Behoefte om ook een berichtje/column in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!
Een aantal hieronder lopende series hebben we verzameld op een aparte site, zie followup
donderdag 2 september 2010
Het laatste deel van deze serie over de zorg. Heel zorgelijk allemaal. Pak alvast maar een paracetamolletje . Komt ie:
"Zelfs voor een afgestudeerd medicus hoeft het geen betoog dat de eerste venture-miljoenen ten behoeve van put 2 al zijn opgehaald sinds de Grootmeester en zijn paladijnen zich met de zaak rond het patiëntendossier zijn gaan bemoeien (1). Want stel je voor dat zo'n totaaldossier met zowel gegevens over je plas, je bloed, je zwevende rib, je klaplong, je neiging tot swaffelen op de kont van de zuster etcetera als over de kwaliteit van je fruitmand en de inhoud van je spaarvarken in handen komt van een wilde kliniek of een kwaaie broeder. Dat gaat geld kosten. Dus werd ridder Chiel B. op 31 maart van dit jaar ook nog tot voorzitter van de Landelijke Branchevereniging van Huisartsenlabs en Medische Diagnostische Centra geslagen. Om uitwassen te voorkomen.
De doorgewinterde lezer deelt zijn nieuwsgierigheid naar de geldstromen binnen de zorg met de Erasmus Universiteit. Een studie die nogal wat hoofdbrekens kost. Zo niet bij Chiel. Hij heeft zijn antwoorden al klaar. Een paar van zijn op de deur van de universiteit gespijkerde stellingen:
Doordat de zorgaanbieders zelf hun indicatiestelling/diagnose verrichten is de financiering van de AWBZ volledig vastgelopen.
De apothekers houden hun aanbod bewust in eigen hand, waardoor ze de prijs zelf kunnen sturen en dat kost de maatschappij geld.
En als reactie op de suggestie van Iris van Bennekom (directeur van de Nederlandse Patiënten Consumentenfederatie) om eens een parlementaire enquête in te stellen naar de vraag waar de poen in de zorg eigenlijk blijft schrijft ridder Chiel op 22 januari 2008: "Ik vind van niet". En vervolgens wordt het idee van Iris vakkundig om hals gebracht door de Hospitaalridders onder leiding van kasteelheer Hans W.
Als enquêteremmer werd door Chiel dezelfde week nog het voorstel geponeerd om vanaf januari 2009 het eigen risico van 150 euro kwijt te schelden aan klanten die meewerken aan preventieprogramma's of gebruik maken van voorkeursaanbieders. En weer een paar dagen later suggereerde hij openlijk dat fraude in de zorg min of meer hand in hand liep met het declaratiegedrag van de zorgaanbieder. Daar moesten gedragsregels voor komen. Aldus ridder Chiel in zijn dagboek op de website van Zorgverzekeraars Nederland.
Onlangs vroeg Het Financieele Dagblad aan Chiel of hij wilde medewerken aan een onderzoek naar deze materie. Maar de zorgzame ridder zag dat niet zitten. Stel je voor dat het puttenstelsel werd blootgelegd. Of erger nog, zijn eigen declaratiegedrag. In 2008 had hij al 13 nevenfuncties binnen de zorg verzameld. Maar toen de inmiddels overleden Paul Sturkenboom aka "mr. Intensive Care" even buiten de pot piste, nagelde Chiel hem aan de schandpaal. Want Ordnung muss sein onder de paladijnen van de Grootmeester (2).
Een middelgrote politieke partij heeft deze serie met aandacht gevolgd en ondertussen al een voorstel naar buiten gebracht om het aantal interim-managers bij de ministeries en aanverwante instellingen met 90 procent terug te dringen. Met als voorbeeld het ministerie van VWS. Eenzelfde initiatief staat op stapel in de richting van de zorg. Een eerste stap naar de gezondmaking van die zo belangrijke maatschappelijke sector. En mogelijk het einde van het puttenstelsel en de macht van de hospitaalridders".
Kijk, daar houden wij van. Van zulke correspondenten. En btw: bij die middelgrote partij gaat het om een echte partij. Geen beweging. Zo, nu een ongedeclareerd koppie troost. Heerlijk.
1. Zie voor de putindeling aflevering 1 van deze serie dd. 23 februari 2010.
2. Zie voor Paulus het artikeltje "Pegels" van 2 juni 2008.
donderdag 2 september 2010
We beginnen met Prins Al-Waleed bin Talal bin Abdulaziz. Hij is een subsidieverlener van Imam Feisal Abdul Rauf, de initiatiefnemer van de nabij Ground Zero geplande moskee in New York (zie de serie “Blaffen tegen de maan” op deze pagina). Alaweed heeft daarnaast twintig miljoen dollar van zijn aanzienlijke vermogen in het naar hem genoemde “Prince Alwaleed Center for Muslim-Christian Understanding” gestopt. Opperhoofd daarvan is islamoloog John Esposito, een van de meest fanatieke pleitbezorgers van de uit Turkije afkomstige islamitische prediker Fethullah Gulen. De connectie Gulen-Alaweed ligt voor de hand. Beide streven naar een dialoog tussen de grote religies en alles wat daar mee te maken heeft. Zo was Gulen al eens in het Vaticaan op bezoek, terwijl een foto op Internet hem in innige omarming toont met Abraham Foxman, de directeur van de pro-Israëlische “Anti-Defamation League of B’nai B’rith”. Gulen heeft een serie scholen opgezet in Centraal-Azië. Volgens de Amerikaanse klokkenluidster Sibel Edmonds vormen die in werkelijkheid een in conclaaf met de CIA opgezet netwerk, dat de Amerikaanse belangen in dit olierijke gebied veilig moet stellen. Daarnaast is Gulen de drijvende kracht achter de in Turkije regerende AK-partij. Hij was het die Premier Erdogan terug floot toen deze voorafgaand aan het drama met de vredesvloot richting Gaza, net iets te ver ging met zijn kritiek op Israël. Sindsdien houdt Erdogan de lippen dan ook stijf op elkaar als het om de zionistische staat gaat.
Een aantal jaar geleden had de in de VS verblijvende Gulen wat problemen met zijn verblijfsvergunning. Hem werd toen de helpende hand geboden door een voormalige Amerikaanse ambassadeur in Turkije. Deze Morton Abramowitz is een zionistische neocon als geen ander. Dat andere neocons recentelijk de aanval op Gulen hebben ingezet mag curieus zijn, maar verandert geen sikkepit aan Gulen's goede betrekkingen met het neocon circuit. Kwestie van theater. Abramowitz is op zijn beurt medeoprichter van de “International Crisis Group”, behorend tot de gereedschappen waarmee ene George Soros de wereld naar zijn hand tracht te zetten. Soros kennen we van de “Council on Foreign Relations”. En daar komen we tenslotte Imam Feisal Abdul Rauf tegen. En zo is de cirkel weer rond.
donderdag 2 september 2010
Door al dat gezever van Herr Klink zijn we lelijk achterop geraakt met het boetseren van een kabinet, dat eindelijk tegemoet zal komen aan ons gezonde Volksempfinden. En volgende week wordt het ook weer drie keer niks, want op 9/11 moet ons Geert naar New York om de bouw van die Ground Zero-moskee tegen te houden. Samen met zijn Pamela.
Oh, nu we het toch over Pamela hebben. Ze kreeg deze week de volle laag van collega Mark Hosenball in Newsweek. Was allemaal zo schandelijk, dat we het hier niet zullen herhalen. Pam kan zich trouwens zelf wel verdedigen. Komt ie:
"Het is duidelijk dat links probeert tweespalt te zaaien binnen de anti-jihad beweging. Ze willen dat ik afstand neem van de dappere strijders tegen de Islamitische suprematie. Maar dat gaat niet gebeuren. Als ik in Engeland zou wonen dan zou ik zeker actief zijn in de JOODSE DIVISIE van de England Defence League (1). Leden van de EDL zullen onze rally tegen de Ground Zero Islamitische Suprematie moskee bijwonen (kom ook)."
Dus we kunnen vuurwerk verwachten. En als het nodig is gaat gewoon de beuk erin. Die moskee komt er niet. Over our dead body! Da's effe wat anders dan al dat geouwehoer in Ivo's achterkamertje. Go for it Geert!
1. Voor de heilige strijders van de EDL zie het artikeltje "Achterlijk" van maandag jl.
woensdag 1 september 2010
Wij zeiden de vorige keer dat Julian Assange, de Wiki de Viking van lekkageland, wel degelijk aan een paar Zweedse dames had zitten frunniken. Nououou, dat was wel effe meer dan frunniken. Uit de verklaringen van zowel de klaagsters als Assange zelf tegenover een koppeltje Zweedse smurfen blijkt namelijk dat ie met beiden aan het hopsen is geweest. Eerst met zijn "medewerkster" en een paar weken later met een fan, die hem weliswaar als een groupie achtervolgde maar toen kutje bij paaltje kwam eigenlijk niet wenste te hopsen. Het gebeurde toch en daar zit hem nu de kneep. Bovendien gaf Wiki er de voorkeur aan om zonder regenjas het strijdperk te betreden. En dat vonden de twee dames ook minder deftig. Vandaar de aangiftes. CIA? Pentagon? No way, José. Wiki liep gewoon achter zijn lekkende leut aan. Stay tuned.
woensdag 1 september 2010
Koopt een man een Mercedes. Vorig jaar. Aan de overkant van de plas. En niet zomaar een Mercedes. Nee, een antieke. De koper helemaal uit zijn voegen. Hij zette zijn nieuwe ouwe wagen van boven tot onder op de kiek, voordat ie de container inging voor de overtocht naar Rotjeknor. Van koetswerk tot kokerbalk, van interieur tot knalpijp. Alles zag er pico uit. Een Nederlandse onderneming met wereldwijd filialen zorgde voor het vervoer en de koper dacht dat ie snor zat. Maar jammer nou, dat zat ie niet.
Na aankomst vertoonde zijn Merc namelijk zware roestplekken aan de onderkant. Plekken die er een paar weken daarvoor niet hadden gezeten. Nog afgezien van de domper en de vraag hoe dat nou mogelijk was deed zich meteen ook een ander probleem voor. Wie was er verantwoordelijk? De vervoerder, vond de koper. Maar de vervoerder strekte zijn middelvinger. Deuce dus. En dat duurde effe.
De koper liep bij toeval enige tijd later een ingenieur van het TNO in Delluft tegen het lijf (figuurlijk). Hij legde zijn probleem aan de bolleboos voor en na een snelle studie zei die dat hij het roestfenomeen bij de Merc alleen maar kon matchen met iets heel curieus. In de wagen moest sprake zijn geweest van een lekkende hoeveelheid nucleair materiaal.
De koper viel haast achterover (figuurlijk) en besloot aangifte te doen. Daarvoor kwam hij uiteindelijk terecht bij het HARC-team in de Rotjeknorse haven. Een samenwerkingsverband van smurfen van de Zeehavenpolitie, de douane, de FIOD en het OM. Na veel vieren en vijven en zessen werd besloten alles op papier te zetten. Ook het feit, dat de Amerikaanse bill of loading niet was ondertekend. Wat gebeurt er nadat de koper zijn relaas heeft laten vastleggen door een HARC-smurf? Hij hoeft het proces verbaal niet te ondertekenen! Hm? Da's raar. Vond de koper ook. Hij vermoedt foul play en heeft inmiddels een bef in de arm genomen. Je zal een Mercedes kopen in Amerika. Stay tuned.
dinsdag 31 augustus 2010
Wij ontvingen vandaag weer een intrigerend mailtje over Friedrich Adolf (zeg maar Bob) Specht. De ouwe internationale illusionist, die zoveel poen uit allerlei zakken liet verdwijnen dat hij af en toe gebruik mocht maken van een gratis onderkomen om even af te kicken. Komt ie:
"Wederom luchtkastelen gebouwd. Onze vriend heeft inmiddels een Duitse onroerend goed familie voor miljoenen getild en ook en passant de hospitality boot van Ferrari gekocht, nooit afgenomen en natuurlijk niet betaald. Wel heeft hij nog drie dagen gebruik gemaakt van het schip om van Italië naar Monaco te varen. Zonder de kosten van de proefvaart op te hoesten.
Op Mallorca is inmiddels een schitterend buiten gekocht. Omdat het afnemen ervan vanzelfsprekend op zich liet wachten en de eigenaar vanwege de aanstaande verkoop inmiddels uit het perceel was getrokken, zag een en ander er nogal verwaarloosd uit. Meneer Specht was hierover zo boos dat hij op kosten van de verkoper enkele tienduizenden euro's liet spenderen aan het volledig opknappen van het stuk grond, de tuin en het huis zelf. Als dat niet zou gebeuren zou hij het buiten niet afnemen. Het is nu een jaar later en het is nog steeds niet afgenomen.
Op zeer korte termijn zullen nu zowel Nederlandse als Duitse gedupeerden aangifte gaan doen. De heer Specht resideert ondertussen in Gevelsberg, waar hij vertelt naar Zwitserland te vertrekken om de zaak te regelen. Had ik voor elke belofte 10 euro op de bank gezet en dit met u gedeeld, dan waren wij beiden nu in staat het huis, de boot en nog veel meer te kopen. Ik hoop u weer een beetje up to date te hebben gebracht. Wordt vervolgd".
Bij dat laatste sluiten wij ons graag aan. Stay tuned.
dinsdag 31 augustus 2010
Wat denk je? Net voordat wij aandacht zouden besteden aan de zesde aflevering van deze serie wordt de schrijver ziek. Maar dankzij een staaltje voortreffelijke buitenlandse zorg is hij weer op de been en hij stuurde ons alsnog het vervolg. Komt ie:
"In welke put je ook kopje onder gaat, er moeten een soort tiendepenningen betaald worden aan Grootmeester Hans W. , kasteelheer te H. Veel in de frisse buitenlucht golfende heelmeesters weten dit. Balletje, eitje, bloedmonstertje, urineplasje etcetera allemaal leuk, maar na de laatste put moet de greenfee worden afgedragen. Om te bepalen waar je nou precies moet worden ondergeduwd zou het in de visie van de Grootmeester en zijn paladijnen prettig zijn om al je privégegevens, inclusief je financiële, in één medisch electronisch dossier te manouvreren. Dan kan je in ieder geval rekenen op de juiste operatie cq. medicatie en tegelijkertijd op het vakkundig verwijderen van de inhoud van je spaarvarken. Zover is het nog niet, maar om nou te zeggen dat er openlijk verzet is tegen die centrale registratie, nou nee. Ja, er is wel een wetenschappelijke commissie in Enschede die zich bijna dagelijks over deze problematiek buigt en het onwelriekende commerciële aspect van deze zaak zeker niet is ontgaan. Maar die commissie neemt de tijd en daar heeft onze Grootmeester handig gebruik van gemaakt. Hij heeft ridder Chiel B. , de eminente Zorg-directeur binnen de club van Zorgverzekeraars Nederland, de leerstoel e-health in Amsterdam laten bezorgen. En wat roept deze gemankeerde huisarts meteen van de kansel:
"Ik ben als klant (wat is er gebeurd met het woord patiënt?) meer gebaat bij veiligheid door communicatie dan de discussie over privacy waardoor onvoldoende wordt gecommuniceerd".
Met wie? Met je boekhouder misschien, aan de rand van de put? Volgens ridder Chiel heeft zijn e-health groep tot taak deskundigen af te leveren die de artsen moeten helpen om het electronisch patiëntendossier aan webbased technieken te koppelen. Langs die weg zouden dan de gegevens van je boekhouder, die al zo keurig webbased zijn gekoppeld aan die van de fiscus, soepeltjes met je medische gegevens in één dossier bij elkaar kunnen worden geveegd. Daartoe wordt de opleiding bioma/ethical engineers telemedicine financial innovations opgetuigd. Voor de ontwikkeling van patiënt-, pardon, klantgebonden software met interessante icons als de versheid van een fruitmand en de grootte van je spaarvarken".
Meer over ridder Chiel en zijn goede werken onder het toeziend oog van Grootmeester Hans in de volgende en voorlopig laatste aflevering. Stay tuned.
maandag 30 augustus 2010
De geschiedenis kennen om de toekomst te zien. Europa kende in de dertiger jaren -zoals nu- politieke en economische instabiliteit.
Toen Hindenburg Hitler als Reichskanselier benoemde (30 januari 1933) haalde Hitler nog 31 procent van de stemmen. Op 28 februari 1933 ensceneerden de Nazi’s de rijksdagbrand en de communistische partij werd gelikwideerd. Dankzij de Rijksdagbrand op 23 maart 1933 volgde de volmachtswet (anti-terrorisme!), Hitler kreeg Carte Blanche voor onbepaalde duur. Op 2 mei 1933 gewelddadige bezetting van de vakbondsgebouwen, verbod van vakbonden. 22 juni 1933 de sociaal democratische SPD buiten de wet gesteld. 14 juli 1933, alle partijen verboden behalve de NSDAP. Op 1 juli 1934 uitschakeling “linkervleugel” (SA) van de NSDAP.
Hitler paaide net als nu Wilders, de mensen met sociale oproepen: net als Hitler zal Wilders zijn sociaal geroep staken (65 jaar werd ook snel 67) en omslaan naar het tegendeel. (Luk Brusselaers)
maandag 30 augustus 2010
Afgelopen zaterdag kreeg het Britse Bradford bezoek. Naar schatting zevenhonderd veelal kale lievelingen hadden zich verzameld onder het banier van de English Defence League (EDL) om eens even flink te protesteren tegen de islamisering van de stad. En al gauw kreeg de actie zijn vertrouwde ludieke sfeer met rondvliegende stenen, flessen, rookbommen en andere passende snuisterijen. Een indrukwekkende compagnie smurfen maakte met enig gehak en getak een einde aan het feest. Bradford bleef achter met rotzooi. En de EDL? Die marcheert verder. Op naar de volgende protestdemonstratie.
Deze blanke weerbaarheidsgroep zit barstensvol met hooligans, fascistoïde tondeusespecialisten en meer van dit soort korte lontjes en onderhoudt een innige band met de SIOE aka Stop the Islamisation of Europe. Een club met officieel erkende kinderen in Denemarken, Noorwegen, Bulgarije en Londen en een paar familieleden in Amerika en Australië. Grootheden binnen deze democratische beweging? Pamela Geller en Geert Wilders. Beiden sprekers op de 9/11-bijeenkomst op Manhattan. Beiden met een tuintje in hun hart voor Tel Aviv.
In oktober moet Geert voor de kadi verschijnen. Hij wordt verdacht van haatzaaien, discriminatie en het beledigen van moslims. De EDL heeft al aangekondigd een stel afgevaardigden naar Nederland te zullen sturen als begin november de kadi zijn oordeel velt. Een rampenscenario, want rond die tijd zou de regering Rutte-Verhagen naast HKH Bea kunnen staan, met buiten het hek de blonde gedoger met zijn ferme lontjesaanhang. Een land om trots op te zijn.
maandag 30 augustus 2010
Als u een dezer dagen de onbedwingbare aandrang mocht hebben om in het Londense Mayfair rond te banjeren, dan loopt u een redelijke kans om een meneer met een electronisch bandje om zijn been tegen te komen. Dat is Asil Nadir. De Turkse grootondernemer, die afgelopen donderdag terugkeerde van een door hem zelf ingestelde ballingschap in het noorden van Cyprus. Na in 1993 zijn snor te hebben gedrukt toen hij in een kruipruimte dreigde te verdwijnen wegens het hansklokken van 34 meloen pond uit zijn verpakkingsonderneming Polly Peck. Er is langdurig gedönert over zijn terugkeer (1). Vooral ook omdat hij bang was voor duistere machinaties aan de kant van het OM en geef hem eens ongelijk. Vrijdag moet hij voor het eerst voorkomen. Dan zal blijken of de Britse overheid nog veel puf heeft om na zoveel jaar nog een langdurig en kostbaar proces aan te gaan, terwijl de uitslag nog lang niet vast staat. Verdwenen bewijsstukken, dooie getuigen, getuigen met geheugenstoornissen, getuigen met plasproblemen etcetera etcetera. Je weet het maar nooit. Asil zal zeggen dat ie onschuldig is aan de 66 tegen hem ingebrachte aanklachten. Zo'n kop zouden wij ook hebben. Nou kennen wij (goddank) het hele dossier niet, maar duizend tegen één dat daar niks bij zit over Nadir's betrokkenheid bij de handel in verwarrende middelen. Of de Britten lezen Kleintje Muurkrant niet of ze willen er geen chocola van maken. Een fruitig zaakje dus. Ingeblikt en wel (2). Stay tuned.
1. Aflevering 1 dateert van 7 september 2003. Ook toen was er al sprake van de terugkeer van vriend Asil ivm. zijn proces.
2. Zie vooral het hoofdstuk "Polly Peck" in het artikel "Mexicocaine met een Hollands sausje" op de site van De Morgenster, waarin de blikjes Del Monte monter over de toonbank rollen.
zondag 29 augustus 2010
Dutroux revisited (8).Shiiiit. Blijkt die Godfried Danneels, de voormalige hoofdvertegenwoordiger van de Romeinse droomfabriek Hallelujah in België, een ordinaire leugenaar te zijn. De ouwe mijter had namelijk ontkend dat hij ooit had geprobeerd om een geintje van een van zijn topverkopers onder de toonbank te frummelen. Maar oeps, dat had ie wel degelijk geprobeerd.
Inmiddels weet god en alleman wat dat geintje inhield. Topverkoper Roger Vangheluwe had in vroeger jaren in de naam van de Vader, de Zoon en de Geilige Geest zijn vleesgeworden herdersstaf regelmatig in zijn neefje gestoken. En die wilde daarover in deze eeuw eindelijk eens kond doen. Tenzij zijn oom aftrad. Dan liet hij het zo. Oom en neef raakten met elkaar in gesprek over deze materie en Godfried werd erbij geroepen. Als een soort scheidsrechter zonder fluit.
Neefjelief liet stiekem een teepje meedraaien en daar stond naar nu pas bleek ook een boeiende interventie van Godfried op. Of neef geen vergiffenis wilde schenken aan oompje en of het nou wel zo nuttig was om de affaire op de kinderhoofdjes te smakken. Oompje had nog een jaartje als topverkoper voor de boeg, dus het zou wel sneu zij als ie toch nog met een bevlekte carrière afscheid moest nemen. Nou, dat kon neef geen reet schelen en hij smakte. En België smulde.
Vraag is nu of het om een incidenteel gevalletje gaat of dat Godfried wel vaker heeft geprobeerd om buitenbijbelse narigheid onder de toonbank te frommelen. Zoals de snuffmovie waarop te zien zou zijn hoe een twaalftal heren (onder wie leden van de Gentse loge, Danneels en Moureaux) op rituele wijze Julie Lejeune en Melissa Russo doodmartelen. Bestaat die movie? Stond Danneels daarop of niet? En Moureaux? Wie waren de anderen? Want je kan de Britse brenger van deze boodschap lullificeren of met een Regina Louf-behandeling verrassen, maar dat is wel erg makkelijk. Vooral nu is gebleken dat Godfried in de eerste leugen niet gebarsten is. Stay tuned.
vrijdag 27 augustus 2010
Onze blonde kruisridder uit Venlo heeft het hartstikke druk. Rutte kietelen, het CDA naar de kloten helpen, zijn moskee-speech voorbereiden, een nieuw pak kopen. Ga er maar even aanstaan. Maar we weten zeker dat ie binnenkort ook nog naar Warschau gaat. O ja? Ja. Waarom dan? Om op de bres te klimmen voor het Poolse vrije woord. Want dat staat stevig op de tocht. De 26-jarige Poolse rockstar Dorota Rabczewska aka Doda moet daar namelijk voor de kadi verschijnen. Wegens het bezwadderen van de Heilige Schrift. Jawel. Vorig jaar boerde zij tijdens een teevee-interview het volgende:
"Je kan moeilijk geloven in al die wonderlijke verhalen die zijn geschreven door luitjes die van een wietje hielden en af en toe bezopen waren".
Historisch juist of niet, de bij de Poolse jeugd immens populaire Dora heeft recht op haar mening en het uitboeren daarvan. Maar blijkbaar niet in een EU-land waar een groot deel van de bevolking zwaar van het houtje is. Een senator uit de Poolse Eerste Kamer noemde Dora's uitspraak een belediging van Christenen en Joden. En een andere ultra rechtse kruisbestuiver eiste dat ze voor de kadi werd getrokken, omdat ze de wet had overtreden die zegt dat je niet op religieuze tenen mag gaan staan.
Dora was toch al niet populair bij de oudere generaties omdat ze al in haar blote reet in Playboy had gestaan, haar songs oppimpt met vette video's en als jurylid bij een teeveeshow uitbundig een paar hoogstandjes uit de kama sutra aanprees.
Een buitenkansje voor ons Geert dus om te laten zien, dat hij niet alleen kan zeiken over kopvodden, gevaarlijke baarden en verkeerde moskeeën, maar wel degelijk ook een voorvechter is van de vrije meningsuiting. Go for it Geert.
vrijdag 27 augustus 2010
Hij heet Willem baron Schimmelpenninck van der Oije en hij staat in de wind. In een vorig leven was ie namelijk werkzaam bij de Autoriteit Financiële Markten. Het vehikel van ziekenfondscrusher Hansje Hoogervorst en zijn hofnar Theodorus Kockelkoren. Binnen dat vehikel werkte Willem op de afdeling toezicht en een van de ondernemingen die hij in het snotje hield was het teakhouten beleggingsfonds Terra Vitalis en zijn verkooptak People Buy More Green aka Pleuris Bak Met Geld.
Wat daarmee onder de ogen en oren van Willem gebeurde weten we inmiddels.
Maar nou het lollige. Op 1 oktober 2008 chipte Willem uit bij de AFM en chipte in bij Terra. Als bestuurder. Het gras aan de andere kant van de Costaricaanse heuvel leek hem waarschijnlijk groener. Maar wat geschiedde? De tent van Hansje en Theodorus liet na een tijdje 12 dossiers van de nieuwe verkooptak Global Marketing Solutions (GMS) uit de periode 1 oktober 2008 tot 1 april 2009 doorlichten. En die kwam tot de conclusie dat de jongens en meisjes van GMS te weinig aandacht hadden besteed aan de financiële ins en outs van de potentiële kopers van aandelen in tropisch plantagehout. En als ze de kans kregen wurmden ze meer aandelen door de neusgaten van hun cliënten dan die eigenlijk wilden cq. verantwoord was. Begrijpelijk als je winkel zo stil is als een film uit 1910. Maar Hansje en Theodorus vonden die praktijken niet chique en honoreerden Willem cs. met een boete van 6000 euro. Die gingen meteen in de contra-attaque en gooiden de zaak voor de kadi. Niet omdat ze dat bedragje niet konden ophoesten, maar ze waren bang voor een nieuwe dosis lullige publiciteit. Nou, die kregen ze gisteren toch, want de kadi ging achter Hansje en Theodorus staan. Dus dat wordt weer gas geven op de site van TROS Radar. En het is misschien wat voorbarig, maar wij raden de Rocky Balboa van curatorland aan om alvast wat ruimte maken voor een nieuw dossier. We'll be back.
donderdag 26 augustus 2010
De Amerikanen laten een rommel achter in Irak nu hun vechtmissie eind augustus 2010 is afgerond, concludeer ik na zeven jaar oorlog. Het begin mocht ik aanschouwen vanaf het dak van het Palestine Hotel op donderdagochtend 20 maart 2003. Kruisraketten bestookten het Rasheed militaire vliegveld in het zuiden van Bagdad en vormde de prelude van een rits VS-blunders. De inzet van bunkerbusters, in plaats van conventionele bommen, maakten de vlucht mogelijk van de militaire top inclusief dictator Saddam Hoessein. Een foutje, bedankt.
Dat gold ook voor de drijfveer achter de oorlog, namelijk het gevaar dat Saddam een arsenaal massavernietigingswapens binnen 24 uur kon inzetten en daarmee een groot gevaar zou vormen voor het Midden-Oosten. Jarenlang zag je colonnes special forces over de smalste zandwegen rijden, maar de laboratoria voor de aanmaak van chemische en biologische wapens zijn nooit gevonden. Zoveel credit voor het professionalisme van de Amerikaanse inlichtingendiensten en de geloofwaardigheid van Amerikaanse politici.
Saddam Hoessein werd op 30 december 2006 opgeknoopt, dat was een pluspunt. Maar de kosten: ruim 100.000 Iraakse doden, sommigen spreken van een veelvoud, voor Operation Iraqi Freedom bleek te hoog. Bloemen strooiende Irakese kennissen keerden zich binnen een paar maanden af van hun bevrijders. Onoplettende autobestuurders werden zonder pardon door militaire snotneuzen onder vuur genomen als ze een stopteken niet zagen. Alles buiten de Groene Zone, het multinationale hoofdkwartier in Bagdad, was voor gevechtshelikopters een free fire zone. Toen ik na vier maanden in de zomer van 2003 terugkeerde, zei een Irakees. 'We voelen ons niet bevrijd maar bezet.' Werkloosheid en gebrek aan eerste levensbehoeften als schoon drinkwater en elektriciteit dreven de burgers in de handen van de sjiitische fundamentalisten als Muqtada al-Sadr en al Qaida-gelieerde groeperingen. Zoveel voor de Amerikaanse tact.
De Koerdische bevolking, die erg leed onder het verdreven Baath-regiem, heeft het meest geprofiteerd, maar ziet nu op de universiteiten van de noordelijke stad Mosul de sjiitische dictatuur aan kracht toenemen. Sjiiten maken tweederde uit van de circa 29 miljoen Irakezen en staan onder grote druk van VS-aartsrivaal Iran om Irak om te bouwen tot een gelijksoortige akelige theocratie. Buurlanden als Syrië laten met de smokkel van geld en wapens niets na ter bevordering van de anarchie, hoorde ik twee jaar geleden. 'Het land is bang dat zij de volgende in de rij zijn voor een Amerikaanse aanval,' vertelden inwoners. Honderdduizenden christenen die onder Saddam relatieve vrijheid genoten zijn en masse gevlucht omdat ze worden geassocieerd met de westerse Kruisvaarders.
Anno 2010 is er weinig terecht gekomen van een functionerende democratie, nog zo'n zelfopgelegde taak van de Amerikanen. Sinds de gewelddadig verlopen parlementsverkiezingen in maart, de derde na de invasie, waarbij premier Nouri al-Maliki terzijde werd geschoven, lukt het niet om een regering te vormen.
De Amerikaanse president Barack Obama zal deze week zijn publiek bij een speech vast de successen van zeven jaar Amerikaanse militaire aanwezigheid in Irak inwrijven. In de trant van: 'Het is goed dat we er geweest zijn. Er is vrijheid en Irak vormt geen gevaar meer voor de wereldvrede.' Zijn voorganger George Bush sprak op het vliegkampschip USS Abraham Lincoln op 1 mei 2003 van een gelijksoortige 'mission accomplised'. Toen waren 138 Amerikaanse militairen gesneuveld. Eind augustus 2010 wijst de teller het 32-voudige aan, namelijk 4417 Amerikaanse doden. Ietsje minder dan 50.000 Amerikaanse militairen blijven in Irak achter tot eind 2011 om het Iraakse leger te trainen en voor speciale acties. Let wel: dat is nog altijd de helft van het aantal VS-militairen nu operatief in die andere brandhaard Afghanistan. De Iraakse legerchef, de Koerd generaal Babaker Zebari ziet het vertrek van het restant het liefst uitgesteld tot 2020, pas dan kunnen de Irakese veiligheidstroepen voor orde en rust zorgdragen. Gisteren werden in twaalf steden aanslagen gepleegd met ruim 60 doden op één dag tot gevolg. Zo weinig resultaat is tot nu geboekt.
Bij mijn laatste trip in maart vorig jaar werden bij de invalswegen van de zuidelijke stad Samawah auto's uit andere oorden geweigerd. 'We zijn bang voor autobommen,' verklaarde mijn gids Dragon. Afgelopen week vroeg hij in een email. 'Wanneer kom je weer?' De oorlog om het land tussen Eufraat en Tigres is nog niet gestreden. Zoveel is duidelijk.
(Arnold Karskens schrijft dit vandaag op zijn blog, hou dat af en toe in de gaten...)
donderdag 26 augustus 2010
De Völkischer Beobachter van vandaag heeft onder het economiedeel een artikel van de Amerikaanse correspondent getiteld: de kust herstelt al, nu de reputatie van BP nog. De boodschap is: het gaat al beter. Positief nieuws dus, iets dat we kunnen gebruiken in deze barre tijden van bezuinigen, oorlogsdreiging en meer van dat moois.
Maar ja, de werkelijkheid lijkt ook hier weer minder rozig dan voorgesteld. Wat te denken van het feit dat (bericht van 24/8 j.l.) analyse van watermonsters uit Cotton Bayou in Alabama 13.3 delen per miljoen Corexit bevatten. Iets dat al sinds half juli niet meer gebruikt zou zijn. Bovendien bleek uit analyse dat Corexit 9527 is gebruikt, een gevaar voor de volksgezondheid volgens de Amerikaanse Milieubeschermingsdienst EPA. Kijk, volgens BP is Corexit 9527 niet door hen gebruikt bij het opruimen van de olie. De analist was bovendien ook eens gaan kijken bij de kust en wat trof hij daar aan: grote containers met als opschrift Corexit 9527A, dat 2-butoxyethanol bevat. Naar zijn verklaring wordt dit goedje 's nachts gesproeid. (bron)
donderdag 26 augustus 2010
Je hoort niet veel meer over Guantanamo de laatste tijd, de sluiting (verkiezingsbelofte) is op de lange baan geschoven, maar ja wie let daar op. Maar er is wel wat veranderd daarbinnen/ Het zal de invloed van Obomba wel zijn, want de martelingen zijn eh laten we zeggen, wat cultuurvriendelijker geworden. Ja ja, er is gevoel voor andere culturen en godsdiensten ontstaan. Zo worden de hongerstakers tijdens de Ramadan niet overdag via een sonde met geweld van voedsel voorzien, maar tijdens de tijden dat de Islam het toestaat. Tussen 7.28 's avonds en voor 5.26 uur (plaatselijke tijd) 's ochtends. Goed hè, die change.
Maar het kan nog beter. In de naam van onze westerse waarden en normen wordt er wel een smaakje toegevoegd aan die sondevoeding. Een favoriet toevoegsel (bij de "behandelaars" dan wel) is een soort pindakaas van pecan nootjes. Kijk je proeft niks als het via de sonde in de maag verdwijnt, maar later als je opboert krijg je de smaak te pakken. Attent hè, kijk die Obomba heeft het toch maar geregeld.
O ja, dit hele bericht kun je gewoon vinden in deze Amerikaanse krant.
woensdag 25 augustus 2010
Ze hebben hun ei vorige week al gelegd in het Belgische weekvod Knack, maar ze worden deze week pas wereldberoemd. Journalist Jean-Paul Mulders en bolleboos Marc Vermeeren. Deze twee vorsers hebben een tijd lang zitten grutten in de chromosomen van Adolf Hitler en wat denk je? Vinden ze in die genetische rommel de haplogroep E1b1b1. En die komt nauwelijks voor in West-Europa, maar wel in Noord-Afrika en bij Joodse mensen. En gezien het feit, dat Adolf's opoe Maria Schickelgruber bij geruchte her en der in de koffer dook met allerlei Joodse heren, met als absoluut hoogtepunt een telg van de Weense Rothschilds, had onze kleine snor dus Joods bloed in de aderen.
Maar daarmee zijn we er nog niet, want verschillende andere bollebozen hebben uitgevlooid dat vriend Adolf wel erg dik met allerlei heren was en niet naar dames omkeek. Ergo, Adolf was een Joodse homo. En omdat ie daar flink de pest over in had radierte hij eerst alle homo-kameraden uit zijn omgeving aus en ging daarna over tot het organiseren van de holocaust.
Vraagje: Wat motten we daar in gottesnaam nou mee?
woensdag 25 augustus 2010
Wist u dat? Dat er op 9/11 een Grieks Orthodoxe kerk werd verpletterd door een van de Twin Kaartenhuizen? Echt waar. Ze hebben indertijd alleen nog een bel, een kruis en een paar ongesmolten kaarsen gevonden. En de pakembeet 300 luitjes die God aanbaden op zijn Grieks zaten in één klap zonder onderdak. In de jaren die volgden is er een hoop gesteggel geweest tussen de hoofdherder en de gemeente New York over het bouwen van een nieuwe corral op ongeveer dezelfde plek. Kennelijk was de ouwe niet zo goed verzekerd als Larry Silverstein, want de wierookzwaaiers vroegen tijdens de onderhandelingen ook om 20 meloen dollar uit de gemeentekas. Plus nog eens 40 meloen voor een parkeergarage onder het doopvont. Terwijl je toch mag aannemen dat burgemeester Giuliani en diens opvolger geen reet te maken hadden met de komst van het Flying Circus.
Tot nog toe dus een dead heat, maar plotseling gloorde er hoop voor de orthodoxe christenen. Want als op een paar steenworpen afstand van Ground Zero een moskee mag worden gebouwd, waarom dan geen nieuw gebouw voor de ware god? Aan het feit dat die "moskee" betaald wordt door de Rockefellers en andere globale krentenbollenbakkers maakt blijkbaar voor de Griekse jurken geen flaus aus. De gemeente New York en de gouverneur houden hun poten stijf en weigeren een bijdrage in het kerkezakje te doen. Goeie raad aan de hoofdherder: zoek contact met de Council of Foreign Relations, de Rockefellers en/of prins Waleed (1). En als die ook onverhoopt de hand op de knip blijven houden, bel dan effe met Pamela Geller of Geert Wilders. Die zuigen er wel een punt aan. Doen hoor! En bidden natuurlijk.
1. Zie "Blaffen tegen de maan" aflevering 1 en 2 van 21 en 23 augustus.
dinsdag 24 augustus 2010
't Lichtende voorbeeld voor het bedrijfsleven, de "vrije" markt en de politiek is natuurlijk de VS. Die weten pas wat een onzin het is om zaakjes als huisvesting, gezondheidszorg, openbaar vervoer, sociale verzekeringen in handen van de staat te houden. Wat een verspilling.
Inmiddels zijn ook bij ons allerlei privatiseringen doorgevoerd met als direct resultaat: meer managers en hoge salarissen voor de management top, meer werk voor de uitvoerders tegen lagere lonen en slechte dienstverlening voor diegenen die afhankelijk zijn van de desbetreffende "sociale" voorziening.
In het kader van de "noodzakelijke" bezuinigingen kan het altijd nog een stapje verder. Kijk maar weer eens naar ons lichtende voorbeeld: daklozen en werklozen zouden in de gevangenis moeten kunnen verblijven, dan kunnen ze een beroep leren en zich beter verzorgen. Uiteraard op vrijwillige basis. Ideetje uit de verkiezingsstrijd in New York. Dat is nog maar een ideetje, wat te denken van het volgende: ouders krijgen voor het begin van het nieuwe schooljaar een lijstje met noodzakelijk zaken voor het schoolgaande kind. Je weet wel, potloden, agenda en meer van dat moois. Inmiddels is dat lijstje ietsje opgelopen: lesmateriaal voor de onderwijzer, materiaal voor de onderwijzer, spul voor de klas (zakdoeken, lijm, schaar, linealen), printpapier voor de school, schoonmaak spul voor de school. Bovendien moeten de ouders uiteraard gewoon een schoolbijdrage dokken, al gauw 200 dollar per kind per jaar. Top of the bill is: ieder kind dagelijks eigen WC papier meenemen.
Kijk dat is privatiseren via de achterdeur, gewoon de kosten van een voorziening afwentelen op de ouders.
dinsdag 24 augustus 2010
Volgens Julian Assange van de lekkage-site Wikileak was ie al door Australische speursmurfen gewaarschuwd voor een "dirty trick" van Amerikaanse zijde. Het verbaasde hem dus eigenlijk voor geen kwartje, dat ie vorige week ervan werd beschuldigd zijn dirty dick te hebben ingezet tegen een paar Zweedse dames. Geintje van het Pentagon of de CIA dacht Julian. Als wraak voor zijn openbaringen over de oorlog in Afbaardistan en als waarschuwing dat ie niet verder moest gaan op dit pad.
Nou was het aanhoudingsbevel van een Zweedse OM-juf inderdaad wat aan de enthousiaste kant. Er was geen sprake van verkrachting, dus het baasje van voornoemde juf zag zich genoodzaakt de zaak af te blowen.
Maar dat wil niet zeggen dat Julian's hemel nu weer strakblauw is. Er ligt wel degelijk een klacht wegens onbetamelijk sexueel gedrag voor. En die is ondermeer afkomstig van Anna Ardin, de vroegere perschef en geliefde van Lekmans in Zweden. Een fanatieke feministe die het blijkbaar niet deftig vond dat Lekmans zonder toestemming aan een vriendin van haar stond te frunniken en niet aan haar zelf. En wat dat losjes frunniken betreft vindt zij een strenge Zweedse wetgeving aan haar zijde.
Dus zo op het oog niks Pentagon en niks CIA, maar een mevrouw die in haar hemd is gezet. En die is soms gevaarlijker dan een meneer met een Smith and Wesson 500.
Binnenkort wordt door het Zweedse OM beslist of er toch een sexzaak tegen Assange op de wagen wordt getild. Zit die effe met zijn pik in het zand.
maandag 23 augustus 2010
Neenee. Af Geertje. Koest. Ophouden met pissen en blaffen. Braaf. Braaaaaf.
Gaan we de lezers eerst even iets meer vertellen over de poen voor die Ground Zero moskee. Nou ja, moskee. Cultureel centrum.
In ons vorige stukkie hadden we het erover dat de boel was gefinancierd via de ASMA (American Society for Muslim Advancement). Onder andere door vehikels van de Rockefellers, die zo graag samen met Bildermamma en andere hotshots van onze aardkloot één grote krentenbol willen maken. Met de krenten dan natuurlijk voor hullie.
Moeten we even fijntunen. Wij meldden al in onze eerste bijdrage van zaterdag jl. dat initiatiefnemer Feisal Abdul Rauf dikke mik was met de Rockefellers en hun aanhang. Via de Council of Foreign Relations en de World Economic Forum's Council of 100. Wij vonden uit dat in dat laatste hobbelpaard van Troje ook een plukje Saudische prinsen zat. Een van die jongens blijkt een mondvol te wezen. Ene Al-Waleed bin Talal bin Abdulaziz. Maar laat die prins nou ook ruim 300 duizend dollar te hebben bijgedragen voor het inrichten van een aparte stand in Rauf's geloofsbijenkorf op Manhattan. Jawel. Heet de Muslim Leaders of Tomorrow.
Kan je zeggen, ja en? Maar nou het gekke. Waleed heeft zeven procent van het aandelenpakket van News Corporation in zijn pocket. En News Corp. is de moeder van Fox News. Een populaire Amerikaanse nieuwszender, die net zoveel muslims serveert als Kentucy Fried zijn chickens. En die Geertje bij een eerdere gelegenheid al eens flink in het openbaar liet blaffen tegen het wereldislamisme. Kunt u het volgen? Ja, wij ook.
Zo Geertje, ga nu maar weer pissen en blaffen. Goed zo jongen. Goed zo. Mag je op 9/11 weer kunstjes doen voor Fox.
maandag 23 augustus 2010
Dankzij een hele batterij dagvodden uit Calabrië kennen we naast alle namen van alle Italiaanse verdachten ook die van de Nederlandse avonturiers in de zoveelste Witte Neus-affaire die daar voor de kadi komt. En mocht u deel 1 nog niet hebben doorgeploegd dan willen we u bij deze nog wel even in de gelegenheid stellen. Gaan wij even een bakkie plegen. We zijn zo terug. (1)
Zo. Zijn we weer. U weet nu dus ook meteen dat we konden beschikken over een dialoog tussen het meisje Asbroek van het Nederlandse OM en een Italiaanse tegenvoeter. Ging over de vraag wat de wops nou precies hadden op ene Richard Herman Kramer aka de piloot. Nou, volgens de Calabrische bolleboos had Richard een tripje ondernomen naar Venezuela voor een babbel met Victor Belgiovane. De leverancier van de 700 kilo wit, die later in Livorno door speursmurfen uit een container werden geplukt. En waar zou die babbel over zijn gegaan? Over het plan om Witte Neus over de grote plas te vliegen. Al dan niet via Gambia of een ander gezellig land aan de westafrikaanse kust. Elementaire vraag: kan Richard vliegen? Yes. Volgens onze expert op dit avontuurlijke terrein heeft ie zijn brevet gehaald in de USA, een zogenaamde frozen ATPL. En dan kan je heel aardig vliegen.
Uit het officiële Italiaanse dossier blijkt onze Richard domicilie te hebben gekozen in Nieuwegein. Op het niet al te luxueus uitziende adres zijn ook een paar bedrijfjes met een plankluchtje gevestigd waarvoor hij de boeken bijhoudt. En hoe ironisch, daaronder ook een paar vehikels op het gebied van veiligheid. Of Richie voor dat laatste nou de aangewezen persoon is, moet ernstig worden betwijfeld. Tijdens een recent potje voeballuh achter het voorarrestelijk gaas zou hij op twee plekken een van zijn onderdanen hebben gebroken. Verder zou hij eerder dit jaar op bulldozerige wijze zijn bejegend door een Utrechtse spierversterker na wat alcoholische versnaperingen.
Nog een fleurig detail. Kramertje zou zijn notariële beslommeringen door dezelfde wijsneus laten verzorgen als Flip Kerkhoven (2), Erik Kroon (3) en de koning van de kampers in Noord-Nederland.
Toegegeven, zegt allemaal geen hol. En bewijst niks. Dus als die Italianen niet als een Testarossa met nieuwe fruitigheden komen, dan loopt de zaak versus Richard Kramer geheid uit op een Cranendonkje. Maar dat hadden we al gezegd. Stay tuned.
(1) Ga terug naar 16 augustus jl., betaal geen boete en lees op uw gemakkie deel 1.
(2) Wij raden u met enig enthousiasme aan om met Flip contact op te nemen via onze zoekmachine.
(3) En idem met Evert.
zaterdag 21 augustus 2010
Af en toe duikt in onze kolommen de naam op van de Council of Foreign Relations (CFR). Een Amerikaans denkvehikel dat in 1921 is opgericht om polletieke en geestelijke cq. geestige leiders in de wereld in aanraking te brengen met het sprookjesboek van Washington. Vol wondere verhalen over het hoe en waarom van de Amerikaanse buitenlandse polletiek.
Het tegenwoordige team van voorlezers bestaat ondermeer uit Madeleine Albright (een schoothond van Bill Clinton), Sylvia Mathews Burwell (een schoothond van Bill Gates), Henry Kravis (1), Jami Miscik (een schoothond van Henry Kissinger), Colin Powell (WMD-specialist), David Rubenstein (Carlyle-topper) en David Rockefeller (man achter de kassa). Om eens wat te noemen en om over vroegere vertellers zoals George Soros en zijn schoothond maar te zwijgen.
Typisch jongens en meisjes van de gestampte globaliseringspot, die driftig wordt uitgeserveerd in eenvoudige restaurants als de Rockefellers Brothers, Rockefellers Philantropy, Rockefellers Brothers Fund, de Ford Foundation en de Carnegie Corporation of New York. Die verdienen daar erg aardig aan, maar ze willen altijd meer. Aard van het beestje. Daarom stieken ze allerlei p.r.-clubjes om hun gestampte pot nog populairder te maken dan MacDonalds, Coca Cola en andere verworvenheden. Desnoods religieuze clubjes, zoals bijvoorbeeld de American Society for Muslim Advancement (ASMA). En laat deze hoestbui op wielen nou de 100 meloen dollar hebben gefourneerd aan het Cordoba Initiative. Voor de aankoop van het gebouw in Manhattan waar Geert Wilders zich momenteel zo druk over maakt. Jawel.
De initiativenemer is Feisal Abdul Rauf. Zoals al eerder gemeld een gematigde muslim, met bloeiende contacten binnen het ministerie van Buza en verschillende snuffelorganisaties. Zowel onder Bush als onder Obama. En ook niet onbelangrijk: Abdul is lid van de World Economic Forum's Council of 100 (2) en de religieuze adviescommissie van ... de Council of Foreign Relations. En tegen dit soort hoge bomen staat straks op 9/11 onze verdwaalde keeshond uit Venlo aan te pissen en aan te blaffen. Aaaaaaach.
(1) Het baasje van de roversfirma KKR. Henry stond onder meer model voor Gordon Gekko ("Greed is good") en staat op goeie voet met Bildermamma Beatrix.
(2) Een onderdeel van de bende van Davos, dat een stekje vol liefde tussen de westerse en de muslimwereld water geeft. Abdul houdt samen met een lading Saudische prinsen en vertegenwoordigers van Rockefellers Brothers Foundation, IBM en meer van dat moois elk jaar de gieter vast.
vrijdag 20 augustus 2010
"Gelukkig heeft ie de Antillen nog". Schreven we gisteren. En "ie" was Obomba, die in Colombia een zeperd had opgelopen. Wat gebeurt er tegelijkertijd op Curacao? Daar is de USS Klakring komen binnensailen. In het kader van de operatie "Southern Seas Deployment". Die deployment is nog niet zo oud. Heeft het Pentagon ingesteld, omdat in de Latijnsamerikaanse achtertuin van de USA de invloed van links-nationalistische boktorren wel erg groot werd. Dat laatste ga je natuurlijk niet luid rond lopen te toeteren, want die boktorren zijn wel democratisch boven komen drijven. En als er één land is waar ze weten wat democratie inhoudt dan is het de USA wel. Hm?
Naar aanleiding van de komst van de Klakring gaf het Amerikaanse consulaat een verklaring uit waarin o.m. het volgende werd geboerd:
"Het biedt de gelegenheid voor de Amerikaanse strijdkrachten om te opereren in een multinationale omgeving om de coördinatie te verfijnen, de gezamenlijke operationaliteit te verbeteren en de flexibiliteit te verhogen. Verder zullen de units zich richten op niet conventionele bedreigingen zoals illegale handel".
Ja hoor, daar heb je hem weer. De bestrijding van de illegale handel aka handel in verwarrende middelen. Giga gelul in de ruimte, zoals in deze kolommen tot vervelens toe aan bod is geweest. Maar dat was blijkbaar nog niet genoeg voor de persmalloot van het consulaat. Hij liet nog een boer. Komt ie:
"Met het bezoek krijgt de bemanning de gelegenheid de rijke cultuur van Curacao te leren kennen. Ook zullen de mariniers vrijwilligerswerk doen".
En dat alles tussen het neuken, zuipen en snuiven door. Wat een baan! Hadden Dorus en meneer Cor Steijn indertijd toch gelijk. Zorg dat je d'rbij komt.
donderdag 19 augustus 2010
In 2003 streek de Britse Sunday Herald ons over de bol met het bericht dat de naam van een voormalige topper uit het kabinet van Tony Blair was opgedoken als koterhopser tijdens het "Ore"-onderzoek. Dat had het zondagsvod vernomen van een hoge speursmurf. Nou konden ze daar geen reet mee, want met de wet in de hand zou het Britse alternatief voor onze vrije persbef Herman D. al op de stoep hebben gestaan voordat de eerste voddenwagen zondagochtend de straat op reed. Maar opvallend was wel dat Minister van Volksgezondheid Alan Milburn net zijn bullen had gepakt om meer bij zijn gezin te zijn. Later keerde hij nog even aarzelend terug aan het front, maar in 2006 gaf hij definitief de pipe aan Maarten. Toevallig ook het jaar waarin hij op het internet door een voormalige bromsmurf ("Copper") als volgt aan de schandpaal werd geramd:
"Alan Milburn's speeltje was ene Shaun, een 12-jarige jongen uit Clapham South. Meer zeg ik niet. De deal was dat hij zich wegens familieomstandigheden mocht terugtrekken. Weet je nog wel? Brown is untouchable en Goldsmith ook (1). We moesten al onze paperassen inleveren bij de inlichtingendiensten en onze harde schijven wissen. Dus je kan wel nagaan wat er met die gegevens is gebeurd. Boos? Ja en nee. Maar ik ben de laatste jaren erg cynisch geworden. En geloof me, ik heb in mijn carrière als politiefunctionaris heel wat meegemaakt".
Alan werd na zijn terugtreding tegen een alleszins redelijke vergoeding adviseur bij een venture capital vehikel en bij Pepsi Cola. In 2007 adviseerde hij er ook flink op los bij de Australische premier Kevin Rudd en doet dat dit jaar bij diens gedoodverfde opvolgster Julia Gillard. Nog erger. Een paar dagen geleden bereikte ons het droeve bericht dat deze kindervriend op het punt stond toe te treden als "social mobility tsar" binnen het Britse coalitieteam van David Cameron. Zoals voornoemde bromsmurf al zei: je kan wel nagaan wat er met die gegevens over Alan's kinderhopsen is gebeurd. Stay tuned.
(1). Copper suggereert hiermee heel voorzichtig dat ook ex-premier Gordon Brown en Lord Peter Goldsmith niet spatjezuiver waren.
donderdag 19 augustus 2010
Heeft president Uribe zijn hielen nog niet gelicht of de taco's zijn gaar in Colombia. Daar heeft een kadi namelijk bepaald, dat een president niet zomaar in een onderonsje met Obomba toestemming kan geven voor het oppompen van de Amerikaanse militaire aanwezigheid in zijn land. Zogenaamd ten behoeve van de War on Drugs, maar wie dat gelooft heeft een probleem onder zijn kruintje. Volgens de betrokken kadi had het parlement in die kwestie namelijk het laatste woord. Niet el presidente. En dan was het nog maar de vraag of een dergelijk besluit grondwettelijk wel helemaal halal was.
Deze gerechterlijke uitspraak kan betekenen dat het Amerikaanse plannetje om al dat linkse gedreutel in de achtertuin met wat sabelgekletter vanaf Colombiaanse vliegvelden een halt toe te roepen eventjes de ijskast in moet. Da's pech hebben. En dan gaat die nieuwe president ook nog zoete panecillos bakken met die Venezolaanse slijmbal! Nee, het zit onze nobele vredesprijswinnaar niet mee. Gelukkig heeft ie de Antillen nog.
donderdag 19 augustus 2010
In Beiroet staat niet ver van het Libanese parlementsgebouw de Maghen Abraham synagoge. Tijdens de burgeroorlog tussen 1975 en 1990 waren in het joodse gebedshuis hier en daar wel wat steentjes verschoven. En met een gat in het dak communiceer je misschien wat makkelijker met de opperste huurbaas, maar om nou met een plu boven je keppel de Thora te moeten spellen is ook niet alles. Om over het interieur maar te zwijgen.
Met toestemming van de autoriteiten en de Hezbollah (!) werd onlangs de restauratie ter hand genomen en nog effies en de lokale joodse gemeenschap zit er weer knappies bij. Dit ondanks het feit dat in de buurt van de synagoge Israëlische vliegtuigen in het recente verleden hier en daar de hele infrastructuur van de stad aan gort hebben gebombardeerd. Tot nu toe heeft nog niemand via radio Tora Bora of een andere vuvuzela uit de fundamentalistische hoek een protestdemonstratie aangekondigd tegen de restauratie van de Maghen Abraham. Ook weer niet zo vreemd, want in het Midden-Oosten zijn domme blondjes nu eenmaal uiterst dun gezaaid.
woensdag 18 augustus 2010
Naar aanleiding van onze serie "Rood" over de perikelen rond het zinkende galjoen van Marco Borsato schreef een trouwe lezer ons het volgende:
"Het pand van de Sinners (wat nu anders heet) was van Hummel en Endstra en is volgens mij, maar dat weet ik niet zeker, nu van de erven Endstra".
Leuk hè? Van Marco via de Griekse stoofschotel naar de ouwe jongens. Heerlijk! Ook over Bertje D. (1) had onze fan nog iets lekkers. Komt ie:
"Bertje D. bankiert bij het oude Bouwfonds, nu SNS vastgoedbank. Zijn grote vrienden daar zijn ene Reinout Overbeek en Jan van Haarlem. Die hebben hem zwaar gefinancierd. Overigens is of was de in Heemstede wonende Overbeek een grote vriend van Jan van Vlijmen die ook in Heemstede woont (2). Dat is nooit echt uitgekomen. De Volkskrant wist het, maar vond het niet belangrijk genoeg".
Waar zouden we zijn zonder correspondenten? Op Ground Zero.
(1)Voor Bertje zie Octopussy 396 dd. 2 augustus 2010.
(2) Voor Jan van Vlijmen aka "Rupsje nooit genoeg" zie Octopussy 362 dd. 21 januari 2008.
dinsdag 17 augustus 2010
Heeft die Kees de Jager toch op een uiterst linke manier ervoor gezorgd dat Noutje volgend jaar pleite gaat. Plus dat ie nog wat meer controleruimte heeft vrijgemaakt voor de wijsneuzen van het IMF en een streep heeft gehaald door de mogelijkheid om als het toevallig zo uitkomt commissarissen aan te trekken uit de ouwejongens krentenbroodwinkel van Stan Huygens. Zoals indertijd de door ons op teakniveau getilde Jan Hovers.
Nu we het toch weer over Janus hebben, iets lolligs. Curator Rocco Mulder, die een langdurige studie pleegt naar het gevalletje faillissement binnen het Terra Vitalis-conglomeraat, schijnt voormalig commissaris Hovers stevig op de korrel te hebben genomen. Samen met de andere founding fathers van de teakhouten organisatie. Terecht of onterecht, daar zullen we hier niet over strijden. Maar merkwaardig is wel, dat Rocco avontuurlijke figuren als Hans Noomen en de uitnemende toezichthouder Harrie van Mens vooralsnog met rust schijnt te laten. Terwijl de kladderadatsch zich nou juist onder hun leiding voltrok. Vriend Hovers zou inmiddels de kas van Rocco hebben gespekt om van de zaak af te zijn. En om nare publiciteit te voorkomen. Da's effe lachen.
Hoe dit ook allemaal zij, het houdt niet in dat alles nu crescendo loopt bij Terra Vitalis. Wie de klaagmuur van Tros Radar af en toe raadpleegt zal opmerken dat betalingen aan belanghebbenden in verband met de tussenkap hier en daar vrolijk achterwege blijven. En bij de wederverkoop schijnt eveneens een constante moesson zijn intrede te hebben gedaan. Kortom, het is daar nog steeds huilen met de lamp op. En dat bij een club die indertijd volgens Nout aan alle halaleisen voldeed en het groene licht kreeg van de zo naar Lebensraum snakkende AFN. Zonde hè? Stay tuned.
dinsdag 17 augustus 2010
Nog 23 nachies slapen en dan steekt ons internationale struikelblok uit Venlo zijn preek af bij Ground Zero. Het heilig verklaarde stukje grond op Manhattan waar het Flying Circus op 9/11/2001 zo rigoureus kon huishouden dankzij de GEDOOGROL van de Amerikaanse luchtmacht. Nou ja, heilig. In de buurt van het geplande cultureel centrum voor zowel volgelingen van Mo als toevallige voorbijgangers is bijvoorbeeld een Burger King gevestigd. Nou kan je in principe achter een lading King Delights en een stuwmeer cola best even bidden voor de zielen van 3000 slachtoffers. Maar als je dat echt zou doen dan vlieg je waarschijnlijk met gezwinde spoed over een koekoeksnest.
Verder is er ook een gokkantoor gevestigd. Kan je bijvoorbeeld wedden in hoeveel seconden dat nieuwe culturele centrum rechtstandig naar beneden dondert na het aanbrengen van een navenante hoeveelheid springstof. Oh, en dan heb je ook nog een stripclub, waar een tig aantal Eva's zich heel heilig van hun H&Mmetjes ontdoen onder het toeziend oog van een stevig zootje zuipende en rokende Adams, die nog nooit van ene meneer Klink hebben gehoord. En om bij te komen kan je terecht in een aanpalende vitamineshop. Er is overal aan gedacht op dat heilige stukje grond.
Gevoegd bij het feit, dat de baas van dat nieuwe baardencentrum al in de tijd van Bush naar het Midden-Oosten werd gestuurd om te laten zien dat er ook voor de gewone muslimpa en muslimma een plek was onder de Amerikaanse zon en je bent geneigd aan Geert te vragen: waarom daar?
maandag 16 augustus 2010
Waar ging het helemaal om? Om 700 kilo Witte Neus die de Squadra Smurfazza Italiana op 19 september 2005 uit een Venezolaanse container plukte in de haven van Livorno. Straatwaarde zo'n twaalf meloen euro, dus waar praten we over. Vooral als je bedenkt dat de betrokken Italiaans-Nederlandse combi niet alleen haar eigen liquiditeit voor instorten wilde behoeden, maar ook die van de banken.
Ook in Calabrië duurt het even voor een dergelijk gevalletje voor de kadi komt. Maar in juni van dit jaar was het zover en het plaatselijke dagvod Gazzetta del Sud maakte daar op 23 juni jl. met klaroengeschal melding van onder de (leest u even mee?) titel "Narco-traffico, alleanza 'ndrangheta -camorra".
Nou is Italiaans voor u misschien compleet Chinees, maar de namen Suzette, Jerry Stanley, Richard Herman en Chester Gregory moeten u toch niet zijn ontgaan. En het is nauwelijks miracoloso dat de beffi van het OM in Reggio di Calabria dit kwartet ook graag voor het hekje willen hebben. Hoewel het tijdens het verdere onderzoek na de inbeslagname van de container steeds onduidelijker werd of het Nederlandse contingent binnen voornoemde combi ook rechtstreeks iets te maken had met die 700 ki en de Italiaanse rechtshandhavers ook procedureel nogal slordig waren omgegaan met de Europese regelgeving. Even een leuk voorbeeld van die meditterane slordigheid met betrekking tot Richard "de piloot". Nee, als de voortekenen niet bedriegen wordt dat een Cranendonkje (1).
1. zie de serie "Ship Ahoy" op onze Followup-site.
zondag 15 augustus 2010
Nu we toch op zijn Grieks bezig zijn. Volgens een bron uit de wereld van de vlottende poen zou de ouwe vlam van de enige echte Leontine niet alleen een avontuurlijk inkomen hebben genoten uit de jarenlange handel in zacht verwarrende middelen. Georgios zou namelijk ook in een Franse bedoening vol ondeugende commodities en futures hebben gezeten. Ergens in de late ijstijd van de vorige eeuw. Nou kregen les smurfes francais dat in de kieren en aan de hand van een jolige foto van de verzamelde firmanten zouden ze de tent hebben opgerold. Alleen, toen de foto werd gemaakt zou Georgios net even niet aanwezig zijn geweest en daardoor niet het lot van de andere rolmopsen hebben gedeeld. Toegegeven, een wat apocrief verhaal, maar wel geinig.
Iets minder geinigs stond ooit aan de deur van Georgios' discotheek aan de Amsterdamse Wagenstraat. Ene Ron Dalima. Een boy die van tattoo en wanten weet. En zelfs zulke wanten dat hij volgens een bron uit de pret-en-jolijt-wereld een dikke vinger op stak naar toch zeer gerenommeerde spierversterkers als Dick Dolman en Dick Vrij. Ronnie zou momenteel in een Zeeuwse kruipruimte verblijven na een gevalletje vrijheidsberoving en werkzaamheden uit de overredingsencyclopedie.
Nou ben je als werkgever niet verantwoordelijk voor de sportieve uitspattingen waaraan je werknemer zich in zijn vrijetijd overgeeft. Maar door een dergelijke arbeidsovereenkomst vorm je zelf wel een brug tussen de avontuurlijke wereld en het genoeglijke huis, tuin en Borsatogebeuren. Met zijn Ewbank-boom vol tranentrekkers en uitverkoopsentiment.
Soit. Op naar de volgende slinger aan dit Rad van Fortuin. Stay tuned.
zaterdag 14 augustus 2010
Verbaast ons geen ene kont. Het Belgisch smurfenteam dat op snuf was naar kinderhopsen binnen de kutholieke kerk en daarbij ook de burelen van ex-mijter Danneels omkeerde, piste buiten het doopvont. Althans, dat is gisteren vastgesteld door hogere justitiële machten. Betekent ondermeer, dat alles wat het team gevonden heeft verder niet nagevlooid mag worden en ook niet gebruikt voor verder onderzoek.
Zoiets als bij onze IRT is gebeurd, waar ook allerlei hopswerkzaamheden in de top van het toogapparaat en stedelijke driehoeken tot staatsgeheim werden verheven. Of de tape waarop Julie en Melissa werden doodgemarteld door luitjes uit de Gentse loge volledig halal was zullen we dus waarschijnlijk nooit weten. Netzomin of inderdaad mijter Danneels en politicus Moureaux tot het voornoemd keurslagerteam behoorden. Vlekje weggewerkt. Einde verhaal. Het had uiteraard anders gelopen als het om een uitje van een stel badmeesters was gegaan. Maar het ging om een stel hoge mieters en dan weet je het wel. Fuck!
vrijdag 13 augustus 2010
Wij trekken achter de duinen nogal eens onze scheur open als we denken dat het ergens anders beroerd is gesteld op het gebied van de mensenrechten. Zo is het in China bijvoorbeeld zwaar kut, in Venezuela naatje, in Iran behoorlijk ruk etcetera etecetera. Maar als onze minister van Justitie Ernst H.B. wordt uitgenodigd om een weekje in Azerbeidjan door te brengen hoor je niemand kraaien. Terwijl het toch gaat om een land met de facto een dictator die er de dienst uitmaakt en het leven van polletieke tegenstanders aanzienlijk zuurder maakt dan een potje met rolmops.
Wat deed Ernst in dat godvergeten land? Hij ontmoette daar zijn collega Mammadov (vrouwtje Pappadov was thuisgelaten), minister van Binnenlandse Zaken Usubov, de president van het Hooggerechtshof, de procureur-generaal en de topsmurfen van de immigratiedienst en de grensbewaking.
Waarover spraken zij daar boven op dat hek? Over mensenhandel, handel in verwarrende middelen, illegale migratie, de verbetering van het bestuursrecht en de huisvesting van gedetineerden. Nou hadden wij er geen flauwe notie van dat er tonnen illegalen en verwarrende middelen via de grens tussen Bakoe en Tudderen bij ons over de grens werden gesmokkeld, maar zonder twijfel is er aan H.B.'s visite een zware justitiële studie over deze problematiek voorafgegaan. En er zal eveneens een ferme "paper" zijn gemaakt over hoe humaan wij polletieke gevangenen als Huseyin Baybasin behandelen en die bij de aanwezige Azeri's binnen zijn geschoven in de plek waar de zon nooit schijnt.
Nou raadt u nooit door wie de trip van Ernst ambtelijk is voorbereid. Hou je vast: door secretaris-generaal Joris Demmink en ministerieel adviseur Diederik Fabius. Deze kanonnen op het gebied van internationaal recht en persvrijheid zijn daarvoor ook beloond. Al op 5 januari van dit jaar kregen zijn in Den Haag een medallie opgespeld die hoorde bij de negentigste verjaardag van de afdeling grensbewaking in Azerbeidjan. Een soort speldje van de Strandzesdaagse, maar toch.
Btw., Joris heeft ook lijfelijk in Bakoe en omstreken rondgewaard. Nou maar hopen dat die Azeri's hem een beetje op zijn Turks in de watten hebben gelegd. Want Bakoe op zich is ook niet veel soeps en je wilt je toch een beetje vermaken op zo'n hopeloze dienstreis. Kan iemand dat svp even lekken naar dat vehikel van meneer Assange? Dan kunnen we weer verder. Voordat het geval-Demmink een kouwe Kees wordt.
donderdag 12 augustus 2010
Puur uit wetenschappelijke nieuwsgierigheid vroegen wij ons in deel 1 af of de zo geplaagde Marco Borsato lijntjes met de avontuurlijke sector van onze samenleving had? Leest u even mee?
"Eigenaar van discotheek "Sinners in Heaven" is Georgios Petropoulos. Vooral machtig bevonden door contacten met Marco Borsato en zijn ex Leontine Ruiters".
Komt uit het zogenaamde smoelenboek van de stille macht in Nederland, dat als bijlage werd uitgegeven door het maandvod Quote op 22 juli 2003. Je zou het misschien niet zeggen, maar Georgios is van Griekse afkomst en heeft zo'n elf jaar gehokt met de fortuinlijke Leontine voordat Marco de hand erop legde. Het drietal gaat blijkbaar nog goed met elkaar om, maar de mededeling dat onze Griekse vriend daaraan zijn stille macht ontleent is net zo onzinnig als het huisvesten van een manke zebra in een overbevolkte leeuwenkuil.
Zo woonde boven de discotheek Sinners aan de Amsterdamse Wagenstraat good old Mink Kok en toen die al dan niet terecht voor 3,5 jaar tijdelijk naar een kruipruimte verhuisde wegens een wapenhandeltje bleef hij dat onderkomen als postadres gebruiken. En wie betaalde de huur? Discotheek Sinners. Komt bij, dat de ouwe tortel van Leontine al heul lang in de zachtverwarrende middelen zit en momenteel bijvoorbeeld de eerste viool speelt bij coffeeshop De Border, op de grens van Amsterdam en Amstelveen. Verder wordt Georgios aka mister ten percent als een soort koning van het vaderlandse hosgebeuren beschouwd en manifesteert hij zich tegenswoordig ook in annexe hypegebieden.
Wel degelijk dus een heel avontuurlijk man, die Georgios. Heeft dat enige connectie met de flamboyante gebeurtenissen rond ons betraand popidool? Geen flauw idee. Maar het ging ook maar om een academische kwestie. Meer niet.
woensdag 11 augustus 2010
Nederlandse vakbonden polderen graag. Hier en daar een boer maar dan slaat de 'realiteit' weer toe. Van een Duitse vakbond komt het bericht dat Ingka Holding (bij de gewone mens bekend als IKEA) - dat om belastingtechnische redenen niet in Zweden maar in Nederland is gevestigd - over het jaar 2008 een winstje van pakweg 2,28 miljard uuries boekte. Niet slecht, daarover werd om precies te zijn 19,3 procent belasting betaald. Eigenlijk had dat percentage tussen de 30 en 35 procent moeten liggen, maar ja ondernemingsklimaat hè? Zo zijn er nog tientallen ondernemingen die zich in dit land hebben gevestigd en aanzienlijk minder belasting betalen dan eigenlijk zou moeten.
Strengere controles, nou nee, hoogstens op de uitkeringen want ja, we zijn een calvinistisch landje en wie niet werkt krijgt geen geld. Overigens staat Nederland niet alleen wat dit soort laksigheid betreft, de Amerikaanse rekenkamer deelde mee dat tweederde van de Amerikaanse grote ondernemingen in de periode 1998 -2005 simpelweg geen belastingen betaalde. Change? Keep your change...
woensdag 11 augustus 2010
Stel, een van je commissarissen staat zwaar buiten de pot te kletteren. Ben je daar als grote smurf van de Nederlandse Bank verantwoordelijk voor? Geen idee. Maar laten we eens een gevalletje bij de slurf nemen. Moeten we voor terug naar om en nabij de eeuwwisseling. Gaat u mee? Denk om het opstapje.
Twee gewiekste zakenpiefjes, Hendrik v.d. H. en Henk v.d. M., vatten rond die tijd het plan op om Nedlloyd over te nemen, het bedrijf van de beurs te halen, de minder gezellige onderdelen overboord te keilen en dan het afgeslankte, oergezonde vehikel met veul winst weer van de hand te doen. Via een flinke opwaardering van de vaste activa bleek de financiering van hun plannetje appeltje eitje te wezen.
Nou was er één fucking problem: de CEO van Nedlloyd lag dwars. Maar je kan klaverjassen of je bakt er geen reet van. En Hendrik en Henk waren bekwame klaverjassers. Dus besloten ze een troefkaartje op tafel te gooien: Jan Hovers. Commissaris van Nout's Nederlandse Bank. Janus moest de CEO over de streep trekken. Met een zak vol knisperende florijnen. Maar laat die CEO nou van roestvrij staal zijn. Die werd me toch effe een partijtje pissig. Hij dreigde de boel zelfs op straat te mieteren. Volgens insiders heeft het veel spul en een baal moeite gekost om de reputatie van Janus boven Amsterdams Peil te houden. Erger nog: het plannetje moest worden afgeblazen. Zonde hé?
Goed, het is zo'n beetje tien jaar geleden en de vraag is misschien wat academisch geworden. Maar wist Nout van dit grapje van tussen de 10 en 20 miljard en zo ja, was ie er in dat geval dan mede-verantwoordelijk voor? Is er een Kamerlid in de buurt? Bij voorbaat. Stay tuned.
dinsdag 10 augustus 2010
D-day nadert. Nog zo'n maandje en we kunnen met zijn allen genieten van de conference van Geert in het Ground Zero-theater. Met als supporting act een optreden van Pamela Geller als Superwoman. Pam heeft al een paar succesvolle try-outs achter de rug met een paar grappen die wij u niet willen onthouden.
Volgens Pam zit Obama op sexueel gebied rottig in mekaar. Hoe ze dat weet? Het gerucht gaat dat ie in zijn jeugdjaren op een crack-hoer is gekropen. Nou, dan moet je met je met je fluit toch wel ernstig in de knoop zitten. Om te brullen.
Nog wat. Obama heeft in zijn jonge jaren een reisje naar Pakistan gemaakt. Hij ging erheen om drugs te scoren, maar hij kwam terug met een jihad in zijn hoofd. En hij veranderde zijn naam van Barry Soetomo in Barack Hussein Obama. Obama is een stiekeme muslim. Gillen hè?
Uitsmijtertje. Hitler is geïnspireerd door de muslims. Oh? Ja, want de grootmoefti was een gabbertje van hem en de muslims waren er eerder dan de nazi's. Ja, en ze haalden hun wijsheid uit de Koran en was dat niet de voorloper van Mein Kampf? U mag lachen.
Heeft misschien niks te maken met de bouw van dat islamitische culturele centrum op Manhattan, maar dat dondert niet. Muslims deugen niet. En al is maar 1 procent van de Amerikaanse bevolking volgeling van Mohammed, ze moeten kaltgestellt worden.
In de naam van de vader, de zoon en de heilige Maxime. Amen.
zondag 8 augustus 2010
Zo, dat weten we ook weer. Afgelopen donderdag boerde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, dat het Spanje nog steeds als een van de belangrijkste uitvalsbases van Al Qaida beschouwt. Een van de redenen voor die conclusie was dat in oktober vorig jaar het filiaal van Captain Caveman's firma in de Noordafrikaanse Maghreb (AQIM) zijn naam veranderd had in "Al Andalus". Met andere woorden als je van plan bent bij de Burger King in Benalmadena een hamburger naar binnen te werken neem je wel een geweldig risico.
Je vraagt je misschien af waarom de Amerikanski's dat bericht juist nu naar buiten brengen? Nou, dat is niet moeilijk. Michelle Obama is op vakantie in Andaluzië en verblijft in een heul duur hotel in Marbella. Voelt u hem? Juist. Van loksmurfen, via lokhomo's en lokjoden naar lokneger. Het is net een gezelschapspelletje, maar dan anders.
zondag 8 augustus 2010
Op 11 september is het 9 jaar geleden dat het Flying Circus van Captain Caveman ruim baan kreeg van de Amerikaanse luchtmacht om wat bezittingen van Larry A. Silverstein tot stof te doen wederkeren en het Pentagon in een 4 1/2gon te veranderen.
Met ruim 3000 slachtoffers en naweeën waar je achterlijk van wordt.
Dat wordt op Ground Zero herdacht en de anti-islamvereniging van Pamela Geller breit daar meteen een leuk protestje aan vast (1). Pam vindt het namelijk een schande dat er een moskee op Ground Zero wordt gebouwd. Nou ja, het wordt geen moskee, maar een voorlichtingscentrum. En oké, het komt niet op Ground Zero, maar aardig in de buurt. En nee, laten we het maar niet hebben over de achtergronden van de voorstelling op en rond 9/11 2001. Maar als je die muslims voor hun kweekvijver kan schoppen, moet je het natuurlijk niet laten.
Een van de sprekers bij die verheffende protestbijeenkomst is ons Geert, de Mozart onder de baardbestrijders en een vriend van Pam. Hij gaat zijn kiezers daar even laten zien wat hij bedoelt met Je Maintiendrai. En die ouwe kutkevers van het CDA en de VVD kunnen wat hem betreft eraan zuigen.
Jammer is wel, dat de gedoogpaus van Venlo niet effies doorstoomt naar Florida. Want op diezelfde dag organiseert het fijnchristelijke Dove World Outreach-Centre (zoiets verzin je niet) daar namelijk een nostalgisch feestje. Ze gaan een bergje Korans verbranden. Een stuk makkelijker dan doorscheuren en dus zeker geschikt voor Fitna II, de sequel. Maar misschien kan een van de Amerikaanse sponsors nog een privéjetje ertegenaan smakken. Kan ons Geert daar voor de camera's met een rooie Korangloed als aureool ook nog even iets ferms zeggen.
Een klein adviesje voor de afdeling styling van de PVV. Zou u onze leider voor zijn tournee op 11 september eens in een bruin pak willen hijsen? Wij zijn ervan overtuigd dat dat hem beter staat dan die donkere slobberpakken, waarin hij door die linkse kliek uit Hilversum steeds wordt geportretteerd. Vorwärts!
1. Voor Pammetje zie het artikeltje "Busje komt zo" dd. 29 juli 2010.
zaterdag 7 augustus 2010
Na veel watergetrappel lijkt er nu een nieuw kabinet aan te komen, dat als opdracht heeft: bezuinigen. Of het nu 18 of 15 miljard zal zijn, veel maakt het niet uit, want waar de klappen niet zullen vallen is wel duidelijk: niet bij de financiële ondernemers, de transnationale ondernemingen, niet bij diegenen die meer dan 200.000 euro per jaar verdienen, niet door het belasten van kerosine op de luchthavens, niet door stringentere controle op de belastingafdrachten van ondernemingen.
In het Walhalla van het Vrije Westen, de VS, wordt ook bezuinigd, niet op defensie, of op Homeland Security natuurlijk.
Hoe dan wel? Nou Hawaï sluit de scholen op de vrijdag (en betaalt de onderwijzers natuurlijk niet voor die vrije dag), in delen van Atlanta wordt gewoon het busvervoer in zijn geheel geschrapt, in Colorado Springs gaan 1/3 van de straatlantaarns uit en worden politieagenten ontslagen. In verschillende staten worden asfaltwegen vervangen door grindwegen (goedkoper in onderhoud), in Utah denkt men na om het laatste leerjaar maar te schrappen, in Camden gaan alle bibliotheken dicht en de 187.000 boeken de deur uit.
zaterdag 7 augustus 2010
Nou is het echt niet leuk meer. Dat zo langzamerhand je hele BV-doolhof in mekaar flikkert, daar kom je schouder aan schouder met Leontien en Guus nog wel uit. Het mooiste ligt voor je niet waar? Maar dat ook nog je spulletje in Nijverdal tot de grond aan toe afbrandt, dat is gewoon om te janken. Wat moet de curator wel niet denken?
Ja, wat moet die wel niet denken? Borsato en zijn ouwe gappies zouden dat spulletje in Nijverdal hebben ingericht om te voorkomen dat boze schuldeisers eilie gingen maken in het poshe hoofdkwartier in Hilversum. Boze schuldeisers? Bedoelen we daarmee de banketbakker, de borrelkoning, de wegbrengchinees, een Ajax-fan en meer van dat eenvoudige volk? Of misschien volk met een kort lontje, dat hier en daar wat avontuurlijke poen in hun doolhof heeft gestopt en die poen graag terug wil hebben? Zou zo maar kunnen. In Amerika staat de amusementsindustrie bol van het avontuurlijke geld. Dus waarom niet in het land van de BN-ers, die per jaar al vijf paar schoenen verslijten op al die uitgerolde rooie lopers. Nou, daar gaan we eens even voor zitten. Koppie koffie. CD-tje op. Gaat ie:
"Vandaag is rood de kleur van jouw lippen
Vandaag is rood wat rood hoort te zijn.
Vandaag is rood het rood op de bank staan
van de vlammen die uit het dak slaan.
Schreeuw met tranen op mijn kaken dat ik van je hou.
Vandaag is rood gewoon weer liefde tussen mij en jou".
Back to business. Liggen er lijntjes tussen Marco cs. en de avontuurlijke wereld? Dat is de vraag. U hoort. Stay tuned.
vrijdag 6 augustus 2010
Nou dachten we toch dat Nout Wellink 30 dagen de tijd had gekregen van Gerdi's Haagse Kindergarten om plannetjes te verzinnen voor het opknappen van zijn hut aan het Amsterdamse Frederiksplein (1). Dat was op 5 juli en we zitten nu op 6 augustus. Maar voorlopig hebben we nog geen moer gehoord van die plannetjes. Alleen maar iets van ECB-haan Trichet. Die duwde vandaag een heel pakket veren in het donkerste plekje van Nout. Zijn ami had het volgens Klood in de afgelopen periode prima gedaan. Met name bij de ontmanteling van Scheringa's louche bedoening in Wognum. Ja, leuk. Maar die Franse eurobaas kraait niet toevallig juist vandaag een liefdeslied onder het raam van Nout. Er zijn in Den Haag en omstreken namelijk heel wat kanebraaiers die onze bankbaas voortijdig een schop onder zijn hol willen geven. Juist vanwege zijn twijfelachtige rol bij de DSB-affaire samen met ons bancaire lachebekje van de VVD, zijn ondoorzichtige tikkietakkies met Woutertje bij de wedstrijd ABN/AMRO versus Fortis en nog wat los strooigoed.
Tot dat laatste behoort de schimmige affaire rond bankcommissaris Jan Hovers. Een naam die in vroeger dagen regelmatig voorbij is gekomen in onze kolommen. Janus behoorde namelijk jarenlang tot de bestuurlijke top van het teakfonds Terra Vitalis. Maar laten we nou onlangs in de wandelgangen horen dat Jan toestemming aan Nout had gevraagd om tot dat bestuur toe te treden en hem daartoe zelfs de bijbehorende aktes had laten lezen. Nout had geen bezwaar. En dat kan de nodige gevolgen hebben bij de juridische haarkloverijen die momenteel binnen dat fonds aan de orde zijn.
Kan nog heel gezellig worden. Stay tuned.
1. zie aflevering 1 dd. 5 juli 2010.
vrijdag 6 augustus 2010
Afgelopen dinsdag wisten wij u te melden dat Jackie Selebi, de geschorste grote smurf van de Zuidafrikaanse handhaversbrigade en van Interpol, een strafje van 15 jaar voor zijn bittergarnituur had gekregen. Voornamelijk wegens corruptie. Maar in een van onze andere voormalige kolonies kunnen ze er ook wat van. Volgens het Indonesische magazine Tempo van 27 juni jl. beschikten zes hoge recherchesmurfen, onder wie een commissaris in Djakarta, over uiterst vette bankrekeningen, terwijl ze rond de 1600 dollar per maand beurden. En vet was ook echt vet. Het ging om meloenen en in één geval zelfs om tien meloen.
Toen het bewuste nummer van Tempo werd uitgevent probeerden opgetrommelde bijdehandjes nog de hele oplage op te kopen, maar dat lukte niet echt. En vervolgens brak een forse pleuritis uit. Zo zelfs, dat president Susilo Bambang Yudhuyono zich uiteindelijk gedwongen zag een onderzoek te gelasten. Dat kwam in handen van smurfengeneraal Ito Sumardi en die zette meteen de valse toon. Ja, oké, dat van die vette bankrekeningen was waar, maar het ging voor zover hij kon overzien om giften van vrienden en zakenlui die niks met criminaliteit van doen hadden. Op de vraag waarom die vrienden en zakenlui zich geroepen voelden om in de voetsporen van de bisschop van Mira te treden bleef Ito het antwoord schuldig. Komt misschien wel nog in het eindrapport.
Je kan er dus staat op maken dat dat onderzoek wordt gerolodext. Bij Tempo werd overigens op 6 juli een molotovje naar binnen gegooid. Waarschijnlijk door iemand die het weerbericht kloten vond of de puzzel niet uit kreeg. Dat doen we hier gelukkig wat beschaafder. Wij gijzelen journalisten. Wat een vak.
donderdag 5 augustus 2010
Het duurt nog wel effies voordat de zaak van Sir Allen Stanford voor de kadi komt. De bankier die voor het luik ging wegens het bijmekaar batten van miljarden via de Ponzi-methode. Op Antigua. Verder verzorgde Sir Allen daar nog de witte was voor een stel Russische en Mexicaanse onverlaten uit de wereld van verwarrende middelen en was ie actief als snitch voor geheimedienstsmurfen van verschillende komaf.
Onderknuppels van de SEC en de FBI hadden hem al lang in het snotje, maar stuitten hogerop op 10 ton onwil om Stanford uit te bowlen. Hoe lang? Langer dan we tot nu toe dachten. Kort nadat vriend Allen in 1986 de deuren van de Garden International Bank op Montserrat opendeed kregen Scotland Yard en de FBI namelijk al in de kieren, dat het vehikel als was- en strijkinrichting fungeerde voor de Colombiaanse pretkartels van Pablo Escobar en de gebroeders Orejuela. Het belabberde was dat deze kartels een aangename relatie onderhielden met de CIA binnen het complex van het Iran Contra-avontuur en dat dat officieel was afgedekt door de regering Reagan/ Bush. Dus geen mirakel dat het veelbelovende Brits-Amerikaanse onderzoekskarretje met een zucht in de poep belandde.
Niettemin sloot Stanford zijn deuren en verhuisde naar Antigua. In naar schatting een mum of vijf was hij weer bezig met hetzelfde. Opnieuw beschermd door hogere Amerikaanse machten. Toen het uiteindelijk toch mis ging belandde sir Allen in een kruipruimte. En dan mag ie nog van mazzel spreken, want voor hetzelfde geld was ie gevonden met een paar extra gaten of was ie van zijn jacht gevallen bij de Canarische eilanden. Zijn proces wordt begin 2011 op de rol verwacht. Blijft toch spannend. Stay tuned.
donderdag 5 augustus 2010
In aflevering 1 dd. 23 juli 2010 hadden we het over Wachovia. De aangenomen dochter van Wells Fargo die miljarden en miljarden dollar wit sopte voor een keur van Mexicaanse handelaren in verwarrende middelen en andere vrolijke snuisterijen. In datzelfde artikel kwamen ook de Britse HSBC en Banco Santander voorbij. Daar zou ook een Witte Reuslucht hangen. En wat denk je? Bij HSBC is nu een smurfenonderzoek gestart. Aanleiding is een gevalletje uit 2002. Toen maakte het opperhoofd van de Angolese Centrale Bank 50 meloen dollar staatspoen over op een eigen rekeningetje in de States. Ondanks een waarschuwing van Amerikaanse narigheidstofzuigers reageerde HSBC niet of nauwelijks en zou daarna fluitend zijn doorgegaan met het bemoederen van stevig riekende Angolese gelden. Pas in juni dit jaar sneed de leiding van de bank de banden met het Afrikaanse land door, maar toen was het kwaad al geschied. Ze werken nu hard aan verbetering van hun anti-witwasprocedures. Sure.
donderdag 5 augustus 2010
O ja. En wij moeten geloven dat dat ene kutboompje op de Israëlisch-Libanese grens bijna een oorlog tussen de twee buurtjes veroorzaakte. Forget it. De grens tussen die kijvende buurtjes is namelijk niet erg scherp getrokken. Maar onder diezelfde grens ligt ondermeer een dijk van een gasveld. Het Tamarveld met 11 miljard kubieke meter. En de ontginning daarvan heeft Israël al gegund aan de Amerikaanse firma Noble Energy. Die heeft daarvoor al 430 meloen dollar opgehaald en gaat samen met Israel Electric Company over twee jaar beginnen aan de klus. Maar in ieder geval een deel van dat gas ligt onder Libanees grondgebied. En premier Hariri heeft in Beiroet al op zijn sodemieter gehad dat hij de Libanese rechten wat al te truttig heeft verdedigd. Kijk, en dan ga je begrijpen dat al dat geouwehoer door de mainstream over een of meer kutboompjes nergens op slaat. Het gaat om een bak met poen. Net als in Gaza. Waar kan het anders over gaan? Wakker worden jongens.
woensdag 4 augustus 2010
Aanstaande vrijdag 6 augustus staat in de VS Ahold centraal in de tour van de 'tomatenplukkers' van de Coalition of Immokalee Workers. Ze doen dan met hun rijdend "museum van de moderne slavernij" Quincy, Massachusetts, de zetel van Aholds hoofdkantoor in de VS aan. Uit solidariteit en om hun eisen kracht bij te zetten, doen wij hetzelfde in Amsterdam, waarbij we begeleid zullen worden door Reverend Billy en Savitri D van de Church of Stop Shopping.
Ahold's dochterbedrijven bleken in te kopen bij bedrijven die besmet zijn geraakt bij een grote slavernijzaak. De CIW eist van Ahold dat ze werk maakt van de aanpak van uitbuiting bij haar toeleveranciers. De CIW wil dat Ahold een eerlijke prijs gaat betalen voor de tomaten die het inkoopt, zodat de arbeiders die de tomaten plukken er van kunnen leven. En ze eisen een stem voor de landarbeiders in het controlesysteem op de arbeidsomstandigheden, om slavernij en ander misbruik voortaan te voorkomen.
Enkele jaren geleden slaagde de CIW er na jaren van demonstreren en actievoeren in om een eerste grote inkoper, fastfoodketen Taco Bell, te dwingen om een hogere prijs te betalen voor haar tomaten. Sindsdien zijn meer grote bedrijven omgegaan. Ahold (dat in de VS verschillende winkelketens bezit, waaronder Stop&Shop, Martin's en Giant) weigert tot nu toe een akkoord met de tomatenplukkers te ondertekenen.
Het wereldwijde hoofdkantoor van Ahold zit in Amsterdam aan de (hoe verzinnen ze het) Piet Hein Kade. Daarom willen we op dezelfde dag uit solidariteit met de CIW-actie ook daar een boodschap heenbrengen. We roepen iedereen op om daaraan mee te doen.
Het gebeuren staat onder leiding van Reverend Billy, de inmiddels beroemde dominee van de Church of Stop Shopping die even op bezoek is in Nederland. Hij zal de ceremonie leiden die even swingend als luidruchtig dreigt te worden. Neem dus uw koorleden en eventueel muziekinstrumenten mee. De dresscode is AH-blauw.
Het evenement zal om 14.30 stipt beginnen op de trappen voor AH Food Plaza achter de Dam in Amsterdam (NZ Voorburgwal 226). Na een eerste ceremonie aldaar, zullen we in optocht via CS naar de Piet Heinkade 167 trekken, alwaar nieuwe ceremonies uitgevoerd zullen worden, en verwacht wordt dat AH met een antwoord komt op de eisen van de CIW.
Dus: Komt massaal en Verkondigt het Voort: aanstaande vrijdag 6 augustus 14.30 uur, NZ Voorburgwal 226, Amsterdam
woensdag 4 augustus 2010
Eind 2006 kregen negen mannen in Engeland ieder een tonnetje Pond op hun rekening via een civiele procedure buiten de kadi om. Als compensatie voor hun vreselijke jeugd. Ze hadden namelijk in de jaren zestig als zogenaamd onhandelbare jochies in een tehuis gezeten. Green Field House in Maidenhead, Berkshire. Dat kinderparadijs stond toentertijd onder leiding van ex-soldaat Don Prescott. Een opvliegerig tiepje, onze Don. Als de boys in zijn ogen ook maar iets fout deden trakteerde hij ze op een gewelddadig verrassingspakket met als topattractie een nummertje gruwelijk hopsen. Daar bleef het niet bij. Donnie leende zijn jongens ook uit aan vrienden en kennissen met dezelfde afwijking, die soms ver buiten de regio woonden (1).
Een van hen was de inmiddels zeer geslaagde zakenman Oliver Gilbarth-Smith. Althans, volgens John Affleck, die de weg van het strafrecht had gekozen om zijn gram te halen voor het vernietigen van zijn jeugd in Green Field House en zijn leven vol spoken daarna. Begin juli van dit jaar werd Oliver vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Direct na de uitspraak vloog John op hem af, gooide een kan peterolie over hem heen en hield hem een aansteker onder zijn neus. Niet om hem te pyromanen (de aansteker was kapot), maar om hem tot spreken te dwingen. John's flamboyante actie heet aan de overkant van het plasje "contempt of court" en werd door een pruik gehonoreerd met een jaartje achter het gaas. John slaap slecht. Oliver is allright.
Gebrek aan bewijs. We willen niet somber doen, maar was er aan het begin van het gevalletje Demmink geen sprake van 18 verklaringen, die de secretaris generaal van Justitie bestempelden als notoire pedofiel? En werd die fleurige collectie deze eeuw niet aangevuld met een paar Turkse ontboezemingen, die een eenvoudige boerenlul uit een volksbuurt al lang de das hadden omgedaan? Jawel. Maar het strafrecht werkt voor de geslaagden onder ons nou eenmaal anders dan voor eenvoudige boerenlullen.
En hé, verschil moet er zijn. Stay tuned.
1. Vgl. de onbestrafte handelingen van de Belgische kinderrechter Agneessens (zie aflevering 5 van de serie "Dutroux revisited" dd. 12 juli 2010).
dinsdag 3 augustus 2010
Wij hebben in de afgelopen jaren in deze serie op bescheiden wijze aandacht besteed aan een enorme story over moord en doodslag, avontuurlijke handel, corruptie, afpersing en meer van dit soort ongein in het land van de vuvuzela. Met daarin zelfs een bijrolletje voor onze oude vriend Joca Jocic.
Een van de hoofdrollen was weggelegd voor Jackie Selebi, voormalig baasje van het Zuidafrikaanse smurfengilde en een tijd lang het opperhoofd van Interpol. Hij kreeg vandaag 15 jaar kruipruimte voor zijn bittergarnituur. Tuurlijk gaat Jackie in hoger beroep en zo nodig nog hoger. Maar eerlijk is eerlijk, de kadi die hem die zeperd bezorgde had in ieder geval ballen.
Mocht u nieuwsgierig zijn: voer de term Zuid Afrika in op onze zoekmachine en u krijgt de hele moccataart op uw bordje geschoven.
dinsdag 3 augustus 2010
Wel, wel. Krijgen we daar per kerende mail een reactie op ons moppige artikel over de Belgische tycoon Emiel Maes. Van onze vaste correspondent in Portugal. Willen wij u niet onthouden:
"Volgens mij maakte Emiel Maes beginjaren negentig kennis met mr. C. op een luchtvaartshow in Schotland. Samen zijn ze wat later afgereisd naar Polen. Na dat reisje was mr. C. de trotse eigenaar van een Cessna met Poolse papieren, die hij na een tochtje verborg op het vliegveld van Hilversum. Maes en mr. C. voerden gesprekken met elkaar op het terras. In het Frans. Die gesprekken gingen ondermeer over een Israëliër die ze een hak wilden zetten. Ene Raveh. Een cliënt van mr. C. met wie een conflict was ontstaan rond een diamantentransactie".
Mr. C. (1) is bij ons al vaker voorbijgekomen. Onder andere in de ranzige Fecundo-affaire, als bef bij de firma Caron & Stevens, als deskundige op het gebied van blauwe brieven, als orthodontist en bij andere circusacts. Dat Emiel Maes een connectie was van mr. C. spreekt boekdelen. Van welk boek? Nou, in ieder geval een avontuurlijke bestseller. Stay tuned.
(1) Met dank aan muilkorfbef Herman D.
dinsdag 3 augustus 2010
Je kan wel leuk als twee hazen naar het buitenland vertrekken, maar als je zonder poen zit kan je niet verder door de klaver jassen. Dus zochten Alexander Antonov en zijn zoon Victor contact met de voorzitter van de board bij Investbank en diens onderknuppel, Maxim Skachko en Igor Dubina. Of ze effies 400 meloen dollar wilden overmaken. Nou, dat wilden Maxim en Igor wel. In de vorm van kredieten voor een zak vol luchtspiegelingen en zonder dat de rest van het zootje bij Investbank daarvan op de hoogte was. Volgens officiële Russische bronnen werd de helft van die 400 meloen gereserveerd voor de verovering van de Nederlands-Zweedse combine Spyker-Saab.
Dachten Alex en Vic van de hele boel af te wezen, maar de ouwe hap bij Investbank gaf geen krimp. Die eiste dat de Antonovs 72 procent van hun aandelen in de bank zouden overdragen. Ter compensatie. Gingen ze uiteindelijk heel schoor en heel voetend toe over, maar net toen ze afstand hadden gedaan van de eerste twintig procent daalde een nieuwe gier neer in de wachtkamer. Ene Vadim Glazkov. Die was bereid de onder hem vallende oliemaatschappij Petersburg Fuel Company bij de Investbank onder te brengen en zo het vehikel in leven te houden. Maar dan wilde hij wel de resterende 52 procent van de Antonov-aandelen. Er ontstond een hoop gefladder en gepik, tot overheidssmurfen een kijkje kwamen nemen. Die vroegen wat er aan de hand was en al gauw wezen alle aanwezige vleugels in de richting van de Antonovs. Die hadden 400 meloen gejat. Alex en Vic toonden zich desgevraagd schielijk bereid om de resterende 52 procent ook aan de Investbank over te dragen, maar vroegen net zo schielijk een verblijfsvergunning aan in ... Londen. De vuilnisbak voor oligarchen.
Alleen Skachko en Dubina lijken nu de lul te worden. Zij worden verantwoordelijk gesteld voor de 400 meloen die bij Investbank zijn verdwenen. De bank zelf staat op springen met een gat van meer dan 10 meloen roebel. En de Antonovjes? Die spijkeren aan de weg bij Saab. Samen met de zoon van een ouwe Nazi, Pieter Heerema. Dus die redden hun reet wel. Toettoet.
maandag 2 augustus 2010
Er zijn twijfels over Julian Assange en zijn Wiki Leaks site. Of zijn geesteskind niet stiekem wordt gebruikt door snuffelsmurfen om hun kalkeieren te leggen. En daarmee bijvoorbeeld hun voormalige, dwarsliggende Pakistaanse collega's in het verdomhoekje te zetten.
Om het kosher-gehalte van Julian op peil te houden moet er dus door de CIA en andere feestwinkels stevig naar hem worden gezocht. Maar wat denk je? Ze kunnen hem niet vinden!!! Ergo pakken ze hier en daar maar vrienden, oud-hackers en andere fruitvliegen op om aan de weet te komen waar Julian uithangt.
Zo ook ene Jacob Appelbaum, een vrijwilliger bij Wiki Leak. Hij werd gisteren aangehouden op het vliegveld van New York en verhoord door de FBI en een stel sterren en strepen van het leger. Ze vroegen Jacob naar de verblijfplaats van Julian (wist ie niet) en wat zijn mening was over de oorlog in Irak en Afbaardistan. Daarna mocht u weg wezen.
Interessant? Mwa. Maar waar kwam Jacob vandaan toen hij in de kuif werd gepikt? Uit Nederland. Wat ie daar deed mag Hirsch Ballin weten, maar mocht u Jacob vorige week hebben gesproken, schrik dan niet als u plotseling een loodgietersmurf van de AIVD in uw nabijheid ontdekt. Op zoek naar lekkages.
maandag 2 augustus 2010
Hij gaat lekker. Hebben we in de vorige bijdrage de Belgische gap van onze eigen Kees Eijrond in het zonneke geplaceerd, nu gaan we over naar een andere stut van de Vlaamse samenleving: Emiel Maes. Komt ie:
"Emiel Maes is woonachtig in kasteel Ronceval in Tielt. Hij is gehuwd met een telg van de familie Vande Vyvere, een van de rijkste families van België. Emiel's specialisatie is luchtfotografie, cartografie, geografische informatiesystemen, teledetectie via zijn Eurosense Groep. Maar hij is ook actief in projectontwikkeling via de NV Matexi en heeft havenbelangen, zit in milieustudiebureaus en bemoeit zich met verzekeringen.
Een van zijn meest lucratieve deals was het zogenaamde kustcontract. Dat bestond uit het constante loden van de kust en het monitoren van het duinengebied en het strand.
Dat men daarbij gewoon cijfers etcetera hergebruikte en de leidend ambtenaar van de Dienst der Kust rijkelijk betaalde om meer dan één oog dicht te doen hoeft geen betoog. Op een dag is men zelfs met de concessiehouder naar een showroom toegegaan en mocht hij een wagen uitkiezen.
In de aanlooptijd tot verkiezingen kocht men in het postkantoor soms voor 50.000 euro's postzegels voor het financieren van een politieke partij om zo de wet op partijfinanciering te omzeilen. De politieke partij in kwestie hoefde voorlopig geen zegels meer te kopen en Emiel kon ze opvoeren als onkosten.
Toen er iemand van het Rekenhof kritisch deed is deze schielijk overleden en toen een ex-medewerkster (Vera Dua) in de politiek ging, nota bene bij de Groenen, heeft hij alles gedaan om haar te torpederen. Openbare aanbestedingen werden gewoon vervalst door satellietondernemingen te laten deelnemen en de lastenboeken voor de overheidsopdrachten werden door bevriende ambtenaren zodanig opgesteld dat hij als enige de criteria haalde (bijvoorbeeld het ISO-certificaat).
Lastige medewerkers werden geïntimideerd of erger. Zo was een van zijn dochters nogal opstandig. Ze werd in een psychiatrische instelling gedumpt tot ze echt gek was. Een andere medewerker zag midden in de Dutroux-periode zich opeens geconfronteerd met pedo-beelden op zijn pc, terwijl hij daar niets mee te maken had.
Hij werd op staande voet ontslagen. Zijn verdediging diende hij vanuit het buitenland op gang te brengen.
Ander voorbeeld: in Polen werden ambtenaren omgekocht om de vliegtuigen van de concurrentie aan de grond te houden, omdat inbreuk zou zijn gemaakt op de militaire geheimhouding (er valt uit de lucht een en ander vast te stellen en men is in die sector gehouden aan een NATO-clearance).
Zelf is de heer Maes nogal tuk op het zwaardere werk, want voor enkele duizenden euro's laat hij zich besproeien met menselijke excrementen (u begrijpt het plaatje wel). De macht van de familie is enorm. Het huwelijk van een ander dochter met een lid van de gerenommeerde familie Jadot (stichters van de Generale Bank, spoorwegmaatschappijen, etcetera) zegt al genoeg. Heel hun welvaart is gebouwd op het met belastinggeld laten betalen voor nutteloze projecten (de kelders van de Vlaamse gemeenschap liggen vol met luchtfoto's die niemand ooit bekeken heeft).
Nooit heeft ook maar een onderzoeksrechter of een andere figuur zich gewaagd aan het raken van de spin in dit gigantisch netwerk dat de landsgrenzen overstijgt en die, het zal u wellicht niet verbazen, goed boert in het voormalig oostblok. Er was niet één administratie waar ze geen sleutelpersoon onder controle hadden en dit imperium kent nog elke dag uitbreiding, dankzij het feit dat niemand zich ooit heeft beziggehouden met een kritisch onderzoek naar de herkomst van hun fortuin cq. macht".
Aldus onze Belgische correspondent. Het is gek, maar we hebben het stoute vermoeden dat onze Belgische markt een stevige opleving gaat beleven. Stay tuned.
maandag 2 augustus 2010
Wij hebben een pesthekel aan het gebruik van initialen in onze stukkies. Man, paard, desnoods lama. U weet het. Maar voor we opnieuw amicaal worden gebeld door de blijkbaar ernstig op KM gefocuste muilkorfbef Herman D. met de vraag/eis om een artikeltje door te strepen of anders, schrijven we onderstaande bijdrage in spijkerschrift.
Gaat over een bewoner van een riant onderkomen aan een rustiek riviertje in laten we het houden op het midden van het land. Bert D. Ooit een kunstzinnige winkel gehad in hartje Amsterdam. Samen met Ben B. Maar verdulleme nou, zonder dat Bertje daarvan op de hoogte was stortte partner Bennie zich ook in de handel van verwarrend snoepgoed en wees eerlijk, dan kan je niet samen kunstzinnig verder. Aldus Bertje. De beide heren zouden jaren geleden al afscheid van elkaar hebben genomen. Bert begaf zich annex in het vastgoed, huwde in Zuid-Frankrijk op gepaste doch eenvoudige wijze met een advocatuurmeisje van wie pappa rechter was in Den Haag en boerde naar verluidt heel prettig. Bennie bracht een aantal jaren door in een kruipruimte.
Maar wat vernamen wij onlangs? Dat Bert een klein jaartje geleden een ontmoeting zou hebben gehad met een Israëlisch personage dat enige dreigende teksten produceerde. Kennelijk met de bedoeling het pand met meer florijnen te verlaten dan toen hij binnenkwam. Maar wie zorgde er met enig ijzerwerk voor dat voornoemd personage in galop wit om zijn neus aan zijn stutten trok? Bennie B.
Wij willen geen conclusies trekken, maar het lijkt erop dat de banden tussen Bert en Ben weer redelijk zijn hersteld. Vraag blijft wel op welke gronden dat meditterane type dacht dat hij iets van Bert tegoed had. Horen we misschien nog wel in de nabije toekomst. Stay tuned.
zondag 1 augustus 2010
Wat wist de Volksfiets van gisteren te boeren? Dat de Nederlandse gemeenten honderden meloenen euro mislopen door het instorten van de vastgoedmarkt. Tot voor kort ging het om een vrijwel gesloten monopolistisch circuit. De gemeenten kochten rond hun grenzen de nodige grond op in verband met eventuele uitbreidingsplannen. En je houdt het niet voor mogelijk, maar een paar jaar later werd de prophecy dan self fulfilling. Vervolgens werd dan een nummertje handjeklap opgevoerd met een over het algemeen met de regio getrouwd voorraadje projectontwikkelaars en beleggingshommels, waarbij het woord kosher af en toe een flinke gotspe was. Maar waar gehakt wordt valt wel eens een koekoeksklok van de muur.
De gemeentelijke grondbedrijven zijn volgens de Volksfiets dus flink aan het interen en bezuinigen, maar als de malaise voortduurt ziet het er somber uit. Hier en daar is al een artikel 12-wolk waargenomen en nog effe en verschillende gemeentes komen onder staatscuratele te staan.
So far so bad. Maar de Volksfiets vergeet te melden dat er in deze tijd vol neo-liberale hysterie nog een ander gevaar voor de gemeentes op de loer ligt. De vrije liberale jongens. Een probleem dat wij in aflevering 1 al eens hebben geschetst. Gelukkig beschikt de overheid over de AFM, de FIOD/ECD en Dion Bartels om van al die vrije jongens ordinaire Dubai-boeven te maken. Of dat nou ernstig indruist tegen het gedachtengoed van Rutte, Kroes, Wiegel, Hoogervorst en de gedoog-sayan uit Venlo maakt kennelijk geen flaus aus. Dit monopolie moet gehandhaafd blijven. Vrije markt? Alleen als het zo uitkomt. Is dat ironisch? Of dat ironisch is.
zaterdag 31 juli 2010
Ja, dat was effe kloten. De Russische spoorwegen wilde zijn 1 miljard dollar terug van Chuvilin en Gorbuntsov, maar die hadden dat effe niet. Ze konden hooguit de helft ophoesten, dus gingen ze in conclaaf. Een ouwe en trouwe partner, Evgeny Dvoskin, was bereid 300 meloen bij te dragen en Sergey Mendeleyev, de vooruitgeschoven pion van de Andropovjes bij de Investbank, de rest. Maar al kakelend kwamen ze tot de conclusie dat pappa en zoon Andropov eigenlijk ook moesten meebetalen, omdat ze ooit zichzelf een lening van 200 meloen hadden toegekend uit de spoorwegenpoet. Pappa en zoon deelden de visie van hun collega's niet en weigerden mee te betalen. Vooral om hun nieuwe bancaire netwerk met vestigingen in Rusland, Letland, Engeland, Luxemburg en Latijns-Amerika niet op de tocht te zetten. Vonden Chivilin cs. niet gezellig en ze trokken zwaarder geschut in de frontlinie.
Op 28 januari 2009 arrangeerde Chivilin een ontmoeting met de Andropovjes in restaurant Gold aan de Kutuzovsky Prospekt in Moskou. Maar hij kwam niet alleen. Ook Doemalid Adam Delimkhanov, een gezworen kameraad van de Tsjetsjeense sterke man Ramza Khadyrov, schoof zijn benen onder de gedekte tafel. Adam was een oude vijand van de Andropovs en had ze al geruime tijd gedreigd ze een proces aan te doen wegens vermeende malversaties. In Tsjetsjenië!! Maar aan het eind van het geanimeerde hapje in Gold ging Adam nog drie stapjes verder. Hij dreigde rigoureuze maatregelen te nemen als pappa en zoon niet schielijk over de brug kwamen met 100 meloen. Erger nog, volgens de Andropovjes zou de geachte afgevaardigde bij de Doema hen aan het eind van de hap hebben toegesnauwd: "Je komt niet alleen af met 100 miljoen, maar met alles wat je hebt".
Vader en zoon deponeerden over dat laatste een klacht bij de FSB, maar dat leverde weinig soelaas op. Op 11 maart kregen Alex Andropov en zijn lijfwacht namelijk een paar kogels in hun lijf. Die werden hen bezorgd vanuit een auto met aan boord een stel gerenommeerde boeven. Onder wie Aslanbek Dadaev, die in 2008 al betrokken was bij de moord op Duma Ruslan, een Doemalid die niet door één deur kon met zijn collega Delimkhanov en diens Tsjetsjeense gabber Khadyrov.
Andropov senior bleef in leven, zij het gehandicapt. Maar om nog zo'n Capone-scène te voorkomen vertrok hij samen met zijn Victor als twee hazen naar het buitenland. Stay tuned.
zaterdag 31 juli 2010
We wisten het natuurlijk wel. Dat concerns die over de hele wereld hun vestigingen hebben af en toe als vehikel dienen voor snuffelclubs als de CIA, de FBI, de Mossad, MI6, de AIVD en meer van dat soort attracties uit Plopsaland. Dus ook Philips. Wat blijkt? Na Pearl Harbour bood de Eindhovense peertjeswinkel zijn geheimediensten aan in Washington. Daar waren ze net bezig met het in de steigers zetten van de OSS, de voorloper van de CIA. Je zou dus verwachten dat de smurfen van oom Frits daar de stekker in hun stopcontact kregen. Was kennelijk niet zo. Ze werden namelijk ondergebracht bij "The Pond". Nooit van gehoord? Nee, wij ook niet. Maar mocht u worden overvallen door een plotselinge aanval van nieuwsgierigheid, dan kunt u die hier een beetje bevredigen. Vooral de strijkages in de richting van veldmaarschalk Goering zijn uitermate interessant. Als we ons goed herinneren was daar ook ene Alois Miedl bij betrokken. En dat was weer een gappie van onze prinselijke verzetsleider wiens Ehre Treue heette. Om nou meteen te concluderen dat deze "gannef in commissie" en zijn vriend uit Soestdijk dus ook deel uitmaakten van The Pond is misschien te stijl door de bocht. Maar het is wel een aanlokkelijke gedachte.
vrijdag 30 juli 2010
God, wat hebben wij toch veel plezier beleefd aan het doorlichten van Kees Eijrond. De Utrechtse spring in het veld met zijn merkwaardige avontuurlijke connecties. Een van die connecties bleek Piet van Waeyenberge te zijn. Een onvervalste Belgische baron en steenrijk (1). Maar er is geen baron of er zit een vlekje aan. Wat denkt u van het volgende:
" ... De familie Van Wayenberge, die de firma ECOVAL bezit en stichting "De Eik" met o.m. belangen in het Mercatorfonds etcetera, zijn de koningen van de poedermelk. Dat koningschap werd opgebouwd in de Tweede Wereldoorlog. Ze boden gretig hun diensten aan bij de Duitse bezetter om op een efficiënte wijze de melkinzameling en -verwerking te organiseren. Verder ontwikkelden zij het zogenaamde melkpoeder dat ook logistieke voordelen bood in oorlogstijd. Toen bij de bevrijding de Amerikanen dit vaststelden werden ze gevangen gezet waarop prompt de melkindustrie ineenstortte. Vervolgens werd de overeenkomst gesloten dat alleen de grootmoeder in de gevangenis diende te blijven en de rest van de familie het netwerk weer kon opbouwen. Dit gebeurde succesvol en ze werden nooit in enig collaboratiedossier vermeld. Een van de zonen is later bijvoorbeeld Belgisch consul in Houston Texas geworden en het fortuin is zo groot dat in het door hun gekochte kasteel bij Brussel (Gaasbeek) een grote ondergrondse (illegale) bunker werd gebouwd met daarin bijvoorbeeld de grootste privé-collectie ter wereld van beeldhouwer Giacometti (2). Momenteel zijn er bindingen met Johnson & Johnson en bouwt men de macht verder uit. Baron Piet is bijvoorbeeld de medestichter van de "club" De Warande in Brussel".
Aldus onze ceriseverse Belgische correspondent. Leuk verhaal misschien voor een kunstzinnig hupje van het Rosas ballet. Stay tuned.
1. Zie de noot bij aflevering 2 van de serie "Hoe fris is Terra Vitalis?" dd. 4 december 2009.
2. De meest vervalste beeldhouwer aller tijden. Zou Piet dat weten?
3. Effe googelen please.
vrijdag 30 juli 2010
Het smurfenonderzoek naar de moord op Andrey Kozlov, de vice-president van de Russische Centrale Bank, bracht eind 2006 aan het licht dat ene Alexey Frenkel daarvoor de opdracht had gegeven. Frenkel was het baasje van de VIP-Bank en net als de Academchim cq. de Conversbank-Moskow Bank van Victor Muller's latere weldoeners kreeg die van Kozlov geen toegang tot het Deposit Insurence System (DIS). Frenkel ging zwaar over zijn plas, vooral ook omdat hij zich genoodzaakt zag om zijn transfersysteem "Leader" over te doen aan de Incredbank van de keurig opgestreken heren Peter Chuvlin en Herman Gorbuntsov. Nou ja, keurig. Ze werden op dat moment al zwaar in de kieren gehouden door de FSB, de erfgenaam van de KGB. Een van de redenen voor die aandacht was de overname van het poenvehikel van vader en zoon Andropov, de transformatie van Convers-Moskow in Capital Trading Bank (CTB) en het daarop volgende aanschuiven bij de DIS. Daarmee ontstond een verbinding tussen Frenkel, de Andropovs en de moord op Kozlov. Maar Frenkel took the heat.
Er was trouwens nog een goeie reden voor de FSB om een paar oogjes in het zeil te houden bij de Capital Trading Bank. Bij de overname door Peter en Herman verhuisde namelijk niet alleen de eerste luitenant van de Andropovs mee, maar ook het vette spaarvarken van de Russische spoorwegen met een inhoud van pakembeet 660 meloen dollar, dat bij Convers terecht zou zijn gekomen vanwege de aantrekkelijke rente die daar geboden werd. In 2008 was de speklaag gegroeid tot rond de 1 miljard dollar. Maar toen brak de pleurovitsj uit. Bij de top van de Russische spoorwegen vroeg men zich namelijk af of de Capital Trading Bank wel goed was voor 1 miljard. Er bleek meer dan één lijk achter de kluisdeuren te vertoeven. Figuurlijk. Maar in het land van Vlad kan dat zomaar veranderen in letterlijk. Stay tuned.
donderdag 29 juli 2010
Nog een klein maar fijn berichtje uit de "oude doos" van een van onze Belgische lezers. Komt ie:
"Oud-minister [Daniël Hubert] Coens, wiens zoon Joachim nu topman is in de haven van Zeebrugge, was zeer geliefd bij de Belgische Katholieke kerk en niet alleen omdat hij tot de CVP behoorde. Hij is destijds gestorven aan een slepende ziekte. Vanuit kringen die hem kenden uit de tijd dat hij meeging op internationale handelsmissies (waar koning Albert tussen haakjes altijd bij was) is zijn slepende ziekte met zekerheid het resultaat van spelletjes met schandknapen. Die bezorgden hem uiteindelijk aids. Met zekerheid, omdat dit soort orgieën gekend en geliefd waren op deze missies".
België en kindervrienden. Het houdt niet op. Stay tuned.
donderdag 29 juli 2010
In 2004 besloten de VS en Israël Iran te gaan aanvallen om alle nucleaire faciliteiten in Iran te vernietigen, nadat was gebleken dat dit niet zou lukken via de Veiligheidsraad. Rusland en China steunden dit aanvalsplan namelijk niet. Het scenario van deze en volgende aanvallen was dat Israël als eerste Iran zou aanvallen waarop naar verwachting Iran Israël zou aanvallen, waarna de VS vanaf de vloten in de Perzische Golf ook Iran zouden aanvallen. In 2005 waren er twee zeer kritische momenten voor wat de wereldvrede betreft omdat Israël op het punt stond Iran aan te vallen (medio februari 2005 en 5 december 2005). Door zware diplomatieke druk op Israël zag het van deze militaire operaties af. Premier Ariël Sharon dreide daarop Iran aan te zullen vallen in maart of april 2006. Doordat hij door ziekte werd uitgeschakeld ging ook dit plan niet door. Bij de aanval van Israël op Libanon in de zomer van 2006, had Israël waarschijnlijk verwacht dat Iran Israël als eerste zou gaan aanvallen. Dat deed Iran wijselijk niet. Eind 2006 bleek onder andere uit een Israëlische propaganda film via de actualiteitenrubriek "Eén Vandaag", dat de VS en Israël zich klaar maakten voor aanvallen buiten de Veiligheidsraad om op Iran. Ook de Financial Times maakte melding van deze plannen. Door politieke problemen in en om Irak zagen de VS uiteindelijk hier van af.
President Barack Obama heeft in overleg met Israël waarschijnlijk afgezien van militaire interventie in Iran, waardoor ook Israël zich moest inhouden. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, stelde evenwel kort na zijn ambtsaanvaarding in 2009, dat de aanvallen op Iran voor hem de allerhoogste prioriteit hadden.
In maart/april 2010 werd door Israël en de gevaarlijk Joodse Lobby in de VS in hun jaarlijkse congres maximale druk gezet op Obama om "het probleem Iran" op te lossen. Gezien de zware sancties van de VS eind juni 2010 op de economie van Iran en de uitzonderlijk zware sancties van Europa d.d. 26 juli j.l. is het duidelijk geworden, hoe de VS, Israël en Europoa ofwel het kapitalistische Westen Iran hoopt op de knieën te krijgen. Het gaat bij dit alles niet om de productie van kernwapens door Iran, want die productie is er niet. Men wil dat Iran stopt met de productie van kernenegie door lage verrijking van uranium, ook al voldoet het hierbij volkomen aan het Non Proliferatie Verdrag (NPV) van de VN en wordt dit gecontroleerd door de "atoomspion" of IAEA te Wenen. Iran staat op zijn internationale rechten en wil daarom om principiële redenen niet toegeven aan de absurbe eisen van Israël en de VS.
(door Jan Oosthoek, auteur van het boek "De Waanzin in en om Iran". Klik hier voor een recente brief van hem aan minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen)
donderdag 29 juli 2010
In San Francisco, Miami en New York rijden momenteel bussen rond met een wel heel frisse reclameboodschap. "Staat er een fatwa op uw hoofd? Wordt u bedreigd door uw familie of uw geloofsgemeenschap? Wilt u breken met de Islam? Heeft u vragen? Zoek voor antwoorden contact met ons".
Als je "ons" belt krijg je iemand van de organisatie "Stop de islamisering van Amerika" aan de lijn. Die club staat onder leiding van mevrouw Pamela Geller, die een paar jaar geleden nog het nieuws haalde als mede-eigenaar van Universal Auto World. De andere eigenaar was haar ex-echtgenoot Michael Oshry. Universal bleek vorig jaar tot zijn uitlaat betrokken te zijn bij frauduleuze praktijken en er was ook nog ergens in de organisatie een moordje gepleegd. Pamela wist uiteraard van niks en huilde flink voor de camera.
Hoe dan ook, ze heeft voor haar blog "Atlas Shrugs" al een junglebook vol aartsconservatieve grootheden geïnterviewd. Onder wie ons Geert uit Venlo, die zo hoteldebotel van haar raakte dat hij lid werd van haar organisatie van busplakkers, baardbestrijders en doemscenaristen. Het is dat Geert het op dit moment even te druk heeft met het inleveren van allerlei narigheid uit zijn "partij"-programma om minister van Binnenlandse Zaken of iets anders errugs te kunnen worden. Maar als dat achter de rug is kan je op de bus teksten verwachten als: "Hebt u trek in varkensvlees? Doen uw knieën ook zo'n zeer? Wilt u reclame op uw burka? Heeft u vragen? Zoek voor antwoorden contact met ons". En als je dan belt dan krijg je Geert. Of een andere patiënt.
woensdag 28 juli 2010
Krijgen we daar toch een bloemrijke mail uit België. Wil je niet weten. Weliswaar met verhalen uit de oude doos. Maar wel interessante verhalen. Bijvoorbeeld dit:
"In het centrum van Brussel (strategisch gelegen in de driehoek tussen het parlement, de EU en het koninklijk paleis en niet ver van de clubs "De Warande" en de "Cercle Gaulois") ligt de Concert Noble. De kelderverdieping van dit mooie gebouw, dat door een genegen bank werd gerestaureerd, was 'savonds ooit regelmatig het toneel van wat men "des parties saucissons" oftewel worstenfeestjes noemde. In dit geval vorstenfeestjes aangezien de toenmalige prins Philippe ook regelmatig de achterdeur openzette".
Dat smaakt naar meer. Wat dacht u van dit:
"Kent u Patrick Haemers nog? De ontvoerder van Vanden Boeynants, die ooit ervan verdacht werd de reus van de Bende van Nijvel te zijn geweest en in de gevangenis zelfmoord pleegde. Het zal u niet verbazen dat zijn graf leeg is. Waarom denkt u anders dat er nooit familie naar zijn graf gaat, maar wel steevast naar een eiland in de Caraïben?
Haemers werd daarnaast toen hij nog leefde regelmatig met vrienden gesignaleerd tijdens "wandelingen" in de buurt van Sint Pieters Leeuw bij Brussel op gronden die eigendom waren van Van Cauwelaert. Hierop werd o.m. illegaal bouwafval gestort van Brusselse bouwbedrijven (voelt u hem al?) en en als dank kreeg Van Cauwelaert het recht om de groenplantsoenen rond de buildings te onderhouden. Verder was hij betrokken bij het omturnen van een grote stortplaats met hetzelfde afval (olie, asbest, etc.) tot een groene speeltuin. De man kreeg bovendien ook nog een vergunning voor een helicopterbedrijf (VC Helicopters), waarmee hij allerlei plantaardigs uit Marokko kon importeren".
Is dat fruitig of is dat fruitig? Het is in ieder geval veelbelovend. U hoort nog van ons. Stay tuned.
(1). Van Cauwelaert was een van de weinige ridders van Malta in België. Noch van de drugstrafiek, noch van de illegale stortingspraktijken is ooit een zaak gemaakt. Waar welgeplaatste contacten al niet goed voor zijn.
woensdag 28 juli 2010
Nee, de Russische sponsors van Victor Muller zijn niet brandschoon. Maar welke bankiers zijn dat wel als de liquiditeit van je deftige bedrijfstak wereldwijd afhankelijk is van ondeugende miljarden uit avontuurlijke sferen (1)? Hoe dit ook zij, na de uitschakeling van het inventieve duo Molchanov en Indzhiev gingen de Andropovjes weer over tot de usual business. Zo hielpen zij bijvoorbeeld ene Boris Sokalsky, het opperhoofd van de board van de NEP Bank (zoets verzin je niet), bij het irregulier inwisselen van een slordige 70 miljard roebel. Dat kwam aan de oppervlakte en pappa Andropov werd binnengetrokken om te kijken of ie zingen wou. Dat wilde hij en Boris ging in maart 2007 achter het gaas.
Zo'n aria wordt je niet in dank afgenomen, maar er was meer. Al sinds 2004 probeerden de latere weldoeners van Spijkerkong Muller hun Academchim Bank onder de paraplu van het Deposit Insurance System te wurmen. Daarvoor moest Andrey Kozlov, de vice-president van de Russische Centrale Bank, zijn toestemming geven. Maar gezien de twijfelachtige voorgeschiedenis van de Academchim Bank zag Kozlov dat niet zitten. Ook niet toen de Andropovjes de naam van hun vehikel hadden veranderd in Conversbank Moskow. Daar werd met name raceliefhebber Victor even niet goed van en hij liet in 2005 via via aan Kozlov weten dat hij over uiterst ruwe kennissen beschikte en dat niet alleen Kozlov's eigen gezondheid op de tocht stond, maar ook dat van zijn vrouwtje. Kozlov nam dat met een korreltje zoutski, maar werd in september 2006 wel voor zijn klus geschoten in een sportief zweetcentrum. Was dat plotselinge overlijden in verband te brengen met Victor Andropov's voorafgaande dreigementen? Niet rechtstreeks, maar ... Stay tuned.
(1) Vgl. de uitspraak van VN-topper Antonio Maria Costa bijvoorbeeld in het artikeltje "Dope" dd. 5 mei 2010.
dinsdag 27 juli 2010
In onze eerste aflevering van gisteren kwam het Active Denial System (ADS) voorbij. Een militair apparaat dat met spitse microgolven al de voorraden vocht en vet in je lijf binnen een halve mum aan de kook brengt. Ontwikkeld door Raytheon, een onderneming met haar op zijn snijtanden uit de omgeving van Boston. Op die bijdrage kregen we een intrigerende reactie. Komt ie:
"ADS wordt al lang stiekem in het Nederlandse bedrijfsleven gebruikt. Wordt geleverd door een beveiligingsbedrijf in Nieuwegein. Vandaar de vele bedrijfsbranden die de laatste twee jaar plaatsvinden na een inbraak. Er worden zelfs al filters geleverd, dus een volstrekt oncontroleerbare situatie. Aan de ene kant bevordert de verzekeraar het gebruik ervan, aan de andere kant toch veel schade".
Wij even loeren op de site van Raytheon en wat troffen wij daar aan? De "Silent Guardian". Een mini-ADS die ondermeer wordt gebruikt voor beveiligingsdoeleinden.
Ook in het bedrijfsleven. Je zal inbreken bij Mora. Hup, alle kroketten en bitterballen gaar. Misschien toch de moeite waard om even door te snuffelen. Anyone?
dinsdag 27 juli 2010
Oeps. In Rusland staat volgens de laatste berichten de Investbank op springen. Kunt u zeggen: "Ja. En?". Maar de eigenaren van die bank zijn toevallig wel pappa Alexander en zoon Victor Antonov. De sponsors van Victor Muller. De goochelaar die twee auto's in de lucht houdt: Spyker en Saab. Volgens Muller zijn zijn Russische zakenvrienden keurige mensen. Volgens anderen stevig connected. Even een inkijkje.
De Antonovjes waren zo'n wild decennium geleden baasjes van de Informprogress Bank. Boerden in die tijd alleraardigst en breidden in 1999 dan ook hun imperium uit via de aanschaf van 49 procent van de aandelen Academchim Bank. Als hun vertegenwoordiger binnen de board schoven zij de ex-KGB-er Victor Yampolsky naar voren. En de security van de bank werd in handen gelegd van ene Jury Molchanov. Een ex-collega van Yampolsky met prettige kennissen in Tsjetsjenië en de Moskouse onderwereld. Nooit weg als je in de security-branche je chleb verdient.
Mede dankzij deze twee bedreven employées kon de Academchim Bank zich specialiseren in het wassen van avontuurlijke poen en als het nodig was in hardhandige incassopraktijken. Bijvoorbeeld via de Innovator Bank en de firma Fluran. De methode was een abc-tje: er werden spulletjes gekocht van niet bestaande ondernemingen in het westen en zo gingen meloenen op het oog netjes de voordeur uit en kwamen eventueel stiekem door de achterdeur weer terug.
Toezichthouder op deze grappen binnen de Academchin Bank was ene Sergey Ponomarev, maar toen de Russische autoriteiten hem een en ander wilden vragen bleek hij ruw aan zijn einde te zijn gekomen in de lift naar zijn woning. Blote bene op zijn verjaardag en net nadat ie een wodkaatje of twaalf had gedruppeld op de aankoop van een gezellig pakket aandelen van Academchin Bank. Toen Moskouse smurfen ter plekke arriveerden bleek Sergey 40 duizend dollar in zijn portefullie te hebben. Die had de man met de zeis laten zitten. Maar hij had wel het eigendomsbewijs van de aandelen meegenomen. Slim? Nou, niet echt, maar misschien was het een haastklus.
Het onderzoek naar de zaak kwam in handen van een inspecteur van het ministerie van Binnenlandse Zaken, Dzhangr Indzhiev. En al snuffelend over de burelen van de Academchin Bank raakte hij op goeie voet met de security manager, Jury Molchanov. Al gauw was er sprake van chemie tussen de twee heren en ze gingen erop uit om hun karige salaris wat up te graden. Daarbij trok inspecteur Dzhangr bij allerlei banken vitale documenten uit de administratie en niet lang daarna klopte vriend Jury dan aan met het aanbod die documenten terug te bezorgen tegen een ferme bonus. Op deze aapnootmies manier wist het duo bijvoorbeeld in het vroege voorjaar van 2003 de Promzvyazbank 2 tonnetjes dollar lichter te maken.
Aanvankelijk knepen Alex en Victor Antonov vier oogjes dicht voor Jury's humanitaire praktijken, maar begin 2004 kregen ze er de balen van en verzochten hem vriendelijk op te lazeren. Toen die daarvoor een compensatie eiste van 2 meloen dollar of anders ... sleutelden ze hun securityboy voor de kadi na een een-tweetje met het baasje van de Promzvyazbank. Onze Jury kreeg een vermageringskuur van zeven jaar voor zijn mik. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij over de rol van zijn makker geen enkele aria ten beste gaf. Ondanks stevig aandringen.
Overigens verhuisde Dzhangr een paar jaar later eveneens naar een kruipruimte. Niet vanwege bovengenoemde gevalletjes oplichting, maar omdat ie in een dronken bui twee mensen aan flarden had gereden. Nog steeds nieuwsgierig? Stay tuned.
maandag 26 juli 2010
Naam: Jeffrey Epstein. Status: eigenaar van het hedgefund Financial Trust Company. Geschat vermogen twee miljard dollar. Vriend Jeffrey bezit dankzij zijn geschuifel met poen onder anderen optrekjes in New York en Palm Beach, een privéjet en een eilandje dat onderdeel uitmaakt van de Virgin Islands. Dat laatste is haast ironisch. Want Jeffrey houdt erg van wippen met minderjarige meisjes. "Hoe jonger hoe beter", aldus onze Amerikaanse kindervriend.
Een paar jaar geleden roken smurfen zijn pedofiele spoor en gingen op jacht. Ze vonden in totaal 17 minderjarige meisjes die zich door Jeffrey op allerlei manieren hadden laten bezoedelen. Later vond de FBI er nog veertig. Het ging niet alleen om Amerikaanse meisjes, maar ook om buitenlandse die hij met zijn privéjet liet aanrukken. Uit Zuid-Amerika, Frankrijk, de voormalige Sovjetgebieden en de Balkan. Zo kreeg meneer eens op zijn verjaardag 3 twaalfjarigen cadeau, die na consumptie weer werden teruggevlogen. Aardig detail: soms zaten er bij die vluchten ook goeie vrienden van Jeffrey in het vliegtuig. Wie dat nou precies waren, is nog niet duidelijk. Maar tot die goeie vrienden behoorden bijvoorbeeld Bill Clinton, prins Andrew, Ehud Barak, Larry Summers en verschillende leden van de Council on Foreign Relations (1).
In de States staat voor dit soort grappen meer dan twintig jaar. Drie keer raaien wat vriend Epstein voor zijn ballen kreeg. Dertien maanden in een staatsinstelling voor lichte vergrijpen, waardoor hij dagelijks lekker naar zijn werk kon of indien wenselijk naar zijn huis in New York of zijn eilandje op de Virgins. Er wachtte hem binnenkort nog wel zeven volgende rechtzaken, maar goddank kon onze stinkend rijke pedo de boel net op tijd afkopen voor 7 meloen. Elk slachtoffertje 1. Zo doe je dat. Kan uiteraard alleen maar als je een heel koppel vetbetaalde beffen kan inhuren en aan de touwtjes kan trekken bij invloedrijke vrienden en kennissen.
Leuk onderwerp voor een film trouwens. Kan iemand Roman Polanski effe bellen?
(1) Over dit illustere instituut kunt u heel wat lieflijks vinden via onze zoekmachine.
maandag 26 juli 2010
Het is nog ver van ons bed, maar voor je het weet is het zondag 19 september. De dag waarop Feijenoord voor het eerst Ajax weer ontmoet nadat de heer J. Vertonghen in een hilarisch ogenblik heel 010 te kakkerlak zette. Wat mogen we als repercussie verwachten? Attack of the thousand cockroaches? Duisburgse tonelen in de spelerstunnel? De Ajaxbus naar het Oorlogsmuseum? Laten we in Obdam gaan bidden dat er niks ernstigs gebeurt. En dat de Rotterdamse smurfen geen remake van de slag bij Hoek van Holland zullen toestaan.
In verband daarmee wat gratis tips: zoek even contact met de firma Laser Energetics. Die hebben net een nieuw snufje rijp gemaakt voor consumptie: de dazer laser. Het woord zegt het al, het gaat om een nieuw laserwapen. Dat kan op een afstand van iets meer dan een mijl met één lichtstraaltje een opgefokte voetballiefhebber tijdelijk omturnen tot Blinde Maupie en hem bovendien het gevoel geven dat hij zich in een baan rond Saturnus bevindt. Nadeel is wel dat het enige blijvende schade kan aanrichten bij babies. Maar gelukkig is op die dag de kraamzorg gesloten.
En dan is er natuurlijk ook nog een ander laserachtig wapen in omloop om het gepeupel te laten weten wie er de baas is: de Active Denial System (ADS). Gaat om een straal die met de snelheid van het licht al het vocht en vet in je lichaam aan de kook brengt. Als ze dan een rauw kroketje tussen je tanden drukken wordt ie vanzelf gaar. Heeft geen blijvende gevolgen op je lijf en je leden, maar op het moment dat je geraakt wordt wil je wel weg wezen.
De ADS is inmiddels uit Afbaardistan teruggetrokken. Logisch, want bij de Taliban lopen luitjes rond waar geen vocht of vet meer aanzit, dus dat schoot niet op. Maar gezien het consumptieve gedrag van Nederlandse tribunevullers zou de inzet van die ADS een optie zijn. Het is weer eens wat anders dan die eeuwige brandspuiten, sullig paardengehuppel of dodelijke schoten in de lucht. Het doel heiligt de middelen.
zondag 25 juli 2010
Geloof je niet. Het jarenlange onderzoek van Amerikaanse smurfen naar een netwerk van luitjes die beweging voelen in hun onderbroek bij het zien van beelden uit de categorie kinderhopsen heet Flicker. Is curieus, maar verder niet interessant. Wel de grootte van het netwerk: ruim 5000 man. En hun werkplek: bij de National Security Agency (NSA), de Defence Advanced Research Projects Agency, het National Reconnaissance Office, het Pentagon zelf en meer van dat soort snuffelcentra. En het ging daarbij meestal niet om lowlife pigs, maar pigs uit hogere sferen en soms zelfs in space. Ze betrokken hun narigheid van het internet, vaak gewoon op hun werk. Nou zal die massaal vergaarde vuiligheid wel worden afgedaan als studiemateriaal, maar 5000 studenten in de hopsologie is wel wat veul. Bovendien moet je je afvragen hoeveel kilo chantage deze cursussen hebben opgeleverd. En juist bij lieden die een geheimhoudingsplicht hebben van boven de 2000 meter met een stijgingspercentage van negen procent.
Gek hè, maar zulke berichten brengen je altijd weer terug naar het hopsgebeuren bij ons in de Pays Bah. Gaat het misschien niet om 5000 man tegelijk, maar wel om smeerpijpen uit de hogere echelons van onze samenleving. Soms ook met een karretje (staats)geheimhoudingsplicht. Neem bijvoorbeeld het Rolodex-gevalletje van voormalig burgemeester van Amsterdam en minister van Binnenlandse Zaken Ed van Thijn. Of het Baybasin-gevalletje van secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink. Die gevalletjes kregen allebei een staatsbegrafenis. En zie maar eens toestemming te krijgen om ze op te graven. Moet je kloten hebben. Stay tuned.
zaterdag 24 juli 2010
Het nationaliseren van de Beurshandel (in geld, aandelen, opties, effecten, hypotheken e.d.) is van groot belang. Immers, bij de recessie uit de dertiger jaren van de vorige eeuw en nu - in het begin van de nieuwe eeuw bij de tweede wereldwijde recessie - is gebleken dat de Beurshandel Volksvijand numero één is. Het leidt namelijk tot het verdampen van geld en richt heel veel schade aan, voor zowel de economie als de mensheid. Het afschaffen en wettelijk verbieden van die Beurshandel kan een overheid die een en ander nationaliseert heel veel vertrouwen van het volk opleveren. Daardoor kan de maatschappij weer sociaal gezond worden. Immers, wij moeten nu leven in een tijd van sociale hypochondrie en extreme bezuinigingen. Dat verdient verbetering!
vrijdag 23 juli 2010
Wachovia? Wachovia? Was dat ook weer? Nou, da's een Amerikaanse bank. Een knoert van een aangenomen dochter van de Wells Fargo Bank. Maar geen best adres. Op 10 juni jl. wisten we al te melden dat Wachovia kort voordat BP olie op de golven gooide in de Golf van Mexico praktisch haar hele aandelenpakket van de olieboer in de ramsh deed. Een tot nu toe onbestraft gevalletje voorkennis, maar we praten ook over de vierde bank in the land of the brave.
Maar er is meer. Tussen 2003 en 2008 verzorgde Wachovia voor 378,4 miljard dollar de witte was van Mexicaanse wisselkantoren. Daarvoor kreeg mamma Wells van de kadi een zeperd van 160 meloen. Pittig bedragje zou je zeggen, maar het is nog geen twee procent van de 12,3 miljard die de witte boordjesboeven vorig jaar in de pocket staken. Het wordt echt bloeden geblazen als ze hun anti-witwasprogramma niet spic en span hebben in 2011. Dus dan is de hele operatie wel overgeheveld naar een andere Grossbank. HSBC en Banco Santander bewegen zich volgens een Mexicaanse kadi ook al op deze lucratieve markt. Maar zonder twijfel zijn er meer.
Het wordt nog gekker. Die aangeboden Mexicaanse vuile was behoorde voor een groot deel toe aan een Mexicaans kartel dat er na de Wachovia-route ondermeer een hele vloot vliegtuigen mee kocht. Om hun spulletjes mee te vervoeren. Grosso modo van Colombia of andere snuifproducerende landen naar de US of A. En heel boertig, af en toe huurde de CIA een van die kistjes in om circuspersoneel van Captain Caveman van het ene naar het andere waterboardingcentrum te vervoeren. Met aan de stuurknuppel vaak dezelfde piloot die ook de aanvoer van bovenstaande verwarrende middelen voor zijn rekening nam. Maar stilstand is achteruitgang nietwaar?
Helaas ging er af en toe wel eens een vluchtje de mist in. Soms in Mexico zelf, als een of andere achterlijke oliebol niet op de hoogte was van de Mexicaans-Amerikaanse afspraken. Soms in groeilanden als Ghana, Mali of Guinée Bissau.
Als er al een piloot achter het gaas ging dan stond ie merkwaardigerwijs in recordtijd weer op straat om zijn activiteiten te hervatten. De lading? Verbrand? Ja, doei.
Inmiddels zijn in de zogenaamde war on drugs die in Mexico woedt duizenden burgers al gesneuveld. Naar verluidt wordt die oorlog met Amerikaanse hulp gevoerd om één organisatie uit de roulatie te krijgen: het Juarez kartel. Dit ten faveure van het Sinaloa-kartel dat zo alleraardigst samenwerkt met het Mexicaanse leger en de CIA.
Oude Colombiaanse tijden herleven. Volgende week of zo krijgen we weer bericht uit onze randgemeentes dat onze marine een bootje heeft aangehouden met een paar ton snuif aan boord. Tsja.
donderdag 22 juli 2010
The Man is back. Na in Schotland te zijn afgekickt, schijnt het Monster in de geest bedwongen. Yuri van Gelder mag weer trainen in sportcentrum Flik-Flak te Den Bosch en daar is hij blij mee. Tijdens een persconferentie afgelopen week kondigde hij zijn terugkeer aan. Hij zag er beter uit dan een jaar terug. Clean. Gretig. In vorm. Yuri heeft zich uit een diep dal gehesen en is met dubbele salto weer geland op beide benen. Slecht nieuws voor Colombia en een aderlating voor zijn dealer, maar verder iedereen tevreden.
Voor microfoons en camera’s sprak de Lord of the Rings over fouten uit het verleden en mooie plannen voor de toekomst. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om stichtelijke taal te richten tot collega’s en de kijkers thuis. Dat deed hij in de volgende bewoordingen: "En ook vandaag wil ik nog eens benadrukken hoe slecht het is om die rotzooi te gebruiken. Sorry, maar een ander woord kan ik er echt niet voor bedenken. Het spul is echt slecht voor je lichaam en slecht voor je geest."
Jammer. Minpuntje. Iets waarvan je ooit intens gehouden hebt, betitelen als ‘rotzooi’ zo gauw het niet meer in je leven past is net zoiets als gelukkig zijn geweest met een geliefde en die na de breuk voor de hele wereld zwartmaken. Je kunt van gedachten veranderen en verlekkerd vruchten plukken van wat men voortschrijdend inzicht noemt, maar natrappen misstaat een gentleman. Overtuigen doet het ook al niet. Was Sneeuwwitje echt zo’n heks geweest, dan had je nooit helemaal naar Schotland hoeven gaan om haar uit je kop te krijgen.
Hij heeft er heel wat van naar binnen gewerkt, beweren bronnen die het weten kunnen. Yuri kocht het voor veel geld, geld waarvoor hij hard moest werken, werk waar hij flink voor trainde. Vlijtig en volhardend stuurde hij aan op een eind aan de carrière waar hij heel wat voor had opgeofferd. Hetgeen hij zelf nog het best beseft moet hebben, vooral op die altijd lastige day after.
En toch blijven doen. Blijven kopen. Blijven bellen, die dealer. Omdat het rotzooi was? Natuurlijk niet. Omdat het godverdomme allejezus fok wat lekker christus héérlijk was. Beter dan trainen, beter dan geslinger in de ringen, beter dan heel even door de lucht vliegen voor publiek en dan weer landen, beter dan medailles en applaus. Dáárom.
Het is inderdaad slecht. Voor het lichaam, voor de geest. In die zin: rotzooi, ja. Maar dat heeft het poeder nooit ontkend. She don’t lie, she don’t lie, she don’t lie. Ex-gebruikers moeten dat ook niet doen. Dus niet zeggen: het is rotzooi. Zeg in plaats daarvan: bedankt, lief en lekker spul. Wat hebben we genoten! Dank voor al die fijne nachten. Ik amuseer me tegenwoordig zonder jou en heb je niet meer nodig. Ik ga mijn eigen weg, ga jij de jouwe, veel geluk. Ik zal je missen, daar draai ik niet omheen. Maar ik gá. Hoor je me? Ik ga en kom niet meer terug.
Zó neem je afscheid.
(Mark Verver op donkerendonker.com)
donderdag 22 juli 2010
Wat betekent "sayan"? Volgens het snuffelhandboek is dat "helper". Helper van wie?
Van Israëlische snuffelsmurfen. En dankzij de diaspora hebben die smurfen bijna overal in de wereld wel sayanim. Wat moeten we ons van die hulp voorstellen? Nou, de ene sayan zorgt voor stiekeme huisvesting als er een snuffelsmurf op reis wordt gestuurd. De ander zorgt voor wat zakgeld. Weer een ander zorgt voor vervoer. Of voor het bakken van pannekoeken die de bewuste snuffelsmurf toevallig lekker vindt. Zulke dingetjes dus. Meestal in de praktische sfeer. Maar er zijn ook ernstiger vormen denkbaar. Zoals assistentie bij het opzetten van ondeugende zakelijke vehikels, financieel goochelwerk en niet te vergeten politieke beïnvloeding.
Wat dat laatste betreft: een paar jaar geleden werd de Franse president Sarkozy nog als een sayan dans le soleil gezet door het niet onaanzienlijke mainstreamvod Le Figaro. De batterij van dat verhaal liep snel leeg, mede door de veel leukere stories rond Sarko's liefdesleven. Je weet hoe dat gaat in de mainstream-wereld. Maar je zal toch op dat niveau een sayan hebben. Da's effe lekker.
U voelt hem komen. Nu Ruud Lubbers is aangetrokken om te kijken of een regeringscombi tussen VVD, PvdA en CDA tot de mogelijkheden behoort en (a hell of a) Job Cohen al heeft geroepen dat ie daar niks in ziet, kan de rattenvanger van Venlo zich opnieuw warm lopen. Nu voor een gesprek met de ouwe Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen en Billenzaken om te zien of ze Verhagen zo belubberd kunnen krijgen om ja te zeggen tegen een lawaaicombi van VVD, PVV en CDA. Is Geert Wilders een sayan? Je zou het haast zeggen. Maar mocht dat niet zo zijn, hij is in ieder geval wel met Israël getrouwd. En of we daar nou meteen de vuvuzela voor moeten blazen is zeer de vraag. Want wat zijn de gevolgen? Het woord is aan Maurice de Hond.
woensdag 21 juli 2010
Herinner je je deze nog? In de jaren tachtig en begin negentig van de vorige eeuw hield ons smurfencorps zich onledig met de infiltratie van avontuurlijke im- en export-ondernemingen die in verwarrende middelen deden. Op de Amerikaanse manier: door via stromannetjes op te treden als koper cq. verkoper en hele partijen in de markt te laten zakken. Dat leidde tot ernstige ongelukken en Maarten van Traa schonk de methode dan ook aan een kringloopwinkel, ging op verder onderzoek uit en sneuvelde bij een auto-ongeluk voor hij schokkende info uit de intrigerende categorie staatsgeheimen over hoge jongens binnen het justitieel apparaat op de keien kon gooien.
Hoe ging dat aan de overkant van de grote plas? Prima, dank u. En nog steeds. Maar met een goeie reden. Alle stiekeme activiteiten die met geen mogelijkheid door de beugel kunnen worden gewurmd worden nog steeds gefinancierd met de opbrengsten uit de handel in narigheid. Daar hoort ook de ausradierung van de concurrentie bij, want de wereldprijs van de desbetreffende genots- of geweldsartikelen moet natuurlijk niet in elkaar kakken. En mocht het nodig zijn dan houd je samen met je ondeugende collega's de nodige banken in de lucht. Want stel je voor dat je op een onbewaakt ogenblik ineens wat van je geparkeerde meloenen kwijtraakt als die banken onverhoopt in elkaar sodemieteren.
Tuurlijk gaat er ook wel eens een de mist in. Neem bijvoorbeeld de Venezolaanse emeritus generaal Ramon Guillen Davila over wie wij dit fleurige artikeltje mochten baren op 6 februari 2009. Of wat dacht u van de gevluchte Kyrgizische kroonprins Maksim Bakiyev, die nu in Londen zijn poen zit te tellen? Maar over het algemeen mag de CIA niet klagen.
Hoe dit ook verder zij, het brengt ons bij de vraag hoe het er tegenswoordig bij ons voorstaat. Was bijvoorbeeld de uitspraak van VN-drugsbaasje Antonio Maria Costa dat ten tijde van de bancaire crisis in 2008 de liquiditeitspositie van de banken op de been werd gehouden door het cashgeld van de grote jongens uit de avontuurlijke wereld ook van toepassing op banken als de ING, de RABO, de ABN/AMRO en Fortis? (1). U daar ooit iets over vernomen? Nee, wij ook niet. Misschien gebeurt dat nog eens als Rutte klaar is gekomen.
(1) Zie het artikeltje "Dope" van 5 mei jl.
dinsdag 20 juli 2010
Het is zwaar hommeles in de kerk van Paulus. In Obdam. De pastoor is geschorst en inmiddels weet zo'n beetje de hele wereld waarom. Vanwege een Oranje-mis op de finaledag van het WK in Zuid-Afrika. Bisschop Jos Punt van Haarlem schorste zijn onderjurk en het Noordhollandse durp sprak daar schande van. Paul had bij wijze van spreken beter een koorknaap kunnen neuken in een veld vol boerenkool. Dan was hij in een persoonlijk gesprek erop gewezen dat dat eigenlijk niet kon. De ouders zouden zijn benaderd om onder het genot van een koppie koffie in de refter de zaak onder tafel te wurmen. En het slachtoffertje zou een ulevel hebben mogen uitzoeken met als tekst "God is groter dan mijn trauma". Want een Oranje-mis in een volle kerk? In een oranje jurk, met een doeltje op het altaar en na de dienst uit volle borsten "Viva Hollandia"? Dat kan echt niet. Een mis moet plechtig zijn. Ter ere van iets wat we zelf ooit hebben uitgevonden om allerlei onverklaarbare zaken om ons heen een plekje te geven. Iedereen zijn eigen gekte.
Btw. Bisschop Jos kwam bij ons al tweemaal voorbij. Nee, niet als ouwe Rozenkruiser. Was een dwaling uit zijn jeugd zullen we maar zeggen. Nee, en ook niet als volgeling van bisschop Gijsen, die nog mallotiger was dan het paard van Christus. Nee, bisschop Jos kwam voorbij in de serie Shady en wel in dit artikeltje en nog eens in dit. Uiteraard valt niemand daarover in de rooms-kuttolieke kerk en terecht, want het gaat om futiliteiten als je het vergelijkt met de lange geschiedenis van duistere financiële strapatsen van het Vaticaan. Maar misschien stelt het pastoor Paul in de gelegenheid om eens een balletje terug te tikken. Tenzij hij bezig is met het toedraaien van zijn andere wang. Dan hebben we niks gezegd.
maandag 19 juli 2010
Het was effe zoeken, maar hebbes. Die Belgische Telogy International NV zit in Mechelen en heeft een eigen verkoopclubje, Microlease. En die zijn dus op hun knoken getikt door het Bureau of Industry and Security (1). Want er waren in 2007 22 oscilloscopen aan Israël verpatst en 1 spectrum analyzer aan Zuid-Afrika. En dat had niet gemogen, want die spulletjes konden worden gebruikt voor allerlei nucleaire narigheid. En het is op dat gebied al zo'n zootje. De Mechelse onverlaten kregen een boete van 75.000 dollar en daar komt nog een zeperd van 392.000 dollar overheen als ze binnen een jaar opnieuw de exportfout ingaan. Naar verhouding zijn ze er dus nog redelijk vanaf gekomen. Maar dat zal wel te maken hebben met de stille afspraken tussen Bibi en Obomba. Spelletjes...
(1) zie de vorige aflevering van eind vorige week.
maandag 19 juli 2010
Het blijft sukkelen in de Belgische mainstream rond de affaire Danneels. Het gaat nog steeds niet over de vraag of Julie en Melissa misschien inderdaad zijn doodgemarteld in aanwezigheid van een stel hoge mieters, onder wie de ouwe mijter en een ouwe socialist. Nee, het gaat over de vraag welke complot-idioot dit verhaal in elkaar heeft gedraaid en het bij Danneels in zijn mik heeft geschoven. De afgelopen week wist een dagvod te melden dat er maar één verantwoordelijk kon zijn voor dit geintje: Albert Mahieu. Een bizarre conclusie, vooral ook gezien Mahieu's activiteiten in 2004 om de slagboom dicht te gooien voor de chanteurs van Danneels. Tot zelfs in Rome toe (1). In maart van dat jaar ontmoette hij in het Vaticaan ene kardinaal Joseph Ratzinger en overhandigde hem een in plastic verpakt dossier met daarin drie DVD's betreffende de zaak Dutroux en een aantal documenten die betrekking hadden op de chantage van Danneels met de video-opname van Julie en Melissa's marteldood. De DVD's waren afkomstig van mr. Daniel Kahn, de bef van Dutroux. De volgende dag zette hij in aanwezigheid van twee lagere boordjes zijn hele verhaal nog eens op papier. Daarna werd hem verzekerd, dat hij binnen niet al te lange tijd opnieuw zou worden uitgenodigd voor een gesprek, samen met monseigneur Danneels.
Ongeveer een maand later kreeg hij een telefoontje uit het Vaticaan en werd hem medegedeeld dat monseigneur Sodano, de toenmalige "minister van Buitenlandse Zaken" van het roomse rijk, het dossier naar zich toe had getrokken en een absoluut stilzwijgen over de affaire had verordonneerd. Mogelijke aanleiding daartoe was een missive van drie Belgische politici met als onderwerp de cassette die de chanteurs van Danneels naar Rome hadden gestuurd. De invitatie van Mahieu voor een tweede onderhoud was daarmee van de baan.
Hoe het onlangs door een smurfenteam in beslaggenomen dossier met twee DVD's (!) in het archief van Danneels verzeild is geraakt, is Mahieu een raadsel. Maar het kan haast niet anders of Sodano of een van zijn onderjurken heeft het ter kennisgeving naar hun Belgische filiaalhouder gestuurd en daarna heftig gebeden dat de affaire verder onder wijwater zou blijven. Niet gelukt. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 3 dd. 8 juli 2010
vrijdag 16 juli 2010
Komt Bibi Netanyahu laatst bij Obama. Om bij te lullen. Waar ze het over hadden? Nou, onderandere over het nucleaire gelazer in het Midden-Oosten. Na de Iraniërs willen nu ook de Saoediërs atoompjes gaan splitsen met het oog op het komende olieloze tijdperk. En in Jordanië, Syrië, de emiraten en Egypte weerklinken dezelfde geluiden. Voor je het weet staat op elke duin daar een zootje centrifuges te draaien. Weliswaar onder internationaal toezicht, maar je weet maar nooit met die islamieten. Straks knutselen ze stiekem een bommetje bijmekaar en dan heb je het gegooi in de retorten. Dus stelde Obomba voor om een conferentie van alle middenoostelijke landen te beleggen met als onderwerp de non-proliferatie. Bibi heeft al aangekondigd dat ie niet meedoet. Kunst. Israël heeft al kernwapens en is niet van plan om die in de Dode Zee te mieteren. Dus dat idee van die conferentie is een doodgeboren kind. Bovendien heeft Obomba volgens de Israëlische legerradio Bibi al hush hush toegezegd dat de VS op nucleair gebied met Israël zal blijven samenwerken.
So far, so bad. Hoe ironisch is in dit nucleaire licht het bericht dat het Amerikaanse Bureau of Industry and Security (BIS) bezig is met een onderzoek naar de firma Telogy. Een Amerikaans bedrijf met een filiaal in België dat ervan wordt verdacht verboden spulletjes te hebben geleverd aan India, China, Zuid-Afrika en ... Israël. Spulletjes die in het geval van India en Israël gebruikt kunnen worden voor de aanmaak van atoombommen en draagraketten. Wat dat laatste betreft: nou en? Als je eigen president toezegt dat ie zal blijven samenwerken, waarom moet je daar dan heel wijsneuzerig doorheen fietsen? Niet zeveren, leveren!
vrijdag 16 juli 2010
Wat denk je wat? Blijkt de voormalige MI6-medewerker Daniel Houghton de door hem achterover gedrukte data in augustus 2009 te hebben aangeboden aan onze bloedeigen AIVD. En wat zelfs een student van de INHolland op zijn negen, nee tien vingers kon natellen gebeurde ook. De smurfen uit Leidschendam waarschuwden hun collega's aan de overkant van het plasje. Die zetten een sting op. Op 18 februari van dit jaar ontmoette Daniel een stel smurfen in een Londens hotel om te onderhandelen over de vraagprijs van 2 meloen Pond (1). Na wat telefonisch handjeklap in de weken daarna werd de boel afgemaakt op 9 tonnetjes. Tijdens die onderhandelingen liet Houghton nog even fijntjes weten dat ie nog meer hebbedingetjes in voorraad had en dat hij dat materiaal bij zijn moeder Elizabeth thuis in Devon had verborgen. Zal ze leuk hebben gevonden, want uiteraard werd later haar hele huis omgekeerd en werd ze gegrild tot het au-punt. Maar daar werd niks gevonden. Wel in zijn eigen flat.
Een Sony memorycard met 7000 files, hier en daar deleted. Zegt iets over het sukkelgehalte van onze Daniel, maar nog meer over de security van zijn voormalige werkgever.
Hoe dit ook zij, op 1 maart overhandigde Houghton 2 memory cards en een hard drive met de namen van 300 MI6-employé's en de namen, adressen en zelfs mobiele telefoonnummers van 39 ex-collega's. Na een ferme handdruk liep hij met zijn poen de deur uit en werd door Scotland Yard-boys geclipped. Inmiddels heeft hij bekend. Maximum straf? Vier jaartjes. Maar als wordt vastgesteld dat ie niet helemaal jofel is tussen zijn twee buizen van Eustachius wordt ie eerder op de kinderhoofdjes gepletterd. In ieder geval een paar illusies armer. Stay tuned.
(1) Uit het feit dat Daniel dacht met Nederlandse smurfen vandoen te hebben en van huis uit zelf ook Nederlands sprak, zouden we kunnen destilleren dat er ook AIVD-ers bij de deal aanwezig waren.
donderdag 15 juli 2010
Het lijkt erop dat dit KM-bericht van 31 mei jl. toch werkelijkheid gaat worden. In arren moede gaat BP proberen om met een nucleair bommetje onder de zeebodem Obama's Tsjernobil tot rust te brengen. Lees en huiver.
donderdag 15 juli 2010
Google nou eens voor de aardigheid "Kooistra Ibiza". Krijg je pagina's lang het mainstreambrede bericht dat horeca-magnaat Sjoerd Kooistra begin mei van dit jaar door een stel onverlaten was neergestoken op Ibiza voor een miezerige 40 euro. Wat weet Quote maandblad vandaag te melden? Dit. Hebben ze in ieder geval dus een paar weken over gedaan. Wat meldden wij op 1 juni toen Sjoerd nog bij ons was? Dit. En we zijn daarvoor niet eens bij Oscar Hammerstein langs geweest. Maar wij roddelen ook maar een eind weg nietwaar?
woensdag 14 juli 2010
Hoe het zit zit het, maar sinds dat akkefietje met Theodor Cranendonk is er in de Nederlandse mainstream redelijk grote belangstelling voor de Calabrische mafia aka 'Ndrangetha (1). Zo kregen we gisteren te horen dat er weer meer dan dertig leden van die morsige club opgepakt waren wegens allerlei avontuurlijke activiteiten. Gelukkig inclusief een kopstuk, want zonder kopstuk wordt het haast onverkoopbaar aan de kiosk. Heeft allemaal te maken met verkoopcijfers en je hoeft er goddank bij deze temperaturen bijna niks voor te doen. Het wordt allemaal kant en klaar door de Italiaanse justitie en Berlusconi's "embeddede" persvehikels aangeleverd.
Zodra het wat moeilijker wordt haken we af. Neem bijvoorbeeld de zevenklapper die maandag in Milaan werd afgestoken. Een generaal van de anti-narcoticabrigade binnen het korps van de carabinieri, Giampaolo Ganzer, en een hele reeks imposante onderknuppels gingen daar zwaar voor het luik. Wegens de niet zo zuinige handel in verwarrende middelen en kalashnikovs in de periode 1993/1997. Compleet met valse vlaggenoperaties en andere diepzinnigheden, die sterk doen denken aan onze IRT uit ongeveer dezelfde periode. De 61-jarige Ganzer kan nog twee keer in beroep, dus die haalt de Kerst wel, maar de aandacht voor deze affaire was opvallend bescheiden. Nou ja, het ging ook niet over de 'Ndrangetha en bovendien, wie heeft er nou belangstelling voor een gevalletje corruptie uit de vorige eeuw? No cane.
(1) Zie de boeiende serie "Ship Ahoy" op onze Followup-site.
woensdag 14 juli 2010
Het is tegenswoordig toch wel lekker makkelijk dat Al Qaida is uitgevonden. En niet alleen om geo-polletieke kunstjes op rekening van een stel vage baarden te schuiven, maar ook om een stoot andere narigheid te verhullen. Neem nou die aanslag van 13 juni op de Centrale Bank van Iraq. Komen tien man aan het loket. Met veel lawaai en ijzerwaren. Drie van die gestoorden blazen zichzelf op. Daarna wordt er nog vier uur lang heen en weer geschoten. Nadat de rekening was opgemaakt bleken er 25 dooien te zijn, waaronder de resterende zeven leden van de onder licentie van Al Qaida opererende vereniging Islamic State of Iraq, en giga-schade aan de bank en de directe omgeving.
Waarom deze Magnificent Ten nou juist de Centrale Bank hadden uitgekozen voor hun demonstratie was niet helemaal duidelijk. Maar het was wel curieus dat uren na de explosies plotseling de tweede etage in de hens ging. Een hens die zich vervolgens ook verspreidde naar hogere regionen. Iraakse snuffelsmurfen stelden vast dat de brand geen hole in one te maken had met het voorafgaande vuurwerk. Hij was gewoon aangestoken.
En wie bleken er te huizen op die tweede verdieping? Een groepje Snorremansen die bezig waren met een onderzoek naar een gevalletje fraude met cheques ter waarde van 711 meloen dollar. Als het niet meer was. Die cheques waren afkomstig van allerlei bedrijven die iets in Irak te verhapstukken hebben. Ook en vooral buitenlandse bedrijven.
Naar verwachting kan het hele onderzoek straks in het ronde archief worden gepleurd. Dankzij Al Qaida, dat voor alle zekerheid ruim een week later nog twee leden met een bom op hun navel naar de Trade Bank of Iraq stuurde om zich te verenigen met Allah. Geen losse eindjes dus.
Gelukkig zijn bij ons zulke luidruchtige dingen niet aan de orde. Wij hebben mijnheer Scheltema. Hoewel ... Het eerste artikeltje onder deze titel loog er ook niet om (1). Alleen hoefde de ABN/AMRO geen contact te zoeken met Waziristan. Wij lossen dat beschaafder op.
(1) Zie het artikeltje "Bràààànd" dd. 9 januari 2006
dinsdag 13 juli 2010
Waar Smeets liever niet over lult.
maandag 12 juli 2010
De cassette met compromitterende beelden van Paul vanden Boeynants waarnaar Philippe Moureaux en Eliane van Vreckom op zoek waren heeft mogelijk onderdeel uitgemaakt van een aanzienlijke verzameling hopsmateriaal die door een groep avontuurlijke lieden werd gebruikt om een heel bosje fines fleurs te chanteren. Onder wie naast Vanden Boeynants, diens gabber uit de vastgoedsector Charly de Pauw, rijkswachtgeneraal Beaurir en de huidige koning Albert. Geen mirakel dat sommigen het gerotzooi met deze hete collectie als een soort opmaat tot het optreden van de Bende van Nijvel beschouwden.
Volgens een dossier van de gerechtelijke smurfendienst onder referentienummer PJP-PJ08 zouden de opnames geschoten zijn in een speciaal daarvoor ingerichte villa in Sint-Genesius-Rode. En daar komt Eliane om de hoek koekeloeren. Tijd voor een kwoot:
"Het is geweten dat van Vreckhom Eliane haar loopbaan als publieke vrouw begon in Nederland, meer bepaald in de bar "Elgus" in Maastricht. Deze bar werd meer dan regelmatig bezocht door de heren Spitaels en Vanden Boeynants die onderling een weddenschap aangingen teneinde vast te stellen hoe lang het zou duren vooraleer hun collega Mathot op deze bijzonder mooie vrouw verliefd zou worden. Over hun bijgedachten hoeft niet verder te worden uitgewijd. Na slechts een bezoek aan haar bar deed Mathot haar de nodige voorstellen waarop zij inging. De heer Mathot kocht haar vervolgens af van haar pooier [Gustav Krüder, red.] en installeerde haar in de eerste plaats in een appartement in Ukkel dat enige tijd later door de gerechtelijk politie werd doorzocht in het kader van een handel in diamanten. De villa in Sint-Genesius-Rode werd gebouwd met gelden afkomstig van Charly de Pauw. De fondsen werden versast naar een firma op de Cayman-eilanden.
Deze villa heeft dikwijls gediend om aangename partijen in door te brengen. Ook namen minderjarigen hieraan deel, meestal afkomstig uit tehuizen uit de omgeving".
Die minderjarigen werden geleverd door jeugdrechter Agneessens uit Nijvel, maar daarover hebben we al eens eerder een artikeltje opengedaan (1). Mochten er inderdaad video-opnames zijn gemaakt van deze pedo-sensuele uitspattingen dan hadden de eigenaren ervan een stevig chantagemiddel in handen. Was George Cywie een van die eigenaren? Volgens hemzelf zeker niet, maar de vraag is valide waarom een milieudeskundige als Eliane van Vreckom dacht van wel en minister Moureaux overhaalde om bij Cywie in te breken.
Overigens, Van Vreckom raakte samen met haar lover Guy Mathot later ook nog in andere krasse avonturen verzeild en werd zelfs tot vier jaar kruipruimte veroordeeld. Maar daarover nog meer uitwijden zou ons te ver van het oorspronkelijke verhaal afbrengen. Het verhaal over mijter Danneels en politicus Moureaux en de dood van Julie en Melissa. De mijter is al een keer gegrild. Nu de politicus nog.
(1) Zie het artikeltje "Klets, klets" dd. 17 maart 2009.
maandag 12 juli 2010
De morgenstemming rond de Noorse fjorden werd afgelopen donderdag ruw verstoord. Drie volgelingen van Captain Caveman werden door alerte smurfen in hun vrijheid beperkt, omdat ze ervan werden verdacht een aanslag voor te bereiden.
Mogelijk ter nagedachtenis aan de gewelddadige onlusten tussen de Oeigoeren en hun Han-buurtjes van een jaar geleden in de Chinese provincie Xinjiang, die een jaar tevoren al min of meer waren voorspeld door onze groene salonactivist Paul Rosenluller (1). Volgens de Noorse autoriteiten was een van de gearresteerde heren namelijk zelf een Oeigoerse separatist en zijn twee makkers uit respectievelijk Uzbekistan en Irak vonden een vrij Oost-Turkistan ook wel een sympathiek idee (2).
Volgens de jongens en meisjes in Bejing was deze ongein allemaal afkomstig uit de koker van de Oeigoerse zakenvrouw Rebiya Kadeer, die na een paar jaar brommen wegens opruiing en andere attracties in 2005 China was uitgemieterd en een warm plekje vond in de US of A. Sindsdien is zij de drijvende kracht achter allerlei Oeigoerse clubjes die een vrij Oost-Turkestan voorstaan en om in leven te blijven krijgen die clubjes poen van de National Endowment for Democracy. Een soort alternatieve CIA, die het subversieve niet schuwt om klotelanden als Rusland en China het leven zuur te maken (3). Of de verbinding die er bestond tussen de operettevereniging van Captain Caveman en de CIA na de succesvolle gezamenlijke operaties in Afbaardistan en Joegoslavië nog steeds intact is, blijft voor ons eenvoudigen van geest onduidelijk. Wij hebben geen lijntje met Langley en ons contact met de grotten in Waziristan is ook niet best. Maar mochten ze nog steeds her en der samenwerken dan voorspellen wij het Noorse OM niet veel succes bij het proces tegen de drie gearresteerde onverlaten. Wat dat betreft zijn we net Paul Rosenluller.
(1) Zie voor Paulus de Boskabouter de serie "Freedom House" op onze Followup-site.
(2) Oost-Turkestan is de Amerikaanse benaming van Xinjiang en Washington heeft als enige ter wereld het "land" erkend als zelfstandige natie.
(3) Neem voor dit grauwe instituut onze zoekmachine ter hand. Heel aangename lectuur.
maandag 12 juli 2010
Nu we het toch over Honduras hebben. Vorig jaar pleegde een peletonnetje in de States opgeleide en met M16-s rondzwaaiende metaalvreters een inval in de woning van toenmalig president Zelaya. Ze namen hem mee in zijn pyjama en zette hem op een vliegtuig naar het door Washington beheerde Costa Rica. Oplazeren. Democratisch gekozen? Ja en? Geen links gelul hier. Wij maken wel uit wat goed is voor de bevolking.
Nou, dat laatste heeft die bevolking geweten. Back to the eighties. Er zijn inmiddels zonder al teveel ruchtbaarheid alweer honderden mensen gekeeld door frisse doodseskaders. En duizenden in elkaar geramd of illegaal opgesloten. Waaronder opvallend veel journalisten, leraren en vakbondsleiders. Wat in Iran een schande is, is in Honduras blijkbaar helemaal prima.
De regie van deze stiekeme bloedbruiloft is in handen van dezelfde humane lieden die in die jaren tachtig zich zo fijn hebben uitgeleefd en de op corrupte wijze gekozen pinokkio-president Lobo in hun kontzak hebben. En wat doet onze Nobelprijswinnaar voor de Vrede en kampioen van de democratie daaraan? Geen hol. Behalve dan op de golfbaan. Een hoop babbels, weinig wol. En daarmee is hij niks meer en niks minder dan zijn ellendige voorgangers. Yes, we can? No, we can't.
zondag 11 juli 2010
Dankzij Fernand de Keuleneer, de bef van Godfried Danneels, weten we het zeker: de belangrijkste reden voor de smurfeninval bij de ouwe Belgische mijter en het daarop volgende verhoor was het alternatieve verhaal rond de dood van Julie Lejeune en Melissa Russo. Niet uitgehongerd in een kelder van Dutroux, maar uiterst gewelddadig gekeeld tijdens een seance van de Gentse loge onder het oog van een camera. De afzichtelijke opnames werden keurig op een cassette gezet. Een copie daarvan werd naar het Vaticaan verzonden om ze daar een paar dagen hoofdpijn te bezorgen. Of vreugde op de afdeling exorcisme van monseigneur Corrado Balducci. Je weet het niet.
De namen van twee betrokkenen gingen ondanks allerlei veiligheidsmaatregelen toch het fluistercircuit in. Die van kardinaal Danneels en de socialistische toppoliticus Philippe Moureaux. Die fluisteringen bereikten op een kwaaie dag ook de oren van de Brusselse parlementariër Albert Mahieu. En zoals het hoort ging die op pad. Om de waarheid te achterhalen. Na zijn zoektocht diende hij een officiële klacht in en kwam het hele verhaal in de pers (1).
Wat deden Danneels en Moureaux om de bezwaddering van hun reputatie een halt toe te roepen? Eigenlijk niks. Terwijl ze toch zwaar op hun fluit waren getrapt. En wat deed Justitie? Ook niks. Maar daar zal niemand zijn bril voor schoonvegen.
Plotseling bleek echter dat er onder de jurken van God's vertegenwoordigers op aarde meer leven zat dan officieel was toegestaan en dat vooral kinderen daar de dupe van waren geworden. Mogelijk was dat de aanleiding voor de Belgische justitie om na zes jaar de klacht van Mahieu serieus te nemen.
Danneels werd gegrild. Uiteraard ook over de cassette en het ontstaan daarvan. Nou zijn wij indertijd nogal heet gebakerd, maar we hebben nog niks vernomen over een grilbeurt van Moureaux. En dat is op zijn minst vreemd, want als er iemand is die wat heeft met cassettes, dan is dat onze Philippe.
Beginjaren tachtig deed de toenmalige minister cq. vice-premier Moureuax namelijk tweemaal een poging om een cassette te stelen uit de stulp van wapenhandelaar George Cywie. De eerste poging in gezelschap van een stel hoge militairen, de tweede samen met Eliane van Vreckom, die kortstondig wat met Cywie gerommeld had. Wat er op die cassette stond? Compromitterende beelden van Philippe's voormalige christelijke collega Paul vanden Boeynants (2). En over Polleke's strapatsen op pedo-sensueel gebied hebben we het nodige naar buiten gekieperd in de serie "Adel verplicht" (3). Maar tussen twee vleeshaakjes: ook over Eliane is wat dat betreft nog wel iets meer te debiteren. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 3 van deze serie dd. 8 juli 2010.
(2) Zie het prachtige artikel "Philippe Moureaux pleegt een inbraak" van Georges Timmerman dd. 25 mei jl. op www.apache.be.
(3) Zie onze Followupsite.
zaterdag 10 juli 2010
Nu de heren Karremans, Franken en Oosterveen een aanklacht wegens genocide aan hun gevechtsbroek hebben gekregen is het misschien nuttig om eens een andere visie op het afgrijselijke gebeuren in Srbrenica voor het doek te sleuren: Srbrenica, the sacred lie (1).
(1) Zie voor de intrigerende connectie tussen de in dit artikel figurerende tandem Izetbegovic-Sacirbey en Mabel van Oranje de serie "Mabel Wisse Smit" op onze Followup-site.
zaterdag 10 juli 2010
Net als bij staatsgrepen elders in de wereld werd de happening in Kyrgizië voorafgegaan door een grootscheeps graaifestijn. Met in de regie een belangrijke rol voor Yevgeni Gurevich, de financiële medicijnman van de naar Wit-Rusland uitgeweken president Kurmanbek Bakiyev en diens naar Londen gevluchte zoon Maksim. Gebruikmakend van zijn vier strategische posities: bestuurslid van het voor de mondiale handel in verwarrende middelen zo belangrijke vliegveld Manas (1), baasje bij de tot 10 april zo hoog aangeschreven Asia Universal Bank, onderknuppel bij het door Maksim geleide Kyrgizische Ontwikkelings Fonds en stille hotemetoot bij Maksim's MGN Group.
Het begon onder de voeten van de sinds 1990 ook over een Amerikaans paspoort beschikkende medicijnman te kraken toen hij begin dit jaar door een Italiaanse kadi op de internationale opsporingslijst werd gekegeld. Wegens het vermeend wassen en strijken van 2,7 miljard dollar via een BTW-carrousel, waarbij de internetproviders Fastweb en Telecom Italia Sparkle tussen 2003 en 2006 diensten in rekening hadden gebracht aan niet bestaande firma's in Engeland, Zwitserland, Panama en Luxemburg.
En daar bleef het niet bij. Volgens de Centrale Bank van Cyprus dienden twee zakelijke vehikels van Gurevich, Wolstin Ltd. en Crown Era Investments Ltd., als wasserettes voor avontuurlijke gelden van de Calabrische mafia aka 'Ndrangetha (2). Verworven via een andere BTW-carrousel, maar ook via de olijke handel in tabakswaren en verwarrende middelen in Engeland en Italië.
Tot de in totaal 55 amici van Yevgeni binnen de organisatie van deze kermisattracties behoorde onderanderen Gennaro Mokbel. Een uiterst rechtse meneer van Egyptisch-Italiaanse komaf met stoute relaties bij de Italiaanse FIOD en met de twee stukken ongeluk die in 1980 de bomaanslag pleegden in het treinstation van Bologna. Nou kies je je vrienden altijd nog zelf en als je een collectie aanlegt van moderne Italiaanse kunst aangevuld met exclusieve prullaria en foto's van Hitler en Mussolini, soit. Maar als je daarvoor poen gebruikt uit de handel in bloeddiamanten en je weet samen met je gappies van de 'Ndrangetha je eigen mannetje, Nicolas dia Girolamo, op listige wijze in de Senaat te wurmen moet je eigenlijk subito in een kruipruimte worden gelaveerd. Om bij de rest van de samenleving de suggestie te wekken dat er nog gerechtigheid bestaat.
Een andere kleurrijke figuur uit Yevgeni's vriendenclub is de Brit Paul Anthony O'Connor. Net als Gurevich een internationale hoogvlieger op financieel gebied. Paulus liet zich volgens Italiaanse media op zijn zakentripjes die hij als wasserettemedewerker ondernam begeleiden door een "voormalige" snuffelsmurf van MI6. En hoe toevallig nou, vriend Gennaro Mokbel was niet eens zo lang geleden bezig met het arrangeren van een dineetje met Jonathan Evans, de huidige grote smurf van MI5. Mogelijk om hem een kijkje te bieden in wat geheim Italiaans materiaal dat Gennaro had binnengetakeld via het door hem opgekochte Ikon Srl. Een vehikel dat software bezat dat was ontwikkeld voor Telecom Italia en dat werd gebruikt door de Italiaanse snor- en snuffelsmurfen in hun strijd tegen de volgelingen van Captain Caveman en andere in bommen liefhebberende onverlaten.
Btw: Gurevich ontkent alles en ten bewijze daarvan voert hij ondermeer zijn connectie met de onberispelijke Amerikaanse senatoren Dole en Bennett Johnston aan. Onberispelijk? Yeah, sure. Stay tuned.
(1) Een zenuwcentrum van de Amerikaanse en Nederlandse luchtmacht.
(2) Kortgeleden kwam een Nederlandse connectie met de 'Ndrangetha naar boven beepeeën. Zie daarvoor de serie "Ship Ahoy" op onze Followup-site.
vrijdag 9 juli 2010
Een paar dagen geleden besteedde het televisie-programma EenVandaag in een kritiekloze uitzending aandacht aan het zogenoemde "balansbandje" (zie). In die uitzending werden testjes gedaan die zouden bewijzen dat je door het dragen van een polsbandje met daarin een magneetje waarbinnen "trillingen gevangen zitten in een hologram" je sportieve prestaties zouden verhogen. Nou weten we allemaal dat heel veel mensen allerlei vormen van bijgeloof praktiseren en daar waarde en belang aan hechten, niks mis mee overigens. Maar als er serieus claims worden onderbouwd met slechte testjes op de publieke (niet-commerciële) televisie dan wordt het oppassen. Dan keren de middeleeuwen terug en zitten er weer een paar glad in het pak zittende "power-balance" ondernemers vet aan de champagne (zie).
Waar het om gaat is het volgende: die testjes bewijzen helemaal niks! Het is namelijk altijd 't geval dat als iemand zo'n testje bij je doet dat je dan bijna omvalt en als je dan zo'n ding omdoet (of wat dan ook opzet of inslikt) dat het dan niet meer lukt. Je zult zo'n test iedere keer met een bandje om moeten doen, maar dan de ene keer met "hologram" en de volgende keer zonder en dan ook nog eens zonder dat de proefpersoon weet wanneer hij "een echt" bandje om heeft en wanneer een "neppert". Je zult zien dat het dan niet werkt! Dit is gewoon simpel bedrog en reclame voor een veel te duur armbandje ('t ding kost 35 euro!) En als je echt wilt weten hoe het zit lees dan dit
vrijdag 9 juli 2010
Costa Rica heeft bij ons een speciaal plekje verworven. Vanwege al die Hoekse en Kabeljauwse twisten rond al die Hollandse teakjungles. Vandaar dat we ons een Lemelerberg schrokken bij het lezen van het bericht dat 7000 Amerikaanse mariniers, 46 schepen van de Amerikaanse kustwacht, 200 helicopters en 10 gevechtsvliegtuigen tussen 1 juli en eind december nou juist een oefeningetje gaan houden in dat legerloze landje. Operation Joint Patrol. Zogenaamd in het kader van de War on Drugs, maar je kan natuurlijk moeilijk zeggen dat je na Honduras ook in het sandinistische buurland Nicaragua een regime change op gang wil brengen. Voor de tweede keer. Met opnieuw die democratisch gekozen klootzak van een Daniel Ortega als tegenstander.
Met zijn grote smoel over de Israëlische ontruiming van een Turkse vredesschuit. En zijn vrijages met die Cubaanse pedo en die Venezolaanse malloot. Even duidelijk maken wie er de baas is in deze wereld.
Nou weten we, dat die war on drugs voor allerlei doeleinden wordt gebruikt. Maar vooral als prijsmechanisme om de liquiditeit van de banken te waarborgen. En dat daarbij massaal dooien vallen zoals in Afbaardistan, Colombia of Mexico is jammer maar helaas.
Extra lullig in het geval van Operation Joint Patrol is wel dat er met wapens wordt gekletterd in een gebied waar Nederlandse groenzoeters investeringen hebben gepleegd in teakboompjes, waarvan ze de verwachting hebben dat die in de loop van de komende decennia wat poen opleveren. Of waarvan ze de aandelen tussentijds tegen een aangename prijs kunnen verzilveren.
Nou is in dat laatste als we goed zijn ingelicht al stevig de klad gekomen, maar als er nu ook nog eens een stel Amerikaanse houwdegens een half jaartje door die Hollandse boompjes gaan banjeren kunnen onze groenzoeters de boel helemaal afschrijven. Fuck dus. Achteraf hadden ze beter hun poen in vuvuzela's kunnen steken. Of een ijskar. Maar ja, achteraf kijk je Clara 88 in haar parkeergarage.
donderdag 8 juli 2010
In de Belgische mainstream wordt er na het oplaaien van de kwestie rond de ouwe mijter Danneels druk gezeverd over de vraag hoe allerlei pedo-ellende in diens administratie terecht is gekomen. Niet over de inhoud of wat de aanleiding was voor de betrokken speursmurfen om bij Danneels een inval te plegen. Wat dat laatste betreft vonden we alleen in het Waalse avondvod Le Soir een interessante hint. Het gaat om een uitspraak van Danneel's dure bef, Fernand Keuleneer. Komt ie:
" ... Wat mij interesseert is waarom de kardinaal wordt verhoord over een oud gerucht dat vijf jaar geleden voor een vroegere Brussels parlementslid aanleiding was om een klacht in te dienen. Dat is niet te geloven".
Nou hebben wij in het verleden al de nodige aandacht aan die klacht besteed in de serie "Dutroux en de Spruit", maar de klacht zelf nooit naar buiten gebracht. Gaan we nu doen. Op zijn Frans. Voer voor de Belgische mainstream. Eat your heart out.
donderdag 8 juli 2010
Toen het o zo liefdevolle Freedom House en een stel NGO-tjes uit de stal van de zo fameus naar boven gewipte prinses Mabel begin dit jaar de briketten onder Kyrgizië aanstaken ondermeer ter behoud van het distributiecentrum van NATO-speelgoed op vliegveld Manas nam president Kurmanbek Bakiyev de poten (1). Naar Wit-Rusland. Uiteraard hoeft ie daar niet op een houtje te knagen. Dit soort lieden heeft over het algemeen her en der wel een ouwe sok hangen om het voor de rest van hun leven riant te kunnen uitzingen.
Na Kurmanbek's vertrek werd net als indertijd in Joegoslavië om geo-polletieke redenen het etnische vuur flink aangeblazen en werd Freedom's vriendin Roza Otanbayeva naar voren geschoven als nieuwe filiaalhouder. Toen werd het blijkbaar ook voor Bakiyev's zoon Maksim tijd om te vertrekken. Hij werd verantwoordelijk gesteld voor de etnische onlusten (!) en beschuldigd van avontuurlijke praktijken en illegaal zakkenvullen en dan is het niet goochem om op de klop op de deur te wachten.
Op 13 juni jl. streek hij neer aan de boorden van de Theems en vroeg asiel aan. Niet om van verbazing van je high tea-water te raken, want vele op smerige wijze gevuld geraakte jongens en meisjes uit de voormalige Sovjetsfeer gingen hem voor en werden door de Britse autoriteiten hartelijk ontvangen. Terwille van de smeer.
Heeft vriend Maksim veel smeer? Jawel. Vooral dankzij zijn leidende positie bij het Kyrgizische Ontwikkelings Fonds en de intrigerende activiteiten van zijn financiële adviseur, Yevgeni Gurevitch. Onder andere board-lid van vliegveld Manas, waar de carriers van de Amerikaanse en de Nederlandse luchtmacht af en aan vliegen om de voorraad NATO-oorlogsspeelgoed in Afbaardistan op peil te houden, en de Asia Universal Bank. Dat laatste samen met de Amerikaanse ex-senatoren Bob Dole en Jay Bennett Johnston. Voor meer vuiligheid, stay tuned.
(1) Raadpleeg voor "Freedom House" de gelijknamige serie op onze Followup-site.
woensdag 7 juli 2010
Het nieuws over het verhoor van de Belgische kardinaal Danneels naar aanleiding van de vondst van allerlei interessant materiaal in zijn aartsbisschoppelijke archief is nog warm of daar komt De Morgen al met een denigrerend stukkie. De documenten en het fotomateriaal over de gruwelijkheden die zich voor de dood van Julie en Melissa zouden hebben afgespeeld zijn volgens De Morgen aan Danneels toegespeeld door journalisten van het te vroeg overleden "satirische" blad The Sprout (1). Met andere woorden: kan niet veel wezen. Waarom Danneels het kennelijk belangrijk genoeg vond om te bewaren mag de lieve Heer weten. Bovendien ging het niet alleen om de gegevens over de dood van Julie en Melissa, maar ook over gerechtelijke stukken met betrekking tot pedofilie. En de bij het onderzoek betrokken smurfen zouden graag van Danneels vernemen hoe hij aan die stukken is gekomen en wat hij ermee heeft gedaan.
Dat De Morgen zich tegenwoordig leent voor dit soort moves verbaast ons eigenlijk niks. Het baasje van de krant is Christian van Thillo. Gewaardeerd lid van de naar stevig rechts gerichte Cercle Lorraine. Net als de bekende kindervrienden uit de prominente familie Lippens. Maar dat is toeval natuurlijk. En hé, er is altijd nog een redactiestatuut nietwaar?
Btw.: dit is niet satirisch bedoeld.
(1) Zie onze serie "Dutroux en de Spruit" over deze kwestie op onze Followup-site.
(2) Zie voor Christian de adembenemende serie "Adel verplicht" op dezelfde site.
woensdag 7 juli 2010
Het was in februari en het is niet van ons netvlies af te branden. De klapzoen die Jeanine Hennis-Plasschaert kreeg van Hans van Baalen. Haar Brusselse VVD-hopman. Die kreeg ze niet omdat ze jarig was of gewoon een lekkere meid. Nee, Jeanine had net eigenhandig een voorstel van de Europese Commissie om zeep geholpen. Die hield in dat de stiekeme overdracht van al onze bankgegevens aan het land van Bushbama werd omgezet in een nieuwe officiële regeling. Het zogenaamde Swift-akkoord. Hele ploegen snuffelsmurfen aan de overkant van de plas zaten al jaren te grutten in die gegevens op zoek naar baardharen van Captain Caveman en zijn gevolg en Jeanine vond, dat dat gegrut in strijd was met onze privacy. Als de Amerikanski's iets wilde weten over specifieke financiële kunstjes van Europese burgers dan konden ze altijd aankloppen bij Joris Demmink en zijn collega's van de aangesloten landen. Maar niet zomaar zonder boe of bah de hele reut overdragen, zonder dat wij daar iets gelijkwaardigs voor terugkregen. Aan Jeanine's nooit niet. Ovatie.
Afgesproken werd dat laagwaardigheidsbekleders uit Brussel en Washington zich zouden buigen over een nieuw voorstel. Morgen wordt daarover in Brussel gestemd.
In wezen is er geen flikker veranderd aan de inhoud. Er komt alleen een Europese toezichthouder in Washington te zitten om te kijken of alles wel netjes verloopt. En uit onze eigen rijke ervaring weten we dat dat geen ene reet voorstelt. Naar verwachting wordt het nieuwe akkoord ditmaal moeiteloos door het Europees Parlement gejast. Privacy? Fuck you.
Nou zal het ons toch gruwelijk benieuwen of en met wie sabelrammelaar Van Baalen deze reis gaat staan te zoenen. En hoe het met Jeanine is nu ze een plekje heeft gekregen in de slagschaduw van Mark Rutte, haar nieuwe hopman.
dinsdag 6 juli 2010
Een paar dagen geleden liet de gemeente Amsterdam weten dat ze met een zootje grond zat opgescheept die voorlopig niet bebouwd gaat worden. Crisis. U kent het hele verhaal. Die grond is ooit voor een redelijke prik aangeschaft om later samen met een exclusief hoopje projectontwikkelaars vol te zetten met stapels stenen. Een geweldige bron van inkomsten die niet alleen Amsterdam, maar ook andere steden, dorpen en jezus mag weten welke lokale overheden nog meer gebruiken om hun begroting dicht te breien.
Nou zitten die overheden niet alleen met dit grondprobleem, maar ook met de huidige aanbidding van het laissez aller, laissez faire-kalf, die ons door de Brusselse kerk is opgelegd. Hoe je daar ook over denkt, het houdt wel in dat ook die grondhandel open moet staan voor concurrentie. Oftewel, naast die lokale overheden moet er volgens de Brusselse kerkleiding dus ook ruimte zijn voor de vrije jongens om hun slag te slaan.
Dat hebben die lokale overheden uiteraard liever niet. En het is dus niet om met een driedubbele salto gehurkt achterover te slaan dat via sinistere vehikels als de AFM en de ECD/FIOD wordt geprobeerd om die potentiële concurrenten zoveel mogelijk onder te brengen in de criminele categorie. Met een gebrek aan fijn-tuning die sterk doet denken aan de verheffing van alle Feyenoorders tot de kakkerlakkenstatus door Jan Vertonghen. Dat heet sinds de roemruchte edoch korte politieke carrière van Pim Fortuyn demoniseren en dat wordt door velen als niet netjes ervaren. Best een flink probleem dus en zo zie je maar: het blijft mensenwerk.
dinsdag 6 juli 2010
Op 24 juni viel een pelotonnetje Belgische speursmurfen het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen binnen. God en alleman sprak daar schande van. Maar wat vond dat pelotonnetje? Leest u even dit artikeltje uit Het Laatste Nieuws. En als u dat achter de kiezen heeft en u heeft nog puf genoeg blader dan vooral onze serie "Dutroux en de Spruit" even door. Daar krijgt kardinaal Daneels in zijn nadagen ineens toch nog een zware kluif op zijn bord. Daar kan je een Palmpje op innemen.
maandag 5 juli 2010
Volgens Polleke Jansen, de Haagse roeptoeter van de paradijselijke Telegrof, heeft ons Geert stiekem de hulp ingeroepen van twee ex-smurfen van een buitenlandse beveiligingsdienst om aan te tonen dat het oortjescordon om hem heen niet veel voorstelde. Iemand met een beetje gogme voor dit soort zaken kon moeiteloos met een gun op schootsafstand komen. Geert ging er kennelijk van uit, dat de tijd sinds Balthasar Gerards heeft stil gestaan en een aanslag op zijn gezondheid alleen maar mogelijk was vanaf een metertje of twee. Hoe dit ook zij, speciale Nederlandse smurfen zouden hebben gecheckt of hun voormalige buitenlandse collega's gelijk hadden. En dat bleek zo te zijn. Inmiddels zijn de veiligheidsmaatregelen in en rond de Tweede Kamer verscherpt.
Overigens wilde onze Mozart uit Venlo niets kwijt over de nationaliteit van de twee buitensmurfen. Gokkie? 1 op 2 dat het om een paar Israëlische boys ging. Want als er een regime in de wereld is waarmee Geert zich identificeert is het niet de Provinciale Staten van Limburg, maar dat van de club van Benjamin Netanyahu.
maandag 5 juli 2010
Afgelopen week werd Nout Wellink boven de Haagse grill gehangen. Om erachter te komen waar en hoe zijn bancaire karretje de poep was ingereden en of vriend Nout zelf in staat was om de archaische driewieler weer op de snelweg te krijgen. Met name het falende toezicht op poenvehikels als bijvoorbeeld de Dirk Scheringa Bunker baarde een weeshuis vol zorgen bij de geachte afgevaardigden. Achteraf had Nout spijt dat ie het bedrijf van Dirk een stalletje op de markt had gegeven. Maar achteraf kijk je Clara 87 in haar parkeergarage. Bovendien trad die fase van achteraf al heul snel in en besprak de Bilderbankier wekelijks de zorgelijke ontwikkelingen bij de Wognumse kredietmolen met zijn gappie Gerrit Zalm, de toenmalige lachebek op Financiën (1). Of dat ook ging over de dreigende perikelen binnen Dirruk's persoonlijke levenssfeer, die sterke analogie vertoonden met die van de na een Heineken-crash van ons weggenomen Sjoerd Kooistra, is niet duidelijk (2). Zeker is wel, dat Gerrit na zijn kabinetsklus overstapte naar de brug van het DSB-schip. Om de zaak wat bij te sturen. Of Nout die deal door Dirruk zijn strot heeft geduwd is altijd onder water gebleven, maar naar later bleek was de dure bootsman Gerrit niet in staat om de koers van de bank richting Niagara Falls in iets positiefs om te zetten.
Hoe dit ook zij, Nout kreeg van Gerdi's Kindergarten dertig dagen de tijd om een plannetje op te stellen voor de verbetering van zijn hut aan het Amsterdamse Frederiksplein. In hoeverre dat ongestoord zal verlopen is overigens de vraag. In het vrij recente verleden heeft Nout namelijk ook een rol gespeeld bij het uitpakken van een andere geruchtmakende financiële meccanodoos en als we goed zijn ingelicht stijgt de temperatuur ook daar al stevig. U nog wat heerlijk helder? Gezondheid.
(1) Zie "Gerrit, Jan en Nout" van 24 januari 2010.
(2) Zie vooral aflevering 254 van de boeiende serie Octopussy op onze Followup-site.
donderdag 1 juli 2010
Gisteren is bekend geworden dat "kraken" is opgenomen in de canon van de ruimtelijke ordening, die bestaat uit 35 iconen die van doorslaggevende invloed zijn geweest op het ruimtelijke denken in Nederland. Voor de huidige generatie krakers ligt er nu de absolute noodzaak het kraken niet tot museumstuk te laten verworden, maar van blijvende invloed te laten zijn!
Krakers hebben een belangrijke rol gespeeld in het oog krijgen voor problemen van langdurige leegstand en mogelijkheden voor hergebruik. Ze hebben daarmee belangrijke invloed gehad op de stadsvernieuwing. Krakers hebben vaak een revitaliserende rol gespeeld, zeker als het oude bedrijfspanden of buurten betrof.
Daarmee zetten ze al in de jaren tachtig de toon in het denken over steden als broedplaatsen van creativiteit en van innovatie en concurrentiekracht. Gemeenten proberen nu zelf bewust dergelijke broedplaatsen te creëren. Kenmerkend voor de typisch Nederlandse (pragmatische) gedoogcultuur is dat kraken geregeld werd, niet onbeperkt verboden maar ook niet onbeperkt toegelaten. Na lang touwtrekken heeft het parlement in 2010 een anti-kraakwet aangenomen die kraken strafbaar stelt als misdrijf. Veel gemeenten meldden echter dat zij weinig heil zien in deze nieuwe benadering.
Wil je ook een actueel berichtje in deze rubriek kwijt dan kun je een berichtje sturen aan 't Kleintje. Sommige van deze actuele berichten worden opgenomen in komende edities van de papieren versie van Kleintje Muurkrant. Neem een abonnement op 't Kleintje door 17,50 euro over te maken op giro 5349231 tnv Muurkrantkollektief DenBosch. Gegroet!, 't muurkrantkollektief
Ga ook eens kijken bij de morgenster waarin dieper op sommige van bovenstaande thema's wordt ingegaan.