Actueel Nieuws

Behoefte om ook een berichtje/column in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!

Een aantal hieronder lopende series hebben we verzameld op een aparte site, zie followup


Burgerwacht

dinsdag 26 juli 2016
Nee, je zal een haantje wezen. Mag je elke dag roepen “Je suis”. Met daarachter dan weer de volgende plek waar onschuldige medeburgers zijn gekeeld. Je suis Nice. Je suis Charlie. Je suis Saint Etienne. Je suis Montrouge. Je suis Saint Quentin. Je Suis Saint Denis. Je suis Etcetera. Kan je daar iets aan doen? Volgens Alain Marsaud wel. Het Republikeinse parlementslid heeft laten weten dat de Franse burgers zelf de handen uit de mouwen moeten steken en niet alles overlaten aan de blauwe cq. groene smurfen en/of aan particuliere veiligheidsfirma's. Er moet een soort burgerwacht komen. Zoiets als in Israël, waar je medeverantwoordelijk bent voor je naaste buren. Tenzij dat Palestijnen zijn. Dan ligt het even anders. Over de vraag hoe zo'n burgerwacht de vijand te lijf moet gaan als het moment supreme daar is liet Alain zich niet uit. Nou schijnt er ergens in het noordwesten van Frankrijk een dorp te liggen waar de inwoners voor ze ten strijde trekken gedrogeerd worden door ene dokter Panoramix. Onder protest van Ellen van Langen. Maar wat maakt het uit als het doel de middelen heiligt? Aucune flute. Dus Alain, op naar Armorica. En als je een grote kerel tegen komt met een menhir op zijn rug ben je aardig op streek. Aux armes citoyens!


Valse vlag (48)

maandag 25 juli 2016
Je durft het bijna niet meer te zeggen. Maar ten tijde van die reclame voor de Big MacGun in München was er in de buurt een grote smurfenoefening aan de gang. Die richtte zich op het redden van mensen bij ernstige gebeurtenissen. Vandaar dat het direct na het uitserveren van de broodjes kogel wiemelde van de smurfen en hulpverleners. Toeval? Natuurlijk.
Nog een detail voor lekkerbekken: die Ali David Sonboly had een onklaar gemaakte Glock gekocht via het internet. Kwam uit Slowakije. Net als die spulletjes die in Parijs werden gebruikt om Charlie Hebdo de bek te snoeren en de klandizie van een kosherette te millimeteren. Vraag blijft wel wie Ali had ingehuurd om die Glock weer gebruiksklaar te maken en waar ie de kogels vandaan had. Het zal wel ISIS worden. Kwestie van tijd. En dat van die Israëlische link (1)? Toeval. Sure. Stay tuned.

(1) Zie het artikeltje “Mazzel” van gisteren.


Poetin, Poetin, you little devil

maandag 25 juli 2016
Het is nog niet in het publieke domein gemieterd. Maar wat dacht u van deze: Poetin heeft ervoor gezorgd, dat een paar putdeksels op de Champs Elysée extra waren aangescherpt. Daardoor kreeg Dylan Groenewegen een lekke band en kon ie niet meesprinten bij de laatste etappe van de Tour de France.
Wel in het publieke domein: Poetin heeft opdracht gegeven de e-mails van de Amerikaanse Democratische Partij te hacken en die een dag voor de Conventie te publiceren. Daar was ondermeer uit op te takelen dat de leiding van de partij vuige activiteiten heeft ontplooid om Hellary's Democratische tegenstander Bernie Sanders op zijn bek te laten gaan. En knokploegen op de bijeenkomsten van haar Republikeinse tegenstander Trump heeft afgestuurd om voor vette eilie te zorgen. Inmiddels heeft partijvoorzitter Debbie Wasserman Schultz de pijp aan Bill gegeven en lacht Poetin in zijn rooie vuistje. Het is wat hè?


Mazzel

zondag 24 juli 2016
Je houdt het niet voor mogelijk. Journalist Richard Gutjahr was zo gelukkig om op 14 juli aanwezig te zijn bij de aanslag op de boulevard in Nice, waarbij 84 mensen de dood vonden en Bono goddank tijdig werd afgevoerd door alerte smurfen. Richard filmde de gruwelijke gebeurtenissen en keerde terug naar zijn woonplaats München. Daar viel hij niet meteen met seine Nase in der Butter, maar veel scheelde het niet. Ruim een week. Op de 22ste was Richard namelijk zo gelukkig om aanwezig te zijn bij de aanslag bij een MacDonald's in zijn woonplaats. En opnieuw kon hij boeiende plaatjes schieten. Nou zijn de wonderen de wereld niet uit, maar Richard deelt zijn woelige leventje met Einat Wilf. Een Israëlisch meisje uit de nabijheid van ex-premier en ex-minister Ehud Barak, lid van de Knesset en voormalige smurfin van de Mossad. Bewijst dat iets? Nee, maar je zal zo'n mazzel hebben.


Fout

zondag 24 juli 2016
Malik Azmani heet ie. Malik is een Kamerlid van de VVD. En wat voor een. Hij laat vandaag (blote bene via de Telegrof) weten, dat in zijn visie de Nederlandse overheid de rug moet toekeren aan Turkse organisaties die banden onderhouden met “extremisten, terroristen en Islamitische fascisten”. Is dat even flink van Malik of niet? Alleen zouden wij graag van hem willen weten of de Nederlandse overheid dat ook moet doen met Oekraïense organisaties die banden onderhouden met extremisten, terroristen en fascisten in Kiev en omgeving. Want Malik zal toch niet van mening zijn dat een Turkse “ist” heel wat anders is dan een Oekraïense soortgenoot. Hm?


Rechtsgang (2)

zondag 24 juli 2016
Het is dat er een heli uit de Libische lucht is geschoten. Anders hadden we nooit geweten dat er militaire haantjes achter Tripoli opereerden. Wat moesten die daar? Baardbestrijding? Of had het te maken met de vrijlating van Saif Khadaffi en diens mogelijke terugkeer aan het polletieke front (1)? Dat zou niet zo prettig wezen voor Parijs. En dan met name voor Sarko, die ook al bezig is met een polletieke wederopstanding (2). Opvallend is trouwens, dat de Haagse Internationale Strafhut om uitlevering van Saif heeft gevraagd. Om hem te berechten voor zijn vermeend tuinieren in de Libische killing fields toen de westerse lente daar uitbrak. Saif's bef heeft er al op gewezen dat zijn cliënt daarvoor al een paar jaar in de woestijnpetoet heeft gezeten en dat ie volgens internationaal recht geen twee keer voor hetzelfde kan worden gestraft (ne bis in idem). Daar zullen de Haagse jurken waarschijnlijk schijt aan hebben. Hun opdracht is om klootviolen uit de Balkan en donker Afrika een langdurig verblijf in de Scheveningse kerker te bezorgen en daar houden ze zich aan. Tenslotte worden ze daarvoor betaald.
Een schril contrast: Vandeweek liet voornoemde Strafhut weten, dat de USSA, de UK en Australië in de jaren 1965/1967 medeverantwoordelijk waren voor het aanleggen van een stel killing fields in Indonesië en bijbehorende rituelen als het martelen van gevangenen en het planmatig verkrachten van vrouwen en koters. Naar schatting werden toen 500.000 burgers gerooid. Gelukkig waren het allemaal opstandige communisten en wees eerlijk, dat was een goeie reden om ze er massaal onder te schoffelen. Zonder twijfel leven er nog een hele stoot uitvoerders van deze operatie, maar als de huidige Indonesische president sorry zegt vindt de Strafhut dat voldoende penitentie voor de massamoord. Die president voelt daar geen donder voor. En verder? Verder niks. En zo heurt het ook. Stay tuned.

(1) Zie het artikel Will Ghadafi's son be Lybia's next leader?.
(2) Zie ons artikel Pik in het zand van 17 maart 2011.


Fecundo adios

vrijdag 22 juli 2016
Zomer in Zeeland. En wat voor een. Gisteravond kregen wij vanuit Middelburg dit cadeautje aangereikt. Die Jan S. is in onze annalen uitgebreid terug te vinden als Jan Schorsy en Fons S. wat minder uitgebreid als Fons Schirris. Twee laaienlichters die heel wat Nederlanders knollen voor Costa Ricaanse citroenen hebben verkocht, waarbij uiteindelijk zelfs de knollen niet bleken te bestaan. Mocht u de dringende behoefte hebben om wat dieper in deze zaak te duiken raden wij u aan het volgende te goegelen: Celstraf voor grootschalige fraude Middelburg – De Rechtspraak.
Een andere mogelijkheid om uw hart op te halen is onze serie “Fecundo. Daar komt een zootje rap en roet voorbij, dat wil je niet weten. Van Jaap de Bode tot Geurt Roos, van Robbie van de Rhee tot Willem Endstra. En wat Fons betreft is misschien het op de pagina van 2009 terug te vinden serietje TRE, wat is daarmee? ook heel aangenaam om nog eens door te struinen. Al was het alleen maar vanwege de aanwezigheid van Palm Invest-illusionist Danny Klomp, bij wie indertijd een teen werd verwijderd maar zijn leut gespaard bleef. Of we ook hilarische dingen hebben meegemaakt in al die jaren. Nog veel plezier vandaag.


No summer in the Citi (2)

donderdag 21 juli 2016
We zetten hem weer eens even in zijn achteruit. Naar 28 mei 2001. Wij deden toen kond over de Servische sigarettensmokkelaar Stanko Subotic. Die bleek een heel vet bedrag te hebben ondergebracht bij de Citibank in Zürich. Uiteindelijk werd ie in de kraag gevat en in 2008 kwam ie voor het eerst voor de kadi. Er ontstond een indrukwekkende charade die tot gisteren duurde. De verdachte werd vrijgelaten bij gebrek aan voldoende bewijs. Feestje voor Stanko.
De werkelijke reden mag worden gezocht in de bedragen die hij indertijd stiekem aan allerlei Servische hotemetoten overmaakte om ongestoord zijn gang te kunnen gaan. Heel wat van die hotemetoten hebben na de oorlog met hun buurtjes hun positie geconsolideerd. En spelen een rol bij de nogal stroef verlopende onderhandelingen met de junta in Brussel over toetreding tot het Vierde Rijk. Leuk hè? En Stanko's poen bij de Citi? Horen we nog. Stay tuned.


Bye bye Bibi (4)

woensdag 20 juli 2016
Nee, jammer. We weten het niet. De jongste zoon van Bibi Netanyahu, Yair, zou een vals paspoort hebben gekregen van de Mossad. Op verzoek van pappa. Nou lijkt het ons stug, dat ie dat document nodig had voor binnenlands gebruik. Voor zijn veiligheid buiten zijn landsgrenzen misschien? Is mogelijk, maar de zoon van Bibi zal daar niet rondspankeren zonder een leger oortjes om hem heen. Dus denk je al gauw dat Yair dat valse paspoort nodig had voor praktijken die mogelijk het daglicht niet konden verdragen. Zoals bijvoorbeeld wat poen door een wasstraat trekken. Al dan niet voor eigen rekening of voor die van pappa. Nou het leuke. De naam die op dat valse paspoort prijkt is opgedoken in de Panama Capers. En dan nu het minder leuke: we weten de naam (nog) niet. Maar volgens Israëlische bronnen zweeft ie al vlak onder de oppervlakte. Dus wie weet kan binnenkort de vlag uit. Er is trouwens nog een affaire rond Bibi die zich in Tel Aviv en omgeving ontwikkelt en die ook te maken heeft met het wassen van poen. Maar als u het niet erg vindt bewaren we die nog even. Tot de temperatuur weer rond de 25 graden schommelt. Stay tuned.


Odin in Grunningen

woensdag 20 juli 2016
Er wonen, werken en studeren zo'n 2000 Finnen in Nederland. De meerderheid strijkt niet ver van Schiphol neer in Amsterdam. Maar opvallend is de populariteit van Groningen onder de Nederlandse Finnen.
Misschien vinden ze het er lekker rustig, net als bij hen thuis. Of wellicht kunnen ze het er goed vinden met de plaatselijke bevolking. Want Finnen zijn net als Grunningers echte binnenvetters. Hoe dan ook, opeens waren de Finse Grunningers in het nieuws en niet zo'n beetje. Leest en huivert. Hier in Finland zijn die Odinners trouwens alweer op hun retour. Maar de reden daarvan is helaas niet dat justitie hun burgerzin onwettig heeft verklaard of dat Finnen met fatsoen in hun donder 's nachts op de loer liggen om die gasten een lesje te leren. Nee, triest feit is dat bijna een jaar na de aankomst van ruim 30.000 asielzoekers in Finland inmiddels 80 procent van die mensen een negatief besluit over hun aanvraag heeft gekregen of tegemoet kan zien. Irak, Afghanistan en Iran zijn door Finland tot 'veilige' landen verklaard waarheen mensen dus teruggestuurd worden, gezinshereniging is sinds enkele maanden vrijwel onmogelijk gemaakt en de grens met Rusland is sinds maart potdicht "voor iedereen die niet de Russische of een EU-nationaliteit bezit".
Een advies aan de Grunningers met een hart in hun donder: er zijn bij jullie weer honderden studenten op zoek naar een kamer, onder hen vele uit Finland. Vraag ze bij de onderhandelingen over de huur ook hoe ze denken over de multiculturele samenleving in het algemeen en vluchtelingen in het bijzonder. Begint er eentje over dat ie geen racist is maar... dan weet je genoeg, toch? (JoopFinland)


Een legostukje van 9/11 (9)

dinsdag 19 juli 2016
Zou het kunnen? Dat het plan voor het Flying Circus-optreden in Mount Kenya Safari Club van de tekentafel is gerold? Gezien de geschiedenis van de Club en de aanwezigheid van Saudische royals, hun geheimsmurf Omar al-Bayoumi en een varia aan bevriende westerse touwtjestrekkers op de ledenlijst van de Club is dat zeker mogelijk. Vooral als je bedenkt dat hun illustere voorgangers successievelijk betrokken waren bij historische listigheden als de Bay of Pigs-operatie en alles wat erop volgde, de moord op JFK, de Nugan Hand affaire, de Lockheed-affaire, de Iran Contra affaire en het schandaal rond de BCCI. Om eens een vaasje leeg te gooien. En zoals we in de vorige aflevering al even lieten doorschemeren: een donkerrood gevoel van gelukzaligheid overvalt ons als er een Nederlandse link te leggen valt. Zoals bij scrabble, maar dan anders. Roder. Die link bleek prins Bernhard te zijn, die graag bereid was om Agha Hassan Abedi, het baasje van de BCCI, in zijn Panda Club op te nemen. Ter bescherming van de wildstand. Verder deelde onze voormalige verzetsvierder en Abwehrspion zijn betrokkenheid bij de Lockheed-affaire onder andere met Adnan Khashoggi. De Jeffrey Epstein avant la lettre die in de eerste helft van de jaren zeventig het roer van de Mount Kenya Safari Club in handen nam. Samen overigens met ene Edward K. Moss. Een Amerikaanse p.r.-grootheid, die zich in de jaren zestig al had gemanifesteerd bij operaties die de met hetzelfde DNA uitgeruste CIA en de mafia op touw hadden gezet om Fidel Castro uit de weg te ruimen.
Deze Edward was getrouwd met Julia Cellini. De zuster van haar broers: Dino en Eddie. Mafiose gokbazen, die onder andere samen met bankier en Bernhard-gabber Tibor Rosenbaum een paar wasstraten beheerden voor toenmalige topper Meyer Lanksi. In diezelfde periode doken de gebroeders op in de roze buurt van Amsterdam in een gokproject dat was gesitueerd in het roze buurtterritorium van de legendarische Maurits de Vries aka Zwarte Joop. Ook al geen terra icognito voor de beschermheer van rhino's en andere toeleveranciers van obesitasjes en virielpoeder. Daarnaast maakten voornoemde topgokkers binnen deze context furore op allerlei Caraïbische eilandjes. Ondermeer via de firma Resorts International die in de jaren tachtig zou worden overgenomen door Donald Trump (1). Kortom, de Mount Kenya Safari Club huisvestte een mix van schorriemorrie, dat voor een deel zelfs stamde uit de categorie “Too big to jail”. Waren zij in staat om 9/11 te organiseren met wat voor doel dan ook? Nou, ze hadden in ieder geval de macht en de poen. Dus u mag het zeggen. Stay tuned.

(1) Zie “The Donald Connection” dd. 28 februari 2016.


Je suis Nice?

zondag 17 juli 2016
Die Mo Lahouaiej Bouhlel was een krabber. Huwelijk aan gort. Zelf niet lekker onder zijn kruin. Laagbetaalde baantjes. Wat doet ie? Hij huurt een vrachtwagen en jaagt hem na het 14 Juillet vuurwerk over de Boulevard des Anglais in Nice. Dwars door de menigte. Pure frustratie? ISIS? Of misschien toch iets anders? Lees dit en vraag je voor de zoveelste keer af of een nieuwe pluk gladiolen dit soort afschuwelijke gebeurtenissen organiseert om een of ander politiek doel te realiseren. Nice? Not so nice at all.


Een legostukje van 9/11 (8)

zondag 17 juli 2016
Zware bevalling. Vederlichte baby. Weinig nieuws in die befaamde geheim gehouden 28 pagina's van de Amerikaanse parlementaire enquête over de Saudische betrokkenheid bij 9/11. In wezen wisten we alles al. Mocht u toch nog zelf even van uw Specsavers gebruik willen maken vindt u de hele zwik in dit artikel terug. Wat wist een woordvoerder van het Witte Gekkenhuis gisteravond te boeren? Dat de CIA tot de slotsom is gekomen, dat de oliejurken uit Ryadh en omgeving geen rol hebben gespeeld bij het optreden van Bin Laden's Flying Circus. Nog een kwootje toe. Komt ie:

Het bevestigt wat we al lange tijd dachten: Saudi Arabië is niet medeplichtig aan de aanslagen”.

Ongelooflijk. Nou ja, ongelooflijk. We hebben net gelijksoortig gelul rond haar van Clinton achter de rug. Die had wel degelijk staatsgeheimen op haar onbeveiligde privé pc gestald. Ze waren haar bezorgd door een postbode van de firma g-mail. Alleen daarom al had ze met een rotgang voor de kadi gesleurd moeten worden. Maar na een babbel met geile Billy en een welwillend knikje van FBI hoofdman James B. Come(d)y besloot advocaat-generaal Loretta Lynch Hellary's onvergeeflijke activiteiten af te doen met de term “slordig”. Vervolgen? Are you nuts? Die twee gevalletjes bij elkaar bevestigen overigens wat wij al lang dachten: inlichtingendiensten zijn vehikels die ten dienste staan van de 1 procent en zijn aanhang. Niks meer, niks minder.
Nog even in de nastoot. Zoals de aandachtige lezer al heeft opgepikt is een van de Saudi's die in de 22 pagina's een flinke beurt krijgt ene Omar al-Bayoumi. Iemand die bij ons op 13 april 2012 al eens in dezelfde context voorbijkwam in aflevering 7 van de reeks “Deuss en de Ruskies (1). Zij het, dat wij daaraan nog een extraatje toevoegden. Omar was namelijk lidmaat van de Mount Kenya Safari Club. Eind jaren vijftig opgericht door de Amerikaanse olieboer annex luxe stenenstapelaar annex casino eigenaar Ray Ryan, Hollywoodster Willam Holden en de Zwitserse financier Carl Hirschmann. Ryan koos in oktober 1977 onvrijwillig het luchtruim en keerde kort daarna samen met duizenden stukjes van zijn auto op aarde terug. Daarmee werd een oude rekening vereffend door mafioso Marshall Caifano, die bij het pokeren door Ryan werd gepiepeld voor 60.000 groene flappen en vervolgens door een valse verklaring van Ryan tijdelijk wat krap behuisd raakte.
Mount Kenya Safari Club zag er in die jaren een stuk ruimer en ook deftiger uit en verschafte onderdak aan lieden die op het oog van een hoger kaliber waren dan Caifano. In de beginnen hing er ouwe meuk rond als Winston Churchill, Lord Mountbatten, Bing Crosby, Bob Hope, John Wayne, Clark Gable en Walt Disney. Maar later kreeg de club een heel ander karakter. Toen Adnan Khashoggi in de jaren zeventig zijn entree maakte en de club de thuisbasis werd van topsmurfen, wapenhandelaren, diplomaten, louche bankers en aanverwante artikelen als prins Bernhard (rip), Henry Kissinger, Paul van den Boeynants (2), Ted Shackley (de latere gap van Johnny Deuss) en ... onze Flying Circus sponsor Omar al-Bayoumi. Lees en huiver. Dit zal u niet terugvinden in de 28 pagina's over 9/11. Prettig weekend. Stay tuned.

(1) Voor het verband met Neerland's trots Johnny Deuss lees ook aflevering 8. Komt na 7.
(2) Zie het artikel Irangate aan de Maas, nog uit de papieren versie van Kleintje Muurkrant (nummer 325 van 25 september 1998) en ook terug te vinden in het archief van de Morgenster.


Groetjes uit het land van Cor en Don (3)

zaterdag 16 juli 2016
Hoe lang is het geleden? Niet zo lang. Op 9 april van dit jaar gaf de hut van John Heinz Kerry de Amerikaanse vakantiegangers in Turkije het advies zo spoedig mogelijk de kuierlatten te nemen. Zijn Israëlische collega schoot diezelfde dag nog in dezelfde modus (1). Zij verwachtten zware terreuraanvallen aan de meditterrane kust van Erdogan's kalifaat. Zeiden ze. Die waarschuwing werd een week of twee daarna herhaald (2). Er gebeurde niks. Pas op 15 juli gebeurde er wel wat. Een coup vanuit het Turkse leger. Ook NATO. Zomaar een vraag: Waarom duurde het zo lang? Stay tuned.

(1) Zie aflevering 1 dd. 10 april 2016.
(2) Zie aflevering 6 van “De grijze wolf en de 28 geitjes” dd. 27 april 2016


Een legostukje van 9/11 (7)

vrijdag 15 juli 2016
Goh! Zelfs de msm beginnen nu warm te lopen. Voor die 28 pagina's uit het rapport van de Amerikaanse parlementaire enquête uit 2002 inzake de betrokkenheid van de Saudische regering bij de eenmalige voorstelling van het Flying Circus op Manhattan. Volgens sommige dagvodden zouden ze zeer binnenkort worden vrijgegeven. In hoeverre er in de tussentijd aan is gedokterd om de navelstreng tussen Ryadh en Washington intact te houden blijft uiteraard de vraag. Maar om te voorkomen dat u explodeert voor het moment supreme serveren wij hier alvast een voorafje, waarvan de samenstelling nog niet zo lang geleden zonder al teveel fanfare al op de kaart is gezet. Het zogenaamde document nummer 17 (1). En dat is best al smullen geblazen. Stay tuned.

(1) Te vinden in het artikel Those secret 28 pages on 9/11: read this before you read them.


Hill goes to hell (17)

donderdag 14 juli 2016
Alweer een dooie. Eerder deze maand namen we afscheid van John Ashe. Die ging to ashes nadat ie een halter op zijn nek liet ploffen. Johnnieboy stond op het punt om voor de kadi een getuigenis af te leggen over een smeergeldaffaire waarin de schaduw van Hellary Clinton viel te bespeuren (1). Afgelopen zondag liep de 27-jarige Seth Rich 'sochtends vroeg tegen een vervelende kogel op in Bloomingdale. Nee, niet die strandhut in Bloemendaal. Bloomingdale in New Jersey. Seth was een prominent lid van de DNC, de Democratic National Committee. Hij was bezig met een onderzoek naar fraude tijdens de verkiezingsrace naar het Witte Gekkenhuis. Of dat de oorzaak was voor zijn onfortuinlijke demise is onbekend. Geen daders, geen sporen, gewoon boem. Weg was Seth. Rouw alom. Vooral binnen de top van de Democratische Partij. Seth was zo'n goeie jongen uit zo'n keurig Joods gezin. Of we er nog iets van zullen horen? Misschien als we gaan golfen in Phoenix en dan toevallig op het vliegveld Loretta Lynch tegen het lijf lopen. Maar die kans is nihil. Dus ... Stay tuned.

(1) Zie aflevering 14 van deze serie dd. 4 juli 2016.


Slijmbal (3)

woensdag 13 juli 2016
Een paar dagen geleden was ie weer eens te gast in de Huyskerk. Derk Sauer. De bevlogen brenger van het vrije woord in Moskou. In gesprek met haar van Tweebeeke. Ging over de huidige situatie in Rusland, Putin en Derk's door meloenen en meloenen mensen gevolgde dagvod en glazen tiet-station (1). Die ondanks al die formidabele aandacht financieel in een verdomhoekie zitten. Ze zijn daar volgens onze miljonair geworden persridder terechtgekomen door hun intrigerende nieuws over de familie en de kennissenkring van de Russische president. Met als resultaat dat zowel de Russische oligarch die momenteel eigenaar is van Derk's mediaconcern RBC als Derk zelve van frauduleuze activiteiten worden verdacht.
Het kan toeval zijn, hoewel, maar de naam van voornoemde oligarch werd niet genoemd. Nou, dat doen wij dan maar. De baas van Derk heet Mikkel Prokhorov. Een naam die sinds begin 2007 ook bij westerse luxe blaadjeslezers faam heeft verworven. En hoe. Mikkel werd namelijk in het weelderige Franse Alpenoord Courchevel in hechtenis genomen. Samen met een paar vrienden en een eskadron luxe glijbanen aka modellen, die met zijn privéjet waren meegereisd. Liep met een sissère af, maar je reputatie als playboy is meteen gevestigd. En als je dan ook nog een echte Amerikaanse basketbalclub als de New Jersey Nets opkoopt kan je eigenlijk niet meer stuk bij het zonnebrillenvolk. Of je daar op den duur veel aan hebt in de uitlopers van de Oeral is overigens twijfelachtig. Zo heeft Mikkel zakelijk al een paar veren moeten laten en achter de schermen probeert hij nu zijn 17 procents aandeel in de aluminium gigant Rusal onderhands te verpatsen. Liefst tegen een fluwelen prijsje. Maar wat dat betreft ziet het er somber voor hem uit. Mocht u houden van zware Russische kost of lid zijn van een aandelenclubje lees dan dit uitgebreide artikel van collega John Helmer. En hoe het er voor staat met RBC weet u al (2).
Derk kondigde tijdens eerder genoemde preek in de Huyskerk aan dat hij wel weer terug gaat naar Moskou. Want Putin nou ja, maar Rusland is een prachtig land en geen enkel gevaar voor het Vierde Rijk. Nou maar hopen dat ze in het Kremlin erin tuinen Derk. Fingers crossed. Stay tuned.

(1) Getallen van Derk zelf.
(2) Zie aflevering 2 van deze serie dd. 22 mei 2016.


Grutten in de vuilnisbak

woensdag 13 juli 2016
Blair mag blij wezen. Dankzij het gekrakeel rond de Brexit kreeg het rapport van ome Chilcot over het Amerikaans/Britse Fall Weiss in Irak niet de aandacht die het verdiende (1). Bush en Blair zijn ordinaire oorlogsmisdadigers en hoe fijn zou het niet zijn als ze hun eigen Neurenbergje kregen. Maar u weet hoe de hazen lopen. Met name in de duinen bij Scheveningen.
Net als in het oorspronkelijke gevalletje Weiss werd er begin 2003 flink gerotzooid met de dodgy info over Saddammeke's militaire capaciteit en druk uitgeoefend op andere landen om steun te verlenen aan de geplande westerse overval. Vooral op de niet permanente leden van de VN Veiligheidsraad. Zoals Angola, Kameroen, Chili, Bulgarije en Guinée. Plus daarbuiten het door onze inspanningen nucleaire Pakistan en het in Latijns Amerika invloedrijke Mexico. Memorabel in deze context is nog altijd het for your eyes only briefje van Blair aan Balk. De inhoud is altijd onder water gebleven, dus kan je daar een hele zak speculaasjes op los laten. Ging het over een blonde stoot achter een Haagse bar die Balk tot woelige gedachten bracht? Ging het over Joris? Over Bernhard? Over Claus? Jan Smit? Mabel? Kan allemaal. En een ding is zeker: Balk trad toe tot de coalition of the willing en stuurde stiekem wat vliegend materieel en een handje commando's naar Bagdad en wijde omgeving.
Hoe oefen je druk uit op landen om ze in de pas te laten lopen? Je gaat eens gezellig grutten in hun vuilnisbakken. En aangezien Blair allang akkoord was met Bush om Saddammeke te grazen te nemen verzocht de NSA met een top secret mailtje aan zijn Britse tegenvoeter GCHQ om even te helpen. Twee medewerksters van de Britse dienst raakten zo buiten hun Tena Lady over het verzoek van het Amerikaanse Puzzle Palace, dat ze de mail lieten lekken naar het dagvod Observer. Lees en wrijf uw ogen uit. Of andersom. Geloof het of niet maar het effect was nihil. De beide Tena's zwaaiden wel het cachot in, maar na een paar maanden, toen de oorlog al ruim en breed aan de gang was, werden ze op vrije voeten gesteld. De zaak werd geseponeerd. En nog gekker: ome Chilcot heeft deze uitermate interessante gebeurtenissen nergens een plekje gegeven in zijn magnum opus. Nou ja, je kan niet alles hebben.

(1) Even goegelen en u begrijpt onze ondeugende woordspeling.


Een Nationaal ZorgFonds

maandag 11 juli 2016
Goede en toegankelijke zorg is onmisbaar voor iedere beschaafde samenleving. De gezondheid van de bevolking hoort centraal te staan, niet ‘de marktwerking’. Afgelopen 20 jaar verschoof de zeggenschap over de zorg van het publiek en de zorgverleners naar de commerciële verzekeraars. Zij bepalen meer en meer wie welke zorg krijgt, en waar. Het idee was dat concurrentie tussen verzekeraars de zorg goedkoper zou maken. De werkelijkheid is dat de bureaucratie en de verspilling explosief zijn gegroeid. Het publiek zou steeds meer te kiezen krijgen, maar dat blijkt alleen te gelden voor wie meer kan betalen. De rest krijgt juist steeds minder keuzevrijheid. Ondertussen zijn zorgverleners veel te veel tijd kwijt aan het afleggen van verantwoording, want verzekeraars en politiek vertrouwen hen niet.
Vechtmarkt
De zorg is een ware vechtmarkt geworden. Verzekeraars besteden jaarlijks alleen al 500 miljoen euro zorggeld aan reclame en marketing. Er zijn sinds de vercommercialisering ruim honderden miljoenen verspild aan het overstapcircus waar verreweg de meeste mensen helemaal geen gebruik van maken.
Boete op ziek zijn
Tegelijkertijd vangen we de zorgkosten steeds minder vaak samen op. Steeds vaker wordt gezegd: u betaalt het zelf maar. Wie de pech heeft om ziek te worden, betaalt 385 euro meer dan gezonde mensen, via het eigen risico. Dit bedrag is de afgelopen jaren verdubbeld. Dat is oneerlijk, en leidt er toe dat steeds meer mensen afzien van noodzakelijke zorg, omdat ze die niet kunnen betalen. Huisartsen luiden hierover al jaren de noodklok, maar het eigen risico blijft maar stijgen.
Zorg voor en van iedereen
Met de vercommercialisering van de zorg is een verkeerde weg ingeslagen. Het is tijd om een nieuwe richting te kiezen. Ten dienste van de bevolking en zorgverleners, zonder commerciële belangen. Premiegeld gaat naar zorg en één organisatie, en niet naar marketing, winstuitkeringen en de bureaucratie van -tig verzekeraars.
Eigen risico afschaffen
Een boete op ziek zijn is oneerlijk. Bovendien weerhoudt het mensen om tijdig zorg te vragen, zodat problemen verergeren en behandeling uiteindelijk juist meer kost. We schaffen het eigen risico daarom af. De zorg moet voor en van iedereen zijn. Van de bevolking en de zorgverleners. Daarom deze nieuwe richting. Steun deze campagne en herover de zorg

Aanstaande donderdag In de Roos 's-Hertogenbosch Lokale informatie-bijeenkomst voor iedereen die het zat is om (te) veel geld kwijt te zijn aan de huidige dikverdienende private zorgverzekeraars (ze maken jaar-in-jaar-uit gigawinsten) terwijl een algemeen ziekenfonds voor iedereen met een eerlijk en betaalbaar basisvoorzieningen-niveau een veel socialer (en dus beter) idee is. Bijeenkomst met supporters, experts, activisten en voor iedereen uit de regio die benieuwd is naar de campagne en naar het Nationaal ZorgFonds zonder eigen risico. Met film, discussie en muziek. Neem je vrienden, familie of collega's mee. Samen zetten we een volgende stap op weg naar betere zorg. Voor iedereen in Nederland. Overigens is het initiatief voor deze campagne genomen bij de SP.

Kom aanstaande donderdag om half acht (inloop vanaf 19 uur) naar In de Roos in 's-Hertogenbosch, Zuiderparkweg 282. Wil je meer informatie kijk dan op deze website.


Bye bye Bibi (3)

maandag 11 juli 2016
Arnaud Mimran aka “de blanke wolf” mag acht jaar streepjes trekken op een kerkermuur. Aan de binnenkant. Plus nog een boete schokken van 1,5 meloen euro. Wegens zijn aandeel in een BTW-zwendel rond carbon-emissierechten die in de miljarden liep. Dat aandeel beliep een waarde van zo'n 285 meloen en daar kan je een flink flesje van opentrekken. Zijn kameraden in het kwaad liepen navenante straffen op. Voor zover nog aanwezig, want een paar van hen ontliepen hun penetentie door een hardhandige hereniging met hun schepper.
Dat overkwam ondermeer ene Samy Souied. Een bekende figuur uit de Franse gok- en drafwereld en een gereputeerd runner van wasstraten. Samy was op 14 september 2010 met het vliegtuig van 12 uur uit Tel Aviv in Parijs gearriveerd om even aan de boom te schudden. Hij had nog 50 meloen carbonale pegels tegoed en wilde graag hom voor hij 'savonds weer terugvloog naar Israël. Er waren verrekt weinig mensen op de hoogte van Samy's retourtje maar desondanks werd hij rond 8 uur 'savonds getrakteerd op zes kogels in zijn lijf. Verzonden door een meneer op het duozitje van een voorbijrijdende scooter. Vlakbij metrostation Porte Maillot. Kan je met recht een afrekening noemen. Mogelijk als represaille voor zijn bedreigingen aan het adres van Amar Azzoug aka “Amar met de blauwe ogen” die culmineerden in diens vervroegde hemelvaart op 30 april van datzelfde jaar.
En daarmee zijn we er nog niet, want ook het ruwe overlijden van miljardair Claude Dray valt volgens de Franse justitie binnen deze context. Op 24 oktober 2011 werd de in Algerije geboren Joodse stenenstapelaar dood aangetroffen in zijn appartement in de Villa Madrid in Neuilly. Vermoord met drie kogels uit een 7.65 pistool. De kluis was ongemoeid gelaten. Alle prijzige kunstvoorwerpen in de woning idem dito. De smurfen stonden voor een raadsel. Maar een ding trok de aandacht. Er was eilie met een voormalige schoonzoon. U raadt het: Arnaud Mimran. De blanke wolf.
Waarom wij redelijk geïnteresseerd zijn in deze affaire? Nou, dat hebben we in aflevering 1 eigenlijk al duidelijk gemaakt. Arnaud stond op familiare voet met Bibi Netanyahu (1). Bibi ontkent dat.
Begrijpelijk, want zo langzamerhand nadert het officiële onderzoek naar de inkomsten van Bibi en zijn vrouwtje critical mass. En het ziet er volgens Israëlische persberichten niet best uit. Een beetje Olmerts zeg maar. Vandaar dat we nog even een vinger aan de bloedstroom houden. Stay tuned.

(1) Ga daarvoor terug naar 27 maart van dit jaar.


Bye bye Alexander

maandag 11 juli 2016
Die Alexander Poteyev schijnt dood te zijn. Nee, dat is niet onze buurman van verderop. Alexander was een dubbele nul van de FSB, de Russische tegenhanger van de AIVD. In 2010 nam ie met vrouw en koters de benen naar de USSA. Heel wijs, want niet veel later kreeg ie in absentia 25 jaar goelag voor de ballen wegens het weggeven van een stel collega's die lekker bezig waren in de Grote Appel. Het ging om een tiental zogenaamde slapers, die tezijnertijd een wake up call zouden krijgen van hun werkgever in Moskou. Tot dat moment hadden ze uiteraard een cover nodig, want je kan geen jaren op je nest blijven liggen. Al was dat geen straf geweest met Anna Vasilyevna Kushchyenko aka Anna Chapman. Een bloedmooie juf, die zich samen met de andere slapers bezighield met de handel in pakken effecten aan de rand van het financiële universum. En dan vooral via de toen nog niet in het verdomhoekje terechtgekomen naked short transacties (1). Daarbij ging het niet om misselijke bedragen en het was dus niet om van verbazing je theelepeltje in te slikken, dat de coverfirma's van Anna cs. lieden aantrok die je liever niet na twaalven op de stoep van een sishalounge wil tegenkomen. Lieden ook, die graag van dit soort firma's gebruikmaken om wat irreguliere bedragen door de wasstraat te jagen. Geen mirakel dus, dat in Anna's universum ook de bekende Nederlandse illusionist John Deuss opdook. Maar daar hebben we het al eens over gehad (2). Haalde de mainstream niet. Maar ach, laten we ons daar maar niet meer druk over maken.
Overigens heerst in Rusland nog de nodige twijfel over de dood van Poteyev. De hotemetootski willen eerst meer medisch bewijs zien. Was ie ziek? Van zijn fiets gevallen? Had ie Polonium geslikt? Voordat ze straks weer voor een propagandakarretje uit Langley worden gespannen en Derk Sauer in de Twan Huyskerk komt uitleggen hoe het zit. Stay tuned.

(1) Als u net als wij niet zo geweldig bent ingevoerd in deze materie dan raden wij u aan even te goegelen naar deze naakte handel. Wil wel eens helpen.
(2) Zie vooral aflevering 6 van Deuss en de Amerikanski's dd. 7 juni 2011. Niet dat de rest van die serie knudde is, maar het is nogal een kluif voor de vroege maandagochtend.


Hill goes to hell (16)

vrijdag 8 juli 2016
Stel je geeft wat weg. Zoals dat Novamedia van die gozer van Poelmann, de gap van Poetinbasher Derk Sauer. Dat heeft 25 meloen uit het spaarvarken van de Postcodeloterij getild en overgemaakt naar de Clinton Foundation en nog een soortgelijk bedragje uit het Zweedse familielid. Bestemd voor een goed doel of een meervoud daarvan. Leuke vraag na al die narigheid over vrouwtje Clinton: weten meneer Poelmann cs. waar die gokpoen na aftrek van allerlei kosten terecht is gekomen? Hebben ze dat gecontroleerd? En gezien de suggestieve artikelen elders in de wereld over dankbare douceurtjes van de zijde van de Clintons: hebben meneer Poelmann en zijn enthousiaste aanhang cq. een of ander ministerie in Den Haag daar iets voor teruggekregen? Zulke vragen krijg je als de boel net zo transparant is als de duistere activiteiten van het Griekse Intralot (1).
Neem nou de Noorse bijdragen aan de Clinton Foundation. Tussen 2007 en 2015 in totaal bijna 90 meloen dollar. Die werden verdeeld onder de kerstboom aan subeenheden van de Foundation. Verwarrend? Nogal, want de officiële website van de Foundation gaf aan dat het in totaal om een bedragje van tussen de 10 en 25 meloen ging. Foutje? Die maken de Clintonnetjes wel vaker en dat heeft ze geen winderige eieren gelegd. Hun kapitaal wordt tegenswoordig geschat op een kwart miljard.
Een van voornoemde subeenheden is de Clinton Health Access Initiative. Daar hadden ze iets moois bedacht: geef 27 kuttige eilandrijkjes in de wereld de mogelijkheid om voor hun stroomvoorziening over te stappen van dieselgeneratoren op groene energie. Nou stond een dergelijk initiatief niet op de Noorse prioriteitenlijst, maar minister van Buitenlandse Zaken Borge Brende zag er wel wat in en liet op eigen houtje rond de 3.5 meloen overmaken naar die Health Access broddel van Billy en Hellary. En gek, dat bedrag is niet terug te vinden in de officiële data en dat lijkt ons niet gezond. Of die eilandenrijkjes inmiddels over zonnepanelen en/of windmolenparken beschikken? Weet u het, weten wij het. Je zal zo'n president krijgen. Stay tuned.

(1) Zie de afleveringen 1 en 2 van de serie “Tweearmige bandieten” op de pagina actueeltjes uit 2012, plus nog wat ongerief over dezelfde materie in de serie Octopussy.


Dichtbij onze bedshow (5)

vrijdag 8 juli 2016
Nou, dit keer niet zo dichtbij. In 2014 en begin 2015 wisten wij u te verblijden met berichten over onbekende drones die vluchtjes uitvoerden boven Franse en Belgische nucleaire installaties. Daarna niks meer over gehoord. Dus kan het een reële dreiging zijn geweest van fanatieke baarden of agressieve Russen. Of het toedienen van wat extra spanning op onze zuiderburen binnen het kader van de bekende strategie. Je weet het niet. Maar we hebben nieuws. Alert personeel van een atoombouwsel in South Carolina, USSA hebben de afgelopen weken acht keer ongeïdentificeerde drones waargenomen in het luchtruim boven hun Savannah River Site. Er werden nog helicopters op losgelaten maar noppes. Net als aan deze kant van de plas. Moeten we ons daar druk om maken? Jawel. Je moet je niet voorstellen dat een of andere onfatsoenlijke club zo'n nucleair lor nog verder in ongerede brengt als ie al is. In Doel of zo. Of in Petten. Om eens wat te noemen. Of we ook kwetsbaar zijn. Stay tuned.


Hacken, hackte, gehackt

vrijdag 8 juli 2016
Woensdag gehacktdag. Twee dagen geleden stuiterde op de Parijse keien, dat er geknoeid was aan de moob van premier Vall en diens gevolg. Tijdens een officieel driedaags bezoek bezoek aan Tel Aviv in mei jl. Voordat ze gingen babbelen met president Rivlin en Bibi over de verbetering van de verhoudingen tussen de Mosjes en de Palestijnse Mo's werd de Fransen vriendelijk verzocht om hun mobiele apparatuur af te geven. Stel je voor dat die haantjes het gesprek stiekem zouden vastleggen.
Na de gesprekken kregen les hotemetotes Francais hun spulletjes weer terug. En wat denk je wat? Er was duidelijk mee geknoeid. Nou zal u ons niet horen zeggen, dat Israëlische speurneuzen klungels zijn op dit gebied. Verre van dat. Maar misschien ging het hier om apparatuur die door Franse safesmurfen extra was beveiligd en als je daar niet op bent voorbereid krijg je dit soort gehark. Vooral als je niet al teveel tijd hebt. Uiteraard heeft Tel Aviv het bericht in de Franse pers direct ontkend. Je gaat een bondgenoot niet afleggen. Nee, nee. Dat dacht buuf Merkel ook. En haar van Clinton verklaarde kortgeleden zelfs dat haar g-mail maagdelijk was gebleven bij haar illegale escapades. Waar haalt zo'n ding het vandaan. Een variatie op een uitspraak van Michael Corleone: “Hou je vijanden dichtbij, maar je vrienden nog dichterbij”. Amen. Stay tuned.


The yellow zuipmarine en de oorlog met Duitsland

donderdag 7 juli 2016
Het was bijna zielig. Hoe onze Timmerfrans vandeweek een lans brak voor Jan Kloot Juncker. Rauwe emotie meneer. Aanleiding waren serieuze geluiden uit het Duitse polletieke wereldje om de Reichsführer naar huis te sturen. De manier waarop die de Britse afgevaardigden in de Brusselse landdag te kakkert zette na de Brexit deed voor hullie de deur dicht. Nog afgezien van al die klapjes en zoentjes die hij de afgelopen tijd al walmend had uitgedeeld aan geneerde regeringsleiders en andere hotemetoten. Trouwens, voordat Timmerfrans in het Engels een schrobbering uitdeelde aan onze oosterburen had Jan Kloot de noodrem al gevonden. Hij haalde een streep door zijn besluit dat het vrijhandelsverdrag met Canada (CETA) alleen de ratificering van zijn junta nodig had. Plotseling zette hij de draaideur open en laat nu de beslissing over aan de nationale parlementen van de lidstaten. Net als indertijd het asoverdrag met Oekraïne. En u weet wat daarmee gebeurde. Een en ander betekent, dat het CETA-verdrag voorlopig geparkeerd blijft staan in de remise totdat de hele meute van het Vierde Rijk zijn zegje heeft gedaan. Al dan niet via een referendum. Daarmee is meteen de beer los, want dat uiterst geheime TTIP-verdrag met de USSA komt daarmee meteen ook op de tocht te staan en dat zal Jan Kloot niet in dank worden afgenomen. Timmerfrans zag de bui hangen en riep in een opwelling dat de Reichsführer an honourable man was. Net als Brutus indertijd. En dan weet je het wel. De messen worden geslepen.


Hill goes to hell (15)

donderdag 7 juli 2016
Verschil moet er wezen. Volgens de hopman van de FBI James B. Comey bevatten 110 e-mails van de bups die Hellary Clinton heeft ingeleverd geheime info, waarvan 6 zelfs top secret. Zelf heeft ze verklaard, dat ze met het aanleggen van een privé-lijntje niet doelbewust haar middelvinger in het zwerk had gepriemd. Het ging om een foutje. Bedankt. Ook al zou dat zo zijn dan had ze zeker als oudgediende behoren te weten dat haar eigenwijze gekloot ronduit verboden was. En dat gold ook voor de rest van de Wild Bunch die tot haar kringetje behoorde. Mevrouw presteerde het zelfs om vanuit het buitenland gebruik te maken van haar eigen lijntje en dan rustig beweren dat er niks gehackt is lijkt ons uiterst onwaarschijnlijk. En meneer Comey geeft ons gelijk. Normaliter gaat iemand in de USSA die dit soort strapatsen uithaalt voor een paar jaar een kerker in. Maar wat zegt die gozer van Comey? Dat wat hem betreft er geen sprake is van een strafbaar feit. Hooguit slordig gedrag. Vergeet ie zeker even dat Hellary een stel werkroosters heeft laten verbranden (1). Wat toch sterk lijkt op het willens en wetens vernaggelen van de zaak. Nee, wat ons betreft mag die James B. Comey van nu af aan James B. Comedy worden genoemd. Uiteraard kopte advocaat generaal Loretta Lynch het voorzetje van James netjes in. Ze ziet geen reden tot vervolging. Zeker niet na het gesprek met Bill op Phoenix Airport (2). Een heel verschil met bijvoorbeeld Bryan Nishimura. Lees en schud ongelovig uw hoofd (3). Deze charade hoeft overigens niet het einde van de affaire te betekenen. Er kan nog wel degelijk een speciale aanklager worden benoemd om de boel alsnog op de rol te krijgen.
Stappen we over naar het goeie doelen werk van Hellary en geile Billy. We zijn nou toch bezig. Toen zij van Clinton nog minister van BuZa was werd van Amerikaanse zijde flink gestrooid met sancties in de richting van Iran. Om de aya's te bewegen geen rare dingen uit te halen met hun nucleaire project. Die polletiek werd uiteraard van harte gesteund door de westerse bondgenoten. What else? Alleen Zweden liep uit de ganzenpas. Dat probeerde betere handelsbetrekkingen met Iran te versieren. Dat ging niet onopgemerkt voorbij en Hellary kreeg dan ook van haar ambassade in Stockholm langs de normale weg een flinke ruiker brandmails. Zweden ondermijnde met zijn pogingen tot een betere verhouding met Iran de sanctiepolletiek van hare majesteit Clinton. Wat denk je wat ze doet? Niks. Niet een van de betrokken Zweedse bedrijven ging op de zwarte lijst! En wat dachten conspiracy-aanhangers dus? Dat daar wat achter zat. En ze gingen aan het grutten.Vonden ze uit dat in die regeringsperiode van Hellary meloenen en meloenen dollars in de gleuf waren gegleden van het Zweedse spaarvarken van de Clinton Foundation. Een van de gulle gevers was de Zweedse Postcode Loterij van Novamedia. Dezelfde firma die ons aller Winston Gershtanowitz bij nacht en ontij op pad stuurt met een bos bloemen en een viltstift en die vanuit de Amsterdamse Van Eeghenstraat ook al 25 meloen dollar naar de Foundation van Helly en Billy overmaakte. Je gaat je bijna afvragen of wij daar ook iets voor terug hebben gekregen. Toestemming van Hellary om klompen, tulpen en kaas naar Iran te verslepen of zo. Of wat nucleaire spulletjes. Daar zijn we ook goed in. U hoort er nog van. Stay tuned.

(1) Zie dit artikel.
(2) Zie aflevering 13 van 1 juli 2016.
(3) Zie dit artikel.


Rechtsgang (2)

woensdag 6 juli 2016
Viel niet tegen. Tegen alle verwachtingen in heeft Sir John Chilcot rundergehakt gemaakt van Tony Blair in zijn rapport over de inval in Irak. De ex-premier heeft volgens Sir John bij deze kwestie als de poedel van president George Wacko Bush rondgetrippeld en teveel diens ballen gelikt, de beschikbare info over Saddammeke's massavernietigingswapens al te makkelijk als voldoende beschouwd om een agressieoorlog op te starten en de mogelijkheden die er nog waren om de Iraakse “dictator” aan zijn snor te trekken bij ontwapeningsgesprekken niet ten volle benut. Verder heeft Tony zijn kabinet herhaaldelijk in een dark room achtergelaten en schijt gehad aan zowel internationale als nationale wetgeving op dit terrein. Mag het een onsje meer zijn? In reactie op zijn trip door de gehaktmolen had Tony nog het lef om op te merken, dat hij nooit had gelogen of te kwader trouw had gehandeld bij zijn besluit om Bagdad de lente te brengen waarvan ze daar nu nog zo genieten. Hij had het gedaan in het belang van de UK. Dat laatste liegt hij wel dat ie barst. Het ging om het belang van de 1 procent, die met name in de City de dienst uitmaakt. De rest kon de vellen krijgen of dienen als kanonnenvoer in de Iraakse zandbak. Om de Iraakse bevolking inclusief de warchildren van Borsato cs. maar buiten beschouwing te laten. Tony is een ongeneerde oorlogsmisdadiger. Maar dan wel eentje uit de Kissinger-categorie die nooit in Scheveningen zal wegrotten. Niettemin wensen wij de families van de gesneuvelde Britse soldaten die hem voor de kadi willen trekken veel succes. En een heel lange adem. Stay tuned.


One day we fly away

woensdag 6 juli 2016
Twee oktober kan een leuk dagje worden. Voor het Vierde Rijk. Op die dag kunnen de burgers van Hongarije ja of nee zeggen op de vraag of de Brusselse junta op eigen houtje mag beslissen hoeveel vluchtelingen ergens in de poesta gehuisvest moeten worden. Zonder toestemming van het Hongaarse parlement. Nou, daar zal geen enkel gokkantoor de deur voor opengooien.
Op diezelfde datum gaan de burgers van buurland Oostenrijk ook naar de kiesgleuf. Om de presidentsverkiezingen nog eens dunnetjes over te doen. Bij de vorige gleufgang was er namelijk om het netjes te zeggen het nodige mis gegaan en werd met minimaal verschil een aanhanger van het Vierde Rijk op het schild geheven. Het is niet denkbeeldig dat juist door dit geknoei dit keer de keuze op een rechtse bal zal vallen. En die heeft al aangegeven binnen afzienbare tijd een referendum te zullen uitschrijven over de vraag of er een Auxit moet komen of niet. Moet ie wel eerst nog gekozen worden, maar begin oktober zullen heel wat billen in de Lederhosen strak gespannen staan. Om over de vlezige exemplaren in het Brusselse Europa-Viertel maar te zwijgen.
Het Vierde Rijk kraakt in zijn voegen. Es folgt noch viel mehr Schweinerei. En wij zijn erbij.


Valse vlag (47)

dinsdag 5 juli 2016
Gaat u even mee? Terug naar 11 maart van dit jaar. Toen publiceerden wij dit artikeltje. De zanger van de Eagles of Death bood later zijn excuses aan voor zijn uitspraken. Zeker een telefoontje gehad. Maar wat denkt u van deze knaller van het Belgische parlementslid Dallemagne? Komt ie:

We weten dat er zes gewapende militairen voor de Bataclan stonden die niet zijn tussengekomen op het moment dat het bloedbad aan het gebeuren was. Ze waren van mening dat ze niet moesten tussenkomen, omdat dat zo niet in hun “rules of engagement” stond. Die regels schreven voor dat ze enkel zichzelf moesten beschermen. Dat is helemaal ongelooflijk. Hallucinant”.

Nou u weer. En dan wij weer. Stay tuned.


Duitse humor

maandag 4 juli 2016
Moet u dit lezen. En dan dit. Ja, als bij buuf Merkel de linker hand al niet weet wat de rechter doet, hoe moet het dan verder met het Vierde Rijk? Zullen we maar affluiten?


Hill goes to hell (14)

maandag 4 juli 2016
Vandaag moest ie voor de kadi verschijnen. John Ashe. De jarenlange vertegenwoordiger van Antigua en Barbados in de VN en tussen september 2013 en september 2014 zelfs voorzitter van de algemene vergadering van de VN. In oktober 2014 kwam hij in een verhoorhokje terecht omdat hij de Chinese stenenschuiver Ng Lap Seng tegen een lief bedragje aan leuke deals op Antigua zou hebben geholpen. En in het verlengde daarvan ook andere Chinese investeeldels uit de kennissenkring van Ng zou hebben geassisteerd bij het overhevelen van 1 miljard dollar aan smeergeld. Nou het rottige: Ashe's Chinese gabber heeft ten tijde van Bill Clinton's presidentschap een paar 100.000 dollar in de gleuf van het Nationale Democratische verkiezingsvarken laten glijden. En daarover zouden beide heren vandaag hun zegje mogen doen. Ware het niet, dat John Ashe afgelopen woensdag een hartaanval kreeg in de sportschool. Tenminste, dat was de eerste officiële verklaring. Later borrelde naar boven, dat hij een halter blijkbaar niet meer in bedwang had kunnen houden en hem op zijn keel had laten landen. Waardoor hij voorgoed geen woord meer uit kon brengen. Gevoegd bij het gesprekje dat Bill vorige week had met advocaat-generaal Loretta Lynch op Phoenix Airport (1) en het drie uur durend “vrijwillig FBI-verhoor" van opoe Hellary en je voelt de spanning langs je ruggemerg gieren. Goed, het ministerie van BuZa probeert nu via de kadi het voor mekaar te krijgen dat de privémails van zijn voormalige cheffin die betrekking hebben op de Clinton Foundation nog 27 maanden binnen boord mogen blijven. Maar om nou te zeggen dat dat een sterke zet is, nou nee. Want zelfs een oen uit de laagste IQ-categorie zal zich afvragen of er soms iets te verbergen valt. Kortom, het wordt nog heel spannend allemaal en wie weet moet Joe Biden inderdaad nog als alternatief de arena in om de Democraten in het Witte Gekkenhuis te houden. House of Cards? Kinderspel. Stay tuned.

(1) Zie aflevering 13 van 1 juli 2016.


Europese wapenfabrikanten profiteren van vluchtelingencrisis

maandag 4 juli 2016
Dezelfde Europese militaire industrie die wapens verkoopt aan het Midden-Oosten profiteert ook van de militarisering van de EU-grenzen. Dit blijkt uit nieuw onderzoek van Stop Wapenhandel, gepubliceerd door het Transnational Institute. In plaats van een beleid dat grote wapenbedrijven winst laat maken moet de EU komen met een serieus antwoord op de vluchtelingencrisis.
In het rapport Border Wars beschrijft Stop Wapenhandel de groeiende grensbewakingsmarkt, die profiteert van de door de EU aangekondigde 'strijd tegen illegale immigratie'. Deze globale markt wordt geschat op 15 miljard euro in 2015, maar zal naar verwachting bij ongewijzigd beleid in 2022 zijn gegroeid tot meer dan 29 miljard euro per jaar. Wapenbedrijven Airbus, Finmeccanica, Thales en Safran behoren tot de grote spelers in de Europese grensbeveiligingssector, evenals technologiegigant Indra. Drie van deze bedrijven – Airbus, Finmeccanica en Thales – behoren eveneens tot de grootste Europese wapenproducenten. Zij zijn grote wapenleveranciers aan landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, waar de vele conflicten een belangrijke oorzaak zijn van de vluchtelingencrisis. Tussen 2005 en 2014 hebben EU-lidstaten aan deze en andere bedrijven vergunningen voor wapenverkoop aan deze regio toegekend ter waarde van meer dan 82 miljard euro.
Het EU-beleid in reactie op vluchtelingen concentreert zich niet op het aanpakken van de oorzaak, maar op het aanpakken van smokkelaars en het versterken van de buitengrenzen (ook in landen buiten de EU). Dit heeft geleid tot sterk groeiende budgetten waar de militaire en security-industrie van profiteert. De totale EU-financiering voor grensbeveiligingsmaatregelen van lidstaten via de belangrijkste subsidieprogramma's loopt op tot 4,5 miljard euro tussen 2004 en 2020. Grensbewakingsagentschap Frontex zag haar budget met 3688 procent toenemen tussen 2005 (6,3 miljoen euro) en 2016 (238,7 miljoen euro). De militaire en security-industrie is er ook in geslaagd een groot deel van de 316 miljoen EU-subsidie voor security-onderzoek binnen te slepen.
Het is pervers en immoreel”, zegt Mark Akkerman van Stop Wapenhandel. “Dezelfde industrie die heeft geprofiteerd van de oorzaken van de crisis profiteert nu van het beveiligen van de Europese grenzen. Daarmee helpt de EU de CEO's van wapenbedrijven en hun aandeelhouders, maar het is geen oplossing voor het lijden van vluchtelingen.
Naast een inventarisatie van welke bedrijven profiteren van de vluchtelingencrisis toont het rapport ook aan hoe de lobby van de militaire en security-industrie helpt Europees grensbeveiligingsbeleid vorm te geven, door innige samenwerking met EU-instituties en het uitoefenen van invloed op het onderzoeksbeleid. De European Organisation for Security (EOS), waar Thales, Finmeccanica en Airbus deel van uit maken, heeft stevig gelobbied voor meer grensbewaking als reactie op het vluchtelingenprobleem. Veel van zijn voorstellen, zoals voor een Europese grenswacht, zijn direct terug te vinden in EU-beleid, waar inmiddels de omvorming van Frontex naar een Europese Grens- en Kustwachtagentschap, met veel meer bevoegdheden, is ingezet.
De EU houdt de deur dicht voor wanhopige mensen op de vlucht voor oorlog, maar gooit deze wel open voor wapenbedrijven, die nu ook onze grensbewaking verzorgen”, zegt Nick Buxton van het Transnational Institute, co-editor van het rapport. “Om de vluchtelingencrisis echt aan te pakken moeten we in de eerste plaats stoppen bij te dragen aan conflicten, en geld dat nu naar wapenbedrijven gaat moet geïnvesteerd worden in veilige vluchtroutes en een eerlijke en humane behandeling van vluchtelingen.


Rechtsgang

maandag 4 juli 2016
Woensdag is het zo ver. Dan duwt Sir John Chilcot aan de overkant van het plasje met een zucht zijn rapport naar buiten. Eindelijk klaar. Samen met een stel andere begrafenisondernemers heeft ie een paar jaar gesnuffeld aan Tony Blair's pain in the ass: de oorlog in Irak. Inclusief het tot stand komen van Tony's “dodgy dossier” ter rechtvaardiging ervan (1). Desgevraagd heeft de Haagse Internationale Strafhut al gekraaid, dat de Britse ex-premier niet vervolgd zal worden voor oorlogsmisdaden. De eventuele veroordeling van een bevriende ex-regeringsleider die bloosloos in de voetsporen trad van Adolf H. zou namelijk buiten de competentie van de Strafhut vallen. Dat had anders gelegen als de roots van Tony in de Balkan of duister Afrika hadden gelegen. Maar ze lagen in Edinburgh en Oxford en die heur je niet in een Scheveningse kerker te deponeren. Loslopende Britse militairen die tijdens de Ausradierung van Saddammeke en zijn kliek uit hun voegen gingen om de lente vorm te geven kunnen overigens wel worden berecht. Een gotspe? Mag je wel zeggen.
In dat licht is het merkwaardig, dat de vroegere Israëlische minister van Buitenlandse Zaken en vice-premier Tzipi Livni aan de vooravond van haar bezoek aan Londen afgelopen week een oproep kreeg om bij de Metropolitan Police te verschijnen. Ze werd beschuldigd van oorlogsmisdaden in de Gazastrook in de jaren 2008 en 2009. Na wat gehakketak tussen Tel Aviv en het door de Brexitgolven geteisterde Londen kreeg Tzipi een speciale diplomatieke status en kon ze ongestoord meebabbelen bij een door het Israëlische dagvod Haaretz en de Brits Joodse gemeenschap georganiseerde conferentie. Tzipi haalde in het weekend alsnog haar gram. Ze had van zijn lang zal ze leven geen spijt over wat ze ooit gedaan had bij de verdediging van de Israëlische belangen. Of ze deze huzarenstukjes daar ook bij rekende kwam niet uit de grondverf. Maar de boodschap was duidelijk.
En om nog eens extra aan te tonen wat de vertegenwoordigers van de 1 procent in deze wereld zich allemaal kunnen veroorloven dit enorme stukje verse proza van de Amerikaanse journalist Daniel Hopsicker, The three amigo's, a total dreamboat, and an elephant. Die Internationale Strafhut? Een farce uit de buitencategorie.

(1) Zie hiervoor het luimige artikeltje Blairen, blairde, geblaird van 9 februari 2009.


The yellow zuipmarine en de oorlog met Rusland

zondag 3 juli 2016
Reichsführer Jan Kloot Juncker wil woestgraag een eigen leger. En wordt daarin uiteraard gesteund door de Belgische fietsenstallinghouder Verhofstadt en meer van zijn liberale Maidanhelden. Hoe komt zo'n man aan een dergelijk idee? Te diep in de fles gekeken of is het ingefluisterd door de krachten die hem die positie hebben bezorgd? Want het aloude credo van de te vroeg overleden topjournalist Wim Klinkenberg geldt wel degelijk ook in de Juncker-casus: zet de meest chantabele mensen op de hoogste posten. Is Juncker chantabel? In ieder geval blijft het spionageschandaal dat wij al eens eerder aanstipten boven zijn hoofd zweven als het zwaard van wijlen Damocles (1). En niet te vergeten het financiële schandaal dat afgelopen week een lam einde kreeg met de brutale veroordeling van twee Luxemburgse klokkenluiders (2). Die hadden naar buiten getild dat hun land grote ondernemingen jarenlang stiekem een gigantische fiscale haring had voorgehouden en dat die hem met een flinke hoeveelheid uitjes vrolijk hadden ingeslikt. Zonder te wachten op vlaggetjesdag. Panama? Sure. Beide affaires zijn herhaaldelijk voor de koplampen gemieterd, maar hoe gek het ook klinkt de verantwoordelijken voor dat gerotzooi bleven ongedeerd. Inclusief Jan Kloot Juncker. Terwijl hij als premier met 18 jaarringen wel degelijk een flinke portie verantwoordelijkheid droeg. Nog gekker: hij werd tot Reichsführer gebombardeerd. En net als Mark Damesfiets blijft ie lachen.

(1) Zie het artikel In de schaduw van de gladiolen dd. 16 juni 2015.
(2) Goegel hiervoor ondermeer het artikel “Klokkenluiders achter LuxLeaks veroordeeld”.


Hill goes to hell (13)

vrijdag 1 juli 2016
Vandeweek zat Bill Clinton weer eens in een vliegtuig. Nee, niet in de Lolita Express. Een vliegtuig dat aan de grond was gezet op Phoenix Airport. Een regeringsvliegtuig met aan boord advocaat generaal Loretta Lynch, die op 22 juni ook al bij ons in de koplampen verscheen in verband met het kreupele onderzoek naar het valse vendelzwaaien in Orlando. Waarover spraken Bill en Loretta? Koetjes, kalveren, koters volgens de officiële lezing. Maar later bleek dat het om een afspraak ging om de mails die bij het OM rondzwierven in het vooronderzoek naar het wel en vooral wee bij de Clinton Foundation binnen boord te houden. Gevoegd bij de geheimzinnige strapatsen rond de als geheim gebrandmerkte privé-mails van Hellary en je ziet wat een touwtrekkerij het kost om de eerste vrouwelijke presidentskandidaat overeind te houden. Logisch, want dat er het nodige zwaar fout zit met dat goeie doelen kanon hebben we hier al een paar keer voorzichtig aangetoetst. Dat laatste kan je van serieuze boekenschrijver James Corsi niet zeggen. Een paar dagen geleden pakte de Britse Daily Mail al fors uit over de inhoud van zijn nieuwe boek: Partners in Crime. The Clintons' scheme to monetize the White House for personal profit. Lees en denk nog eens na over al dat goeie doelen geweld dat dagelijks over je heen walst. Over hetzelfde onderwerp kunt u trouwens ook nog terecht bij dit artikel van Charles Ortel van de Washington Times. En mocht u nog een smakelijk toetje over de Clintons willen wegwerken dan kunt u hier terecht. Sex, coke en rock'nroll in het Witte Gekkenhuis ten tijde van het presidentschap van geile Billy. En nou kan je wel alles afdoen als propaganda en Loretta bewegen om de sluis dicht te houden, zo langzamerhand wordt de positie van Hellary toch precair. Is dat leuk. Vinden wij wel. Al was het alleen maar omdat het goeie doelenvehikel van Gaston, Winston, zij van De Mol, Umberto, zij van Tensen en meer van die bewogen BN-ers die de armoe achter zich hebben gelaten, in totaal 25 meloen dollar aan de Clinton Foundation heeft overgemaakt. Stay tuned.


Soros = Sores

vrijdag 1 juli 2016
Dat zo'n ouwe lul niet eindelijk eens met zijn ballen op een strand gaat zitten. En verder zijn bek houdt. Maar nee hoor, gisteren was Soros in Brussel om het Europees parlement aan te sporen meer poen uit te trekken voor het Vierde Rijk. Om zo het immigratieprobleem fesoendelijk aan te pakken en het eigen Europese defensieapparaat op te pompen. Aanleiding was de Brexit waar de ouwe baas van Mabel een flink kapitaal aan heeft verdiend door een deel van zijn schuifpoen tijdig om te zetten in goud. Waar de Brusselse junta de pecunia vandaan moet halen om Soros' ideeën vorm te geven? Nou, je kan altijd lenen, want het Vierde Rijk heeft een triple-A status. Daarnaast zijn er nog een paar potjes beschikbaar die nu zuinigjes gebruikt worden en ... je kan natuurlijk een Europese belasting introduceren. Je vraagt je af wie zo'n gozer heeft uitgenodigd om zijn zegje te doen (1). Want wie zit er te wachten op een Europees defensieapparaat als opmaat tot een Europese superstaat? Terwijl Brexit heeft aangetoond, dat een groot deel van de gewone burgers in de lidstaten Brussel en zijn oncontroleerbare manipulaties spuugzat is. Laat staan dat die burgers voetstoots bereid zijn om nog meer poen aan Brussel af te dragen. Dat vereist dus actie en gelukkig zijn de Gladiolen van Allah graag bereid om de “Strategie van de Angst” vorm te geven. Verder nog flink door blijven zeiken over de agressie van Moskou en langzaamaan worden dan de argumenten voor een gemilitariseerd Vierde Rijk door onze strot gedrukt. Als we niet oppassen. Maar gelukkig passen we op.

(1) Zie voor meer details over dat zegje dit artikel.


Den Bosch, Newark, Praag

vrijdag 1 juli 2016
Gisteren dit uitgebreid stuk proza in The Guardian. Over een super spion van de KGB. Karel Koecher. Best interessant, daar niet van. Maar als u het artikel uit hebt, een zucht heeft geslaakt en een koppie heeft gezet, raden we u aan om ook even ons artikel “Koekkie en zijn advocaat door te wurmen op de site van de Morgenster. Gaat vooral over de avontuurlijke activiteiten van de Bossche bef Martien aka Tiny Roeffen (rip). En wie komen we daar ineens tegen? Karel Koecher himself. Waar een Kleintje al niet groot in kan zijn. Een must read. Het is toch buiten toch ballen. Dus wie houdt u tegen?


Door militaire samenwerking met Israël profiteert Nederland van kennis opgedaan bij bezetting

donderdag 30 juni 2016
Door wapenaankopen bij en militaire samenwerking met Israël profiteert Nederland van kennis die is opgedaan bij de bezetting van Palestijnse gebieden en bij het schenden van rechten van burgers. Dat schrijft Stop Wapenhandel in een vandaag verschenen rapport. Ook komen er nog altijd Nederlandse wapenonderdelen en dual-usegoederen bij het Israëlische leger terecht, ondanks een officieel 'zeer restrictief' exportbeleid. Daarnaast werken Nederlandse bedrijven samen met Israëlische wapenbedrijven in door de EU gefinancierde projecten via onderzoeksprogramma Horizon 2020. Als Nederland wil bijdragen aan een oplossing van het Israëlisch/Palestijns conflict en niet wil profiteren van bezetting en onderdrukking zou deze militaire samenwerking verbroken moeten worden.
Nederland is afnemer van Israëlische militaire kennis. Het meest recente voorbeeld is gezamenlijke productie van 'smart' soldaatvesten door Thales met het Israëlische wapenbedrijf Elbit Systems, waarin onder meer communicatiesystemen zijn verwerkt die zijn ontwikkeld in gevechtssituaties van het Israëlische leger. Ook maken Nederlandse commando's gebruik van militaire trainingsfaciliteiten in Israël. Daarnaast is er intensieve uitwisseling van kennis op het gebied van drones, geïmproviseerde explosieven en cybertechnologie.
Er gaat Europees belastinggeld naar de Israëlische wapenindustrie. Na maatschappelijke ophef beloofde de Europese Commissie in 2015 dat projecten in het EU onderzoeksprogramma Horizon 2020 een exclusieve focus moeten hebben op civiele toepassingen. Ondanks dat blijkt er wederom subsidie naar de Israëlische wapenindustrie te gaan, onder meer naar Elbit en ISLspace.
Nederland zou militaire samenwerking en kennisuitwisseling met Israël moeten beëindigen. Het is niet mogelijk om je als regering uit te spreken tegen de bezetting en schendingen van mensenrechten en internationaal recht en tegelijkertijd te pleiten voor het aanhalen van de militaire banden met Israël.

Aanstaande maandagavond 4 juli 2016 organiseert Stop Wapenhandel samen met de Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina en DocP een discussie over dit onderwerp mmv de Israëlische onderzoeker Shir Hever. Crea, Nieuwe Achtergracht 170, Amsterdam, aanvang 20.00 uur (Stop Wapenhandel 06.81289427)


Uitgeverij Suspect (11)

donderdag 30 juni 2016
Een uitgeverij begin je niet in je uppie. Los van de vraag of frust over de afwijzing van je eigen geschrijfsel een goede basis kan vormen voor het publiceren van dat van anderen (1): een uitgever-in-spé heeft geld nodig, en niet zo'n beetje. Perry Pierik handelt dan ook geenszins alleen. Uitgeverij Aspekt is een familiebedrijf. Op de achtergrond heeft vader Pierik een kloeke lepel in de pap. En met afstand de meest mysterieuze figuur achter de schermen is of was Perry's (voormalige?) mede-eigenaar.
Legio zijn de verhalen (2) van door Uitgeverij Aspekt benadeelde auteurs over Wijnand Pierik. Kort en goed komt het er op neer dat Pierik senior in Soesterberg de scepter zwaait. De meeste klachten betreffen de afrekening van royalties en vaak spelen de (handgeschreven) epistels van vader Wijnand hierin een kwalijke rol. Ook komt het voor dat niet de erudiete zoon en historicus Perry bepaalt wie bij Aspekt in het fonds komt en waarmee, maar pa.
Over Wijnand Pierik is niets méér bekend dan dat hij in Nijmegen woont en een fortuin gemaakt heeft in het slijten van tandartsenijbenodigdheden. Nog minder weten we over ene A.E. Pierik. Er zijn zegge en schrijve twee plekken in het internet waar hij of zij tot leven komt. Hier wordt E.T. ten tonele gevoerd als de mede-eigenaar van de uitgeverij en hier zet het spook uit de opera metterdaad zijn of haar poot onder een brief.
Wat leren we uit het fotocopietje? Dat we leven in het jaar des Heeren 1998 en dat Aspekt inmiddels weliswaar is toegerust met het welbekende logo maar nog steeds in een betonnen bunker in Nieuwegein huist. Dat A. E. de meestertitel mag voeren, niet omdat hij of zij Olympisch zwemkampioen is maar de advokatenakademie heeft gedaan. Wie zal zeggen van welke kunne onze geheimzinnige wetgeleerde is? En waarom verschwindet deze compagnon van Perry hierna volledig en totaal van de radar?
Wie de aangeschrevene Horowitz is weten we: dat was een socioloog die al op jaren was toen hij post van Perry en E. T. Kreeg. Een snelle blik op een over hem geschreven obituary (3) leert dat hij het net als Perry tegenwoordig (4) over 'left-wing fascists' had. Maar wie was A. E? De voormalige partner van Perry? Een broer, of een zus? En waarom blijven we daarna verstoken van info over deze Pierik? Kijk, overlijden komt in de beste families voor, dus is dat het geval dan zou je denken dat er bij Aspekt nog wel eens een kaarsje wordt aangestoken voor E. T... Toch? Maar niks nada doet gewoon luguber aan. Alsof wij niets mogen weten over A. E....
Enfin, voor tips over de eventuele huidige verblijfplaats -telefoonnummer mag ook- van de mysterieuze Pierik loven wij een taart uit. Zo'n zomerse, met veel aardbeien en nog meer slagroom...

(1) Zie de vorige aflevering in deze serie, van 6 juni jongstleden.
(2) Kijk voor schrijversleed eens in het forum op Schrijven Online. Je hoeft er alleen maar de zoekterm Aspekt in te tikken om een hele beerput open te trekken.
(3) Horowitz.
(4) Zie onder veel meer het krankjoreme verzamelalbum Keulen: Kalifaat Light en de fallout van een conflict. De facebookpagina van Uitgeverij Aspekt is ook leuk in dit opzicht.


Octopussy (562)

woensdag 29 juni 2016
Voor de volgende etappe gooien we hem eerst even in zijn achteruit. Naar aflevering 392 van deze serie dd. 3 mei 2010. Daar etaleerden wij wat aan de handel in vastgoed gerelateerde listen en lagen van de Utrechtse ondernemer Ed Pouw. Uit de tijd dat ie nog bestuurder was van het nu als PMT opererende Bedrijfspensioenfonds voor de Metaal en Technische Bedrijfstakken (BPMT) en de periode daarna. Toen die lagen en listen boven water kwamen moest de schielijk naar Brasschaat verhuisde Ed van de kadi de nodige meloenen ophoesten en er werd beslag gelegd op zijn stapels stenen. Het BPMT was niet echt tevreden, maar zag het ook niet zitten om de zaak in hoger beroep te tillen. Het kost een bom flappen en de uitkomst is onzeker. Er kwam een mediation tot stand, waarbij de betrokken bedrijven werden vertegenwoordigd door de latere minister van VROM Sybilla Dekker, die momenteel iets knus heeft met oud-minister en Libisch lobbyist Ben Bot (1). De mediation leverde een schikking op. Het BPMT bleef achter met een gat in de begroting. Ed rommelde rustig verder in het Utrechtse stenenwereldje.
Nu het leuke gedeelte van deze etappe. In zijn BPMT-periode nam Pouw de binnen het voornoemde wereldje als invloedrijk afgeschilderde J.A. Monod de Froideville in dienst. Dat werd geen succes. Maar het kostte Ed wel een flinke bom florijnen om van Monod af te komen. Overigens was de toen af en toe aan de in de softdrugsbranche zo bekende Ruigenhoeksedijk in Groenekan residerende Monod niet de enige acteur die in de vorige aflevering al het toneel opstapte. Ed had namelijk ten tijde van zijn ondeugende avonturen in de vorige eeuw ook de ons inmiddels vertrouwd geraakte Jos Arts opgedoken (2). Toentertijd een boekhoudertje bij Hoogovens, die als een van de grootste Nederlandse metaalbedrijven jaarlijks een smak aan pensioenpremies afdroegen aan het BPMT. Of Jos in die hoedanigheid als assistent optrad bij de illusionistische voorstellingen van Ed Pouw is ons nog niet helemaal duidelijk. Zeker is wel dat hij op een bepaald moment bij Hoogovens vertrok. Al dan niet na zachte aandrang of na een schoonmaakbeurt. En zeker is ook dat Ed de nodige activiteiten heeft ontplooid om Jos en Geertje een rustieke woning in Bosch en Duin te bezorgen, vlakbij Ed's eigen stulp. We zullen deze geste maar onder het hoofdje “humanitair” onderbrengen. Anders zou u nog denken dat we iets lelijks suggereren. Stay tuned.

(1) Zie het artikeltje "Ben" dd. 5 oktober 2015.
(2) Zie aflevering 561 van deze serie dd. 25 juni 2016.


Valse vlag (46)

woensdag 29 juni 2016
Weet u nog van die man met dat hoedje? Die gozer die op 22 maart van dit jaar op Zaventem samen met de Bakroui brothers voor de eeuwigheid werd vastgelegd. Vlak voor de boel werd opgeblazen.
Nou diezelfde gozer ging ook op de kiek in Parijs. November vorig jaar. Twee dagen voordat president Hollande schielijk het Stade de France moest verlaten vanwege het afsteken van irregulier vuurwerk in de stad. Later werd hoedje alsnog in Brussel gegrepen. Hij bleek Mohammed Abrini te heten en werd om moverende redenen in een kerker geworpen. De haantjes stonden ook meteen op de stoep. Die wilden hem ook graag vierendelen, maar voorlopig zit dat er niet in. Want wat blijkt?
Mohammed was een informant van Britse speursmurfen. En niet zo'n kleintje. Nee, een super. Zijn info zou menige aanslag in de UK hebben voorkomen. Wat staat daar in veel gevallen tegenover? Dat ie geen of niet al te zware straffen krijgt als ie aan een baardaanslag meedoet om zijn informantenrol niet in gevaar te brengen en indien nodig van een andere identiteit wordt voorzien. Mohammed Bebrini, Cebrini, Dedrini enzovoort. De Belgen zitten dus met een probleem. Ze hebben een Britse snitch bij de kuif. Dat is nog niet zo erg, maar de vraag rijst of die snitch in sommige gevallen misschien een gladiolenaanslag met een baardencover gepleegd die door voornoemde smurfen in elkaar was geschroefd. Als onderdeel van de befaamde “strategie van de spanning”. Oei. Dat zou kloten van de bok zijn. Voor de Brexit wilden die fucking Brits al weinig kwijt. Laat staan daarna. Dus hoe komen we daar achter? Ach, hadden we Jerommeke nog maar. Stay tuned.


Wie het laatst lacht

dinsdag 28 juni 2016
Gisteravond stond ie weer te lachen. Mark Damesfiets in de Tweede Kamer. Maar God hoorde hem brommen. Tijdens zijn voorzitterschap van het Vierde Rijk stapte de UK uit. Ondanks de geweldige economische progressie die de junta in Brussel ons zeg maar in het afgelopen decennium heeft voorgespiegeld. Progressie die zich ondermeer uitte in de afbraak van de sociale voorzieningen, het versoepelen van het ontslagrecht, de toename van het aantal armoedzaaiers, het knagen aan ons pensioenstelsel, het uitkleden van de zorg, het overdragen van allerlei bevoegdheden aan een niet democratisch gekozen zootje ongeregeld onder leiding van een Luxemburgse zuipschuit etcetera etcetera. Hahahahaha. Ha.
Omdat dit You Tube-filmpje van het eerste optreden van Brexit-leider Nigel Farage in de Brusselse landdag na de Brexit vrijwel zeker de pluk van Luuk bij Umberto Tan niet zal halen poten we het in ieder geval bij ons op de site. Kan u ook eens lachen.


Public relations

dinsdag 28 juni 2016
Of het ook helpt. Op 13 juni jl. zetten wij voor het eerst Rose Gottemoeller in het zonnetje (1). Een staatssecretaris uit de stal van Barack O. die de internationale veiligheid en de wapenwedloop in de kieren houdt. En wat gebeurt met Rose? Per 1 oktober krijgt ze een hokkie bij de NATO in Brussel als vice voor secretaris-generaal Jens Stoltenberg. De voormalige Noorse premier die in 2011 zo heftig uit zijn socialistische evenwicht werd gebracht door “lone wolf” Anders Breivik. De voordracht van Rose als kandidaat voor dit smakelijke postje veroozaakte al flinke golven in de USSA. De haviken zagen in haar een softie die teveel neeg naar diplomatiek gezever bij het bestrijden van de Russische agressie. En dat ondanks het feit dat ze het International Institute for Strategic Studies, de National Security Council en de Council on Foreign Relations op haar palmares heeft staan. Niet bepaald instellingen waar ze voor hun wigwam vredespijpjes uitwisselen. Maar misschien vindt de stam van Zwarte Veder MacCain het verdacht dat Rose vloeiend Russisch spreekt.
Overigens betekent de benoeming van de Amerikaanse voor buuf Merkel wel een flinke klap voor haar kanus. Zij had graag Martin Erdmann als reservechauffeur van de NATO gezien. De huidige Duitse ambassadeur heeft in Ankara zwaar onder vuur gelegen toen een Duitse geinponem het nodig vond om president Erdogannef allerlei sexuele afwijkingen in de schoenen te schuiven. Daarnaast moest ie flink bikkelen om de Westerborkintep-deal rond te krijgen en zo die dönerroute voor vluchtelingen af te sluiten. Martin had dus wel een bos gladiolen verdiend in de vorm van een lekkere warme stoel in Brussel. Niet dus. Dat heb je ervan als je de p.r. voor je kandidaten niet in handen legt van Kleintje Muurkrant.

(1) Zie aflevering 9 van de serie “Hill goes to hell” dd. 13 juni 2016.


George Soros, de Panama Papers en onderzoeksjournalistiek

dinsdag 28 juni 2016
Toen in april in de media het verhaal bekend raakte van de Panama Papers was het alsof de journalistieke wereld op zijn kop stond. Overal bracht men dit dossier met schreeuwende titels en de luide roep om maatregelen. Dit was, aldus de teneur, zowat de grootste onthulling ooit gedaan door de journalistiek. Niets is echter minder waar. Ook hield men netjes ondermeer de rol van topspeculant George Soros verborgen. Waarom?

Onthullers en onthulden
Vooreerst waren de onthullingen van eenzelfde niveau als zou een krant koppen: ‘Prostitutie in Brussel’ of 'Corruptie in de zakenwereld, sport en politiek’. Niets nieuws onder de zon want iedereen met een beetje financiële kennis heeft weet van dit soort structuren en trucs als die welke men nu met de Panama Papers onthulde. Het was heel ouwe koek.
Natuurlijk doken er weer eens nieuwe namen op zoals de rol van de bank Dexia. Algauw bleek echter dat de Belgische fiscus, de bancaire toezichthouder en het gerecht weet hadden van de activiteiten hier van Dexia maar gewoon niet eens hadden ingegrepen.
Men roept luidkeels schandalig en roept dan nog maar eens een parlementaire commissie bij elkaar waarbij men natuurlijk vooral de rivaliserende partij(en) poogt te bekladden. Waarna alles echter zoals steeds bij het oude blijft.
Maar dat er nieuwe namen opdoken was ook wel logisch als we weten dat het lek hier 214.000 firma’s, 2,6 terabytes aan informatie en zomaar eventjes 11,5 miljoen pagina’s betrof. Maar in wezen en bij nader toezien onthulde gans de zaak meer over de onthullers, het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten, dan over de onthulden.
Dat Consortium bleek immers gefinancierd te worden door zowel de Amerikaanse regering als het wereldje van de grote kapitaalgroepen zoals de familie Rockefeller, George Soros en de Ford Foundation. Een situatie die uitgebreide corruptie doet vermoeden. Het is alleszins ongehoord dat private bedrijven en instellingen journalisten financieren. Het kan gewoon niet!
Dit dubieus karakter van de onthullingen bleek toen men recent ontdekte dat een van de klanten van dat Panamees zakenkantoor een zekere George Soros was. Die was er klant met minstens drie bedrijven, Soros Capital Ltd. op Bermuda, Soros Finance Inc. op Panama en Soros Holdings Ltd. op de Britse Maagdeneilanden.
Van waaruit dan een groot kluwen van vele postbusfirma’s naar vele andere fiscale paradijzen zoals Guernsey, Curaçao en de Kaaimaneilanden vertrok. Die zorgen dat alles zoveel mogelijk in het duister blijft en men voor zover geweten in de VS ook geen belastingen hoeft te betalen. Bij Soros wou men over dit laatste alleszins niets kwijt.

De financier
De onthulling gebeurde echter niet door een van de journalisten aangesloten bij het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten maar door ... Fox News, de tegen het establishment van de Democratische Partij agerende Amerikaanse nieuwszender (1). Niet onlogisch want George Soros is zowat de grote financier van aan die partij verbonden organisaties en personen.
En het is evenmin een grote verrassing te noemen dat de naam van George Soros niet opdook toen de zaak uitgebreid in het nieuws kwam. Men kreeg van die ‘onderzoeksjournalisten’ tientallen, zelfs honderden namen maar die van Soros bleef overal achterwege.
De reden moet men echter niet ver zoeken. De 86-jarige George Soros, een speculant van joods Hongaarse afkomst, is immers een van de grote financiers van het Amerikaanse Center for Public Integrity die op haar beurt het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalistiek heeft opgericht. Fox News had het over een gift van 1,5 miljoen $ aan het Consortium.
Ook is Soros, samen met US AID (Agency for International Development), de officiële ontwikkelingshulporganisatie van de Amerikaanse regering, een van de twee financiers van het Organized Crime and Corruption Reporting Project dat mee aan de basis ligt van het verhaal over de Panamapapers.

Crimineel verleden
Typerend voor de verregaande normvervaging en hypocrisie als we weten dat US AID in Syrië betrokken is bij het steunen van al Qaeda. En in Laos in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw de enorm grote handel in opium en heroïne hielp organiseren.
George Soros is dan weer een man met een verleden als crimineel. Hij kreeg immers een veroordeling (2) wegens handel met voorkennis in aandelen van de Franse bank Société Générale. De bank was in 1988 op zeker ogenblik het doelwit van een overnamestrijd tussen de overheid en de aan de bank Paribas familiaal gelieerde Georges Pébéreau. En Soros was getipt.
Hij ging hiertegen in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg maar kreeg er op 5 oktober 2011 het deksel op de neus. Hij had aan die handel een 3 miljoen dollar verdiend en diende  hiervoor nog een boete van 2,2 miljoen dollar te betalen. In wezen wisselgeld voor de man wiens fortuin op 26 miljard dollar wordt geschat. Verstopt in een kluwen rond zijn Quantum Group.
Maar over die veroordeling en zijn betrokkenheid bij de Panama Papers zal je in de klassieke media behoudens de ene uitzondering niets kunnen lezen. Gerard Ryle van het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten kon dan ook alleen maar toegeven dat men zijn naam in die gegevensbank tot dan niet had ‘gevonden’.

Carlyle Group
Maar ook hierna zal men bij dat consortium en de vele tientallen aangesloten journalisten en media hierover zwijgen als de dood. Geen woord over de man en zijn relatie met het Panamese Mossack Fonseca. Ook in België bij Lars Bové van de Tijd, Kristof Clerix van MO magazine en Knack of in Le Soir zal je hierover niets vinden. Het zijn de Belgische leden van dit Consortium.
Interessant is zeker de onthulling dat Soros via deze constructies ook partner blijkt bij de Carlyle Group, een in de schemer opererende en zeer invloedrijke investeringsgroep rond o.m. de familie Bush waarin ook Henri Kissinger, de ooit oppermachtige minister van Buitenlandse Zaken, steeds opereerde. Duidelijk een clubje rond de Republikeinse partij dus.
Maar Soros is de grote financier van de Democratische partij en een onoverzichtelijk kluwen van ngo’s allen ogenschijnlijk gericht op goede doelen als mensenrechten en democratie. Zo doneerde hij reeds minstens 13 miljoen dollar aan de kiescampagne voor presidentskandidate Hillary Clinton. Wat hem vermoedelijk de belangrijkste geldschieter van haar campagne maakt.
De Carlyle Group speelde onder meer een cruciale rol bij de poging om de Russische olievoorraden in handen te krijgen. Met steun van Henri Kissinger had men er een deal gesloten met Michail Chodorkovski. Die was toen eigenaar van de oliemaatschappij Yukos en werd gezien als een der rijkste Russen. Hij was miljardair geworden toen de VS via de veelal dronken Russische president Boris Jeltsin het land deels onder controle had en lieten leegplunderen.
Kissinger was zelfs lid geworden van het door Chodorkovski opgerichte Open Russia dat gelieerd was aan de Britse tak van de familie Rothschild en uiteraard George Soros. De verkiezing in 2000 tot Russisch president van Vladimir Poetin deed de plannen echter mislukken. Het idee was de Russische olievoorraden onder de Amerikaanse oliebedrijven te verdelen. Chodorkovski eindigde wegens fraude daarna in de cel. Wel poogt men vanuit de VS de zaak via de rechtbanken nog verder te zetten.
George Soros was trouwens op 20 juni dit jaar in Londen als spreker op een bijeenkomst van Open Russia van de nu in ballingschap levende Chodorkovski. Waarbij Soros het opnam voor de verdediging van Oekraïne en de EU als verloren afschreef.

Aziatische crisis
George Soros is ook de man die op 16 september 1992 de Britse regering op de knieën dwong en hen uit het Exchange Rate Mechanism (ERM en de voorloper van de euro) deed stappen. In de Britse politiek gekend als ‘Zwarte Vrijdag’. Het Britse pond werd via dit ERM vastgeklonken aan de andere Europese munten. Het was een zo zware nederlaag dat Londen definitief deed besluiten niet mee te werken aan de euro. Het heeft het land ook een fortuin gekost en Soros volgens de meeste schattingen een miljard dollar opgebracht.
Vijf jaar later zou hij weer toeslaan en de Aziatische crisis veroorzaken die landen als Thailand, Maleisië en Indonesië op de rand van het bankroet deden belanden. Met Indonesië dat ei zo na implodeerde. Ook hier echter verdiende hij vermoedelijk 1 miljard dollar op de miserie van tientallen miljoenen mensen.
Geen zorg echter voor de man die als financier zeggenschap heeft over een onoverzichtelijke lijst van ngo’s, van het Britse Global Witness tot de gigant van een Human Rights Watch. Zelfs bij het Belgische Pascal Decroos Fonds kun je hem tegenwoordig aantreffen. Een crimineel verleden hebben, landen financieel plunderen en dan goede doelen financieren, je moet er George Soros voor heten. De CIA kan geen staatsgreep organiseren of de Open Society Foundation van George Soros is aanwezig. Overal waar de VS een regering wil omverwerpen kun je hem aantreffen. Geen verrassing dus dat men recent in Rusland zijn Open Society verbood.

Vladimir Poetin
Evenmin is het daarom verbazend dat de verhalen komende van dit Consortium over de Panama Papers gedurende de eerste dagen vooral de Russische president Vladimir Poetin viseerden als de centrale figuur in dit schandaal. (3) Dit terwijl zijn naam zelfs nergens voorkomt. Ook nu nog stelt het door Soros en US AID gefinancierde Organized Crime and Corruption Reporting Project dat Poetin een van de centrale figuren is in die onthullingen. (4)
Wikileaks noemde de ganse zaak dan ook niet meer dan een door de VS gefinancierde aanval op Rusland. En de vraag van Wikileaks en andere organisaties om die ganse databank openbaar te maken botste bij dat Consortium dan ook op een njet. Met als vraag: Wat heeft men te verbergen?
Typerend hierbij is ook dat het weken duurde voor de eerste Amerikaanse namen opdoken in dit verhaal. En zelfs dan ging het in essentie om onbeduidende figuren. Welke gekende Amerikanen er naast George Soros nog op die lijsten staan weten we niet. Het zouden er 414 zijn.
Het feit dat geen enkele van die fameuze zogenaamde onderzoeksjournalisten schreef over de aanwezigheid van Soros toont nogmaals hoe machtig deze is. Weinig Belgen die hem kennen maar achter de schermen deelt hij wel wereldwijd de lakens uit.

(1) Fox News, ‘Panama Papers reveal George Soros’ deep money ties to secretive weapons, intel investment firm’, Peter Byrne, 16 mei 2016.
Hoe Fox News aan die goed afgeschermde gegevens raakte is natuurlijk de vraag. Gezien de reactie vanuit het Consortium klopt de info natuurlijk. Vermoedelijk heeft een van de vele bij het consortium aangesloten journalisten deze info gelekt. Een man die de smeerlapperij beu was?
(2) The New York Times, ‘Soros Loses Challenge to Insider Trading Conviction’, Nicolas Clark, 6 oktober 2011.
(3) The Financial Times, ‘How Putin’s cellist friend orchestrated stashing of 2bn in ofshore accounts’, Max Seddon, 5 april 2016.
Het is een verhaal vol veronderstellingen, zou’s en insinuaties genre: ‘Hij kent een dubieuze vriend dus is hij minstens even dubieus’. Geen verbazing dat de krant aan Sergeï Roldugin, de betrokken cellist, nooit om uitleg vroeg.
Roldugin heeft ooit Poetin in contact gebracht met zijn eerste vrouw en is peter van hun eerste kind. Roldugin is ook zakelijk erg actief en ontkent in de zaak enig crimineel handelen.
(4) Organized Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP). Volgens hun website hebben zij twee financiers, George Soros en US AID.

door Willy van Damme


Hill goes to hell (12)

maandag 27 juni 2016
Nog even een tandje bijschakelen. Over de mede vanuit Amsterdam gerunde Laureate International University, waar je online kan studeren (1). Het kost een paar centen, maar dan hep je wat. Een van onze trouwe lezers wees ons erop, dat zowel op het vlak van de financiering als dat van het bestuurlijke interessante vogels rondfladderen. En dan bedoelen we niet de honorary chancellor uit de Lolita Express, maar vogels uit diens omgeving. Zoals Bilderrobert Zoellick van de Wereld Bank. En wat dacht u van een ander stukje onbevlekte ontvangenis als Judith Rodin, president van de Rockefeller Foundation. Of George Muñoz, van huis uit een Amerikaanse bankster die het in de Clintonjaren negentig tot staatssecretaris van Financiën schopte en in die hoedanigheid ondermeer nauw samenwerkte met smurfen van de Amerikaanse Secret Service. Alle drie voornoemde bollebozen werden in december 2013 tot directeur van Laureate International benoemd. Door de aandeelhouders. En dat wekt vertrouwen. Temeer daar een van die aandeelhouders de internationaal opererende Russische investeerder Yuri Milner is. Een ouwe gap van Mikkel Khodorkovsky en Mark Zuckerberg. Mag het een pondje meer wezen? Dat mag. Op de afdeling financiering figureren namelijk Bilder-Henry Kravis, Bilder-George Soros, Palantir-Steve Cohen en Vulcan-Paul Allen.
Alle vier miljardensnoepjes van de week, die het stille belang van dit studievehikel onderstrepen. Een beetje griezelig? Ja, wel een beetje griezelig. Het is net of de deur van de hel open staat. Stay tuned.

(1) zie aflevering 10 van deze serie van woensdag 15 juni jongstleden


Tweede ronde

maandag 27 juni 2016
Het gebeurde op 15 juni. Een week voordat admiraal Farage de Brusselse ketting in Londen aan barrels voer. Vierde Rijk-voorzitter Mark Damesfiets ontmoette op die dag paus Frans de Eerste in de monstervilla aan het Sint Pietersplein in Rome. Waar hadden die twee jongens het over? Nou, naast de immigratie uit de omgeving van het heilige land en uit donkere bekeringsgebieden zal er toch ook wel een woordje zijn gevallen over het referendum in de UK. En we zijn benieuwd of we daar nog iets over horen als Marruk na beëindiging van het voorzitterschap te biecht gaat. Zo zijn we bijvoorbeeld nieuwsgierig of de twee communicerende vaten afspraken hebben gemaakt voor het geval dat er een Brexit toesloeg. Wat voor afspraken? Neem nou eens het volgende. Vrijwel direct na de kettingbreuk bracht een slechte verliezer een petitie op gang voor nog een referendum. Om Brexit ongedaan te maken. Enthousiasme alom die 25ste juni met haast bijbelse wonderen. Want zo mag je het verschijnsel wel noemen dat tussen 19.21 en 23.01 plaatsgreep. Toen liep namelijk het aantal handtekeningen op van 365.483 naar 2,4 meloen. Ruim 39.000 daarvan bleken te zijn gezet in het Vaticaan. Dat is wat veel, aangezien in de villa en bijgebouwen maar rond de 300 bijbelaars staan geregistreerd, waarvan het aantal Britten minimaal is. Al gauw bleek dat de officiële website voor petities zo lek was als Jan Kloot Juncker op 24 juni en hackers zich vrolijk hadden uitgeleefd. Dat wordt dus zeven geblazen, maar er zal genoeg overblijven voor het rechtvaardigen van een parlementair debat over dat tweede rondje. Rakkers hè, die Frans en Mark. Of gelooft u niet dat ze hier de hand in hadden? Tja, over geloof valt niet te twisten. Gezegende dag nog.


A fine mess

zaterdag 25 juni 2016
Ze zitten vandaag al bij elkaar. Zoals eerder afgesproken. De ministers van Buitenlandse Zaken van het oorspronkelijke Europese bondgenootschap: Duitsland, Frankrijk, Italië en de Benelux. Gaat zonder twijfel over de vraag: wat te doen na Brexit? Terug naar de basis of het Vierde Rijk verdedigen tot de laatste snik. Interessant daarbij is vooral de rol van de Duitze BuZa-baas Frank Walter Steinmeier, die vorige week nog even zijn gal spuugde over het wapengekletter van de NATO aan de Europese oostgrens. En omdat Kleintje Muurkrant is wat het is verwijzen wij in dit verband met enig enthousiasme naar deze conspiratieve bijdrage van collega John Helmer in Moskou. In tegenstelling tot buuf Merkel heeft Steinmeier zo langzamerhand de buik vol van de sanctiepolitiek ten opzichte van Moskou, die niet alleen Rusland maar ook de EU enorme schade toebrengt. Terwijl de auctor intellectualis in Washington buiten schot blijft en er ondermeer van profiteert door ons zijn dure schaliezooi en wapentuig door de strot te drukken. Geinig in Helmer's artikel is de verwijzing naar ons referendum inzake het asoverdrag met Ukraïne. Want wij hier achter de duinen hebben als eerste laten zien hoe het precariaat over het Vierde Rijk denkt. Zo is dat. Het was geen Februaristaking, maar de geest was wel even uit de fles. Btw: zou Mark Damesfiets komende week niet die asozaak aanslingeren in Brussel? Of wordt het nog weer verder opgeschoven onder invloed van Brexit. Wij houden onze vinger aan de aorta. Stay tuned.


Octopussy (561)

zaterdag 25 juni 2016
U weet hoe we over toeval denken. Maar hoe het precies zit met het bericht waarmee het Franse kwaliteitsvod Le Monde vandeweek kwam aankakken, geen idee. Cementreus Lafarge zou een deal hebben gemaakt met ISIS om de productie in Syrië op gang te houden. Nou was dat voorafgaand aan de trouwerij met Holcim, de andere Franse reus op de cementmarkt. Dus die heeft er eigenlijk geen hol mee te maken. Maar getrouwd is getrouwd en dan komt zoiets toch bij je binnen. Nou heeft Holcim zelf ook geen vlekkeloze reputatie. En voor hun huwelijk waren Lafarge en Holcim ook al decennia lang betrokken bij Europese kartelkunstjes, waarbij ooit de naam van good old Rinus Platschorre viel. De echtgenoot van Karla Peijs, die we in de vorige aflevering al de revu cq. de panorama lieten passeren.
Er is trouwens nog een Nederlander die liever niet zou zien dat we in deze materie snuffelen. Dat is Geertje ook wel Gea van Estrik, die wij onlangs in de serie “Kafka in Zeist” heftig aan de beurt lieten komen in verband met haar werkzaamheden voor het Italiaanse Bracco Imaging Holding en het intrigerende, op Schiphol geparkeerde Mill Hill (1). Net als haar honnieponnie Jos Arts is Geertje van oorsprong een eenvoudig boekhoudertje uit Haarlem. Maar vooral dankzij een avontuurlijke Utrechtse ondernemer wonen Jos en Geertje nu in het rustieke Bosch en Duin. Op een steenworp afstand van voornoemde ondernemer en maar een ietsiepietsie verder weg van J.A. Monod de Froideville. En wat is de connectie tussen Geertje en Holcim? Geertje is een absolute topper binnen het concern. Directeur Générale van verschillende onderdelen. Voilà. En dat woont in alle eenvoud aan de Vossenlaan in Bosch en Duin. Of die carrière heeft gemaakt. Goh! Stay tuned.

(1) Zie in dit verband vooral aflevering 43 van die serie.


Project Fear (2)

vrijdag 24 juni 2016
"Het gaat goed in Denemarken", met die leus als van wijlen Loekie de Leeuw eindigde 20 juni een bijdrage over het Britse referendum. Teneur van het stukje: referenda zijn best lekker en de meltdown van UK en EU is allemaal allenig maar propaganda van de NATO en zo.
Vinden wij een tikkeltje kort door de bocht maar waar we hier over vallen is die oprisping over Jutland en omstreken. Ook nooit in Naestved geweest?
Neen, want het klinkt inderdaad als Urk of Tietjerk en is voor de kindertjes straks met de grote vakantie lang niet zo leuk als Legoland. Voor toeristen is Naestved dus helemaal niks, maar toch heb je er gasten uit den vreemde. Hoewel: gasten? In Naestved ligt een opvangkamp voor asielzoekers.
Het bestaat uit tenten. Nu zijn de winters in Denemarken al een ietsje kouder als in de Betuwe, dus de korte dagen er doorbrengen in een tent is meer iets voor extreme sporters en niet voor mensen die het allemaal wat warmer gewend zijn. Daarbij komt: in die tenten is het ook niet erg gezellig. Er is er eentje waarin maar liefst negen bedden zijn geplaatst (lees: matrassen met dekens) en in een hoekje zie je een wc-pot. Het is ook niet de bedoeling van de baas van het kamp (lees: de Deense overheid) om het er gezellig te laten zijn. Het kamp in Naestved is opgericht ter afschrikking van de sloebers die het tijdens hun Odyssee door Europa tot helemaal in Naestved gebracht hebben. Hullie moeten niet denken dat wij het hier allemaal voor elkaar hebben.
'Naestved' is een onderdeel van de harde asielpolitiek van de rechtse, door populisten en pseudo-nazistische partijen gesteunde Deense regering. In Skandinavie, zeg maar de Verenigde Koninkrijken van boven Hamburg, vindt het goede voorbeeld uit Kopenhagen gretig aftrek. Juist afgelopen woensdag verloor Zweden niet alleen van de Belgen tijdens Euro 2016 maar nam het parlement in Stockholm anti-immigrantenwetgeving aan die bij Geert Wilders tot een orgasme van Venlo tot Petten zou leiden. Zo goed gaat het in Denemarken en in de rest van Noord-Europa... (JoopFinland)


Wie gaat Brexit betalen? Winnaars en verliezers.

vrijdag 24 juni 2016
De beurzen zijn gekelderd, het pond ingestort, het zijn de mechanismen van 'het vrije handelsverkeer' die hun werk doen. De 'weldoener' George Soros vergaarde zijn kapitaal met speculeren tegen het pond; geen twijfel dat hij en andere grote jongens opnieuw miljarden zullen winnen terwijl beurs en bookmakers gokten op Bremain. Het merkwaardige is dat algemeen gedacht wordt dat geld kan 'verdwijnen'; oftewel in rook opgaan. Dat is niet zo: het wordt gestolen.
Voor het referendum werd gewaarschuwd door de regering Cameron dat een Brexit de burgers van het UK geld zou gaan kosten. Veel geld. Dat zullen ze dus weten ook, dat kan ik u verzekeren. Zoals er verdiend gaat worden aan het Brexit, moet er dienovereenkomstig ook betaald worden. De vraag is natuurlijk wie gaat betalen. Nu dat worden uiteraard de 'usual suspects', de armen. Waarom zouden een paar rijken er voor opdraaien wanneer een massa armoelijers het ook kunnen opbrengen? De rijken zijn nu eenmaal verantwoordelijk voor de welvaart, doen de investeringen, scheppen werk en moeten dus beschermd worden. De armen spelen hier geen rol in en zijn deze maatschappij slechts tot last. De lagere middenklasse (afhankelijk van de besteding van 'the working poor') is de aangewezen betaler voor Brexit. Toevallig ook een groep die massaal voor Brexit heeft gestemd. Gerechtigheid, hoor ik u denken. Maar dat is erg kortzichtig.
Want alleen een desastreuze afwikkeling van Brexit (over de ruggen van de kwetsbaarste groepen) kan een verdere desintegratie van de EU voorkomen. Daarvoor is het zaak dat ook de kwetsbaarste groepen van de landen die binnen de EU zijn gebleven financieel ader zullen laten dankzij Brexit. We moeten allemaal lijden! Samen met de Britten. Alleen dan zullen we het uit ons hoofd laten het Britse voorbeeld te volgen.
Want stel dat het UK (dat er helemaal niet zo florissant voorstaat als men doet geloven) een economische boost zou krijgen door Brexit? Dan zouden de rapen gaar zijn. Zo'n succesvol voorbeeld volgt navolging, dus dat mag nooit gebeuren. Het moet een afstraffing worden. Een voorbeeld niet voor herhaling vatbaar. Eens maar nooit weer. Zodat de Britten (bestaan gelukkig helemaal niet) over vier jaar met hangende pootjes terugkomen in Brussel. 'Mogen we alsjeblieft weer meedoen?' Uiteraard kan dat. Maar er hangt wel een prijskaartje aan.
Brussel is een comedie. Een comedie op instigatie van de VS. Dat was het sinds het begin van het project.
Het is grappig dat het juist bij de laatst gekomenen begint te dagen dat de club waar ze zich bij hebben aangesloten na hun tijd bij 'het Oostblok' eigenlijk helemaal niet bestaat. Europa is een markt, misschien de grootste markt ter wereld. Maar politiek bestaat Europa niet. De EU heeft geen buitenlandse politiek. Het kan deze Oost-Europese staten dus ook geen politiek onderdak brengen beginnen ze te merken. Politiek zullen ze zelf moeten voeren en dat doen ze. Op eigen houtje zoeken ze defensiesteun (Polen, Baltische Staten) bij de VS (NAVO) of economische steun bij Rusland (Hongarije, Slowakije, Finland). De vluchtelingencrisis heeft de interne grenzen opnieuw inhoud gegeven. Vroeger stond het IJzeren Gordijn langs Hongarije. Nu om het land heen. Het Brexit zal deze 'Einzelgang' alleen maar stimuleren.
Het Brexit is ook een probleem extra voor Merkel. Ik denk niet dat zij in staat zal zijn haar positie in de nieuw ontstane situatie te handhaven. Duitsland leek decennia niet vatbaar voor 'Einzelgang' en is dit nu nog niet. Maar de combinatie van een krankzinnige emigratiepolitiek, waar eerder tienduizenden stierven voor een plaatsje onder de welvaartszon, en horigheid aan de VS-politiek tegenover Rusland heeft haar geloofwaardigheid en uhd ernstig aangetast. Er lijkt geen alternatief voor haar. Dat maakt het nog gevaarlijker. Een stuurloos Duitsland is het grootste geschenk aan Hitlery Clinton. We gaan een hete tijd tegemoet.
(WK)


Rebellie

vrijdag 24 juni 2016
Wat denkt Andy Cap wel dat ie is, stemmen tegen de EU? Het zoveelste bewijs dat de parlementaire democratie toch niet het juiste politieke bestel is voor de markt. Angela herhaalt weliswaar vaak dat “we” een marktconforme democratie hebben, maar daar is geen politieke campagne voor gevoerd dus is gewoon “gelul”.
En wat de parlementaire democratie betreft, dat was al zo fijntjes uitgepond (dank meneer Kok). Nu kan je voor je het weet weer gedoe krijgen over van alles en nog wat. Zoals weer geroep om volkshuisvesting als taak van de overheid, of ga-zo-maar-door. Hoe ouderwets. Fuck the electorate!
Laat die besluitvorming toch over aan degenen die ervoor hebben gestudeerd, experts zijn op hun gebied. Kijkend naar de BBC was het snel duidelijk, de politieke elite zou zich in zijn geheel hebben moeten uitspreken voor de EU, er is geen alternatief.
Grappig dat een paar maanden geleden er een tweetje verscheen van Nassim Taleb, dat de moeite waard is om in zijn geheel te publiceren, zie hier. Experts, meneer, experts.


Lone wolves (3)

vrijdag 24 juni 2016
We willen onszelf geen veer in onze uitlaat steken. Maar in aflevering 1 van deze serie op 18 juni memoreerden we het al. De moord op Anna Lindh had geen invloed op het Zweedse referendum over de invoering van de euro. De Zweden zeiden nee. De allereerste poll na de moord op Jo Cox gaf hetzelfde beeld. De meerderheid van de Britten bleef voor Brexit. Daarna kregen we via de msm steeds te horen dat de tegenstanders aan de winnende hand waren. Die berichten waren afkomstig uit de banksector in de City en uit gokkantoren. Zoals we al wisten: geen instituten om op te vertrouwen.
Een van de felste voorstanders van “Remain” buiten de UK was de man die eerder in zijn leven het Britse Pond een opsodemieter had verkocht om zijn eigen spaarvarken te spekken, Sjors Soros. De Open Society goeroe en in een niet al te lang verleden de werkgever van onze prinses Mabel. Lone wolf Thomas Mair bracht MP Jo Cox op de zestiende van deze maand om het leven. Diezelfde dag (!) al kwam de Amerikaanse organisatie SPLC (Southern Poverty Law Center) met dit bericht op de propjes. Inclusief het bonnetje. Dus dat wil wat zeggen. Door wie wordt de SPLC volledig op de been gehouden? Door de welzijnsclub van ome Sjors. En wie was een van de sprekers bij het afscheid van Jo Cox op Trafalgar Square? Prinses Mabel. Kunnen we daar een bonbonbloc van maken? Nee. Niet echt. Maar laten we het erop houden dat het curieus is. Stay tuned.


Octopussy (560)

donderdag 23 juni 2016
Familie krijg je er gratis bij. Dat geldt ook voor de deftigen onder ons. Neem nou bijvoorbeeld eens Gilbert Monod de Froideville. Als er iemand in Nederland is die weet hoe het heurt is het Gilbert wel. Daarom was ie ook jarenlang ceremoniemeester aan het Oranjehof toen Bea daar nog de dienst uitmaakte. Bij alle officiële gebeurtenissen zorgde Gilbert ervoor dat alles volgens de door hem geboekstaafde regels verliep. Dus geen ouwe fiets tegen de pui van het paleis als er een nieuwe ambassadeur een hand kwam geven. Het stilletjes laten verwijderen van luitjes die zich een orgel stonden te zuipen bij koninklijke recepties. Het checken van het wijwater bij de doop van de jongste Oranje exemplaren. Etcetera etcetera.
De broer van Gilbert is ene J.A. Monod de Froideville (1). Woonachtig in Groenekan tussen imposant struweel. Ook deze telg van de roemrijke familie Monod de Froideville was geen petite patate. Als grote speler in de internationale bouwwereld en vertegenwoordiger van met name de Franse belangen in de Europese cementindustrie werd hij met alle egards omgeven als er ergens onderhandeld moest worden over prijzen, overnames en meer van dat moois. Hij liet zich bij die gelegenheden vervoeren in een navenante voiture met aan het wiel zijn zoon Frederic. Een jongeheer met de looks en de aspiraties van een playboy als je de insiders geloven mag. Niet zelden vonden voornoemde onderhandelingen plaats in aangename etablissementen. Met in de finale glaasjes prik en professionele dames. Hetzij in dezelfde etablissementen (2), hetzij in nabij gelegen percelen en geheel verzorgd door topondernemers uit de fijne vleeswarenbranche. Een van hen was de Utrechtse specialist Ronnie Galiart en die zag wel wat in de jonge Frederic. En zo werd de neef van Bea's ceremoniemeester bedrijfsleider bij Ronnie, de gabber van voormalig welnessondernemer Johan Verhoek aka de Hakkelaar. Zoals gezegd: familie krijg je er gratis bij.
Overigens hebben wij in 2004 al eens gerefereerd aan een van de hierboven beschreven bijeenkomsten in de cementsfeer. Daarin figureerde ondermeer Rinus Platschorre, de echtgenoot van voormalig minister Karla Peijs van Verkeer en Waterstaat (3). Het ging in die tijd ondermeer om Europese kartelafspraken, waarbij ook de Franse cementreuzen Holcim en Lafarge de klos dreigden te raken. Kijk, en daar stuitten we op een interessant spoor. Stay tuned.

(1) We hebben ons best gedaan om zijn doopnamen op te duikelen, maar hebben het uiteindelijk opgegeven. Waarschijnlijk heet ie Jean Adrien. We houden ons aanbevolen.
(2) Er werden ten tijde van de parlementaire enquête bouwfraude met enige regelmaat dames van de lichte cavallerie in de directe omgeving van het door ons geëgaliseerde afknijpinstituut “De Terp” gesignaleerd. Wie die serie daarover nog nooit heeft geconsumeerd raden wij aan onze Followupsite te bezoeken met de zoekterm Bert Terpstra. Educatief en hilarisch tegelijk. Een aanrader.
(3) Zie het serietje “Bim Bam” uit dat jaar.


Leugens en nog eens leugens

woensdag 22 juni 2016
Een week of wat geleden stak er een stormpje op in een glas water. Anders kunnen we het niet noemen, zo’n 50 hoge medewerkers van het VS Ministerie van Buitenlandse Zaken die openlijk pleitten voor een oorlog tegen Syrië. Ontslagen? Hahaha, wat denkt U, gewoon de aankondighing van het buitenlandse beleid van Hellary: meer oorlogen. Eén van de betrokkenen bij die publicatie was de voormalige VS ambassadeur in Syrië, Robert Ford. In een interview verklaarde hij weer eens dat er onderhandeld zou moeten worden tussen de Syrische regering en de jihadi’s. Dat was altijd het Amerikaanse beleid geweest, onderhandelen en waar nodig vreedzaam betogen. Geen gewelddadig omverwerpen van een gekozen regering maar dialoog en onderhandelen. Dat zou Ford altijd hebben gezegd in al zijn gesprekken met de oppositie.
Klinkt allemaal wel heel humanitair, bijna onamerikaans. Zeker uit de mond van een man die de rechterhand was van John Negroponte (de man van de doodseskaders in Midden Amerika en later VS Ambassadeur in Baghdad, zie hier een bron).
Gelukkig hebben we hier een getuige die dit tranentrekkende betoog kan ontzenuwen. Dat is S. Rifai, één van de betrokkenen bij die gesprekken. Volgens hem liep het allemaal wel ietsje anders.
De Amerikaanse boodschap bij monde van ambassadeur Ford was duidelijk: Assad moest weg, in gesprekken met de oppositie vertelde Ford dat er geen dialoog mioest plaatsvinden. Verder adviseerde Ford de oppositie om op toernee te gaan in Europa met de boodschap dat Assad weg moest. Rifai vraagt zich af of de reisjes naar de Turkse grens om te praten met opstandelingen ook bedoeld waren om die dialoog te realiseren. En vreedzame betogers? Laten we wijlen pastoor Frans van der Lugt aan het woord, (vermoord in Homs in augustus 2014): “Vanaf het begin waren er gewapende demonstranten bij de demonstratie. Zij begonnen te schieten op de politie”. Allemaal ouwe koek natuurlijk: Assad moet gewoon weg.


Lone wolves (2)

woensdag 22 juni 2016
What's in a name? Loretta Lynch heet ze. De advocaat-generaal die zich bezighoudt met het onderzoek naar de bloedige gebeurtenissen van tien dagen geleden in een homobar in Orlando. Wist Noor Salman, het wolvenvrouwtje van gunslinger Omar Mateen, wat haar echtgenoot van plan was en stond ze misschien in contact met hem toen hij aan zijn finale klus bezig was? Dat is een van de hamvragen waarmee Loretta zit opgescheept. Die vraag is namelijk niet 1,2,3 te beantwoorden omdat Noor niet netjes heeft zitten wachten tot ze voor verhoor werd opgehaald. Noor is pleite. En niemand weet waar ze uithangt. Hoewel. Desgevraagd liet Omar's vader weten: “She is not here”. En aangezien pappa dikke duivenkater was en is met redelijk hoge CIA- en FBIsmurfen plus een handje politici mag je dat best een curieus antwoord vinden. Mogelijk dat Noor het lot heeft gedeeld van Tatiana Gruzdeva. Hop, hop, het land uit. Voor ze per ongeluk op de verkeerde plek gaat zitten zingen (1).
Over naar de UK. Naar Thomas Mair. De naar rechts gerichte tuinkabouter, die het vorige week als zijn taak zag om parlementariër Joe Cox met haar schepper te verenigen. Geestelijk niet helemaal honderd werd er gezegd. Maar wat denk je? Ook hij stond in contact met de FBI. In ieder geval rond het millenium. De betrokken Fed was in die tijd geïnfiltreerd in de Britse uiterst rechtse scene. En nou lijkt het ons zeer stug dat die connectie zonder medeweten van de Britse snuffelinstanties tot stand is gekomen (2). Wat meteen weer de vraag oproept of het lijntje met vriend Thomas ergens deze eeuw is doorgeknipt of niet. Zo niet, dan opent zich zoals haast gebruikelijk in dit soort gevallen een doos van Pandora, vol met speculaasjes en conspiracycake. Dus stay tuned.

(1) Zie voor Tatiana aflevering 17 van de serie “Bombs away” dd. 5 oktober 2013.
(2) Zie dit artikel voor wat meer details over deze interessante connectie.


Barbarossa

woensdag 22 juni 2016
Het is vandaag 75 jaar geleden. Toen de moffen oostwaarts trokken. Een van de resultaten van die operatie was de dood van 27 miljoen Russen. Daarna volgde de Koude Oorlog, het deficit van het communisme, het leegroven van Rusland onder de bezopen sluismeester Jeltsin tot Poetin daar een einde aan maakte. En kijk waar we nu staan. Lekker opgeschoten. Veel geleerd. Boeiend in deze context is dit Duitse artikel. Daarin komen ondermeer de rapid deployment forces van de NATO voorbij. Zijn die rapid genoeg als de Russen komen? Nou, volgens de hopman van de Amerikaanse troepen binnen het Vierde Rijk niet. Lees en vrees het ergste. En mocht dat ergste komen, waar moet je dan heen met je pinpas en je credit card? Zucht.


Fuck (102)

dinsdag 21 juni 2016
Nou dat weer. Kreeg president Willy Wonka in Kiev een verzoekschrift in de gleuf en een stel Brusselse klaverjasverenigingen een cc-tje. Uit Bukovina. Een Piggelmee-arrondissement in het zuiden van Oekraïne met een Roemeense bevolking. En die bevolking voelt zich rechteloos en niet vrij in doen en laten. Hoe is het mogelijk zou je zeggen. Of Willy in de nabije toekomst Bukovina een autonome status zou willen bezorgen. Daarbij verwezen de vertegenwoordigers van de betrokken Roemenen naar het besluit van Willy om de Tataren op de Krim van een dergelijke status te voorzien. Niet dat die Tataren daar wat aan hebben, maar het is zo zalig om het klok en hamerspel van die agressieve Russen heen en weer te rammen.
Bij die Roemeense kloothommels in Bukovina ligt de zaak uiteraard heel anders. Die moeten gewoon hun bek houden of anders opzouten naar Roemenië. Het is maar een paar kilometer, dus kleine moeite. En als ze dwars blijven liggen heeft Willy altijd nog een stel bruinhemden achter de hand om de rust te herstellen. Wat overigens ook geldt voor de Hongaren die sinds jaar en dag in Oekraïne wonen. Als het moet opent de door ons op de been gehouden Willy een tweede front. Net als indertijd die kladschilder annex publicist bij de vorming van het Derde Rijk. Geen grappen. Stay tuned.


Fracken, frackte, gefrackt (5)

dinsdag 21 juni 2016
En wij maar denken dat Henk Kamp uniek is. Nou in de UK kan je ook demonstreren tot de vellen erbij hangen, maar het is net als hier. Uiteindelijk hebben de dames en heren die de tent runnen namens de 1% gewoon schijt aan het voetvolk in hun constituency. Neem nou North Yorkshire. Daar kreeg de frackclub Third Energy in mei van dit jaar al toestemming voor een potje fracken. Dezelfde maand kreeg ook een andere frackclub, INEOS, groen licht van de lokale slippendragers. Die is van plan om even 4000 putten te slaan. Beter dan zo'n erg klein beetje. Er was veel protest, want fracken brengt een flinke emmer schade toe aan het milieu, het boerenland en het toerisme. Maar ja die agressieve Russen hè. Die moet je zoveel mogelijk buiten de deur houden. Dus is het fracken geblazen in North Yorkshire. Goddank hebben ze bij INEOS het milieu hoog in het vaandel. Het vergiftigde water dat naar boven komt gaat namelijk in dubbelwandige containers, verdwijnt vervolgens in de recyclingmolen en wordt aan het eind van de rit in de Noordzee zee gedumpt. Garanties? Tot het eind van het riool. Als u extra ui moet gebruiken bij de nieuwe haring van volgend jaar omdat ie wat typisch smaakt weet u hoe het komt. Stay tuned.


Sushi

dinsdag 21 juni 2016
Eerst dit Aso-hapje. Nee, heeft niks van doen met uw buren of dat verdrag met het door de USSA en Hans van Baalen geïnstalleerde fascistoide regime in Kiev. Aso is de Japanse minister van Financiën en een betere naam kan je voor een spaarvarkenshoeder niet verzinnen. Daarnaast heet Aso niet alleen zo, hij is het ook nog. In 2013 boerde de toen 72-jarige minister het volgende:
Je kan toch nooit lekker slapen als je bedenkt dat je hele hebben en houden wordt betaald door de regering”. Een rechtstreekse schop onder hun hol voor alle Japanse ouwetjes. De grootste bevolkingsgroep en ook de grootste kostenpost. Aso zei het nog net niet, maar in wezen gaf hij die ouwe uitvreters de suggestie mee wat sneller dood te gaan. In verband met de precaire economische situatie. Iets recenter deed Jeroen's Japanse collega er nog een chopstickje op. Nu boerde hij het volgende:
Ik zag kortgeleden een oudje van 90 op de televisie die vertelde dat ie de toekomst somber inzag. Ik vroeg me af hoe lang hij nog van plan was om verder te leven”.
Goedensmorgens. Nou wordt hetzelfde gedachtengoed ook hier wel eens geopperd bij een overdosis blondschuimend bier. En niet te vergeten door Bill Gates en zijn soortgenoten. Bovendien wordt het bij ons in het gebied achter het Kurhaus stiekempjes verwerkt in wat beleid wordt genoemd. Met het zo lang mogelijk thuishouden van kreupele ouwetjes en ze tegelijkertijd hun thuishulp afhandig maken. Dat heet welzijn. Maar is een doodschop om een hoekie.
Maar om bij de sushi te blijven. Volgende hapje. In juli arriveert 1,9 ton Japanse rijst in de UK. Niet zomaar rijst maar Ten no Tsubu. Komt uit de regio van Fuckushima en is weer gezond verklaard. Net als de vis die daar wat amorf langs de kust rommelt. Waar ze die rijst op de markt smakken is nog onbekend, maar gezien het voorafgaande is het niet ondenkbaar dat bejaardenhuizen en tafeltje-dek-je het eerst aan de beurt zijn om deze toverrijst zonder Lassie uit te serveren. Wat dit betreft is er trouwens nog meer goed nieuws uit Japan te melden. De regering heeft zeer waarschijnlijk op aandringen van minister Aso besloten om twee veertig jaar oude nucleaire reactors weer op te starten. Het wachten is nu op de volgende aardbeving van 8 of meer op de fruitschaal van Richter. Lekker hè? Sushi.


Zonnig

maandag 20 juni 2016
Surprise. Vorige week werden we aangenaam verrast met het bericht dat het Britse pulpblad The Sun voor Brexit was. We zullen het over de inhoud verder niet hebben, maar The Sun zet wekelijks meer dan 1,5 meloen exemplaren weg. Heel wat minder dan vroeger, maar wat is er niet minder dan vroeger in die sector? The Sun is het eigendom van de Australische persmagnaat Rupert Murdoch, die zijn onderdanen binnen zijn imperium alle ruimte geeft om buiten de paden van het oirbare te rotzooien.
Hacken, afluisteren, chantage. Alles is geoorloofd. Nieuws is nieuws. Is overigens nooit een belemmering voor Murdoch geweest om ouwe neel te wezen met de groten der aarde. Zo struikelden wij vanochtend over dit artikel. Hoe Murdoch zijn entree maakte in het Witte Gekkenhuis toen Ronnie Reagan hoofdbewoner was. Je houdt het niet voor mogelijk. Roy Cohn!
De man die ondermeer het pedonetwerk opzette in Brussel dat zo'n formidabele rol heeft gespeeld bij de latere dramatische gebeurtenissen bij onse zuiderburen in de jaren zeventig en tachtig! (1) Een grens tussen boven- en onderwereld? Die is er niet. Het is net Schengen.

(1) Zie voor dit stukje smerigheid ondermeer aflevering 100 van de serie “Van Estoril naar Zandvoort.


Project Fear

maandag 20 juni 2016
Referenda zijn mooi. Behalve als de gewenste uitslag kut met perenmoes is. Dat moet koetkekoet worden voorkomen. Dus wordt een hele kudde gevaren van stal gehaald om te voorkomen dat het de foute kant op gaat. We weten nog niet hoe het er eind van de week in de UK voor staat, maar als je mag geloven wat er allemaal gaat gebeuren als de Britse bevolking zijn middelvinger naar het zwerk priemt dan keert het land terug naar de periode voorafgaand aan de slag bij Hastings in 1066.
Brussel en Washington trekken de hele trukendoos open: Vlad Poetin zou zich een scheur lachen. John with the cap kon het de komende jaren wel eens ernstig gaan voelen in zijn knip. Want Londen zou na de Brexit niet langer het financiële roofcentrum van de wereld zijn, Europese bedrijven zouden zich uit de UK terugtrekken en het Pond kreeg een serieus tikkie. De UK zou de paria van de wereld zijn. Enzovoort enzovoort. Al dat gelul maakt deel uit van een uitgewogen campagne: Project Fear. Althans volgens de Deense sociaal-liberale politicus Lave Knud Broch. Lees hier hoe dat project in Denemarken tot leven kwam bij verschillende referenda die daar in verband met allerlei toenaderingspogingen van het Vierde Rijk werden georganiseerd. Blijkbaar is er nog hoop. En nu je het zo vraagt: het gaat goed in Denemarken.


Lone wolves

zaterdag 18 juni 2016
Een moord komt nooit alleen. Op 11 september 2003 werd de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Anna Lindh op straat neergestoken. De volgende dag overleed ze. Twee zaken zijn binnen dit kader interessant: Anna trok zich het lot van de Palestijnen aan en ze was voor de invoering van de euro. Voor dat laatste had ze zelfs een campagne op touw gezet. Op 24 september werd de dader bij de kladden gegrepen. Een Servische vluchteling. Eerst leek hij geestelijk niet helemaal wel aan boord. Na onderzoek bleek dat wel mee te vallen en verdween hij voor levenslang in een kerker. Er werd nog even gedacht dat ie door een Russische onderzeeboot aan wal was gebracht, maar jammer genoeg was dat niet te bewijzen. De aanslag bleek geen invloed te hebben op de uitslag van het referendum in november. De Zweden zeiden "nee" tegen de euro.
Een paar dagen geleden werd de Britse Labour MP Joe Cox op straat neergeschoten en bewerkt met een mes. Ze overleed dezelfde dag nog. Joe trok zich het lot aan van de Palestijnen en van de immigranten in de Britse samenleving. Verder was ze tegen de Brexit. Ze voerde daar zelfs campagne voor. De dader zou een vijftiger zijn. Een armoedzaaier, die wat poen bij elkaar scharrelde met het bijhouden van tuinen van de iets beter gesitueerden. Naar het schijnt een rechtse rakker en een aanhanger van de Brexit-beweging.
Maar mogelijk dat de eigenaar van een van de tuintjes die hij onderhoudt een Rus is en dan wordt het anders. Een onderzoek daarnaar is nog onderweg. Het Brexit-referendum staat gepland voor 23 juni a.s.. Een poll na de moord op Cox zou hebben uitgewezen, dat een meerderheid van de Britten nog steeds voor Brexit is. Stay tuned.


Tok

vrijdag 17 juni 2016
Het kan altijd beter. Maar het gaat goed in Bolivia. Wat financiële cijfertjes: In 2006 bedroeg het inkomen per hoofd van de bevolking 1200 yankee dollar. In 2015 was dat 3119 dollar. En de hut van haar van Lagarde voorspelt voor 2016 een economische groei van 3,8 procent. Het is misschien geen grote stut voor het succesvolle beleid van de @&%$#@ linkse president Evo Morales, maar de export van jaarlijks 36 meloen kippen draagt wel degelijk een eitje bij. De rest van de voorraad tokkies, zo'n 160 meloen, is voor binnenlands gebruik.
Komt ene Bill Gates met een lumineus idee. Hij heeft bij een hele reeks landen de gratis leverantie van 100.000 kippen aangeboden. De organisatie van dit kakelende gebeuren heeft ie in handen gelegd van Heifer International uit Little Rock USSA. Little Rock? Little Rock? Was dat niet...? Nou ja, laat maar.
Heifer doet zijn best om de arme sodemieters in de wereld op te stoten in de vaart der volkeren. Onder andere met microkredieten. Microkredieten? Microkredieten? Was dat niet....? Nou ja, laat maar.
Stel dat je per jaar 250 kippen op het erf zet, dan verdien je al gauw 1250 yankee dollar en dat is voor een arme sodemieter al heel wat. Aldus de godvergeten rijke stinkerd Gates. Wel een beetje merkwaardig dat Billy ineens met een stukje mantelzorg de boer opgaat, terwijl ie tegelijkertijd zich zo inzet voor het millimeteren van de wereldbevolking. Maar er is geen haan zo bont of er zit een vlekje aan. Nou het grappige: hij heeft die kippen ook aangeboden in La Paz. Begrijpt u het, begrijpen wij het. Ecuador heeft het aanbod inmiddels afgewezen. “Steek ze in je reet gringo” zullen ze waarschijnlijk gedacht hebben. “En leg je fucking eieren ergens anders neer”. Maar ze zeiden het niet, want voor je het weet komt er een ploegje economic hitmen voorbij en ondergaat je land hetzelfde lot als Venezuela. Bill hoort namelijk bij de 1-procent en daar valt niet mee te spotten. Tener cuidado, Evo.


Van Estoril naar Zandvoort (198)

donderdag 16 juni 2016
Vlag uit bij Harry Webb aka Cliff Richard aka Kitty. Hij had niet hoeven te verhuizen naar Barbados. Er waren in totaal vier Bart van Welles, die verklaarden dat ze in vroeger tijden door Kitty gehopst waren. Maar het OM besloot dat er te weinig hard bewijs was om de Living Doll voor de kadi te trekken. Het wachten is op de strafzaak tegen Joris. U kunt wedden bij uw sigarenboer om de hoek. Hou vantevoren wel even rekening met matchfixing. Stay tuned.


Wolken boven het paradijs (11)

donderdag 16 juni 2016
Gisteren hadden we het nog over haar. Sabrina de Sousa. De voormalige CIA-agent, die op het punt staat om vanuit Portugal te worden overgebracht naar een kerker in Milaan. Ze voelt zich in de steek gelaten. Niet alleen door haar baasjes in Langley, maar vooral door ... Hellary Clinton. Dat meisje van de humanitaire doelen. Zie hier hoe Sabrina haar gal spuugt. Denk om de spetters. Stay tuned.


Hill goes to hell (11)

donderdag 16 juni 2016
Och, och, die Russen toch (bis). Een hacker had zitten grutten in een berg computerbestanden van de Amerikaanse Democraten. En het beruchte privémailbestand van Hellary. Elk nadeel hep zijn voordeel. Dus waar kwam die hacker vandaan? Uit Moskou!! En Vlad had al gedreigd om de hele boel op straat te mieteren !!! Moskou ontkende. Maar die Russen kunnen liegen dat ze groen zien. Bovendien zijn het agressieve klootzakken, die er zelfs niet voor terugschrikken om goed getrainde hooligans naar Frankrijk te sturen om ons foebelfeestje te versteren. En morgen Polen en de Baltische staten zouden binnenvallen als we de NATO niet hadden gehad. Met minister Plasje in de frontlinie. Inmiddels heeft de betrokken hacker, Guccifer 2.0, al even laten zien wat ie allemaal heeft opgehaald. Mocht u nieuwsgierig zijn, ga dan naar Cryptome.org en geniet van een heerlijk voorafje. Stay tuned.


Lone wolf

woensdag 15 juni 2016
Er is een hausse. Van eenzame wolven. Luitjes die in hun eentje eropuitgaan om een lekker potje te kelen. Soms uit politieke overwegingen, soms uit religieuze en soms gewoon om de kick of the game. En als ze eenmaal zijn uitgeschakeld wordt het vaak een hels karwei om hun motieven boven water te takelen. Of, als het om moverende redenen beter is, die motieven onder water te laten. Zo'n probleem doet zich momenteel voor bij Omar Mateen. De man die in Orlando een paar dagen geleden 50 bezoekers van een homobar verenigde met hun schepper en bij ongeveer hetzelfde aantal letsel aan hun carrosserie veroorzaakte. Was de werknemer van de beruchte, administratief in Amsterdam ondergebrachte bewakingsoutfit G4S misschien een bietje en zat ie daar een bietje mee? (1) Had ie een link met de uit de Marines gekegelde radicale imam Marcus Dwayne Robertson aka Abu Taubah? Was ie een gappie van de Amerikaanse zelfmoordbaard Monar Abu Salha? Kreeg ie een appie uit Raqqah? Wordt allemaal onderzocht door de FBI. Maar of de Feds de verklaring van ene Patience Carter serieus zullen nemen is nog even de vraag. Patience behoorde tot een plukkie van 24 gegijzelden in de bar en die hoorde Omar zeggen, dat de Amerikanen moesten stoppen met het bombarderen van Afghanistan. Dat je om dat statement te maken een homobar rigoureus uitruimt lijkt wat bizar. Maar Omar is van Afghaanse bloede en kan dus uit wraak hebben gehandeld. In dat licht is het ook interessant dat zijn vader zich een draaiorgel in Washington lobbiet om steun te krijgen voor zijn poging de volgende president van zijn geboorteland te worden.
Desnoods in samenwerking met de Taliban, die hij openlijk de hemel inprijst op de glazen tiet. Kijk, en als je vader zo aktief is op dat heikele terrein dan geniet jij als familielid in de eerste lijn ook meteen de volle aandacht van de CIA. En daar begint Omar's kees in de verte te ruiken naar die van de gebroeders Tsarnaev. De sjakies bij het vuurwerk tijdens de marathon van Boston in 2013, van wie een oom een tijdje als schoonzoon te boek stond van de door alle wateren gewassen CIA-smurf Graham Fuller (2).
Het zou leuk zijn om met dit karretje het spoor verder te volgen, maar je mag er een pondje retinin op innemen dat de Feds het onderweg in de poep zullen rijden. Omar was een eenzame homowolf met een flinke kortsluiting tussen zijn oren. Niks meer, niks minder. The end.

(1) Bezoek voor G4S de pagina's 2012, 2013 en 2014.
(2) Voor Graham zie vooral aflevering 11 van de serie “Bombs away” dd. 30 april 2013.


Wolken boven het paradijs (10)

woensdag 15 juni 2016
Och, och, die Russen toch. Blijken ze al jaren ene Carvalho Gil bij de staart te hebben. Een voormalige “C” van de afdeling terrorismebestrijding binnen de Portugese snuffelgemeenschap.
Hij werd in de jaren negentig al in de kieren gehouden, maar een paar weken geleden klapte in Rome de val pas dicht. Die was daar op verzoek van de Portugese speursmurfen neergezet door hun Italiaanse blauwe collega's. In samenwerking met het wakkere Eurojust in Den Haag. Carvalho zwaaide een Italiaanse kerker in op beschuldiging van het verkwanselen van NATO- en EU-geheimen. In ruil voor 10.000 piek per tranche. Zijn Russische gesprekspartner deelde zijn lot, maar daar hebben we het nu even niet over.
Tijdens die operatie werden in Portugal ook huiszoekingen gedaan. Of daarbij een beetje duidelijk werd wat voor materiaal Carvalho heeft overgeheveld naar Moskou (dat de Amerikaanse nucleaire afweer met floppies wordt bediend of zo) is nog niet in uitgefilterde staat aan een msm-riool toevertrouwd. Wel de reden waarom Carvalho tot zijn wandaden zou zijn gekomen. Hij zat niet lekker in zijn vel vanwege een vechtscheiding. Daardoor was hij gevoelig voor de avances van een lekker wijf uit Georgië en voor ie het wist was ie de sjaak. De rest van het verhaal is net een ouwe film met listig overstappen in de metro, woeste autoritten, vliegtuig in, vliegtuig uit, door de keuken van een restaurant rennen, etcetera etcetera. Binnenkort wordt ie overgevlogen naar Lissabon. Mogelijk met hetzelfde vliegtuig waarmee de in Portugal vast zittende Sabrina de Sousa naar Italië wordt versleept om daar een hele stoot streepjes te mogen krassen aan de binnenkant van een kerkermuur. Vanwege haar aandeel in de “rendition” van een ouwe imam naar een folterparadijs in Egypte (1). Wij houden u van de verdere ontwikkelingen op de hoogte. Dus stay tuned.

(1) Zie aflevering 4 van de serie “Lady en zijn tramps” dd. 18 januari 2016.


Hill goes to hell (10)

woensdag 15 juni 2016
Het houdt niet op. Toen Hellary daar superakela was maakte het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken 55 meloen dollar over naar Laureate International University. Een instituut waar je op allerlei terreinen online een bul of een bulletje kan halen. Het instituut heeft ook lineaire kinderen, waaronder de Walden University, de University of Liverpool, Glion en University of Roehampton. En je maintiendrai, je maintiendrai, Holland spreekt een woordje mee: de laatste drie hebben ook een pleisterplaats op de Haarlerbergweg 23C in Amsterdam. Klinkt goed, maar er zit een addertje onder de pc. Die universiteiten draaien niet op een glaasje water. Er moet winst worden gemaakt, dus wordt er nog wel eens gerommeld met het prijskaartje van de corner-cap (1). Ook al omdat de kosten om zo'n instituut op de been te houden verre van gefixeerd zijn. Neem nou bijvoorbeeld de poen die je als universiteit moet schokken om een bekende BA-er te strikken voor de post van honoray chancellor. Een soort boegbeeld bij allerlei plechtige gebeurtenissen. Hoef je geen IQ van rond de 150 voor te hebben. Als je maar bekend bent en niet al te dom. En wie heeft Laureate International in 2010 op de kop weten te tikken? Geile Billy. En wat incasseerde de veelvoudige passagier van de Lolita Express voor die erebaan in de periode 2010 – 2014? Het schamele bedrag van 16,5 meloen dollar. Bijna 1/3de van de 55 meloen die zijn superakela liet overmaken naar het spaarvarken van de universiteit. Denkt u....? Begrijpelijk.
En nu we het toch over flinke zakken poen hebben meteen maar de btw erachteraan. Gisteren stuiterde op de klinkers, dat de verkiezingskas van Hellary tot nu toe voor 20 procent is gevuld door Saudi Arabië. Bekend van het steunen van goeie doelen als het Flying Circus en de sportverenigingen IS en Al Nusra en het in stand houden van oude gebruiken in de trant van hoornblazen en volkdansen zoals daar zijn: het snellen der koppen, het kruisigen, het stenigen, het toedienen van zweepslagen, het houden van slaven en het piepelen van gleufdieren. Nette mensen hè? Die Clintons. Heel wat anders dan die ordinaire Trump. Stay tuned.

(1) Een van de namen voor dat vierkante kattenbakkie met een kwassie opzij, dat je opzet als je in verwachting bent van een bul.


Cypriotica (10)

dinsdag 14 juni 2016
We boerden er al iets over op 3 mei van dit jaar. Het plan om de illegale Turkse bezetting van Noord-Cyprus opnieuw te labelen. Daarbij zou de militaire vertegenwoordiging van Erdogannef op het eiland worden voorzien van een NATO-plakker (1). In het diepste geheim en stilzwijgen van de msm wordt er zowel in Washington als in Limassol druk onderhandeld. Met Fucktoria Nuland, de Amerikaanse moeder van de fascistische coup in Oekraïne, als spelleider. Haar belangrijkste gesprekspartner is de Cypriotische president Anastasiades en die kan ze voor zijn ballen schoppen wanneer ze maar wil. De president zit namelijk tot zijn adamsappel in een corruptieschandaal (2). En nou kunnen we wel ons best doen om dat een beetje fatsoenlijk onder woorden te brengen. Maar als u een beetje Engels tot uw beschikking heeft laten we dat graag over aan onze onvolprezen collega John Helmer. Bij deze. Die hereniging van Noord- en Zuid Cyprus? Forget it. Waar die Russische agressie al niet goed voor is. Stay tuned.

(1) Zie deel 7 van “De grijze wolf en de 28 geitjes” van 3 mei jongstleden.
(2) Zie ook deel 4 van deze serie dd. 26 maart 2013 en deel 7 van 2 april 2013.


Terugkeer van de spoken

dinsdag 14 juni 2016
Heeft Klaas Knot vandeweek tegen wind in gepist? Daar ziet het wel naar uit. Collega's van het Financieele Dagvod mochten namelijk koekeloeren in een geheim, in het Engels opgesteld dossier van Knot's outfit. En we kunnen ons niet voorstellen, dat Klaas niks van dat ondeugende initiatief wist. Of Jeroen poep-aan-je schoen ervan op de hoogte was onttrekt zich aan onze waarneming, maar hij heeft al dan niet voor de vorm inmiddels om opheldering gevraagd. Het dossier behelsde grosso modo dat in het vorig decennium de reserves van het Antilliaanse verzekeringsvehikel Ennia door de eigenaar stevig waren aangesproken om leningen te kunnen verstrekken aan een paar van zijn andere ondernemingen. Als je een bedragje van 570 meloen euro tenminste stevig mag noemen. Daarmee zou hij de solvabiliteit van Ennia in gevaar hebben gebracht en wat dat eventueel betekent voor de verzekerden kan u zelf invullen. Let wel op de kleine lettertjes.
Een en ander geschiedde onder het toeziend oog van Nout Wellink, de voorganger van Klaas in het poenpaleis op het Amsterdamse Frederiksplein, en diens collega Emsley Tromp van de Centrale Bank van Curacao en Sint Maarten. Nou is het lullige voor Klaas, dat die eigenaar van Ennia niet tot een Curacaose mafiaclan behoort. Die kan je naar believen voor de kadi trekken wegens het runnen van een wasstraat of het laten kelen van een politieke dwarsligger. Maar in het onderhavige geval gaat het om een wel heel witte boord. Ene Hushang Ansary. Een politieke topper uit het pre-ayatollah tijdperk in Iran, die tijdig zijn boeltje naar de USSA liet verhuizen en daar hele dikke mik werd met de jongens van Bush, met Henry Kissinger, met James Baker en Frank Carlucci. Zowel op persoonlijk als zakelijk vlak. Jongens die weten hoe de hazen lopen en ze laten afschieten als ze uit de koers gaan lopen. Jongens ook, die het niet veel kan schelen of poen wit of zwart is.
Nog een leuk detail. Emsley Tromp, Ansary's trouwe makker op Curacao, beschikt ook al over de nodige Amerikaanse contacten. Niet zo prominent misschien als zijn gabber, maar toch. En dan deed Officier in de Orde van Oranje Nassau Emsley indertijd nog zaken met ene John Deuss. Een “bankier” die het op een bepaald moment blijkbaar nodig vond om de beruchte ex-CIA agent Ted Shackley aka “the blond ghost” in dienst te nemen (1). In 2014 kreeg Eldon “Peppie” Sulvaran, de luidruchtige bef van voormalig Curacao's premier Gerrit Schotte, een berisping. Hij had ten onrechte beweerd, dat Emsley Tromp betrokken was bij de moord op Helmin Wiels (2). Waar haalt zo'n gozer het vandaan hè?

(1) Over Johnnie Deuss kan u terecht bij de gelijknamige serie vol ongerief op onze Followupsite. Voor Ted is het misschien wijs even te goegelen. Bij ons komt ie naast de serie over Deusemans ook voor in de serie “Van Estoril naar Zandvoort”.
(2) Zie de serie “Wiels on fire” uit de jaren 2013 en 2014.


Scheefwonen

dinsdag 14 juni 2016
Als we “onze” politici mogen geloven is er geen alternatief, huisvesting is een zaak van de markt. Die regelt dat wel effectief en efficiënt; huren is OK, mits voor de aspirant kopers en dus bij voorkeur tijdelijk. Want ja zeg, permanent huren is niet van deze moderne tijd. Dat regelen “we” dan wel via de belastingen en extra huurverhogingen, terwijl de sociale woningmarkt op slot gaat. Kan niet anders, markt, EU, God, of wie-dan-ook heeft dat zo beslist. En braaf knikken de haagse bollen. En uiteraard knikken de toplui van woningcorporaties mee. We zijn een soepel volkje, met weinig last van ruggengraat. Als we even een uitstapje maken over de grens, maar wel binnen de EU, dan zien we dat dat gebral allemaal gelul is. Wenen telt pakweg 1,7 miljoen inwoners. Daar is het politieke standpunt dat nieuwbouw van woningen niet aan de markt moet worden overgelaten. Dus investeert de stad jaarlijks pakweg 550 miljoen euries in woningbouw. Dat doet ze trouwens al tientallen jaren. En de EU dan? Wat EU, dit is ons beleid. Maar ja hier hebben we ook sängerknaben, maar die zingen het lied van de markt.


'Tricky' eliminatie van een Turkse soefi-beweging

maandag 13 juni 2016
Religies ontstonden vanaf 800 voor Christus en richten zich oorspronkelijk op meer menswording. Dit via spiritualiteit, met andere woorden - door in verbinding met de Bron bezield te leven. In de woorden van Boeddha: ‘Je eigen lantaarn, je eigen licht te zijn’. Maar het duurde niet lang of religies verwerden tot onderdrukking. Met claims als enige de ‘waarheid’ te hebben, uitstoting, publieke verbranding, 'kruistochten’ en oorlogen, omdat ‘God het wil’. We kennen onze geschiedenis als Europa. Tegelijk zien we ook een evolutie ten goede via interne civilisatie van religie zoals sociologen het noemen. Vaak een geweldloos proces, ook al was er bij die hervorming ook wel (enig) geweld, denk ook aan de beeldenstorm bij ons. Toch heeft de interne civilisatie bij ons gewerkt. Vormen van censuur, juist ook van opinie, het denken van anderen sterk veroordelen, projectie vanuit eigen onbehagen en andere subtiele vormen van verbaal geweld komen nog wel voor, maar Europa lijkt niettemin redelijk vrij van sektarisch geweld.

Evolutie van interne civilisatie van religie
In de islam zit die evolutie van interne civilisatie nog in een andere fase. Mede vertraagd omdat politieke machthebbers als Attaturk en Nasser eeuwenlang probeerden de islam te ‘beheersen’. Vaak ook om ‘uit te zenden’, zoals nu nog vanuit Saoedië-Arabië met het wahabisme. Wat anderen als bedreigend zien. De koning van Marokko maakte daarom onlangs een vrijzinnige vorm van islam tot ‘mainstream’ in het land. Leuk, ook al toonde Assad aan, dat hij als (liberale) Aleviet heel lang de orthodoxe islam in zijn land heeft kunnen ‘beheersen’. President Erdogan doet nu in naam van democratie –door hem vergeleken met ‘een bus, waar je uitstapt, als je je bestemming hebt bereikt’- , hetzelfde jegens de Turkse Soefi’s. Hij is een geslepen autocraat – het vredesproces met de Koerden bewust terugdraaien gaf hem indirect extra macht, – maar tevens een islamist. Hij ‘gedoogt’ de Alavieten nog, maar de in zijn ogen te invloedrijke Hizmet-beweging met een sterke mystieke inslag verkettert hij als ‘geen religie’. Terwijl prediker Gülen, tevens een belangrijke emancipator van Anatolië, - mensen in de grote steden keken lang neer op het platteland - en de Hizmet-beweging zich richten op geweldloosheid, dialoog, verzoening en democratie, maakte Erdogan, ‘trias politica’ of niet, de er aan verbonden journalisten, wetenschappers en officieren van justitie brodeloos. En plaatste hij 27 mei jl. deze religieus-sociale beweging zelfs formeel onder de misbruik-gevoelige anti-terrorisme-wet, die de EU terecht vervangen wil zien. Laat de EU aan deze eis vasthouden s.v.p. Anno 2016 geeft het immers geen pas (religieuze) ‘dissidenten’ zo ‘tricky’ uit te schakelen, zeker als je zelf in een corruptieschandaal bent verwikkeld en dat uit alle macht toedekt. (Hans Feddema)


Oud zeer (6)

maandag 13 juni 2016
Het moet nog ergens tussen uw kwabben zitten. Als u het tenminste gelezen heeft. Over DINOS. Nee? Geen bel? Misschien heeft u het helemaal niet gelezen. Goed, komt ie nog een keer. Een prima apparaat dus, dat is weggejorist door duisterlingen bij TNO annex TPD. Belangetjes? Het zal.
Maar het is kennelijk niet het enige voorbeeld van Delfts gehussel dat de vraag “Was wuppert da in Wupperthal?” oproept. Naar aanleiding van dit droeve bericht van afgelopen weekend stuurde de strijdbare DINOS-uitvinder Nico Roosnek dit mailtje naar Jessica Oudhof, legal counsellor van TNO (1). Kort, krachtig, droevig. Sterkte Jessica. Stay tuned.

(1) Inmiddels is de duiker gevonden. Had in ieder geval sneller gekund als de bewuste telefoon in omloop was gebracht.


Hill goes to hell (9)

maandag 13 juni 2016
Jamie F. Mannina heet ie. Jong gozertje nog. Beetje een branie. Zegt van zichzelf dat ie van zijn land houdt en dat ie een expert is op het gebied van nucleaire bewapening, smokkel, terrorisme, sancties en politieke stabiliteit in Zuidoost Azië en Europa. Waar vind je zoiets nog in de gauwigheid? Jamie F. zat in 2008 in het team dat probeerde Hellary Clinton als eerste vrouwelijke hoofdbewoner het Witte Gekkenhuis binnen te sleutelen. Dat lukte toen niet omdat de eerste vertegenwoordiger van de “coffeecoloured people” de voorkeur kreeg. Niettemin werd onze expert in van alles en nog wat wel beloond voor zijn noeste arbeid. Hij kreeg een baantje bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, waar het voorwerp van zijn adoratie tijdelijk met de scepter mocht zwaaien. Tot zover Jamie F. Weet u in ieder geval iets van zijn achtergrond, anders denkt u misschien wie is dat nou weer.
Recentelijk werd onze Jamie F. Mannina als nucleair expert bij BuZa benaderd door een paar snoepjes van het Amerikaanse msm-vehikel ABC News. Aanleiding was de publicatie van een hele bups interne BuZa-mails die betrekking hadden op de benoeming van ene Rajiv K. Fernando tot lid van de International Security Advisory Board (ISAB) in 2011. Een verzameling bollebozen die ieder kwartaal adviezen uitbrengt aan Rose Gottemoeller, de staatssecretaris voor dit stukje buitenlands beleid. Nou was Rajiv K. wel een bolleboos als het om handel in securities ging, maar van Security wist ie geen ene moer. Met die effectenhandel had hij blijkbaar flink wat kluiten verdiend. Maar eerlijk is eerlijk, hij bleef daar niet plompverloren op zitten. Zo had hij ten tijde van Hellary's eerste presidentsrace flinke bedragen in de gleuf van haar verkiezingsvarken gedropt, was ie met Bill op pad geweest naar Afrika en had ie in 2011 een kwart meloen dollar overgemaakt naar de Clinton Foundation. Het naar een wasstraat riekende goeie doelenkanon dat zo'n prominente plaats inneemt in de p.r. van onze Nationale Postcodeloterij. Kort daarna zeilde Rajiv K. op initiatief van Hellary's rechterhand Cheryl Mills de ISAB binnen. Niet zo wonderlijk dus dat ABC News het naadje van de kous wilde weten. Jamie F. had geen flauw idee waar dat naadje zat en vroeg om 24 uur uitstel. Kreeg ie. En wat geschiedde? Fernando hoorde de drums en streek meteen de vlag bij ISAB. Blijven we zitten met de vraag of hij zijn benoeming nou te danken had aan zijn donatie aan de Clinton Foundation of niet. Wat denkt u? Ja, denken wij ook. Stay tuned.


Fuck (101)

zondag 12 juni 2016
U nog wat gehoord? Over dat asoverdrag met Oekraine? Eind deze maand schijnt Mark Damesfiets iets daarover te gaan boeren in Brussel. Eerst in de wandelgangen van hotel Kempinksi in Dresden even lullen met de 1-procentvertegenwoordigers over het wassen van Jan Roos zijn varkentje. En dan aan het eind van zijn EU-hopmanschap (!) samen met Jan Kloot Juncker en Timmerfrans op naar Manneke Pis om op het referendum te pissen. Want we hebben na de door dat takkenwijf van Fucktoria Nuland en haar cabal georganiseerde nazi-coup besloten om Oekraine door dik en dun te steunen tegen de agressie van Vlad Poetin's crypto-communistische klotenland. Een boodschap uit de Goebbelstunnel die zelfs zijn weerklank vond in het zinloos gebabbel rond de foebelwedstrijd Engeland – Rusland bij monde van journalistieke highlights als Henry Schut en Kysia Hekster.
Overigens is dat nog niks vergeleken met de boodschappen die het blondfascistische Oekraiense parlementslid Yrina Farion pleegt uit te dragen. Zo sprak ze al eens de welgemeende wens uit dat alle demonstranten tegen de huidige regering van Willy Wonka doodgeschoten moesten worden. En na de door haar soortgenoten aangestoken brand in Odessa waar in ieder geval 35 mensen de dood vonden zette ze op feestboek: “Bravo Odessa. Laten de klootzakken branden in de hel”. Als prominent lid van de parlementaire commissie voor onderwijs en wetenschap, die zich ondermeer bezighoudt met het uitbannen van het Russisch uit de Oekraiense samenleving, bracht ze een bezoek aan een kleuterklasje. Daar bleek pas hoe volstrekt maf deze blonde greet eigenlijk is. Kijk en pas op bij het achterover vallen. Zie je wel, we hadden het bij het rechte eind. Niks associatieverdrag. Asoverdrag!. Stay tuned.


Pindakaas

zondag 12 juni 2016
Over de impact van reclame gesproken. Herinnert u zich deze nog? Zelfs pappa, de kanarie, het schildpadje, de goudvissen, poes, bello, alles en iedereen ging thuis aan de Calvé. Over huisdieren gesproken. Ene D.L.W. is in Canada voor zestien jaar in een kerker geworpen. Hij had een hond die gek was op pindakaas. Nou was dat het probleem niet. Maar hij smeerde die substantie op de genitaliën van zijn stiefkoters en onder het toeziend oog van pappa's camera likte zijn doggie de boel weer schoon. Die act maakte onderdeel uit van een heel gevarieerd hopsprogramma dat pappa had ontwikkeld voor zijn dochtertjes. En dat werd uiteindelijk gehonoreerd met een langdurig verblijf achter een deur met een kleppie, dat elke dag even open gaat om de boterhammetjes met pindakaas en kommetjes pindasoep in zijn huidige habitat te schuiven. Maar wat vindt D.L.W. in zijn vrijetijd uit? Dat er een wak zit in de Canadese wetgeving op het gebied van sex met dieren.
Al is het een ijsbeer, je mag je achter de Maple Leaf helemaal uitleven met dieren zolang je je pielemoos er maar niet insteekt of de ijsbeer jou verrast met een warme pegel. Waarschijnlijk hadden de filmpjes van mafkees flink gescoord op het darknet, want hij kon zich een bef permitteren. En die procedeerde zich de pindavellen. Zelfs tot aan de Canadese Hoge Raad. Wat denk je? Hij wint de zaak ook nog. Er wordt nu hard gewerkt aan een wetswijziging om alle vormen van sex met dieren strafbaar te maken. De verkoop van pindakaas is in Canada licht gedaald. Smakelijk.


Hellary’s boodschappenlijstje

zaterdag 11 juni 2016
Alweer bijna 20 jaar geleden kwam er een handleiding voor Amerikaanse suprematie op de markt, van het Project for the new American Century PNAC. Wat er nodig was om de Amerikaanse bevolking wakker te schudden voor de nieuwe tijd was een herhaling van Pearl Harbour. Laat dat nou geleverd worden, 9 september 2001, toeval uiteraard. De rest is bekend, Afghanistan, Irak, hier en daar een “colour revolution”, en ga zo maar door. Was de PNAC vooral een zaak van de Republikeinse partij, nu heeft de Democratische partij iets soortgelijks afgeleverd. Dit keer gaat het om de Center for a new American Security, die een blauwdruk levert voor de buitenlandse politiek van Hellary. Het heet: Expanding American Power” (zie hier). En, verrassing: wat er nodig is ”meer oorlogen, meer regime change" (Syrië), meer “vrijhandels verdragen” (zoals TPP en TTIP), nauwere samenwerking tussen de EU en de VS, terugdringen van de invloed van Rusland, China, Iran. What ‘s new, pussycat?
Wat de schrijvers veel zorgen baart is dat de bevolking in de VS het wel gehad heeft met buitenlandse militaire en politieke avonturen.


Groetjes uit het land van Cor en Don (2)

vrijdag 10 juni 2016
Kusadasi is net Almelo. Er is altijd wat te doen. Eerst was de afdeling voorlichting van de Turkse badplaats paraat tijdens de interneringsvakantie van Ebru Umar. En eergisteren maakte ze overuren bij het afzinken van een ouwe Airbus vlak voor de kust. Om de lokale vissoorten een nieuw tehuis te bezorgen en snorkelaars een wat buitenissige rif om zich uit te leven. De burgemeester verwacht daarmee in totaal 250.000 liefhebbers uit binnen- en buitenland te trekken. Per jaar. Wel erg optimistisch, want dankzij het eminente beleid dat de laatste tijd is ontwikkeld door president Erdogannef zien de Turkse badplaatsen er deze zomer uit als een V & D-filiaal na de laatste op = op-aktie. Komt nog bij, dat als reaktie op dat beleid de TAK, een afgerukte tak van de PKK, vandaag heeft laten weten dat toeristen die het ondanks alles nog in hun hoofd halen zich voor een paar weken te laten zakken aan de Turkse kust, niet veilig meer zijn. Nou eens kijken wie de langste heeft. De burgemeester met zijn Airbus of de TAK met zijn Kalashnikov. Stay tuned.


Pigs ahead

donderdag 9 juni 2016
Raar idee. Maar bij gebrek aan donors en morele bezwaren tegen de handel in menselijke onderdelen zijn wijsneuzen in de USSA begonnen met een nieuw experiment. Gaat zo: ze vervangen in een varkensembrio het stukkie DNA dat de alvleesklier vertegenwoordigt door een corresponderend stukkie menselijk DNA. Dan schroeven ze dat veranderde embrio weer terug in de zeug, wachten een maandje en schroeven het er dan weer uit. Als alles goed is verlopen kunnen ze vervolgens een piepklein menselijk alvleeskliertje demonteren uit het embrio van miss Piggy en op kweek zetten. Simsalabim. Geen donors meer nodig, niet langer illegaal onderdelen uit de carrosserie van gevangenen of arme sloebers verwijderen, gewoon een varken open en dicht naaien. Kan je daar buitenissige dingen aan overhouden? Ach, hoeveel mensen knorren al niet in hun slaap, verorberen regelmatig wereldgerechten van Knor of hebben een omvang die sterk doet denken aan een speksaver. Dus op zich heeft dit experiment toekomst. Wat gaan we toch vooruit in deze wereld.


Agressie

donderdag 9 juni 2016
Vind u het ook zo fijn? Dat we Vlad Poetin onze spierballen laten zien in onze Europese buitengewesten. En dat we de sancties tegen die kutrussen handhaven. Eigen schuld. Moeten ze maar niet zo agressief wezen. Je kan niet zomaar een heel stuk losknippen uit Oekraine en denken dat je ermee weg komt. Ook al lijken die Krimski's zelf heel tevreden.
Nou willen wij als vertegenwoordigers van het precariaat niet voor de zoveelste keer op dat lieflijke Kosovo wijzen. Die Mo's daar wilden indertijd graag zelfstandig zijn onder hun eigen mafiose regering. Nou, dat was heel legitiem en uiteraard heeft de NATO een handje toegestoken toen Belgrado dwars lag. Maar Kosovo is natuurlijk heel wat anders dan de Krim. En dat geldt ook voor de Golan hoogte. Israël heeft dat strategische Syrische plekkie in 1967 na een spannende zesdaagse bezet. En hoewel de VN al een paar keer heeft gezegd dat die bezetting illegaal is zitten de Mosjes daar nog steeds. Gekker nog, Bibi heeft ons in april van dit jaar laten weten dat we de landkaarten zullen moeten veranderen: Golan blijft bij Israël. Al was het alleen maar omdat Bibi's own country het water dat daar in de grond zit prima kan gebruiken. Om nog maar te zwijgen over het gas en de olie. Hadden we daar wat op? Nou nee. Eigenlijk niet. Bibi is onze gap in de regio en Adolf Assad kan de pleuris krijgen. Die Syrische boertjes in dat gebied? Oprotten. Agressie? Het hangt ervan af waar die vandaan komt.


Zalm

woensdag 8 juni 2016
Vandeweek op de glazen tiet. Een mevrouw die een snufje salmonella had binnen gekregen bij het verorberen van een mootje zalm. Met alle gevolgen uit het medisch handboek. Erg, maar wat denkt u van deze? U nog een mootje? Hoef je nooit meer naar de dokter.


Tussen de gong en het woekerpolisje (2)

woensdag 8 juni 2016
Nog twee dagen. Dan slaat Jos Baeten zich naar zijn moment of glory op de gong van Beursplein 5. Maar er hangen wolken boven het feestje. Na Woekerpolis.nl (1) drukt nu ook op het scheiden van de markt de Stichting Woekerpolisproces zijn neus aan het venster. Die vindt dat ASR de kosten van de beleggingsfondsen had moeten doorberekenen bij het vaststellen van de compensatie. Niet gedaan en dat scheelt een slok op een woekerborrel.
Iemand die dit gekrakeel zo vlak voor het afsteken van het vuurwerk buitengewoon jammer vindt is de van koterhopsen betichte Jan Wolter Wabeke. Als ombudsman heeft ie jaren gezocht naar het oplossen van deze financiële onenigheid. Maar helaas. En nu voorziet hij dat de twee partijen nog tot het einde der tijden elkaar in het haar blijven zitten. Daarnaast daalt door dit gekrakeel de waarde van het nu in de etalage liggende aandelenpakket als een ijsberg voor de kust van Ghana. In een paar dagen tijd naar schatting al zo'n 3 à 400 meloen. En dat betekent dat wij met zijn allen aanzienlijk minder terugkrijgen van de poen die Jeroen-poep-aan-je-schoen namens ons in het Utrechtse woekerinstituut heeft gestouwd om het op de been te houden. Jan Wolter legt dan wel nergens de schuld neer, maar we durven er een glaasje prik op in te nemen dat ie die stilletjes bij de eisers in de gleuf duwt. Wij als lid van het precariaat weten wel beter. We hoeven alleen maar te wijzen op de meest afzichtelijke gruttersmentaliteit die Baeten cs. ten toon spreiden ten opzichte van Jos Lindhout en u weet waar maatje 45 wringt (2). Stay tuned.

(1) Zie deel 1 dd. 3 juni 2016.
(2) Zie de serie “Tussen premies en piraten.


Bilderberg en het precariaat

woensdag 8 juni 2016
Vroeger had je het proletariaat. De klasse in de kapitalistische maatschappij die moest werken voor zijn brood. Als er al werk was. En het leven was geen lolletje. Na pak weg een eeuw bikkelharde strijd wist die klasse zich een redelijk bestaan te verwerven en het woord proletariaat ging de meterkast in. De bulk van haar parlementaire vertegenwoordigers werd in de decennia die volgden ingepakt met steeds meer vetvrij liberaal gedachtengoed tot je alleen het verschil tussen links en rechts nog zag als je bij Specsavers was geweest. Toen arriveerde de technologische revolutie en alle sociale zekerheden kwamen op de glijbaan terecht. En de onrust groeit. Ook bij de 1 procent en de laag daar net onder. Ze vrezen niet alleen het eigen gepeupel, maar ook en vooral de stoet armoedzaaiers uit krepeergebieden elders in de wereld die op allerlei slinkse manieren hun achtertuin binnensluipen. Het nieuwe ... nee, dat kan niet meer. Laat de meterkast maar dicht. We noemen die nieuwe misérables “het precariaat”. Een beetje precair en een beetje proletariaat. Weten we waar we het over hebben als we ons genoodzaakt zien om maatregelen te nemen.
Morgen begint de Bilderbergvierdaagse. In Dresden. Nederland wordt vertegenwoordigd door koning Willy, Mark Damesfiets, kleedjesklopper Ahmed Aboutaleb, Shellpompbeheerder Ben van Beurden, ruimtelijk minister Sharon Dijksma, de ouwe Victor (Halberstadt) en Damesfietskenner Kajsa Ollongren. En laat nou het precariaat een van de onderwerpen zijn waarover onze fine fleur mee mag lullen. Jawel. Of het precariaat zelf ook vertegenwoordigd is? Ben je bezopen na dertig pilsjes? Toch fijn hè als er over je geluld wordt.


Oelala Conrad

dinsdag 7 juni 2016
Vandaag bereikte ons dit droeve bericht. Over Conrad Hilton. Het broertje van Paris. De zoon van de ouwe Hilton. Conrad zit al een tijdje zwaar aan de snuif en gaat daarom een paar maandjes streepjes trekken in een luxe kerker. Verbazend? Heulemaal niet. Ga daarvoor even naar het artikeltje “Oelala Paris van 3 september 2014. U daar nog iets over gehoord? Nee, wij ook niet. Verbazend? Heulemaal niet.


Hill goes to hell (8)

dinsdag 7 juni 2016
Ze heet Camila Wright. En ze is Assistant Attorney General in Georgia USSA. Zij houdt zich bezig met de bestrijding van mensensmokkel en commercieel koterhopsen. Daar kweek je vrienden mee, maar ook vijanden. Mogelijk dat lieden uit die laatste categorie een paar dagen geleden haar echtgenoot met twee schoten in zijn borst het hoekje om hebben geholpen. Als waarschuwing niet al te bijdehand te worden. Waar was Camila mee bezig? Nou, volgens de SVR, een van de Russische snuffelvehikels, zou Camila van plan zijn Bill Clinton en andere bekende figuren uit de high society voor de kadi te sleutelen wegens koterhopsen op het Maagdeneiland van Jeffrey Epstein (1). En dat een groepje CIA-killers op zijn Spetsnatz de man van Camila had gekeeld onder de slogan “geen grappen”. Russen? Onbetrouwbaar. Flauwekul. Hebben een hekel aan Hellary. Voor u afhaakt, lees dit toch maar even. Je weet maar nooit. Stay tuned.

(1) Zie voor Jeffrey en zijn strapatsen de serie “Van Estoril naar Zandvoort.


De MH17 conspiracy (2)

dinsdag 7 juni 2016
U heeft er waarschijnlijk niet zo'n erg in gehad. Met uw koe ingeperst tussen soortgenoten met witte nummerplaten. Maar afgelopen weekend was het echt een SBU-feestje. De geheimedienst van de Oekraïne pakte even flink uit. Eerst lieten de snuffelaars uit Kiev op de Poolse grens een Franse imbeciel oppakken. Die zou de laatste maanden onder het oog van de SBU een busje hebben volgestouwd met leuke dingen voor de mensen. Een bult Kalashnikovs, een toefje granaatwerpers, een tonnetje explosieve chocola, wat rondjes ammunitie en de benodigde ontstekers voor een memorabel vuurwerk. Om te voorkomen dat bij de EK in zijn thuisland de hele boel in slaap valt bij de duizenden tikkies breed en achteruit. Nog een mazzel, dat er tussen Oekraïne en Polen nog geen sprake is van open grenzen. Houden zo.
Maar met de aanhouding van deze nog naamloze gestoorde, die overigens zomaar Van der Lubbe kan heten, was de koek nog niet op. De jongens van oom Tjibbe's JIT-cluppie maakten namelijk bekend, dat ze op de plek waar de brokstukken van de MH17 indertijd zijn neergekomen de staart van een BUK-raket hadden gevonden. Nou kan Van der Lubbe die in alle haast verloren hebben, maar laten we net als oom Tjibbe maar aannemen dat ie hoort bij de BUK waarmee de MH17 uit de lucht is gehaald. En zo'n vondst straalt natuurlijk ook af op de SBU, die in JIT-verband zo nijver meewerkt om Rutte's onderste steen boven te krijgen. In wezen in de rol van kroongetuige en u weet net zo goed als wij, dat kroongetuigen soms zwaar uit hun longen staan te liegen. En kijk, daar waren Vlad Poetin en zijn Maleisische collega Najib Razak blijkbaar ook bang voor. Want wat lieten ze vorige week al weten? Nou dit. Die dikke dame met haar bloes? Nog lang niet in zicht. Stay tuned.


Uitgeverij Suspect (10)

maandag 6 juni 2016
Zoals deze serie niet altijd heeft geheten zoals ie heet (1), zo heeft ook Perry Pierik niet altijd zijn eigen boeken willen uitgeven. Ons moeder bewaart alles van haar meisje, van het beugeltje tot en met de eerste bh, en zij heeft ook een schoenendoos waarin als het ware de genese van Aspekt.
We moeten daarvoor terug naar 1994. Om precies te zijn naar de 21e maart van dat jaar. De lente begon voor Perry met het sturen van een manuscript. In het begeleidende briefje leest het: "Bij deze het hernieuwde manuscript "Kadaverdiscipline" over de Nederlandse Waffen-SS. U zult zien dat ik, mede dankzij de aanwijzingen van uw uitgeverij, het een en ander grondig gewijzigd heb. Per brief zal ik spoedig ingaan op de kritieken. Het manuscript wilde ik u niet zo lang onthouden".
De stijl is onmiskenbaar al helemaal Perry Pierik/Aspekt. Maar de toon is, om in die stijl te blijven, een beetje wanhopig. Uit het briefhoofd mag geconcludeerd dat het Perry toen niet meezat. Hij woonde in Nieuwegein, de Bijlmer van Utrecht, op een adres dat Schakelstede heet. Zien we direkt voor ons: een galerijflat uit de griezelige jaren tachtig, al flink aangevreten door betonrot en voor ongeveer de helft leeg, de parkeerplaats vol Opeltjes, een enkele bladloze boom, kromgebogen door de westenwind...
En tja, we kunnen niet om de facts of life heen: in je manuscript het een an ander grondig moeten wijzigen is voor geen enkele auteur leuk, laat staan voor eentje die de wijsheid in pacht meent te hebben. Want in de brief die Perry hierboven aankondigt stelt hij zich veel minder nederig op. "Ik hoop dat we nu spoedig de puntjes op de i kunnen plaatsen", schrijft hij op 23 maart, "en tot uitgave van dit voor Nederlandse geschiedschrijving belangrijke boek kunnen overgaan. Het echte 'zwarte gat' zit hem hierin, dat dit boek nog altijd niet geschreven was!"
Hier pakt onze Perry uit met de kromtaal en de uitroeptekens die we van hem gewend zijn. En gooit hij alle schroom van zich af. Dat 'zwarte gat' betreft een kritiekpunt van de recensent van het manuscript: Pierik zou met de chronologie in zijn onderwerp maar wat aanrommelen. De aangesprokene voelt zich op zijn pik getrapt. "Hier wordt het boek van W. Haupt (Tragödi um die Treue, schrijffout PP) genoemd. Dit boek is helemaal niet van W (Werner) Haupt. Dit is een boek van Wilhelm Tieke – oud-soldaat van de ss-divisies 'Wiking' en 'Horst Wessel' – Hier dus het verwijt dat ik juist een SS-titel NIET gebruikt zou hebben. Ik heb het gevoel dat de critici een aantal boeken over de SS uit hobbyisme gelezen hebben. Ik ben de enige die het overzicht heeft."
De centrale kritiek van de lezer van het manuscript, en de reden om het ook de tweede keer af te wijzen, was juist deze zichtbare begaanheid van Perry met het lot van de SS-er. "Ik ben rond blz 60 maar gestopt met het weergeven van bladzijdegewijze commentaar", zo meldt de recensent. "M.i. rammelt er het nodige aan dit manuscript, de auteur lijkt me op zijn gunstigst een politiek naief persoon die wel heel enthousiast is (meegesleept raakt) over zijn onderwerp. Wat zullen zijn motieven zijn om (historicus zijnde) dit op een nogal populair wetenschappelijke wijze te publiceren?"
Gaskamers, foltering, standrechtelijke executies, de Verbrecherstaat in al zijn gruwelijke details, uitgelegd voor mensen met een lagere beroepsopleiding, zeg maar. Past zó tussen het jaaroverzicht van Autovisie en de Ikeagids in hun boekenkastje, als het ware. Zie daar de missie van Perry Pierik. Want nog in hetzelfde jaar 1994 waarin hij met zijn manuscript nergens aan de bak kwam, richtte hij Aspekt op. De eerste titel van de kersverse uitgeverij luidde: Van Leningrad tot Berlijn. Nederlandse vrijwilligers in dienst van de Duitse Waffen-SS. De inhoud? Juist...

(1) Zie Basr en Baarn 1 en 2, van respektievelijk 17 december 2015 en 26 januari 2016


Nos-propaganda

maandag 6 juni 2016
We kwamen ergens op facebook onderstaand schoolvoorbeeld van propaganda tegen bij de NOS/Nieuwsuur:

1. 'Met het EK-voetbal volgende week als ultiem drukmiddel zetten de bonden alles op alles om hun zin te krijgen.'

'Om hun zin te krijgen' is typisch taalgebruik om de tegenstander als een klein kind met onredelijke eisen weg te zetten.

2. 'De wet is inmiddels al behoorlijk afgezwakt, maar de vakbonden blijven tegen.'

Ze zijn gewoon tegen om het tegen zijn.

3. 'Hoewel slechts 5 procent van de werkende Fransen lid is, weten de bonden iedere keer weer grote delen van het land plat te leggen.'

Ze komen alleen maar op voor een heel kleine minderheid -> henzelf. Dat de strijd breed gesteund wordt en dat de strijd gevoerd wordt voor de overgrote meerderheid van de bevolking is blijkbaar geen issue. Ook het feit dat de regering zelf juist opkomt voor de kleinste minderheid die er is - de elite - is geen issue.

4. 'Vakbonden hebben de macht om iets te blokkeren, maar niet om iets te veranderen.'

Opnieuw: Het zijn kleine kinderen die wel op straat kunnen gaan liggen en daarmee hun moeder wat later thuis doen komen, maar uiteindelijk is het zinloos.

5. 'Ze verhinderen vooruitgang.'

Want: Langer en harder werken voor minder geld is vooruitgang. Voor wie laat de NOS onvermeld.

6. 'Frankrijk is kampioen opwerpen van belemmeringen aan ondernemers.'

De NOS laat een Nederlandse ondernemer (het summum van onfeilbaarheid in deze tijd) aan het woord om te laten merken hoe verschrikkelijk het is, al die wensen van werkende mensen.

7. 'De wet waar het allemaal om gaat, kan op weinig steun rekenen van de Fransen: uit peilingen blijkt dat slechts 13 procent voor de wet is zoals ie er nu voorligt.'

Tegelijkertijd verkondigt het hele artikel dat een kleine minderheid dwarsligt en 'vooruitgang' blokkeert.

Het 'artikel' sluit af met: 'Maar Verhaege ziet verandering niet zo snel komen. "We weten allemaal dat we niet in staat zullen zijn om te hervormen, en dat het met een big bang zal gebeuren. Als je naar de geschiedenis kijkt is Frankrijk nooit uit zichzelf hervormd, maar functioneert van big bang naar big bang." '

Ja Verhaege, laten we dat hopen. Maar dan wel de Big Bang die voor jou fout uitpakt!


Niets is heilig

maandag 6 juni 2016
Zowat elk debat ontaard tegenwoordig in ingegraven stellingen, moddersmijterij en verdachtmakingen. Dat maakt het zoeken naar toenadering, begrip en oplossingen schier onmogelijk. Iedereen verschanst zich in zijn eigen standpunt, ingenomen stellingen worden met de dag onwrikbaarder.
Open debat voeren, praten zonder reserves, oprecht luisteren, kritiek incasseren, je standpunten onderbouwen, bereid zijn je argumenten te heroverwegen – daar doen we nog amper aan in publieke debatten. Feiten die iemands standpunt weerleggen, worden bruusk terzijde geschoven – alsof ze niets meer zijn dan de zoveelste mening.
Erger: hoe goed gedocumenteerd en onderzocht sommige feiten ook zijn, zodra ze niet van pas komen worden ze weggerelativeerd en verdacht gemaakt. Wetenschappers zijn ook maar mensen en zijn dús bevooroordeeld, toch, het is maar net wie je het vraagt, en bovendien: wie betaalde dat onderzoek van hun nou helemaal? Oh, die club? Nou, dan weet je het wel, dat hoeven we dus écht niet serieus te nemen!
En hoppakkee: daar gingen de feiten, de cijfers, het onderzoek – plus, en passant, de distantie, de wens te begrijpen, het beroep op verstand, elk besef van complexiteit, de noodzaak afwegingen te maken – onvervaard het raam uit.
Alles uit naam van de eigen mening.
Niets mag onze eigen mening in de weg staan: de feiten al helemaal niet. Want feiten zijn niets anders dan een afwijkende mening met deftige kleding aan en een boel geld en obscure belangen erachter, geparadeerd om ons de mond te snoeren. Feiten zijn eigenlijk een vorm van censuur.
Dat pikken we niet: eigen mening eerst! Wij laten ons de mond niet snoeren door argumenten, door verhalen van het tegendeel, door feiten die ons niet uitkomen. Wij zeggen wat wij denken, en daar heb je maar naar te luisteren!
Zo triest. Juist die verharding in het debat – ons onvermogen ons te verhouden tot afwijkende meningen, tot feiten en argumenten die ons onwelgevallig zijn – maakt dat we geen sikkepit verder komen en onszelf alleen verder ingraven.
De dooddoener ‘denkende elite’ versus ‘schreeuwend volk’ die vaak als verklaring voor deze malaise wordt opgevoerd, is vals. Heus: debatten gaan er inhoudelijk nooit op vooruit wanneer je eerst de halve bevolking van deelname diskwalificeert. Bovendien zijn er stapels ongeschoolde mensen die openstaan voor feiten en meningen die direct niet bij hun wereldbeeld passen, en veel goed opgeleide mensen die zichzelf zo gloedvol aan het complotdenken hebben uitgeleverd dat geen feit of argument hun geharnaste mening ooit nog kan schampen.

Wat te doen?

Benadrukken dat een mening tegenwoordig vooral een gevoel is, zelden onderbouwd met feiten. Gevoelens hun plaats wijzen: wat jij voelt, telt – en wat een ander voelt, telt óók. Compromissen vinden, overeenkomsten zoeken, accepteren dat je kunt stuiten op onoverbrugbare verschillen.

En vooral: je eigen mening niet heilig verklaren.

Door ons overgenomen van de website van Karin Spaink


Uitgeverij Suspect (9)

zaterdag 4 juni 2016
Zegt ons vandaag de dag de lettercombinatie CCC nog iets? Nee, nu hebben we het niet over de Cellules Communistes Combattantes, de Strijdende Communistische Cellen, in het België van dertig jaar terug. Heel in de verte familie van de jongens en meisjes van Isis, maar dan wel tweetalig. Hier gaat het over Louis Couperus, Simon Carmiggelt en Antoon Coolen, drie nederlandstalige auteurs die heel beroemd zijn geweest maar nu net zo erg vergeten. Nou ja, van Coolen herinneren we ons feitelijk niks en van Simon alleen die kop vol rimpels maar de boeken van Couperus werden ooit met succes verfilmd: wie van boven de veertig herinnert zich niet de tieten van Pleuni Touw in De Stille Kracht? Stille Lowietje liet ons tevens mooie boektitels na. Extaze (ja, echt zonder c), Eene illuzie (tja...) en De boeken der kleine zielen. Maar de mooiste is Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan... (incluis die drie puntjes dus). Een juweeltje inderdaad, vooral vanwege dat 'van' in de plaats van 'over'.
Wij moesten laatst van B naar C met de trein en omdat er op het station voor de warme saucijzenbroodjes een rij van jewelste stond, brachten wij de wachttijd door in de boekenstand. Geen Brabantse Coolen en geen Amsterdamse humor te bekennen maar wel een pocket waarvan de titel luidde: Van nieuwe managers en de dingen die voorbijgaan. Wij ons gebukt en het boekje onderuit de stapel gelicht. Bleek geschreven door ene Wijnand Libbenga, uitgegeven door Aspekt en de foto op de cover - puntige rotsen in een hooggebergte of zoiets - versterkte onze twijfel aan het nut van de eventuele aanschaf. Maar het was de ondertitel die het boekje definitief de das omdeed: Een Frans verhaal tegen Nederlands nieuw rechts. Ga er maar aanstaan... Was het boek een vertaling? Van wie dan? Gelukkig liep de trein al binnen. Maar toch nog even de tekst op de achterkant gescand op 'vertaling' en misschien wel een verwijzing naar Couperus. Niet dus. In plaats daarvan een verfomfaaide titel. Van voren heet het boek Van nieuwe managers en de dingen die voorbij gaan maar op de achterkant Over nieuwe managers etcetera. Weer thuis uit C googelden we op het boekje om te checken of we het juist gezien hadden en ja hoor, zelfs twee keer is het op de achterkant van Over waar het toch Van zou moeten zijn. In welke zijstraat van de edele boekdrukkunst heeft uitgever Perry Pierik ons nu geparkeerd? Leest de 'redder van het boekenvak', zoals hij zichzelf graag noemt, eigenlijk wel de onzin waar hij de naam van zijn bedrijf aan verbindt? Wij vrezen van niet. Want ook de rest van de tekst op de cover van Van of was het nou over nieuwe managers en dingen die er niet meer zijn, is alleen maar proof voor het feit dat Libbenga in ieder geval niet schrijven en misschien ook niet denken kan.
'Het boek is geschreven voor mensen die houden van filosofie en Frankrijk, of gewoon van een ontspannend en toch spannend verhaal', aldus besluit Libbenga, waarbij voor 'ontspannend' een spatie teveel staat. Die loze spaties rijgen zich in de tekst daarboven aaneen, net als dito bijvoeglijke naamwoorden en tenenkrommende constructies als 'het verhaal van een nieuwe bevolkingslaag die is komen bovendrijven'. En waar gáát de woordenbrij van Libbenga nu eigenlijk over? In het universum van deze would be-auteur komen 'nieuwe managers' uit het 'noordelijke Nederland' naar Frankrijk, en blazen ze daar 'als zeepbellen schaalvergroting, beroepsvervlakking, arbeidsvervreemding en bovenal een complexe, onnavolgbare werkelijkheid' in 'de verfrissende lucht van het Franse landleven met haar levenskunst'. Je suis Napoleon, zo zie je Libbenga denken...
Maar wat denkt de uitgever van deze pauvre d'esprit? Pierik denkt niet, hij incasseert. Libbenga is niet uitgegeven door Uitgeverij Aspekt, de drommel geeft zichzelf uit en betaalt Pierik op de koop toe. Libbenga heeft pakembeet driehonderd exemplaren van zijn produkt laten uitprinten en in een bandje steken en heeft daarvoor aan Pierik ongeveerabout zevenduizend euri's gefourneerd. Die driehonderd vans en overs staan en liggen nu bij Libbenga onder diens lit jumeaux, naar wij voor hem hopen droog. Moet Libbenga zich bedonderd voelen? Ach meneer Zonneberg, wie voelt zich op heden nog bedrogen op de vrije vlooienmarkt... De vraag die ons bezig houdt is wat Pierik doet van dat geld dat hij aan het uitprinten van keukenmeidenromans en dito voer voor de open haard opstrijkt? Gaat dat naar lekkere wijven of juist sexy peuters, naar dure auto's en dito huizen? Het zal misschien wel maar daar liggen wij op zich niet wakker van. Wij vermoeden dat Perry Pierik in oud papier doet om de boekjes uit te kunnen geven die hij zelf leuk vindt. Welke boekjes dat zijn? We hebben ze juist deze week van de kelder naar de zolder gebracht, als waren het de schatten uit het Louvre. Regent het alweer pijpestelen? Dat biedt ons mooi de gelegenheid om eens wat in Perry's boekjes te bladeren. Stay tuned!


Tussen de gong en het woekerpolisje

vrijdag 3 juni 2016
Jos Baeten vanochtend: @#$%&#@. Mag ie eindelijk op de tiende van deze maand een klap op de gong geven op Beursplein 5, krijgt zijn verzekeringshut ASR een dagvaarding in de gleuf. Van Woekerpolis.nl. Leest u maar even mee. Een miljardenclaimpje. Heeft zoiets straks invloed op de koers van het aandeel ASR? Wij zijn leken, maar we denken van wel. Zal ons benieuwen of Jos de komende tijd net zo gezond slaapt als medebestuurslid Karin Bergstein (1). Pak eens en romannetje Jos, wie weet helpt het. Truste.

(1) Zie “Tussen de gong en het romannetje” van 31 mei 2016.


Octopussy (559)

vrijdag 3 juni 2016
Triomf! Joris D. moest voor de kadi verschijnen. Niet dat het veel opleverde, maar toch. Lees en neem een slok. Maar niet om het of het ander, kan iemand ons vertellen of Peter Ros dood is? Want als er één getuige is die iets kan vertellen over deze materie is het Peter wel. Zie daarvoor de roemruchte afleveringen 375 en 376 van deze serie. Oh en btw.: Is er iemand die in zijn jeugd door Oranjebef Frits Salomonson is bestegen en daarover kond wil doen tegenover een rechter-commissaris? Of in een ritueel kringetje heeft meegelopen voor twee deftige geile beren in een pand aan de Amsterdamse Catharina van Renessestraat? Zou dolletjes zijn. Stay tuned.


Masturbant geassocieerd met Gülen-beweging

donderdag 2 juni 2016
Soms bereiken de meest idiote berichten de Turkse media. Neem deze. Een bijrijder op een bus van de onderneming Metro Turizm wordt ervan beschuldigd dat hij op 24 mei staande voor een passagier heeft gemasturbeerd en zijn sperma op haar heeft gedeponeerd. Op zich heel goed mogelijk. Deze schending van de eerbaarheid sluit aan bij andere berichten over seksuele mishandeling van vrouwen in Turkije, en dat zijn er niet zo heel weinig. Activisten van de organisatie ‘We zullen de moord op vrouwen stoppen’ trokken dan ook naar het kantoor van Metro Turizm in de stad Eskisehir om daar op vervolging van de verantwoordelijken aan te dringen. De honorair voorzitter en oprichter van Metro Turizm, Galip Öztürk, gaf een bijzondere draai aan het verhaal. Via Twitter beschuldigde hij de ‘parallelle staat’, oftewel de beweging rond imam Fethullah Gülen van het incident: ‘Parallel tuig. We weten dat jullie verraders zijn en proberen Metro Turizm aan te vallen om de Gülen-beweging te redden. Ik verwacht niets anders van jullie.’ Nu kunnen we ons bij een aantal beschuldigingen die Gülen en zijn beweging over zich heen krijgen veel voorstellen, maar dat de in de VS woonachtige imam een masturbant in dienst neemt om een busonderneming in diskrediet te brengen wordt erg bizar. Het onderstreept dat Gülen de ideale zondebok is geworden in Turkije sinds president Erdogan hem tot aartsvijand verklaarde. Er wordt gezegd dat Turkije deze zomer door een hittegolf zal worden getroffen. Als het inderdaad onhoudbaar heet wordt, weten wij al wie de schuld krijgt...


Three Mother Fuckers

donderdag 2 juni 2016
Mozambique. Het land waar Willy en Maxi een vakantiehut aan zee hadden gepland. Gisteravond sprak de geestelijk leider van de Twan Huyskerk hel en verdoemenis uit over datzelfde land. Er had zich een financieel schandaal voorgedaan dat zo kon zijn weggelopen uit de Panama Capers. Gefaciliteerd door TMF. Een Amsterdams trustkantoor dat onder leiding staat van drie keurige heren en een dochter heeft geadopteerd, Equity Trust. Wij zouden die vehikels van zijn lang zal zijn leven niet trusten. Maar wie zijn wij? Mocht u het schandaal gemist hebben dan kan u hier terecht. Uiteraard ging de aandacht vooral uit naar de boeven in Mozambique. Wij ieder jaar een zootje bonen naar Maputo sturen om de hongerige bevolking op de been te houden, terwijl figuren uit die regeringskliek daar hun zakken vullen. Zijn we gek of hoe zit het? En ... (zachtjes) moeten we niet iets doen aan die trustkantoren hier? Aan TMF en consorten.
Nou wil het geval dat wij in al onze bescheidenheid ook al eens hebben gewezen op TMF. Mocht u dat ook gemist hebben dan kan u terecht bij aflevering 34 van de serie “Fuck” dd. 30 juli 2014 en in het woeste artikeltje “U nog een meloentje?” dd. 30 oktober 2015. Krijgt u misschien een wat beter beeld van dat Panamees aandoende zootje aan de Amsterdamse Herikerbergweg, dat blijkbaar aan de aandacht van de Süddeutsche Zeitung en de meisjes en jongens van de ICIJ is ontsnapt. Stay tuned.


Hill goes to hell (7)

woensdag 1 juni 2016
Wat Subject B5 is weten we niet. Maar ene Jacob Sullivan van het ministerie van BuZa wil op 16 juni 2011 die info naar Hellary overkabelen. Afgeschermd tegen nieuwsgierige kloothommels. Zoals het hoort. Dan ontstaat deze mailwisseling. Met andere woorden: Hellary draagt een piepel op haar ministerie op de boel over te prikken naar haar onbeschermde mailadres thuis. En dan mag ze achteraf zeggen dat ze naief was of dat ze wat dit betreft niks anders deed dan haar voorgangers, het blijft een ongelooflijk genante overtreding van de veiligheidsregels. Mocht de FBI besluiten de zaak voor de kadi te gooien dan kon deze mailwisseling wel eens de “smoking gun” betekenen. Stay tuned.


Oeps

woensdag 1 juni 2016
Altijd goed voor vette koppen, de Volksfiets met het wensenlijstje van meer bezuinigen; 50 miljard, kan ook 100 zijn, ga zo door jochies. Iets voor Ascher, de man die zo op de achtergrond blijft en die op een bijeenkomst van de rechtse Labour kamerleden een lezing mocht houden. Niks Corbyn: verder bezuinigen en moderniseren enzovoorts enzovoorts. De dorknopers in aktie: douchen in een verpleeghuis? Onzin; even de deodorant erover en klaar. Minimumloon? Dat belemmert de economische groei, net als vaste contracten trouwens, dus weg ermee.
Het kan ook anders. De salariskortingen op de ambtenaren en rendvolgers is afgeschaft; vier geschrapte feestdagen zijn in ere hersteld; de financiering van private onderwijsinstellingen uit belastinggelden is gestopt en de vrijgekomen gelden gaan naar openbaar onderwijs; de verhoging van de BTW gaat niet door; minimumloon, AOW en uitkeringen verhoogd. Op het lijstje staat nog de herinvoering van de 35-urige werkweek. Kan zomaar in de EU, maar niet in NL, wel in Portugal.


Een legostukje van 9/11 (6)

woensdag 1 juni 2016
Hoe het er nu mee is? Met die 28 pagina's uit het ouwe rapport van de 9/11 Commissie? Met details over de Saudische betrokkenheid bij de voorstelling van het Flying Circus op Manhattan. Nou, niet zo best. De Senaat was unaniem: gooi ze op de keien. Momenteel kauwen de leden van het House op de taaie kwestie. En mochten die hetzelfde doen als de collega's van de Senaat dan kan Barack alsnog dwars gaan liggen. Want de aangekondigde repercussies uit de Saudische zandbak zijn niet gering. In wezen dreigen ze met een ruk het oosterse tapijt onder de petrodollar weg te trekken. Ook al omdat de Saudische economie door de oorlog met de Amerikaanse frackers en de daarmee samenhangende lage olieprijzen eruit ziet als een klapperboom zonder klapper. Als u benieuwd bent naar het antwoord op de vraag hoe die Amerikaanse-Saudische alliantie tot stand kwam in de jaren zeventig van de vorige eeuw, inclusief de geheime afspraken, kan u hier uw hart ophalen. Boeiend. Stay tuned.


Eerdere berichten uit dit jaar (2016) van deze Kleintje Muurkrant-ActueelNieuws-rubriek zijn hier te vinden, berichten van 't vorig jaar (2015) zijn hier te vinden. Zoek je iets uit 2014, 2013, 2012, 2011, 2010, 2009, 2008 of 2007? Voor het jaar daarvoor (2006) kun je hier klikken en voor 2005 kun je hier terecht. Voor 2004 zou ik - als ik jou was - hier klikken of op 2003, 2002 of 2001. Berichten uit 2000 - toen we begonnen zijn met deze digitale Kleintje Muurkrantrubriek - zijn hier te vinden.

Wil je ook een actueel berichtje in deze rubriek kwijt dan kun je een berichtje sturen aan 't Kleintje. Sommige van deze actuele berichten worden opgenomen in komende edities van de papieren versie van Kleintje Muurkrant. Neem een abonnement op 't Kleintje door 17,50 euro over te maken op giro 5349231 tnv Muurkrantkollektief DenBosch. Gegroet!, 't muurkrantkollektief

Ga ook eens kijken bij de morgenster waarin dieper op sommige van bovenstaande thema's wordt ingegaan.


hoofdmenumail reactie