"Of het programma nog bestaat, weet ik niet omdat ik ergens las dat er maar een beperkt aantal afleveringen zou worden uitgezonden. Als het is opgeheven, zou ik dat jammer vinden, want het was fascinerende televisie. In 'zoals wij zijn' (RTL5, vroege zondagavond) kunnen we naar de gekte kijken. We krijgen een fantastisch inzicht in doorgeslagen jongelui, diep zwakzinnige mensen en doorgedraaide zweefkezen. Vanuit de Open Inrichting Voor Geestelijk Gestoorden Oibibio wordt het programma 'Zoals Wij Zijn' gemaakt in samenwerking met Ronald Jan Heijn (erfgenaam van centjes uit het imperium dat op jullie en mijn kleintjes let). De jonge Heijn, die eruitziet als een LSD-gebruiker die naar bed is geweest met een Duits hasj- en henna-meisje en zich daarna heeft verkleed als Jezus Christus, houdt in elk programma een toespraak, die "Met Andere Woorden" wordt genoemd. De jonge Heijn loopt dan rond in het gebouw van Oibibio zodat wij een ruime blik krijgen op de daar verzamelde dwazen en op de milieubewuste spulletjes die je er kunt kopen en vertelt ons bijvoorbeeld dat je als anti-racist juist niet moet protesteren tegen het racisme omdat als je het woord 'racisme' alleen maar gebruikt je het racisme juist aanwakkert. Ik heb nog wel wat ideetjes voor de jonge Heijn: het was inderdaad veel beter dat maar heel weinig mensen in de oorlog de woorden 'dachau', 'vergassen' en 'uitroeiing' gebruikten, want zoals we allemaal weten is er door dat gezwijg bijna geen jood in de oorlog omgekomen. Is de jonge Heijn werkelijk gek? Het antwoord is helder: de jonge Heijn is knettergek, een levensgevaarlijk ventje dat in zijn jeugd waarschijnlijk iets te veel verwend werd en dat verboden zou moeten worden ware het niet dat ik de meest ultieme vorm van persvrijheid voorsta. Ook mag een levensmoede kok - hij heet Ron van Schaick - in dat programma rare gerechtjes maken. Hij kookt brandnetels en kijkt daarbij met een gekwelde snuit in de camera. Kok van Schaicks 'de andere keuken' doet het goed in het programma van Heijn en zijn gestoorde vriendjes: er valt namelijk geen touw aan Van Schaicks presentatie vast te knopen. Daarnaast doe je over het koken van Van Schaicks gerechten minstens twee dagen: in de uitzending van 29 maart stond hij te kloten met iets dat 'seitan' heette en ik zat al te kotsen bij de eerste minuut van de bereiding. Uiteraard zitten er ook geen gasten in 'Zoals Wij Zijn'. In de zojuist genoemde aflevering zat acteur Peter Faber. Zoals wij allemaal weten is Faber al een paar jaar de weg kwijt en dat soort mensen valt automatisch in handen van een drugsdealer, een cafébaas, een psychiatrische kliniek of de jonge Heijn. Faber heeft gekozen voor therapie bij de jonge Heijn en hij is niet de enige. Naar verluidt zijn schilderes Astrid Engels en zangeres Willeke Alberti ook in de klauwen van de jonge Heijn gevallen. Nou goed, Peter Faber, die zat maar wat te kwekken over 'de massage met de lucht uit zijn longen van zijn stembanden' of iets dergelijks. Ik ben niet goed in het onthouden van waanzin. Het programma wordt geregistreerd door een regisseur die ik tot voor kort kende als een serieus man, maar die dus ook in de war is geraakt. De aannemer van het programma is Gert Berg - wiens schoorsteen natuurlijk ook moet roken - en de sponsor (voor honderd procent neem ik aan) is Oibibio. Het is daarom vreemd dat op de aftiteling niet alleen Oibibio wordt bedankt voor 'de medewerking', maar tevens voor de sponsoring! Ik wil op deze plaats het hele Oibibio-team hartelijk danken voor alle zondagavonden kijkplezier. Vroeger moest je helemaal naar het gekkenhuis fietsen om dwazen te zien, tegenwoordig worden ze gewoon via de kabel bij je thuisgebracht."
Boudewijn Büch in Nieuwe Revu 29 april 1998
Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 321, 22 mei 1998