31 december 2001 28 december 2001 28 december 2001 27 december 2001 26 december 2001 26 december 2001 25 december 2001 24 december 2001 23 december 2001 22 december 2001 21 december 2001 21 december 2001 20 december 2001 20 december 2001
Een citaat uit een ander bericht van gisteren onder het kopje "Tzeggu?" uit deze rubriek:
Lust u nog peultjes? Wij herinneren ons overigens in dit verband nog een bericht uit De Telegraaf uit de beginperiode van de IRT-affaire waarin werd gemeld dat een kamer op Koudenhorn, het hoofdkantoor van politie in Haarlem, ooit door een paar lieden uit Israël was volgestouwd met afluisterapparatuur ten behoeve van het speciale rechercheteam. Daarna nooit meer iets over gehoord. Raar he? 19 december 2001 19 december 2001 19 december 2001 18 december 2001 17 december 2001 17 december 2001 17 december 2001 16 december 2001 15 december 2001 14 december 2001 13 december 2001
En omdat wij niet veel sjoege verwachtten van onze krullebol deponeerden wij maar tegelijkertijd een e-mailtje op de desk van de inpandige jurist bij SBS 6, Robert van den Broek:
Het grote wachten begon. Wordt vervolgd. 12 december 2001 12 december 2001 12 december 2001 11 december 2001 11 december 2001 11 december 2001 10 december 2001 9 december 2001 7 december 2001 7 december 2001 7 december 2001 6 december 2001 5 december 2001 5 december 2001 5 december 2001 4 december 2001
"Wij zijn onlangs in het bezit gekomen van een lijst met namen van mensen uit de top van de Belgische samenleving die betrokken zouden zijn bij de handel in minderjarigen en drugs. Deze zogenaamde lijst Meeûs is afkomstig van Comte Yann de Meeûs d'Argenteuil en op 12 november 1999 verzonden aan uw Comité, de Quai d'Orsay en de DEA. Zou u ons kunnen zeggen wat er met die lijst is gebeurd?"
Tot nu toe geen antwoord. Maar vanochtend werd een praktisch onleesbare versie van de brief van de Comte afgedrukt op de site van het Luxemburgse blad L'Investigateur. Afkomstig van de groep La Resistance civile. Toeval? Alles is mogelijk. L'Investigateur verzoekt degenen die wellicht over een beter exemplaar beschikken dat aan de redactie kenbaar te maken. Dat doen we bij deze:
Chevalier Bauchau
Yann de Meeûs was reserveluitenant bij de Belgische infanterie, Chevalier van de Orde de la Couronne, piloot bij een Amerikaanse vliegtuigmaatschappij en in de periode na het versturen van de brief gezelfmoord. Niet zo verwonderlijk want de lijst bevat illustere namen. In hoeverre De Meeûs tegenover het Comite P, de Franse politie en de DEA zijn beweringen heeft kunnen onderbouwen blijft de vraag. Maar voor ons was het geen verrassing dat ook de naam van de kunsthandelaar Axel Vervoordt op de lijst voorkomt. Met name in de context van geknoei met minderjarigen hebben we hem op deze site al menigmaal het vuur aan de schenen gelegd. Het wachten is nu op het antwoord van Comite P. 3 december 2001 3 december 2001 3 december 2001 3 december 2001 30 november 2001 29 november 2001 29 november 2001
28 november 2001
27 november 2001
27 november 2001
27 november 2001
27 november 2001
26 november 2001
26 november 2001
25 november 2001
23 november 2001
22 november 2001
21 november 2001
In de follow-up van dat artikel memoreerden wij ook aan het bezoek van Regina Loef, getuige X 1, aan het kasteel van Vervoordt in februari 1997 in het gezelschap van een paar politiemensen (zie "De terugkeer van de spoken" dd. 6 juni 2001). Pas nu blijkt dat de politie bij die gelegenheid zijn ogen niet in zijn zak had zitten. Aanleiding om boys-scout Axel Vervoordt opnieuw te benaderen. Op 18 november jl. zonden wij hem de volgende e-mail:
Wij ontvingen het volgende antwoord van mevrouw Anne-Sophie Dusselier, een lid van Vervoordt's uitgebreide staf:
Wij ook. Goed, het was misschien geen Versaillesparket, maar ook geen eenvoudig laminaat. Verder bleek de versie van Vervoordt-paladijn Dusselier hier en daar fors te rammelen. Dus opnieuw een e-mail, waarin wij refereerden aan een politiedossier over de zaak van het gestolen parket:
Dat deed la Dusselier:
Aààààch. Als we mevrouw Dusselier dus mogen geloven was Axel zelf onschuldig en het argeloze slachtoffer van een vuige truc van een paar Franse kasteelheren. Die kostte hem natuurlijk een lieve duit, maar om te voorkomen dat die vreselijke pers weer alles uit zijn verband zou rukken, joeg Axel verder maar niet op een schadevergoeding. Ja, ja. In werkelijkheid roste de politie zelf zonder aankondiging vooraf en zonder toestemming van kasteelheer Vervoordt dat parket onder diens precieuze kont vandaan. Het dossier over die zaak is vervolgens op de plank geraakt naast dat over de Schloss-affaire en dat over de pedo-avonturen. Mogelijk omdat niet doorslaggevend kon worden bewezen dat Vervoordt zich opnieuw had schuldig gemaakt aan heling. Maar meer waarschijnlijk door de bescherming die hij geniet van "hogerhand". Bij die laatste categorie hoort ook koning en kinderviend Albert, die Vervoordt van tijd tot tijd het interieur van het paleis laat opknappen. Schilderijtje hier, parketvloertje daar en onderwijl luchtig koutend over hun gezamenlijke liefhebberijen, waaronder wellicht het bestijgen van jeugdigen. Desondanks brengt de droevige inhoud van de hierboven aangeroerde politiedossiers Axel wel terug tot zijn ware proporties: een kleine man met een kasteel.
21 november 2001
20 november 2001
19 november 2001
18 november 2001
16 november 2001
16 november 2001
15 november 2001
15 november 2001
15 november 2001
15 november 2001
Gek hè, maar je denkt meteen aan toenmalig minister van Justitie Korthals Altes. Nu zit op datzelfde ministerie een verkorte uitgave van die man. Maar als de tekenen niet bedriegen zijn we anderhalf jaar geleden dezelfde weg ingeslagen als toen. Het parlement is geschokt, de ministers vinden het niet nodig om de fraudeurs voor de kadi te brengen, de "whistleblower" is op zijn minst van twijfelachtig allooi en in de verte lonkt een parlementaire enquête die de hele zaak in drijfzand zal parkeren. Je zou er moedeloos van worden als het niet zo geweldig grappig was.
15 november 2001
14 november 2001
13 november 2001
12 november 2001
12 november 2001
11 november 2001
11 november 2001
11 november 2001
11 november 2001
9 november 2001
9 november 2001
8 november 2001
8 november 2001
KM: Could you tell me what caused the closure of Hard Rock Café in Antwerp. Selling drugs or worse?
Het is meteen duidelijk waarom de dossiers van Hard Rock Café Amsterdam zo langdurig in revisie zijn. Amsterdam heeft naar het zich laat aanzien dezelfde problemen als Antwerpen vorig jaar. En is zijn licentie kwijt. Waar zijn de tijden gebleven dat sex, drugs en rock'nroll nog gewoon bij elkaar hoorden?
7 november 2001
7 november 2001
7 november 2001
7 november 2001
6 november 2001
5 november 2001
5 november 2001
5 november 2001
5 november 2001
3 november 2001
3 november 2001
2 november 2001
2 november 2001
2 november 2001
2 november 2001
1 november 2001
Eind vorig jaar dus einde Hard Rock-oefening voor Arie en Marinus. Niet hun eerste tegenslag. TextLite en de dancing It liggen nog vers in ons geheugen. En in ons archief
stapels artikelen over hun mogelijke betrokkenheid bij witwassen, drugshandel en ander ongerief. Dat maakte het blijkbaar noodzakelijk om een deel van hun activiteiten te verleggen naar de grootste havenstad van onze zuiderburen. Want ze blijven rocken. Maar wij ook.
31 oktober 2001
31 oktober 2001
31 oktober 2001
30 oktober 2001
28 oktober 2001
27 oktober 2001
26 oktober 2001
25 oktober 2001
24 oktober 2001
24 oktober 2001
23 oktober 2001
Het Anti-Oorlogs Comité DenBosch is te bereiken via Kleintje Muurkrant, Postbus 703, 5201 AS, 's-hertogenbosch 073.6136927 (kleintje@stelling.nl & www.stelling.nl/kleintje) Voor meer informatie betreffende actuele anti-oorlogsacties kun je kijken op www.wereldconflict.nl en www.indymedia.nl
23 oktober 2001
23 oktober 2001
22 oktober 2001
19 oktober 2001
18 oktober 2001
18 oktober 2001
17 oktober 2001
17 oktober 2001
16 oktober 2001
Poeder (vervolg)
15 oktober 2001
15 oktober 2001
14 oktober 2001
13 oktober 2001
12 oktober 2001
12 oktober 2001
11 oktober 2001
10 oktober 2001
In 1999 bracht de Amerikaanse National Security Agency (NSA) een Top Secret-rapport uit waarin zij aangaf dat gegevens van telefoongesprekken in verkeerde handen konden raken. In casu via de Israëlische onderneming Amdocs (zie "Hallo" van 14 december jl.). De NSA ging er bij die gelegenheid niet van uit dat de Amdocs zelf of de Israëlische staat (Mossad) misbruik zou maken van die data. Ofwel ging het hier om een staaltje naïviteit waar een tweejarige dreumes zich nog voor zou schamen, ofwel om een staaltje schaamteloos doorzichtige misleiding. De NSA gaf in het rapport wel blijk van haar angstige vermoeden dat criminelen de hand op de gegevens zouden kunnen leggen. Een van de gevallen die aanleiding vormden voor de ongerustheid bij de betrokken Agency was het stuklopen van een gecoördineerd FBI/politieonderzoek naar de activiteiten van een uit de kluiten gewassen drugsbende. Deze bende bleek de beschikking te hebben over informatie die voorzichtig gesteld identiek was aan die van Amdocs en zelfs betrekking had op geheime FBI-nummers. Een respectabel aantal boeken en artikelen over de Iran/Contra-affaire heeft onomstotelijk aangetoond dat naast de CIA ook de Mossad binnen dat kader uiterst actief is geweest in wapens-voor-drugsdeals en zich daarvoor verbond met de internationale criminaliteit. Er is geen enkele reden te bedenken waarom die beide diensten met die illegale praktijken gestopt zouden zijn. Het genereert kapitalen die weer kunnen worden gebruikt voor operaties die zij buiten het zicht van de democratische controle willen houden. En dat zijn er nogal wat. Vandaar dat bijvoorbeeld de naam van de Mossad bij tijd en wijle opduikt bij processen over de handel in drugs als coke en xtc. Ook in Nederland. En waar liepen en lopen justitiële onderzoeken naar grootscheepse drugshandel ook regelmatig op niks uit door voorkennis in de onderwereld? Juist. In Nederland.
Accoord, Amdocs is hier niet actief. Maar Comverse, de partner in het kwaad in de VS, wel degelijk. Al tijdens de activiteiten van het IRT. In Van Traa's opus magnum wordt heel voorzichtigjes iets gedebiteerd over de rol van buitenlandse diensten in de IRT-affaire. Van Traa wist waarschijnlijk meer, maar kreeg een dodelijk "ongeluk". Toen een parlementaire enquetecommissie later binnen het kader van dezelfde affaire op de door allerlei internationaal samenwerkende diensten begeleide doorvoer van tonnen Colombiaanse coke stootte werd zij belachelijk gemaakt. Fox News haalde recentelijk de tekst van haar vier teevee-uitzendingen over de spionageactiviteiten van Comverse in de VS zonder enig commentaar van haar internet-site. Kijk, zo gaat dat. En dat zal zeker niet veranderen door een "hardere aanpak van de zware criminaliteit" of de pathetische "war on drugs". Gelukkig nieuwjaar.
Comverse (5)
Zoals wij in onze continuing story over het van spionage in de VS verdachte Comverse al schreven werd het gezamenlijke investeringsfonds van deze onderneming en superspeculant George Soros (ComSor Investment Fund BV) in 1997 in Amsterdam gevestigd. Om precies te zijn op 3 januari 1997 in Amsterdam. Op het adres Strawinskylaan 1725, waar nog een reeks andere van origine buitenlandse bedrijven vanwege het gunstige Nederlandse belastingklimaat hun administratieve zetel hebben laten registreren. Na een jaar werd de boel al weer opgeheven. De vereffenaar van ComSor was de in 1953 in Israël geboren maar inmiddels al weer jaren in New York wonende en werkende Ron Hiram. Naast allerlei andere warme plekjes hield Ron in 1997 ook die van Managing Director van Soros Fund Management bezet en maakte in 1998 zijn entree in de top van Soros Private Equity Partners. Een man van de hoed en de rand dus. Vanwege het feit dat ComSor in de jaren daarna vrolijk verderging met zijn deelname- en overname-activiteiten rees bij ons het donkerbruine vermoeden dat de onderneming gewoon verhuisd moest zijn. Nieuwsgierig als wij zijn zonden wij Ronnie gisteren de volgende argeloze e-mail:
"According to the files of the Amsterdam Chamber of Commerce you are the keeper of the books after the liquidation of ComSor in this country in 1999. Since the company has been involved in quite some investments and takeovers afterwards, I presume ComSor is still alive and kicking. On behalf of a series of articles on Comverse I write for the Dutch internetmagazine Kleintje Muurkrant, I'd like to know if the company is now seated in Israel or in the US. I hope you can answer that question".
Nou, kunnen misschien wel. Maar willen is een andere kwestie.
gekke-koeien-ziekte
Het is moeilijk te begrijpen waarom de laatste tijd de BSE-kwestie slechts in hele kleine krantenstukjes te volgen is. Vorige week een BSE-besmette koe in het dorp Veghel en gisteren twee nieuwe gevallen van BSE bij koeien in Hellendoorn en Aalburg (volkskrantstukje van amper vijf centimeter op pagina drie van vandaag). Het totaal aantal BSE-gevallen in Nederland komt hiermee op 28, waarvan alleen al in 2001 twintig.
We hebben trouwens niets meer vernomen van de Japanse ambtenaren die half december naar ons land zijn afgereisd om na te gaan of een recente BSE-uitbraak in Japan (vier gevallen) te herleiden is naar Hollands veevoer. Creutzfeldt-Jacob spreekt blijkbaar nauwelijks meer tot de verbeelding, gezien de lange rijen vleeseters in slagerijen en supermarkten. Het is vreemd dat de recente nieuwe BSE-besmettingen niet leiden tot maatregelen, toch? Of komt het nu eventjes niet uit?
het witte plein plan
Critici van de monarchie, die op 02022002 het Amsterdamse Spui om willen dopen in Het Witte Plein, hebben van burgemeester Cohen vernomen dat men uit moet zien naar een andere locatie. De formele reden die hiervoor wordt aangegeven is het gebrek aan ruimte die dag op het Spui. Het comité geeft geen gehoor aan het verzoek.
Vier trailers van de NOS, twee brandweerwagens, een ambulance, een tent van de EHBO en twee vuilniswagens zullen op 2 februari het Spui volledig in beslag nemen. Hierdoor dient comité Het Witte Plein uit te zien naar een andere locatie, zo heeft men vernomen van de Projectgroep Koninklijk Huwelijk. Het comité gaat niet akkoord met de aanbeveling, mede omdat de demonstratie op het Spui werd aangemeld ruim voordat de gemeente rond de tafel ging zitten met partijen als de NOS. "Wij zijn in het geheel niet betrokken geweest bij de gesprekken over de invulling van het Spui'', aldus Eelke Heemskerk, woordvoerder van Het Witte Plein. "Het lijkt erop dat men critici en tegenstanders van de monarchie uit het feestgebied wil hebben, ver weg van de gouden koets".
Volgens het comité zijn er voor de stalling van de NOS-trailers genoeg alternatieven voorhanden. Zoals de postzegelmarkt aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal, of de parkeerplaats aan het Rokin. "We gaan er dan ook vanuit dat we op 2 februari op het Spui ons programma kunnen presenteren" aldus Heemskerk. Het comité wil op 2-2-2 op het Spui ruimte creëren voor een ander geluid. Op Het Witte Plein verrijzen tenten en een open podium. Critici belichten de donkere zijde van de monarchie. Tevens zullen muzikanten, schrijvers, dichters en cabaretiers een bijdrage leveren. Ga kijken op de wittepleinwebsite
Comverse (4)
In het artikeltje "Tzeggu?" van 19 december jongstleden maakten wij al gewag van het feit, dat de ontwikkeling van nieuwe producten bij Comverse voor de helft door de staat Israël wordt gefinancierd. Zonder twijfel niet uit filantropische overwegingen. De nieuwe technologische hoogstandjes van het bedrijf zijn gewoon uiterst interessant voor bijvoorbeeld Israëlische opsporingsorganisaties en de Mossad.
In januari 1997 stichtten de internationale financier en speculant George Soros en Comverse samen een nieuw investeringsvehikel: Comsor Investment Fund BV, gevestigd in Nederland.
Comsor legt zich met name toe in overnames van en/of participaties in relatief kleine ondernemingen die actief zijn in de ontwikkeling van nieuwe mogelijkheden op het terrein van computer- en internettechnologie, die nauw aansluiten bij de interessesfeer van Comverse. Vooral in Israël, maar ook in de VS (Component Control, een online-handel in vliegtuigonderdelen met als één van de klanten American Airlines) en zelfs België (Lernout & Hauspie, zie Comverse-aflevering 3). Zonder twijfel zal ook Soros deze liaison met Comverse niet uit filantropische overwegingen zijn aangegaan. De nieuwe technologische hoogstandjes zijn gewoon uiterst interessant voor bijvoorbeeld zijn beleggingsactiviteiten.
Comverse wordt zoals eerder vermeld verdacht van spionage in de VS en voorkennis van de aanslagen op 11 september. Tot nu toe werd alleen maar aarzelend gewezen naar de Mossad. Maar wat te denken van Soros?
Hans Dulfer wees kortgeleden in één van zijn NRC-columns in navolging van Mike Ruppert's "From the Wilderness"-site op een mogelijke rol van de CIA bij de massale putopties-activiteiten in aandelen van internationale vliegtuigmaatschappijen door de tandem Deutsche Bank - A.B.Brown, kort voordat Al Qaida toesloeg. Ze zouden in die optiek zijn getipt door Buzzy Krongard. Een oud-topman van genoemde beleggingstandem die sinds maart van dit jaar de op twee na hoogste positie bij de CIA inneemt. De hele put-geschiedenis werd begin oktober aangezwengeld door het Israëlische (!) Herzliyya Institute en verder gevoed door de Britse ex-bankier en tegenwoordig als publicist door het leven gaande David Guyatt. Maar tot nu toe is de naam van Soros nog niet genoemd in deze context. Bij deze dan.
Demonstratie-oproep DenBosch 5 januari 2002
Op zaterdag 5 Januari aanstaande zal de vice-premier van Turkije Devlet Bahçeli het jaarcongres van de Turkse Federatie Nederland, de mantelorganisatie van de extreem-rechtse Grijze Wolven, toespreken. De komst van Bahçeli naar DenBosch heeft het karakter van een staatsbezoek. Wij grijpen dit aan om een zo breed mogelijk protest te organiseren. De politiek van Turkije op het gebied van mensenrechten, het gevangenisbeleid, de discriminatie en vervolging van Koerden, de vervolging van Turkse en Koerdische dienstweigeraars, de rol van Turkije in de 'Oorlog tegen terrorisme', de corruptie in het staatsapparaat, de connecties tussen de maffia en de extreem-rechtse Grijze Wolven en de ongewenste politieke invloed van de Grijze Wolven op de Turkse gemeenschap in Nederland, maakt ons protest meer dan noodzakelijk.
De MHP, Partij van de Nationalistische Actie, waar Bahçeli voorzitter van is, zit sinds april 1999 in de Turkse regering en profileert zich vooral anti-Koerdisch, anti-Europees en tegen iedere vorm van protest tegen het gevangenisbeleid. Anti-Koerdisch omdat de MHP Koerden minderwaardig vindt en rechten voor Koerden ziet als een ondermijning van de eenheid van de Turkse staat. Anti-Europees omdat de (papieren) bemoeienis van Europa met mensenrechtenschendingen en de Koerdische kwestie, veroordelingen wegens moord en verdwijningen door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, de MHP een doorn in het oog is.
De MHP kijkt liever naar het Oosten, waar zij haar Groot-Turkse aspiraties wil verwezenlijken door haar invloed in landen als onder andere Azerbeidzjan, Turkmenistan en Oezbekistan uit te breiden. De 'Oorlog tegen terrorisme' biedt Turkije een uitgelezen kans om zich te profileren als NAVO-bondgenoot door troepen naar Afghanistan te
sturen en militaire basis beschikbaar te stellen voor de eventuele uitbreiding van bombardementen op Irak. Europa en de Verenigde Staten knijpen vervolgens hun gebruikelijke oogje dicht, als Turkije onder het mom van 'terrorisme-bestrijding' haar vuile oorlog in het Koerdische gedeelte van Turkije en Irak voortzet.
De uitspraken van Bahçeli over de hongerstakers in de Turkse gevangenissen liegen er niet om. Eerder pleitte hij al stevig voor de doodstraf voor Abdullah Öcalan, de gevangenzittende voorzitter van de Koerdische PKK, voor de hongerstakende politieke gevangenen, die uit angst voor isolatie en nog meer marteling een hongerstaking tot de dood houden, was er maar één oplossing, simpelweg uitroeiing. Dit werd in praktijk gebracht in december vorig jaar, toen meer dan 30 gevangenen werden geëxecuteerd bij een inval door de Turkse militaire politie in een gevangenis in Istanboel. Inmiddels zijn er meer dan 50 doden gevallen onder de hongerstakers en geeft de Turkse regering geen krimp; ze wil zelfs niet onderhandelen. Een voorbeeld van de invloed van de MHP op Turken in Nederland is de moord op Cafer Dereli door Grijze Wolven in Rotterdam op 9 december vorig jaar en de protesten vorig jaar van Grijze Wolven tegen de plaatsing van een gedenksteen in Assen ter nagedachtenis aan de genocide op Armeniërs.
Dat de MHP invloed uitoefent op het beleid van de Turkse Federatie Nederland en zelfs de samenstelling van het bestuur stuurt, erkent ook de Binnenlandse Veiligheids Dienst in Nederland. In 1998 kenschetste de BVD de TFN als extreem-rechtse organisatie, die onder andere via onder haar invloed staande moskeeën haar extreem-nationalistische boodschap uitdraagt. Zo'n 55 lidorganisaties van de TFN, verdeelt over heel Nederland (ook bijvoorbeeld in Den Bosch), binden mensen aan zich
met eigen ruimtes, jongerenactiviteiten en culturele en politieke festivals. En de MHP roept haar achterban op om te infiltreren in Nederlandse politieke partijen. Zo zagen we in het verleden in Amsterdam een Grijze Wolf in de deelraad Bos & Lommer, tegenwoordig zitten er in Helmond en deelgemeente Feijenoord in Rotterdam Grijze
Wolven in de raad. Ook bij de komende gemeenteraadsverkiezingen zullen in diverse steden Grijze Wolven proberen op de kandidatenlijsten te komen. De Grijze Wolven willen hiermee hun politieke invloed uitbreiden, meer respect oogsten binnen de Turkse gemeenschap en controleren, eventueel verhinderen welke andere, niet extreem-rechtse Turken op belangrijke posities in de samenleving actief zijn. Het doelbewust accepteren door politieke partijen van Grijze Wolven in hun gelederen is een rem op integratie van Turken in Nederland. Het is opportunistisch en getuigt van het politieke onbenul van deze partijen.
Ook hun invloed in Moskee-besturen proberen Grijze Wolven uit te breiden. Verder staan veel Nederlandse gemeentes nog steeds niet afwijzend tegenover de subsidie-aanvragen van lidorganisaties van de TFN. Hiermee verlenen die gemeentes steun aan het verankeren en verspreiden van extreem-rechts gedachtengoed in de Nederlandse
samenleving.
Wij vinden het onbegrijpelijk en afkeurenswaardig dat de Nederlandse regering een dusdanige manifestatie als van de Turkse Federatie Nederland doorgang laat vinden. Tekenend voor de ambivalente houding van de Turkse regering vinden wij dat zij Devlet Bahçeli niet, voor zover wij weten, officieel ontvangt. De Nederlandse regering weet
donders goed wat voor vlees zij in de kuip heeft. Dat de directie van de Brabanthallen en het College van B & W in Den Bosch de manifestatie doorgang laten vinden is eveneens onbegrijpelijk. Voor de Brabanthallen spelen ongetwijfeld commerciële motieven mee, het Bossche College huldt zich tot op heden in stilzwijgen. Het is geen
goede reclame voor de stad en de Brabanthallen.
Wij roepen alle mensenrechtenactivisten, vredesactivisten en antifascisten op voor een demonstratie en manifestatie op 5 januari in Den Bosch. Er is nog geen tijd en plaats bekend voor de demonstratie, dus kijk op de web-site van het Comité 5 Januari.
of stuur een emailbericht
Meer informatie over connecties tussen maffia en Grijze Wolven op web-site Comité Stop de Grijze Wolven; voor informatie over de corruptie van de Turkse regering kun je hier terecht en voor inzicht in de situatie van Turkse en Koerdische dienstweigeraars zie De Fabel
Jan des Copies (5)
Wij besloten de vorige aflevering van Jan des Copies met de zin : "Het lange wachten begon". Dat had betrekking op de e-mails die wij op 30 november hadden verzonden naar Jan des Bouvrie en mr. Robert van den Broek. Het lange wachten duurde tot 11 december. Zoals haast te verwachten was kregen wij echter noch van Des Bouvrie noch van Van den Broek rechtstreeks antwoord. Dat klusje was gedelegeerd aan Edger Hamer, Manager Communicatie van SBS Broadcasting. Wij vroegen waarom Des Bouvrie niet zo flink was om zelf met ons in contact te treden. Dat zou Edger nog wel uitleggen. Hij had alles keurig op papier gezet. Het duurde nog tot 23 december voor we de missive die ons helderheid zou verschaffen onder ogen kregen. Maar ja we hebben het hier natuurlijk wel over flitsende luitjes, die het druk, druk, druk hebben. Het na een zware bevalling uitgekomen ei kende de volgende inhoud:
"...Ik heb voor u geïnformeerd bij de productie. De productie was niet op de hoogte van het feit dat de heer Pieters door de Franse justitie wordt verdacht malafide zaken te doen. De opnames bij de heer Pieters hebben plaatsgevonden in een weekend op 3 en 4 november. Eind september is de heer Pieters door de Franse politie verhoord. De korte termijn tussen de aanhouding en de opnames is de reden dat de productie hiervan niet op de hoogte was. Daarbij geldt in Nederland overigens nog steeds dat niemand schuldig is voordat zijn/haar schuld is bewezen".
Daar heb je toch een paar stevige bretels voor nodig. In tegenstelling tot wat hij beloofde legt Edger namelijk niet uit waarom Des Bouvrie niet zelf een antwoord formuleert op onze vragen. Maar de reden daarvan lijkt ons duidelijk. Want precies in de schaarse ogenblikken die Pieters van de Franse politie kreeg om te proberen in België zijn straatje schoon te vegen, besluit Des Bouvrie hem een bezoekje te brengen met een cameraploeg. Wij schreven het al eerder: Het heeft er alle schijn van dat Pieters keurig van de gelegenheid gebruik maakte (of erger nog: de gelegenheid creëerde) om zijn geschonden imago op te poetsen en dat Des Bouvrie daar joyeus aan meewerkte. Volgens Edger wist de productieploeg niets van de kwalijke affaire waarin Pieters verwikkeld was. Maar wist Des Bouvrie het? Kijk, dat hadden we graag van de Manager Communicatie willen horen. En niet een dooddoener over hoe de Nederlandse rechtspraak in elkaar zit. Per slot spreken we hier over een Belg die door de Franse justitie als crimineel wordt gebrandmerkt. Of de Franse justitie op de hoogte is van dit kunstje dat Pieters haar heeft geflikt is overigens de vraag. Maar dit terzijde.
Edger liet ons verder ook nog het volgende weten:
"...U zult begrijpen dat ik de vragen in uw nieuwe brief gericht aan Jan des Bouvrie niet kan beantwoorden aangezien ze van privé aard zijn. Ik ga ervan uit dat als hij hierop wil reageren rechtstreeks contact met u zal opnemen".
Die ontboezeming van Edger slaat op een epistel dat dateert van 18 december jl. en dat wij hem pro memorie hadden toegezonden. Het luidde als volgt:
"Ter wille van de objectiviteit in de nog komende artikelen m.b.t. de heer Guy Pieters en u zelf zouden wij graag van u willen weten in hoeverre er zakelijke en/of vriendschappelijke banden bestonden met de eind jaren tachtig om het leven gebrachte Gerard Fagel van de Hoefslag. Daarnaast zouden wij graag willen vernemen wat de reden was voor de onderlinge twisten tussen u en mr. Jos Fruytier m.b.t. het gezamenlijk bouwproject in Naarden".
Raad eens. Juist. Niks gehoord.
Comverse (3)
In de berichtgeving rond het van het in de VS van spionage verdachte Israëlische hightech-bedrijf Comverse is tot nu toe nog geen aandacht besteed aan de connectie met een inmiddels ter ziele gegaan bedrijf in België. Op 13 juli 1999 sloot Comverse namelijk na maandenlang touwtrekken een lease-contract met Lernout & Hauspie (L & H). Een bedrijf dat zich aanvankelijk had toegelegd op de ontwikkeling van software voor stemherkenning en real-time vertaling, maar later ook andere interessante producten op dat specifieke terrein aan de man probeerde te brengen. Bij de deal met Comverse ging het om een zogenaamd Text-to-speech pakket (TTS), waarbij alle informatie van e-mail, fax, voice-mail en database in één mailbox terechtkomt en vervolgens in verschillende talen kan worden afgeluisterd. Zelfs per telefoon. Comverse ging ermee de boer op, maar de markt bleek nog niet erg rijp voor deze futuristische technologie. Voor eigen gebruik lag het misschien wat anders. Vrij kort daarna kwam L & H in zwaar weer terecht door persberichten over frauduleus gescharrel bij de overname van een Koreaanse onderneming. Het bleek het begin van het einde. Op 3 januari 2001 kwam naar buiten dat een paar door L & H overgenomen bedrijfjes in de VS zich hadden gespecialiseerd in het ontwikkelen van een stemherkenningspakket voor Hindi, Farsi en Turks. Daarbij werd voor het eerst ook duidelijk dat de producten van L & H buitengewoon interessant waren voor inlichtingendiensten. De zwartepiet ging in de zaak rond die drie middenoostelijke talen wonderlijk genoeg niet naar de Mossad, maar naar de Duitse BND. Die zou het bewuste project hebben gefinancierd. Op 24 oktober van dit jaar streek L & H definitief de vlag. Al geruime tijd daarvoor had de FBI een onderzoek op de rails gezet naar een massieve spionageoperatie door een buitenlandse mogendheid via het ontraceerbaar afluisteren van telefoons tot op regeringsniveau. De televisiemaatschappij Fox bracht dat een paar weken geleden naar buiten, aangevuld met nieuwe gegevens. Die zette Fox ook op het internet. Afgelopen donderdag verdween de informatie zonder boe of bah van het scherm. Zo ernstig is de zaak. How about us?
Osama is niet dood, hij leeft
De niet zo lullige krant Times of India refereert vandaag aan een nieuwsuitzending van het Italiaanse televisiestation RaiTre van afgelopen vrijdag. Daarin kwam een informant aan het woord die beweerde tot de Pakistaanse geheime dienst te behoren. Met zijn rug naar de camera gekeerd vertelde hij dat collega's van hem op 12 december jongstleden Bin Laden en een paar duizend van zijn volgelingen in veiligheid hadden gebracht. Een deel van hen zou vanuit de tunnels in Tora Bora de benen hebben genomen naar Tsetsjenië. De anderen, onder wie Bin Laden zelf, zouden naar Kashmir zijn gesluisd. Dat sluit naadloos aan op wat wij op 16 december in het artikel "Een kwalijke deal in Pakistan" al als eerste meldden: "...Omdat in Washington inmiddels het vermoeden leeft dat Osama bin Laden de wijk heeft genomen naar Kashmir en Afridi daar over uitstekende contacten beschikt, heeft de regering Bush aangedrongen op de vrijlating van de drugsbaron...". Waarvan akte.
Yemenitische voorbode
Ja, wat was er nou afgesproken?! De Britten zouden zorgen voor een bomtapijt in het noorden van Yemen (zie het artikel "IJ,IJ" aflevering 9 dd. 17 december jongstleden in deze rubriek). En wat gebeurt er? Toch de Yankees. Bij de gevechten van de afgelopen week tussen de reguliere Yemenitische hoofdmacht en het elftal van de lokale mujahedin aangevuld met wat spelers van Al Qaida kregen eerstgenoemde dinsdagavond luchtsteun van Amerikaanse bommenwerpers. Hier en daar werd in het dorp Husoun met precisiebommen een verdwaalde jeep geraakt en verder zoals gebruikelijk vaders, moeders, kinderen en een verzameling schapen. De mujahedin waren al vertrokken. Maar misschien waren dit nog maar de eerste speldenprikken en komen Tony Blair's vliegende doodseskaders ergens in de komende weken pas in aktie. Als de terroristische groepen in het noorden tot de wereldorde zijn geroepen of totaal zijn uitgeroeid stuurt Frankie, onze brullende muis uit Den Haag, Nederlandse baretten naar de bewuste streek om de vrede te handhaven. Net als in Kosovo en Afghanistan. Je houd je hart vast.
Comverse (2)
De internetproviders hebben jarenlang verbeten de degens gekruist met de Nederlandse regering over de voorwaarden waaronder zij toestemming cq. medewerking wensten te verlenen aan het aftappen van e-mails en andere kunstjes op de pc van verdachte of niet helemaal in het politieke putje vallende individuen. Maar rubberzolenverenigingen als de BVd en de CID wezen met verve op de toenemende zware criminaliteit en terroristische dreigingen en dwongen daarmee de providers uiteindelijk op de knieen. Big Brother maakte officieel zijn opwachting op het internet met voor dat doel speciaal ontworpen apparatuur. U mag raden wie die apparatuur levert: Comverse. De in de VS van spionage verdachte Israëlische onderneming, die bij de voorafgaande besprekingen tussen Den Haag en de providers een buitengewoon actieve rol heeft gespeeld. Het vertrouwen bij Comverse in het slagen van het initiatief was zo groot, dat aan het eind van de vorige eeuw in Nederland zelfs een paar administratieve filialen werden ingericht. Een op Schiphol, waar ook de Mossad een bureel bezet houdt. Alles wijst erop dat Nederland daarmee net als de VS een paard van Troje heeft binnengehaald. Of misschien liever: een paard van Tel Aviv.
De tape en de tekst
Het wordt steeds gekker met die zogenaamde Osama-tape. ABC News en de Washington Post hebben de gesproken tekst opnieuw laten vertalen. Daarbij is gebleken dat in de officiële regeringsversie die op 13 december naar buiten is getild nogal heftig is geschrapt. Met name in de uitspraken van de dissidente Saoedische sjeik Khalid al Harbi (Danny de Vito?). Volgens de nieuwe vertaling zou deze professor en vooraanstaand lid van de geloofsraad ondermeer vertellen hoe hij naar Afghanistan werd gesmokkeld door een lid van de Saoedische religieuze politie en dat verschillende religieuze leiders in zijn land lof hadden uitgesproken over de aanslagen in de VS. Daarnaast zou Osama (Will Smith?) niet alleen de naam hebben genoemd van Mohammed Atta, de veronderstelde leider van de totale operatie op 11 september, maar ook van een stel andere leden van de terreurgroep. Waarom de Witte Huis-bewaarders deze quotes hebben weggelaten is een raadsel. Een foutje in het scenario, dat achteraf misschien iets te heavy was en de nog redelijke connectie met de Saoedische regering in gevaar kon brengen? We wachten met spanning op de volgende persconferentie van vice-premiere mevrouw Borst.
Comverse
Nader onderzoek heeft inmiddels aan het licht gebracht dat het van spionage verdachte Israëlische bedrijf Comverse, dat in de VS momenteel voor veel commotie zorgt, inderdaad ook in 1994 een groot deel van ons rechercheapparaat heeft voorzien van afluisterapparatuur. Het is uiteraard mogelijk dat die leverantie voortsproot uit een officiële samenwerking tussen Nederlandse en Israëlische opsporingsdiensten. Maar dat wil niet zeggen dat de bewuste Israëlische diensten er geen eigen agenda opnahielden. Per saldo wordt de in Nederland bloeiende xtc-handel, maar ook die in cocaïne, al jarenlang beheerst door luitjes van Israëlische komaf. En net als de CIA en andere spionagediensten zal bijvoorbeeld de Mossad er niet voor terugdeinzen om wat winsten uit die handel af te romen voor de financiering van geheime of zelfs militaire operaties. Deze muis krijgt zeker een staart.
Peultjes
Een ANP-bericht van gisteren: "Minister Korthals moet voor 11 januari aan de Orde van Advocaten en de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten uitleggen hoe de afgetapte gesprekken van raadslieden vernietigd worden. Dat bepaalde rechtbankpresident R.Paris woensdag in Den Haag. De advocatenorganisaties eisen van het OM dat alle afgeluisterde telefoongesprekken van advocaten die nog worden bewaard onmiddellijk worden vernietigd, zoals de wet dat voor schrijft. Dat dit niet altijd gebeurt kwam afgelopen zomer aan het licht tijdens een proces bij de rechtbank in Almelo. Volgens de OvJ komt dat omdat in veertien van de dertig tapkamers in het land Israëlische apparatuur wordt gebruikt die het wissen van opgenomen gesprekken niet mogelijk maakt. De apparatuur is sinds 1994 in gebruik"
"...Het gaat om Comverse Infosys, dat afluisterapparatuur levert aan Amerikaanse politie- en veiligheidsdiensten... Dat automatische systeem is sedert 1994 (!!!) in werking, maar is na de aanslag van 11/9 op de tocht komen te staan. Comverse wordt er namelijk van verdacht ook anderen i.c. de Mossad te laten meegenieten".
C-film
Er zijn grapkeutels die beweren dat de tape-Osama wordt gespeeld door Will Smith. Dat is inmiddels door mevrouw Borst ontkend. Ernstiger is het volgende: Volgens officiële Amerikaanse bronnen heeft voorleesvader Bush de befaamde tape voor het eerst op 30 november gezien. De beelden van het gezellig samenzijn van de Tora Bora-mol en een paar sjeiks met baard en tulband à la Kok zouden zijn geschoten in Kandahar. De tape zou later door Very Special Forces zijn gevonden in een particuliere stulp in Jalalabad en draagt de datum van 9 november. Lullig is nou weer dat één van de sjeiks (Keitel, De Niro?) vertelt, dat hij voor de betrokken ontmoeting 'snachts had gereisd "bij volle maan". Verder had hij het nog over "deze heilige maand van de ramadan". Die gegevens bij elkaar betekenen dat de video dan ergens in het midden van de ramadan moet zijn gemaakt. Ofwel, eind november of zelfs begin december. Kijk dat je een fake-tape maakt is tot daar aan toe. Mevrouw Borst gelooft het toch wel. Maar zorg dan in ieder geval dat je scenario een beetje fatsoenlijk is.
Kassa in Manhattan
De firma Convar uit het Duitse Pirmasens heeft na de aanslag op het WTC van 11 september de opdracht gekregen een diepgaand onderzoek te doen naar bizar aandoende geldstromen rond die dag. De aandacht gaat met name uit naar een golf aan transacties met creditcards via de computers van een stel paar bedrijven binnen het WTC kort voor en zelfs nadat de twee gekaapte passagierstoestellen naar binnen waren gevlogen. In een mum van tijd verhuisde naar voorlopige schatting ruim 100 miljoen dollar en dat is vergeleken met het normale betalingsverkeer een ongekend bedrag. Dankzij een uiterst modern lasersysteem is Convar er al in geslaagd de informatie te bemachtigen van 32 door brand, water en stof zwaar beschadigde harde schijven. Die informatie doet opnieuw (eerder was al sprake van koortsachtige handel in aandelen van Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen) het vermoeden rijzen dat niet alleen in Afghanistan de nodige voorkennis bestond van de aanslagen, maar ook in de VS en naar alle waarschijnlijkheid Israël (zie: de artikeltjes "Hallo?" en "Tzeggu?", respectievelijk van 14 decemeber jl. en van vandaag). En dat daar heftig de kassa heeft gerinkeld.
Tzeggu?
In het artikel "Hallo?" van 14 december jl. meldden wij al dat volgens berichten in de Amerikaanse pers de Israëlische onderneming Amdocs waarschijnlijk betrokken is geweest bij een massieve spionageoperatie in de Verenigde Staten. Maar er is meer. Volgens nieuwe persrevelaties zou ook een andere Israëlische firma zich daaraan schuldig hebben gemaakt. Het gaat om Comverse Infosys, dat afluisterapparatuur levert aan Amerikaanse politie- en veiligheidsdiensten. Elk belletje dat een voor één van die diensten verdacht of interessant individu pleegt wordt door Comverse opgeslagen en verdergeleid naar de betrokken rubberzolenvereniging. Dat automatische systeem is sedert 1994 in werking, maar is na de aanslag van 11/9 op de tocht komen te staan. Comverse wordt er nu namelijk van verdacht ook anderen i.c. de Mossad te laten meegenieten. Ook al omdat Comverse in Israël zelf nauw samenwerkt met regeringsinstanties die zelfs voor de helft opdraaien voor onderzoeks- en ontwikkelingskosten met betrekking tot modernere apparatuur. Vriendschap is een illusie.
Demonstratie in DenBosch tegen congres extreem-rechtse Grijze Wolven
Diverse Turkse, Koerdische en Nederlandse antifascisten organiseren op 5 januari een demonstratie in het centrum van Den Bosch en bij de Brabanthallen. Daar
komen op dat moment enkele duizenden extreem-rechtse Grijze Wolven bijeen voor het 4e jaarcongres van de Turkse Federatie Nederland, een mantelorganisatie van de extreem-rechtse partij MHP uit Turkije. Devlet Bahceli, de algemeen voorzitter van de MHP, zal het congres toespreken. Volgens de Binnenlandse Veiligheidsdienst heeft de MHP invloed op de aanstelling van bestuursleden van de Turkse Federatie Nederland.
De demonstranten hopen dat het College van B & W in DenBosch aanstaande donderdag in de raadsvergadering de bijeenkomst van de Turkse Federatie Nederland zullen
verbieden. Volgens het Europees Verdrag ter Uitbanning van Rassendiscriminatie is het Nederlandse overheidsinstellingen verboden om groepen die aanzetten tot discriminatie en rassenhaat, onderdak te bieden. Dat de Brabanthallen geen overheidsgebouw zijn is niet relevant, ieder instelling in Nederland heeft de morele plicht om het verspreiden van rassenhaat tegen te gaan. Zaalverhuur aan extreem-rechts kan zelfs een strafbaar feit opleveren in de vorm van medeplichtigheid aan het misdrijf in artikel 137c, Wetboek van Strafrecht. Immers, ingevolge artikel 48 Sr worden als medeplichtigen aan een misdrijf beschouwd onder andere zij die opzettelijk gelegenheid verschaffen tot het plegen van een misdrijf. De Brabanthallen, inmiddels op de hoogte van de achtergronden van de bijeenkomst op 5 januari, zouden het contract dan ook eenzijdig kunnen opzeggen op grond van dit artikel.
Het comité Stop de Grijze Wolven heeft de directie van de Brabanthallen en het College van B & W een brief gestuurd met verwijzingen naar wets-artikelen die relevant zijn in een verbodsprocedure. Deze brieven zijn terug te vinden op de website van het comité. Meer informatie via het "Comité Stop de Grijze Wolven", Postbus 10748, 1001 ES Amsterdam. emailadres en zie eerdere berichtgeving in deze rubriek (11 december)
IJ, IJ (9)
Volgens de Britse pers is president Bush vorige maand in Washington tot overeenstemming gekomen met zijn Yemenitische collega Ali Abdullah Saleh over het leggen van een bommentapijt in het ondoordringbare noorden van diens land. Daar bevinden zich namelijk trainingskampen van Osama bin Laden's terroristenvereniging Al Qaida en leden daarvan worden door Bush verantwoordelijk gehouden voor het veroorzaken van een gat in de romp van de USS Cole op 12 oktober 2000. Voorwaarde is wel dat in Afghanistan het politieke evenwicht is hersteld, de rest van de wereld eindelijk is uitgelachen over Osama's videotape en mevrouw Borst de toegang tot Nieuwspoort is ontzegd. Tijdens geallieerde dinertjes na de presidentiële Yemen-deal zou zijn afgesproken dat de Britten ditmaal het tapijt zullen mogen leveren. Blijkbaar gaat het hier toch om walk-over tegen een tegenstander uit de tweede divisie.
Dat Saleh iets terugkrijgt voor zijn toestemming voor het platgooien van een deel van zijn territorium is duidelijk. Wij zouden zelf de Britten ook geen toestemming geven om zonder een redelijke compensatie bijvoorbeeld de laatste communistische cellen in het noorden van ons land te ruimen. In dat licht is het uiterst interessant dat het Nederlandse bedrijf Figee een paar dagen geleden na twee jaar onderhandelen toestemming heeft gekregen voor het installeren van een stel containerkranen in de haven van Aden. Figee's huisbank ING weigerde garant te staan voor de internationale betalingen, omdat die in gevaar konden komen door een Amerikaanse vergeldingsactie in verband met de gestoofde Cole. Maar de Staat der Nederlanden schoot te hulp. Zonder twijfel na overleg met Washington. De nog altijd niet in burka gehulde juf Herfkens heeft nu het project tot een staaltje ontwikkelingssamenwerking gebombardeerd en gaat het ordertje van 32 miljoen voor de helft subsidiëren. Er moet hier toch een flink uit de kluiten gewassen adder onder het gras zitten, want Figee maakt onderdeel uit van IMCA, het zakenimperium van de Haarlemse naaimachinefabrikant Eric de Vlieger. En daarover hebben wij in deze serie ook in verband met Osama al het nodige geschreven. Daar gaan we weer: Wordt vervolgd.
Demonstreer mee, tegen oorlog en voor rechtvaardigheid
Op donderdag 20 december zal, in Nijmegen, om 19.00 uur een demonstratie tegen de oorlog en voor rechtvaardigheid worden gehouden. Start Koningsplein, in het centrum van de stad. Hieronder de tekst van de oproep.
Sinds 7 oktober, de start van de bombardementen op Afghanistan, hebben in Nijmegen wekelijks demonstraties plaatsgevonden. Enkele honderden mensen gingen de straat op. Tegen de tweeduizend Nijmegenaren ondertekenden handtekeningenkaarten tegen de oorlog en voor berechting van de betrokkenen bij de aanslagen van 11 september. Op donderdag 20 december willen we weer de straat op. We roepen ook jou op aan die demonstratie mee te doen. Een demonstratie tegen de oorlog en voor rechtvaardigheid. De oorlog tegen en in Afghanistan duurt nog steeds voort. Amerika heeft meermaals aangekondigd de oorlog te willen uitbreiden. Irak en Somalië worden vaak genoemd als doelwit. Rechtvaardigheid houdt niet alleen berechting van ‘terroristen’ in, maar ook het voor de rechter brengen van anderen die misdaden tegen de menselijkheid begaan, of zij nou uit Afghanistan, Irak, de Verenigde Staten of Nederland komen.
Vrede is niet alleen het ontbreken van een oorlog door bommen, maar ook het ontbreken van armoede en het bestaan van gelijkwaardigheid. Juist in deze tijd tussen Sinterklaas en Kerst willen we wijzen op onze stuitende rijkdom en consumptiedrift tegenover de schrijnende armoede in het zuiden van de wereld. Het is belangrijk te beseffen dat op de dag dat 4.000 mensen stierven in het WTC, wereldwijd een veelvoud stierf door ondervoeding en ziekte en de dag daarvoor en daarna ook. Het bedrag dat door Amerika is gereserveerd voor de oorlog tegen het terrorisme, 100 miljard gulden, is gelijk aan het bedrag nodig voor het oplossen van het wereldvoedselprobleem. Het is ook belangrijk te beseffen dat het dagelijks bombarderen van een land honderden en mogelijk duizenden doden tot gevolg heeft.
Een andere aanpak van problemen, ook van het terrorisme zoals we dat hebben moeten zien op 11 september, is hard nodig. Het sluiten van coalities met dictaturen, het principe van winst boven mensen en het zuiver nastreven van eigenbelang zal, evenals het voeren van oorlog, de wereld niet veiliger maken. We pleiten dan ook voor een wereld waarin winst voor een kleine groep geen doel kan zijn en oorlog geen middel. En een wereld waarin we werkelijk kunnen beslissen over hoe die ingericht moet zijn.
Demonstreer daarom mee, tegen oorlog en armoede en voor rechtvaardigheid en democratie!
Te goed voor deze wereld
"We hebben met zijn zestig procent op Sharon gestemd omdat die vrede ging brengen en omdat we ziek zijn van het geweld. Sharon verstaat hun taal namelijk en is trouwens erg goed met schapen. Dus eerst schoten we op hun kinderen, maar ze wilden niet luisteren naar onze vredesboodschap. Ze bleven stenen gooien naar onze uitgereikte hand. Toen vuurden we raketten af uit Apache-helikopters, en nog wilden ze niet horen. Misschien waren ze doof geworden van de knallen. Ze bleven onze nationale vlag verbranden, een paar ontploften er van woede in onze steden. Toen bombardeerden we hun arnmzalige haventje, sneden hun elektriciteit af en bulldozerden voor hun eigen bestwil hun olijfgaarden omver. Maar koppig dat ze waren! Nauwelijks te eten en te drinken, en nog steeds niet smeken om vrede. In plaats daarvan schreeuwden ze moord en brand tijdens de begrafenisstoeten. Wat een gebrek aan respect. Op die luidruchtige begrafenisgangers hebben we dus ook maar wat high-
velocity-kogels afgeschoten. Een stuk of wat werden er voorgoed stil van. Maar helpen deed het niet. We lieten tanks los op die krotten van ze, en met wat geluk en chirurgische precisie raakten we vanuit de lucht ook nog wat vrouwen en baby's, die anders toch maar voor galg en rad waren opgegroeid. Gingen ze me daar ineens de vermoorde onschuld uithangen. Toen stuurden we onze defensieve doodseskaders af op hun politieagenten en vredesaktivisten die onder de dekmantel van tandarts god weet wat voor vrede nastreefden. Puur een humanitaire interventie om hun gebitten te redden. Maar nee, ze noemden ons 'een stel terroristen en gangsters', het leek de omgekeerde wereld wel. Hoplakee, een nieuw soort gas op ze uitgeprobeerd, zo een dat epileptische aanvallen veroorzaakt. Je zag ze stuiptrekken en schuimbekken
van woede, een agressie dat eruit sprak! Daarom deelden onze jongens een ferme vredesboodschap uit met de F-16's. Het park van Ramallah werd een sereen maanlandschap. En nog, en nog snapten ze het niet, die terroristen. De enige taal die ze begrijpen is geweld, maar er valt niet met ze te praten. Hoe lang en hoe luid
moeten we ons nog verstaanbaar maken voor het eidelijk eens tot die botte hersens doordringt? 'VREDE, pak aan!' Gelukkig hebben we nog atoom achter de hand. Misschien kan dat ze het ABC van de vrede en de democratische waarden bijbrengen. Maar dan moeten ze wel eerst onze kolonisten terugroepen en wachten tot
de wind gunstig staat. Voorlopig bouwen we er juist nog wat Zwitserse chaletje bij in de nederzettingen, voor al onze softe arabierenvriendjes die als levend atoomschild willen dienen voor ze. Ik zweer het je, we zijn te goed voor deze wereld. En die Sharon is een watje."
(Dit stukje is geschreven door Ruben Verhasselt, vertaler van verschillende Israëlische auteurs, zoals Meir Shalev, Abraham Yehoshua, Yaakov Shabtai, Judith Katzir en Sammy Michael. Hij heeft jarenlang in Israël gewoond. Driemaandelijks schrijft hij over zijn opmerkelijke ervaringen in Israël of geeft hij zijn analyse)
Een kwalijke deal in Pakistan
Volgens Amerikaanse inlichtingenbronnen is de wellicht grootste drugshandelaar ter wereld, de Pakistaan Haji Ayub Afridi, onder druk van Washington door de Pakistaanse autoriteiten op vrije voeten gesteld. Deze waanzinnig rijke analfabeet uit Landi Kotal in het uiterste noordwesten van Pakistan zat in Karachi in verzekerde bewaring in afwachting van een proces inzake zijn betrokkenheid bij een uit 1983 daterende smokkel van 6,5 ton hash naar Antwerpen. Een van Afridi's vertegenwoordigers in West-Europa was de uit Dubai afkomstige Fouad Abbas, die momenteel in België terechtstaat voor het witwassen van 6 miljard Belgische francs via de Antwerpse Max Fischerbank. Niet wegens drugshandel, omdat Abbas daarover ooit een deal had gesloten met de Nederlandse justitie in ruil voor een omstreden optreden als kroongetuige tegen zijn grootafnemer Johan Verhoek. Abbas kreeg voor zijn aandeel in de enorme drugssmokkel-praktijken geen gevangenisstraf, maar wel een boete van 1,8 miljoen gulden. Naar verhouding een lachertje. Maar daarmee trad voor hem wel een internationaal "ne bis in idem", ofwel je kan niet tweemaal bestraft worden voor hetzelfde delict, in werking.
Afridi's successtory begon in wezen na de Russische inval in Afghanistan in 1979. Met een deel van zijn enorme drugswinsten schafte hij met name voor de Pashtun, de grootste Afghaanse stam en qq. de grootste heroïne- en hashleverancier, moderne wapens aan. Met steun van de CIA en haar Pakistaanse "counterpart" ISI, die na het vertrek van de Russen uit Afghanistan haar aandeel in de drugshandel gebruikte voor de opbouw en de bewapening van Islamitische strijdgroepen in Kashmir (aldus een rapport van het in Parijs gevestigde anti-drugsbureau Obervatoire Geopolitique des Drogues). En opnieuw speelde Afridi daarbij geen onbelangrijke rol. Het is geen wonder dat deze zeer gelovige bewoner van een gigantisch, bijna letterlijk gouden paleis in de loop van deze jarenlange jihad kennismaakte met Osama bin Laden, de Saoedisch/Yemenitische leider van Al Qaida. Zij werden volgens de al eerder aangehaalde Amerikaanse inlichtingenbronnen goede vrienden en Afridi werd mede-financier bij de uitbouw van Osama's geheime netwerk en de Taliban (zie ook Hilde Geens' artikel "Fouad Abbas en de Taliban" in het Belgische Mao Magazine van 13 december jl.).
Tijdens de Clinton-jaren raakte Afridi in de clinch met de Amerikaanse DEA en Justitie. Na wat voorafgaande onderhandelingen, waarbij de voormalige Pakistaanse president Benazir Bhutto als intermediair optrad, reisde Afridi in december 1995 naar Dubai en van daar met een Amerikaans vrachtvliegtuig naar de VS. Hij kreeg 3 1/2 jaar gevangenisstraf en 50.000 dollar (!) boete. Toen hij op 25 augustus 1999 in Pakistan terugkeerde werd hij meteen in verband met de al eerder gememoreerde affaire in België in Karachi geïnterneerd. Omdat in Washington inmiddels het vermoeden leeft dat Osama bin Laden de wijk heeft genomen naar Kashmir en Afridi daar over uitstekende contacten beschikt, heeft de regering Bush aangedrongen op de vrijlating van de drugsbaron. Daaraan is dus inmiddels gevolg aan gegeven. De deal moge duidelijk zijn.
vrije keuze
Vandaag, zaterdagmiddag, hebben ruim 60 feministen de streng-christelijke "Mars voor het Leven" in Amsterdam bezocht. In deze jaarlijkse mars keerden zo'n 100 vertegenwoordigers van de orthodoxe kant van christelijk Nederland zich tegen abortus. Op een ludieke wijze maakten de feministen duidelijk dat zij juist heel blij zijn met het 20-jarige jubileum van legale abortus in Nederland. Met vrolijke dansjes dartelden zij om de christelijke rouwstoet heen. Elke voorbijganger die een anti-abortuspamflet aannam, kreeg direct ook een knalroze pamflet "voor een vrije keuze omtrent abortus en euthanasie". Ondanks de grote tegenstellingen bleef de sfeer gemoedelijk en
kon iedereen haar standpunt uitdragen. Het winkelend publiek raakte regelmatig in verwarring over de tweeslachtige optocht, maar reageerde opgetogen als ze doorkregen wat er precies gebeurde. Er werden pamfletten uitgedeeld met daarop de volgende tekst:
Voor een vrije keuze omtrent abortus en euthanasie
"Vandaag demonstreren de streng christelijke organisaties "Schreeuw om Leven" en de "Christenen voor de Waarheid" in hun negende "Mars voor het Leven" voor de afschaffing van abortus. Wij zijn het niet met hun orthodox-christelijke opvattingen eens. Wij zijn juist heel blij met de verworven vrije keuze omtrent abortus en euthanasie.
In Nederland zijn we gelukkig zover gekomen dat ongewenst zwangere vrouwen een legale en veilige uitweg hebben. Deze zelfbeschikking over lijf en leven is zeer belangrijk voor de vrijheid van vrouwen. Ook hoeven mensen in Nederland niet onnodig lang ondraaglijk te lijden bij een uitzichtloze ziekte. Deze christelijke actiegroepen voeren al jaren campagne tegen alles wat in hun ogen verwerpelijk is. Hierbij zijn de euthanasiewet en vooral abortusklinieken hun belangrijkste doelwitten. Vrouwen die een
abortuskliniek bezoeken worden geregeld lastig gevallen door christenen die zich voor de ingang hebben opgesteld. Op dinsdag 18 december willen ze zelfs bij alle abortusklinieken van Nederland gaan staan. Wij verzetten ons tegen deze intimidatiepraktijken en eisen dat deze christenen de vrouwen bij abortusklinieken met rust laten".
Meer informatie over vervolgakties en achtergronden via vrijekeuze@xs4all.nl
Hallo?
Alle telefoongesprekken die je voert worden geregistreerd en later krijg je dan de daaraan gerelateerde rekening. Ook de nummers die je hebt gebeld worden geregistreerd. Altijd handig als er achteraf verschil van mening ontstaat over de hoogte van de rekening. Dat is ook zo in de Verenigde Staten. Die registratie en de inning van de rekeningen is door de grootste telefoonondernemingen uitbesteed aan een particuliere firma. Een Israëlische firma: Amdocs. Als een meneer van Arabische origine die al dan niet tijdelijk in de Verenigde Staten verblijft een andere meneer van Arabische origine belt, wordt dat dus geregistreerd door Amdocs. Een beetje inlichtingendienst kan uit die gegevens heel nuttige informatie halen. Zeker als je bijvoorbeeld zo goed bent uitgerust als de Israëlische Mossad. Na de aanslagen van 11 september zijn zo'n zestig Israëliërs opgepakt. Zes van hen werkten bij Amdocs. In de Amerikaanse pers wordt nu gesuggereerd dat de Mossad o.a. via Amdocs groepen Arabieren in de VS in het snotje hield en dat de dienst vrij nauwkeurig op de hoogte moet zijn geweest van de op handen zijnde tragedie. Een paar dagen vantevoren zou de Israëlische geheime dienst de Amerikaanse regering overigens wel hebben gewaarschuwd. Maar in te vage bewoordingen om er chocola van te kunnen maken. Amdocs ontkent de hele gang van zaken. Zouden wij ook doen.
Jan des Copies (4)
Op 30 november jl. zonden wij Jan des Bouvrie over de kwestie-Pieters de volgende e-mail:
"Geachte heer Des Bouvrie,
Volgens produktiemedewerkster Vanessa Peereboom heeft u op 4 november jl. impressieve beelden geschoten in en rond het huis van de vermaarde Belgische kunsthandelaar Guy Pieters in het Vlaamse Sint-Martens-Latem. Die beelden maakten een belangrijk onderdeel uit van een aflevering uit uw nieuwe SBS-programma "Wonen met Jan" op 10 november.
Uiteraard heeft een dergelijke uitzending een hoog p.r.-gehalte voor de galleries van de heer Pieters. Kopers in spe worden op die manier attent gemaakt op de moderne kunst en antieke objecten die daar ten toon worden gesteld. De vraag is of zij daarbij niet worden misleid. Zowel over de authenticiteit van de kunstwerken als over het koshere karakter van de herkomst ervan bestaan namelijk ernstige twijfels, zo niet erger. Met name bij de Franse en Belgische justitie. Dat vormde eind september aanleiding tot de arrestatie van de heer Pieters in Saint-Paul-de-Vence. Notabene bij een zogenaamd "heterdaadje". De tegen hem ingebrachte beschuldigingen behelsden: heling, het aan de man brengen van vervalsingen en witwassen van illegaal verkregen gelden binnen dit circuit. In Frankrijk geldt nog steeds de uit de Napoleontische tijd daterende wet dat iemand schuldig is totdat het tegendeel blijkt. De heer Pieters diende zich conform deze wet na het eerste verhoor beschikbaar te houden voor volgende seances in deze sfeer op het politiebureau cq. gerechtsgebouw ter plaatse. Uit Franse bronnen hebben wij vernomen dat de heer Pieters toestemming had van de Franse justitie om zich voor korte tijd naar Vlaanderen te begeven voor een onderhoud met de Belgische autoriteiten over zijn "faux pas". Van die gelegenheid heeft u gebruik gemaakt om de heer Pieters, die in het verleden al eens veroordeeld is wegens de verkoop van een valse Magritte, te portretteren als een vriendelijke, correcte kunst-connaisseur. Terwijl toch een maand tevoren zowel in de Franse als de Belgische pers veel aandacht is besteed aan de affaire-Pieters. Door hem aldus in uw programma op te voeren neemt u niet alleen de kijker bij de neus maar ook SBS 6, dat u naar wij aannemen te goeder trouw heeft gecontracteerd voor een objectieve en informatieve reeks programma's over kunst, antiek en woninginrichting. Wij zouden graag voor wij tot publicatie overgaan uw visie op deze deplorabele zaak willen vernemen en hoe u een en ander wellicht denkt recht te zetten. Uiteraard behouden wij ons het recht voor om ook SBS zelf op de hoogte stellen van de gebeurtenissen rond de eerste aflevering van "Wonen met Jan".
"Geachte heer Van den Broek,
Hiermee maken wij u attent op een ons bevreemdende gebeurtenis in de vijfde aflevering van "Wonen met Jan" op 10 november jongstleden. Daarin werd de Belgische kunsthandelaar Guy Pieters ten tonele gevoerd en werden de kijkers verrast met mooie beelden van diens huis in het Vlaamse Sint-Martens-Latem, dat tevens dienst doet als galerie. De vraag is waarom Des Bouvrie nu juist Pieters als item heeft gekozen voor zijn nieuwe reeks programma's, sinds september bij SBS 6. Was er wellicht sprake van een oneigenlijk belang? Volgens onze Franse bronnen en uitvoerige persberichten uit zowel Frankrijk als België was Pieters namelijk eind september bij "een heterdaadje" voor zijn galerie in het Zuidfranse Saint-Paul-de-Vence door de politie gearresteerd. Na verhoor werd hij vrijgelaten, maar moest zich ter beschikking houden van de Franse Justitie. Volgens de in Frankrijk nog van kracht zijnde Napoleontische wet is iemand schuldig aan een strafbaar feit tot zijn onschuld is bewezen. Na een paar weken kreeg Pieters speciale toestemming om in eigen land over deze zaak in contact te treden met de Belgische autoriteiten. De in Frankrijk dus als crimineel te boek staande Pieters (overigens al eerder veroordeeld wegens de verkoop van een valse Magritte) spoedde zich huiswaarts en maakte blijkbaar van de gelegenheid gebruik om zich op 4 november als een aimabele kunstconnaisseur te manifesteren voor de camera's van Des Bouvrie. Een programma als "Wonen met Jan " draagt uiteraard naast een informatief tevens een p.r.-karakter. In dit geval zou echter gemakkelijk de indruk kunnen ontstaan dat de bewuste uitzending tevens ten doel had Pieters' geschonden imago weer wat op te vijzelen. Met medeweten van Des Bouvrie, die daarmee zijn in september getekende contract met SBS 6 een wel heel eigen interpretatie geeft. Voordat wij tot publicatie van deze wonderlijke gang van zaken overgaan, zouden wij graag van u het standpunt van SBS 6 ten aanzien van deze kwestie willen vernemen."
Jan des Copies (3)
Na zijn verhoor door de onderzoekrechter kon Guy Pieters vertrekken. Maar hij moest zich wel beschikbaar houden voor de Franse Justitie binnen het kader van het voortgaande onderzoek. In Frankrijk is nog de Napoleontische wet van kracht die zegt dat iemand schuldig is tot het tegendeel is bewezen. Pieters werd door de Franse wetshandhavers dus beschouwd als een crimineel. Niettemin kreeg hij volgens Franse bronnen na enige tijd permissie om thuis orde op zaken te stellen en contact op te nemen met de Belgische autoriteiten, die hem ook graag even wilden spreken over de zich ontwikkelende affaire. Hij verruilde tijdelijk Saint-Paul de Vence voor Sint-Martens-Latem. Precies in die periode werd hij daar samen met zijn gade door Jan des Bouvrie geportretteerd als een eenvoudig gebleven wereldberoemde kunsthandelaar. Toeval of zo geensceneerd? Het werd tijd om weer eens bij Pieters te checken of onze versie van de gebeurtenissen juist was en we stuurden hem op 28 november jl. de volgende e-mail:
"Om te voorkomen dat eventueel storende fouten zullen verschijnen in een over u te publiceren artikel in Kleintje Muurkrant het volgende: Nadat u door de Franse politie was verhoord i.v.m. uw mogelijke betrokkenheid bij de handel in gestolen cq. vervalste kunst diende u zich, als onze informatie juist is, ter beschikking te houden van de Franse Justitie. Dat wil zeggen: in Saint-Paul de Vence blijven of in de nabije omgeving, zodat u indien nodig stante pede opgeroepen kon worden. Niettemin stond u op 4 november daaraanvolgend in Sint-Martens-Latem voor de camera's van Jan des Bouvrie ten behoeve van diens programma "Wonen met Jan", die op 10 november werd uitgezonden door SBS 6. Het een is moeilijk in overeenstemming te brengen met het andere. Kunt u ons wat licht in de duisternis verschaffen?".
Geen antwoord. De volgende stap was duidelijk: een e-mail naar Jan des Bouvrie.
Wordt vervolgd.
U nog een graantje?
Recentelijk heeft Kevin Ingram, een hoge ex-medewerker van de Deutsche Bank in New York, tegenover de rechter toegegeven deel te hebben uitgemaakt van een geheime operatie waarbij drugswinsten werden witgewassen en daarna aangewend voor de aankoop van wapens ten behoeve van Pakistan en de Taliban. De operatie verliep voor een groot deel via private banking accounts van een aantal Pakistanen en Egyptenaren bij zowel Amerikaanse als buitenlandse banken. Die route is niet ongebruikelijk. Integendeel. Zelfs volgens de Amerikaanse Justitie worden dat soort accounts daar vaak voor gebruikt (zie ook het tweede deel van "De Bank" in Kleintje Muurkrant nummer 333). Nachtkijkers, machinepistolen, machinegeweren met geluiddempers, granaatwerpers, surface-to-air raketten en anti-tankraketten verwisselden illegaal van eigenaar en werden deels door de Taliban gebruikt om Amerikaanse soldaten te mollen. Een verzoek om nucleair materiaal werd niet gehonoreerd. Drugs cq. drugsgeld voor wapens dus. Een oud verhaal. Met opnieuw een rol voor de Amerikaanse overheid. Voor twee bij de affaire betrokken federale agenten zou Ingram namelijk eerst 100.000 en 250.000 dollar in de witte was hebben gedaan, waarvoor hij 9 procent in rekening bracht. En daarna zou hij nog een bedragje van 2,2 miljoen dollar hebben verzorgd. Opnieuw tegen 9 procent. Nadat hij was gearresteerd bleek Ingram's oude sok bij een Zwitserse bank ruim 1 miljoen dollar cash en aandelen ter waarde van 650.000 dollar te bevatten. Niet slecht geboerd. Door een deal met Justitie kwam Ingram ervanaf met 18 maanden brommen, twee jaar voorwaardelijk en een boete van 20.000 dollar. Haast te belachelijk voor woorden maar Ingram had "friends in high places". Zo neemt Buzzy Kronberg, zijn vroegere baas en beschermheer bij de Deutsche Bank, momenteel de op twee na hoogste plek bij de CIA in. En ook een man als Robert Rubin, die in vroeger dagen toen hij tot de top van de investeringsbank Goldman Sachs behoorde nauw met Ingram samenwerkte, zal zonder twijfel op de juiste plaatsen zijn invloed hebben uitgeoefend. Want Ingram moest netjes de mond worden gesnoerd. Hij wist misschien het nodige van de verdacht levendige handel in aandelen United Airlines kort voor 11 september. Een handel waarbij de Deutsche Bank een hoofdrol vervulde. En wellicht kende hij de ins en outs van de drugswinsten die Citibank - waar Rubin tegenwoordig een leidinggevende functie vervult - en haar onlangs ingelijfde Mexicaanse filiaal Banamex jaarlijks wegstouwen (zie "Mexicocaïne met een Hollands sausje" in de Morgenster). Een zogenaamde plea-bargain zorgde ervoor dat het Ingramgevaar in de kiem werd gesmoord. En die voorleesvader in het Witte Huis maar roepen dat er meer controle moet komen op verdachte geldstromen.
Vraagtekens bij de Lijst-De Meeûs
Op 4 december jl. publiceerden wij in extenso de zogenaamde lijst-Meeûs. Daarop stonden de namen van lieden uit de top van de Belgische samenleving die volgens Comte Yann de Meeûs d'Argenteuil zich bezighielden met handel in kinderen en/of drugs. Onze lijst werd vandaag overgenomen door het Luxemburgse blad L'Investigateur, dat daaraan nog wat aanvullende informatie over De Meeûs toevoegde. Daar word je niet vrolijk van.
De Comte blijkt te zijn geboren op 23 mei 1962 in de Congo. Op 9 april 1988 wordt hij door de Brusselse procureur des konings Benoit Dejemeppe achter tralies gedeponeerd omdat hij zou lijden aan schizofrene verschijnselen. Dejemeppe, die zich veel moeite heeft getroost om bijvoorbeeld de beruchte sex-dossiers Dutroux en Pinon in drijfzand te manouvreren, zou later een warm plekje krijgen op de lijst van De Meeûs. Deze wordt al spoedig vrijgelaten, maar niet voor lang. Op 11 mei laat Dejemeppe hem opnieuw opsluiten. Nu in de Forest-gevangenis op beschuldiging van geknoei met minderjarigen. Daar wordt de door Dejemeppe als "hysterische katholieke mysticus" aangemerkte De Meeûs niet al te jolig behandeld. Zonder inzage van zijn dossier wacht hij in een separeercel zijn proces af. Op 4 november 1988 wordt hij door Dejemeppe weggeborgen in een soort verzorgingstehuis in Tournai. Ook daar verblijft hij vaak in een separeerruimte. Ook daar krijgt hij zijn dossier nooit te zien.
Op 30 april 1999 verzoekt hij om zijn vrijlating. Dat lijkt aanvankelijk succes te hebben. Een hogere instantie spreekt echter zijn veto uit. Hij gaat in verweer, maar verliest uiteindelijk de strijd tegen het Belgische staatsapparaat. Op 12 september van datzelfde jaar verstuurt hij zijn incriminerende lijst. Wat daarna met hem is gebeurd mag Dejemeppe weten. Op 11 november 2000 strijkt De Meeûs voorgoed de vlag. Zelfmoord volgens de Belgische autoriteiten. En die kan je op hun woord geloven.
Leider Grijze Wolven bezoekt 's-Hertogenbosch
Op 5 januari 2002 zal de vice-president van Turkije en de leider van de extreem-rechtse MHP, Devlet Bahçeli (zie biografie) zijn geloofsgenoten in Nederland toespreken op een politieke bijeenkomst in de Brabanthallen te Den Bosch. De Grijze Wolven van de MHP zijn een extreem-nationalistische beweging met fascistische trekken en openlijke verbindingen met het criminele milieu in Turkije en Europa.
In het huidige Turkse parlement en in de regering zitten sinds april 1999 talloze MHP'ers of ex-MHP'ers die nog immer worden verdacht van moord, smokkel of drugshandel en nu parlementaire onschendbaarheid genieten (zie opsomming). De MHP kon aan de macht komen door een onvervalste, agressieve nationalistische politiek ten op zichte van de Koerdische minderheid en haar grote jarenlange invloed op jonge Turken door middel van haar talrijke plaatselijke Idealistische Haarden, scholingscentra voor de jonge Grijze Wolven.
De bijeenkomst in Den Bosch, vermoedelijk het jaarlijks congres, wordt georganiseerd door de Turkse Federatie Nederland (TFN), al eerder door onder andere minister Dijkstal aangeduid als mantelorganisatie van de MHP in Nederland. Oproepen voor de bijeenkomst worden verspreid door de 55 plaatselijke lid-organisaties van de TFN, waarvan sommigen nog altijd subsidie
ontvangen van plaatselijke overheden. Eén van de artiesten die in Den Bosch zal optreden is Ibrahim Dulger, waar de politie Limburg-Noord eerder, bij een bijeenkomst van de TFN in Venlo, over schreef: "De artiesten die bij dit feest zijn opgetreden staan in Turkse kringen bekend als actieve leden van de Grijze Wolven."
Mustafa Yildizdogan, de bekendste zanger van de Grijze Wolven op dit moment, al eerder op 6 mei van dit jaar optredend in Rijswijk, en ook op de nominatie om op te treden in Den Bosch, zong in 1997 een loflied over de overleden leider Alparslan Turkes. Deze clip werd ook uitgezonden door de Turkse Omroep Stichting in Amsterdam, een lid-organisatie van de TFN.
In het recente verleden konden bijeenkomsten van de TFN rekenen op een toeloop van circa 3000 Grijze Wolven. Dit is ongeveer ééntiende van het aantal geschatte aanhangers van de Grijze Wolven in Nederland.
Voor de MHP is het van groot belang om invloed te blijven uitoefenen op Turkse gemeenschappen in Europa en niet enkel om
kiezers aan zich te binden. De TFN zorgt er in Nederland met tal van politieke en culturele bijeenkomsten voor dat de Grijze Wolven niet integreren en kunnen worden ingezet als verlengstuk van Turkse belangen in Europa. Zo kwamen Grijze Wolven in het recente verleden in actie tegen de oprichting van een Armeens monument in Assen, en vorig jaar, op 9 december 2000, werd de Turkse hongerstaker Cafer Dereli in Rotterdam doodgestoken door Grijze Wolven, na een ongekende hetze van de MHP tegen de hongerstakers in Turkse gevangenissen. Overigens lopen de moordenaars van Cafer Dereli nog immer op vrije voeten.
Ook riep de MHP in 1998 haar leden op om in de Nederlandse politiek te infiltreren, teneinde hun belangen beter te kunnen
verdedigen. Het laten doorgaan van de bijeenkomst is een klap in het gezicht van Turkse en Nederlandse democraten,
mensenrechtenorganisaties, Koerden en Alevieten en zou de spanningen tussen etnische gemeenschappen in Nederland op
scherp kunnen zetten.
Wij roepen op, onder andere door middel van een open brief aan de leden van de Tweede Kamer, om deze bijeenkomst af te gelasten. Zodat er eindelijk eens een begin kan worden gemaakt met een consequent beleid ten op zichte van Grijze Wolven en hun mantelorganisaties in Nederland. Zolang Turken en Koerden zich niet beschermd voelen door de overheid tegen de fysieke en psychische terreur van de Grijze Wolven, zal de neiging om zich terug te trekken in de eigen gemeenschap des te groter worden, met alle gevolgen voor het integratie-proces vandien. Comite Stop de Grijze Wolven is bereikbaar via email en meer informatie over de ontstaansgeschiedenis en de huidige dynamiek van de MHP, een overzicht van lidorganisaties van de TFN, een overzicht van incidenten in Nederland waar Grijze Wolven de laatste jaren bij betrokken zijn geweest en de subsidierelaties van een aantal Nederlandse gemeentes met Grijze Wolvenverenigingen is te vinden in onze boeken uit 1997 en 2000 en ook op onze website
Anti-Globalisten massaal naar Brussel
Nederlandse anti-globalisten maken zich op om naar Brussel af te reizen alwaar in december de volgende Eurotop wordt gehouden. Meer dan dertig organisaties hebben zich verenigd in het "Comité d14, Voor een Ander Europa". Op vrijdag aanstaande (14 december) vertrekken er uit 12 Nederlandse steden bussen van het comité naar de grote internationale demonstratie in Brussel. 30.000 mensen worden bij deze demonstratie verwacht, waarvan 750 uit Nederland. Deze actie volgt op eerdere succesvolle protesten tegen de nadelige gevolgen van globalisering in onder meer Amsterdam, Seattle, Nice, Gotenburg en Genua.
In de mobilisatie-oproep die d14 op grote schaal heeft verspreid in Nederland staat: "Oorlogen worden uit onze naam gevoerd. Vluchtelingen krijgen minder rechten. Armoede groeit, vooral onder vrouwen. De roofbouw op ons milieu duurt voort... Om maar enkele gevolgen van het beleid van de Europese Unie te noemen. Vrijwel al deze beslissingen worden genomen achter gesloten deuren met een Europarlement dat zo goed als machteloos is. De huidige Europese Unie staat in dienst van het kapitaal. Winst boven mensen is het motto".
Op 14 december zullen naar verwachting enkele tienduizenden demonstreren in Brussel tegen de huidige ontwikkelingen van de Europese Unie. In de oproep pleit d14 voor een "ander" Europa. Een vreedzaam, democratisch en sociaal Europa.
Demonstranten kunnen in Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Rotterdam, Groningen, Deventer, Enschede, Leiden, Nijmegen, Tilburg, Hengelo en Heerlen voor maximaal 50 gulden opstappen naar Brussel. Het zwaartepunt ligt voor ons op 14 december. We regelen echter bussen voor 14 december, 13 en 14 december (i.v.m. vakbondsdemonstratie op 13 december) en 13, 14 en 15 december (i.v.m. kleinschaliger acties op 15 december).
In het comité D14 werken meer dan dertig organisaties samen waaronder het Solidariteitsfonds XminY, Attac, Amsterdam Anders/De Groenen, ASEED, Nederland Bekent Kleur, SP, SAP, Internationale Socialisten, Bijstandsbond en vluchtelingenorganisatie Prime. Een volledig overzicht van alle activiteiten en deelnemers is te vinden op dit internetadres).
Jan des Copies (2)
De carrière van de 48-jarige Guy Pieters in de internationale kunsthandel begon zo'n twintig jaar geleden. Toen opende hij een galerie in Knokke. Het begin was krabben en bijten. Paradoxaal genoeg steeg zijn ster met stip toen hij rond zijn drieëndertigste de bak inging wegens het verhandelen van een vals schilderij van Magritte. Blijkbaar begin je dan pas mee te tellen in dat wereldje. Pieters opende in de loop der tijd nog twee galeries. Eén in het idyllische Sint-Martens-Latem aan de Leie, waar de eerbiedige Jan des Bouvrie zijn opwachting maakte, en één in het Zuidfranse Saint-Paul de Vence. Een kunstenaarsdorp waar hij ooit vriendschap had gesloten met Cesar Baldaccini, die met zijn revolutionaire werk onder de naam César wereldwijd erkenning had gevonden. Pieters werd een groot "connaisseur" van diens werk. Daarom is het een tikje merkwaardig dat hij in september van dit jaar werd gearresteerd wegens het in bezit hebben van twee valse Césars. Die werden inbeslaggenomen. Volgens Franse bronnen toen Pieters bezig was ze uit zijn auto te halen. Later zou hij onderandere tegenover een naamgenoot, de journalist Rudy Pieters van De Morgen, verklaren dat hij ze in consignatie had genomen. Nog niet gekocht. Maar er werden nog drie andere verdacht riekende Césars geconfisqueerd. Tesamen met twee werken van Yves Klein. Deze beschamende vertoning maakte onderdeel uit van een politieoperatie die in mei was begonnen na een inbraak in Saint-Paul de Vence waarbij een Cézanne, een Magritte en een Léger werden buitgemaakt. Het onderzoek leidde naar Eric Piedoie, een 45-jarige inwoner van het dorp die al vijftien keer was veroordeeld wegens kunstvervalsingen. In totaal werden tijdens dat onderzoek tweehonderd kunstwerken door de politie in verzekerde bewaring genomen. En een respectabele reeks mensen werd in verband met de zich steeds verder uitdijende affaire stevig aan de tand gevoeld. Drie van hen werden voor de onderzoeksrechter geleid en in staat van beschuldiging gesteld: Piedoie, Christian Martin (een 56-jarige Parijse journalist die echtheidsbewijzen vervalste) en... Guy Pieters. De man die tegenover ons verklaarde dat hij van niks wist.
Wordt vervolgd.
Jan des Copies (1)
Zaterdagavond, tien november, tien over half acht, "Wonen met Jan". Het nieuwe woon- en lifestyleprogramma van Jan des Bouvrie en zijn gade bij de zender SBS 6. Even er lekker voor gaan zitten en kijken hoe woningen van de nouveau-riche worden ingericht naar de briljante inzichten van de twee Des Bouvrie-copycats. In die specifieke aflevering focust onze Jan zich op de vermaarde Belgische (moderne) kunstkenner en - handelaar Guy Pieters en diens smaakvolle optrekje in het Vlaamse Sint-Martens-Latem. Pieters? Pieters? Ergens rinkelt een bel. En jawel. Een klein berichtje uit de Franse pers van 2001-10-02:
"...Marin, 56 ans, et Guy Pieters, 48 ans, ressortissant belge... escroquerie, contrefacon et recel d'objets... authentiques de Chagall, Magritte et Leger...".
Had Jan des Bouvrie ons voorgesteld aan een schurk, een vervalser, een heler? Of was hier sprake van een canard? De volgende dag al (11 november) richtten wij ons verontrust tot Guy Pieters persoonlijk met een e-mail die alsvolgt luidde:
"In oktober van dit jaar meldde de Franse pers dat u samen met de heer Marin bent verhoord door de recherche in verband met zwendelpraktijken rond kunstwerken van Chagall, Magritte en Léger. Ging het daarbij om een misverstand en zo niet, hoe is die pijnlijke affaire vervolgens afgedaan?".
De verwarring in huize Pieters bleek groot. Wij ontvingen de volgende dag (12 november) al het volgende antwoord:
"Uw vraag verbaast ons met uw vraag. Noch Guy Pieters, noch iemand van de galerij werd betrokken of ondervraagd in verband met zwendel rond Chagall, Magritte of Léger. De naam Marin zegt ons evenmin iets. We weten uiteraard niet welke uw bronnen zijn en hopen dat dit misverstand snel uit de wereld geholpen wordt. In ieder geval danken wij u voor deze op zijn minst merkwaardige informatie".
Met de naam Marin zaten zij bij de familie Pieters formeel goed. Na wat verder snuffelen bleek de onverlaat namelijk Martin te heten. Maar voor de rest was hun mail een poging om verdere publicaties over Pieters' kwalijke praktijken in Zuid-Frankrijk af te stoppen. Verdere, want er waren een paar dagen voordat wij contact zochten wel degelijk een paar grote reportages over verschenen in de Belgische pers. Guy Pieters zat gewoon te liegen of het geëtst was.
Wordt vervolgd.
Dilemma in Haarlem
Anderhalve week geleden werd ene Jimmy van Brummelen door het Amsterdamse gerechtshof tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld. Wegens ontucht met kinderen. Geen nieuwkomer op dit terrein, oom Jimmy. Zo'n tien jaar geleden stond hij bij de politie in Kennemerland al te boek als een praktiserend pedofiel. Maar hij werd daarvoor niet in de kraag gevat. Hij trad namelijk op als informant van de CID in Haarlem. Naar verluidt op het gebied van diefstal en heling. Met andere woorden: Van Brummelen was als informant voor de CID zo belangrijk dat men hem rustig zijn gang liet gaan bij het verwoesten van kinderlevens. Het is maar waar je prioriteiten liggen.
Enveloppen in de wei
Het ANP gaat niet over een nacht ijs. Dus we kunnen met een gerust hart aannemen dat het bericht dat het persbureau gistermiddag verspreidde gewoon waar is. Op 17 oktober jl. viel een arrestatieteam in Arnhem een huis binnen en arresteerde een Iraanse man en een Slowaakse vrouw. Volgens het OM waren er ernstige aanwijzingen dat het om terroristen ging. De informatie was afkomstig van de BVD. Die was op haar beurt weer getipt door een agent van een buitenlandse geheime dienst, waarmee onze rubberzolen uit Leidschendam normaliter nooit samenwerken. De man en de vrouw zouden in de periode tussen 11 september en 17 oktober 'snachts in een weiland bij Arnhem met een gasmasker voor een wit poeder in enveloppen hebben staan schudden. Hoe wist die buitenlandse agent dat? Lag hij in het talud van een nabijgelegen sloot met een door een firma uit Delft verpatste nachtkijker? Stond hij vermomd als koe met de wind in zijn rug toe te kijken? Was hij er zelf bij betrokken en wilde hij zo een "informatiepositie" veroveren bij de nalatenschap van Docters van Leeuwen? We weten het niet. Er werden twintig (!) politiemensen op de zaak gezet. Twee weken geleden maakte de rechter-commissaris een eind aan de opnames van deze lachfilm uit de B-categorie. Hij zag er geen brood meer in. Geen spoor van bewijs. Noch voor de charade in de wei, noch voor het bezit en/of het verzenden van een eng wit poeder. Tot welke geheime dienst de agent behoorde die de BVD heeft getipt wilde de BVD-woordvoerder niet zeggen. Twee mogelijkheden: Slowakije of Iran. Wedden dat het Iran was? Al was het alleen maar om in dat land een voet tussen de deur te krijgen cq. te houden zonder steeds op een man als Melchers te moeten terugvallen (zie ook: "De verborgen listen van de bio-chemoboys" in De Morgenster).
Banaan
Vermeend heeft gisteren een briefje naar de Kamer gestuurd. Hij vindt dat een hele reeks sociale diensten in het land belazerd functioneren. Zoiets als de Paarse regering op gebieden als gezondheids- en bejaardenzorg, onderwijs en verkeer. En zoals u weet is dat bar en boos.
Verder meldde Vermeend in zijn missive aan de parlementaire kwekers van het Fortuyn-onkruid dat hij keihard zal optreden tegen bijstandtrekkers die frauderen. Dat zou ergens onze sympathie moeten hebben, ware het niet dat de armoede toeneemt. Deels door het vroegtijdig opdrijven van de prijzen door het bedrijfsleven om zo de kosten van de invoer van de euro af te wentelen op de gewone man, deels door het nog platter worden van de eenvoudige portemonnee door een vliegende inflatie. Het mag niet, maar we kunnen ons voorstellen dat Jan met de pet naar ongeoorloofde middelen grijpt om bijvoorbeeld zijn koters een fiets te bezorgen waarmee zij naar hun overvolle kutschool kunnen of het leven van zijn in het verzorgingstehuis zonder hulp wegterende opoe een dag in het jaar van wat warmte te voorzien. Zeker omdat dit niet voor niets in het leven geroepen Paars de deur wijd open heeft gezet voor de heren in dure pakken en met hun even dure wannahaves om via leuke optieregelingen, botte fraude, belastingkunsten, juridische foefjes en zo meer de door Vermeend vervolgde Jan met de pet duidelijk te maken dat hij een domme sukkel is. Zet hem op Vermeend. Dan kan je aan het eind van de regeringsrit meteen cashen in het bedrijfsleven en dan hoef je niet net als je voormalige partijgenoot hijgerig aan te vlijen tegen grootsmoelen van radio en teevee en een kale aanhanger van Janmaat's Dode Zeerollen. Gaan met die banaan.
Schuivende panelen
Nadat de FBI ter bestrijding van de internationale criminaliteit en terrorisme in het recente verleden al bureaus heeft ingericht in Boedapest en Hong Kong, is nu de kans groot dat er ook Amerikaanse gleufhoeden gaan verschijnen in Bejing. In diezelfde context wordt er gewerkt aan de vorming van een Amerikaans/Chinese studiegroep die een vinger aan de pols gaat leggen van de terroristische geldstroom in Zuidoost-Azië. China acht de mogelijkheid van een fundamentalistische bui in het islamitische noordwesten van het land niet al te groot maar ziet zich blijkbaar toch genoodzaakt ook wat dit betreft een ijsbreker in te zetten in de koele zee van betrekkingen met de VS.
In Rome ziet men eveneens mogelijkheden in het door Bush aangerijkte rollenpatroon versus de islamitische wereld. Berlusconi wil in maart al een nieuwe wet door de volksvertegenwoordiging jassen die geheimagenten in staat stelt illegale operaties uit te voeren. Officieel moet het dan gaan om het bestrijden van terroristische akties en moet het staatshoofd er toestemming voor geven. Maar gezien het verleden van de Italiaanse geheime diensten lijkt het meer op de kat op het spek binden. Kan de Calvi-adept eindelijk ongehinderd zijn linkse tegenstanders te lijf en natuurlijk de cultureel inferieure luitjes uit het Midden- en Verre Oosten. Da's effe lekker. Dat is zeker lekker!
Verschil moet er zijn
Op 19 oktober jl. meldden wij in deze rubriek al dat Emile Delataille door het Openbaar Ministerie van Maastricht waarschijnlijk niet vervolgd zou worden (zie "Nog geen nok-out voor Delataille" van die datum). De zwaar gevulde Brusselse kunsthandelaar leek een sitting duck nadat tijdens een TEFAF-exhibitie in Maastricht op 21 maart 2000 vijf terracottabeelden afkomstig uit Nok-graven bij hem in beslag waren genomen en hij later triomfantelijk had geschetterd dat wel vijftig procent van de in Nigeria gestolen kunstvoorwerpen via hem in het zogenaamde legale circuit terechtkwam. Maar dat bleek maar schijn. De laatste keer dat wij contact hadden met het Maastrichtse parket (rond 18 oktober) werd ons vriendelijk verzocht na een maand nog eens terug te bellen. Dat deden we dus. Er bleek nog geen duidelijk zicht op de zaak. Na een weekje onzekerheid had men zich bij het OM blijkbaar plotseling na anderhalf jaar gerealiseerd dat het dossier ook documenten in de Franse taal bevatte. Daarom werd het overgedragen aan een mr. Kortenhorst, want die beheerste die taal. Een week later (!) kregen wij een telefoontje. Het was misschien nog wat prematuur, maar we konden er van uitgaan dat Delataille niet vervolgd zou worden. Met andere woorden: de deftige Brusselse TEFAF-zwendelaar kreeg verder de vrije hand om door te gaan met zijn helingspraktijken. Ondanks het feit dat de bewuste kunstvoorwerpen op de zogenaamde "Red List" staan van het in Parijs gevestigde en met de UNESCO gelieerde ICOM. Een bureau dat zich vooral inzet voor het preserveren van kunstvoorwerpen in het land van oorsprong en samenwerkt met Interpol om de praktijken van Delataille en roedelgenoten te bestrijden.
Hoe anders is de behandeling van de Nederlander Simon Visser. Volgens hetzelfde Maastrichtse OM een prominent lid van een dievenbende die Franse en Belgische kastelen in het afgelopen decennium heeft beroofd van talloze kunstvoorwerpen. Volgens Visser op bestelling van lieden uit dezelfde prijsklasse als Delataille, onder wie de Luikse kunsthandelaar VanderVelden (zie: "Radertje" van 23 november jl.). Ook al een standhouder bij de TEFAF. Visser en zijn advocaat mr. D. Tripels spartelen nog heftig tegen, maar het kan niet echt lang meer duren of Visser zal aan Frankrijk worden uitgeleverd. Daar wacht hem zo'n tien jaar gevangenisstraf. Voor alle duidelijkheid: Visser is niet gevuld geraakt van zijn illegale praktijken en is geen standhouder bij de TEFAF. Maar verschil moet er zijn.
Raadsels rond de lijst - Meeûs
Gisteren besteedden wij al aandacht aan de brief die Comite P (de Belgische commissie van toezicht op de politiediensten), de Quai d'Orsay (het hoofdbureau van de Franse politie in Parijs) en de Amerikaanse Drugs Enforcement Administration kort na 12 september 1999 hebben ontvangen. Gezien het feit dat de schrijver ervan, Comte Yann de Meeûs d'Argenteuil,
pas op 11 november 2000 - althans volgens de autoriteiten- zelfmoord pleegde, hebben de bovenstaande instanties zonder enige twijfel contact gezocht met deze telg van een gerenommeerd Belgisch adellijk geslacht. Wat heeft De Meeûs aan materiaal aangedragen om zijn lijst kracht bij te zetten? Of ging het om een ontspoorde geest die maar wat raak fantaseerde? Eén ding weten we zeker: met de naam van Axel Vervoordt zat De Meeûs in ieder geval in de goede richting. De Belgische justitie moet over een dossier van de vermaarde kunstkenner beschikken. Zoals we hebben aangetoond, zowel op het gebied van pedofilie (zie: "De terugkeer van de spoken" van 6 juni 2001 en "Zwijgen is voor de daders" van 18 juni 2001 eerder in deze rubriek) als op dat van heling ( zie: "De wondere wereld van een kunstmusketier" deel 2, 4 en 5 van mei en juni 2001 en "Kleiner Mann was nun?" van 21 november jl.). Is ook in dit geval de schaduw van het koninklijk huis waarin Vervoordt zich van tijd tot tijd ophoudt voldoende om het OM vleugellam te maken? Houdt dat misschien tevens verband met de recente revelaties dat koning Albert zich beginjaren tachtig heeft vergrepen aan een minderjarig meisje? Of met prins Alexander, wiens naam ook op de lijst-Meeûs prijkt? Of met Aldo Vastapane, die ook al op de lijst staat en in het Belgische roddelcircuit steevast als vader wordt aangemerkt van prins Laurent. De jongste zoon van het huidige koninklijk paar, die zowel van paarden, honden als Wendy van Wanten houdt. Als wij iets horen, hoort u het ook.
Duur taartje
Drie maanden geleden bezocht de Zweedse koning Carl Gustaaf een trekvogelreservaat bij het stadje Varberg. Aan het eind van het bezoek riepen vier jongens "Voor koning en vaderland" en voordat de zonnebrillen uit hun trekvogeldroom waren ontwaakt werd hun hoogste baas getroffen door een aardbeientaart. Midden in zijn gezicht. Die zoetsmakende voltreffer werd gisteren door de lokale kadi gehonoreerd met flinke straffen. Hij haalde daarvoor een eeuw oude, al heel lang niet meer toegepaste wet van stal. De hoofddader werd verrast met 100 dagen zitten of een boete van 750 gulden. Zijn maatjes met 80 dagen of 600 piek. De taartwerpers zouden volgens de rechter de Zweedse staat in gevaar hebben gebracht. Het ontbrak er nog maar aan dat hij de taart in verband bracht met de kogel die Olaf Palme het leven benam. De jongens zelf verklaarden uit ideële motieven te hebben gehandeld. Zij beschouwden de koning als het symbool van de onderdrukking van de armen door de rijken. Nou, niet echt een beroerde opvatting. Daar nemen we een aardbeientaartje op.
Wie volgt?
Afgelopen zondag meldden wij al in het artikel "Futura Romana" dat de Italiaanse premier Berlusconi alle zeilen zou moeten bijzetten om zijn staatssecretaris van Binnenlandse Zaken Taormina binnen zijn regeringsploeg te houden. Deze hooggeplaatste mafiavriend had een paar weken geleden een rechter gedreigd dat hij hem zou laten arresteren vanwege diens diepgaande onderzoek naar de onfrisse financiële praktijken van zowel Berlusconi als Taormina zelf. Maar het is de grote waffel van Forza Italia, die met zoveel dedain neerkijkt op andere culturen, dit keer niet gelukt om schadevrij verder te regeren met zijn toch al gebutste ploeg. Tijdens de behandeling van een motie van wantrouwen in het parlement hield Taormina gisteren namelijk de twijfelachtige eer aan zichzelf en stapte op. Wie weet opent dat onverwachts ook het luik voor Previti. Oud-minister van Defensie in het eerste kabinet-Berlusconi en momenteel kamerlid. Om nog maar te zwijgen over de zwaar naar onfrisse praktijken riekende professor Dario del Buffalo, één van de huidige topdogs van het Italiaanse ministerie van Cultuur (zie "De Musketier en de Derde Man" van 15 oktober jl.). Nou is het moeilijk om Italiaanse appels te vergelijken met Hollandse peren. En Korthals is niet zo onbeschoft als Taormina. Maar een minister van Justitie die in de afgelopen tijd tot tweemaal toe tegen de Kamer moest zeggen dat hij door zijn paladijnen niet volledig was ingelicht (de Chinese Dover-affaire en de Schipholtunnel) zou toch eigenlijk ook de eer aan zichzelf moeten houden. Dachten wij.
De lijst Meeûs
Op 26 november jl. zonden wij de volgende brief naar het Belgische "Comité P", de vaste commissie van toezicht op de politiediensten:
Yves Boël
substitut Bossuyt
Vincent Coppée
Baron Eric d'Huart (slachtoffer)
Prince Alexandre de Belgique
Baron Hubert de Crawhez
Prince Henri de Croy
Procureur du Roi Dejemeppe
Maître Georges de Kerchove
Comte Jean-Pierre de Launoit
Chevalier Phlippe de Patoul
Baron André de Viron
Commissaire Jean-Philippe Elise
Docteur Jean-Louis Feys
Substitut Geerinckx
Jean-Pierre Gille
Victor Hessen
Baron Daniel Janssen
Stephane Jourdain
Baron Lambert
Colonel Alain Lemasson
Xavier Louis
Roger Pasleau
Paul Londeur
Aldo Vastapane
Maître Alain Vergauwen
Axel Vervoordt
Princesse Stéphanie de Winoise Graetz
De Gestapo van Bush
Na de door revolutionaire moslimgroeperingen geïnitieerde aanslagen op het World Trade Centre en het overheidsgebouw in Oklahoma in de jaren negentig besefte een aantal lieden dat zich bezighoudt met de nationale veiligheid van de VS dat het roer om moest. Daarbij werd uiteraard niet gedacht aan een rigoureuze humanisering van de buitenlandse politiek, maar aan het vormen van een nieuwe opsporingsinstantie in de VS zelf. Met bevoegdheden die aardig in de buurt kwamen van Hitler's Gestapo. In januari jongstleden bracht de Commission on National Security de plannen voor die Office of Home Security (OHS) voor het eerst naar buiten.
Veel bijval kregen die hersenspinsels niet, maar dat veranderde stevig na de tweede aanval op het World Trade Centre op 11 september. Als alles doorgaat -en daar ziet het wel naar uit-
worden de door afschuwelijke gebeurtenissen verdoofd lijkende Amerikanen straks opgezadeld met het zoveelste rubberzolenbureau, dat in alle deelstaten en grote steden steunpunten krijgt. Vanzelfsprekend wordt daarvoor een nieuw blik agenten opengetrokken, maar er wordt ook een beroep gedaan op de gezagsgetrouwe burgers. Er worden uit hun rijen overal commissies benoemd die hun rapportages over naar hun mening verdachte sujetten naar de OHS dienen te sturen. Die gaat daarmee dan aan de slag en kan de verdachte klokkierond observeren of hem meteen voor onbepaalde tijd oppakken. Zonder bewijs voor wat dan ook. Advocaat? Forget it. In sommige zwijgzame gevallen zou het ook makkelijk zijn om de gevangene te kunnen martelen. Daar schijnt aan gewerkt te worden. Wie precies als verdacht moet worden aangemerkt en waarom is nog niet helder omschreven. Maar gezien de huidige gekte is het misschien maar beter om de goede relatie met je naaste buren intact te houden.
Het hele ontwerp lijkt verdacht veel op een blauwdruk van de operatie "Phoenix" dat de CIA in Zuid-Vietnam ontwikkelde om de groeiende invloed van de Vietcong in de politieke en administratieve sectoren een halt toe te roepen. Tienduizenden van steun aan of alleen maar sympathie voor de Vietcong verdachte of door hun buren beschuldigde burgers werden opgepakt en in zogenaamde verhoorcentra gemarteld, verkracht en vermoord. Het hielp uiteindelijk geen fuck, maar in latere decennia werd het toch een gewild exportprodukt voor de Agency naar bevriende landen. Vooral in Midden- en Zuid-Amerika. Let wel, we praten nu over het machtigste land ter wereld. Onze voornaamste bondgenoot, die ook onze democratie moet verdedigen. Samen met Kok en De Grave. Met steun van Rosenmuller. Nou ja.
Mumia Abu-Jamal
Op zondag 9 december aanstaande vindt er een fakkeltocht naar het Amerikaanse consulaat plaats. Vertrek om 20.00 uur vanaf het J. D. Meyerplein (dokwerker), Amsterdam. De Fakkeltocht heeft als motto: "Twenty years is twenty years too long! Free Mumia now!" Mumia was een radio-journalist die het politiegeweld en de staatscorruptie in Philadelphia aan de kaak stelde. Na een oneerlijke rechtszaak is Mumia ter dood veroordeeld. Amnesty International veroordeelt deze "rechts"zaak in een lang rapport: "de procedures die gebruikt zijn bij de rechtszaak van Mumia Abu-Jamal, beschuldigd en ter dood veroordeeld, voldoen niet aan de minimum internationale standaards voor rechtvaardige rechtszaken." Op 9 december is het 20 jaar geleden dat Mumia gevangen is gezet. Binnenkort zal hij verschijnen voor een federale rechtbank om te vechten voor het tenietdoen van zijn onrechtvaardige veroordeling, terwijl de politie blijft propageren voor zijn executie. Meer informatie via mumia-website of zet hier je handtekening
vredeshuis in Volkel gekraakt
Vanuit het Vredes Aktie Kamp is een huis in Volkel gekraakt dat al anderhalf jaar leeg stond. Het huis staat tegenover de tweede poort van de vliegbasis Volkel en moet plaatsmaken voor de uitbreiding van het industrieterrein. Onze bedoeling is om het huis om te dopen tot Vredes Informatiecentrum zodat het een plek kan zijn waar mensen samenkomen en activiteiten ontplooien.
Sinds twee en een half jaar bestaat het Vredes Aktie Kamp in de Trentse bossen vlakbij de kernwapenbasis Volkel. Vanuit deze plek worden acties tegen de vliegbasis. Door middel van het Vredes Informatiecentrum willen we een plek creëeren waar op laagdrempelige wijze actie wordt gevoerd tegen de vliegbasis. Het pand is in bezit van de gemeente die, direct nadat de vorige eigenaar was vertrokken, een sloopvergunning voor het huis heeft afgegeven. De sloop is nog niet uitbesteed en het is waarschijnlijk dat de gemeente zal wachten met slopen tot alle huizen in de straat leeg zijn, om dan alles in één keer plat te gooien. Het huis is in goede staat, het water en de elektra zijn eruit gesloopt. We hebben een houtkachel geïnstalleerd en zijn van plan om een
regenwateropvangsysteem te maken. Elektriciteit gaan we, afhankelijk van de financiën, met accu’s of zonnepanelen regelen.
Mensen die graag mee willen denken/doen met het Vredes Informatiecentrum zijn van harte welkom! Ondersteuning door middel van goederen kan ook (graag zelfs), we zijn op zoek naar een fietskarretje, meubels, matrassen, kachelpijp, accu’s, regentonnen,
zonnepanelen... Voor meer info, bel Mark 06-10328106 of Mariette 06-23340820. Het adres is Bovenstraat 9, Volkel.
(Voor alle duidelijkheid, het Vredes Aktie Kamp blijft bestaan en gaat onverminderd door met aktie voeren, wie langs wil komen kan het beste contact opnemen via 06-23340820)
Futura Romana
Kok mag dan vaak lijken op een langs genetische weg opgekrikte grijze muis met een neiging tot hoogmoedswaanzin als hij eten ruikt in Downingstreet, hij lijkt ver te prefereren boven de fascistoïde uienkruier die tegenwoordig de scepter zwaait in Rome. In de jaren negentig moest Silvio Berlusconi zijn eerste premierstoel opgeven toen een paar onderzoekrechters hem van "Mani Pulite" verdachten. Die had hij opgedaan bij zijn komeetachtige carrière in het Italiaanse zakenleven, waarbij zijn lidmaatschap van de loge P2 en zijn contacten met de mafia geen geringe rol hadden gespeeld. Nu hij dankzij de hulp van zijn oude vrienden en de fascist Fini opnieuw premier is krijgen de schaarse krachten binnen Justitie die wel van goede wil zijn en nog steeds de corruptie binnen de Italiaanse politieke top proberen te bestrijden stevig op hun toga. Ze worden door hun hoogste baas betiteld als linkse infiltranten die uit zijn op het ondermijnen van de staat.
Zijn staatssecretaris van Binnenlandse Zaken Taormina is van hetzelfde laken een Armanipak. Hij wordt van zakenpraktijken à la Berlusconi verdacht en werd daarover onlangs aan de tand gevoeld in Milaan. Taormina dreigde tijdens dat onderzoek de rechter in de petoet te laten gooien als de tijd daar rijp voor was. Silvio zal nu alle zeilen moeten bijzetten om Taormina binnenboord te houden. Ook al omdat zijn staatssecretaris herhaaldelijk nogal opzichtig aanschurkt tegen leden van de mafia, onder wie Francesco Prodentino. Een topman van de afdeling sigarettensmokkel in Italië tegen wie een proces onderweg is. Dat proces is door Taormina op een ventweg gedirigeerd omdat de bewijsstukken grotendeels uit Zwitserland afkomstig waren. Die mogen pas gebruikt worden als er ook aansluitend Italiaans bewijs is. En verdorie, dat is nog even niet voorhanden. Naar verwachting zal deze affaire net als die tegen parlementslid en Berlusconi-intimus Previti, die wegens corruptie voor de kadi staat, op niets uitlopen. Of op een schikking. Schikking? Waar hebben we dat meer gehoord?
Clickfonds? Schipholtunnel? Zie je wel dat Europa toekomst heeft.
What's up Doc?
Mexico City, 10 oktober 2001, 5 uur 'smiddags. Vijftig vakbondsafgevaardigden werkzaam binnen de suikerindustrie melden zich bij de zwaarbewaakte hoofdingang van het Mexicaanse Congres. Zij hebben een afspraak met parlementsvoorzitter Beatriz Paredes. Na check en dubbelcheck gaan ze het gebouw in op weg naar Paredes' kamer en worden op de voet gevolgd door twee lieden die zich als persfotografen hebben gepresenteerd. Ze trekken de aandacht door hun wat nerveus gedrag en worden daarom door een aantal vakbondsjongens tegengehouden en gevisiteerd. De normaliter toch alerte leden van de bewakingsdienst moeten allemaal aan een aanval van acute bedrijfsblindheid hebben geleden, want de fotografen blijken een leuk aantal staven dynamiet, negen handgranaten, detonators en twee automatische pistolen bij zich te hebben. Ze worden - zij het wat laat – ingerekend.
Het bleek te gaan om twee Israeli's: de 34-jarige Salvador Guersson Smecke en de 27-jarige Saur ben Zvi. Smecke bleek een oud-kolonel van het Israelische leger en ex (?)-Mossadagent te zijn. Zvi was zijn hulpje bij de missie en illegaal in het land. Beiden waren in dienst van een Mexicaanse veiligheidsfirma en beschikten over een wapenvergunning. Het duurde niet lang of de Israelische ambassade begon op zeer hoog niveau druk uit te oefenen voor de vrijlating van Smecke en Svi. En jawel, na vijf dagen was het al zover. In Mexico wordt nog steeds druk gespeculeerd over de werkelijke reden van de maar net voorkomen terroristische aanslag op het parlementsgebouw. Overigens wel vreemd dat we een maand na dato nog steeds niks hebben gehoord van de zo "in zijn rol gegroeide" leider van de War on Terrorism. Toch es effe bellen met Clingendael.
Antifascisme met een slakkengang
De onlangs nog met Bea rondzeulende Roemeense premier Nastase wil een wet invoeren waarbij de openlijke verheerlijking van Ion Antonescu in zijn land wordt verboden. Deze voormalige generaal greep in september 1940 de macht en verbond zich vervolgens met Hitler-Duitsland. Tijdens zijn bewind kwam vanaf juni 1941 een stroom van deportaties op gang naar de kampen in Oekraine. 250.000 Joden en 25.000 Roma's keerden nooit naar hun geboortegrond terug. Antonescu werd in 1946 ter dood veroordeeld en terechtgesteld.
Merkwaardigerwijs volgde tijdens het communistische regime van dictator Ceaucesu een voorzichtige rehabilitatie van Antonescu. Straten, pleinen en openbare instellingen werden naar hem vernoemd en in vele steden verrezen standbeelden. Na de val van Ceaucescu in 1989 werd het nog gekker. Antonescu werd in 1991 in het Roemeense parlement herdacht met een minuut stilte. In talrijke radio- en teevee-programma's werd sindsdien lovend gesproken over de Hitler-adept en de Holocaust als een fabel afgeschilderd. Aan die wantoestanden wil de sociaal-democratische Nastase nu een eind maken. Maar hij ondervindt zelfs in zijn eigen contreien felle tegenstand. Leuk land om erbij te hebben in de Europese Unie. Alvast hartelijk welkom.
Waar rook is, is vuur
In het Belgische Koksijde is Marc Gunst opgepakt. De lokale voorzitter van de Vlaams Liberale en Democratische partij (VLD) en het baasje van het douanekantoor Hygrocare in Nieuwpoort. Hij wordt ervan verdacht samen met ondermeer twee eigenaren van import-exportbedrijven de Belgische staat voor miljoenen te hebben benadeeld met een enorme sigarettensmokkel. Gunst wordt beschuldigd van het vervalsen van documenten en bendevorming. Zijn bedrijf kwam al eerder in minder helder daglicht toen het werd verdacht van accijnsontduiking bij de invoer van suiker en bier. Drie jaar geleden zou de sigarettenaffaire in Nieuwpoort zijn begonnen toen een vrachtwagen van een Nederlands bedrijf een lading saffies wilde afleveren bij een Brits schip waaruit net diezelfde lading op de kade was gezet. De sigaretten moesten met hetzelfde schip weer terug naar Engeland. Gunst werd gevraagd of hij dit kunstje in de toekomst met enige regelmaat wilde herhalen. Diens verweer dat hij indertijd de douanestempels op de bijbehorende paperassen niet vertrouwd zou hebben en de Belgische inspectie zou hebben gewaarschuwd, klinkt wat dissonerend. Dat opnieuw een Nederlands vervoersbedrijf en British American Tobacco aan de basis stonden van een sigarettensmokkel-affaire is niet onwaarschijnlijk gezien de ervaring die hier te lande is opgebouwd in de jaren negentig. Daarover zijn wij in deze rubriek al menigmaal tekeergegaan en niet te vergeten in het artikel "De smokkel van smoke en coke" in De Morgenster. Het helpt misschien geen ruk maar het lucht wel op.
Potje pielemuizen
Het ziet er voorlopig niet naar uit dat het gepielemuis rond koning Albert II uit de pers verdwijnt. Vandaag bijvoorbeeld werpt het door ons al vaker aangehaalde Luxemburgse blad
L'Investigateur opnieuw een knuppeltje in het royale hoenderdok door zijn verwondering uit te spreken over het uitblijven van juridische vervolging van Michel Nihoul. Dutroux' voormalige partner in het kwaad deed namelijk op 15 oktober jl. de volgende suggestieve uitspraak in Der Spiegel:
"Ik beschik over een foto waarop koning Albert een minderjarig meisje bespringt. Die zou ik aan u kunnen verkopen, maar dan moet ik meteen het land uit".
Later verklaarde Nihoul dat hij die uitspraak nooit had gedaan, maar Der Spiegel bleef op zijn stuk staan. De Belgische justitie is recentelijk wel begonnen met een speurtocht naar lekkages over deze materie bij de politie van Neuchatel, maar richting Nihoul of Der Spiegel wordt niks ondernomen. En dat is gek. Nou ja, gek. Wij hebben in deze context bijvoorbeeld ook het nodige over onze ex-minister van Justitie De Ruiter geschreven (zie de afleveringen 12 en 13 van de serie " Roze Balletten" van 19 en 20 juli van dit jaar). Reakties ho maar. Wel veel getoeter over low-lifes die zich aan dit soort dingen te buiten gaan. Of een Matroos in speciale dienst. Terecht overigens, maar toch. Maar wie tot de maatschappelijke toplaag behoort is ook in ons land praktisch onschendbaar. En wie op zoek gaat naar de onderste steen wordt de bek gesnoerd.
bulderbos-affaire
Donderdag 29 november (overmorgen!) buigt de Haarlemse rechter zich over de vraag of de tent en de caravans in het Bulderbos mogen blijven staan. De gemeente wil dat de Bulderbosbezitters deze objecten weghalen omdat de aanwezigheid ervan in strijd zou zijn met het bestemmingsplan. Milieudefensie betoogt dat de Bulderbosbezitters deze objecten nodig hebben om hun
Bulderboswake te kunnen voortzetten. Met deze wake protesteren zij tegen de slechte milieugrenzen voor Schiphol en proberen ze
een ontruimingsproceudre af te dwingen. Bij deze procedure komt de vraag aan de orde of de Bulderbosbezitters het Hoger Beroep
mogen afwachten, dat zij hebben ingesteld tegen de onteigening. Iedereen is van harte welkombij deze rechtszaak, die om 10.00 uur
plaatsvindt in de Arrondissementsrechtbank, Dreef 40A in Haarlem. Wanneer het vonnis slecht uitpakt, wordt het erg spannend rond ons bos.
Intussen gaat de Bulderboswake gewoon door! Meer dan 100 mensen kwamen al naar het bos, maar we hebben nog steeds hard
Bulderboswachters nodig. Bel met 020.5507300 en/of vraag informatie op bij Milieudefensie, Friends of the Earth Netherlands, Postbus 19199, 1000 GD Amsterdam
Een oud verhaal in nieuwe zakken
Stel je bent al jarenlang bakker. Je bent tevreden met je werk en je heet zelfs Bakker. Je baas is zo blij met je dat ie je tot teamleider benoemt. De zaak waar je werkt is in de loop der tijd gaan behoren tot een groot brood- en banketconcern met een riant hoofdkantoor in Dusseldorf en een jaaromzet van ruim 4 miljard. Je leven ziet eruit als een gevulde koek. Misschien zelfs een banketstaaf. Je besluit je huis in de aanbieding te doen en op zoek te gaan naar een ander huis. Je overlegt met je Scrooge over het overhevelen van je gunstige hypotheek van je oude huis naar je nog aan te schaffen nieuwe. Scrooge ziet het zitten. Plotseling krijg je te horen dat je baas het bedrijf sluit en de productie overhevelt naar een een ander filiaal in Nederland. Je hele toekomstdeeg dondert in elkaar. Gunstige hypotheek voor een nieuw huis? Forget it. Scrooge trekt zich schielijk terug. Een huurhuis voor een schappelijke prijs? Kom er eens om. Een nieuwe geldschieter wil je wel helpen, maar het komt uiteraard heel wat duurder uit. Uiteindelijk kom je te zitten met een financieel gat van minimaal 25.000 gulden. Je gaat gesprekken aan met de OR, de vakbond en de bedrijfsleiding. Zakken vol begrip worden over je uitgestort. Het regent sociale plannen. Maar koop je daar een brood voor? Nee. De bedrijfsleiding geeft aarzelend aan dat ze wel over compensatie wil nadenken. Er gloort wat hoop. Dan, anderhalve maand na het oorspronkelijke overlijdensbericht, laat de bedrijfsleiding plotseling weten dat de patiënt nog leeft. De sluiting gaat niet door. Valt voor de grote baas even te duur uit op dat moment. Wel wordt het productiepakket afgeslankt, evenals het aantal personeelsleden. Maar jij mag blijven. Met een veel bescheidener functieomschrijving. Tuurlijk. En die compensatie? Schrijf die maar op je buik. Dat alles overkwam Melvin Bakker bij het bedrijf Duet Bakklaar (hoe verzin je het) in Alkmaar, dat deel uitmaakt van het Duitse Kamps-concern. Hij is één van de talloze voorbeelden van hoe er met de belangen van werknemers wordt omgesprongen nu de economische wind is gedraaid in het land van Paars. En dat staat in schrijnend contrast met ronduit schandalige optieregelingen voor "redders" van bedrijven als Philips en KPN en de door Bernie Cornfeld-adept Dijkstal afgedekte miljoenenroof door grote bouwbedrijven ten behoeve van de buidel van de grootaandeelhouders.
KM vroeg nog aan de bedrijfsleiding van Duet Bakklaar hoe het nou zat. Volgens een meneer Timmermans was er over de kwestie-Bakker intern overleg geweest met een eigen jurist over een eventuele aansprakelijkheid. Een van de punten ter overweging was "slecht management". De jurist vond dat daar geen enkele sprake van was geweest. Heb je ooit zo zout gevreten?
Euro Green en Scientology salade
Niet zo heel lang na het verschijnen van ons artikeltje "Oorzaak en gevolg?" van gisteren werden wij door een trouwe lezer attent gemaakt op de aankondiging van Euro Greenmix op haar eigen netsite dat het Fund sloot tot 1/11/2002. Kennelijk onderhevig aan het Heintje Davids-syndroom. Verder kregen wij een tekst van eind 1997, opgedoken uit een newsgroup:
"Daarom een waarschuwing vooraf: met houtfondsen kan er juridisch flink gegoocheld worden. De truc gaat alsvolgt. Een particulier koopt bij een fonds een participatie, waarmee hij/zij recht krijgt op een deel van de opbrengst. Het bedrag dat men moet neertellen bedraagt ten minste drie à vierduizend gulden. De belegger huurt voor dit bedrag een stuk grond en krijgt recht op de bomen die erop staan. Door deze individuele toewijzing vallen houtfondsen niet onder de Wet Toezicht Beleggingsinstellingen. Daardoor kan de Nederlandse Bank geen controle uitoefenen op deze fondsen en hoeft de bewindvoering niet aan bepaalde voorwaarden te voldoen. Populair gezegd: een houtfonds kan ongestoord met jouw duizenden guldens beleggingsgeld gaan fröbelen! Zo'n gaatje in de wetgeving trekt natuurlijk allerlei vage figuren aan. Zelf stuitte ik op de volgende schreeuwerige advertentie: als je 36.000 gulden bij het Euro Greenmix Fund te Amsterdam zou inleggen, kreeg je binnen 24 jaar 1,6 miljoen piek netto terug. Via een 06-nummer kon je een mooi foldertje aanvragen. Dit nummer bleek niet aangesloten en in de hele hoofdstad was er geen bedrijf dat Euro Greenmix Fund heette. Na wat gezoek bleek er ook een normaal 020-nummer van deze zogenaamde belegger te zijn. Dit telefoonnummer stond op naam van de Scientology-church..."
Wij vroegen Hugo Krop wat dat laatste te betekenen had.
Krop: "Om bij EGF te investeren moet je een EGF-contract tekenen en EGF betalen. Dan heb je "vruchtgebruik" gekocht op een bestaand en goed onderhouden stuk land. Tot ruim twee jaar geleden: het project is volgetekend. Het produkt werd o.a. verkocht door Carel J. (volle naam bekend bij redactie), wiens bedrijf er door mij twee jaar geleden is uitgegooid. Hij kwam zijn bed niet meer uit. Coke-verslaafd, gek etc. Hij is scientology-aanhanger. Maar goed, hij had evengoed een foldertje van Philips of Unilever kunnen laten verspreiden. Hij kan niet leveren. Ik weet al twee jaar niet waar hij woont...".
Verder commentaar lijkt ons overbodig.
Boycot de kaartjes-automaat!
Koop NOOIT aan de automaat, maar aan het loket omdat:
* een automaat je geen service biedt
* de automaat een excuus is om een onbemensd station te maken, waardoor de sociale veiligheid HARD achteruit gaat.
* omdat u met papiergeld nergens naar toe kunt.
* u hiermee het openbaar vervoer niet toegankelijk maakt voor slechtzienden en mensen met andere functiestoornissen, die NIET met de afschuwlijke automaten om kunnen omgaan.
* omdat je portomonee zo zwaar wordt van f5,- of ?2,- munten, omdat de automaat geen briefgeld accepteert.
* omdat de automaat de betaalvrijheid tot op het bot aantast.
en bovenal omdat de NS het loket dicht gooit als er minder dan 20 reizigers per uur langst komen.
Dus boycot de automaat en koop aan het loket of Wizzl.
GEEN LOKET AANWEZIG?
A) Kijk of er een postagentschap in de buurt een offcieel NS dealer is. (Indien u door dit gedoe je trein mist, vraag dan meteen een geld terug bij vertragingsformulier aan.)
B) Zo niet zoek een telefooncel. - telefoonkaart niet nodig - gratis nummer (U zal altijd zien dat als de automaat kapot is ook de enig aanwezige telefooncel op het station ook kapot is).
C) Bel het automaten storingsnummer op. Dat is 0800-0540 en naast het station en het automaatnummer dat u niet met dat kreng (automaat) overweg kan (en u dus een zware digibeet bent - maak uw afkeur van computers duidelijk),
* dat de letters te klein zijn en u uw bril niet bij hebt
* u geen pinpas en geen vijf gulden munten hebt
* of dat het kreng (de automaat) gewoon kapot is, maak vooral een klungelige en digibete indruk. (standaard procedure voor geldweigende automaten in november en december)
D) Ga vervolgens in de procedures die gelden voor defecte automaten. - Er zijn drie manieren 1) conducteur schrijft kaartje met stationstarief, dit is GEEN standaard procedure, maar soms doen ze het. 2) uitstel van betaling (legitimatie nodig) 3) treintarief betalen en het verschil terugclaimen bij de klantenservice. Meld wel HEEL de situatie.
Klaag bij de NS-klantenservice. Zie klachtenprocedures NS
Gebruik automaat assistanten om aan te tonen dat het automaten concept NIET werkt. Op sommige stations zet de NS personeel in om de mensen te instrueren hoe ze met een automaat moeten werken.
1) Maak gebruik van deze service, maar zorg wel dat u papier geld in je handen hebt en zegt dat u geen munt of pin / chip hebt. - Ze kunnen u alleen naar het loket verwijzen en spoorslags wordt duidelijk dat deze service niet werkt en het wordt meteen duidelijk waar de schoen wringt.
2) Ook bewust klungelig doen is ook een methode om aan te tonen dat dit niet werkt. Van de harde kern van digibeten moeten ze 't bij de NS van hebben.
Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor een ander; bijvoorbeeld een medereiziger met functiebeperkingen, ouderen en digibeten.
Reageer NIET je frustraties af tegen het NS personeel, zij kunnen ook niets aan deze situatie doen, maar klaag bij de betreffende instanties. Voor goed, veilig en betaalbaar openbaar vervoer die ook toegankelijk is voor mensen met functiebeperkingen en ouderen en waar ook rekening wordt gehouden met de arbeidsomstandigheden van het personeel. Voor een goed en efficient en fijnmazig OV netwerk.
Oorzaak en gevolg?
Wij hebben in de maanden juli en augustus van dit jaar in deze rubriek veel aandacht besteed aan vroegere en hedendaagse activiteiten van Hugo Krop. Een Nederlandse Willy Wortel die vooral in de jaren tachtig furore maakte binnen het beruchte Text Lite-complex en zich in de periode daarna vooral op de Costaricaanse handel in hardhout bleek te hebben geworpen (zie de serie "Hardhout met een luchtje"). In het vervolg daarop zonden wij hem op 18 oktober jl. een e-mail nadat wij door een Amsterdamse aktiegroep erop waren gewezen dat:
" ... u [Krop] het adres Spinozastraat 37 als postadres gebruikt voor een kleine verzameling BV's, stichtingen en verenigingen. Het pand is eigendom van de heren Inden, die niet bepaald op goede voet staan met de huurders van het bewuste pand. Zou u kunnen zeggen in welke relatie u staat met deze beide heren? "... Verder willen wij er nog op wijzen dat n.a.v. de door ons verzorgde publiciteit over uw investeringsaktiviteiten in Costa Rica, Portugal en Tsjechië onze site een paar maal is bezocht door de uitbaters van Zillion. De grootste discotheek van Antwerpen. Zou dit in relatie kunnen staan met de u bekende heer Hommel die zich zo duidelijk manifesteert in het uitgaansleven van deze Belgische wereldhaven en daarbij zelfs de papieren assistentie krijgt van een bekende voetballer en een voormalig adviseur van het Koninklijk Huis?"
Op dezelfde dag nog mailde Krop ons terug:
"Inzake Spinozastraat 37. Zou u mij kunnen mededelen om welke aktiegroep het hier gaat en hoe deze (b.v. per e-mail) is te bereiken?"
Kleintje Muurkrant:
"Wij gaan altijd zeer voorzichtig om met de belangen van onze informanten. Daarom kunnen wij niet aan uw verzoek voldoen".
Krop tot besluit:
"Dan kunt van mij ook verder niets verwachten".
Best begrijpelijk. Maar wat gebeurt er een paar weken later? Krop laat per brief aan de verenigingsleden van Euro Greenmix weten dat hij het bijltje erbij neergooit. Een citaat:
"...Als gevolg van de exploitatie- en marketingactiviteiten heeft Euro Greenmix Fund al haar reserves uitgeput en zal moeten sluiten. Op basis van gesloten overeenkomsten heeft Euro Greenmix Fund aan al haar verplichtingen voldaan. Mijn gezondheid laat langere reizen niet meer toe. Ik kan fysiek geen waarde meer toevoegen aan het reilen en zeilen van de plantages en de exploitatie van het hout. Ik moet noodgedwongen aftreden in de funkties die ik nu nog vervul. Anderen gaan het overnemen".
Die anderen roerden zich meteen flink en eisten van de leden aanvullende poen en niet zo'n beetje. Wie niet over de brug kwam werd de vereniging uitgegooid en kon fluiten naar zijn oorspronkelijke investering. Krop toonde zich verontwaardigd over de gang van zaken, viel ook over de pessimistische prognoses van de nieuwe machthebbers en liet ons weten:
"Ik heb het nog netjes gedaan! Wellicht binnenkort nieuws. Vooral als ik nog bozer word op deze groep".
Wordt het toch nog gezellig.
Scientology
In het digitaal archief van Kleintje Muurkrant staan een aantal artikelen over de agressieve sektarische onderneming Scientology. Een club adepten van voormalig science-fiction-schrijver L. Ron Hubbard (1911-1986) met enige tientallen actieve sekteleden in Nederland. Zojuist zijn hierover in het Parool eveneens een paar artikelen verschenen onder de titel Scientology op jacht, ook naar minderjarigen en Veertienjarige David naar binnen gelokt. De moeite waard.
Fourty - love
Vandaag werd bekend dat het Openbaar Ministerie in München de moeder van tennisidool en werkkast-activist Boris Becker eveneens voor de kadi wil trekken wegens hulp bij vermoede belastingfraude. Zo'n dertien miljoen DM van de 33 miljoen die "Boom-Boom" uit het zicht van de inspecteur zou hebben willen houden liep via twee rekeningen van moeder Becker.
Die had zij in 1986 onder haar meisjesnaam geopend bij het filiaal van de Citibank (jawel) in Monaco. Ook Boris' manager Ion Tiriac zou van de financiële U-bocht van moeder Becker gebruik hebben gemaakt voor wat geld voor de kapper en de sigarenboer. Daarmee lijkt de kleinzoon van een Hitler-financier in de voetsporen te treden van zijn landgenote Steffi Graf, die een deel van haar spaarcentjes via een adres op het Amsterdamse Museumplein naar de Antillen had gesluisd om ze uit de gretige handen van meneer belasting te houden. Met hulp van haar vader, die daarvoor een aantal jaren de petoet inging.
Nee, dan onze tenniscoryfeeën. Goed, vorig jaar dook een merkwaardig verhaal op over het verdwijnen van een ikoon die Richard Krajicek had gekocht. Maar dat bleek achteraf om een misverstand te gaan. Hè, dat lucht op.
Het zag er wat ernstiger uit voor good-old Tom Okker. De naam van onze vroegere tenniscrack en huidige eigenaar van de Amsterdamse kunstgallery Jaski viel half januari 2000 namelijk in de berichtgeving rond de inbeslagname van 1100 kilo Marokkaanse hash. Daarbij zou het al om het vierde of vijfde transport zijn gegaan en volgens betrokkenen bij de zaak was de opdrachtgever Piet van Lent. Eigenaar van een dakbedekkingsbedrijf en het baasje van het niet zo zuinige hotel De Plasmolen in Mook. Jarenlang organiseerde hij samen met Okker een tennistoernooi voor oude tennisgrootheden op de banen van zijn hotel, waarvan Okker mede-aandeelhouder was. Maar wellicht heeft Tom de bui zien hangen (dat heb je vaak met tennis). Hij had zich op 1 december 1999 (!), toen bij de politie al het nodige bekend was over de hashlijn, als aandeelhouder teruggetrokken. En toen Van Lent anderhalve maand later werd gearresteerd kon hij zich dan ook onmiddellijk van zijn voormalige zakenpartner distantiëren en zo zijn blazoen schoon houden. Sportief? Tennis is oorlog.
Radertje
Begin augustus van dit jaar werd een internationaal netwerk van kunstdieven ontrafeld, dat stelselmatig Franse en Belgische kastelen en kerken van zijn artistieke rijkdommen beroofde. Volgens de samenwerkende rechercheteams van beide landen was de leider van de bende de 39-jarige Nederlander Simon Visser. Zij hadden hem al heel lang in het snotje maar door allerlei voetangels en klemmen binnen de internationale juridische verdragen bleek het moeilijk om Visser ingerekend en uitgeleverd te krijgen. Na zijn arrestatie verklaarde zijn verdediger mr. D. Tripels uit Maastricht dat zijn cliënt maar een klein radertje was binnen het netwerk en dat de werkelijke leider ervan een antiekhandelaar uit Luik was, die ook regelmatig bestellingen bij Visser deed. Kleintje Muurkrant kwam er na enig speuren achter dat het om Albert Vandervelden moest gaan. De trotse eigenaar van de prestigieuze galerie La Mésagère en elk jaar een van de Belgische representanten bij de TEFAF-exhibitie (zie: "Het luchtje bij TEFAF is geen Chanel" van 14 augustus jl. in deze rubriek).
Afgelopen woensdag gaf de rechtbank in Maastricht toestemming om het "kleine radertje" uit te leveren aan Frankrijk. Een justitiële zeldzaamheid die in de Nederlandse dagbladpers dezelfde aandacht kreeg als de stijgende groenteprijzen. Tripels gaat in hoger beroep. Maar volgens ingewijden zal dat niet veel helpen. De nabije toekomst ziet er dus somber uit voor Visser, die naar het zich laat aanzien in Frankrijk op tien jaar nor kan rekenen. Schandalig is wel dat zijn cliënten/opdrachtgevers zoals Vandervelden en andere met de TEFAF verbonden handelaren in gestolen kunst de dans dreigen te ontspringen. "Justice for all"?
King
Drie keer raden wat we dachten bij het lezen van de kop "King used fame to lure boys" in de Guardian van vandaag. Juist! Heeft Albert II nou ook al aan jongens gezeten? Maar het bleek te gaan om ene Jonathan King, een beroemde impresario in de internationale popwereld. Die kreeg gisteren even zeven jaar voor zijn mik omdat hij een reeks van minderjarige jongens in de loop der jaren naar zijn huis had gelokt met lulverhalen en ze daar na een driftige hoeveelheid alcohol en het vertonen van pornografisch beeldmateriaal had gepielemuisd. King verwacht na zijn veroordeling een heksenjacht op meer Britse beroemdheden en niet nader gespecificeerde moeilijkheden in de petoet. Daar kon hij wel eens gelijk in hebben.
Kleiner Mann, was nun?
Voor dit verhaal gaan we terug naar 28 mei van dit jaar. Op die datum publiceerden wij de tekst van een e-mail gericht aan een van de grootste kunstcoryfeeën in België: Axel Vervoordt
De mail bevatte vragen over een schilderij van Van Roestraten dat voor WO II tot de collectie van de Frans-Joodse familie Schloss had behoord en die later door de Duitsers werd gestolen. In 1998 had Vervoordt, in weerwil van het feit dat hij volledig op de hoogte was van het verleden van het schilderij, het zonder enige gêne bij de TEFAF in de etalage gezet (zie "De wondere wereld van een kunstmusketier", aflevering 2). Probeerde Axel's zoon Boris met betrekking tot die schandalige kwestie ons nog enigszins achteloos het bos in te sturen, dat werd heel wat minder toen wij pappa Vervoordt enige weken later confronteerden met diens pedofiele activiteiten op zijn kasteeltje in 's Gravenweezel.
De aanzet tot dit initiatief putten wij uit een op tape opgenomen conversatie tussen Michel van Rijn en de Amerikaanse kunstrecensente Amy Page. Tot dan een graag geziene gast van de familie Vervoordt als zij in Europa vertoefde. Een kort citaat uit aflevering 5 van "De wondere wereld van een kunstmusketier" van 4 juni jl.:
MvR: "I didn't hear from Axel either, because I have Axel with some holocaust painting."
Amy: "You know, Axel is a good guy. I mean, he didn't lie about these things. He said where they were from, you know. I mean, Axel is not a bad man."
MvR: "Beside the fact that he likes little boys, he's a nice guy."
Amy: "No more. Not for years."
MvR: "He sees the light now?"
Amy: "Axel is changed. He became very much the pater familias. He's very much not doin' that."
"Uit goed geïnformeerde bron hebben wij recentelijk vernomen dat zo'n vier - vijf jaar geleden de Belgische autoriteiten Versaillesparket uit uw werkvertrek hebben laten verwijderen, omdat het afkomstig zou zijn geweest van een diefstal uit een Frans kasteel. Zou u dit bericht kunnen bevestigen en ons wellicht eveneens kunnen vertellen om welk Frans kasteel het precies ging?"
"Het bericht dat u uit goed geïnformeerde bronnen heeft gehaald is toch niet helemaal correct. Het gaat niet om een Versaillesparket, noch om een verzoek van de Belgische autoriteiten. Maar het klopt inderdaad dat we hier een Frans parket hebben gehad waarvan enkele jaren later bleek dat het ooit gestolen was uit een Frans kasteel. Het was verschillende kunsthandelaren gepasseerd en Axel Vervoordt had er niet het minste vermoeden van dat het ooit gestolen was geweest. Hij heeft het uit vrije wil teruggegeven aan de rechthebbende eigenaar. Achteraf is gebleken dat de aan lager wal geraakte zoon van de eigenaar het parket (samen met veel andere stukken uit de collectie) had verkocht om er persoonlijk winst uit te slaan zonder dat zijn vader hier iets van af wist. De claim van de vader dat het ooit was "gestolen", was dus evenmin juist. Uiteraard vinden wij dit een erg spijtige zaak."
"...Daarin is geen enkele sprake van een vrijwillige teruggave door de heer Vervoordt. Alleen
al het bestaan van een dergelijk dossier doet het vermoeden rijzen dat de heer Vervoordt zich vergist heeft bij de reconstructie van de zaak... Imiddels zijn we erachter gekomen dat een politie-eenheid voor de verwijdering van het parket heeft zorggedragen. Dat strookt eens temeer niet met uw mededeling in eerdere instantie dat de heer Vervoordt vrijwillig tot teruggave is overgegaan. Zou u dit kunnen confirmeren?"
"Uiteraard zijn we dat pas te weten gekomen door tussenkomst van de politie. Als ik zeg "vrijwillig" bedoel ik eigenlijk dat wij na aanvraag van de politie zonder enige vergoeding (hoewel alles legaal en in goed vertrouwen was aangekocht) en zonder er verder gevolg aan te geven (advocten of dergelijke) dit hebben geregeld. We betreuren ten zeerste deze zaak. Temeer daar achteraf bleek dat er bedrog is geweest vanaf het begin (mogelijk frauduleuze afspraken tussen de eerste eigenaar en zijn zoon). Of dit nog verder onderzocht wordt weten wij zelf niet."
Barclays in zwaar weer
Nog niet zo lang geleden raakte bekend dat de Britse bank Barclays een aardig bedragje aan Osama-dollars beheerde. Afgelopen vrijdag weerklonk in Parijs echter een totaal ander lied. De filiaalchef van Barclays in de Franse hoofdstad en een paar medewerkers werden voor de eerste maal door een onderzoeksrechter verhoord in een gigantische witwas-affaire. Nee, niet voor Al Queda of Al Taqwa maar voor Frans/Israëlische zakenlieden, die nauwe banden onderhouden met de Parijse confectie-industrie. Een haast bijbels aandoende vloedgolf van cheques werd tussen mei 1996 en nu naar Israël gestuurd en daar ingewisseld. Die cheques correspondeerden met een stel rekeningen bij Barclays die een zwaar frauduleus aroma verspreidden. De leiding van de bank wordt nu verweten een wrakke controle te hebben uitgevoerd op deze zelfs voor een leek opvallende geldstroom. In totaal zouden zo'n tachtig mensen bij deze witwasconstructie actief zijn geweest. Het justitiële onderzoek is drie jaar geleden al op gang gekomen, maar pas nu wordt massief de aandacht gericht op het bancaire gedeelte van de zaak. Verschillende vertegenwoordigers van de betrokken garen en band-firma's maken vandaag al hun opwachting voor de Franse kadi. Hoe en wanneer Barclays en een paar kleinere financiële instellingen te drogen worden gehangen weet nog niemand. Het is overigens opvallend dat ook in het Nederlandse milieu veel lieden rondwaren met een confectie-achtergrond. Wel een beetje logisch. Het is in dit soort zaken altijd een kwestie van nauwkeurig passen en meten.
Ritalin - partydrug?
Om ons heen blijven de doden vallen. Naast de vele duizenden ten gevolge van Amerikaanse en Engelse bommen in Afghanistan laten hier nogal wat jongeren het leven door oplichterij en geeuwzucht naar woekerwinsten in het 'party'-drugcircuit. Met betrekking tot deze criminele activiteiten is er over die lucratieve pillenhandel meer verontrustends te melden. In de internet-publicatie Eyes On America is te lezen dat Ritalin-pillen zijn opgedoken in het party-circuit. Aan Ritalin-pillen geen gebrek gezien de hype rondom ADHD, zie hierover een eerder artikel in Kleintje Muurkrant. De inhaalrace die in Nederland in vergelijking met de VS op dit moment aan de gang is met de handel in en het gebruik van Ritalin zou dus ook wel eens wat dit party-druggebruik betreft kunnen doorzetten. Ritalin wordt door domme jongeren gebruikt om het effect van de drug Ecstacy te verlengen. Een alarmerend bericht gezien de enorme hoeveelheid Ritalin-pillen waar ouders jongeren mee volstoppen die ze vervolgens -wellicht- verhandelen. In de party-scene schijnen de Ritalin-pillen de term "vitamine R" te hebben gekregen. U bent gewaarschuwd.
Alpenglühen
De zaak rond Peter Regli krijgt langzamerhand een uiterst bizar karakter. Afgelopen weekend voerde de Zwitserse pers een van de eigenaren van een taxibedrijf in Rümlang ten tonele. De in een hospitaal opgenomen 33-jarige man wil schoon schip maken en beweert tussen eind 1986 en eind 1993 Wouter Basson, de Zuidafrikaanse Mengele, zo'n vijftien maal te hebben begeleid bij diens tot nu toe geheim gebleven escapades in Zwitserland. Geen toeval, want het taxibedrijf diende als cover voor de duistere zaken van de inmiddels overleden Jürg Jacomet. Een beruchte wapenhandelaar, die nauw gelieerd was aan Peter Regli. Volgens de taxi-eigenaar wilde Jacomet met hulp van Regli Zuid-Afrika automatische en chemische wapens bezorgen in ruil voor diamanten en goud. Hij schro g ,ge gezien de k er zelfs niet voor terug om de Apartheidskliek plutonium aan te bieden, afkomstig uit Moskou (zie ook "Hop Suisse" van 27 oktober jl. in deze rubriek). In 1993 zou dat hebben geresulteerd in de overdracht van een paar kilo van dat stralende spul in wegrestaurant Kemptthal. Zaken zijn zaken. Het was overigens meteen de laatste maal dat Basson Zwitserland bezocht. Regli begint steeds meer op Wilhelm Tell te lijken. Met dit verschil, dat de appel op zijn hoofd zwaar giftig is en dat er heel wat meer pijlen dreigen te worden afgeschoten.
we moeten wat...
Vandaag, zondag 18 november, demonstreerden er 100.000 mensen in Londen tegen de oorlog in Afghanistan. Dat is nog eens een opkomst! De demonstratie was eveneens gericht tegen de toenemende repressie binnen Engeland met betrekking tot het oppakken zonder arrestatiebevel, steeds meer huiszoekingen en aanhoudingen, alles onder de slogan 'strijd tegen het terrorisme'. Op de manifestatie aansluitend op de demonstratie spraken onderandere: John Pilger, Bianca Jagger, Tony Benn, Tariq Ali, Germaine Greer en Yvonne Ridley. Interessant om te bezoeken is het webadres van Media Workers Against the War.
Heel wat anders dus dan het relatief kleine groepje mensen dat elke donderdag-avond staat te kleumen op het Kerkpleintje in het centrum van 's-Hertogenbosch. En toch blijven we doorgaan met het uitdelen van pamfletten en de konfrontatie aangaan met het winkelend publiek. Het helpt natuurlijk niks maar niks doen helemaal niet. Dus kom aanstaande donderdagavond, tussen zeven uur en half negen even langs op 't Kerkpleintje in DenBosch of kijk op 't internet-adres van Omslag waar in je eigen buurt demonstratieve bijeenkomsten staan gepland.
universiteit tegen oorlog
Op een actiebijeenkomst op de Universiteit van Amsterdam op 13 november heeft een groot aantal studenten besloten in actie te komen op de universiteit. De volgende actievergadering van studenten, docenten en universitaire medewerkers wordt gehouden op dinsdag 20 november. Plaats zaal 332 in het Binnengasthuis, Oude zijdsachterburgwal 237 in Amsterdam. Meer info via 0624782865. Er is een open brief gestuurd aan het College van Bestuur van de UvA met de volgende inhoud:
Op een studentenbijeenkomst van 13 november is door 40 aanwezigen het volgende besluit aangenomen. We vragen u dringend om een oproep te doen tot drie minuten stilte voor de slachtoffers van de oorlog tegen Afghanistan, op 28 november om 12.00 uur. Kort na 11 september riep u alle studenten en medewerkers van de UvA op drie minuten stilte in acht te nemen voor de slachtoffers van de aanslagen in de Verenigde Staten. Met de gedachte dat een mensenleven overal ter wereld evenveel waard is, vinden wij het niet meer dan redelijk nu eenzelfde gebaar te maken. Sinds de bombardementen op Afghanistan begonnen op 7 oktober, zijn er
in de regio honderden burgerslachtoffers gevallen als direct gevolg van de aanvallen. Barakken van het Rode Kruis en de Verenigde Naties, scholen, ziekenhuizen en woonwijken worden getroffen door Amerikaanse en Britse bombardementen. Honderdduizenden zijn op de vlucht geslagen om hieraan te ontkomen. Onderweg en in vluchtelingenkampen worden ze slachtoffer van ziektes, honger en koude. Als studenten, docenten en universitair medewerkers zijn wij overtuigd dat de huidige oorlog op geen enkele manier bijdraagt aan de bestrijding van het terrorisme, integendeel. De kosten van de Nederlandse deelname aan de militaire campagne lopen in de miljoenen guldens, geld dat naar onze mening beter besteed zou zijn aan opvang van Afghaanse vluchtelingen en de bestrijding van armoede. Ook vragen we ons af waarom de Nederlandse overheid miljoenen over heeft voor wapentuig, wanneer er
in het onderwijs, de gezondheidszorg en het openbaar vervoer enorme tekorten zijn. We verwachten op uiterlijk maandag 19 november 12.00 uur te horen of U aan dit verzoek gehoor geeft. Wij bezinnen ons op acties om onze eis kracht bij te zetten.
Met vriendelijke groeten, het overleg van het Anti-oorlogcomite UvA
Klasse
Gisteren verscheen in de internationale pers het bericht dat bij een door de Duitse Bundes Kriminal Amt (BKA) gecoördineerde, grootscheepse actie zowel in Europa als in de VS, Canada en Australië politie-invallen zijn gepleegd. Op al die adressen werd een waanzinnige hoeveelheid kinderporno in beslaggenomen. Hoofdzakelijk afkomstig van het internet. Ruim 2000 stille genieters bleken bij dit netwerk te zijn aangesloten. Ook uit Nederland. Bij zo'n actie is een langdurige voorbereiding en stringente geheimhouding vereist. Vooral bij de ministeries van Justitie van de betrokken landen en hier en daar een vertegenwoordiger van het OM. Hoe lang is het geleden dat de vice-president van de rechtbank in Maastricht besloot zijn boeltje te pakken en met zijn levensgezel naar Bretagne te verhuizen om eens "wat anders te gaan doen"? Juist. Twee dagen daarna volgde een politie-inval in zijn praktisch leeggehaalde huis. Vraag blijft of hij van de rommel in zijn computerbestanden zo opgewonden raakte dat hij zijn kennis op dit specifieke terrein ook binnen een daarvoor aanwezig circuit in de praktijk heeft gebracht. En wat daarvan dan weer de gevolgen waren bij allerlei strafprocessen tegen lokale wetsovertreders. Maar dit terzijde.
Exact op de dag waarop in de Tweede Kamer een spoeddebat plaatsvond over de huidige bouwfraudezaak kwam het OM tot een schikking met drie betrokken bedrijven. Ze betaalden elk een miljoen, terwijl ze tientallen miljoenen langs slinkse wegen hadden binnengehaald. Leuke deal. Minister Korthals zei het materiaal van "whistleblower" Bos niet te kennen, maar zei wel dat het OM meer centen had geïnd dan een openbaar proces had opgeleverd. Dat moet hem dan door het OM zijn verteld. Maar dat heeft hem al vaker op het verkeerde been gezet. En ook de Kamer is in dit soort gevallen vaak een papieren tijger waarvan de controlerende functie is gereduceerd tot een kermisattractie. Hoeveel bedrijven en goed in het pak zittende profiteurs zijn nou helemaal gesneuveld bij de analoge ABP-affaire (zie het bericht "What's new?" van gisteren in deze rubriek). We durven het bijna niet te zeggen, maar zijn de hier genoemde gevallen misschien exponenten van klassejustitie of moeten we onze mond spoelen?
Nieuwe Hollanditis
Activisten van de groep 'De Nieuwe Hollanditis' voeren vandaag actie tegen de Nederlandse deelname aan de 'nieuwe' oorlog tegen het terrorisme. Tijdens het debat hierover vanmiddag in de Tweede Kamer maken zij in woord en beeld hun ongenoegen over deze actieve deelname kenbaar. De Nieuwe Hollanditis ziet in de oorlog tegen terrorisme, waarvan vooral burgers het slachtoffer worden, geen oplossing en bepleit vreedzame alternatieven en het wegnemen van de voedingsbodem waarin terrorisme kan opbloeien.
Sinds 7 oktober wordt Afghanistan bestookt met Amerikaanse bombardementen. Het oorspronkelijk gestelde doel, het oppakken van
de daders van de aanslagen op 11 september, is inmiddels uit het oog verloren en geen stap dichterbij gekomen. Steeds duidelijker
wordt dat het de VS vooral gaat om het verdrijven van hen onwelgevallige regimes. Daarin passen ook de aangekondigde militaire acties tegen andere landen, waarvan de connectie met 11 september nog minder bewijsbaar is. Waar het in ieder geval niet om gaat is de Afghaanse bevolking. Onschuldige kinderen, vrouwen en mannen worden het hardst getroffen, door de (cluster)bommen en de nog verder verslechterde humanitaire situatie. De oorlog is nog lang niet afgelopen, maar nu is al duidelijk dat de vervanging van de Taliban door de door het Westen gesteunde Noordelijke Alliantie nauwelijks een verbetering genoemd kan worden. Van de Verenigde Naties en hulporganisaties komen berichten over massale executies en onveiligere situaties. De VN Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen, Ruud Lubbers, sprak zich in harde bewoordingen (''onacceptabel'' en ''krankzinnig'') uit tegen voortzetting van de oorlog in de winter (Parool, 9 november).
De slachtoffers heten in het militair-politiek jargon heel mooi 'collateral damage', maar de doden zijn er niet minder dood om. Waarom is het leven van een Afghaan in de ogen van de Nederlandse regering en het merendeel van het parlement minder waard dan dat van een Amerikaan? Vandaag wordt er gepraat over actieve Nederlandse deelname aan de oorlog. De activisten van 'De Nieuwe Hollanditis' willen niet dat Nederland zich met deze misdaden inlaat en streven naar een geweldloze oplossing en het aanpakken van de voedingsbodems van het terrorisme, ondermeer de enorme kloof tussen arm en rijk op deze wereld en het Westerse superioriteitsdenken.
Meer nieuws en informatie over (akties tegen) de 'nieuwe oorlog' vindt u ondermeer op website "Wereldcrisis"; website "Omslag" en website "Vrede"
Carletta
"Hé Carletta, effe dimmen ja!" Dat was in 1997 volgens Pierfelice Barchi, de advocaat van de Egyptische zakenman Youssef Nada, grosso modo de inhoud van een telefoongesprek tussen hem en de toenmalige topper van het Zwitserse Openbaar Ministerie Carla del Ponte. Aanleiding was een onderzoeksrapport van de Italiaanse anti-terreurgroep Digos dat haar normaliter in actie had moeten brengen. Maar Carla dimde en het rapport lag binnen een paar uur op de plank. Het rapport had betrekking op het financiële netwerk achter Osama bin Laden's duistere organisatie Al-Queda. Met als speerpunten de onderneming Al-Taqua (zie ook "Follow the money" van 18 september jl. in deze rubriek) en de holding Asat Trust van de al genoemde Nada en de Syriër Ali Ghaleb Himmat. Veilig gevestigd in de Liechtensteinse hoofdstad Vaduz. Het was niet het eerste rapport over deze materie dat Del Ponte van Digos ontving. Al in de herfst van 1995 wezen de Italianen op deze geheime geldbron van een reeks van islamitische terreurgroepen, die sedert 1970 door machthebbers uit verschillende landen in het Midden-Oosten werd gevoed en oorspronkelijk bedoeld was om de Palestijnse strijd te ondersteunen. Vandaar misschien dat zelfs voormalige agenten van de Duitse Abwehr in Liechtenstein betrokken waren bij de opbouw van deze geheime organisatie.
Op 29 maart 1996 verzocht Digos aan de huidige aanklaagster bij het VN-hof in Den Haag opnieuw om rechtshulp bij het navlooien van de langs Zwitserland en Liechtenstein lopende verdachte geldstroom. Via filialen van de UBS, de Banque de Paris en een paar kleine privébanken in Lugano zouden alleen al tussen 1992 en 1994 naar schatting 2,8 miljoen dollar zijn doorgesluisd naar minder gezellige islamitische groeperingen. Maar die hulp werd slechts mondjesmaat verleend en was zeker niet voldoende om tot vervolging over te gaan. Na 11 september van dit jaar draaide de wind en kregen de Zwitserse autoriteiten behoorlijk op hun lazer, omdat zij niet tot nauwelijks hadden gereageerd op de toch vrij gedetailleerde gegevens van Digos over Nada's netwerk.
Op 7 november jongstleden viel de Liechtensteinse politie eindelijk binnen bij de Treuhandfirma Wachter in Vaduz en nam de administratie van de Asat Trust en de hele daaronder vallende verzameling ondernemingen en stichtingen in beslag. Ook kantoren in Lugano en Campione kregen onverwacht bezoek. Zonder twijfel gaan we hier meer van horen. Misschien ook over de rol van Del Ponte in deze affaire. Hoewel haar door ons al vaker geattakeerde coulante houding ten opzichte van de islamitische terroristen die in voormalig Joegoslavië en Macedonië actief waren en zijn, volledig verklaarbaar is. Tenslotte werden en worden die gesteund door de NAVO (zie onderandere "Wie het snapt mag het zeggen" van 14 november jontsleden in deze rubriek). En je gaat niet de hand bijten die je voedt. Zeker Carletta niet.
Heil George, heil Tony
Op het vliegveld van Waco in de VS is de journalist Mohamed al-Alami van de Arabische
nieuwszender Al-Jazeera gearresteerd. Hij was daar om een life-verslag te maken van het
Amerikaans-Russisch topoverleg in de Texaanse mansion van Bush. Voor de aankoop van
Allah mag weten wat had hij zijn creditkaart gebruikt. Na onderzoek bleek dat hij die ook ooit
gebruikt had in Afghanistan en da’s verdacht. In de VS is zoiets sinds kort bij wet voldoende
om iemand zonder vorm van enig proces en zonder hulp van een advocaat voor onbepaalde
tijd vast te houden. En journalisten wordt aangeraden heel voorzichtig hun werk te doen. Bij
Bush valt de appel niet ver van de boom. Zijn grootvader was een Hitler-adept (zie de serie "Bush, de Nazi’s en de BV Soestdijk" in deze rubriek).
Tony Blair, een van onze andere democratische geallieerden en de vriend van onze huidige
Willem de Zwijger, wil volgende week eveneens een dergelijke wet door zijn Huizen jagen. Om net als Bush de handen vrij te hebben voor het arresteren van veelal louche, gebruinde
buitenlanders. Liefst van Arabische komaf. Lastig is wel, dat de helft van de Britse bevolking
aan het eind van de zomer een meditterraan uiterlijk heeft aangenomen. In sommige
ministeriële hoofden leeft zonder twijfel nu al de gedachte om een halve maan aan te laten
brengen in het paspoort. Of - nog makkelijker - op de kleren van allochtonen uit het Midden-
Oosten en hun kroost. Per saldo allemaal potentiële terroristen. Dan hoef je niet steeds te
zeggen: Ausweis bitte.
What's new?
Citaat uit het artikel "Cantrade en de ABP-affaire" in de De Morgenster (www.stelling.nl/morgenster): "(...) In 1988 verscheen het boek "De ABP-affaire. De journalistieke jacht op fraudes in de bouwwereld" van de hand van de twee Volkskrant-journalisten Pierre Heijboer en Hans Horsten. Daarin beschreven zij o.m. op welke manier allerlei hoge jongens van het ABP en de bouwwereld elkaar douceurtjes of liever douceurs toespeelden binnen een zo goed als gesloten circuit. Via slimme constructies werden de prijzen van honderden bouwprojecten aanzienlijk opgekrikt om de toch al rijkelijk gevulde beurzen van de betrokken heren extra te vullen. Dat de latere eigenaren of huurders van hun bouwsels en in het algemeen de belastingbetalers door deze louche praktijken de boot in werden geholpen, maakte op de betrokkenen net zoveel indruk als de voeten van een mier op gewapend beton. Het boek toonde verder aan dat een stel achtenswaardige topdogs uit het Haagse centrum van de macht eveneens betrokken moest zijn geweest bij het spekken van eigen, al dan niet geheime bankrekeningen".
De beide journalisten stoelden hun verhaal niet alleen op de inhoud van officiële documenten maar ook op de aanwijzingen van een kleine batterij informanten, waarvan een tweetal interessant is voor dit verhaal: "Joris van de Wereld" en "Struys" (beide codenamen).
Struys: "Waarom denk je dat alle aandacht in de ABP-zaak wordt geconcentreerd op Masson (directeur beleggingen bij het ABP, red.) en die andere ambtenaren van het ABP?
Heijboer: "Om die zaak tot de ABP-ers te beperken?"
Struys: "Natuurlijk. Ik weet dat het Openbaar Ministerie veel verder wilde gaan. Maar men mocht niet. Die opdracht is van heel hoog gekomen...".
repressie
Meer dan 90 juristen, magistraten en advocaten uit diverse Europese landen ondertekenden reeds de oproep aan de Europese instanties en aan hun parlementariërs om te beletten dat het ontwerp "kaderbesluit ter bestrijding van terrorisme", dat volgens hen dodelijk is voor de vrijheden, wordt aangenomen. De initiatiefnemers plannen op 3 december een evaluatievergadering in Brussel. Samen met Antoine Comté, advocaat in Parijs en Ties Prakken, advocaat en hoogleraar strafrecht aan de universiteit van Maastricht beet de Brusselse advocaat Jan Fermon zich vast in het ontwerp van de anti-terreurwet die zal worden besproken op de internationale top van Justitie en Binnenlandse zaken die doorgaat in Brussel op 6 en 7 december. Zij roepen iedereen,die staat voor de verdediging van de democratische rechten, op om zich te verzetten tegen dit kaderbesluit dat dwingend is voor de lidstaten. Dit voorstel heeft de uniformisering van de wetgeving van de diverse lidstaten tot doel, zowel ten aanzien van de definitie "terrorisme" als wat betreft de opgelegde straffen.
Volgens Fermon wordt het ontwerp voorgesteld als een reactie op de aanslagen van 11 september in New York en Washington. "De uniforme definitie die wordt voorgesteld door de Commissie is zo breed geformuleerd dat ze de ruimte biedt om elke vorm van sociale strijd te criminaliseren en als terrorisme te kwalificeren. Zo zou elke bezetting van openbare plaatsen of bedrijven hieronder vallen, evenals sociale acties in de sectoren van water- of stroomtoevoer. Het eenvoudigweg behoren tot een organisatie die tot dergelijke acties oproept kan als een terroristische daad worden bestempeld. Een individu of groep die zulke acties ondersteunt riskeert voor 7 jaar achter tralies te vliegen. Terwijl het klassieke strafwetboek perfect toelaat om terroristische aanslagen zoals op 11 september streng te bestraffen. Bovendien brengt dit soort wetgeving veelal mee dat er speciale uitzonderingsregels worden ingevoerd zoals het instellen van speciale rechtbanken of de verlenging van de toegestane detentie op het politiebureau waar uiteindelijk de bekentenis de overhand neemt als bewijsmiddel. De vrijheid van vereniging, het stakingsrecht, de vrijheid van meningsuiting worden door dit voorstel ernstig bedreigd. Dit besluit past in een logica van een "oorlog tegen het terrorisme''. In werkelijkheid echter zal deze wet een ware oorlogsmachine worden tegen de democratische basisrechten en tegen al diegenen die "in verzet" komen tegen economisch, politiek en sociaal onrecht".
Fermon verwijst naar Groot-Brittanië waar een speciale anti-terreurwet in het leven werd geroepen naar aanleiding van de gebeurtenissen in Ierland. "Uit onderzoek blijkt dat van elke 100 Britten die werden aangehouden op basis van die wet, er maar drie achteraf in beschuldiging worden gesteld waarvan er uiteindelijk slechts één wordt veroordeeld. Deze wet doet dus dienst als een instrument om de orde te handhaven en wordt breed gebruikt in de politionele fase. Dat is met een kanon op een vlieg schieten'', besluit Fermon.
Wie het snapt mag het zeggen
In 1999 werd Servië na een jarenlange guerilla-oorlog met de zich gediscrimineerd voelende Albanese minderheid getracteerd op de final countdown. Met hetzelfde soort NAVO-bombardementen als daarvoor in Irak en nu in Afghanistan werd Belgrado eraan herinnerd wie de baas is in de wereld. Nederland zwol van trots, want wij deden ook mee. Servië had zich schuldig gemaakt aan etnische zuiveringen en dat kon je volgens handdoekexpert Kok niet tolereren. Gelijk heeft ie. Na de overgave verschenen een reeks Servische oorlogsmisdadigers en uiteindelijk Slobo zelf voor de onbevooroordeelde VN-rechters in Den Haag. Terror doesn't pay. Toch?
De Albanese minderheid werd bij de vuile oorlog in Servië (inclusief Kosovo) vertegenwoordigd door het Kosovaarse bevrijdingsleger KLA. Een moslimleger, waarvan veel strijders al ervaring hadden opgedaan in Bosnië-Herzegovina en sedert 1994 met goedvinden van de regering-Clinton en onder toezicht van de Amerikaanse geheime diensten werd bewapend vanuit Iran, Egypte en nog wat zijstraten uit de middenoostelijke regio. Daarnaast werden in diezelfde kasba ook een flink aantal vaten mujahedin-strijders aangeboord, onder wie een leuke door de CIA opgeleide groep Al Queda-boys uit Afghanistan. Na een flinke training onder Amerikaanse leiding werden ze vervolgens het Servische veld in gestuurd en bekampten het team van Slobo met volstrekte inachtneming van de Conventieprotocollen van Genève. Juf Del Ponte was net zo tevreden over het mujahedin-klasje als bijvoorbeeld een vooraanstaande lid van de ouderraad, Osama bin Laden.
We hebben het in deze rubriek al eerder aangeroerd: na de overwinning van de NAVO en haar koene medestrijders van de KLA trokken zij zuidwaarts naar Macedonië om ook daar de Albanese minderheid haar democratische rechten te bezorgen. Met in aanleg hetzelfde scenario. En opnieuw stonden Kok en de Grave te trappelen om te laten zien wat een paar Nederlandse F-16 toestellen wel vermochten. Ditmaal boven Skopje. Allemaal heel helder.
Zelfs voor Rosenmüller. Maar na 11 september werd deze politiek toch knap troebel. Want waar je in Afghanistan de boel plat gooit om die verrekte Mohammedaanse terroristen uit te roeien, kan je in Macedonië niet zij aan zij met diezelfde terroristen het goeie doel nastreven.
En toch gebeurt dat. Als het Journaal het niet doet, of Pretwerk, dan moeten wij Clingendael maar eens bellen.
Bulderboswake gaat tweede week in
Vandaag is de Bulderboswake de tweede week ingegaan. Tientallen Bulderbosbezitters en hun sympathisanten spendeerden al een dag of een nacht in de caravans en de tent in het Bulderbos. Met een kacheltje hier, een extra dekentje daar, een natje en een droogje bleek dat prima te doen! Elke dag zorgt een groepje van vier mensen dat het bos bewoond blijft. Zo dwingen we Schiphol ertoe tenminste een extra gang naar de rechter te maken om een ontruiming af te dwingen. De grond is echter nog steeds van ons Schiphol is er nog niet in geslaagd de boel bij het kadaster overgeschreven te krijgen. De steun voor het bos blijft groot en veel mensen melden zich aan, maar nog niet genoeg! Het kan zijn dat we de wake nog een paar weken moeten volhouden, dus Bulderbosliefhebbers blijven welkom in het bos. Wil je ook je steentje bijdragen? Bel dan even met Joris of Myrthe, dan maken we en afspraak. Tot ziens in het Bulderbos! Joris (020.5507382 of 06.1555 8113) Mythe (020.5507383). Meer informatie is te vinden op de website van Milieudefensie
Minder nullen voor ABN-AMRO
Dè Bank heeft zijn kwartaalcijfers bekendgemaakt. Dat was effe schrikken. De nettowinst was veertig procent lager dan de interne rekenbaasjes aanvankelijk hadden verwacht. Oorzaak: een hogere belastingdruk in Azië en een gat bij de corporate en investment banking
door de 11 september-ramp in de VS. Tot zover begrijpelijk. Maar volgens berichten in de alternatieve Amerikaanse pers zou na lang aandringen de afdeling Internal Affairs van het Amerikaanse ministerie van Financiën recentelijk een hele bups rekeningen van de familie Bin Laden hebben bevroren. Die zouden ooit zijn geopend bij de ABN-AMRO (ook al comfortabel vertegenwoordigd in de Saoudi Hollandi Bank; zie "ABN-AMRO en Al Queda" van 8 oktober jl. in deze rubriek) en haar filiaal La Salle in de VS en goed zijn voor miljarden dollars. Aanvankelijk zou president Bush dat "kaltstellen" hebben geweigerd, omdat zijn familie en aanhang driftig zaken deden met de Bin Ladens. Onder andere binnen de door ons al vaker genoemde Carlyle Group. Maar toen bleek dat in ieder geval een deel van de familie Bin Laden nog steeds contacten onderhield met het zogenaamde zwarte schaap Osama, moest Bush wel door de knieën om zich niet helemaal ongeloofwaardig te maken. Kijk, bij het lezen van zulke verhalen heb je de neiging om zo'n bericht over de kwartaalcijfers van meneer Rijkman Groenink's baby toch weer even anders te lezen.
Warriors
Nederland doet mee! Kok heeft niet voor niks in Pakistan met een ouwe handdoek opgezeten naast die ongesluierde Herfkens. En niet voor niks voor Jodokus Kwak in een Londense politiewagen gezeten en een toetje naar binnen geschrokt op Downingstreet. Nederland doet mee bij het bestraffen van Afghanistan voor het huisvesten van Osama en het ondersteunen van internationaal terrorisme. En de volgende expedities worden in het Haagse Torentje, het centrum van de wereld, nu al voorbereid. Kok heeft het Blair nog niet gezegd, maar Nederland stuurt zeker twee F-16 toestellen naar de overkant om te kijken of er net als destijds nog een ketting dwars over de Thames ligt. Want wij kunnen niet over onze kant laten gaan dat de Britten inderdaad, zoals vrijdag bekend werd, de Lybische leider Khadaffi wilden laten vermoorden. Da's internationaal terrorisme en dat moet rücksichtlos bestraft worden.
Maar dat is nog niks vergeleken met wat het Centre for Research on Globalisation gisteren nog weer eens op een rijtje heeft gezet. Het artikel "Backyard terrorism" ging over het trainingskamp WHISC ofwel Western Hemisphere Institute for Security Cooperation in Fort Benning, Georgia, USA. Het voortuintje van Bush, dat door zijn regering wordt natgehouden.
Het bestaat al sinds 1946. Tot vorig jaar heette het instituut SOA (School of the Americas).
Leuk schooltje. In het lesprogramma staan bijvoorbeeld spannende uurtjes marteltechnieken, ontvoeringen, executies en afpersingen. De gretige leerlingen kwamen en komen vooral uit Latijns Amerika en hebben in de afgelopen decennia laten zien dat zo'n opleiding echt wel zijn vruchten afwerpt. Namen van bekende SOA-corypheeën? Roberto d'Aubuisson, Manuel Noriega, Omar Torijos, Roberto Viola. Samen met minder bekende afgestudeerden verantwoordelijk voor het martelen, ombrengen en/of laten verdwijnen van duizenden en nog eens duizenden onschuldige burgers. Daarnaast staan op hun conduitestaat o.a. nog de moord op bisschop Romero in El Salvador, bisschop Gerardi in Guatemala en de Chileense staatsman Orlando Letelier in Washington (!). En u weet het: elk land in de wereld dat terroristen huisvest en opleidt krijgt te maken met Warrior Kok en Kuifje De Grave. Zij zijn gewaarschuwd.
fietsen tegen de oorlog
Op de fiets vliegbasis Soesterberg, op komende zondag 18 november. * Verzamelen om 12.30u op het Domplein te Utrecht.
* Neem je fiets mee! * Neem stoepkrijt en bolletjes wol (of iets dergelijks) mee. * We gaan naar de hoofdpoort voor een ludiek protest
aldaar. * Daarna vervolgen we onze weg om de vliegbasis heen. * Daarna fietsen we terug naar Utrecht (Domplein). * Organisatie Onkruit Vergaat Niet! * De aktie is geweldloos
Het Nederlandse leger is actief betrokken bij de oorlog in Afghanistan, onderandere door Amerikaanse militairen op andere plekken af te lossen zodat die weer naar Afghanistan kunnen gaan. En door luchtfoto's te maken van Afghanistan onder het mom van "humanitaire hulp" en sinds kort dus door het leveren van 1400 militairen. Dat wil zeggen vier maritieme patrouillevliegtuigen, drie fregatten, twee mijnenjagers, één onderzeeboot, zes F-16's, een KDC-10-tankervliegtuig en een Hercules C130 transportvliegtuig.
Vliegbasis Soeseterberg is een belangrijke doorvoerhaven, daar waar het gaat om oorlogsvoering in het algemeen. Zij hebben een belangrijke logistieke taak. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat deze basis door de Amerikanen wordt gebruikt om bij te tanken. Of dit
zo is weten we niet met zekerheid, want Soesterberg loopt daar niet bepaald mee te koop. Uiteraard is deze vliegbasis als militair object ook symbolisch om er een vredesprotest te houden.
De fietstocht is bedoeld als protest tegen de oorlog in Afghanistan en de steun die Nederland daaraan geeft. Het is een laagdrempelig protest waar iedereen makkelijk aan mee kan doen. Van Domplein naar hoofdpoort van de vliegbasis is ongeveer een uur fietsen, in rustig tempo. Bij de hoofdpoort wordt een fietspauze ingelast, waarin men zich kan uitleven op stoepkrijt en wol voor
de ingang. Men kan er bijvoorbeeld een groot vredesweb maken. Er is ruimte voor diverse ludieke vormen van protest. Wees creatief. Daarna zal de tocht in langzaam tempo langs de basis trekken, waar her en der nog een poster geplakt kan worden of teksten kunnen worden gekrijt, om vervolgens weer terug te fietsen naar het Utrechtse Domplein. Het is de bedoeling dat de tocht weer voor het donker terug is, maar houd rekening met onverwacht oponthoud. (onverzien omstandigheden, lekke band, etc.). Tijdschema onder voorbehoud:
12.45 uur - 13.00 uur (uiterlijk!!) vertrek, 14.00 uur aankomst bij Hoofdpoort Soesterberg, 15.15 uur ronde om de basis, 16.OO uur terug naar Utrecht, 16.45 uur aankomst Domplein Utrecht. Houd er rekening mee dat dit iets kan uitlopen. Meer informatie bij Onkruit Vergaat Niet! 06.23555247 postbus 85069, 3508 AB Utrecht email-adres en/of website
Jodelahihi
Het vuur onder de voetzolen van de voormalige chef van de Zwitserse geheime dienst Peter Regli is nog niet gedoofd. Vandaag maakt de pers melding van een nieuwe wapenvondst. Het gaat om een verzameling hooggekwalificeerde aanslagwapens die oorspronkelijk toebehoorde aan het onder Regli ressorterende stay-behindnetwerk P26 (zie ook het artikel "Hop Suisse" van 27 oktober jongstleden in deze rubriek). Zij hadden in 1994 al opgeruimd moeten zijn, maar lagen nog keurig in een geheime bunker. Klaar voor gebruik. Dat geldt eveneens voor een schip dat in een jachthaven aan het Thunermeer is geparkeerd en dat werd gebruikt voor geheime besprekingen van de top van P26. Verondersteld werd dat je midden op een meer moeilijk kon worden afgeluisterd!
Door de onthullingen van een paar weken geleden over de bloeiende samenwerking tussen de Zwitserse geheime dienst en die van Zuid-Afrika ten tijde van de Apartheid, heeft Jubilee South Africa (een samenwerkingsverband van kerken, vakbonden en NGO's) om een parlementaire enquête naar deze affaire verzocht. Die moet ook boven water tillen of er nog andere Zwitserse regeringsinstanties en/of bedrijven en banken bij deze lieflijke contacten betrokken waren. Mocht dat laatste het geval blijken te zijn, dan kan Zwitserland opnieuw schadeclaims verwachten. Ondermeer wegens ondersteuning van tegen kleurlingen gerichte "wetenschappelijke" experimenten door Wouter Basson, de Mengele van Zuid-Afrika. Het onweert weer eens flink tussen de bergen.
Berlusconi's Amerika-dag
Gisteren, zaterdag 10 november, was door Berlusconi uitgeroepen tot 'USA-dag' en in Rome zou een grote demonstratie voor steun aan de VS en de oorlog gehouden worden. Aanvankelijk werd zelfs beweerd dat er wel een miljoen mensen op de been gebracht zou worden door de regerende alliantie (van neo-liberale zakenmannen, regelrechte en verdekte fascisten en maffia) en busmaatschappijen sprongen in de houding om gratis vervoer te regelen, media om gratis reclame te maken, etc.
Inmiddels is de 10e achter de rug en blijkt Berlusconi zijn hand tamelijk drastisch overspeeld te hebben. Hoogstens 40.000 mensen wist hij op de been te brengen, het grote plein waar de manifestatie werd gehouden vertoonde veel lege plekken, hoewel de camera's die live verslag deden, hun best deden om die buiten beeld te houden.
Een inderhaast georganiseerde tegendemonstratie daarentegen, uit de kringen van het social forum dat ook "Genua" trok, werd
een groot succes. Een gigantische hoeveelheid mensen (100.000 volgens de politie, 200.000 volgens organisatoren, tenminste
130.000 volgens onafhankelijke waarnemers..!) en met deelname van ontelbare sectoren en kleuren uit de maatschappij. Van tevoren waren velen bang geweest voor confrontaties met de tegenpartij en de politie. De leiding over de politie had dezelfde crimineel die in Genua de bloedige overval op de Diaz-school had geleid, hetgeen niet anders dan een provocatie van Berlusconi kon betekenen. Maar het ziet ernaar uit dat er geen ernstige incidenten zijn geweest, geen confrontaties met politie of rechtse idioten. Maar m'n Italiaans is te belabberd om daar zeker van te zijn. Kijk zelf op de Italiaanse Indymedia-website voor het laatste nieuws... (Kees)
Studentenverzet leidt tot overwinning!
Voor de opening van het academisch jaar in Groningen bezetten 30 studenten de aula van het academiegebouw van de rijksuniversiteit Groningen. Hun noodkreten over de toenemende invloed van commercie op de universiteit was duidelijk "Onderwijs en Onderzoek Bedrijfsleven Vrij!" Deze Universiteit is Niet te Koop!" "Tot hier en terug!"
Eén van de eisen was dat de zogenaamde "your-future-tv-zuil" uit de universiteitsbibliotheek gehaald zou worden. In deze interactieve zuil laten tientallen multinationals (en de landmacht!) hun promo-praatjes los op de studenten. In onze ogen stond het symbool voor de te ver doorgeschoten commerciële invloed. Afgelopen week kondigde het College van Bestuur aan dat de bezetting een eye-opener was en dat de zuil verwijderd zal worden een kleine, maar duidelijke overwinning van onze kant!
Ook rond de oorlog begint het te broeien onder de studenten. Komende week organiseren we een anti-oorlogsbijeenkomst voor en door studenten, waar zal worden besproken wat er ondernomen kan worden tegen de oorlog. Ook hier speelt men met de gedachte om druk uit te oefenen op de universiteit om drie minuten stilte te houden voor de slachtoffers van de bombardementen op Afghanistan. Daarnaast ziet het er naar uit dat er een studenten-comité tegen de oorlog opgericht zal worden en dat meer acties zullen volgen. In het kader van het verdrag van Bologna en de verdere vercommercialisering van het onderwijs werd er al door de Groninger Studenten Bond opgeroepen om in december in Brussel te demonstreren. Nu de EU vierkant achter de oorlog staat, ze een eigen leger willen opbouwen en D14 oproept tot een demonstratie voor 'Global Justice and Peace' is er des te meer reden om de universiteit op z'n kop te zetten en voluit voor Brussel te mobiliseren! Laten we de shit niet meer pikken en onze kritiek ten gehore brengen! (Maina)
Hints
Een paar dagen voor de elfde september verkochten intimi van de familie Bush "en masse" hun aandelen in luchtvaartmaatschappijen.
Op 7 september activeerde gouverneur Jeb Bush van Florida de National Guard voor een training in het ondersteunen van politie-eenheden en rampbestrijders voor als er iets ernstigs zou gebeuren.
Een omvangrijk team van het zogenaamde "Urban Search and Rescue Team" arriveerde in New York op de avond van de tiende september en was de volgende morgen meteen ter plekke op Manhattan.
President Bush zat voor te lezen op een schooltje in Florida toen hij de eerste berichten vernam. Hij trok een zorgelijk gezicht en zette zijn voorleesbeurt zonder stotteren nog een half uurtje voort alvorens te vertrekken naar een gat in de grond in Nebraska.
Nadat de Twin Towers waren getroffen volgde het Pentagon nog een uur lang de twee andere gekaapte vliegtuigen zonder in te grijpen.
Het is maar een kleine greep, maar het geeft wel te denken. Zou De Grave... Laat maar.
Kraftwerk
Vanaf dit weekend kan de trein met hoogradioactief afval weer naar Gorleben gaan rollen. De anti-atoombeweging in Duitsland is in hoogste staat van paraatheid en velen zijn al op weg naar het gebied rondom de opslagplaats Gorleben, alwaar de eerste kampen ingericht zijn. Iedereen wordt opgeroepen om te komen helpen dat ding tegen te houden. Op zaterdag aanstaande, om 11 uur is een eerste grote demonstratie in Luneburg. Naar verwachting is woensdag 14 november de Dag X, dat het macabere transport, vergezeld van meer dan 10.000 ME-ers door het land gaat ploegen. Maar eerder (of een week later) kan ook. Alle informatie over haarden van verzet, plekken om naar toe te gaan, tijdschema's etc. is te vinden op deze Indymedia-website
De order van een draaitol
Ex-president en aankomend filmster Bill Clinton zette in de jaren negentig de aanval in op Osama bin Laden en diens terroristische netwerk. Daarbij waren vanzelfsprekend de speurneuzen van de CIA en de FBI uiterst actief. Vandaag verscheen in de VS het bericht in de pers dat kort na zijn aantreden als Clinton's opvolger George W. Bush de beide inlichtingenorganisaties heeft opgedragen om die Osama's niet langer op de korrel te nemen. De reden voor die ingreep is duidelijk: de familie Bin Laden onderhield te duidelijke financiële connecties met het door ons al herhaaldelijk voor het voetlicht getrokken Amerikaanse investeringsvehikel Carlyle Group en de familie Bush. In hoeverre dat verstandig is geweest blijkt nu de vraag. De FBI zat bijvoorbeeld al voor het Twin Towers-drama op het spoor van een in een voorstad van Washington wonende naast familielid van Osama, Abdullah. Geen onbekende in de burelen van de World Assembly of Muslim Youth (WAMY). Een organisatie die bijvoorbeeld verantwoordelijk wordt gehouden voor tegen Indiase inwoners van Kashmir gerichte bomaanslagen. Abdullah's woning bevond zich vlakbij het Amerikaanse filiaal van de WAMY, dat door vier van de negentien betrokkenen bij de 11 september-acties als adres werd opgegeven. Na die acties zou president Bush zijn verwarring veroorzakende order hebben ingetrokken. Maar het blijft de vraag of de CIA en de FBI nu vrij zijn om leden van de familie vrijelijk op te pakken of neer te knallen bij de minste of geringste verdenking van hand- en spandiensten ten behoeve van Osama. Zal wel niet.
IJ, IJ (8)
Op 1 november jl. meldden wij in het artikeltje IJ, IJ aflevering 7 iets over de achtergronden van een zakelijk conflict rond het Hard Rock Café in Antwerpen. Nieuwsgierig geworden wilden we ook wel eens weten hoe het ging met het filiaal in Amsterdam. Het hemd is nader dan de rock.
Bij de Kamer van Koophandel bleken de betrokken dossiers al langdurig in bewerking. Kan. Maar we hoorden ook links en rechts dat al geruime tijd een breed politieonderzoek aan de gang was naar uiterst dubieuze zaken in onze hoofdstad waarbij ook het Hard Rock Café betrokken zou zijn. Tijd om ons opnieuw te wenden tot onze vriendin Gretchen Torrence bij de Customer Care van de overkoepelende internationale Hard Rock-organisatie. Refererend aan de gebeurtenissen in Antwerpen.
Gretchen: To be honest I really don't know. I was told there were franchise issues, so that could be a number of things.
KM: Is there anybody in the know within your company?
Gretchen: If there is, they probably wouldn't be able to give you any information other than what was on the "press releases"section of our website. It could cause too many legal issues, especially if it was something that was unsubstantiated.
KM: I heard that our police is targeting your outfit in Amsterdam for more or less the same reason as in Antwerp. Is your management aware of that, seeing the current changes in the files of the Chamber of Commerce here?
Gretchen: I am sure that they probably are. I was told by the CEO that their franchise agreement was revoked by Hard Rock Café International Inc. for business reasons.
´Kristallnacht´-herdenking
Zoals elk jaar organiseert "Nederland Bekent Kleur" ook dit jaar weer de ´Kristallnacht´-herdenking. Graag willen wij u uitnodigen om ook te komen. De herdenking is dit jaar op zondag 11 november, om 19.00 uur bij het monument voor het Joods verzet, op de hoek van de Amstel en de Zwanenburgwal in Amsterdam. Er is voor 11 november gekozen omdat op 9 november de Sabbat al vroeg begint, en de herdenking anders tijdens werktijd zou zijn. Het programma zal ongeveer een half uur duren. Het thema van dit jaar is de gevolgen in de Nederlandse samenleving van de aanslagen op 11 september. Sprekers zijn
- Bastiaan van Perlo (Nederland Bekent Kleur)
- Wil v/d Schans (Buro Jansen & Janssen)
- Een spreker van de Afghaanse Culturele Vereniging
- H. Meyer (heeft de ´Kristallnacht´ meegemaakt)
Behalve in Amsterdam worden ook in een groot aantal andere steden in Nederland herdenkingen georganiseerd. Voor meer informatie hierover kunt u kijken op deze website
Schilderende IKV-jongeren
Gisterenochtend hebben leden van de groep IKV-jongeren diverse treinen beschilderd met anti-oorlogsleuzen. Zij maken hiermee hun verzet tegen de Amerikaanse bombardenten op Afghanistan duidelijk. Men heeft gekozen voor het beschilderen van treinen, omdat deze door het hele land rijden en de boodschap dan ook goed verspreid kan worden. Ook wordt hiermee de hypocriete houding van de NS aangeklaagd voor de slachtoffers van de terroristische aanslagen op 11 november werden de treinen terecht drie minuten stilgezet, maar voor de vele slachtoffers van de terroristische Amerikaanse bombardementen heeft nog geen trein stilgestaan.
De IKV-jongeren willen dat de bombardementen onmiddellijk worden stopgezet en en dat er gewerkt wordt aan een niet-militaire
oplossing. Zij wijzen op de humanitaire ramp die zich aan het voltrekken is en waar iets aan gedaan moet worden. Dit kan alleen
gebeuren wanneer de bombardementen stoppen, zodat hulp het land in kan en onder de bevolking verdeeld kan worden.
De IKV-jongeren verzetten zich verder tegen de slaafse houding die de Nederlandse regering en het overgrote deel van het parlement
innemen tenopzichte van de Verenigde Staten. Nederland moet onmiddellijk de steun aan de bombardementen intrekken, zeker nu
er clusterbommen gebruikt worden, er steeds meer burgerslachtoffers vallen en de humanitaire situatie onhoudbaar wordt. Dit laat onverlet dat Nederland zich krachtig dient uit te spreken tegen de misdaden en mensenrechtenschendingen die door de Taliban gepleegd worden. Het beschilderen van een aantal treinen is een eerste symbolische actie; zolang de bombardementen doorgaan zullen er zeker meer acties van de IKV-jongeren volgen. Voor meer informatie kun je mailen met ikvjongeren@hotmail.com.
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (6)
In 1941, ver voor de eerste arrestatie van Jan Boissevain, bemoeiden twee van diens zonen zich al met het actieve verzet tegen de Duitse bezetting: Gideon en Jan Karel. Na de arrestatie van hun vader ging de beuk erin en werd Corellistraat 6 het geheime centrum van de linksradikale verzetsgroep CS 6, die in het hele land actief was en voornamelijk bestond uit jongeren uit het voortgezet en hoger onderwijs. De groep kwam onder leiding te staan van dokter Gerrit Kastein, een vooroorlogse agent van de Russische Komintern. Er werden talloze aanslagen gepleegd, waarbij ook hoge NSB-ers sneuvelden. Door pure pech werd Kastein in februari 1943 opgepakt. Tijdens een verhoor op het Binnenhof stortte hij zich door een raam van een bovenverdieping op straat. Dood. Zonder te hebben gepraat.
Op dat moment was de groep al geïnfiltreerd geraakt dankzij het verraderlijk vernuft van een Nederlandse dubbelagent die als Hauptmann voor de Abwehr werkte. Dat was Gerrit Bartholomeus Reede (alias "George Brandy", alias "oom Gerrit"). Hij had de beschikking over drie infiltranten: George Ridderhof ("Van Vliet"), Chris Lindemans ("King Kong") en Cas de Graaf. ("De Booy"). In augustus 1943 werden de gebroeders Boissevain en hun neef Louis gearresteerd, samen met nog een groot aantal leden van hun groep. Op 1 oktober 1943 werden zij gefusilleerd. Hun moeder belandde samen met hun vader in het kamp Vught. Later werd Jan Boissevain via Sachsenhausen naar Buchenwald overgebracht waar hij begin 1945 overleed. Mies Boissevain-Van Lennep overleefde haar verblijf in Ravensbrück. Zij overleed in februari 1965.
Nadat CS 6 in de herfst van 1943 zo goed als uitgeroeid was nam De Graaf geholpen door Lindemans de benen naar Engeland en kwam in de inlichtingenclub van prins Bernhard terecht. Bij terugkeer op het vasteland in september 1944 zocht "verzetsman" Lindemans opnieuw contact met inlichtingenofficier De Graaf en diens chef en "verzetsleider", prins Bernhard. Uit dit ontroerende contact ontstond ondermeer het verraad van Arnhem, dat sommige lieden uit de top van Hitler-Duitsland soelaas bood voor een poging om alsnog Hitler opzij te schuiven en een separate vrede met het Westen te bewerkstelligen. Vergeefs.
Een heel wat lulliger poging in deze context werd daarna nog ondernomen door Fritze die namens de Amerikanen (!) de naar Spanje gevluchte Miedl aanspoorde Goering een schilderij aan te bieden om hem op die manier te bewegen in te grijpen. Opnieuw vergeefs. Na de oorlog gebeurde er uiteraard niks met Fritze en Miedl. Integendeel, ze konden zich verheugen in de warme sympathie van de prins der Nederlanden. Evenals Bush, Harriman en de gebroeders Dulles.
De verdere geschiedenis van Reede's drie infiltranten is genoegzaam bekend. Ridderhof kreeg na de oorlog terecht de doodstraf, King Kong werd gezelfmoord en De Graaf ... werd klusjesman van prins Bernhard. Reede zat zeven van de vijftien jaar gevangenisstraf uit voor zijn verraad van de verzetsgroep Oranje Garde aan het begin van de oorlog. Over zijn formidabele rol in het Englandspiel, die zich niet beperkte tot het elimineren van CS 6, werd verder niet gerept. Hij zou zijn bewijzen met betrekking tot de brief van Bernhard uit april 1942 keurig hebben bewaard en ontliep op die manier de doodstraf.
Risken
Wanneer het al zo is dat gebouwen worden platgebombardeerd waarop luid en duidelijk een groot rood kruis staat geschilderd, dan geeft dat te denken over hoe gedisciplineerd de Amerikanen bezig zijn hun wapentuig af te werpen. Het is nogal in tegenspraak met president Bush die glimlachend en met een brok in zijn keel Amerikaanse kinderen oproept gras te gaan maaien bij de buren en vervolgens de verdiende dollar in te leveren bij het lokale Rode Kruis om aan de Afghaanse kinderen te geven. Even cynisch als 't hollandse gironummer.
Wanneer Rode Kruis-gebouwen niet veilig zijn voor Amerikaanse bommen dan kun je er honderd procent zeker van zijn dat iedereen die zich in dat oorlogsgebied bevindt aan flarden geschoten kan en zal worden, burger of militair, man of vrouw, kind of baby. Indien het binnenvliegen van het WTC een terreurdaad is - en dat is het - dan is het bombarderen van burgerdoelen terroristisch, punt uit.
Maar het gaat natuurlijk helemaal niet alleen om het platbombarderen van Afghaanse terroristen als Osama bin Laden en/of de Taliban. De huidige samenwerking tussen Amerikanen en Britten, Pakistani en Saoedies is gericht op een veel sterkere strategische en economische positie van de VS in dit deel van Azië. Het is toch niet te vatten dat de VS en Pakistan momenteel samenwerken tegen "het terrorisme"? Pakistan dat notabene hoofdverantwoordlijke is voor het opzetten van de Taliban en de aanwezigheid in Afghanistan van diverse terreurorganisaties om nog maar te zwijgen van de keihard aangetoonde verantwoordelijkheid van de Amerikanen voor het ontstaan van de Mujahadeen, de Taliban en Osama bin Laden. Momenteel zitten de Afghaanse president Generaal Pervez Musharraf en de Amerikaanse generaal en minister Colin Powell aan dezelfde tafel te onderhandelen over een naoorlogs politiek scenario. Zij allen hebben veel bloed aan de handen. De Pakistaanse geheime dienst ISI en de Amerikaanse CIA hebben jarenlang de Mujahadeen getraind en grootgemaakt in hun oorlog tegen de Russische bezetters van Afghanistan. Bij de aanvang van de huidige Amerikaanse bombardementen trad Luitenant-Generaal Mahmud Ahmad als hoofd van de Pakistaanse Geheime Dienst af nadat Indiase bronnen bewijzen aan de FBI overhandigde dat Ahmad verantwoordelijk is voor het doorsluizen van minimaal honderdduizend dollar naar Mohammed Atta, een van de leiders van de Pentagon- en WTC-aanslagen in de VS. Maar Mahmud Ahmad was niet alleen hoofd van de Pakistaanse ISI, hij was tevens een van de leiders van de militaire coup die Generaal Pervez Musharraf president van Pakistan maakte. Het is uitgesloten dat Musharraf niet op de hoogte zou zijn van Ahmad's steun aan de terroristen waartegen nu oorlog wordt gevoerd. Maar Musharraf en Bush, maar ook Blair, Kok en Powell zitten samen aan tafel. Alles bedoeld om een duidelijk signaal af te geven dat het afgelopen is met al diegenen die een grote mond opzetten tegen de Amerikanen. Een bommentapijt zal hun lot zijn. De huidige oorlog is een duidelijk statement naar alle potentiële tegenstanders van de Amerikaanse invloedsfeer, denk aan Iran, China, en bijvoorbeeld alle voormalige Sovjet-republieken daar in de omgeving. Let ook op de taal die gebruikt wordt. De oorlog begon om Bin Laden af te slachten maar verschoof naar het uit de weg ruimen van de Taliban-regering. Ondertussen wordt namelijk ook al gesproken over een eventuele deelname aan de toekomstige regering van Afghanistan door de "gematigde Taliban". Ja hoor eens, daar bedoelen de Amerikanen natuurlijk lieden mee die gewoon doen wat de Amerikanen willen, die zijn gematigd. Al helemaal indien je je realiseert dat bij die toekomstige Afghaanse regering mensen betrokken worden van de "Noordelijke Alliantie", met andere woorden voormalige Mujahadeen-strijders en terroristen. Russisch commentaar op de ontwikkelingen: "Beter de VS in Kazachstan dan de Taliban in Tartarstan." En dat zou dan weer verklaren waarom Poetin zijn kop houdt over de huidige Amerikaanse oorlogs(mis)daden, en andersom.
Dit stukje is losjes gebaseerd op dit artikel en hierop
Gier
De zieltogende Zwitserse vliegtuigmaatschappij Swiss Air heeft gisteren een van haar dochters verkocht: de Atraxis Group. Een onderneming die voor zestig luchtvaartmaatschappijen, veertig vliegvelden en een reeks daarmee in verbinding staande logistieke bedrijven in de wereld de IT verzorgt. Met 2100 personeelsleden en een jaaromzet van zo'n 640 miljoen Zwitserse francs geen lullig firmaatje. De aasgier die na het Twin Towers-drama al een tijdje boven de Atraxis Group cirkelde in afwachting van een vette hap voor weinig geld is het Amerikaanse Electronic Data Systems (EDS). Met in haar bestuur een buitengewoon goed geïnformeerde meneer: James Baker III. De vriend van de Bush-clan en een van de invloedrijkste leden van de Carlylegroep. Zo komt 11 september goed van pas. Want zaken zijn zaken (zie ook het artikel "De Baker Boys" van 2 november jl).
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (5)
Goed, het gebeuren rond de GAF-aandelen was een forse nederlaag voor IG Farben, die pas in de vroege jaren zestig kon worden rechtgezet. Dat wil echter niet zeggen dat de hele versluieringsoperatie, die zowel de leveranties van strategische goederen aan Hitler-Duitsland als de belangen van de aandeelhouders veilig moest stellen, mislukt zou zijn. Integendeel. En zoals ook nu nog gebruikelijk bleven de deftige pakken, de grootgraaiers, buiten schot. Bush, Harriman, de gebroeders Dulles, Fritze, Bernhard en noem ze maar op. Vooral ook omdat iedereen binnen deze groep van Nazi's en Nazi-sympathisanten zijn mond hield.
Maar er was in de loop van 1941 bij deze heren twijfel ontstaan aan de eeuwige trouw van iemand in Nederland: Jan Boissevain. Sedert de jaren twintig een ingewijde op het hoogste niveau, die zich op 10 mei 1940 pijnlijk moet hebben gerealiseerd welk monster hij had helpen realiseren.
Op 19 december 1941 werd Boissevain op zijn adres Corellistraat 6 in Amsterdam door een paar SD-ers gearresteerd nadat er een hoeveelheid koper en vet was aangetroffen. Beide verboden om in bezit te hebben. Daarnaast werd de IG Farben-vertegenwoordiger beschuldigd van zaken doen met een Jood. Nadat Boissevain's echtgenote Mies van Lennep aan een paar nuttige touwtjes had getrokken, werd haar man na drie weken op vrije voeten gesteld. Op 2 maart 1942 werd Boissevain opnieuw opgehaald en verdween achter de tralies. Na de oorlog zou SD-chef Willy Lages erkennen dat de arrestatie te maken had met het in veiligheid brengen van IG Farbenbezittingen. Nadat hij een baan in Berlijn voor de Arbeitseinsatz van Nederlanders in de Oekraïne had geweigerd, werd Boissevain overgebracht naar de gevangenis in Utrecht. Als tussenstation op weg naar de dood. (
Poeder (2)
Nou? Wat zeiden we in ons artikel "Poeder" op 16 oktober jl.? Dat het Amerikaanse bedrijf BioPort binnenkort wel toestemming zou krijgen voor het in de handel brengen van een uiterst omstreden middel tegen anthrax. En wat staat er in de internationale pers van vandaag? Als er niks tegenzit en veel eerder dan verwacht hervat het bedrijf, dat in handen is van de door ons de laatste weken al herhaaldelijk voor het voetlicht getrokken Carlylegroep, op de 22ste van deze maand de productie van het spul. Tegen wil en dank uitgeprobeerd bij daarvoor aangewezen militairen, die zich daarna noch vrolijk noch gezond door voelden. Je houdt het niet voor mogelijk en ook weer wel. Kan De Grave wellicht ook een ordertje plaatsen voor de boys van de Luchtmacht die in Afghanistan de boel gaan afleggen. Of gewoon voor thuis.
Nederland mag meedoen
De Nederlandse staat mag meedoen aan de oorlog in Afghanistan, zie ons berichtje van 18 oktober in deze rubriek. De vice-president van der Haagse rechtbank heeft dit een paar dagen geleden bepaald. Ook hoeft de Nederlandse regering zich niet bij de Verenigde Naties in te spannen voor een veroordeling van de huidige oorlogshandelingen. Volgens de rechter beroepen de VS en Engeland zich terecht op het recht op zelfverdediging van artikel 51 van het Handvest van de VN. Te zot voor woorden wanneer je de feiten voor zich laat spreken. Toen de bombardementen op Afghanistan begonnen (7 oktober jongstleden) was er geen sprake van een gewapende aanval op de VS die zou kunnen worden afgeslagen door de inzet van militaire middelen. Bovendien zijn de aanvallen op Afghanistan niet begonnen ter zelfverdediging van de VS tegen een voortgaande aanval van Afghaanse zijde maar omdat de Taliban weigerde te voldoen aan een ultimatum dat door de VS was opgesteld teneinde Bin uit te leveren. Er is beroep tegen dit vonnis aangetekend, waarvan hierbij akte.
Gemahfouzel
Volgens een recent Brits journalistiek onderzoek vestigde de Saoedische financiële wizard Khalis bin Mahfouz, de zwager en waarschijnlijke financier van diens Al Queda, in 1996 een nieuw investeringsvehikel op het Britse belastingparadijs Guernsey: the Middle East Capital Group (MECG). Bin Mahfouz was geen nieuwkomer in de duistere wereld van witwassen en wegsluizen. Tot 1991 was hij een van de grootste aandeelhouders van de beruchte Pakistaanse BCCI. In die hoedanigheid zou hij naar schatting 10 miljard dollar hebben laten wegsluizen naar onbekende doelen. Al Queda? Allah mag het weten. Om aan langdurige processen in de VS te ontkomen betaalde hij 225 miljoen dollar, snoot zijn neus en ging vrolijk verder met het aanleggen van geldtapinstallaties. Bijvoorbeeld bij zijn grootste privébank ter wereld: de Saoedische National Commercial Bank (NCB). Die bank was goed voor 21 miljard dollar. In 1999 bleek bij controle van de NCB-boeken 2 miljard dollar foetsie te zijn. Mahfouz moest zijn aandelen in de bank verkopen en zich terugtrekken uit de Saoedische financiële wereld. Maar dat was niet meer dan een staaltje windowdressing. De NCB kwam na het vertrek van Khalid namelijk onder leiding te staan van een van zijn familieleden, Mohammed bin Mahfouz. Daarnaast beschikt Khalid nog over de Pakistaanse Prime Commercial Bank en beheerst samen met zijn familie de Credit Libanaise.
Een van de topmensen van het NCB-bestuur op Guernsey is Sami Baarama. Die zat daar al toen de 2 miljard dollar verdween. Een man die zowel van de hoed als de rand weet, die Baarama. Hij is adviseur van Mohammed bin Mahfouz, bestuursvoorzitter bij de Prime Commercial Bank en directeur van de Credit Libanaise. Bovendien heeft hij ook nog een strategisch plekje gevonden in de internationale adviesraad van de Carlyle Group. Het grootste Amerikaanse investeringsvehikel, waarin prominenten als Bush sr., James Baker III, Frank Carlucci en de Britse oud-premier John Major aan de touwtjes trekken (zie ook het artikel "Poeder" van 16 oktober, eerder in deze rubriek).
Een andere topman bij de NCB op Guernsey is Henry Sarkissian. Hij is eveneens bestuurslid SBG. Het met de ABN/AMRO en Citigroep verbonden industriële concern van de familie Bin Laden, dat tot voor kort voor een leuk bedragje meedeed aan de activiteiten van de Carlyle Group.
Achter de schermen van die groep wordt nu hard gewerkt om die lullige verbindingen met het "internationale terrorisme" te verhullen of langs een nieuwe route te laten verlopen.
Zou De Grave dergelijke dingen nou ook onder ogen krijgen? Zal wel niet.
Voor Frank
In 1962, na het enorme echec in de Bay of Pigs het jaar daarvoor, construeerde de Amerikaanse legertop onder leiding van generaal Lyman Lemnitzer een geheim plan om de Amerikaanse burgers en de internationale gemeenschap achter zich te krijgen voor de eliminatie van de in 1959 op Cuba aan de macht gekomen Fidel Castro en het instellen van een door de Amerikanen gecontroleerd militair bewind. Het plan kreeg de naam Operation Northwoods en behelsde ondermeer het volgende: moordpartijen onder de in de VS verblijvende Cubaanse vluchtelingen, het op open zee tot zinken brengen van met vluchtelingen afgeladen schepen, gijzelingsacties aan boord van vliegtuigen, het opblazen van een Amerikaans schip en terroristische akties in Amerikaanse grote steden. Het summum was het saboteren van de op televisie uitgezonden eerste Amerikaanse ruimtevlucht door het laten ontploffen van John Glenn's raket. Uiteraard alles op conto van de Russische marionet in Havanna.
De Generale Staf presenteerde het plan op 13 maart 1962 aan Kennedy's minister van Defensie Robert McNamara. Maar de regering zag een dergelijke draconische operatie niet zitten. Desondanks bleef de legertop in de periode daarna binnen de context van Northwoods ideeën ontwikkelen om een gunstige voorwaarde te scheppen voor de door haar geplande raid.
Bijvoorbeeld het uitlokken van militaire schermutselingen tussen Cuba en een door de VS gesteund buurland, een door haar gefinancierde aanval op de Amerikaanse basis Guantanomo door Castro-aanhangers en het laag over Cuba laten vliegen van spionagetoestellen in de hoop dat een ervan zou worden neergehaald.
Al deze met officiële documenten gestaafde gegevens maken deel uit van het boek "Body of Secrets" van de Amerikaanse onderzoekjournalist James Bamford. En wie zegt, dat een dergelijk scenario niet opnieuw uit de kast is gehaald in september van dit jaar? Per saldo barst het in de huidige Amerikaanse regering weer van de militairen en figuren uit de ellendige Iran/Contra-affaire. Zou De Grave dergelijke dingen nou ook onder ogen krijgen?
Zal wel niet.
No Moor
Op 4 september van dit jaar arriveerde generaal Mahmoud Ahmad, het hoofd van de Pakistaanse inlichtingendienst ISI, samen met een stel ondergeschikten in Washington voor consultaties met zijn Amerikaanse collega's en de top van Defensie. En ongespecificeerde "business". Hij was in 1999 op die post benoemd na goedkeuring vanuit de VS. Wellicht mede omdat hij uitstekende contacten onderhield met de Taliban, die met hulp van de ISI en de VS in 1996 de macht in Afghanistan naar zich toe had getrokken.
Op 9 september, toen het hoofd van de ISI nog steeds in de VS bivakkeerde, pleegden twee Arabieren die een enkele reis-Allah wilden verdienen een geslaagde moordaanslag op Ahmad Sjah Masood, de grote leider van de Afghaanse Noordelijke Alliantie. Mahmoud's ISI bleek later op zijn minst medeplichtig te zijn aan die moord.
Vroeg in de morgen van de elfde september sloegen de zelfmoordcommando's van Mohammed Atta meedogenloos toe in New York en Washington. Later zou komen vast te staan dat Mahmoud in de periode daarvoor het leuke bedragje van 100.000 dollar naar Atta had laten overmaken. En niet om Halloween te vieren. Het hoofd van de Pakistaanse inlichtingendienst kon door de fatale gebeurtenissen niet terugkeren naar Pakistan. Als dat al niet de bedoeling was.
Op de dertiende september voerde hij gesprekken met de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Richard Armitage. Tijdens het Reagan/Bush bewind tot zijn strot aan toe betrokken bij de Iran/Contra-affaire, waarbij de Afghaanse mujahedin net als nu de zogenaamde Noordelijke Alliantie Amerikaanse wapens aanschaften met de opbrengsten uit de drugshandel. Een insider dus.
Mahmoud werd daarna vanuit Washington stante pede en met toestemming van de Pakistaanse president Musharaf naar Afghanistan gestuurd. In Kandahar ontmoette hij tot tweemaal toe de leiding van de Taliban en zou daar de Amerikaanse eis op tafel hebben gelegd om Osama bin Laden en zijn club uit te leveren. Mahmoud's missies mislukten echter beide. Als dat al niet de bedoeling was. Want de VS en zijn bondgenoten konden zich daardoor vervolgens opmaken voor de "onvermijdelijke" aanval op Afghanistan en de totale "war on terrorism". Op 7 oktober, vlak voor de eerste bombardementen, kreeg Mahmoud de zak. De Moor had zijn werk gedaan, de Moor kon gaan.
Sinds wanneer zijn clusterbommen precisiewapens?
Op de website van het Nederlandse ministerie van defensie staat nog steeds te lezen welk een succes het was toen op 28 april 1999 twee Nederlandse F-16's clusterbommen afwierpen boven het vliegveld van Podgorica, Montenegro. Achttien Servische helikopters en Galeb-jachtvliegtuigen werden door een regen van kleine bommetjes vernietigd. Hoeveel doden er aan Servische zijde vielen, vermeldt de site van het ministerie niet, zo meldde ons eergisteren NRC handelsblad. Op deze website laat Cynthia McKinney -oppositioneel VS parlementslid- een VS-clusterbom en een VS-voedselpakket, beide uit oorlogsvliegtuigen, zien. Afghaanse kinderen zullen moeite hebben om het verschil tussen beide Sinterklaascado´s van Bush te zien.
Eurotop, deze keer in Brussel
Op 14 en 15 december 2001 is er weer een Eurotop, deze keer in Brussel. De regeringsleiders zitten dan bij elkaar op hun halfjaarlijkse Eurotop om besluiten te nemen over de toekomst van Europa. Besluiten die invloed hebben op ons onderwijssysteem, op onze wetgeving, op ons loon, onze cultuur, kortom: ons leven. Vrijwel al deze beslissingen worden genomen achter gesloten deuren met een Europarlement dat zo goed als machteloos is. Daarom hebben een aantal organisaties waaronder Amsterdam Anders/De Groenen, SAP, SP, Internationale Socialisten, Nederland Bekent Kleur en PRIME zich verenigt om samen naar Brussel te gaan. Ter voorbereiding organiseren we een bijeenkomst op 25 november, Overtoom 301, Amsterdam over Europa en democratie, vluchtelingen, veiligheid en arbeid. Op 2 december volgt er nog een praktische voorbereidingsdag (in Utrecht).
Oorlogen worden uit onze naam gevoerd. Vluchtelingen krijgen minder rechten. Armoede groeit, vooral onder vrouwen. De roofbouw op ons milieu duurt voort... Om maar enkele gevolgen van het beleid van de Europese Unie te noemen. Dit is niet het Europa dat wij willen. Daarom wordt er op vrijdag 14 december 2001 gedemonstreerd in Brussel (België). De regeringsleiders zitten dan bij elkaar op hun halfjaarlijkse Eurotop om besluiten te nemen over de toekomst van Europa. Besluiten die invloed hebben op ons onderwijssysteem, op onze wetgeving, op ons loon, onze cultuur, kortom: ons leven. Vrijwel al deze beslissingen worden genomen achter gesloten deuren met een Europarlement dat zo goed als machteloos is. De huidige Europese Unie staat in dienst van het kapitaal. Winst boven mensen is het motto. Niet de burger, maar de multinationals bepalen de koers van de EU. En ondertussen wordt de repressie opgevoerd: meer camera´s, meer politieagenten, een verbod op betogingen en een steeds harder optreden tegen migranten en vluchtelingen. Ook in de internationale politiek blijkt het Europees beleid keer op keer niet vreedzaam te zijn, maar een bedreiging voor de vrede in de wereld.
Europa moet een continent worden waar een ieder in vrede kan leven, zonder angst voor armoede of vervolging. Europa moet een continent zijn dat staat voor internationale solidariteit, eerlijke handelsrelaties met ontwikkelingslanden en een geweldloos beleid. Europa moet een continent worden waar burgers daadwerkelijk inspraak hebben. Geconfronteerd met al deze problemen komen steeds meer mensen - studenten, vrouwen, migranten, vakbonden, boeren en vele anderen - in verzet. Ook protesten tegen genetisch gemodificeerd voedsel en klimaatsverandering nemen toe. Iedereen die 'zonder' zit: zonder werk, zonder papieren of zonder onderdak, wil een einde maken aan de onzekerheid die de EU veroorzaakt. Seattle, Davos, Praag, Porto Alegre, Nice, Gotenburg, Genua, Brussel en Amsterdam. Laten we de strijd globaliseren!
Sta jij ook voor een ander Europa? Ga dan in december mee naar Brussel! Bel ons op (020.6897555) en/of stuur een emailbericht of kijk op d14-website
Vredesdemonstratie tegen de nieuwe oorlog in Afghanistan
Stop de Oorlog Nu! De resultaten van de operatie Eeuwige Vrede worden zo langzamerhand zichtbaar, dood en verderf in Afghanistan. Iedere seconde telt. Wij kunnen niet wachten tot meer slachtoffers vallen. Daarom demonstreren we aanstaande zondag 4 november om 12.30 uur, start Malieveld Den Haag; afsluiting 15.30 uur bij het Vredespaleis. Georganiseerd door een aantal vredes- en vluchtelingenorganisaties. Voor meer informatie bel met 070-3050415 (PRIME).
De "Baker Boys"
Door het gelazer met Osama kregen een paar van zijn broers van hem onlangs te horen dat zij zich beter konden terugtrekken uit de Carlyle-groep. Een dure beleggingsclub uit Washington die zijn financiële tentakels vooral heeft gestoken in bedrijven die oorlogstuig fabriceren. Niet alleen in de VS overigens, maar bijvoorbeeld ook in het Zweedse Bofors. De leiding van deze buitengewoon succesvolle groep is in handen gegeven van Frank Carlucci. Ooit vervangend hoofd van de CIA en minister van Defensie in de regering van de oude Bush, die zelf al weer een paar jaar ook een hooivorkje meepikt uit de Carlyleruif.
Een andere oude makker in het bestuurlijke bestand is James Baker III, o.a. minister van Buitenlandse Zaken tijdens het presidentschap van Bush senior. Geen gering heerschap, die Baker. Rijk als wijlen Croesos en buitengewoon invloedrijk. Zo zit hij om eens wat te noemen ook in het bestuur van Electronic Data Systems (EDS). Een Amerikaanse onderneming die ervoor zorgt dat het IT-systeem binnen je bedrijf zo efficiënt en concurrerend mogelijk functioneert. Veel mondiale banken maken gebruik van de diensten van EDS, waarin tot voor kort ook de huidige vice-president Dick Cheney een warme bestuurszetel innam. Als dat bestuur een nieuwe cliënt interessant genoeg vindt, neemt het ook een aandelenpakketje over om zo wat makkelijker invloed te kunnen uitoefenen op de interne gang van zaken. Soms wordt zelfs een eigen man in de directie van de nieuwe cliënt geparachuteerd, zoals in 1998 bij de Banca di Roma.
In Nederland zijn twee banken met EDS in zee gegaan: ABN-AMRO (sedert 1999 voor een deel eigenaar van Banca di Roma) en ING. Maar EDS heeft zich ook binnengewurmd bij interessante ondernemingen als Shell, Unilever, Koninklijke Scheldegroep, Nederlandse Kabel, NUON, Heineken en zelfs twee omroepen: de AVRO en de NCRV. Wie heeft er nog Echelon nodig? Zonder enige twijfel zijn er nog meer van dit soort "Baker Boys"-bedrijven die al hulpverlenend hun weg vinden naar vitale informatie. Mochten we ze toevallig tegenkomen dan hoort u dat van ons. It's a PROMIS.
IJ, IJ (7)
Een week geleden vonden wij Hard Rock Café Antwerp nog ergens terug in een van de teksten op de site van de mondiale franchiseverschaffer in Londen (www.hardrock.com). Inmiddels is de naam van het door het Nederlandse duo Hommel-Huis in 't Veld bestierde café helemaal van de site verdwenen. Dat verwonderde ons en we zochten contact met de Hard Rock Café-organisatie met de volgende vraag:
"I'm almost sure that somewhere on you site Antwerp is mentioned as one of the cities in the world where you can find an official Hard Rock Café. Can you help me?".
Het snelle antwoord was afkomstig van Gretchen Torrence van de afdeling Customer Care:
"That café has now been closed for about a year. I am sorry for any confusion".
Dat ontlokte bij ons de vraag: "Did it belong to your franchise-chain and why was it closed?"
Gretchen: "Yes it did belong to us and I'm not sure why it closed, since it was before I started working here. I think it was because of some franchise issues. Keep rocking".
IJ,IJ (6)
Hoezeer de Bin Laden-clan verbonden is met westers grootkapitaal hebben wij in deze rubriek hier en daar al uit de doeken gedaan. Zo haakten wij in het artikel "IJ, IJ" aflevering 5 in op berichten uit de internationale pers dat Osama's club Al Queda in Amsterdam een deel van zijn kapitaal zou hebben belegd in de scheepsbouw en een maritiem sleepbedrijf. Nu is er in Mokum wat die scheepsbouw betreft maar één werf die daarvoor in aanmerking komt: Shipdock, op het vroegere terrein van de Amsterdamsche Droogdok Maatschappij. Tegenwoordig eigendom van de in 1991 in het leven geroepen en sedertdien enorm gegroeide vastgoedtak van de Imca Group, die wordt aangevoerd door de Haarlemse naaimachinefabrikant en kunstliefhebber Erik de Vlieger.
Een andere opzienbarende connectie tussen het Bin Laden-imperium en het verderfelijke westerse grootgeld is de franchise-overeenkomst die de Saoedische muslimfamilie heeft gesloten met de wereldwijd opererende Hardrock Café-onderneming van de Londense Rank Group. Die deal geeft de familie het recht om als vertegenwoordiger van de Britse groep op te treden in Saoedië zelf en het hele Afrikaanse continent. Ook op dit terrein bevinden de Bin Ladens zich overigens in niet al te best gezelschap. Zo is het Hardrock Café-gebeuren in Antwerpen bijvoorbeeld van de grond getrokken door het illustere Nederlandse duo Arie Hommel en Marinus Huis in 't Veld, die beiden in de Amsterdamse schaduwwereld hun sporen hebben verdiend en om die reden al menigmaal in onze kolommen zijn opgedoken (zie bijvoorbeeld het artikel "Van oude koeien en troebel water" in Kleintje Muurkrant 336 en aflevering 8 van onze serie "Hardhout met een luchtje" eerder op deze site).
Grappige bijzonderheid in deze context is nog dat elders in het Antwerpse uitgaansimperium van Hommel en Huis in 't Veld de bal wordt hooggehouden door ene Richard Peter Witschge.
Een andere opvallende naam in de wirwar van BV'tjes rond Hardrock Café is die van mr. Frits Salomonson. De gevallen engel uit het Nederlands koninklijk paleis, die samen met Arie Hommel menige hoge zee in de Golf van TextLite heeft getrotseerd. Old soldiers never die. Stay tuned.
Campagne voor Vrije Ruimte en tegen commercialisering
De laatste tijd is er veel aandacht geweest voor internationale mobilisaties. Vanuit Nederland zijn honderden mensen afgereisd naar Praag en Genua om hun stem te laten horen tegen internationale topconferenties rond kapitalistische globalisering. Daarnaast verenigen mensen zich rond thema's waar ze voor zijn in plaats van waar ze tegen zijn. Het is belangrijk verbanden te leggen tussen de thema's die tijdens topconferenties door wereldleiders worden besproken en de problemen die zij telkens lokaal veroorzaken.
Er is echter een groot gebrek aan toegankelijke lokale organisaties waar mensen hun inspiratie kwijt kunnen en deze verbanden kunnen leggen. De organisaties die er wel zijn, zijn vaak weinig zichtbaar. "Lokaliseer Verzet" wil zich daarom richten op het bundelen van bestaande initiatieven maar wil ook een aanzet zijn tot het opzetten van nieuwe, onafhankelijke, lokale basisdemocratische groepen. Bovendien denken wij dat het belangrijk is dat er nu ook lokaal meer van de grond kan komen rond de thema's die centraal staan bij de grote toppen.
"Lokaliseer Verzet" wil het mensen makkelijker maken plaatselijk initiatieven te nemen, doordat men deel kan uitmaken van en landelijke campagne. De (langlopende) Lokaliseer Verzet campagne zal zich richten op de her- en verovering van commercievrije "vrije ruimten" en het werken aan alternatieven voor het huidige markt- en winstdenken. Radicale en spontane alternatieven komen van onderop en aan die basis moeten we dan ook aan de slag gaan met verzet tegen de commercialisering van de vrije ruimte, de open ruimte en voor het creëeren van eigen vrije ruimtes en niet-commerciële en basisdemocratische alternatieven.
Alle mensen of groepen die geïnteresseerd zijn met deze campagne lokaal aan de slag te gaan zijn bij deze uitgenodigd voor een eerste landelijk overleg. Tijdens dit overleg zal onderandere gekeken worden wat kan gebeuren op 8 december, de eerste landelijke actiedag van de campagne. Dit overleg vindt plaats op 4 november van 14.00 tot 17.30 uur in Universitair Cultureel Centrum "Parnassos" Kruisstraat 201, Utrecht (achter Stadsschouwburg)
Voor meer informatie Initiatiefgroep Lokaliseer Verzet, postbus 2228, 2301 CE Leiden tel 0618200684 www.lokaliseerverzet.nl en/of emeel
mega-inzage dossiers Militaire Inlichtingendienst
Middels een beslissing van 25 oktober 2001 heeft de minister van Defensie ruim 1750 pagina's dossier van de Militaire Inlichtingendienst (MID) vrijgegeven. De beslissing volgde op een verzoek van het Nijmeegse Anti-Militaristies Buro (AMB). Het AMB is aangesloten bij de Vereniging Steunpunt Inzage PID-Nijmegen (SIP). De vereniging SIP-Nijmegen ijvert sinds 1992 voor inzage voor haar leden en anderen in het eigen dossier bij Nederlandse geheime diensten. Vanaf maart 2001 richt het SIP zich ook op de MID. Daarvoor zijn met name inzageverzoeken gericht aan de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) en verschillende Regionale Inlichtingendiensten (RID-en).
De inzage procedures bij de BVD zijn tot nu toe moeizaam gebleken. Zo heeft de minister van Binnenlandse Zaken tot en met juni dit jaar geweigerd enige informatie te verstrekken over anti-militaristische acties. Op dinsdag 19 juni ontvingen wij echter van de minister van Defensie beslissingen op de inzageverzoeken van 18 leden van onze vereniging. Deze 18 personen hadden om inzage in het eigen dossier bij de Militaire Inlichtingendienst gevraagd. In twaalf gevallen werd positief beslist. De resulterende inzagen variëren van 1 tot 85 pagina's. Inmiddels heeft de minister van Binnenlandse Zaken ook ten aanzien van de BVD het inzagebeleid versoepeld ook bij de BVD is nu inzage mogelijk in dossiers betreffende 'niet langer actuele' anti-militaristische actiegroepen.
De minister van Defensie heeft het inzageverzoek voor het Anti-Militaristies Buro blijkbaar ruim opgevat en inzage verleend in honderden rapporten, meldingen, evaluaties en analyses betreffende actiegroepen als Onkruit, het Politiek Dienstweiger Kollektief (PDK), Burgerlijke Ongehoorzaamheid en Non-Koöperatie (BONK), Is Het Hier Oorlog? (IHHO?), Vredes Aktie Kamp-mobiel (VAK), Vereniging Dienstweigeraars. Daarnaast bevinden zich onder de stukken vele honderden pagina's artikelen uit reguliere media en artikelen uit bladen van actiegroepen, pamfletten en brochures.
Ondanks de overweldigende hoeveelheid stukken vallen ook nu weer de nodige lacunes op. Zo heeft het AMB geen enkel stuk over de eigen organisatie gekregen. Ook ontbreken nog vele stukken over concrete acties van bijvoorbeeld Onkruit en BONK. Daarom zal toch bezwaar gemaakt worden omdat te weinig stukken zijn verstrekt. Meer informatie via Vereniging Steunpunt inzage PID-Nijmegen, postbus 1501, 6501 BM, Nijmegen
Bloemen aan de rand van het ravijn
Op 15 november aanstaande staat de Zwitserse dierenarts Gabor Bilkei uit Dubendorf voor de kadi in Zürich. Hij zou in april/mei 1996 zijn toen 33-jarige echtgenote Heike hebben doodgeschoten. Huwelijksproblemen volgens het OM, die zich in deze zaak volledig concentreert op de vermeende dader, Gabor. Ondanks het feit, dat het jarenlange justitiële onderzoek interessante zaken aan de oppervlakte bracht. Het paar bleek namelijk niet alleen over bankrekeningen in Zwitserland te beschikken, maar ook her en der in Duitsland, Liechtenstein en Zuid-Afrika. Vaak listig gecodeerd. Groeimiljoenen, waarmee veel werd geschoven en die met baar geld in verschillende valuta werden gevoed. Verder bevatte het inbeslaggenomen adressenboek van de Bilkeis namen die het adrenalinepeil van de politiespeurders driftig opkrikte. Zoals die van de Moskoviet Alexander Novikov, wiens firma Too Orbite al sedert begin 1998 te boek staat als een onderdeel van het witwasnetwerk Solnezevskaya van de Russische topmafioso Sergei Michailov. Andere connecties van de Bilkeis waren een door de Zwitserse pers als "Roman Karpov" opgevoerde voormalige KGB-agent en - het moet niet gekker worden - een "Bob Zomer". Een voormalig BVD-agent, die ook al in Dubendorf rondbanjerde. Overigens een interessant oord dat Dubendorf, want de bij ons zowel in Kleintje Muurkrant als De Morgenster en deze rubriek nogal eens in de schijnwerper geplaatste schaduwfiguur Guido Haak heeft eveneens interessante roots in het van hightec vergeven Zwitserse stadje (zie "Guido's kunstjes" aflevering 3 dd. 22 mei 2001). En ook hij is inmiddels geen onbekende meer in Moskou. Maar wellicht zien wij nu ufo's.
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (4)
De Nederlandse onderdaan Gerhard Fritze was nog niet in New York aangekomen of hij haastte zich naar de zakelijke vesting van de heren Bush en Harriman om een paar regelingen te treffen. Allereerst rond de zetelverplaatsing van de Holland American Merchant Corporation, de Amerikaanse outpost van de Hollandsche Koopmansbank, naar Curacao. Dat bleek geen sinecure en de Amerikanen drongen er bij Fritze dan ook op aan om de asssistentie van prins Bernhard in te roepen. Maar ook dat was geen fluitje van een dollarcent. De oorlog had inmiddels ook West-Europa overvallen. De BV Soestdijk was naar Engeland overgestoken en God mocht weten waar Bernhard uithing. Fritze zond toen "unferfrohren" een aan de Nederlandse prins-gemaal gericht telegram naar Buckingham Palace. Dat zou wel werken. En het werkte. Bernhard richtte zich direct tot dr. J. Loudon, de Nederlandse ambassadeur in de VS, om Fritze bij te staan bij het overhevelen van de Holland American Merchant Corporation. Toen lukte het uiteindelijk wel. En Fritze kon de tweede trap van zijn IG Farben-raket ontsteken. Hij eiste het aandelenpakket van GAF op dat zich in de kluizen van Bush en Harriman's bank bevond. Te laat. De Amerikaanse overheid had die aandelen al als Nederlands bezit aangemerkt en al die bezittingen waren tot nader order bevroren. Daarmee was het ingenieuze plan van IG Farben om de GAF-aandelen op Curacao te stallen om hals gebracht. Dat wil niet zeggen dat vanaf dat moment Fritze uit zijn neus kon gaan zitten baggeren. Hij was uiteraard ook "beteiligt" aan het witwassen van door de Nazi's in bezet West-Europa geconfisqueerde waardepapieren via de Enskildabank, de UBC van Bush en Harriman en de Holland American Merchant Corporation. Verder bleef hij schriftelijke contacten onderhouden met zowel zijn thuisfront in Berlijn als de in Engeland oorlog vierende prins Bernhard. Zij het wat moeizamer dan gewenst. Om lekker bij te lullen zocht de prins bij diens schaarse bezoeken aan de VS hem altijd op in zijn appartement op Fifth Avenue 987. Zo ook tijdens de trip tussen 20 en 25 april 1942.
Het zag er in de westerse optiek toen somber uit. Japan had Nederlands-Indië bezet en Hitler-Duitsland was op het toppunt van zijn militaire macht. Op 24 april zou NW 7-agent "Observator" een brief aan Hitler hebben geschreven waarin hij zichzelf aanbood als "Statthalter" om namens de Führer Nederland in nationaal-socialistische zin verder te besturen, met Juliana aan zijn zijde. Mocht Hitler de terugkeer van Wilhelmina als onaanvaardbaar beschouwen, dan kon Bernhard daar begrip voor opbrengen. Volgens een getuige stonden er meerdere handtekeningen onder de brief ... Geen beste wissel op de toekomst.
In oktober van datzelfde jaar maakte president Roosevelt zoals al eerder vermeld een einde aan de zakelijke activiteiten van de voor de vijand in touw zijnde UBC van Bush en Harriman en de Holland American Trading Corporation. Blijkbaar niet aan die van de met deze afzichtelijke financiële bolwerken gelieerde Holland American Merchant Corporation. Maar die zat dan ook op Curacao. (
Hop Suisse
Langzaam maar gestaag wordt in Zwitserland verder gezaagd aan de poten onder Peter Regli's luiestoel. Regli was in de jaren negentig de grote man van de Zwitserse geheime dienst. Maar hij raakte aan het einde van dat decennium een paar keer ernstig in de touwen door een paar geruchtmakende affaires. Zoals die rond Dino Bellasi in de zomer van 1999. Deze kapitein van de militaire inlichtingendienst werd ervan beschuldigd het vette bedragje van 8,5 miljoen SF uit de kas van de dienst te hebben ontvreemd ten behoeve van luxueuze uitspattingen op het gebied van Glühwijn en Glühtrijn. Voor een gedeelte bleek dat juist te zijn, maar Bellasi beweerde dat hij er ook wapens voor gekocht had. Opdracht van hogerhand. En met die wapens knalden de leden van de supergeheime Zwitserse stay-behindorganisatie P 27 van tijd tot tijd er lustig op los op hoog gelegen, onherbergzame locaties. Er volgde een "diepgaand onderzoek". Regli verwees het verhaal naar het land der fabelen.
Tezelfdertijd speelde echter nog een andere affaire. Regli zou verantwoordelijk zijn geweest voor het afdekken van suspecte activiteiten van de Zuidafrikaanse geheime dienst in Zwitserland ten behoeve van de ontwikkeling van een nieuw chemisch wapen door de Mengele van Kaapstad, Wouter Basson. Regli zou dat hebben gedaan om te voorkomen dat een uit 1986 daterende geheime samenwerkingsovereenkomst tussen zijn dienst en die van Zuid-Afrika ter ondersteuning van Basson's ellendige bio-chemische experimenten bekend zou raken. Ook hier volgde een "diepgaand onderzoek". Regli verwees het verhaal naar het land der fabelen. En zoals dat gaat bij dit soort heikele zaken werd hij aan het eind van de rit keurig witgewassen, kreeg een leuke oprotpremie en ging met pensioen.
Maar de spoken uit het verleden laten hem niet met rust. Zo meldt de Zwitserse pers vandaag dat één van Regli's voormalige Zuidafrikaanse collega's het bestaan van de overeenkomst uit 1986 heeft erkend. Officieel. Daarnaast ontwikkelt zich nu een nieuwe affaire. De voormalige geheimedienstchef zou in 1994 twee exemplaren van de Russische S-18 naar Zwitserland hebben laten smokkelen. Om te kijken hoe die lorren werkten, voor het geval ze in handen kwamen van terroristen. De S-18 wordt gezien als de Russische Stinger. Een 11 kilo wegend hittezoekend afweerwapen, dat vliegtuigen tot op 3,5 kilometer uit de lucht kan halen. Op het oog dus een lofwaardige operatie van Regli. Ware het niet, dat de smokkelwaar in een bunker bij Thun is gedeponeerd en verder nooit is getest of bekeken.
In een tijd waarin duidelijke pogingen worden gedaan om her en der in de westerse democratieën de pers te muilkorven, is dit soort berichten toch het zout in de pap. Hoe zat het ook weer met Docters van Leeuwen en Mink Kok?
Afghanen creperen, Lockheed-aandeelhouders profiteren
verder commentaar volstrekt overbodig
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (3)
In 1937 kreeg de wel erg naar IG Farben riekende Hollandsche Koopmansbank een Hollands
verfje. Directeur Fritze liet de Amsterdamsche Bank en de Twentsche Bank, oermoeders van de latere AMRO-bank, een bescheiden entree maken binnen zijn duistere spionage- en financieringsvehikel. Hij trok zich zelf ook wat terug uit de frontlinie en werd gedelegeerd commissaris. Daarmee droeg hij geen millimeter van zijn interne macht over, maar het verschafte hem kennelijk wel meer armslag voor buitenlandse expedities. Zo begaf hij zich bijvoorbeeld in 1938 naar Nederlands Indië voor een poging het persbureau ANETA over te nemen. Hij kreeg daarbij assistentie van Alois Miedl. Eveneens een sedert 1933 in Nederland verblijvende Duitse spion en eveneens een vriend en "collega" van prins Bernhard, die zelf onder de codenaam "Observator" inlichtingen naar Berlijn doorprikte (zie voor meer info over de connectie tussen Miedl en de prins de artikelen "Tango Dissonante" in De Morgenster en "Genant" van 27 mei 2001 in deze rubriek). De operatie in ons overzeese gebiedsdeel mislukte echter jammerlijk.
Nadat in september 1939 officieel de Tweede Wereldoorlog was uitgebroken zonder dat dat in West-Europa vooralsnog tot ernstige consequenties leidde, maakten leidinggevende figuren van IG Farben en het Amerikaanse Standard Oil in Den Haag (!) geheime afspraken over de bescherming van hun wederzijdse belangen en die van hun aandeelhouders, mocht ook in West-Europa de brand erin gaan en de wereld in twee helften verdeeld zou raken. Binnen die strategie werden ook de sporen tussen de via Nederland lopende verbindingen tussen IG Farben en haar dochters in de VS verder verhuld. De grootste dochter Chemnyco werd omgedoopt in General Aniline and Film Corporation (GAF), maar verder veranderde er in de VS in feite niets. De aandelen bleven keurig in beheer bij Prescott Bush en Harriman, die tevens de zaken behartigde van de Hollandsche Koopmansbank. In Nederland kreeg Voorindu er als onderdeel van de verhullingsoperatie een zusje bij: Chehamij. En ook in Zwitserland breidde de familie zich uit. Alles om te voorkomen dat de Amerikaanse overheid de bezittingen van IG Farben zou "kaltstellen" als de oorlog in volle hevigheid zou losbarsten. Jan Boissevain maakte overuren.
In april 1940, een maand voor de Duitse inval, vond in Fritze's villa in Laren een bijeenkomst plaats van een aantal belangrijke NW 7 agenten, die in verschillende werelddelen actief waren. Inclusief prins Bernhard. Een van de belangrijkste gesprekspunten moet het op handen zijnde vertrek van Fritze naar de VS zijn geweest. Als Nederlands onderdaan. Hij zou proberen het Amerikaanse filiaal van de Hollandsche Koopmansbank van New York naar Curaçao over te hevelen om daar de GAF-aandelen te kunnen deponeren. Dat filiaal heette de Holland American Merchant Corporation. (
Testjes
Op 11 oktober 1950 meldde Edwin J. Nevin zich bij het Stanford hospitaal in San Francisco met ademhalingsmoeilijkheden en zware koorts. Niet vreemd in een stad waar ook toen al de smog op ongunstige dagen als een warme deken neersloeg. Nevin bleek longontsteking te hebben. Drie weken later was hij dood. De longontsteking bleek te zijn veroorzaakt door "Serratia" microben. Nog vreemder was dat tezelfder tijd nog eens tien andere patiënten zich hadden gemeld met exact dezelfde verschijnselen met exact dezelfde oorzaak. Pas in 1977 kwam naar buiten dat twee weken tevoren vanaf een marineschip tonnen van het als ongevaarlijk beschouwde spul in de smog van Frisco was verspreid. Om te zien of een eventuele vijand op die manier een grote stad aan de kust kon bedreigen. Nou dat kon. Jammer voor meneer Nevin.
In de jaren die volgden voerde het militaire apparaat -zonder dat de bevolking dat wist- analoge proeven uit in twee stadjes in Florida zonder dodelijk resultaat. Verder werd in een paar staten in het midden-westen de leuke combinatie zink-cadmiumsulfide verspreid. Om te zien hoe zich dat verspreidde. Nou buitengewoon. Wel duizend mijl. Decennia later bleek dat dat goedje kanker veroorzaakte. Pech onderweg.
In 1966 werd een onschuldige variant van de "Bacillus Subtilus" door de metro van New York
gejaagd. Conclusie: iemand met snode plannen kon vooral in de spitstijd heel wat pendelaars een langdurig verblijf in een ziekenhuis bezorgen of een enkeltje kerkhof. Hoe kom je erop. Een andere variant van de Bacillus werd losgelaten op Washington National Airport en een grote Greyhound-terminal.
Sinds 1969 zijn dit soort grappen in de VS officieel verboden. Maar nood breekt wet. Bovendien wil dat verbod natuurlijk niet zeggen dat elders in de wereld deze biologische experimenten niet werden voortgezet. Of erger. In de tweede helft van de vorige eeuw zijn in de Derde Wereld bij voorbeeld bij herhaling zich snel verspreidende virussen opgedoken waar geen mens ooit van gehoord had. Dat gaf in ieder geval de aandeelhouders van ondernemingen in de epidemiebestrijding een Zwitserlevengevoel. En dat brengt ons terug bij ons bericht "Poeder" van 16 oktober jl. Moeten we nog meer zeggen? Nee hè?
Nederland schuldig aan schending mensenrechten
Kunnen we misschien eens wat beter denkwerk gaan bedrijven? Mijn stelling is de volgende: Door de Verenigde Naties (UNHCR/vluchtelingen) is bij monde van Mary Robinson en speciale waarnemer Jean Ziegler, al geruime tijd gewaarschuwd
voor beginnende hongersnood en sterfte onder 7 miljoen mensen. Ex-vakbondsleider en Nederlands premier Wim Kok heeft de actie die hiertoe leidt als "onze oorlog" omschreven, en verleent steun in woord en daad waardoor deze "humanitaire catastrofe" (Ziegler) kan doorgaan. Aan de eis van de Verenigde Naties-vluchtelingenhulp "om de bombardementen op deze mensen te staken zodat hulpverlenening mogelijk wordt", is nog geen gehoor gegeven.
Ik stel dat volgens de criteria van het Internationaal recht - zie ook het Joegoslavië-tribunaal en de Neurenberg- en Tokio-oorlogsprocesprotocollen - ook de Nederlandse regering medeplichtig is (Guilt by association) aan schending van de mensenrechten c.q. een misdrijf tegen de menselijkheid. En daarvoor strafrechtelijk vervolgd en mogelijk veroordeeld dient te worden. (Henk Ruyssenaars, Foreign Press Foundation, emailadres)
"sinds wanneer zijn clusterbommen precisiewapens?"
Voor al diegenen uit de buurt van 's-Hertogenbosch die aanstaande donderdag-avond tijd en/of zin hebben om op het Kerkpleintje in het centrum bij elkaar te komen om uiting te geven aan gevoelens van verdriet en woede met betrekking tot de bommengooierij op Afghanistan.
Natuurlijk helpt dit niks tegen de oorlog, maar we kunnen niet anders. We kunnen niet passief stil blijven terwijl er vele honderden oorlogsdoden en duizenden gewonden vallen en tienduizenden mensen op de vlucht slaan. Zij voegen zich bij de miljoenen dakloze vluchtelingen en ontheemden die Afghanistan de afgelopen jaren reeds zijn ontvlucht voor godsdienstwaanzin en oorlog.
"Stop de oorlog, nu!" en "Stop het terrorisme!" roepen we, "rechtvaardigheid, geen wraak" willen we. We zijn bang voor de komende gevolgen van de huidige bombardementen. Tussen de atoombom-bezittende landen India en Pakistan lopen de spanningen flink op sinds de Amerikanen en Britten Afghanistan bombarderen. Tussen Israël en de Palestijnen loopt de spanning hoog op. Met de oorlogspropaganda worden er oude en nieuwe vijandbeelden opgeroepen. De onverdraagzaamheid neemt wederom verontrustende vormen aan. Bommen zijn geen antwoord op vernietigend terrorisme. Wie terrorisme werkelijk wilt bestrijden moet de voedingsbodem voor dat terrorisme wegnemen. Armoede, onderdrukking en arrogantie bouwen fundamentalisme op. Fundamentalisme met geweld bestrijden is het stomste wat je kunt doen. Het zal alleen maar sterker worden. Daarom willen we dat het bommen gooien stopt, en staan we elke donderdagavond van 19.00 tot 20.30 uur op het Bossche Kerkpleintje. Sluit je aan. Doe mee. Laat de oorlog niet aan je voorbij gaan. Neem een standpunt in en praat er over in je omgeving. Elke (vloed)golf was ooit een klein kringetje in het water...
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (2)
Thyssen's Vereinigte Stahlwerke was niet de enige Duitse industriële grootmacht die de Holland-route nam naar de VS en daar gebruik maakte van de diensten van BBH, UBC en Dillon Read. Ook de chemiereus IG Farben deed dat. En net als Thyssen richtte ook zij daarvoor een eigen bankbedrijf in Nederland op: de Hollandsche Koopmansbank in Amsterdam (1923). Zij het, dat ook de Zweedse Enskildabank een flink aandeel bezat in de nieuwe onderneming.
De HKB stond van meet af aan onder leiding van Gerhard Fritze. Hij was getrouwd met een telg uit de familie Ilgner en mogelijk mede daardoor raakte hij steeds dieper verzeild in IG Farben's activiteiten achter de schermen van de internationale politiek. Een ander lid van die familie leidde namelijk de inlichtingenafdeling NW 7 van het driftig naar Lebensraum op zoek zijnde chemieconcern: Max Ilgner. Tot diens vriendenkring behoorde prinses Armgard zur Lippe Biesterfeld, de moeder van prins Bernhard. Een connectie die zijn vruchten zou afwerpen en niet alleen zoete.
In 1929 verkreeg Fritze de Nederlandse nationaliteit. Voor die tijd was hij voor het gemak al eens tot Zweed getransformeerd om het toenaderingsproces tussen IG Farben en Enskilda wat soepeler te kunnen begeleiden. In Nederland hield hij vooral toezicht op de geldstroom tussen het Duitse moederbedrijf en het Amerikaanse filiaal Chemnyco. Dat filiaal stond onder leiding van Robert Ilgner, een tot Amerikaan genaturaliseerde broer van Max, die bancair werd bijgestaan door de zo vertrouwde BBH en UBC van Prescott Bush en Averill Harriman.
Een controlerend aandelenpakket van Chemnyco was in handen van Voorindu, een coverfirma in Amsterdam, die ook elders in de wereld IG Farbenbedrijven onder zijn hoede had. De onderneming stond onder leiding van de jonge bankier Jan Boissevain, maar zonder twijfel hield Fritze voortdurend de vinger aan de pols. In opdracht van Max Ilgner.
Naar verluidt speelde dit conspiratieve duo geen onbelangrijke rol bij het aaneensmeden van de Nederlandse kroonprinses Juliana en de inmiddels voor NW 7 in touw zijnde prins Bernhard zur Lippe Biesterfeld. Na het huwelijk toog Bernhard aan het werk in Nederland. Bij Fritze's Hollandsche Koopmansbank. Kortstondig, maar toch. (
Acties bij wapenbeurs te DenHaag
Kom donderdag-ochtend aanstaande naar het Congrescentrum in DenHaag. Vanaf half negen 's morgens tot een uur of vijf 's middags staan we bij de ingeng van de beurs. De hele dag acties en informatie verspreiden.
De NIID is een Nederlandse instelling die bemiddeld bij de Nederlandse wapenhandel en defensieopdrachten. Zij zorgen er in feite voor dat de Nederlandse wapenindustrie zich overal goed kan profileren. Elk jaar houden ze een beurs waar belangrijke contracten kunnen worden gesloten. Dit jaar komt zefs onze minister Jorritsma van financien langs, want het is natuurlijk goed zaken doen met die wapenhandelaren...
Wij komen opnieuw met diverse vredesgroepen in actie tegen deze oorlogsvoorbereidende bijeenkomsten. Juist nu is het belangrijk dat we ons gezicht laten zien! En blijven volhouden met de kleine en grote (prik)acties. Kom ook en doe mee! De hele dag kun je
vredesaktivisten treffen voor de ingang van het congrescentrum (NCC) in Den Haag.
Onkruit Vergaat Niet! is te bereiken via Postbus 85069, 3508 ab, Utrecht emailen en zie voor meer informatie de website van Onkruit Vergaat Niet! De actietelefoon is te bereiken via 06.23555247
Bush, de Nazi's en de BV Soestdijk (1)
Wij schreven al in het artikel "Usual suspects" van 12 oktober jl. dat de familie Bush tussen WO I en II bulkend rijk was geworden door het behartigen van de belangen van Nazi-Duitsland in de VS. Wij volgen - uiteraard niet zo'n beetje beknopt - het spoor terug.
In 1922 bracht de Amerikaanse financier W. Averill Harriman een bezoek aan Berlijn. Hij maakte daar o.a. kennis met de Duitse staalmagnaat Fritz Thyssen. Dat gezellig samenzijn bleek later de inleiding tot een hechte financiële samenwerking die tot oktober 1942 zou duren. Een voor beide partijen buitengewoon profijtelijke coöperatie die grotendeels verliep via de in 1918 door Thyssen in het leven geroepen Bank voor Handel en Scheepvaart in Rotterdam en de uit 1924 daterende Union Banking Corporation (UBC)in New York. In UBC participeerde naast Thyssen en Harriman ook de firma Brown Brothers, die onder leiding stond van George Herbert Walker. Een volbloed Nazi-aanhanger die in later jaren zijn invloed gebruikte om een fusie van Brown Brothers en Harriman (BBH) te bekokstoven. De man die in de woelige periode daarna verantwoordelijk werd voor de dagelijkse financiële manipulaties bij zowel UBC als BBH was Walker's schoonzoon, Prescott Bush. De grootvader van de huidige president.
Fritz Thyssen was in 1926 de grote baas geworden van de in dat jaar gevormde Duitse staalalliantie Vereinigte Stahlwerke en werd q.q. eveneens verantwoordelijk voor de Amerikaanse dochteronderneming German Steel Trust. De belangen van dat bedrijf in de VS werden in handen gelegd van de advocatenfirma Dillon Reed, waar het (Nazi-)Duitse bedrijfsleven over twee fanatieke vertegenwoordigers beschikte: de gebroeders Allen en John Foster Dulles. Zo smeedde Fritz Thyssen in de VS een machtsblok dat tot in deze eeuw zijn invloed doet gelden binnen de Amerikaanse politiek. Een machtsblok overigens dat in de langdurige aanloop tot WO II voor de broodnodige pecunia zorgde om de organisatie van Hitler's partij en staat van de grond te trekken. Al dan niet in het geheim.
Hoe meer de oorlog naderde, hoe meer Thyssen en zijn Amerikaanse vertegenwoordigers ertoe overgingen hun onderlinge banden te maskeren. Het zou nog tot 20 oktober 1942 duren voordat Roosevelt's regering deze Duitse lifeline afkapte met gebruikmaking van de "Trading with the Enemy act". Toen werden de aandelen van BBH inbeslaggenomen, evenals die van de UBC. Op 28 oktober werden vervolgens twee Nazi-coverfirma's, die hun zaken hadden ondergebracht bij de beide financiële ondernemingen van de Bush/Harrimankliek, uit de roulatie genomen. Een van die onfrisse ondernemingen was de Holland American Trading Corporation. (
Nog geen nok-out voor Delataille
De deuren van de zich haast krampachtig als integer propagerende TEFAF (zie vele eerdere bijdragen in deze Kleintje-actueel-rubriek) waren nog maar nauwelijks geopend op die memorabele 21ste maart 2000 of daar verscheen als een deus ex machina een Maastrichtse deurwaarder. Begeleid door agenten van het lokale politiekorps en vertegenwoordigers van de Nigeriaanse regering. Linea recta liepen zij naar de stand van de gerenommeerde Brusselse antiekhandelaar Emile Delataille. Daar nam de deurwaarder vijf door Delataille geëtaleerde terracotta-beelden in beslag, behorende tot het erfgoed van Nigeria en gestolen uit graven van de Nok-stam. De gebeurtenis ging niet onopgemerkt voorbij en Delataille probeerde dan ook direct olie op de golven te gooien door twee van de vijf beelden aan de Nigerianen aan te bieden om de zaak buiten justitiële sferen te manouvreren. Later zou hij zeggen dat hij dat voorstel niet deed omdat hij schuldig was aan heling en handel in gestolen kunstvoorwerpen, maar om zijn reputatie niet nog meer te laten beschadigen. Dat hielp overigens niet veel, want kunstmusketier Michel van Rijn zette een paar maanden daarna zijn op tape vastgelegde conversaties met Delataille op zijn website. Daarin kwam de Brusselaar ondermeer tot de onthullende uitspraak dat vijftig procent van de in Nigeria gestolen kunstvoorwerpen via zijn shop bij verzamelaars en musea terechtkwam. Op het oog dus een gelopen zaak voor Nigeria, dat de Amsterdamse advocaat Willem Blaauw in de arm had genomen om langs civiel-rechtelijke weg de vijf beeldjes op te eisen. Maar voor Vrouwe (Klasse-) Justitia gelden andere regels.
De afgelopen weken probeerde Kleintje Muurkrant te achterhalen hoe de zaak na ruim anderhalf jaar ervoor stond. Op zijn Amsterdams kantoor verklaarde de vooral in het o.g.-wereldje actieve mr. Blaauw dat er nog wel zo'n twee à drie jaar overheen zou gaan voordat er een beslissing zou vallen. En dat ging dan alleen om de overdracht van de Nok-beeldjes aan Nigeria. Niet over een strafzaak versus Delataille. Na drie weken lang bij de neus te zijn rondgeleid langs talloze representanten van het Maastrichtse parket kregen wij ten lange leste persofficier Steegs aan de lijn. Zij verklaarde dat het dossier aanvankelijk behandeld was door officier van Justitie Merx. Die was inmiddels echter naar de Antillen verhuisd. De zaak was vervolgens in handen gekomen van mevrouw Van Hilten, maar die had nog wel een maand nodig om te besluiten of tot vervolging van Delataille zou worden overgegaan. Dit soort zaken lagen volgens mevrouw Steegs moeilijk door de internationale implicaties en de geringe toegankelijkheid tot de duistere circuits die zich met deze handel bezighouden. Het leek op een voorzichtige ouverture tot een komend dumpen van de strafzaak. Dat was in overeenstemming met de verwachting die mr. Blaauw tegenover ons uitsprak. Met andere woorden: Delataille zal naar alle waarschijnlijkheid niet worden vervolgd. Daarmee zou een mogelijkheid om een barriëre op te werpen voor dit soort hyena's, die de volkeren van de Derde Wereld ook nog van hun identiteit beroven, verloren gaan. En een unieke kans om een juridisch precedent te scheppen voor de teruggave van het culturele erfgoed aan Derde Wereldlanden, die door de deftige heren handelaren nog steeds worden beschouwd als een soort achtertuintje waarin naar hartelust naar schatten mag worden gegraven. Als omgekeerd een Nigeriaan het graf van mijnheer Delataille's voorouders plundert en de eventueel daarin aangetroffen waardevolle kunstvoorwerpen bij de TEFAF laat etaleren door een of andere handelaar cq. profiteur, duurt het zeker geen anderhalf jaar voor Justitie besluit om tot vervolging over te gaan. Daar kan je antrax op innemen.
Kort geding inzake bommen op Afghanistan
Morgen, vrijdag 19 oktober, om 12.00 uur dient bij het Paleis van Justitie in Den Haag een kort geding tegen de Nederlandse staat met als inzet: de onrechtmatigheid van de gewapende aanvallen tegen Afghanistan en de Nederlandse steun daaraan. De Vereniging van Juristen voor de Vrede heeft het initiatief genomen om de Staat in kort geding te dagvaarden in verband met de steun die de Nederlandse regering heeft uitgesproken voor de Amerikaans-Britse acties tegen Afghanistan. De NCPN, De Groenen, het Haags Vredes Platform en Vrouwen voor Vrede hebben zich hierbij aangesloten. De basis voor het kort geding is dat de gewapende aanvallen tegen Afghanistan niet rechtmatig zijn. Het volkenrecht verbiedt staten om militair geweld tegen andere staten te gebruiken. Van dat verbod kan door een staat uitsluitend worden afgeweken in geval van zelfverdediging tegen een gewapende aanval door een andere staat. Daarnaast kan de Veiligheidsraad besluiten dat militaire middelen nodig zijn om de internationale vrede en veiligheid te herstellen. Beide uitzonderingen op het geweldsverbod zijn niet aan de orde. Terroristische aanslagen zoals die van 11 september, zijn geen gewapende aanvallen door een staat. Verder vormden die aanslagen voor de Veiligheidsraad geen reden om te besluiten tot de inzet van militaire middelen.
De eisers verlangen een rechterlijk verbod van steunverlening door de Staat aan de gewapende acties van de Verenigde Staten en diens bondgenoten. Verder willen de eisers dat de rechter de Staat opdraagt om aan de Veiligheidsraad, de Algemene Vergadering en aan de Secretaris-Generaal van de VN de mededeling te doen dat de gewapende acties tegen Afghanistan pnrechtmatig zijn. De eisers in het kort geding zijn tevens aangesloten bij het Platform Tegen de 'Nieuwe Oorlog', initiatiefnemer van de landelijke vredesdemonstratie in Amsterdam, op zaterdag 20 oktober. De tekst van de dagvaarding van de Vereniging van Juristen voor de Vrede vindt u hier. Informatie over samenstelling en activiteiten van het Platform Tegen de 'Nieuwe Oorlog', de tekst en ondertekenaars van het Manifest Tegen de 'Nieuwe Oorlog' vindt u op de samenwerkende websites wereldcrisis, omslag en vrede
De Argentijnse cirkel
Het ziet er niet goed uit voor het Argentijnse toptrio van de International Waste Group. De grote vervuiler uit Rome, die naar nu blijkt niet alleen de vreselijkste chemische herrie dumpte in talloze Derde Wereldlanden, maar ook een leuk kapitaaltje bijeen heeft gegraaid bij de illegale goudhandel en het illegale vervoer van wapens naar de islamitische strijdgroepen in Kroatië en Bosnië halfweg de jaren negentig (zie onze berichtgeving over deze kwestie in deze rubriek op 11 t/m 13 oktober jongstleden). Ramini, Aguirre en Rossi zijn de afgelopen week in verzekerde bewaring gesteld naar aanleiding van hun uitspraken voor de verborgen camera's van een Telenoche-team. Weliswaar beweren ze nu dat ze een potje stonden te liegen, maar dat werd weerlegd door kolonel b.d. Gonzalez de la Vega. Destijds bedrijfsleider bij Fabricaciones Militares, het bedrijf waar de wapens oorspronkelijk vandaan kwamen. Hij verklaarde gisteren dat hij met name Ramini wel degelijk persoonlijk kent en hem voor het eerst ontmoet te hebben in 1994 binnen het kader van de bewuste wapenleveranties. De laatste ontmoeting tussen beide heren dateert zelfs van een maand geleden. Langzamerhand bevindt bijna de hele machtsconcentratie rond de Argentijns/Syrische familie Yoma zich in de greep van justitie. Inclusief ex-president Menem.
Maar of het ooit tot een proces zal komen is twijfelachtig. Want dankzij de sigaren uit eigen doos die het Internationale Monetaire Fonds een paar jaar geleden aan de Argentijnen aanbood "om de economie op orde te brengen", giert het land nu naar de financieel/economische afgrond. En mag de man in de straat opnieuw de broekriem strakker aantrekken terwijl die al op het laatste gaatje staat. Haast traditioneel wordt de roep luider om de macht weer in handen te leggen van een sterke peronistische leider. Ofwel Menem. Een goede vriend van Bush senior. De cirkel is bijna weer rond.
eenmansactie in DenHaag
Rond 12:00 uur vanmiddag heeft vredesactivist Rob Boogert zich vastgeketend aan de dranghekken voor de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Onder het motto "Oorlog is ook terreur" protesteerde hij daarmee tegen de voortdurende bombardementen op Afghanistan. Hij ketende zich vast omdat hij anders direct verwijderd zou worden. Burgemeester Deetman van Den Haag heeft op 8 oktober namelijk voor onbepaalde tijd demonstraties verboden bij verschillende ambassades, waaronder de Amerikaanse. "Juist in deze tijd van oorlog en terreur is de vrijheid van meningsuiting en demonstratie een belangrijk goed in onze democratie. Inperking van dit recht door het verbod van burgemeester Deetman is onacceptabel en in strijd met de grondwet." aldus Boogert. Opmerkelijk is dat in Amsterdam nog steeds acties toegestaan worden bij het Amerikaanse consulaat. Op 15 oktober vond hier nog een 'brood-dropping' plaats. Boogert hield zijn actie in aansluiting op de persconferentie van Platform Tegen de 'Nieuwe Oorlog' in Den Haag over de landelijke demonstratie aanstaande zaterdag. Na een uur werd hij door de politie losgemaakt van het dranghek en gearresteerd. Foto's zijn hier te zien.
wederom anti-oorlogsbijeenkomst Bosch' kerkpleintje
Morgen -donderdag 18 oktober- staan we voor de tweede keer sinds de bommen boven Afghanistan exploderen op het Bossche Kerkpleintje. Van 19.00 tot 20.30 uur. Natuurlijk helpt dit niks tegen de oorlog, maar we kunnen niet anders. We kunnen niet stil blijven zitten terwijl vele honderden oorlogsdoden en duizenden gewonden vallen en vele tienduizenden mensen op de vlucht zijn geslagen. Zij voegen zich bij de miljoenen dakloze vluchtelingen en ontheemden die Afghanistan de afgelopen jaren reeds zijn ontvlucht voor godsdienstwaanzin en oorlog.
"Stop de oorlog, nu!" en "Stop het terrorisme!" roepen we, "rechtvaardigheid, geen wraak" willen we. We zijn bang voor de komende gevolgen van de huidige bombardementen. Tussen de atoombom-bezittende landen India en Pakistan lopen de spanningen flink op sinds de Amerikanen en Britten Afghanistan bombarderen. Met de oorlogspropaganda worden er oude en nieuwe vijandbeelden opgeroepen. De onverdraagzaamheid neemt wederom verontrustende vormen aan. Bommen zijn geen antwoord op vernietigend terrorisme. Wie het terrorisme werkelijk wilt bestrijden moet de voedingsbodem voor dat terrorisme wegnemen. Armoede, onderdrukking en arrogantie bouwen fundamentalisme op. Fundamentalisme met geweld bestrijden is het stomste wat je kunt doen. Het zal alleen maar sterker worden, denk aan de kruistochten. Daarom willen we dat het bommen gooien stopt, en staan we hier volgende week weer. Sluit je aan. Doe mee. Laten we elkaar zien dat er meer mensen zijn die vinden dat bommen geen argumenten zijn.
Het Anti-Oorlogs Comité DenBosch is te bereiken via Kleintje Muurkrant, Postbus 703, 5201 AS, DenBosch 073.6136927 (imelen) Op internet-adres www.wereldcrisis.nl kun je jezelf op de hoogte stellen van anti-oorlogs-acties. Kom overmorgen, zaterdag 20 oktober naar de landelijke anti-oorlogsdemonstratie in Amsterdam, vanaf 14.00 uur op De Dam.
Poeder
Heeft u ook al een envelopje gehad met oliebollenmeel of kokosnootextract? Wij ook niet.
Maar de hysterie rond een mogelijke anthraxaanval door de club van Bin Laden wordt keurig georkestreerd naar een hoogtepunt gevoerd via de van aandeelhouders en/of subsidies afhankelijke wereldpers. Dus wie weet krijgt u ook nog bezoek van mannen in gele pakken (tussen haakjes: waar zijn die witte gebleven?) en politiefunctionarissen. Gevolgd door een hele batterij van lieden met camera's, geluidsapparatuur, laptops, mobieltjes etc. Die veelal allemaal voor hetzelfde nieuws zorgen. Voor òns is de vraag valide wie er profijt heeft van dit soort opgeschroefde ongein. In ieder geval producenten van vaccins. Een daarvan blijkt BioPort te zijn. Een bedrijf in Michigan dat in 1998 in handen is gekomen van Bioport Corporation. Enige cliënt: het Amerikaanse Ministerie van Defensie.
Een van de aandeelhouders is volgens Amerikaanse en Britse bronnen de Carlyle Group. Een Amerikaans investeringsvehikel dat zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd in het mondiaal overnemen van bedrijven die er veel belang bij hebben dat er grootscheepse shit is in de wereld. Grote jongen binnen het bedrijf is James Baker III, ondermeer minister van Buitenlandse Zaken tijdens het bewind van Bush sr. en "muscleman" van Bush jr. toen deze in Florida de strijd om het Witte Huis dreigde te verliezen. De vader van de huidige president eet al ettelijke jaren driftig mee uit de ruif van de Carlyle Group en was in die context onlangs nog in Saoedie Arabië. Het is niet duidelijk of hij daar vertegenwoordigers van de Bin Laden Group heeft ontmoet. Een zich nog steeds uitbreidende Saoedische industriële onderneming, die zijn fundamentalistische exponent buiten de deur zou hebben gezet en naar verluidt eveneens aandeelhouder is van BioPort. Inside informatie over BioPort is niet meer te krijgen. En het bedrijf is hermetisch van de buitenwereld afgesloten door militairen. De "grote" media worden door Washington vriendelijk geadviseerd niets over het bedrijf naar buiten te brengen. Alles in naam van de nationale veiligheid. Maar, ... Oeps, we moeten dit stukje afbreken. De postbode staat voor de deur.
Loos alarm. De postbode vroeg of hij een glaasje water mocht. Hij voelde zich niet lekker.
Terug naar BioPort. Het door dit bedrijf geproduceerde anti-anthraxvaccin werd voor het eerst vrij massaal aan mensen toegediend als onderdeel van een cocktail die Amerikaanse soldaten ontvingen tijdens de Golf Oorlog. Wij weten inmiddels nog steeds niet waar het zogenaamde Golfsyndroom vandaan is gekomen, maar het vaccin van BioPort staat zeker op het lijstje van verdachten. Het is daarom niet zo verwonderlijk dat binnen het bedrijf sinds de overname in 1998 aan de formule van het product is gesleuteld. Opnieuw dienden soldaten van het Amerikaanse leger als proefkonijnen. En opnieuw was er sprake van niet zo zuinige bijwerkingen. Officieel is het middel nog niet goedgekeurd. Maar gezien de power van de Carlylegroep en zijn connectie in het Witte Huis zal dat niet lang duren. God bless America.
Brood-droppings op Amerikaans Consulaat in A'dam
Hedenavond, maandag 15 oktober om 18.00 uur werden door zo'n zestig actievoerders brood droppings uitgevoerd bij het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Dit als protest tegen de hypocriete voedseldroppings in Afghanistan. Zie voor vijf foto's
www.freewhere.nl.
De musketier en de Derde Man
Professor Dario del Bufalo deugt niet. Dat is de met bewijzen gestaafde overtuiging van de regelmatig in deze rubriek voor het voetlicht tredende Nederlander Michel van Rijn, die al jaren als een ware musketier te vuur en te zwaard de misdaad binnen de kunstwereld te lijf gaat (zie o.a. de reeks "De wondere wereld van een kunstmusketier" in deze rubriek).
Del Bufalo is geen nummer nul. Hij behoort tot een roemruchte adellijke familie uit Rome en is momenteel de derde man binnen het Italiaanse Ministerie van Cultuur en rechterhand van de niet alleen op kunstgebied omstreden extraverte staatssecretaris Vittorio Sgarbi. Zoals in Italië meer gebruikelijk dan uitzonderlijk zeilt ook De Bufalo graag langs en als het zo uitkomt over de ragdunne grens van wat mag en wat niet. Dat hij daarbij in het vaarwater is geraakt van piraten die helemaal geen scrupules kennen ligt voor de hand.
Een van hen is mr. Mario Jean Roberty. Een Zwitserse advocaat die de status van miljonair heeft bereikt door willens en wetens beruchte lieden als de Libanese gebroeders Abutaam (zie ook "Complot rond een kunstmusketier" dd. 19/9), de Japanner Horiushi en de Zwitsers/Griekse Frieda Tschakos "juridisch" terzijde te staan bij de verkoop van eeuwenoude kunstvoorwerpen die gesmokkeld, gestolen of recentelijk gefabriceerd waren. Een hele reeks van Roberty's upstream-cliënten en dan met name musea ging de boot in. Met als trieste koploper het Japanse Miho-museum, dat voor een half miljard dollar kunst aanschafte bij Roberty en zijn companen uit de onderwereld. Bij een paar flagrant criminele deals dekte de vooral dankzij zijn optreden als bestuurslid van de in Bazel gevestigde Maecenas Foundation internationaal gerespecteerde Del Bufalo de zaak af. Uiteraard tegen een navenante vergoeding.
Hoe diep de "derde man" betrokken is geraakt bij de duistere manipulaties van deze kunstcriminelen moge blijken uit een tot nu toe geheim gebleven zakentrip die hij begin april in gezelschap van Roberty en Tschakos maakte naar Tajikistan. Een land dat door zijn geografische ligging een knooppunt is geworden van de handel in gestolen Aziatische kunst. Het geldgeile kunsttrio had daar op de laatste dag van hun trip (10 april) o.m. een onderhoud met de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken Habib Sanginov, tijdens een speciaal voor die gelegenheid gearrangeerde lunch. De volgende dag kwam de auto van Sanginov, die verantwoordelijk was voor de criminaliteitsbestrijding in Tajikistan, in een spervuur van kogels terecht. Hij overleed ter plekke. Of en in hoeverre die twee zaken met elkaar te maken hadden bleef duister. Net als het doel van de reis.
Ondanks de power van Del Bufalo achter de Romeinse schermen begint zijn politieke einde door dit soort fratsen echter in zicht te komen. De in het nauw gedreven hoogleraar en politicus probeert de laatste tijd nog wel zijn straatje schoon te vegen door een verhoogde activiteit bij het terughalen van gestolen Italiaanse kunstwerken. Zo wist hij samen met Roberty een met zijn medeweten door Tschakos verpatst beeld van de godin Artemis uit Japan terug te krijgen en het met veel bombarie over te dragen aan de leiding van de Riparto Operativo Carabinieri Tuttela Patrimonio Culturale (de speciale eenheid van de Italiaanse politie die zich bezighoudt met de bestrijding van de criminaliteit in de kunstwereld). Met als wisselgeld het staken van het onderzoek naar de illegale strapatsen van Tschakos in het Japanse circuit. Maar naar het zich laat aanzien is dat te laat. Voor Roberty en een flink aantal van zijn criminele cliënten luiden de klokken. En vooral dankzij het overvloedige materiaal dat Van Rijn de laatste weken in Rome heeft aangedragen lijkt de ROCTPC nu ook over voldoende bewijzen te beschikken met betrekking tot Del Bufalo's criminele activiteiten om hem van zijn sokkel te halen. Alleen het retourtje Tajikistan met een gereputeerd smokkelaarster van kunst zou overigens onder normale omstandigheden al voldoende moeten zijn. Maar wat is normaal in een land waarvan de president lid was van P2 en contacten onderhoudt met de mafia? (zie voor meer details over deze affaire www.michelvanrijn.com
Wederom vredeswake op Bosch' Kerkpleintje
Afgelopen donderdag-avond vond er op het Kerkpleintje in DenBosch een vredeswake met spandoeken, fakkels en gesprekken plaats.
Toch zeker een stuk of veertig-vijftig mensen namen hieraan deel. Het meest opvallende was de goede sfeer en de vele gesprekken met passanten over terrorisme en oorlog. Tegen terrorisme en oorlog, daar draait het om. Natuurlijk houden we er de oorlog niet mee tegen maar niks doen is ook geen alternatief. Dus komen we donderdag aanstaande weer bij elkaar op het kerkpleintje, van 19.00 tot 20.30 uur. Breng fakkels en (spandoek)leuzen mee. Laat zien dat er ook veel mensen zijn die willen dat de oorlog ophoudt, NU!
De man in de schaduw
In ons artikel "Family Ties" van 11 oktober jongstleden introduceerden wij de rol van de International Waste Group bij de illegale Argentijnse wapenleveranties aan de muslims in Kroatië en Bosnië in 1995. Een niet zo deftige groep, die in 1996 internationale bekendheid kreeg door een poging zwaar vervuild chemisch afval uit Denemarken te dumpen in Mozambique. In 1993 had zij echter achter de schermen ook al voor de nodige shit gezorgd door vanuit Ravenna illegaal wapens te leveren aan de elkaar bevechtende warlords in het straatarme Somalië. Daarbij zouden volgens een vrij recente verklaring van een Italiaanse insider naast de Italiaanse geheime diensten en de mafia ook de Syrische wapenhandelaar Al Khassar en de Saoedische financier Kashoggi een leuke rol voor zich hebben opgeëist. Net als twee jaar later in Kroatië.
Bij de internationale operaties van de International Waste Group, waarvan de hoofdvestiging zich in Dublin bevindt, waren niet alleen de door ons al eerder opgevoerde Argentijnen Antonio Aguirre, Angel Ramini en Alberto Rossi actief, maar ook hun in Rome gevestigde landgenoot Luis Ruzzi. Directeur van een privékliniek en medewerker van de Argentijnse ambassade in de Italiaanse hoofdstad. Hij werkte daarbij samen met financier Diego Colombo uit het Zwitserse Lugano. De grote man achter de schermen was echter de nu 65-jarige financier en miljardair Nickolas Bizzio. Een tot Amerikaan genaturaliseerde Italiaan uit Monaco, die tot de vriendenkring van Victor Emmanuel van Savoye en de Grimaldi's behoort. Wie financiering zoekt voor een profijtelijk edoch riskant klusje waarvoor de banken zelfs terugschrikken kan bij Nickolas' firma "The Partners" terecht, dat opereert vanuit twee luxueuze kantoren in Londen, een in Milaan en een in Monaco. Kortom, een grootprofiteur van andermans ellende. Maar helaas geen uitzondering.
De UCK en Bin Laden
De Soedanese islamitische hulporganisatie Third World Relief Agency (TWRA) staat op de lijst van organisaties die volgens de Amerikaans/Britse alliantie thuishoren in het Al Queda-netwerk. In 1994 ging president Clinton accoord met de versterking van de muslimstrijdkrachten in de verschillende deelstaten van voormalig Joegoslavië. Vooral met de bedoeling om Milosevic, die weigerde de Servische belangen ondergeschikt te maken aan die van de VS en de Europese Gemeenschap, op de knieën te dwingen. Met toestemming en medeweten van de CIA begon de Iraanse regering tonnen wapens naar de muslimstrijders in Kroatië, Bosnië-Herzegovina en Kosovo te sturen.
Net als ten tijde van de Iran/Contra-affaire schoten ook de Syrische wapenhandelaar Al Khassar en de Saoedische financier Khashoggi te hulp met o.a. verrassingspakketten uit Argentinië (zie "Family ties" van 11 oktober jl.). Er werd betaald met de opbrengsten uit de drugshandel. Oude tijden herleefden.
Tegelijk met de wapenstroom arriveerden eveneens islamitische guerillastrijders in de Joegoslavische conflictgebieden. Ze kwamen overal vandaan. Ook uit Soedan. Een van de organisaties die daarvoor zorgdroeg was de met Bin Laden verbonden TWRA. Dit in wezen zootje ongeregeld werd ter plekke getraind en gestroomlijnd door agenten van de Amerikaanse Defense Intelligence Organisation (DIA), contract agents van de Amerikaanse firma Military Professional Resources (zie "Domme missies" van 18 augustus jl.), agenten van de Britse MI 6 en SAS.
Sommigen daarvan trokken samen met hun "leerlingen" zelfs daadwerkelijk ten strijde tegen de Serven en verzorgden de verbindingen tussen de islamitische strijdgroepen met high-tech apparatuur die Willie Wortel tot een langdurig orgasme zou brengen. Strijdgroepen overigens die ook leden van Al-Queda in hun midden hadden en zich niet veel later verenigden onder het banier van de UCK.
Na hun overwinning op Milosevic cs. zetten zij de strijd voort in het tot dan toe vredige Macedonië. Onder het mom van de gelijkberechtiging van de Albanese minderheid. En opnieuw met de volle steun van hun Amerikaans/Britse bondgenoten. Ook nu de Republikeinen het roer in Washington hebben overgenomen. Bush, Blair en de jongens van Bin Laden schouder aan schouder voor de poorten van Skopje ter wille van de democratie. Om dat allemaal te begrijpen moet je toch zeker een expert bij Clingendael zijn.
Usual suspects
Tijdens de overspannen zoektocht van de afgelopen maand naar het financiële netwerk achter Bin Laden's Al Queda-organisatie stuitte men al gauw op de naam van de Saoediër Khalid bin Mahfouz. Geen onbekende in het ouwe jongens-circuit. Hij was namelijk ooit grootaandeelhouder van BCCI. De van drugs, wapens en geheime diensten vergeven Pakistaanse zwendelbank, die in 1991 door de Bank of England haastig werd dichtgetimmerd toen teveel westerse shit naar buiten dreigde te komen. Bekend is dat vanaf midden jaren zeventig de BCCI via haar contacten met de Democratische partij vaste voet probeerde te krijgen in de Verenigde Staten, waarbij de Saoedisch/Syrische financier Gaith Pharaon een belangrijke rol heeft gespeeld (zie in de Morgenster "Steekspel rond een uraniumdeal" en ons bericht van 10 oktober jl.).
Maar ook de Republikeinen waren niet vies van Saoedische oliedollars. Een van de gretige lieden die aan die kant klaar stonden om de opgepompte kapitalen in de Amerikaanse economie te raffineren was de zakenman James R. Bath uit Houston. Tot zijn prominente cliënten behoorden de Saoedische gebroeders Bin Laden. Bath had een goede vriend cq. zakenpartner: George W. Bush. Telg van een roemruchte familie die bulkend rijk geworden was dankzij het vertegenwoordigen van de financieel/economische belangen van het Duitse Nazi-regime in de VS tussen 1933 en oktober 1942. Bath en George W. werden bij hun zakelijke avonturen regelmatig terzijde gestaan door werknemers van de CIA. Niet om achterover van te pletteren want in de jaren 1976/1977 was de vader van Bush jr. directeur van dat rubberzolengezelschap en oefende er tussen 1981 en 1992 grote invloed op uit als respectievelijk vice- en president van de VS.
Een van de ondernemingen die een Saoedisch infuus kregen was de vrij nietige Harken Oil Company, waar George W. grootaandeelhouder en direktielid werd. Toen het bedrijf in 1987 in de berm terechtkwam schoot de National Commercial Bank van Bin Mahfouz te hulp om Harken weer op de weg te takelen. In januari 1990 peuterde het speeltje van Bush jr. een contract los van het Middenoostelijke Madurostaatje Bahrein om naar olie te gaan boren. En dat terwijl Harken geen enkele ervaring had buiten de VS. Het had een gunstige uitwerking op de beurskoers. In juni van datzelfde jaar deed Bush jr. zijn aandelenpakket Harken dan ook van de hand met een leuke winst. Dat was een week voordat de leiding van het bedrijf, inclusief Bush, een enorm verlies aankondigde. De koers stortte in elkaar en Harken werd later overgenomen voor een appel en een ei. George W. werd van voorkennis beschuldigd, maar hij kwam uiteraard leliewit uit het onderzoek tevoorschijn. Zonder twijfel heeft deze zaak een wissel getrokken op de verhouding tussen de familie Bush en Saoedische grootgrutters als de Al Queda-topdogs Bin Laden en Bin Mahfouz.
Binnen hun huidige netwerk figureert overigens nog een Bush-connectie: de Intermaritime Bank van de Israëlische financier Bruce Rappaport. De naam van de bank kwam in het recente verleden tweemaal boven: bij de Iran/Contra-affaire in de jaren tachtig en het schandaal rond het witwassen van Russische mafiamiljarden in de jaren negentig (zie ook "Raadsels rond Moengo" in Kleintje Muurkrant
329).
Hoezeer misdaad en politiek in dit hele Bin Laden-gedoe achter de schermen aan elkaar gekoppeld zijn moge verder nog blijken uit het feit, dat Bin Mahfouz zich in de VS op juridisch gebied laat vertegenwoordigen door de advocatenfirma Akin, Gump, Strauss, Hauer en Feld. Hetzelfde kantoor dat de Mexicaanse Banamex-bank vertegenwoordigt in een proces om de journalisten Giordano en Menendez de bek te snoeren naar aanleiding van hun artikelen over de betrokkenheid van Banamex-topman Hernandez bij grootscheepse drugshandel (zie "Mexicocaïne met een Hollands sausje" in de Morgenster en verschillende artikelen over deze zaak op deze site). Dat proces wordt door velen gezien als een aanval op de persvrijheid. Maar sinds gisteren weten we dat dat nog maar een voorbode is van wat de pers te wachten staat.
Family ties
Het kon haast niet uitblijven. Dankzij een onderzoek van een team van het Argentijnse televisieprogramma Telenoche weten wij nu dat bij de illegale wapendeals waarvoor leden van de familie Yoma en ex-president Carlos Menem vervolgd worden ook de beruchte Syrische wapenhandelaar Al Khassar en de Saoedische financier Khashoggi een rol hebben gespeeld. Het spoor leidde naar de International Waste Group in Rome, die zich niet alleen bezighield met het vervoeren van giftig afval naar landen als Mozambique, maar ook met goud- en wapensmokkel. Drie Argentijnen maakten volgens Telenoche binnen die groep de dienst uit: Antonio Aquirre, Angel Ramini en last but not least Alberto Rossi. De laatste van dit trio behoort tot de intimi van de Argentijns-Syrische Menem/Yoma-clan (zie ook ons bericht van gisteren). Rossi's echtgenote is lid van de familie Awada, die in de van drugs vergeven Libanese Bekaa-vallei geen onbelangrijke rol speelt. Ook al omdat de moeder van Al Khassar eveneens tot de familie Awada behoort. Hoever de power van Rossi reikt moge misschien blijken uit het feit, dat hij tot de weinige genodigden behoorde die aanwezig waren bij de op 3 december 1999 in zijn eigen vesting in Monaco vermoorde enigmatische bankier Edmond Safra.
Syrië is deze week lid geworden van de Veiligheidsraad. Toeval bestaat niet. Of zijn wij soms ufologen?
Demonstratie in DenBosch
Morgen-avond, donderdag 11 oktober, vanaf 19.00 uur op het Kerkpleintje in DenBosch vindt er een demonstratieve bijeenkomst plaats tegen de bombardementen op Afghanistan. Komt allen, het initiatief is uitgegaan van een groep Afghaanse vluchtelingen (voornamelijk vrouwen) die in DenBosch in het AZC verblijven. Steun hen door langs te komen. Zij zien elke dag op televisie hun familie en vrienden gebombardeerd worden.