader van Eddy) een van de godfathers van de Nederlandse slagerswereld (families De Kroes, Knijnenburg, Van Dam, Teekens), die bij elkaar miljarden aan onterechte EU- en Nederlandse subsidies hebben geïncasseerd met hun jaren durende vleesfraude. Aad had op de een of andere manier een zwak voor de jonge Jos en financierde hem soms of speelde hem aantrekkelijke handeltjes toe. Hij woonde in Wassenaar in villa Berkenrode en is vermoedelijk de enige persoon met wie Jos in aanraking kwam en niet door hem belazerd is. Jos had heilig ontzag voor hem. Inmiddels zit Jos met Aad junior, Eddy de Kroes, Ed Maas, vader en zoon Zegwaard, John Dost, Wim Jenezon, Ronnie van der Putte, Harry Mens, Chris Thunnessen en nog enkelen in een wel zeer bedenkelijk groepje".
Dat laatste mag je wel zeggen. Tenminste, als de ballotagecommissie van Delft op Zondag en de Nieuwe Revu daarmee accoord gaat. Stay tuned.
vrijdag 8 juni 2007
Als je zwarte poen verzamelt in de horeca of in de genotsmiddelenindustrie (nee geen kroketjes of schepijs) dan is het toppie om dat buiten medeweten van Pietro Fiscus naar maagdelijke eilanden of aanverwante artikelen te sluizen. Maar het moet ook weer terug. Anders heb je er niks aan. Zorgt hetzelfde circuitje van meneertje T. voor. Naar verluidt via twee ING-filialen. Een kundig man, onze vriend T., met vele nuttige contacten. Zo’n iemand trekt uiteraard naast deftige cliëntèle die de pest heeft aan belasting betalen ook rap en roet aan. Niet alleen Jaap de Bode. Nee, nee. Zo ontstond er bijvoorbeeld in het verleden ook een aardige liaison met de gebroeders Liem. Geen onbekenden in het wereldje vol uppers, downers en rose Philipspeertjes. Helaas, jammer nou. De Liembroertjes klegen in de kielen dat meneeltje T. ze belazelde en tlokken hem vool de kadi. In de looptijd van die zaak kwam de raadsman van de Liempjes erachter, dat meneertje T. van tot tot tijd zich de identiteit van mr. Wortelboer toeëigende. Een bef die notabene al van het tableau was geschrapt. Dat betekende voor T. ook meteen a farewell to arms binnen de befwereld. Figuurlijk dan. In de praktijk niet. Zo lagen er nog wel eens wat ijzerwaren in zijn brandkast. Maar wie met pek omgaat, wordt erdoor besmet. De raadsman van de Liembrothers zag zich overigens na voornoemde affaire genoodzaakt iets voorzichtiger door het leven te trekken. Hij is zeer mobiel en dat geldt ook voor zijn telefoonverkeer. Want hé, meneertje laat niet met zich spotten. Daar kan De Volkskrant over meepraten. Stay tuned.
vrijdag 8 juni 2007
Je kan tot vervelens toe de trukendoos open zetten om een seance met de kadi te ontlopen, maar eens zal je toch moeten verschijnen. Zo ook de Skenies. En of ze dan in staat zijn om de klacht van Fred Saueressig, hun voormalige directeur Europese Marketing, te pareren is haast net zo twijfelachtig als de zaadsprong van een eunuch. Zoals wij al in eerdere afleveringen van deze serie uit de vaatdoeken deden zit Fred met de financiële peren van een van de Skene-vehikels in Zwitserland. Omdat ie zijn handtekening onder een overeenkomst had gezet om de Skenes in het land van de blauwe koeien en de vette spaarvarkens uit de brand te helpen. Toen het alsnog zwaar uit de hand liep en een OM-Beff tot vervolging overging wegens allerlei toverkunsten, traden de Skene-brothers in de voetsporen van Pontius Pilatus en stuurden Fred de kruisgang op. Die staat dus sinds 1992 met een nog steeds stijgende meloenenschuld in de Zwitserse boeken. Om daarvan af te komen trok hij de twee hijg- en kreunboeren voor de Nederlandse kadi wegens mijneed, smaad en laster, maar zoals gezegd duurt de procedure wat lang. En Fred moet nog maar zien of ie gelijk krijgt.
Wat dat laatste betreft kwam er overigens hulp uit onverwachte hoek. Zonder aan de Zwitserse Behörden te melden dat ze in dezelfde affaire in Amsterdam tegen een strafklacht waren aangeblunderd, doen de Skenes namelijk sinds vorig jaar de nodige moeite om de bevroren tegoeden van hun Zwitserse vehikel los te peuteren. Inclusief een lieftallig bedrag aan rente. Kom je toch ruim uit in de zes nullen. En da's wel effe lekker gezien de wat sombere begroting van de laatste tijd. Maar om aan die Jodelbeffen duidelijk te maken waarom je recht denkt te hebben op dat Iglogeld, moet je de stelling van "wir haben nie gewusst" wat Fred in 1992 uitvrat laten varen. Kijk, en die brieven (1, 2) van hun juridische steun en toeverlaat zijn nu toegevoegd aan het dossier in Amsterdam en leggen een bom of zeventien onder hun verklaringen onder ede, dat die schooier van een Saueressig hun Zwitserse vehikel indertijd had gestolen, doorverkocht etcetera. Dus de OvJ kan nu op zijn gemakkie onderuit schuiven en een dure sigaar opsteken. Appeltje, eitje. En Fred? Hij ploegde voort en deponeerde een nieuwe strafklacht wegens oplichting en flessentrekkerij. Stay tuned.
woensdag 6 juni 2007
Wat denk je? Een van de zij-dossiers in de zaak rond Willem Holleeder heeft betrekking op een ouwe vriend van ons. Jaap de Bode! Niet dat we daar met dubbele schroef van achterover kukelen. Maar om met Wammes Waggel te spreken: het is toch wel enigjes. Nou bent u zelf bijdehand genoeg om alles wat wij over Japie hebben geschreven naar boven te trekken via onze eigen keukenlift. Ja, drukt u maar even. Komt ie aan ... Zooooo. Het is nogal wat hè? En dan zijn we nog bescheiden geweest over zijn moves in het wereldje van op- en neerbeurende middelen. Maar daar zullen we het verder niet over hebben. Interessanter is dat in allerlei OM-paperassen rond de zaak-De Bode ook de naam van ene meneer T. opduikt. Die T. zou eigenlijk een C. moeten zijn, maar kennelijk gaat het hier om een meneer die iets teveel weet van allerlei overheidsfunctionarissen en ander hoog gebroed om met naam en toenaam in de dossiers opgevoerd te worden. Verder zou meneer T. of C. (doorhalen wat niet verlangd wordt) adviserend in verbinding staan met het advocatenkantoor Houtsmuller en Boitelle (1), hebben rondgestruind bij de belastingdienst in 't Gooi, het Parijse optrekje van Coopers & Lybrand, het advocatenkantoor Caron & Stevens en zich vervolgens in de orthodontie hebben gestort. Op het oog een wat bizarre carrière, maar toch allemaal zeer keurig. Ja, ja. Maar Hamlet zei het al: "There are more things between heaven and earth". Stay tuned.
1. Druk voor met name Victor Boitelle opnieuw op de knop van onze keukenlift en u zult kunnen constateren dat ook hij met vriend Jaap verbonden is.
woensdag 6 juni 2007
Komedie. Zeker. Maar hoe dan ook, "Scooter" Libby heeft van de kadi 2½ jaar voor zijn mik gekregen. Plus nog een kruimeltje van 250.000 dollar. Nee, niet omdat ie Valerie Plame te drogen had gehangen als CIA-agente, maar omdat ie de rechtsgang rond haar zaak had versjteerd. Rare jongens, die neocons. Op het moment dat zij aan de knijpers ging was Valerie als personeelslid van de frontfirma Brewster Jennings bezig met een onderzoek naar de rol die Turkije speelde bij de internationale sluiphandel in wapens, wapentechnologie, nucleaire technologie en drugs (1). En niet te vergeten natuurlijk de daarmee gerelateerde pecuniastromen. Want hoe ordinair ook, het draait bij dit soort zaken heel vaak eigenlijk alleen maar om poen. Wat Bushesland betreft was bij voornoemde handel een hoofdrol weggelegd voor de American Turkish Council (ATC). Een orkest dat muziek voortbrengt waarvan zelfs de Jostiband zich zou distantiëren. Plame wil komend najaar graag een boek over haar wederwaardigheden uitgeven, maar voorlopig kan ze dat schudden. Mag niet van hogerhand. Amerikaanse staatsgeheimen hè.
We hebben het er al eerder over gehad: ook Sibel Edmonds moet de kaken stevig op elkaar houden. Onder meer over ATC. Haar hulp was kort na 9/11 ingeroepen door de FBI om opgenomen telefoongesprekken te vertalen. Sibel is goed thuis in Turks, Farsi en Armeens. Vandaar. Ze was nauwelijks aan de slag of ze kreeg thuis bezoek van een van oorsprong Turks collegaatje en haar man, de Dickersons. Die drongen eropaan om lid te worden van een Amerikaans-Turkse organisatie. Niet alleen voor de gezelligheid, maar ook voor het bijtanken van haar portemeknip. Later bleek het te gaan om ATC. En laat de naam van dat puinorkest nou ook regelmatig voorbijkomen op de tapes die Sibel aan het vertalen was en die volstonden met onrustbarende shit en ellende.
Sibel bleek ook goed te kunnen tellen. Voor haar was 1 + 1 doodgewoon 2. Dus ging ze naar haar directe baas. Nul op het rekest. Op naar de hogere baas. Weer nul. Hoogste baas. Sibel kon met ingang van direct opzouten en kreeg het consigne om muisstil te zijn. Sibel naar de rechter. Nul. Etcetera etcetera. De Dickersons zitten inmiddels ergens hoog en droog in Europa hun poen te tellen en Sibel mag nu, na 5 jaar, nog steeds niks zeggen over de afzichtelijke dingen die ze heeft gehoord. Amerikaanse staatsgeheimen hè.
Overigens, die "dingen" sluiten naadloos aan bij de materie die Valerie graag naar buiten zou willen tillen. En zonder twijfel ook bij die van de Nederlands Turkse tolk en vertaler Tayar Cetinkaya, die zo allerliefst in het geweer is geweest voor de Turkse overheid om de Koerdische zakenpief Huseyin Baybasin in een Nederlandse kruipruimte te persen. Ook zijn kennis zal moeilijk op te pompen zijn. Nederlandse staatsgeheimen hè. Stay tuned.
1. Ook "onze" Abdul Qadeer Khan maakte gebruik van de Turkse connectie om gadgets binnen te sleutelen voor zijn Islamitische atoombom. Voor een groot deel betaald met opbrengsten uit de handel in ondeugende middelen. Niks nieuws onder de koperen ploert. Dat gebeurde ook al in de jaren zeventig, toen Khan met hulp van Nederlandse experts en bedrijven zijn netwerk opzette en begon te broddelen aan zijn centrifugeorgel in Pakistan.
dinsdag 5 juni 2007
Millieuactivisten mogen in Nederland geen terrorist genoemd worden. Onderwereldadvocaten niet langer maffiamaatje. En per omgaande heten "medische oplichters" ook geen kwakzalver meer. Dit is het resultaat van de faillissementsverklaring vandaag op het gerechtshof in Amsterdam van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Even kort het verhaal: De VtdK ontmaskert sedert eind 19e eeuw alternatieve kruidenvrouwtjes, kankergenezende Jomanda's en overige beunhazen door het uitreiken van de Meester Kackadorisprijs. De vereniging richtte haar pijlen onder andere op orthomanueel arts Maria Sickesz. Zij claimt door middel van het duurbetaald rechtschoppen van een enkele wervel iedereen te kunnen genezen van depressies, schizofrenie en autisme. Hoewel aantoonbare onzin en een eerdere uitspraak hierover, mag de VtdK van het Hof Sickesz niet langer opnemen in hun kwakzalvers-Top20 van de twintigste eeuw. Staat zo negatief, die term kwakzalver. En of ze ook gelijk even twee rectificaties ad 30.000 euri willen ophoesten. Aangezien de VtdK draait op vrijwilligers betekent de uitspraak einde oefening. Zeer triest en onrechtvaardig. Of om de VtdK maar zelf eens te quoten: "Wie in Nederland onzin beweert, gaat vrijuit. Wie protesteert wordt aangepakt."
dinsdag 5 juni 2007
In Duitsland, nu de belangrijke protesten tegen de G8 beginnen, kijkt de wereldpers niet veel verder dan naar de rellen. Eenzijdige verhaal merendeels over geweld maar vrijwel geen aandacht voor wat er op de G8 plaatsvindt en waarom er acties zijn.
Top na top zien we hetzelfde patroon in de media. De beelden van in het zwart gehulde demonstranten die stenen gooien naar de politie, de verhalen over stompzinnige hooligans – waarover de overheid zegt dat ze gestraft en opgesloten moeten worden.
Deze verhalen en beelden van straatgevechten verspreiden niks anders dan angst, criminialiseren de protesten, splijten sociale bewegingen en leiden het publiek af van het verhaal van en over de G8 en hun onverantwoordelijk beleid dat militarisme, armoede, geweld, milieuvernietiging en klimaatsverandering verspreid.
Het is gemakkelijk diegenen te veroordelen die stenen gooien of een auto in brand steken, maar het meeste van wat we zien in Rostock zijn de provocaties van de politie die onbeschaamd geweld toepassen om zwaardere represssie te rechtvaardigen. Elke dag worden we permanent lastiggevallen door de politie door middel van controles en vernederingen op straat als we daar aanwezig zijn op de fiets, in de trein, bij de grens. En dat allemaal zonder bewijs van enige overtreding. Volgens een officeel bericht waren er 13.000 agenten aanwezig in Rostock afgelopen zaterdag –allemaal bewapend en in beschermende kledij. Kleine groepen agenten renden menigtes in om daar demonstranten die deelnamen aan een legale demonstratie te duwen, weg te trekken en te omsingelen. We zagen niet-geweldadige demonstranten die probeerden de situatie te de-escaleren geslagen worden met wapenstokken en bespoten met pepperspray. We zagen enorme waterkanonnen, voorzien van chemische stoffen, die willekeurig de menigte bespoten. Waarom rapporteerde de pers geen van deze gewelddadige uitspattingen van de politie? Als geweld zo’n mooi item is, waarom wordt geweld dat veroorzaakt wordt door de G8-politie niet veroordeeld?
Misschien dat we het begrijpen als we wat verder kijken. We zien dat zulk geweld een symptoom is van sociale en economische systemen dat bezit hoger aanslaat dan leven, gevangenissen boven onderwijs, luieren boven duurzaamheid, grenzen boven migratie, oorlog boven vrede. We kunnen zien dat het in het voordeel van de politie en de G8 is dat zulke straatgevechten plaatsvinden, om 90 miljoen euro aan veiligheidsmaatregelen te rechtvaardigen (in Duitsland alleen al). We begrijpen zo dat repressie en geweld van de politie er op gericht is om de democratie de nek om te draaien en de dissidenten de mond te snoeren. Maar wij die de G8 bestrijden zullen niet stil zijn en zullen niet stoppen. We zien dat dingen verschrikkelijk fout aan het gaan zijn en dat zonder zulke protesten onze stemmen nooit gehoord zullen worden.
Voor verdere verslaggeving van de gebeurtenissen rondom Rostock zie Duitse Indymedia. Nederlandse Indymedia, dissent.nl en dit filmpje van een actie in Amsterdam gisteren...
dinsdag 5 juni 2007
Bij onze oosterburen lusten zij er ook wel Brei van. Van hopschen met koters en kleuters. Volgens de laatste schattingen wordt er grof geld in de gleuf gegooid voor 10.000 tot 20.000 minderjarigen. Dat aantal groeit gestaag, want de cliëntèle ziet graag af en toe wat vers vlees. De nog wat armoedige oostelijke lidstaten van onze onvolprezen Europese Unie zijn enthousiast in die markt gesprongen en leveren bijvoorbeeld voor een uiterst schappelijk prijsje zigeunerkindjes van 8 tot 10 jaar. Hè, heerlijk toch om eens te foezelen met zo'n exotisch wezentje. En dan op de achtergrond een meeslepend deuntje als "Johnny is the boy for me". Door Tata Mirando of zo. Net als indertijd in België worden binnen deze bedrijfstak ook feestjes georganiseerd met als motto "stop je leuter in een kleuter" (1). Met name in de deeltijd Saksen (toeval bestaat niet) schijnt dat mateloos populair te zijn bij luitjes met een vette bankrekening en/of een interessante bestuurlijke positie binnen het staatsapparaat cq. één van de grote steden. Uiteraard hou je dat feestgedruis niet helemaal stil. Maar het is altijd makkelijk als je een burgemeester, een hoge OM-bef en/of een belangrijke bromsmurf langs deze weg plat hebt gekregen. Bovendien kan je dan na het hopschen rond de tafel gaan zitten om samen met de aanwezige zakenlui en beheerders van spaarvarkens zaken te doen. Noem eens wat: het billig verkwanselen van bouwgronden, het toewijzen van nieuwe bouwprojecten, het wegwerken van zwart geld. Gewoon, de leuke dingen voor de mensen. Nou waren er in het recente verleden wel officiële onderzoeken van speursnorren naar deze praktijken. Maar die liepen allemaal stilletjes dood, mede dankzij de uitgevers van bedrukt pakpapier voor de visboer. Tot de Verfassungsschutz, zeg maar het Duitse equivalent van oom Sybrand's AIVD, de zaak overnam. Leipzig in last. En de huidige minister van Verkeer Wolfgang Tiefensee in deep shit. Het is inmiddels namelijk gebleken dat de organisatie van bovenstaande verheffende feestjes mede in handen was van hoge ambtenaren in de tijd waarin Wolfje Oberburgemeester van de stad was. Zijn voorganger Hinrich Lehman-Grube, die bij zijn afscheid in 1998 tot ereburger werd gebombardeerd ligt in een nog zwaardere walm. Hij zou namelijk zelf ook driftig aan het hopschen zijn geweest op die feestjes en je kunt er donder op zeggen dat er bewegende beelden van bestaan. Kortom, de top van de Leipziger Mess stond onder controle van de Oosteuropese mafia.
Uuuuuh, hoe was het ook alweer? Secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink zou in Bodrum gehopst hebben met ondermaatse Turkjes. De organisatoren van die zwoele seances zouden dat voor de eeuwigheid hebben vastgelegd. Had dat nut? Ja, dat had nut. Je kon wat makkelijker je ondeugende handelswaar naar de Hollandse markthallen sturen. En luitjes die je handel probeerden te versjteren achter het gaas te laten mieteren. Zoals de avontuurlijke zakenpief Huseyin Baybasin (2). Rare vraag misschien, maar kunnen die speursmurfen van oom Sybrand niet eens aan die zaak kluiven? Net als de collega's in Duitsland. Want kennelijk hebben we van Hischi Balli's apparaat net zo weinig te verwachten als een schoteljuffrouw bij een chemisch toilet. Kom op Siep. Naar voren. Stay tuned.
1. Zie het boek "De Bende & Co." van Hugo Gijsels.
(2) Zie de serie "Cold Turkey" op onze Followup-site.
maandag 4 juni 2007
Wat denk je wat er gebeurt? Zojuist bereikte ons het vrolijke bericht dat de Citigroup van hold is afgestapt en nu adviseert om Royal Dutch/Shell aandelen te kopen. En dat doet dat Amerikaanse spaarvarken echt niet als Jeroen van der Veer net een paar leuke putjes heeft geslagen achter Tudderen. Zo'n spekzak komt pas in beweging als het grote wortels ruikt.
Dus bij Shell staat er iets lekkers op het kookplaatje. Nou zijn er berichten uit Kamchatka dat de olievoorraden aanzienlijk groter zijn dan aanvankelijk geschat en Jeroen zit daar ook te grutten. Maar met dat schatten is Shell al eerder de boot ingegaan. Dus speculeren wij er toch op dat het gaat om het voorgenomen huwelijk van Lukoil en Shell, dat zo buitengewoon aangenaam zou zijn voor de eigenaar van het landgoed Vrederijk in Vreeland. Aanleiding daartoe zou de aankondiging kunnen zijn van de joint-venture tussen TNK, de derde olieboer van Rusland, en Shell-concurrent British Petroleum. De bijbehorende paperassen worden over zo'n dag of tien getekend in Londen en daarmee remt BP het speeltje van Jeroen uit in de Tarzanbocht. En dat kan Jeroen natuurlijk niet laten gebeuren. Die trapt op het rechte eind de longen uit zijn Shell-bolide om bij het zwaaien van de vlag in de armen van Lukoil te vliegen. Zou je het zelf wezen. Dus mocht u nog wat losse euro's over hebben volg het advies van de Citigroep. Shell kopen. Of natuurlijk Russia Equity van de ABN. Kan Grijpman Groenink strakkies tenminste zijn tuin afmaken. Stay tuned.
maandag 4 juni 2007
Het lijkt net zo dom als Wouter Bos op een zeepkist. Maar in wezen nam Dennis Milligan de bal vol op zijn pantoffel. Dennis is de nieuwe centrumspits van de Republikeinse partij in Arkansas en gaf in die hoedanigheid onlangs een interview weg op de lokale rioolbuis. Daarin gaf hij een kijkje in zijn diepe gedachtengoed en bedacht ter plekke een methode om de Amerikanen weer eensgezind achter hun president
te krijgen. Wat denkt u van deze?:
"Ik geloof echt dat de president het bij het rechte end heeft. En ik denk dat we alleen maar een paar terroristische aanvallen op Amerikaans grondgebied nodig hebben, zoals we die al eerder hebben meegemaakt, om bij de tegenstanders weer wat waardering te kweken voor de inzet van de president".
Gooooaaaaaaaalllllllll. Prachtig Dennis. Zo is het. En dat is nou precies wat er op 11 september 2001 is gebeurd. Je huurt het Flying Circus in en hoppa, je hebt meteen
genoeg steun om in Afbaardistan en Irak die ongelovigen op hun sodemieter te geven en tegelijkertijd de zakelijke belangen van je grootgrutters voorgoed veilig te stellen. Daar moeten je eigen burgers dan wel wat voor inleveren (poen, huis, werk,
een stukje gezondheidszorg, een stukje privacy, een beetje benzine), maar die kunnen dan wel lekker vrij blijven leven in een soort democratie. Dus wie houdt je tegen Dennis? Bel je baas op de ranch. En mocht je het nummer kwijt wezen, mail dan effies naar natodoc. Daar zit Jaap en die helpt je wel verder. Wereldgozer, die Dennis. Net Geert, maar dan anders.
zondag 3 juni 2007
Wij weten uit eigen ervaring hoe het voelt om de bek te worden gesnoerd door een bef en een zak geld. Maar in het steeds meer gestalte krijgende Vierde Rijk is Nederland op dit heikele terrein niet uniek. Bij onze oosterburen woedt al een jaar lang een ongelijke Krieg tussen de Sal. Oppenheim Bank en de schrijver annex
onderzoekjournalist Werner Rügemer. Werner heeft letterlijk een boekje opengedaan over dat elitaire Keulse spaarvarken naar aanleiding van het overlijden van zijn voorlopig laatste grote roerganger, Alfred Freiherr von Oppenheim, in januari 2005.
Een aanvechting die wij indertijd ook niet konden weerstaan nadat De Volksfiets Alfred postuum nog een veer in zijn adellijke reet stak (1). Terwijl de bank van wijlen Alfred zo fout als de hel was geweest en naar nu uit de onderzoekingen van Werner blijkt tot zijn strottenhoofd in het financieringsschandaal van de CDU heeft gezeten en de Mexicaanse grootverdiener Raul Salinas assisteerde bij het wegsluizen van snorkelgeld naar Zwitserland (2). Om eens een paar aardige voorbeelden te noemen.
Rügemer, zijn uitgeverij, progressieve boekhandels, nog niet verkwanselde dagvodden cq. weekbladen en websites met ballen worden platgeprocedeerd door Alfred's schatbewaarders, die o zo begaan zijn met het in stand houden van de goeie naam van de bank. Goeie naam! Godsallejezus! En dat op zondag. Es folgt bestimmt noch mehr Schweinerei. Schalten Sie bitte nicht ab.
1. Zie deel 1 van deze serie dd. 18 januari 2005.
2. Zie voor dat financieringsschandaal "de CDU-affaire" op de site van de "Morgenster". Op dezelfde site wordt in het verhaal "Mexicocaine met een Hollands sausje" een blikje opengetrokken over Raul Salinas, de broer van de vroegere Mexicaanse president.
zaterdag 2 juni 2007
Ach, dat kan er nog wel bij. In de jaren zeventig/tachtig scoorde de Amsterdamse commissaris Gerard Toorenaar als een Klaas Jan avant la lettre bij het achter het behang plakken van allerlei ongerief uit het wereldje van avontuurlijke geldverdieners. Een tijd lang bleef geheim wie de assists verzorgde. Maar toen bleek dat het om Mushtaq Malik ging, een Pakistaanse grootgrutter op het gebied van Afghaans-Pakistaanse lekkernijen, ging de carrière van Gerard naar de Filistijnen (voor de wat bescheidener opgeleiden onder ons: naar de kloten). Dat betekende overigens niet, dat de methode daarmee ook via de aula de weg naar het hiernamaals insloeg. Zo maakte Toorenaar's Nachwuchs Kees Sietsma bijvoorbeeld dankbaar gebruik van de informatieve assists van Max Hasfeld en Schorre Gerrit (1). En het werd nog erger toen allerlei zogenaamde IRT-teams onder het toeziend oog van supernova Fredje Teeven de methode verhieven tot een rotsvast geloof en beschermde informanten en infiltranten tonnen wiet en andere geneugten lieten in- en doorvoeren. Om de ondeugende organisaties in kaart te kunnen brengen en na al dat tekenwerk de hele boel op te rollen. Inclusief de top. Ging zo fout als een staartdeling bij groep 1. De methode ging naar Golgotha, maar werd blijkbaar tijdig van het kruis gehaald en opnieuw omhelsd. Het NOS-journaal deed er gisteravond namelijk kond van dat een stel bromsnorren als praatpaal fungeerden voor Peter La Serpe en Jesse Remmers (Son of Greg). De relatief nog jonge kruitdamphelden, die in opdracht van toppertjes als Willem II en Dino Soerel een legioen aan dwarsliggers en concurrerende politie-informanten van extra in- en uitgangen zouden hebben voorzien. Wat daar tegenover stond is nog niet duidelijk. Ga je gang met je dagelijkse ongein zolang je maar zingt? Een gratis dagje Bakkum aan Zee? Een leuk optrekje in Tuitjehorn? Een leuk bedragje op een bankrekening op de Tuttifrutti-eilanden? Of alleen maar strafvermindering voor het geval dat het mis gaat? Schrale deal. En pas op, er zouden nog meer van dit soort jeugdige gunslingers door de hoofdstedelijke dreven rondwaren. Aangestuurd door een soort meditterrane Al Pacino die van tijd tot tijd zijn opwachting maakt in een luxueus optrekje van een populair danshol in Amsterdam-Oost. Volgens meneer Welten, oppersmurf van de Mokumse blauwe bromsnorren, heeft deze inlichtingenmethode ten doel om de grote jongens langdurig in een facilitair onderkomen van Gijs Wouters (2) te kunnen wurmen. Waar hebben we dat meer gehoord? Stay tuned.
1. Zie "Van oude koeien en troebel water" op de site van de Morgenster.
2. Zie "Cold Turkey" van gisteren.
donderdag 31 mei 2007
Oké. Joris Demmink en Gijs Wouters, de hoofdsmurf van de penitentiaire hotelketen, zijn op 12 april jl. wel wezen neuzen in de petoet van Alphen aan de Rijn. Maar advocaat generaal Kolkert was niet in hun gezelschap. Zegt minister Hirsi Balli op vragen van Fredje Teeven en Krista van Velzen. Al gaat het personeel van die bewaarplaats op zijn kop staan en zeggen dat het wel zo is. Het is gewoon niet zo.
En het personeel moet zijn bek houden. Nog wat, de deur van Baybasin's kruipruimte was inderdaad twee uur eerder dan normaal op slot gegooid. Dit om te voorkomen dat Joris en Huseyin met elkaar gingen liggen rollebollen naar aanleiding van de strafklacht die laatstgenoemde ruim een week daarvoor (!) had ingediend. Verder is er volgens de haast met belubberde wolligheid lispelende minister ook nooit sprake geweest van een oriënterend onderzoek naar de hopspraktijken van Joris met jeugdigen. Noch bij bevorderingen op het ministerie, noch naar aanleiding van de onthullingen indertijd van de Gay Krant en Pano. Oh, en dat van dat Turkse fruit moet eerst nog maar eens bewezen worden. Zo, Fred en Krista terug naar af. Het wachten is op het kortgeding van 19 juni. Stay tuned.
donderdag 31 mei 2007
Om te voorkomen dat ie nog meer mallotige dingen gaat roepen over het neerschieten van hooligans, anti-globalisten, Gretta Duitenberg en aanhang, zuipschuiten etcetera bieden wij onze zuurkoolprak een cadeautje aan. Een Nederlands equivalent van de FTAC. Nooit van gehoord? Da's een Britse uitvinding. Staat voor Fixated Threat Assessment Centre. Een politieunit die geheel legaal luitjes voor onbepaalde tijd en zonder juridische bijstand achter het gaas kan mieteren als ze de onbedwingbare lust lijken te hebben om BE-ers (Bekende Engelsen) te achtervolgen en te bedreigen. De keunegin, volksverlakkers, vakbondsbonzen, grote zakkenvullers, David Beckham, om eens wat te noemen. Die opgepakte nerds worden dan door een psychiater onderzocht en als ie volgens zo'n shrink niet lekker onder zijn kruintje is blijft ie zitten. Na een half jaar komt er weer eens zo'n zielknijper voorbij en toont ie geen verbetering dan gaat ie naar een gesloten psychiatrische instelling, waar ie periodiek door de wringer wordt gehaald. Zonder dat er een haan of een kraai naar kraait. Kijk Geert, da's nou eens leuk idee. Gooi het eens op in de Kamer. Scoor je zeker mee in ons land der zotheid. En als je voorstel wordt aangenomen kan zo'n bromsnorrenunit meteen ingrijpen als die oortjes om je heen een bekend gezicht in je omgeving menen te ontwaren. Met een taartendoos of zo. Doen hoor Geert! Succes verzekerd.
donderdag 31 mei 2007
De meisjes Sophie in 't Veld en Jeanine Hennis Plasschaert zijn behoorlijk pissed off. De beide leden van het Europese Parlement hebben de Europese Commissie aangespoord om voortaan geen visum meer te verlenen aan burgemeester Joeri Loezjkov van Moskou, als ie om de een of andere reden weer eens deze kant wil opkomen.
Terecht, want Joerie bleek afgelopen weekeinde nog steeds een Stalinistisch virus onder de leden te hebben toen hij geen knoetje stak voor het aftuigen van homo's en lesbo's door een stel hufters tijdens een mensenrechtendemonstratie. Jammer dat de meiden ook nog vroegen om het uitsluiten van Rusland bij de voor volgende week geplande Heiligendämmerung in het kader van de G8. Da's wat zweverig. Maar voor de rest hebben ze groot gelijk.
Nu Sophie en Jeanine ballen blijken te hebben verwachten we ze zeer binnenkort opnieuw op de barricades met een verzoek aan de Europese Commissie om George Bush en Tony Blair voor de kadi in het Vredespaleis te trekken. Wegens een militaire overval op een ander land onder valse motieven, daarbij in de voetsporen tredend van ene A.Hitler bij het overschrijden van de Poolse grens in 1939. Wegens het platbombarderen van dorpen en steden in dat land, als het zo uitkomt met verboden strijdmiddelen. Wegens het doden van inmiddels zeker meer dan honderdduizend onschuldige burgers. Wegens het stelselmatig martelen van krijgsgevangenen en vermeende terroristen, waaronder kinderen. Wegens het grootscheeps aan de legerkisten lappen van mensenrechten. Enzovoort enzovoort. Meiden, we rekenen op jullie.
donderdag 31 mei 2007
En wij maar prakkizeren. Hoe het kon dat onze kijkdichtheid in Delft sinds maandag groeide als een jongeheer in een glijhuis. Maar dankzij een actieve lezer zijn wij eruit. Hij schreef het volgende. Zo. Daar is geen woord Thais bij. Overigens is de onschuldige huisjesmelker Jos "Vuurpijl" van der Meer en onze lieve collega van de Nieuwe Revu de inhoud van Octopussy aflevering 246 en 248 misschien ontgaan. Voor de wat luier aangelegde lezers een klein citaatje daaruit. Komt ie:
"... Uit een ander inbeslaggenomen stuk blijkt dat Roompotstraat 1 te Amsterdam wordt verkocht aan ene Jos van der Meer. Dit blijkt uit een koopcontract. Overigens hebben Holleeder en Jos van der Meer ook contact over "Club Elegance" aan de Nic. Witzenkade 38 te Amsterdam. Holleeder brengt in 2000 commissie dienaangaande in rekening aan Jos van der Meer".
Zoals al eerder gezegd, op het adres Roompotstraat 1 is sinds jaar en dag een hopswinkel gevestigd, die in de jaren negentig als Satyricon landelijke bekendheid kreeg door een ondoordachte expeditie van OM-bef Jo Valente. De expeditie in kwestie zou zijn vastgelegd op tape, waarnaar de auctor intellectualis van Teeven's
List nog heeft laten zoeken door een stel speurneuzen. Oh, en Club Elegance behoorde eveneens tot de verworvenheden van Willem II. Samen met de voormalige zeehelden Jan Witte en Maurice Emanuels (rip). Nou krijgen wij er geen lekke hartklep van als Jos zegt dat ie geen pooier is, maar een melker van pandjes waar je op een glijbaan kan klimmen. Wat ie vergeet is dat dat ook geldt voor Willem II. Die gaat (pardon, ging) ook niet elke avond staan koekeloeren in de speeltuin, maar heeft daar uitbaters staan. En dat geldt ook voor de handel in andere genotsmiddelen. Zulke dingen ga je toch niet zelf doen! Die besteedt je uit. Maar weten die lezers van Delft op Zondag veel. Feit blijft wel dat de op het oog zo deftige Van der Meer de aandacht heeft getrokken van de bromsnorrenvereniging. Al was het alleen omdat een stel onverlaten vuurwerk hebben afgestoken in zijn bolides. Het zullen toch niet dezelfde kloothommels zijn die indertijd de voiture van Willem Smit van brandgaatjes hebben voorzien? Informeren we nog even naar. Blijft u even hangen?
woensdag 30 mei 2007
Sinds voor de befwereld het licht op groen is gegaan voor wat leukere deals met pentiti wemelt het ineens van de kroongetuigen. De laatste is meneer La Serpe. Een naar het schijnt erkende onderaannemer van ruimingsklussen. Zo zou hij van de momenteel even buitenslands vertoevende Dino Soerel, de gab van Willem II en Stanley Hillis, 11 opdrachten hebben ontvangen om uit de pas lopende lieden op te vegen en op de laatste stortplaats te dumpen. Die opdrachten zouden overigens niet rechtstreeks zijn verstrekt, maar via het verdeelcentrum van Fredje Ros. Bekend van zijn verzameling ijzerwaren in de dasha van Katja Schuurman en zijn eenvoudige vakanties in Noord-Spanje (1). Fredje maakte volgens de wetenschappers op dit terrein niet alleen gebruik van de diensten van La Serpe, maar zou ook bij tijd en wijle de eenmansbedrijfjes van de heren Remmers jr. (zoon van Greg) en Burger hebben ingehuurd. Hoeveul krasjes Remmers jr. op zijn gun heeft staan is nog niet bekend. Maar bij vriend Burger zou de tikker voorlopig op 20 zijn gestopt. Nou mogen die 11 en die 20 wat ons betreft mekaar al dan niet gedeeltelijk overlappen, het blijft een deftige verzameling. Als je alles geloven mag.
Gaan we even terug naar aflevering 310 van deze serie van 22 mei 2007. Daar staat dat Stanley Hillis, de gab van Willem II en Dino Soerel, voor ruimingswerkzaamheden etcetera een paar vaste krachten losliet: ene Brahmi en ene Willem Niessen of Niesen. Met op de achterhand nog een meneer Saleh en een jolig kwartet Tunesiërs. Moet toch een bloeiende en lucratieve business zijn, waar de NMa of Neelgligé Kroes voorlopig nog niet naar hoeven om te kijken. Overigens is het wel merkwaardig, dat in bovenstaande opsomming geen Turken voorkomen, terwijl die tot voor kort toch een prominente plek innamen in de media als het om acties ging als "twee halen, één betalen" of "doe de was de deur uit". En waar zijn die verrekte Joego's gebleven waar je mee werd platgegooid?
Dat laatste brengt ons op de Van Lentjes, die we in 309 opvoerden. Waren wel bereid tot een deal met de staatsbeffen en begonnen aan een atonale aria over de Engelen uit de Hel. Die Van Lentjes zouden volgens insiders tot het Haagse conglomeraat behoren, waar godfather Piet Schneider al jaren de dienst uitmaakt. Hoe lang nog is de vraag. Naar verluidt zou Pieter zijn huidige verblijf achter het gaas in verband met een wissewasje niet eens zo beroerd vinden. Het rommelt namelijk achter de duinen. Een van de vermeende oorzaken van dat onwelluidende natuurverschijnsel is nogal verrassend. Het sterke gerucht gaat dat Piet in het verleden zou zijn
opgetreden als intermediair tussen lieden die graag wat vuiltjes wilden wegwerken uit hun directe omgeving en een Joegoslavisch ruimingsteam.
Al met al dus een bont gezelschap, dat zich dagelijks bezighoudt met het ruimte creeëren voor een frisse doorgroei binnen deze nog altijd bloeiende bedrijfstak, die niet te vergeten zoveel journalisten een dikbelegde boterham bezorgt. Stay tuned.
1. Zie voor Fred de afleveringen 32 en 33 van deze serie op onze Followup-site.
maandag 28 mei 2007
O ja, voor we het vergeten. We kregen nòg een mailtje van Eddie "Rockstar", telg van de beroemde familie Van Nierop. Willen we u niet onthouden. Luidde alsvolgt:
"Ik vind het verhaal over zijn lidmaatschap geen probleem. Dick (Peschar, red.) is sinds 1991 non-playing member. Maar Endstra en Holleeder hebben op de openbare weg en de parkeerplaats in het Amsterdamse Bos gestaan en op het bekende bankje van de Quote-foto gezeten. Wat iemand die op het complex werkzaam is aan jullie heeft gemeld klopt (gelukkig) niet. Sterker, is uit de duim gezogen. Ik was op de bewuste dag aanwezig op het clubhuis en heb de heren vanaf ons clubhuis-balcon in de verte zien staan op de parkeerplaats van het Amsterdamse Bos aan het einde van de Nieuwe Kalfjeslaan, waaraan onze velden grenzen. Binnen het hek ijn de heren niet geweest. Groet Ed van Nierop".
Zo langzamerhand neemt deze discussie bizarre vormen aan. Met Dicky hadden we gelijk, maar met Willem I en Willem II lag het anders. Die zijn wel vlakbij het VRA-clubhuis geweest, maar dat was op de openbare weg. En Ed stond bij die gelegenheid toevallig op het balcon en zag het duo daar wat rondscharrelen en op een bankie zitten. Dat was het. Onze informanten zijn thumbsuckers. Nou nemen we niet aan dat onze Rockstar elke godganse dag aanwezig is in het clubhuis en dat ie dus ook afhankelijk is van de informatie over de dingen van de dag via diezelfde thumbsuckers. Dat wordt dus heen en weer runnen tot niemand meer weet waar het ook weer over ging. Van ons mag Ed gelijk hebben. Maar wij herinneren ons nog als de dag van Reinhard Mey dat ex-mafiamaatje Brammetje M. stijf en strak ontkende dat Willem II, vriend Paja en nog wat Joegoslavisch ongeregeld bij hem op kantoor Willem I een gun op zijn kanes hadden gezet. Was je reinste thumbsucking. Was misschien op de parkeerplaats of op de openbare weg of zo, maar niet op Bram's kantoor. Ligt nu toch wel iets genuanceerder zouden we zeggen. Maar hé, waar gaat het eigenlijk over? Stay tuned.
zondag 27 mei 2007
Ja, je maakt er een geintje over, maar het is wel raar dat die zaak tegen de Skenes-brothers zo vaak wordt uitgesteld (1). Daarom even een vraagje: bewaren hijgondernemingen als die van George en Harold hun telefoonrecords? En zo ja, kunnen ze dan al dan niet geassisteerd door een of andere snuffelclub traceren wie Jan, Piet en Klaas zijn die al luisterend met één spermastraal het portret van hun schoonmoeder van het dressoir afspuiten? Stel je dan eens voor dat zich tussen die Jannen, Pieten en Klazen ook luitjes blijken te bevinden die als kadi of OM-bef hun brood verdienen. Of als hoge bromsnor, Kamersmurf, kabinetwerker, CEOooooh-ik-kom-klaar en andere lieden uit het netwerkwalhalla ... Begrijpt u waar we heen willen? Simpel hè?
Het is net zoiets als in Washington, maar dan anders. Daar dreigt een apostola van de Happy Hooker achter het gaas te zeilen omdat ze handelde in fijne vleeswaren. Kon je gewoon over de telefoon bestellen en dan stuurde zij een lekkere meid naar je toe. Of een paar lekkere meiden. De een wil pizza, de ander spare ribs en weer anderen tjap tjoy. Het is maar waar je van houd. Hoe dan ook, die madam hield in samenwerking met de Israëlische firma Amdocs (2) keurig de telefoonlijsten van al die gruizige types bij. En toen ze in de problemen kwam begon ze ermee te wapperen. Zou je het zelf zijn. Maar op die lijsten stonden nogal wat namen van hoge stropdassen uit regeringskringen en aanpalende sectoren en die zouden niet graag zien dat ze publiekelijk werden weggezet als liefhebbers van glijbanen, wippen en andere speeltuinattracties. Dus kreeg de madam in kwestie een gag order van een strenge kadi en hield vanaf dat moment haar botoxwallen stijf op elkaar. In afwachting van verdere gebeurtenissen.
Het is overigens niet voor het eerst dat het Witte Huis en wijde omgeving betrokken raakt bij een sexschandaal. Bij de Watergate-affaire speelde net als nu ook een callgirl-onderneming een grote rol, maar dat werd aardig verdoezeld (3). Net als een story over geknoei met koters en een mogelijk daarmee verbonden affaire van een gevalletje herensex. Zelfs in dat gedreutel rond vriend Wolfowitz is er nu sprake van muntjes in de gleuf. Wolfie gaf namelijk aan aangename reisjes van stafleden en adviseurs naar Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië een officieel Wereldbanktintje. Maar het ging in heel wat gevallen om ordinaire glijbaanexcursies. Betaald met ontwikkelingsgeld cq. poen voor minicredieten. Zou Herman Wijffels dat nou hebben bedoeld toe hij zei dat Wolfowitz een slecht bestuurder was? Leuke vraag voor het Journaal.
Maar terug naar waar we begonnen. Hoe zit dat nou met die jongens van Skene? Stay tuned.
1. Zie de serie “Skenes achter de coulissen” op onze Followup-site.
2. Zie voor Amdocs de serie “Comverse” op onze Followup-site.
(3) Zie daarvoor het formidabele boek van James Hougan “Secret Agenda”.
zaterdag 26 mei 2007
Maxi Verhagen, die in de loop der jaren zo gevijld heeft aan zijn ABN dat ie nu ook boven de rivieren redelijk verstaanbaar is, leek deze week zowaar een man met ballen. Zo gaf ie gisteren bijvoorbeeld de SP en de PvdZ (1) een flinke sjrobbering vanwege hun anti-Europese opstelling. Die kan ons volgens Maxi namelijk behoorlijk opbreken binnen het Manneke Pis-circuit. We moeten eindelijk maar eens over de dijken heenkijken vindt onze nieuwe kanjer van Buitenlandse Zaken, anders missen we straks de pont nog naar het Vierde Rijk. En daar is een hoop te halen, dus nu niet verder liggen te zeiken.
Onze Maxi maakte vandeweek verder nog furore in de USA. Hij liet namelijk weten dat niemand in ambtelijk Nederland ooit had gehoord van Vlemmo NV. Tzeggunou? Vlemmo NV.
Bestond volgens Maxi niet in Nederland. Niet eens op de plank. Misschien in België, maar niet bij ons. Was dat belangrijk? Jaha. Want de hartstikke gezellige Amerikaanse vriend van Jap de Hoep Skeffer kwam afgelopen woensdag weer eens aankakken met de genante mededeling, dat het besluit om het Poolse voorbeeld van de vroegere nationaal-socialistische hoofdsponsor van zijn familie te volgen en Irak auszuradieren terecht was geweest. Saddammeke en zijn kliek hadden namelijk wel degelijk in contact gestaan met de directeur van het Flying Circus. Via die verrekte Nederlandse NV Vlemmo !!! Niks nieuws overigens. Kwam in 2002 al uit de koker van Douglas Feith. Toen nog lid van een regeringsinstantie die onder leiding van Sinterpaul Wolfowitz aanmaakblokjes moest verzamelen om de Iraakse takkenbos in de hens te laten vliegen. Al moesten die blokjes uit Niger komen. Verder werd Dougie net als onze Geert Zuurkoolprak ervan verdacht een asset te zijn van Israëlische sjnuffelclubs. En dat is gezien de verhoudingen in het Midden-Oosten niet echt kosher te noemen.
Kortom, Maxi zette Bush voor lul, mogelijk uit rancune omdat ie begin mei geen ontbijtje had gehad op het Witte Huis. Kijk, dat is nou eens een kerel naar ons hart, die Verhagen. Nou nog effe yoegeven dat we zwaar fout zaten met het steunen van de wat traag uitgevallen Blitzkrieg tegen die ongelovigen in Baghdad en onze
meisjes en jongens uit Afbaardistan terugtrekken om humanitair aan de slag te gaan in onze eigen aandachtwijken en onze bloedeigen Limburgse minister krijgt van ons een doos vlaai toegestuurd. Nee, geen taart. Hé Maxi. Top man. Houdoe hè.
1. Praatgroep van de Zuurkoolprak.
vrijdag 25 mei 2007
Aaaaaach. Krijgen we een mailtje van Eddie “Rockstar” van Nierop. Lid van de beroemde (huh?) familie Van Nierop en hotemetoot bij cricketclub VRA (1). Dat mailtje luidde alsvolgt:
“Het bestuur van VRA Cricket heeft er behoefte aan te melden dat de heren Willem Endstra en Willem Holleeder nooit voet hebben gezet op het complex van VRA voor het afhandelen van hun “zakelijke besognes”. De heer Peschar was in het verleden met zijn bedrijf sponsor van de club”.
Nou begrijpen we best dat zo’n keurige bedoening niet graag geassocieerd wordt met twijfelachtige lieden. Maar wij konden Eddie’s missive niet voor kennisgeving laten passeren. Dus batten wij het volgende terug:
“Onze informatie betreffende de heren Endstra en Holleeder is ondermeer afkomstig van iemand die werkzaam is op het complex. Verder is de heer Peschar volgens de website van VRA lid sinds 1991 en wordt zelfs opgevoerd als speler”.
Zo. Anders mocht u misschien denken dat we maar wat uit ons ongesponsorde boordje zitten te lullen. No way, José. Stay tuned.
1. Zie de website van VRA. Of die beroemdheid van Eddie’s familie zich uitstrekt buiten onze landsgrenzen en zich bijvoorbeeld kan meten met die van onze koninklijke familie is niet duidelijk. Noch op welk terrein die staat van beroemdheid is bereikt. Jammer.
vrijdag 25 mei 2007
Appeltje, eitje. Zojuist vernamen wij uit welingelichte kringen (Antilliaans Dagblad) dat de Ever Moving Circle failliet zou zijn verklaard. Het faillissement zou zijn aangevraagd door een personeelslid van Tricky Dicky Peschar. Veel is er niet te halen, want zoals u weet is afgelopen zondag het hele hok in de De Cuserstraat leeggehaald door een stel onverlaten.
Over timing gesproken. Uiteraard zijn ook de aanwezige computers gejat en niet op een stoep voor de deur achtergelaten. Dat wordt voor de nabestaanden dus een uiterst moeilijke klus om bijvoorbeeld de inkomsten en uitgaven te reconstrueren. Errug hè?
De teraardebestelling van EMCI zal nog lang nagalmen in het zo knusse clubhuis van de cricketvereniging VRA in het Amsterdamse Bos, waar nog niet eens zo lang geleden ook Willem Endstra en Willem Holleeder in alle rust af en toe hun zakelijke besognes afhandelden. Je kan tegenwoordig zelfs niet eens meer een fatsoenlijk potje batten en bowlen zonder geconfronteerd te worden met allerlei twijfelachtige lieden. Wat een wereld! Stay tuned.
donderdag 24 mei 2007
Krijgen we me daar toch een mail op wielen in reactie op ons vorige stukkie over Dicky Peschar. Vet. Zeer vet. Luidde alsvolgt:
"In uw artikel "Joepie de poepie" (13) verwees u naar een vraaggesprek met de heer Peschar in het Antilliaans Dagblad van 22 mei jl. Aangezien ik mij kan voorstellen dat het geheugen van de heer Peschar hem door inname van de nodige genotsmiddelen in de st