FollowUp Actueel Nieuws

Behoefte om ook een berichtje in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!

Hieronder een selectie uit onze Kleintje Actueel-rubriek met daarin de stukjes die gaan over Frequent Gerommel. De stukjes staan in chronologische volgorde. Veel plezier ermee...

Frequent gerommel

9 december 2002
Rond 22 oktober jl. verwierf John de Mol als een waar creatief directeur in spe de zender Noordzee FM van SBS en Strengholt voor een slordige 50 miljoen euro. Daarna kocht hij voor een kluit geld zowel Gordon als Erik de Zwart bij 538 weg. De laatste is een erkend lobbyist en is aangetrokken voor het behartigen van de nationale en internationale belangen van Noordzee. De Zwart “gaat veel achter de schermen doen”. Dat deed de niet-snuivende dj in het vrij recente verleden ook al als hotemetoot van 538 toen de bestaande frequentieverdeling op de helling dreigde te raken. Samen met de in 1996 gesneuvelde staatssecretaris Robin Linschoten van de VVD. Zij wensten een status quo, ook al was die in strijd met de mediawet. Zij verwierven uiteindelijk de steun van Jan Peter Potter en Herman “Poortje” Heinsbroek. Die raakten blijkbaar zo onder de indruk van deze schermutselingen in de secret room dat zij zich plotseling op elkaars jachtterein waagden. JP kwam daarbij op een onzalig moment tot de uitspraak dat de zenders bij de huidige partijen moesten blijven, terwijl hij van de Nederlandse radiojungle net zoveel weet als een kleuter van incontinentie. En Herman (Arcadegabbertje van de 538- en Sky-boys uit de good old days ) begon ineens over waarden en normen terwijl zijn Ferrari nog amechtig stond uit te hijgen na een ritje van 300 kilometer per uur op de openbare weg. Niettemin haalde de gelegenheidscombine toch bakzeil door bliksemakties op juridisch terrein van onder andere Veronica. Afgelopen vrijdag zette JP’s demissionaire allegaartje haar langverwachte nieuwe plannen over de uitverkoop van de frequenties in januari in de etalage. Zij stelde aan de commerciële zenders 9 kavels ter beschikking: Vier “algemene” stations (geen programma-eisen), een nieuwszender, een niet-populaire muziekzender, een Nederlandstalige muziekzender en twee populaire muziekzenders. Plus nog een puntzak vol regionaal strooigoed. Voor de buitenwacht zijn er wat criteria aangelegd waaraan een kandidaat moet voldoen, maar iedereen kan op zijn uitstervende klompen aanvoelen waar het in werkelijkheid om draait. Poen. En gezien de uitgaven die Hochstapler De Mol zich de afgelopen tijd heeft getroost weet die kennelijk al waar een van de kavels terechtkomt. Leuk voor zo’n ambtenaar op het desbetreffende ministerie. Dag na dag zich een orgel zweten om de boel zo eerlijk mogelijk af te handelen. Avond na avond zo dood als een pier bij moeders achter de boerenkool of de wortelstamp neerzijgen. En er vervolgens achter komen dat de strijd wat Molletje betreft al was gestreden voor hij begon. Die luistert nooit meer naar Noordzee FM. Nou ja, dat deed ie toch al niet.


Frequent Gerommel (2)

20 februari 2003
Op 9 december wijdden wij in het eerste deel van deze treurmars al eens de nodige aandacht aan de uitverkoop van een vijftal FM-zenders en een handjevol regionaal strooigoed op dit specifieke audio-terrein. We kwamen toen tot de conclusie dat het grote geld wel met de buit zou gaan strijken. Ondanks de eis van de demissionaire kliek van Jan Peter Potter dat er geen sprake mocht zijn van één kakafonie van in wezen dezelfde geluiden, maar dat er hier en daar plaats moest worden ingeruimd voor kwaliteit en cultuur. Wij wezen in dat verband toen ook al op het monsterverbond tussen Linda’s big brother De Mol en de niet snuivende Grossmaul Erik de Zwart dat normaliter toch mededingings-watchdog NMA het kwijl in de bek zou moeten bezorgen. Gisteren waren alle grote radioballen weer verzameld bij een openbare Haagse hoorzitting. En bij die meeting bleek eens temeer dat zij de kaarten al goeddeels hadden geschud en gestoken. Zo zit de Britse mediagigant Murdoch met zijn gretige vingers zowel in Sky Radio (vorig jaar toch goed voor een winstje van 70 miljoen piek) als Radio 538 (40 miljoen).
Bij laatstgenoemde zender beschikt De Zwart eveneens over een leuke piece van de spacecake. Nog niet zo lang geleden trok deze Lex Harding-kloon zich ogenschijnlijk om onverklaarbare redenen uit de dagelijkse beslommeringen rond zijn geesteskind terug om het door De Mol opgekochte Radio Noordzee wat op te kalefateren. Samen met de zichzelf als grappig profilerende voormalige marktkoopman Gordon. De Zwart zou bovendien achter de Haagse schermen gaan lobbyen ten behoeve van De Mol’s belangen en zocht daarbij de assistentie van de in 1996 gesneuvelde VVD-staatssecretaris Robin Linschoten. Belangen overigens die eergisteren nog zwaarwegender werden door De Mol’s overname van Radio Tien Gold. Dat die lobby van Erik en Robin succesvol is geweest kreeg tijdens voornoemde hoorzitting gestalte in het ijverige lik- en kwispelgedrag van de D’66-er Bert Bakker en de VVD-er Stef Blok, die beiden unverfrohren de kwaliteitseisen onder het tapijt probeerden te schoffelen. De reden mag duidelijk zijn. Kijk, dat de VVD als het erom gaat het graantje laat prevaleren boven kwaliteitseisen mag bekend worden verondersteld, maar van zo’n Bakker verwacht je toch wat anders. Wat vernamen wij echter in de Haagse wandelgangen? Dat Bertje tussen de middag met enige regelmaat een vorkje wegprikt met Martin Banga. Wie dat is? Da’s de voorzitter van de VCR, de vereniging van de vrije zenders ofwel Sky, 538, Noordzee en Tien Gold om eens wat te noemen. Op zich zegt zo’n vorkje niks, maar wij krijgen er toch een typisch smaakje van tegen de huig. De hoorzitting was nog ruim en breed aan de gang toen Erik een tevreden belletje pleegde naar Robin die toevallig op dat moment samen met een paar niet gespecificeerde zakenpiefjes ook al het nuttige met het aangename verenigde in het Amsterdamse kwaliteitsrestaurant De l’Europe. Heerlijk toch als alles gaat zoals je graag wilt. Weliswaar lijkt een meerderheid in de Tweede Kamer nog vast te houden aan het oorspronkelijke eisenpakket. Maar voor LPF-staatssecretaris Van Leeuwen leek dat gisteren al een gepasseerd station. Nog een beetje masseren en het grootgeld-trio De Mol, De Zwart en Murdoch wordt de winnaar van deze kaartavond. De rest mag vechten om de afgekloven botjes. En wij maar naïef denken dat alles langs democratische weg wordt beslist. Lachen.


Frequent gerommel (3)

24 februari 2003
Nog heel even en we kunnen eindelijk weer rustig gaan slapen. Momenteel lukt dat niet erg. Dat komt omdat wij geplaagd worden door regelmatig aanstormende adrenalinegolven in ons interne buizenstelsel. Oorzaak: de ondermaatse commedia dell’arte rond de verdeling van de FM-zenders die zich de afgelopen week binnensKamers ontrolde. Neem alleen al de larmoyante rol van PvdA-vertegenwoordiger Frank van Heemskerk. De ene dag steekt hij samen met het CDA de loftrompet voor een multi-culturele zender, de volgende dag steekt hij het CDA een dolk in de rug door zich tegen zo’n zender te verklaren. Wat is er in de tussenliggende nacht gebeurd? Is hij wellicht op de tengels getikt door zijn fractiegenoot Marjan Wagenaar van wie bij een beetje insider bekend is dat zij bijzonder vruchtbare contacten onderhoudt met Martin Banga’s VCR. De verstrengelde belangenclub van de zogenaamde vrije media-boys als J. de Mol, R. Murdoch en E. de Zwart (met in diens slipstream figuren als L. den Hengst en R. Out), die zoals wij in de vorige afleveringen al duidelijk maakten via een schaamteloze lobby een democratische besluitvorming over deze heikele kwestie reduceerden tot een gore grap van Ab Normaal. De “media-experts” van de Nederlandse pers hebben zich bij de casting van deze commedia zonder morren laten indelen bij het koor der doofstommen. Mogelijk uit vrees om zichzelf in het vlees te snijden. En als zelfs bij de NMa niemand bereid is om zijn wafel open te trekken zal de meerderheid van onze oh zo oprechte volksvertegenwoordiging weer net als in de goeie ouwe tijd de FM-kluiven verdelen zoals het door de grote media-boys was gepland. Daarna kan John de Mol even lekker gaan uitblazen in zijn tweede stulp in het Portugese Vale de Lobo en daar kneden aan de nieuwe Irene en Carlo-format van radio 10. Heerlijk. Kan Rupert Murdoch weer uit zijn zelfgetimmerde souffleurshokje komen om gewoon weer als groot acteur op het Nederlandse mediapodium rond te schrijden. En kunnen Erik de Zwart, Robin Linschoten, Bert Bakker, Stef Blok, Martin Banga, Frank van Heemskerk, Marjan Wagenaar etc. triomfantelijk het glas heffen in De l’Europe. Samen met Ab Normaal.


Frequent gerommel (4)

25 februari 2003
Leuke zender hè, dat Radio Nationaal. Zootje Nederlandse fruts op een tape en draaien maar. Puur genieten dus. Als je kabel hebt tenminste. En het zag er allemaal zo rooskleurig uit toen Ruud Hendriks het zaakje op 21 december 2001 overnam. Geen onbekende in het wereldje van de vrije radiojongens, die Ruud. Als deejay indertijd begonnen bij Radio Amigo, maar al vrij snel overgestapt naar Radio Unique. Samen met ... Erik de Zwart. Het nu zo populaire FM-bindmiddel. Later verhuisden zij gearmd naar Radio Caroline onder het Nederlandstalige motto “Wij zijn twee vrienden, jij en ik”. Nog weer later kwamen ze elkaar weer tegen bij de wild bunch van Veronica. Het wereldje is klein. Net als toentertijd Hendrik’s vervallen huisje in Purmerend. In die laatste omstandigheid kwam echter snel verandering. Via lucratieve banen bij RTL-Veronique en NBC Super Channel landde hij namelijk in de schoot van ome Joop (die zijn vroegere armzalige Zaandamse boekingskantoortje liever vergeet onder het genot van een aria) en ome John (wiens vader al alle slimmigheden van het mediawereldje door John’s Brinta klopte). Ruud werd lid van Endemol’s raad van bestuur en werd schathemeltje. Een villa in ‘tGooi, een tweede optrekje op Bonaire (op schootsafstand van Lex den Hengst alias Harding, de Godfather van de vrije jongens). Binnen een paar jaar was hij loaded en stapte uit. Na een cup-o-soup en de bijbehorende sabbatical nam Hendriks zoals gezegd eind 2001 Radio Nationaal over. En niet omdat ie zo weg was van de songs van Vader Abraham (die bij sommigen de sensatie oproepen van een hete peuk op een koele huid) of Hééé Biertje Hazes. Het ging puur om de commercie. En dan met name via een van de FM-zenders die de regering-Potter te verdelen had. Dat laatste duurde langer dan Ruudje had voorzien en Radio Nationaal werd een schip van bijleggen. Eerst werden daarom de dure deejays (onder wie Veronica-methusalem Ton Elias alias Bart van Leeuwen) aan de dijk gezet. Maar het bleef sukkelen. Normaliter zet je dan zo’n wrak op het strand en maakt benen. Maar Ruud niet. Die ging vrolijk voort met het draaien van tapes vanuit een hol in het gebouw van de Wereldomroep. Nog steeds in de hoop uiteindelijk een FM-zender te veroveren. En raad eens wie niet zo lang geleden het gebouw van de Wereldomroep overnam en zo Ruud’s huisbaas is geworden? Juist. John de Mol. Die meteen ook zijn Noordzee in het pand onderbracht. En zo vormen de twee zenders nu al een ontroerende symbiose onder één dak. Zonder twijfel met het oog op de nabije toekomst. Want toeval bestaat niet. Zeker niet bij deze vrije, incestueuze jongens.


Frequent gerommel(5)

27 februari 2003
Ooit reclamefolders van Albert Heijn zien hangen bij Super de Boer? Of de Ajax-omroeper de supporters horen aanmoedigen volgende week eens de Kuip te bezoeken? Nee toch? Toch beleefde Erik de Zwart, die nog niet zo lang flinke lijntjes van John de Mol’s hallucinerende geldlucht opsnuift, eind vorige maand een Aha-Erlebnis. Zowel de Ster als de IP/HMG hadden namelijk de teevee-reclamespot van Radio Noordzee FM met de introductie van matroos Gordon geweigerd. Dat de Ster de deur dichthield lag min of meer wel in de lijn van Erik’s verwachting. Hoewel die reclameboer wel spotjes uitzendt van publieke zenders. En van ONS GELD !!! Maar van IP snapt ie geen hout. Vooral om de belangen van Yorin FM bij de komende uitverkoop van FM-zenders te beschermen is de spot van Noordzee FM geweigerd. En dat terwijl Gordon en Robert Jensen, de twee nieuwe kanonnen aan boord van Radio Noordzee FM, ook een korstje brood verdienen bij Yorin Teevee! Fuck!! Oh, en by the way, IP zendt wel spotjes uit van Sky Radio en Business News Radio. Godvergeten hypocriet allemaal als je bedenkt dat SBS 6, Net 5, V 8, TMF, MTV en Veronica TV wel de ether bestuiven met het Noordzee-spotje. Hypocriet Erik? Die reclameboeren denken gewoon aan de belangen van hun eigen winkel. En in het geval van IP gaat het dan ook om een zo breed mogelijk spectrum aan FM-zenders. Dat mag toch Erik? Dat allerlei andere zogenaamde vrije jongens zich net als jij in rijen opstellen voor de kassa’s van De Mol moeten zij weten. Kijk, dat is nou die mooie door Brussel voorgeschreven en door de NMa - hoewel in dit geval misschien wat krakkemikkig - bewaakte vrije concurrentie. En dat moet jou toch zeker aanspreken. Niet Erik? Hm?


Frequent gerommel (6)

27 februari 2003
Leuk serietje aan het worden. Wat meldden wij bijvoorbeeld op 20 februari (!!) in aflevering 2? Dat John de Mol Radio Tien FM had overgenomen. Wij dat artikeltje ter kennisgeving meteen toegestuurd aan een stel erkende media-experts van de main stream-pers, onder wie meneer Reijn van de Volkskrant. Eerlijk is eerlijk, hij was de enige die terugmailde. Hij wilde graag weten waar we dat bericht vandaan hadden. Wij nog even dubben. Maar onzin natuurlijk. Je bronnen zijn heilig. En meneer Reijn had gewoon de boer op moeten gaan als hij ons niet als bron durft op te voeren. Net als zijn collega’s. Maar godzijdank hoeft dat nu niet meer. Want vandaag liet Erik de Zwart, een van de absolute idols van deze serie, via een persbericht weten dat Talpa Radio International BV het al geruime tijd in de aanbieding hangende Radio Tien had overgenomen van de Stichting Beheer Radio Tien en Wegener NV. Nou is Talpa Radio een dochter van Talpa Management BV, een investeringsvehikel van ... John de Mol. En dat bewijst volgens Erik maar weer eens dat De Mol op dit specifieke radioterrein aan lange termijn investering doet. Daarmee zou deze lieve suikeroom niet alleen aan een groot en mooi radiobedrijf werken maar ook aan een verdere professionalisering van de radiomarkt. Waar haalt zo’n gozer het vandaan hè? Maar hoe dan ook, we hadden dus mooi gelijk. En onze visie dat De Mol en zijn trawanten gewoon bezig zijn om met deze moves zich vantevoren al te verzekeren van de meeste vette kluiven op de FM-markt is honderd procent valide. Aardige man die staatssecretaris Van Leeuwen, maar als ie niet oppast wordt ie met boter en suiker ingemaakt. Net als de NMa, de waakhond tegen belangenverstrengeling. Wat zegt u? De serieuze Nederlandse pers? Aàààààch.


Frequent gerommel (7)

28 februari 2003
Het is gek, maar als je de geschiedenis van welke “vrije” zender dan ook tegen het licht houdt stuit je vaak op de termen sex, drugs en rock ’n roll. Nou is bijvoorbeeld een Nederlands-talige zender als Radio Nationaal wat moeilijk te associëren met rock ’n roll als Imca Marina op je wordt losgelaten. En met drugs ook niet echt. Maar met sex weer wel. Al dwalend door de rustige omgeving van bijvoorbeeld de Amsterdamse Hemonylaan word je soms nog wel eens overvallen door anecdotes over voormalige programmamakers als Ron Brandsteder en Vader Abraham. En over anecdotes gesproken, een van de mensen die zich in 2001 als redder van het zwalkende radiostation opwierp beweerde miljonair te zijn geworden als producent van pornovideo’s. Dat was Willem Koster uit het Noordhollandse Breezand. Een fantast wiens doopceel breeduit wordt geëtaleerd op de website van Radio Nationaal. De geschiedschrijvers van Nationaal zijn echter wat minder scheutig met de personalia van iemand die in 2001 de zender wel degelijk voor de poorten van de hel heeft weggesleept: René Castricum uit het Noordhollandse Limmen. De eigenaar van de website Uitgaansagenda.NL. Zelfs zijn naam wordt door Radio Nationaal niet vermeld! Maar met René verlaten wij dan ook meteen de wereld der anecdotes en gossip. In datzelfde jaar nog werd hij namelijk beschuldigd van knoeien met zijn dochtertje en haar vriendinnetje. In een later stadium zou nog een andere klacht op dat terrein volgen. In december 2001 verkocht René zijn radiostation aan de Gooise nouveau riche Ruud Hendriks. Of er enig oorzakelijk verband is tussen de sex-affaire en de verkoop? Ruud mag het weten. Op 12 november 2002 werd Castricum na een duchtig robbertje juridisch touwtrekken tot anderhalf jaar gevangenisstraf veroordeeld. Maar tenuitvoerlegging van die straf wordt wat moeilijk want de veroordeelde is al maanden ondergedoken en zijn huurschuld is inmiddels opgelopen tot meer dan 10.000 euro. Vandaag staat de verkoop van zijn inbeslaggenomen roerende goederen op het programma. Kijk, zulke dingen vind je niet op de website van Radio Nationaal. Schadelijk voor het imago. En zeker in deze cruciale tijd waarin de race om de FM-zenders wordt beslist.


Frequent gerommel (8)

3 maart 2003
Fuck. Alles leek kat in het bakkie. De Telegraaf was al in een heel vroeg stadium de Voice voor het nummer dat Matroos Gordon via de finale van het nationale Songfestival naar het Europese topgebeuren in Riga moest brengen. De koningin-moeder van Conamus en Idols Jerney Kaagman deed een dag voor de slag in Ahoy er nog een schepje bovenop. En devil’s own Erik de Zwart kwam zaterdagavond prominent in beeld naast mamma Gordon om de zekere zege van John de Mol’s paradepaardje alvast wat glans te geven. Wat een scenario: Radio Noordzee dat uitzendingen vanuit Riga verzorgt met Gordon, een van de kandidaten voor de eindzege!!! En Baasje De Mol rond 24 mei triomfantelijk in Letland rondtoeren met een echte Nederlandse sportwagen van Spijker. O nee, Spyker. Samen met staatssecretaris Van Leeuwen. Man, man. Smullen gewoon. Wat een reclame. Maar het ging niet door. En de zwartepiet was gauw gevonden. Voorzitter van de vakjury Cornald Maas van die kloten Volkskrant. Die gaf bij de jurering fuckerdefuck gewoon een stemadvies aan de mensen in het land om hun stem net als hij aan “One more night” van mevrouw Hart te geven. En dat deden ze ook nog. De Zwart boos, Gordon boos, Willem van Beusekom boos. Wie? Willem van Beusekom. De voorzitter van Conamus. Een stichting die zich zo onbevooroordeeld bezighoudt met de belangen van alle Nederlandse (pop)muziekmakers in de wereld. En elk jaar samen met de NOS het nationale songfestival organiseert. Belangenverstrengeling? Hoe komt u daar nou bij? Geheime afspraakjes? Echt niet. Cornald Maas volgend jaar weer voorzitter van de vakjury? Nou….uuuh.


Frequent gerommel (9)

28 maart 2003
Waar een staking al niet goed voor is. Het personeel van Veronicablad gooit een dagje de kont tegen de krib en de leiding besluit een week voor het sluiten van Van Leeuwen’s FM-markt de radiozender Kink FM overboord te zetten. Dat brengt wat pegels in de kassa. Dan kan Bert van de Veer ongestoord verder stoeien met zijn teevee-formats vol blote naden, tieten en crimefighters. En bij die zijkers van Veronicablad is voorlopig de bek gesnoerd. Overigens is Kink FM niet aan de eerste de beste verpatst. De koper is namelijk het Amerikaanse Clear Channel. Een schip vol speculatieve schulden à la UPC, maar who cares? Het Texaanse monsterbedrijf is in de hele wereld actief op mediaterrein, reclame, concerten, musicals etc. Dus ook in Nederland. Het is bijvoorbeeld co-producent van de musical Fosse die door John de Mol’s ouwe bloedgabber Joop v.d. Ende hier op de planken wordt gebracht. Verder bezit het een meerderheidsbelang in entertainmentbedrijf Mojo Concerts dat bij gelegenheid zo’n warm samenwerkingsverband onderhoudt met een redelijk verse bloedgabber van John de Mol: Erik de Zwart. Kortom het is zo helder als een spiegeltje, Clear Channel is geen vreemde in de FM-vijver. En we hebben in vorige afleveringen al duidelijk gemaakt dat de interessantste visstekken van die vijver die door de regering met ingang van het nieuwe seizoen te verdelen zijn in wezen al zijn ingenomen door het kartel van de zogenaamde vrije jongens onder leiding van John de Mol met zijn ingekochte paladijnen als De Zwart en matroos Gordon. Onopgemerkt door “grote” dagbladen als Het Parool en Algemeen Dagblad, die op dit terrein pas uit hun siësta schieten als het ANP een berichtje uitspuugt. Zeg, Van Leeuwen, je laat je toch niet inpakken door dit soort nouveau riche? Met hun eenheidsworst aan decibellen. Durf eens nee te zeggen, kerel. Krijg je van ons een eervolle vermelding. En dat zou héél uitzonderlijk zijn.


Frequent gerommel (10)

29 april 2003
Nog heel eventjes en we weten met zijn allen of de ongeneerde lobby van zogenaamde vrije jongens als John de Mol, Lex den Hengst, Rob Out, Erik de Zwart en Ruud Hendriks bij de ophanden zijnde frequentieverdeling succes heeft gehad. In deze kleurrijke serie artikelen (zie www.stelling.nl/followup) hebben we heel wat geruchten gepubliceerd over de trucs en smerige spelletjes die de Hilversumse zakkenvullers hebben toegepast om een zo groot mogelijk arsenaal aan vrije en geclausuleerde kavels binnen boord te trekken. Daarbij zoveel mogelijk verhullend dat er kruisverbanden tussen de organisaties van deze heren bestonden. Het meerendeel van die geruchten bleek juist te zijn. Of staatssecretaris Van Leeuwen en/of watchdog NMa dat allemaal in het snotje hebben blijft een open vraag, maar sommige dingen moeten bij hen toch ook alarmgeloei hebben veroorzaakt. Zoals bijvoorbeeld bij de sollicitatie van Sanoma Radio in zowel de vrije als geclausuleerde sector. Sanoma Radio is een pasgeboren kind van de gelijknamige uitgeverij. Een bekende freelancerswurger uit Finland, die bijvoorbeeld Viva, Nieuwe Revu en een stel strips op de markt brengt en in het Hilversumse samenwerkt met kinderkost-producent Zeppelin. Om nou te zeggen dat iedereen in etherland ervan op de hoogte was dat Sanoma ook een kandidaat was bij de emotionele ezeltjeprikwedstrijd van Van Leeuwen is wat overdreven. En dat geldt nog meer voor de naam van Sanoma’s adviseur bij dit avontuur: Unico Glorie. Over kruisverbanden gesproken. Meneer Glorie maakt namelijk ook deel uit van de Raad van Bestuur van Endemol en draagt daarin de verantwoordelijkheid voor de interactieve media. Unico draagt dus twee petten en dat is in deze context niet alleen geen gezicht, het mag gewoon niet. Let wel, het gaat om een gerucht. En daar houden onze collega’s van de “serieuze” pers zich meestal niet mee bezig. Toch jammer. Stay tuned.


Frequent gerommel (11)

dinsdag 10 juni 2003
Die jongen van Potter en staatssecretaris Van Leeuwen hebben bij de verdeling van de FM-frequenties echt wel hun best gedaan hoor. Om de diversiteit op de radio te waarborgen. En monopolie-posities te voorkomen. Mag niet van Brussel hè. Dus wat dat laatste betreft hebben ze bijvoorbeeld de eis gesteld dat er tussen de verschillende gegadigden geen zakelijke dwarsverbindingen mochten bestaan. Dus luitjes die hun belangen gespreid hadden over verschillende lawaaiproducenten werden daarmee gedwongen op één paard te wedden en hun geld uit de andere paarden terug te trekken. Al dan niet tijdelijk. Al dan niet na onderlinge afspraken. De gegadigden moesten vervolgens een businessplan naar Van Leeuwen toesturen. Inclusief hun bieding ofwel hoeveel poen ze over hadden voor de door hen begeerde frequentie. De bewindsman kon op zijn ministerie niet beschikken over gekwalificeerde speurneuzen, dus gaf hij opdracht aan PricewaterhouseCoopers om de stofkam erdoorheen te halen om te zien of alles kosher was. Voor zover wij konden achterhalen was volgens het dure Amerikaanse bureau alles kosher. In hoeverre dat voor de volle honderd procent is vast te stellen is ons overigens een raadsel. Ook al gezien het feit dat veel van de betrokkenen lijden aan oude Veronica-proppen in hun bloed en bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan. Niettemin bestonden er wel degelijk risico’s voor de gegadigden. Stel je hebt een bult geld zitten in 538. Dan wil je toch graag dat die club een FM-frequentie krijgt want anders verlies je zeker een groot deel van die bult. Of misschien wel alles. Dus neem je maatregelen (Op deze kwestie komen we nog uitvoeriger terug in een van de volgende delen van deze serie).
Een ander probleem binnen deze materie doet zich voor nu alle FM-koek is verdeeld. Wie weerhoudt bijvoorbeeld John de Mol, die af en toe Erik de Zwart naar buiten stuurt om naar voorbijgangers te blaffen, ervan om over te gaan tot koop van zenders die net verblijd zijn met zo’n frequentie? Als je bereid bent om voor Noordzee een belachelijke 86 miljoen neer te tellen om elk risico van een defecit te voorkomen, schrik je er ook niet voor terug om 25 miljoen euro te bieden voor ID & T van Duncan Stutterheim. Geen misselijk sommetje. Zelfs niet voor dat koninkje van de Nederlandse dance-scene met die dollartekens in zijn irissen en die gouden lepel tegen zijn huig. Als die kooptrend zich nog even voortzet en wellicht de dwarsverbindingen weer zijn hersteld komt van al die fraaie bedoelingen van Potter, Van Leeuwen en Brussel geen moer terecht. Een paar grote boys verdelen de boel onderling en maken zich op voor de eindstrijd tegen de "staatsomroepen" in Hilversum. Ook wat dat betreft gaan we steeds meer op het land van Bush en zijn roofridders lijken. Stay tuned.


Frequent gerommel (12)

woensdag 11 juni 2003
Wij horen veel. Soms is het ruk (vgl. Huub Stapel), soms is het raak. In de context van deze serie hoorden wij kortgeleden het volgende: In de aanloop van de strijd rond de verdeling van de FM-frequenties zouden een paar jongens die poen in Radio 538 hadden zitten een beetje de kriebels in de kont hebben gekregen. Nee, niet Lex den Hengst (Harding). Die is door alle wateren gewassen. Laten we zeggen de anderen, om het een beetje spannend te houden. Want wie kon garanderen dat staatssecretaris Van Leeuwen een van de felbegeerde frequenties aan 538 zou geven? Zo ja, fluweel. Maar zo niet, dan zaten deze jongens financieel gezien behoorlijk met hun fluit in het zand. Dus kozen ze - al dan niet met andere plannen in het achterhoofd - voor het te gelde maken van hun aandeel in Radio 538. Ook in verband met de belangen die ze elders in de branche al hadden en dwarsverbindingen mochten niet Van Leeuwen (zie ook aflevering 11). Vraagje: Hoeveel waren hun belangen waard? Er moest toch al een businessplan gemaakt worden in verband met de ophanden zijnde veiling, dus dat kwam mooi uit. Volgens het verhaal zou dat zijn uitbesteed aan Archipel BV aan de Weteringschans in Amsterdam. Wij even checken bij de firma via de volgende mail:
"Ten behoeve van een op stapel staande serie artikelen op de website www.stelling.nl/kleintje/actueel.html met betrekking tot de gang van zaken rond de verdeling van de FM-frequenties, zouden wij graag van u willen vernemen of het juist is dat uw onderneming heeft zorggedragen voor het vereiste businessplan van Radio 538?"
Het duurde even, maar we kregen toch keurig antwoord:
"Het is juist dat wij R538 ondersteund hebben bij haar vergunningaanvraag om gebruik te mogen maken van bepaalde frequentieruimte in de ether. Gezien de aard van de relatie met R538 zijn we niet in de positie om hierover met u in contact te treden".
Dat laatste mag wat merkwaardig overkomen, maar wij zijn toch licht verguld met het antwoord. Dat stukje info was dus waar en dat geeft ons het vertrouwen dat de rest van het verhaal ook klopt. Want het businessplan van Archipel zou niet alleen gebruikt zijn om Van Leeuwen te behagen, maar ook bij de waardebepaling en de verkoop van de belangen van bovengenoemde 538-boys. Het wordt nog leuker. Stay tuned.


Frequent gerommel (13)

vrijdag 13 juni 2003
De volgende etappe van onze speurtocht naar de gebeurtenissen achter de schermen bij 538 voorafgaand aan de FM-frequentiemarkt bracht ons naar de voor sommige naïevelingen nog chique Apollolaan in Amsterdam. Daar huist namelijk op nummer 151 het Nederlandse filiaal van Booz Allen Hamilton. Een dure, wereldwijd opererende management consultant die op het hoofdkantoor in Londen een tijd lang prins Constantijn als stratego-expert in dienst heeft gehad. Ons was namelijk verteld dat die onderneming door de leiding van de zender was gepraaid om eens te kijken naar het businessplan dat de firma Archipel in elkaar had gehangen. Als het om een heleboel kluiten gaat wil je nog wel eens een second opnion. Omdat we het e-mailadres door een of andere blokkade op de computer niet konden vinden belden wij maar even naar de Apollolaan en kregen een warm klinkende telefoniste aan de lijn. Met haar ontwikkelde zich het volgende gesprek:
KM: Wij willen graag een e-mail sturen naar uw onderneming. Maar we kunnen het e-mailadres niet vinden.
Booz: Wie moet u dan hebben?
KM: Dat weten we niet. We zijn bezig met een verhaal over 538. En uw onderneming schijnt daar ook iets mee te maken hebben gehad.
Booz: U heeft geen namen verder?
KM: Nee, helemaal niks.
Booz: Ik geloof dat u meneer Stroeve moet hebben. Die heeft meen ik iets met 538 te maken gehad.
De warm klinkende telefoniste spelde vervolgens het e-mailadres, groette ons vriendelijk en hing op. Waar vind je nog zoiets? Bloemen en een zoen.
Wat ons betreft betekende het gesprekje overigens wel dat Radio 538 inderdaad Booz Allen Hamilton had geraadpleegd. Opnieuw bleek een onderdeel van de story juist te zijn. Dus stuurden wij een e-mail naar Jan Stroeve. Oud-student aan de Erasmus Universiteit, oud-eigenaar van een koeriersdienst,oud-medewerker van Nestlé en Nesquik, maar toch eenvoudig gebleven. Een deel van de tekst van de mail aan Stroeve willen wij u niet onthouden en luidde als volgt:

"Ten behoeve van een aantal artikelen voor ons webmagazine op www.stelling.nl/kleintje/actueel.html over de gang van zaken binnen Radio 538 in de aanloop naar de nieuwe FM-frequentieverdeling zouden wij graag van u willen vernemen met welk doel de leiding van die onderneming zich tot u heeft gewend. Was dat wellicht ter beoordeling van het businessplan dat door Archipel was opgesteld? Of lagen daar andere motieven aan ten grondslag?".

Het zal ons benieuwen. En om de kans op een antwoord niet nog kleiner te maken hebben we maar niet gevraagd of Booz Allen Hamilton voor zijn 538-job echt een half miljoen heeft gebeurd, zoals het verhaal wil. Staat ook zo ordinair om naar zoiets te vragen. Stay tuned.


Frequent gerommel (14)

dinsdag 17 juni 2003
En wij maar zeggen dat Jan Stroeve van die keurige management consultancy Booz, Allen, Hamilton aan de Apollolaan een eenvoudige gozer is gebleven. Nou niet echt dus. Geen antwoord op onze email (zie aflevering 15). Nou kan je wel denken wat moet ik met zulke ordinaire gasten van zo’n lulblaadje. Maar als dit soort gasten met een flinke zak florijnen op de stoep zou staan zouden ze bij Booze, Allen, Hamilton de hand wel over het Erasmus-hart strijken. Hm? Janus? Een half miljoen beuren om een businessplannetje uit te kammen is niet beroerd. Toch? Oké, je candlelight supper valt je wat zwaar op je maag als je Erik de Zwart een uurtje op bezoek hebt gehad. Maar geld doet wonderen en vooral als het een hoop is (vgl. W.Sonneveld). En dan zijn we nog zo keurig geweest om tot nu toe geen namen toe noemen. Laten we nog heel discreet een deel van de e-mail weg die we Jan hebben gestuurd. Maar wie ons zo hautain behandelt kan hem krijgen ook. Want die rest had betrekking op Advent International. De Amerikaanse club die wel interesse had in de overname van een flink belang in R538. Hebben 538 en Advent de kosten samsam gedeeld Jan? Als dat zo is dan heeft 538 toch nog altijd een kwartmiljoen euro betaald. Kejje nagaan waar het effe om gaat. Geen wonder dat er bij 538 hommeles in de tent was. En dat De Zwart samen met matroos Gordon naar John de Talpa is overgelopen. En dat Ton Lathouwers van Sky Radio meneer De Zwart om meer dan één reden uit zijn balboekje heeft geschrapt. Maar goed Jan, dat is jouw pakkie niet. Bedankt voor het gebrek aan medewerking. En om met Peter Knegjens zaliger te spreken: Ajuu paraplu.


Frequent gerommel (15)

zaterdag 29 november 2003
Wat schreven wij in juni 2003? Dat een aantal luidruchtige lieden van radio 538 een businessplan had laten opstellen bij de Amsterdamse BV Archipel in verband met een mogelijke verkoop van hun belangen in de zender. Het businessplan werd vervolgens door het Nederlandse filiaal van Booz, Allen & Hamilton door de wringer gehaald om te zien of er misschien nog onvolkomenheden in zaten. In het deftige kantoor aan de Amsterdamse Apollolaan hebben ze nu en dan nog wel eens een off-day als per ongeluk iemand de naam van Eric de Zwart laat vallen. Al bij al dus een heel duurbusinessplannetje. Maar dat was niet voor J. Doedel. Er had zich namelijk een potentiële Amerikaanse koper gemeld: Advent International. Een slokop met belangen in een slordige 500 ondernemingen in 35 landen. Wij hebben zowel Booz, Allen & Hamilton als Advent op onze bekende keurige manier gevraagd hoe het zat. Geen zuchtje terug. En wat staat er nu in De Telegraaf? Dat Advent het belang van grootmoloch Rupert Murdoch in 538 overneemt. Zo’n 55 procent van de aandelen. Geen ruk over De Zwart cs. Het kan betekenen dat de deal tussen het keffertje van John de Mol en Advent indertijd is afgeketst of dat die in alle stilte al heeft plaatsgevonden. Een leuke taak voor de professionele collega’s om dat eens uit te pluizen. Want wachten op persberichten is geen kunst. Stay tuned.


Frequent gerommel (16)

zondag 4 januari 2004
Wij van Kleintje Muurkrant zijn net mensen. Wij halen graag ons gelijk. In juni van het afgelopen jaar meldden wij als eerste en enige dat Advent International, een wat duistere Amerikaanse venture capital-winkel, in het diepste geheim in onderhandeling was met de grootaandeelhouders van 538 voor de overname van de zender. In de periode daarna zijn we herhaaldelijk op de kwestie teruggekomen omdat we altijd nieuwsgierig zijn naar het schaamteloze zakkenvullen van deze zogenaamde vrije jongens. Eind november ging de Australische mediahaai Rupert Murdoch als eerste door de knieën en droeg zijn belang van ongeveer 55 procent van deaandelen aan de Amerikanen over. Tegen een onbekende vergoeding. Op 25 december streek Rob Out, de vader van Veronica, de vlag van zijn leven. Maar niet nadat hij drie dagen daarvoor samen met zijn oude gabbers Lex den Hengst (alias Harding) en Peter de Jager de schuimers van Advent gelukkig had gemaakt met een aandelenpakket van zo’n 32 procent. Eveneens tegen een onbekende vergoeding. Gevoegd bij de 55 procent van Rupert brengt ons dat op 87 à 88 procent. Waar zit het restant? Nou, ome Lex blijkt nog steeds een vinger van tien procent in de 538-pap te hebben. Die ziet wel wat in het Amerikaanse avontuur. Resteren nog twee niet getraceerde procenten. Mogelijk zitten die nog bij Erik de Zwart. Het alter ego van Den Hengst dat in die periode bekendheid kreeg als de kefkees van John de Mol. En zo keurig door Archipel BV en het kakkineuze Booz, Allen, Hamilton liet natellen hoeveel de club van 538 nog waard was als de inmiddels opgekraste staatssecretraris Van Leeuwen onverhoopt hun melkkoe niet zou honoreren met een FM-koek. Al met al hadden we het dus in juni helemaal bij het rechte end. Voor het uitspitten van de vraag wat het amoureuze geschuifel met Advent precies voor invloed heeft gehad op de FM-verdeling was onze polsstok te kort. We hebben een paar keer geprobeerd om de zogenaamde media-experts bij de mainstreambladen uit hun lethargie te rossen. Noppes. Jammer.