Behoefte om ook een berichtje in deze Kleintje Muurkrant-rubriek te plaatsen? Dat kan via email aan ons. We proberen zo vaak mogelijk deze rubriek te actualiseren. Stay tuned!
Hieronder een selectie uit onze Kleintje Actueel-rubriek met daarin de stukjes die in Kleintje Muurkrant Actueel gaan over John Deussmaandag 16 oktober 2006
Is die ouwe oliezwendelaar van een Deuss toch op Bermuda gepakt. Had ie beter in dat blotekontenresort van Dolf Huijgers op Bonaire kunnen blijven zitten. Temidden van een hele vlucht andere naakte bobo’s uit Nederland val je het minste op.
Hoe dan ook, Johnnyboy ontkent dat zijn FCIB-vehikel op Bermuda als spil diende voor een wereldwijde BTW-carroussel, waarbij het voornamelijk draaide om de virtuele in- en uitvoer van chips en mobieltjes. Virtueel, want de bewuste chips en mobieltjes kwamen meestal alleen op papier van hun plek. Maar er werd wel na elke nieuwe papieren move BTW teruggevraagd. Dat kan lekker oplopen. Twee jaar geleden had de FCIB een omzet van niet meer dan 60 meloen dollar per jaar. Toen de deuren recentelijk dichtgingen was die opgelopen tot 6½ miljard.
Volgens Deuss loopt er wel een onderzoek naar een paar cliënten van zijn bankvehikel wegens witwaspraktijken. Maar BTW-carroussel? No way. Wie overigens die cliënten waren is nog niet naar buiten gemieterd. En dat geldt eveneens voor de namen van de rekels die zo massaal met de BTW aan het knoeien zijn geweest. Er zal toch niemand tussen zitten van de boys die met een condoom als stropdas over het resort van Dolf rondstappen? Horen we misschien nog.
Nou heb je natuurlijk voor zo’n BTW-grap ook banken elders nodig. In Engeland was dat Barclays, in Zwitserland de UBS en in Nederland ... de RABO-bank. Kwestie van updaten hè. Of de belastingneusjes de bank van figuren als Hans ten Cate en Tjalling Halbertsma net zo’n wasbeurt zullen geven als aan Deussie? Horen we misschien ook nog. Hoewel die kans net zo groot is als een optreden van Jan Peter Klootviool als stand-up comedian.
woensdag 8 november 2006
Morgen komt de Nieuwe Revu met een verhaal op de markt over de ouwe
oliezwendelaar en bankier John Deuss. Staat ondermeer in dat ie al jaren
contacten onderhield met een stel CIA-knuppels onder wie Ted Shackley.
Een meneer die je niet in een donker steegje moet tegenkomen, want je
weet maar nooit of ie een bevlieging krijgt en je een behandeling à la
Vietnamèse geeft. Of je ongewild het nodige demonstreert uit zijn
lesmateriaal, waarmee ooit een stel gevluchte Cubanen driftig aan het
stoeien zijn geweest aan de vooravond van hun raid in de Bay of Pigs.
Maar er is
meer en zeker zo ernstig. Toen de Russische olieboer Michael
Khodorkovsky in het tijdperk van zuipschuitpresident Jeltsin het
Megatep-netwerk in elkaar hing om de zwarte poen van zijn oliereus Yukos
stiekempjes richting Europa en verder te transporteren kreeg hij
daarbij de assistentie van zijn plaatsvervanger Platon Lebedev en de
Britse bef Stephen Curtis, een specialist op het gebied van listige
constructies. U weet het, eerst verhuisde Khodorkovsky onder veel
misbaar van vooraanstaande westerse democraten als George Soros, de baas
van prinses Mabel (aka “de marmot”) en Peter d’Hamecourt in de
loop van 2003 naar een eenvoudig onderkomen in afwachting van een weinig
goeds voorspellend proces, gevolgd door zijn steun en toeverlaat
Lebedev. Daarmee kwam Stephen Curtis als Dritte im Bunde haast
automatisch in november 2003 aan het hoofd te staan van Megatep, waarvan
het hoofdkwartier op Gibraltar was gevestigd. Geen gezonde baan. Op 3
maart 2004 hees Stephen zich op het Londense vliegveld Battersea aan
boord van zijn privé-helicopter om lekker naar zijn florissante stulp in
Dorset te vliegen. Onderweg stopte plotseling de draaimolen boven zijn
hoofd en dat is vervelend bij een helicopter. Het vehikel donderde naar
beneden en zowel de vlieger als de baas van Megatep overleefden de
klapper niet. Officiële lezing: ongelukje. Tuurlijk. Hoewel al snel naar
buiten werd getild dat kort voor het ongelukje Stephen twee gesprekjes
had gehad met neusjes van de Britse geheimedienst en gek, maar dan kijk
je toch meteen anders aan tegen zo’n onverwachts duikvluchtje.
Maar
goed, nou het mooie. Ten tijde van die vrije val was Stephen ook een van
de directeuren van de Bermuda Commercial Bank. Jawel, de bank van John
Deuss. En nou hebben wij een reputatie verworven van notoire
conspiracy-denkers. Maar wees eerlijk, dit kan gewoon geen toeval zijn.
Goed, Johnnyboy brengt nu zijn dagen door in Nederland in een bewust
simpel gehouden appartement van de Hirsch Ballinketen wegens de
exploitatie van een BTW-carroussel en het gerechterlijk vooronderzoek
zal nog wel een stief kwartaaltje duren, maar dat het alleen maar gaat
om een lullig carrousselletje gaat er bij ons niet in. Er is meer at
stake. Iets dat waarschijnlijk niet uit de losse pols aan de
openbaarheid zal worden prijsgegeven. Tenzij misschien Deus of Deuss dat
volente. Laten we samen bidden.
zondag 10 december 2006
Wat lazen we eergisteren in het Deense dagvod Ekstrabladet? Dat de
Britse zakenman Anthony Georgiou in oktober 1992 een meloen dollar heeft
gestiekt aan ene Leonid Reiman om een poot aan de grond te krijgen in
de booming telecommunicatiebusiness van swinging Sint Petersburg. En dat
deed ie omdat vriend Leonid die business daar beheerste via het
staatsbedrijf Telecominvest. Georgiou’s cadeautje ging naar rekeningnr.
761/309/12 bij Credit Suisse en op 12 october tekende Reiman voor
ontvangst. Op 16 december 1992 verhuisde de poen naar een
advocatenkantoor in Londen en kwam uiteindelijk met aftrek van kosten
bij de Danske Bank in Kopenhagen terecht. Vervolgens
werd in de Deense hoofdstad het BV’tje Danco Finans A/S uit de potgrond
getrokken en schafte Reiman zich daar via dat nieuwe vehikel een
comfortabel buitenhuis aan. De hele transactie werd begeleid door een
Deense vriend van Reiman, de advocaat Jeff Galmond.
Op het oog geen
gebeurtenis om je bakkie bier voor te laten staan en nog van veertien
jaar geleden ook. Maar ... meneer Reiman is tegenwoordig Russisch
minister van Telecommunicatie, de baas van het mega-telecombedrijf
Svyanzivest en een persoonlijke gabber van president Vlad Putin. Een
combinatie waar menig kapitalistische lekkerbek voor zou tekenen.
Die
vriendschap tussen Leo en Vlad dateert overigens uit de beginjaren
negentig toen ex-KGB-er Poetiepoe net bezig was zich een weg naar boven
te banen in ambtelijk Sint Petersburg. Nou verdiende hij in die periode
een scheet en een knikker, dus Leo bood hem heel vriendschappelijk een
baan aan. Vladje zelf zag ervanaf, maar zijn echtgenote ging bij Leo wel
aan de slag. Als logistiek medewerkster. Kijk, en zoiets schept een
band voor het leven. Al dan niet onverhoeds ingekort door een dosis
polonium of een andere lekkernij.
Tot zover misschien niet
interessant genoeg om je zondagmiddag voor te onderbreken. Maar
misschien kunnen we het nog wat leuker maken. Sinds 18 maart 2004 is
namelijk een heel koppel speurneuzen bezig met een onderzoek naar een
witwasaffaire, waarbij diezelfde meneer Reiman een miljard dollar heeft
laten spoelen en strijken via de Bermuda Commercial Bank. Juist! De bank
van de voormalige Nederlandse oliezwendelaar John Deuss, die hier niet
zo lang geleden naar binnen is getrokken voor een BTW-carroussel rond
partijen mobieltjes (!). Onze Johnnyboy, die in de afgelopen tijd om de
een of andere reden zijn hele hebben en houden op Bermuda in de ramsh
heeft gegooid, heeft dus niet alleen te vrezen voor eenzelfde lot als
zijn Yukos-associé Stephen Curtis, maar ook voor een preventieve
maatregel van de zijde van vriend Reiman. Want Deusemans weet gewoon te
veel. Maar hé, wie met Ruski’s omgaat wordt ermee besmet. Of je nou aan
de sushi zit of naar Arsenal zit te loeren. U hoort nog van ons. Stay
tuned.
maandag 1 januari 2007
Bijna 22 jaar geleden weerklonk hoorngeschal in Berg en Dal. Op 7 januari om exact te zijn. Toen ging daar namelijk het kasteeltje van voormalige autohandelaar John Deuss in de hens bij een actie van de altijd anoniem gebleven Pyromanen tegen Apartheid. Aanleiding tot die vlammende operatie zou zijn geweest dat Deuss al jaren schijt had aan het VN-embargo van Zuid-Afrika en het racistisch bewind van dat land stiekem voorzag van de broodnodige olie. Kan heel goed. Maar niemand zou van verbazing achterover pletteren als alsnog mocht blijken dat het om een verlaat presentje uit Moskou ging. Een deel van het door Johnnyboy aan Pretoria geleverde zwarte goud was namelijk afkomstig van een Russisch staatsbedrijf, dat daarvoor nooit werd gehonoreerd. Mede dankzij de juridische inspanningen van de latere minister van Justitie en minister van Staat Fritsje Korthals-Altes en het op de klippen zetten cq. raken (doorhalen wat niet gewenst is) van de Slavenburg Bank kwam de toen nog jeugdige paardenkontenkletser ermee weg.
Nu, na decennia in de bancaire Bermudaanse luwte te hebben verbleven, is de brutale Hochstapler weer vrij en blij terug op de plek waar ie begonnen is. Nou ja, vrij en blij. Hij heeft als verdachte van een mega-scam in partijen mobieltjes voor die vrijheid wel de nodige meloenen aan borgtocht moeten neertellen en naar verluidt zijn paspoort moeten inleveren. En daar wordt geen mens blij van. Ook niet als je Deuss heet. Bovendien moeten er in deze woelige wereld luitjes rondlopen die nog een flinke goudrenet met onze roofridder uit Berg en Dal te schillen hebben. Wij hebben elders al gewezen op de onverwachte duikvlucht van de heli van Stephen Curtis, voormalig ontwerper van het Russische Yukos-netwerk en gabbertje van Deuss. Zeg dus niet dat er geen nieuwe anonieme pyromaan, hefschroefspecialist of poloniumstrooier rond kan lopen met het snode plan om het Nieuwe Jaar van een inwoner van Berg en Dal drastisch in te korten. En nee, dat hoeft a priori geen Ruskie te zijn. Want ook aan de overkant van de plas heeft het baasje van de BCB en de FCIB de nodige sporen achtergelaten. Zo beheerde hij de persoonlijke tegoeden van Mark “Funny” Valentine. De schipper van het Canadese beleggingsvehikel Thomson Kernaghan, die in de periode van de IT-bel klinkende resultaten boekte, maar daarna zwaar het schip inging en tenslotte slachtoffer werd van een stingoperatie van de FBI en haar Canadese tegenpool. Tot Funny’s cliëntèle behoorde ook een stel geklofte jongens van de New Yorkse familie Colombo en dat zijn wezens uit een wereld waar de normen en waarden van Jan Peter Klootviool als zwaar dissonerend worden ervaren. Kort van stof die boys. En nou kan je als bankdirecteur wel zeggen dat je niet verantwoordelijk bent voor de démise van je klanten, daar moet je bij dit soort lieden niet mee aankomen. Krijgen we misschien verderop in januari toch nog een beetje fatsoenlijk vuurwerk. Watch out, Johnny. And stay tuned.
vrijdag 5 januari 2007
Hoe was het ook weer? Op 2 oktober van het vorig jaar gingen bromsnorren op Bermuda op verzoek van de Nederlandse autoriteiten aan de slag om grootgrisser John Deuss in zijn 64-jarige nekvel te grijpen. Johnnyboy werd verdacht van illegaal bankieren op Curacao, het laten draaien van een BTW-carroussel, het witwassen van onwelriekende pecunia en meer van dat moois.
Op 12 oktober meldde Witheet dat vriend Deuss zich volgens insiders op Bonaire bevond in het resort van ene Dolf Huijgers uit Aerdenhout. Een bekend oord voor talloze heren uit de zogenaamde Nederlandse bovenlaag, die daar desgewenst in hun blote togus kunnen rondspankeren en hun vermoeide lijven in een buitenyakuzi kunnen laten zakken.
Op 13 oktober (!!!!) wordt Deusemans plotseling op Bermuda gearresteerd in het onderkomen van de piloten van zijn privétoestellen, waarvan op 14 oktober trouw kond wordt gedaan in de dagvodden en andere mainstream media. John D. verdwijnt dan voor een paar dagen achter een deur met een kijkgaatje. Maar tot onze grote opluchting wordt ie op 18 oktober vrijgelaten met een borgtocht van tien meloen dollar, waarvoor twee vrienden garant staan: Sir John Swann (ex-premier van Bermuda) en zakenpief Ward Young (o.a. ex-baasje van de Bank van Bermuda en TeleBermuda International).
Op 19 oktober verhuist Deuss naar verluidt uit vrije wil en tegen de wens van zijn advocaten vervolgens naar Nederland met een kist van British Airways in gezelschap van twee Nederlandse speurneuzen. De rest mogen we bekend veronderstellen.
Wat denk je? Kregen we gisteren uit justitiële bron te horen dat Deuss helemaal niet op Bermuda is geclipt, maar op de resort van Dolf op Bonaire. Gehuld in badjas en zwembroek. Precies één dag nadat Witheet gewag had gemaakt van Johnny’s aanwezigheid daar. Wie op dat moment nog meer acte de présence gaven in de exclusieve retraite van meneer Huijgers weten we niet. Maar wie het ook waren, ze horen niet tot het soort dat snel zal gaan lullen. En zeker niet als ze al dan niet stiekem zaken hebben gedaan met de steun en toeverlaat van Bermudaanse samenleving. Dan houd je helemaal je gouden kiezen op elkaar. Zou trouwens ook niet goed zijn voor de reputatie van Dolf’s joint. Want als er geluld wordt blijven leuke klantjes als Gerrit Zalm of zo meteen weg en daar gaat je investering.
Nou kan Dolf wel een tikkie velen met zijn villaatje in Aerdenhout en zijn lappie grond tot aan de duinen. En mocht het onverhoopt toch wat penibel worden dan kan ie zonder twijfel bouwen op vrienden als Luigi Prins. De bekende projectontwikkelaar uit Overveen met zijn Cyprus-accountant Eric Bos. Heerlijk toch om tot zo’n clan van vrije jongens te horen. Geen pijn in je hoofd over je huurachterstand, je zorgverzekering, nieuwe schoenen voor je koters. Lekker die bubbels langs je reet in een exclusief resort en de tering voor de rest van het zootje. Proost boys. A la vida.
dinsdag 9 januari 2007
Nog even een paar smeuiige details van de arrestatie van de vermeende carrousselbaas John Deuss op Bonaire. Volgens onze onvolprezen justitiële bronnen zou Johnnyboy in zijn badjas en zwembroek van het resort van Dolf Huijgers zijn geplukt en in diezelfde outfit naar Bermuda zijn overgebracht. Na aankomst bleken al wat nette kleren voor hem klaar te liggen in de lockerruimte van het vliegveld. Daar zou Deusemans zich hebben verkleed om aldus een beetje knappies te kunnen verschijnen voor een onderzoekbef.
Waarom onze vriend niet ter plekke op Dolf zijn terrein werd gearresteerd en rechtstreeks naar Nederland is vervoerd? Nou, in dat geval zou ook de plek des onheils in een proces verbaal terecht zijn gekomen en dat zagen de Nederlandse autoriteiten niet zo zitten. Zoals gezegd komt er jaarlijks een hele kudde hoogwaardigheidsbekleders (onderwie ook geheimhouders) vaak in hun blote togus bij Dolf uitwaaien en het zou op zijn minst genant zijn als naar buiten kwam dat ook een omhooggevallen patjepeeër als Deuss daar rondhobbelt met de groten uit de Nederlandse bovenlaag. Vandaar.
woensdag 31 januari 2007
In onze vorige bijdrage kwam ene Mark Valentine voorbij. De topboord van het Canadese effectenkantoor Thomson Kernaghan, dat na het knappen van de it-bubbel in een flinke canyon terechtkwam. De toekomst van Valentine zag en ziet er daardoor wat kruimelig uit. Vooral omdat een deel van zijn cliëntèle tot de New Yorkse familie Colombo behoorde. Een familie die je zonder knipperen een paar betonnen schoenen cadeau doet als bij de oudsten het vermoeden bestaat dat je de boel naar de kloten hebt geholpen of hebt belazerd. En als je bij je toverkunsten bevriende relaties hebt gebruikt kunnen ook die onaangenaam bezoek verwachten. Tot die relaties behoorde ondermeer John Deuss, tot voor kort de carrousselbaas van de First Curacao International Bank (FCIB).
Een andere Colombo-relatie binnen deze Valentine-sfeer was ene Gerard Burns, een boordenboef van ruim in de vijftig uit Arizona, die blijkbaar wel houdt van dit soort avonturen. Burns was namelijk ook betrokken bij de teloorgang van de First International Bank of Grenada (FIBG) aan het begin van deze eeuw, waarbij zo’n 200 meloen dollar van grijpgrage beleggers naar de Filistijnen ging. Maar niet nadat de leiding van de bank een zootje Indonesische en Japanse waardepapieren met een totale waarde van 27 miljard dollar stiekem uit de kluis van de FIBG had geplukt en had overgebracht naar Liechtenstein, Zürich en andere gezellige oorden. De heren die verantwoordelijk waren voor die illegale operatie werden merkwaardigerwijs nooit bestraft. Nou ja, merkwaardigerwijs. Ze bleken in het veld rond te draven voor een stel geheimzinnige Amerikaanse overheden en dan weet je het wel. Nadat het verhaal over die 27 miljard naar buiten begon te sijpelen werd tgv-snel naar de noodrem gegrepen: die waardepapieren waren zo vals als een slang met een kist goudrenetten.
Het merendeel leek gerelateerd te zijn aan weggestouwde familiebezittingen van de Soekarno’s en de Pringgodingdo’s en onder beheer te staan van de Indonesische hotemetoot Prasetya Hadi aka Prasetya Purwanto, maar het was allemaal fake. Het waren valserikken. Ja, ja. Maar er waren toch twee notarissen die voor de echtheid van meneer Purwanto’s handtekening instonden: eentje in Californië en een in ... Monnickendam. Hè?! Jawel, Monnickendam. Notaris Bosboom en zijn hulpje Jan Steven De Graaf. Is dat leuk of is dat leuk? Van Deuss, via Burns naar Bosboom aan de Zarken in Monnickendam. Het lijkt wel een film. Maar dan één met een open einde. Voor een sequel. U hoort dus nog van ons. Stay tuned.
donderdag 1 februari 2007
Kans voor open doel hè? Nu we tegen de naam van notaris Bosboom zijn opgeblunderd in verband met een reusachtige internationale scam zouden we toch wel erg dicht tegen het niveau van Jaap en Dirk aan zitten om de bal er niet in te poeieren. Wij zonden dus de volgende mail naar Monnickendam:
“Geachte heer Bosboom,
Wij zijn bezig met een journalistiek onderzoek naar de verdwijning van Indonesische en Japanse waardepapieren waarvoor de heer Prasetya Hadi oftewel Prasetya Purwanto de verantwoordelijkheid droeg. De verdwijning van deze stukken met een geschatte waarde van 27 miljard dollar hield direct verband met de ondergang van de First International Bank of Grenada aan het begin van deze eeuw.
Volgens de ons beschikbare gegevens zouden u en uw assistent Jan Steven de Graaf in ieder geval een rol hebben gespeeld bij de verificatie van de handtekening van de heer Hadi cq. Purwanto. Zou u ons kunnen zeggen hoe u in die affaire verzeild bent geraakt en of u daardoor in aanvaring bent gekomen met allerlei officiële onderzoeksinstanties?”.
Nou, daar kan niemand zich een theebuiltje aan vallen. Wij wachten met een warm kloppend hart de reactie van de notaris af. Zodra dat binnen is komen we bij u terug. Stay tuned.
maandag 5 februari 2007
Nee, geen hol gehoord van die notaris Bosboom uit Monnickendam. Terwijl onze vraag toch niet zo moeilijk was. We wilden alleen maar weten hoe een eenvoudige notaris uit een Noordhollands durp verzeild was geraakt in een reusachtige affaire rond de First International Bank of Grenada. En of ie naar aanleiding daarvan heren met gleufhoeden en rubberzolen aan de deur had gehad. Misschien dacht ie dat we aan het vissen waren zonder aas. No way, José.
Bosboom’s assistent Jan Steven de Graaf heeft op 5 april 2000 de handtekening van Prasetya Purwanto gecheckt en gelegaliseerd op een niet zo kinderachtig document. De tekst luidde:
“Irrevocable deed of assignment for the unrestricted management of assets.
Pages 1 of 2.
The undersigned, Prasetya Hadi aka Prasetya Purwanto, principal signatory of the Pringgodigdo Estate, acting on behalf of the Soekarno Estate, operating in Yojyakarta, Indonesia, am the legal Signatory, Holder and/or Owner recognized by the principal banks holding the following assets:
1. Certificate of Obligation, BFT 00034005 Parade Platz 6, Zürich Switzerland No 627418;
ISMA 1870211098; date August 3, 1963, as much as 11.850.000 Kgs. Bank Guarantee No. DD 27098 T.S. Holder Mr. Pringgodigdo.
2. Bullion Certificate CD 6740 – Suisse M.S.L. 0987098 as much as 3.595.000 Kgs. Dated March 10, 1960, Holder Mr. Pringgodigdo.
3. Bullion Certificate CD 6740 – Suisse; 0.96 T. 009672; as much as 1.225. 000 Kgs. Dated August 2, 1966 UBS, Holder Mr. Pringgodigdo.
4. Certificate of Obligation, No. DD 27908; Certificate of Deposit No. 487902; Bank Guarantee 67118; August 6, 1960; as much as 657.000 Kgs. Holder Mr. Pringgodigdo.
5. Bullion Certificate CD 6740 – Suisse No. 786886 as much as 395.000 Kgs.; dated August 3 1966; Holder Mr. Pringgodigdo.
6. Certificate of Obligation No. 7871180 Certificate Deposit No. 74118609; date March 02, 1966 as much as Metric Tons AU Gold. Mr. Pringgodigdo.”
Nou is onze kennis van de Engelse taal een beetje roestig en we weten ook niks van haute finance, maar als we het goed hebben gaat het om een verklaring dat die meneer Hadi cq. Purwanto officieel toezichthouder is van een flinke kluit goud op een stel Zwitserse banken. Namens de familie Pringgodigdo, die op haar beurt ook weer wat weggesluisde spullen van de familie Soekarno beheerde. Opvallend is dat ook nadat generaal Soeharto in maart 1966 president Soekarno naar huis had gestuurd de aanhangers van de afgezette president kennelijk nog in staat waren om een aardig aantal kilootjes goud toe te voegen aan de Zwitserse voorraad. Hoe dit ook zij, het blijft merkwaardig dat een notaris ergens aan de Noordhollandse boorden van het IJsselmeer in april 2000 wordt opgescheept met de legalisering van Prasetya Hadi’s handtekening. Gaat het om een scam? Of het afdekken van een spaarpot van de familie Soekarno? We blijven porren. Stay tuned.
donderdag 8 februari 2007
Ere wie ere toekomt. Die notaris Bosboom uit Monnickendam is een heer. We kregen namelijk een keurige mail terug op onze vraag hoe hij verzeild was geraakt in de affaire rond de uit het zicht geloodste 27 miljard dollar van the First International Bank of Grenada. Zijn antwoord luidde alsvolgt:
"Notariskantoren hebben een wettelijke geheimhoudingsverplichting en doen dus geen mededelingen aan derden. In concreto kan ik dus niet op uw verzoek ingaan.
In abstracto kan ik u mededelen dat het legaliseren van handtekeningen een wettelijke taak is die aan notarissen is opgedragen. De inhoud van het document, waarop de handtekening gelegaliseerd moet worden, blijft daarbij buiten beschouwing en buiten verantwoordelijkheid van de notaris. Legalisatieverzoeken worden frequent gedaan voor volmachten en allerlei verklaringen en onderhandse overeenkomsten, en zijn in veel gevallen afkomstig van verzoekers die verder geen enkele relatie met het kantoor hebben, maar voor wie het betreffende kantoor op dat moment kennelijk het meest voor de hand ligt, bijv. omdat men vanwege familiebezoek of zaken in de nabije omgeving verblijft.
Tenslotte bericht ik u dat ik u niet eerder heb kunnen antwoorden omdat mijn notarispraktijk juist per 1 februari 2007 is overgegaan op Hofstee & van Erp Netwerk Notarissen, eveneens te Monnickendam en mail aan info@notarisbosboom.nl mij niet meer rechtstreeks bereikt, maar in hun postbus wordt bezorgd.
Aannemende u hiermede van dienst te zijn geweest teken ik,
met vriendelijke groeten,
Mr. R. Bosboom, oud notaris"
Dus als we het goed begrijpen, dan kwam iemand uit Monnickendam cq. de wijde omgeving van het durp of een toevallige voorbijganger bij meneer Bosboom binnenklossen om te verifiëren of het met de handtekening van ene Presatya Hadi/Puranto snor zat. Nou, dat zat het. Dus einde verhaal. Althans wat meneer Bosboom betreft. Want wij weten toevallig dat Karel Timmermans, een Nederlandse oplichter aka valutawisselaar van internationale allure, ook aan de zaak heeft gesnuffeld (1). Kareltje werd in februari 2006 na vier jaar speurwerk door ijverige bromsnorren in Oosterhout bij de kladden gevat. Wij zouden graag willen weten of ie daarna voor langere tijd de kwaliteit mocht toetsen van een justitieel onderkomen. Zo ja, dan zouden we hem eens kunnen vragen of hij die voorbijganger was die in april 2000 bij meneer Bosboom de boel op stelten heeft gezet en hoe het volgens hem nou zat met die poen van Grenada. Kortom, als iemand op de hoogte is van Kareltje’s verblijfplaats houden we ons aanbevolen. Stay tuned.
1. Zie voor deze avonturier de serie Octopussy
maandag 5 oktober 2009
Zegt die halve minister De Jager vorige week dat een plukje van de rijkste Nederlandse famieljes zo'n 15 miljard stiekempjes hebben ondergebracht bij een stel schimmige buitenlandse trusts. Kwam boven bij een blauwe brieven onderzoek naar de activiteiten van John Deuss, berucht van Moskou tot Berg en Dal, van Durban tot de Bahama's en van Reykjavik tot Bonaire.
Nou is het lullige dat Kees er niet heeft bijgezegd wie die famieljes precies waren, dus hop daar komen de speculaasjes. Keessie zal toch niet de Oranjes op de korrel hebben? Toegegeven, zij zijn loaded en waar we van weten rommelen ze er leuk op los op Guernsey, Mozambique en in Bariloche. En koesteren aparte connecties met miljardenschuifelaar Soros, die zich niet zo bar lang geleden ook een warme stoel verschafte bij de Banco Caracas (1). Maar zo flink zal Kees niet wezen en anders wordt ie wel door onze Domburgse appartementenspeculant tot de orde geroepen.
Kom je dus al gauw terecht bij famieljes als Fentener van Vlissingen en Van Beuningen. Allebei niet zuiver op de graat tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar da's alleen nog interessant voor films. Of wat dacht u van de Brenninkmeijertjes, van wie een telg vroeger getrouwd is geweest met Dolf Huijgers, de voormalige eigenaar van het befaamde blotekontenresort Sorobon op Bonaire (2)? Kan Kees zomaar bedoelen.
Als een Deuss ex machina plofte overigens een paar dagen geleden een mail in onze box die ons een kijkje achter de coulissen van dit interessante wereldje gunde. Zo zou een Europese task force momenteel bezig zijn met een fris onderzoek naar de mogelijk slinkse activiteiten van luitjes uit de vroegere en huidige top van de Deutsche Bank (3) en de voormalige top van de Portugese Totta Bank (4). Wat dat laatste betreft gooien we er een kwootje tegenaan:
"... wat John Fentener van Vlissingen en ene Van Beuningen zeer zenuwachtig maakt aldaar.
Ze hopen beschermd te worden door de nieuwe Portugese regering vanwege hun eerdere investeringen in allerlei projecten. Maar omdat de premier wel opnieuw gekozen is, maar nu een coalitie op de been moet brengen schept dat voor de Europese task force een soort vacuum om toe te slaan".
Waar een Deuss al niet goed voor is. Binnenkort in dit theater een nieuwe sequence. Het kan niet op. Stay tuned.
(1) Zie ABC-tje 9 van 2 oktober jl.
(2) Zie ABC-tje 3 van 14 september jl.
(3) Een bank die hier bekendheid kreeg dankzij de kredieten aan avontuurlijke Amsterdamse ondernemers.
(4) Tegenswoordig Santander/Totta Bank
dinsdag 6 oktober 2009
Nu we het toch over task forces en ander speelgoed hebben: er schijnt bij Europol een lijst bij mekaar te zijn gebroddeld waar alle grote jongens op het gebied van soppen en drogen op staan. Aanvoerder van die lijst zou volgens onze rondreizende correspondent ene meneer Mahmood zijn. Een Paki uit Frankfurt.
Is dat interessant om te weten? Dachten we wel. Want vriend Mahmood was/is een goeie gap van John Deuss. De leden van dit artistieke duo zouden ooit met elkaar in contact zijn gebracht door twee Nederlandse avontuurlijke ondernemers Gerrit Seinen (rip) en Chris de Ruiter (rip). Kwoot:
"Respectievelijk het baasje van Trapman Olien en de eigenaar van witte pomp De Fakkel in Beneden-Leeuwen, van De Hacienda en de man achter de fraude van de tanker Salem" (1).
Wat deden Deussie en Mahmood na elkaar de hand te hebben geschud? Ze voerden papieren transacties uit, waarbij niet bestaande oliederivaten en niet bestaande projecten cq. resorts driftig werden rondgepompt via een woud aan niet met Marlies Dekkers gelieerde GMBH's en allerlei Caraibische vehikels. Om zo ondermeer "miljarden van rijke Nederlanders te onttrekken aan het oog van de fiscus".
Kijk, kan die halve minister De Jager wel proberen om info over die 15 rijke famieljes in zijn Pandoradoos te houden, maar wij hebben Geert Plopper niet nodig om de deksel een heul klein beetje open te wrikken. Stay tuned.
(1) Trapman? De Hacienda? Salem? Komen we binnenkort op terug.
woensdag 7 oktober 2009
Over die samenwerking tussen John Deuss en Azmat Mahmood gesproken. Het ging jarenlang buitengewoon crescendo. En de geldbomen groeiden zo tot in de hemel, dat de aanwezige engelen cq. de tig keer 72 maagden een stukkie moesten opschuiven. Dat buitenstaanders daar hongerig van raken is begrijpelijk. Zo ook de famielje van Azmat in Londen. Die wilde graag meeliften met het duo bij hun Caraibische bancaire avonturen.
Maar dat zag het duo niet zitten en gedreven door revanchegevoelens meldde de familie zich vervolgens bij de Metropolitan police. Om eens even driftig uit te pakken. Onder andere over hun btw-strapatsen en niet in het minst over hun handel in van nep stijf staande oliederivaten.
De bobbies gingen op stap en troffen bij een inval in een villa in Fewhurst Green onder andere een zootje papieren met geschrapte btw-nummers aan. Plus nog een intrigerend adres op de Utrechtse Maliebaan (1). Collega's in Duitsland beleefden eenzelfde Aha-erlebnis. Onze reizende correspondent:
"Chevron schrok zich lam, want ze hadden jaren betaald voor niet bestaande oilservices in Rusland en Kazakstan".
Greed is good zolang je je grenzen kent. En wie daar schijt aan heeft is oliedom. Stay tuned.
(1) Even het kruit goed verdelen. Op de Maliebaan komen we nog terug.
woensdag 4 november 2009
In aflevering 4 van deze reeks op 5 oktober jl. maakten wij voor het eerst melding van ene meneer Azmat Mahmood. Een Pakistaanse olieboer met een nering in Neu Isenburg onder de rook van Frankfurt en een luxe optrekje op Gibraltar om niet alle poen te zien verdwijnen in de Zinsenpot van mevrouw Merkel. Zoals gezegd, het baasje van Nimex Petroleum is al jaren een dikke gabber van John Deuss. De enigmatische eigenaar van Transworld Oil, ex-autohandelaar, ex-uitgever en ex-bankier, die er in het verleden niet voor terugschrok om gebruik te maken van de expertise van Theodore Shackley en zijn Iran/Contra buddies. Wat die expertise inhield? Och, een beetje van dit en een beetje van dat. Moord, marteling, drugs, wapens, witwassen. Van die dingetjes dus.
Kunnen we ook meteen het verhaal van een overigens keurige oudgediende uit het oliecircuit een beetje plaatsen. Volgens hem zorgde Johnnyboy in de booming days aan de Golf voor glijdames als daar behoefte aan was. Niet alleen voor allerlei sheiks en gevolg, maar bijvoorbeeld ook voor westerse en oosterse klantjes in Mahmood's resort aldaar, dat onder leiding stond van een Nederlandse manager. Waar een klein land al niet groot in is.
Overigens was het niet toevallig dat vriend Mahmood investeerde in de horeca. Tegenover het Portugese blad Essential liet hij onlangs namelijk weten dat hij zijn belangen graag spreidt. Zo is hij momenteel bezig met het uit de grond wurmen van een vijfsterren bedoening in Vilamoura aan de Algarve. Voor de rijken onder ons. Gaat wat moeizaam, want de per maand betaalde aannemer ligt aan de luchtslangen. Met wat juridisch gesteggel tot gevolg. Maar dat lijkt ons pinda's voor vriend Azmat. Vooral met zo'n vriend op de achterhand. En hoe het nou zit met Europol? Aaaaaach. Stay tuned.
dinsdag 8 december 2009
Heden bereikte ons een droef bericht. Volgens onze vliegende correspondent is onze goede vriend Azmat Mahmood er niet in geslaagd om zijn Portugese droom te verwezenlijken. De aankoop van het chique Algarve-resort Villa Sol gaat niet door. De Pakistaanse gap van de voormalige (?) CIA-asset John Deuss kreeg van de bank te horen, dat zij de stop uit het project trok. Oorzaak van die verrassende move: intrigerende publiciteit op een Nederlandse website.
Zo trek je sporen in Rheinland Pfalz (1), dan weer in de Algarve. Kleintje Muurkrant goes international. Stay tuned.
(1) Zie aflevering 75 en 76 van de serie
dinsdag 7 juni 2011
John Deuss is al een tijd uit onze gedachten. Niet omdat we niet meer van hem houden, maar omdat ie uit zicht verdwenen is. Na zijn kortstondig verblijf in een hotel uit de toen nog in bloei staande Hirsch Ballin-keten in verband met de exploitatie van een Russische BTW-carroussel. Maar laten we gisteren nou plotseling op een oud spoor van Deusemans stuiten. Jawel. Dat spoor dateert uit begin 2007 en leidde naar het Canadese beleggingsvehikel Thomson Kernaghan met stuurman Mark Valentine op de brug (1). Wij wisten toen op te takelen dat "Funny" Valentine ondermeer verantwoordelijk was voor de zwarte gelden van de sombere familie Colombo uit de US of A. En dat onze Johnnyboy als baasje van de Bermuda Commercial Bank en de First Curacao International Bank, naar het lichtend voorbeeld van P2-bankier Piet Slavenburg, op zijn beurt toezicht hield op de geurende bezittingen van mr. Valentine.
Wat blijkt? Dat Mark Valentine zijn positie van stuurman had verworven via zijn ouweheer, die in de jaren negentig van de vorige eeuw als Canadees ambassadeur in de Saoedie-Arabische zandbak speelde. Met assistentie van een kruiwagen uit die contreien raakte Mark al snel betrokken bij transacties uit de trommel van ene Yasin al-Qadi. Naar verluidt de favoriete jongleur van de familie Bin Laden, inclusief Captain Caveman. Dat moet de adrenaline van de ambassadeurszoon af en toe heftig in beroering hebben gebracht. Mafia? Jihad? Jammie!
Maar er was meer. Zo verichtte hij naast naked shortselling de nodige kunststukjes ten faveure van de hedgefunds Isosceles Fund en Navigator, waar ondermeer ene Anna Vasilyevna Kushchyenko aka Anna Chapman haar dagelijks chleb verdiende. Een appetijtelijke Russische die samen met negen landgenoten op 27 juni 2010 in een smurfencel verdween op beschuldiging van spionage. De hele bups gaf dat toe en volgens de officiële berichten zouden ze op 8 juli 2010 zijn uitgeruild tegen een stel Amerikaanse collega's, die in Moskou tegen een lantaren waren opgelopen. Waaruit die spionage had bestaan? Poetipoe mag het weten. Maar gezien Anna's betrokkenheid bij de naakte shortspelletjes, die niet alleen Wall Street maar de hele geliberaliseerde wereld een formidabele zeperd bezorgden, is het woord spionage gebruikt om een andere lading af te dekken. Niet zo'n wonder dat op de intensive cares van de westerse poencentra naked shortselling in de ban werd gedaan. Dat had uiteraard ook gevolgen voor Valentine's kaartenhuis. Er vielen forse gaten en die moesten als een dumdumkogel worden gedicht. Want je kan wel overal met een bodyguard rondsjouwen, maar als de Colombo's en/of de Ruskies over de rooie gaan ben je net zo veilig als een baby in het Hofnarretje.
In oktober 2009 verdween op onverklaarbare wijze 24 meloen dollar uit de tegoeden van de First Curacao International Bank op Curacao (2). Verder nooit meer iets over vernomen. Het zal toch niet zo wezen ... Stay tuned.
(1) Zie de afleveringen 1 en 2.
(2) Zie aflevering 12 van de serie ABC-tje.
vrijdag 10 juni 2011
Er is meer tussen hemel en aarde. Hebben we het dinsdag nog over John Deuss gehad. Dat we zo lang niks van hem hadden gehoord. En dat ie via de naakte shortseller Mark Valentine verbonden was met Saoedische financiers van "Al Schijthuis", Amerikaans/Italiaanse mafioso en een Russische Mata Hari of daar staat ie ineens op de site van het maandvod Quote. Naar aanleiding van een rechtzaak over de BTW-carroussel die Johnnyboy liet draaien op Curacao. Niet een lullige draaimolen met drie schele hobbelpaarden, maar een enorme joekelaar waar volgens het OM in een paar jaar tijd ruim 1000 miljard euro werd doorgejast. Onderandere van keurige Britse en Nederlandse bedrijven. Over de duistere bloedbroeders uit bijvoorbeeld de USSA, Canada, Saoedië en Rusland geen letter. Nou, dan stoppen wij nog maar eens een muntje in de gleuf.
Onder de vele klantjes van de met Deuss verbonden Valentine bevond zich ook Shalom Weiss. Een orthodoxe rabbi met flink wat poen omhanden. Daarmee veroverde hij beginjaren negentig een meerderheidsaandeel in het niet onaanzienlijke Amerikaanse verzekeringsvehikel National Heritage. Dat scheepte hij op met duur betaalde edoch waardeloze assets uit zijn louche kennissenkring, waardoor de National Heritage in 1994 erfgoed werd. Met een gat van 400 meloen dollar.
Op een dag aan het eind van de vorige eeuw fêteerde vriend Shalom een paar vrienden uit Albanië, die hun poen niet genereerden uit de verkoop van ansichtkaarten. Hij nam ze mee naar Scores. Een bekende blotekontenbar in New York, waarvan Weiss de eigenaar was. Met als stiekeme compagnon de familie Genovese. Na sluitingstijd werd er nog een flinke file lijntjes opgesnoven en dat leidde tot een stomend dispuut tussen de Albanese gasten en een buitenwipper van Scores. Dat liep slecht af voor de laatste. Hij werd zowel buiten- als doodgewipt. Vond de familie Genovese wat minder en soldaat Michael Sergio kreeg de eervolle opdracht om de Albanese snuivers op te ruimen. Weiss probeerde de zaak te sussen en werd daarbij geassisteerd door zijn advocaat, Michael Blutrich. Lullig voor Shalom, maar Blutrich was voorzien van opnameapparatuur en daarmee konden de Feds bewijzen dat Weiss en de Genoveses partners waren. En dat levert over het algemeen geen goeie rapportcijfers op.
Niet lang daarna werd de rabbi dan ook in de kuif gegrepen in verband met het leeghalen van National Heritage. Hij kreeg een zeperd van 845 jaar petoet. Op zijn laatste dag in vrijheid vloog hij in gezelschap van een paar vederlichte dames al snuivend in een helicopter over New York. Sindsdien raapt hij zeepblokjes op.
Nee, je zult deze kleurrijke rabbi niet terugvinden in het deftige Deuss-dossier van het Nederlandse OM. Maar er is maar één halte tussen 't troetelkind van Fritsje Korthals Altes en de sombere club van Weiss. En dat is Mark Valentine. Shalom en stay tuned.
woensdag 4 april 2012
Tot nu toe hebben we het proces tegen rasschuifelaar John Deuss en zijn
zuster 1,2,3,4,5,6,7,8,9,Tineke aan verslaggevers van de mainstream
overgelaten. Wazzut interessant tot nog toe? Mwa. Ging. Maar gisteren
kwam een zootje intrigerende voormalige Russische klanten van de
Deussjes voorbij. Ruskies die ook bij ons al heel wat keertjes door de
wasstraat zijn gehaald. Want brandschoon waren ze allemaal niet.
Neem
nou bijvoorbeeld het ouwe toptrio van de gekapseisde Menatep-bank.
Gemankeerd presidentskandidaat Khodorkovski bromt al een tijdje en kreeg
gisteren te horen, dat ie de nog resterende vier jaar gewoon mag
uitzitten. Lebedev heeft bij verstek levenslang gekregen, maar nam
op tijd de benen naar Israël. En Curtis kreeg een ongelukkie met een
helicopter (1). En dan was er nog een staflid van Menatep die bankierde
bij John en Tineke, ene Kagalovski. All honorouble men. Zeker. Zij het,
dat Menatep ooit betrokken was bij een formidabele witwasaffaire via de
Bank of New York met op het achterzitje Simeon Mogilevich, de aartsvader
van de Russische mafia (2).
Verder passeerden gisteren nog de namen
van voormalig autohandelaar Berezovski en olieboer Nevzlin. Beide heren
figureerden eind 2006 prominent in onze schokkende poloniumserie "De dood van een spion"
rond voormalig KGB-medewerker Litvinenko. Ook allemaal heel honourable.
Witwassen? Ver beneden hun stand. Johnny en Tineke? Brandschoon. Stay
tuned.
1. Zie het boeiende eerste deel van "Deuss en de Ruskies" dd. 8 november 2006.
2. Zie bijvoorbeeld aflevering 5 van de serie "De Russische familie" van 24 november 2003.
donderdag 5 april 2012
Is er meer? Er is meer. Het proces dat momenteel wordt gevoerd tegen
John Deuss en zijn zussie gaat over de vraag of hun FCIB een illegaal
vehikel was en of er binnen de muren van die Curacaose bank een vrolijke
BTW-carroussel stond te draaien. Gisteren haakten wij aan bij een
artikel daarover uit het Financieele Dagvod, dat melding maakte van een
stel prominente Russische rupsjes nooitgenoeg die gretig gebruik hadden
gemaakt van de bancaire diensten van de Deussjes. Maar Johnnyboy
fungeerde niet alleen als eenvoudig kassier en schatbewaarder van deze
Russische nazaten van Peer de Schuymer.
We gaan terug in
de tijd. Beginjaren negentig toen Borrel Jeltsin in Moskou uitverkoop
hield was vrije ondernemer Boris Berezovski nog een redelijk simpele
handelaar in heilige koeien, die ondermeer werden aangeleverd door de
Nederlandse geheimschrijver Jan Willem Godin (1).
Boris deed dat samen met een Georgische collega, Arkadi aka Badri Patarkatsishvili, onder het afdak van de firma LogoVaz.
Boris
en Badri boerden zo aangenaam en maakten zoveel poen met de koeien, dat
ze zich ook binnen konden ellebogen bij een paar Russische kranten, de
zendgemachtigde ORT en de oliemaatschappij Sibneft. Ging ook tov. Zo tov
zelfs, dat ze hun invloed in het Russische bedrijfsleven verder konden
uitbreiden. Samen met hun nieuwe partner Roman Abramovich veroverden ze
een paar lekkere hapklare brokken binnen de uiterst lucratieve
aluminiumsector en brachten die onder bij de United Company Rusal.
B
& B leken niet stuk te kunnen, maar ze gingen stuk. In 2000 kondigde
Boris via zijn media-outlets aan, dat ie bij de volgende verkiezingen
een gooi zou doen naar het presidentschap. Viel niet goed in huize
Poetin en toen Boris in datzelfde jaar ook nog de Russische autoriteiten
door de wringer haalde naar aanleiding van de ondergang van de
atoomonderzeeër Koersk ging hij richting bietenberg. Boris en zijn
partner werden vriendelijk maar nadrukkelijk verzocht hun aandeel in ORT
op te geven en om druk te zetten werd zakengap Nikolai Glushkov in een
wel heel eenvoudige kerker gepleurd. Hij zou zich volgens het OM in
malversaties hebben gestort toen hij hotemetootski was bij
vliegtuigmaatschappij Aeroflot. Als het nodig is verzinnen ze het waar
je bij staat.
Boris zag de bui hangen en vertrok naar het Franse Cap
d'Antibes. Daar zou hij eind van dat jaar zijn kameraadski Badri en
Roman hebben ontvangen voor overleg. Daarbij zou Roman de verzekering
hebben gegeven dat Glushkov uit zijn vriescel zou worden gehaald als B
& B hun aandeel in ORT aan hem overdeden. Maar toen B & B
uiteindelijk besloten voor 175 meloen dollar de vlag te strijken bleek
Roman's verzekering ongedekt te zijn. Glushkov bleef nog geruime tijd
waar hij was.
De affaire kwam ter tafel bij de eerste ronde van het
proces van Boris versus Roman, dat in 2010 in Londen van start ging.
Daarbij ontkende de laatste dat hij namens Poetin in de ring was geweest
bij de overname van ORT. En dat gold eveneens voor een paar andere hete
hangijzers waarmee Abramovitch kwam aanzetten: de aandelen die B & B
bezaten in Sibneft en Rusal.
Om de zaak binnen redelijke proporties
te houden beperken we ons tot Rusal. Ook bij de afwikkeling daarvan ging
niet alles van een leien dakbedekking. Pas toen Roman de zaak op scherp
zette door al dan niet daartoe gemachtigd listig de helft van de
Rusalmarbles te verpatsen aan Oleg Deripaska staken Boris en Badri in
2004 de neuzen bij elkaar om toch nog tot een zo gunstig mogelijke deal
te komen. En hè, hè, daarmee zijn we eindelijk aanbeland bij wat wij aan
het begin van dit artikeltje al boerden: Deussje fungeerde niet alleen
als eenvoudig kassier en schatbewaarder.
Een kwoot uit de getuigenis van ene Yuli Dubov tijdens voornoemd proces in Londen:
"Bef van Abramovich: U was niet persoonlijk betrokken bij de verkoop van de tweede tranche van Rusal aandelen in 2004?
Dubov:
Ik was niet betrokken bij de onderhandelingen over de tekst van de
betreffende contracten bij de verkoop van die tranche, maar ik was wel
betrokken bij het overleg van Boris, JOHN DEUSS en Badri over
alternatieve wegen om die 25 procent aan de man te brengen".
Ziet
u? En dan hebben we het bij zo'n tranche niet over een kattenstraaltje
maar over honderden meloenen. Die Johnny toch. Stay tuned.
1. Zie de serie "De aanbidding van de gouden Pekingeend" op onze Followup-site.
zaterdag 7 april 2012
Vrijdag heeft een jurk van het OM een voorzichtig strafje geëist tegen
poenschuiver John Deuss en zijn zuster Tineke. Wegens illegaal bankieren
en het fungeren als exploitant van een BTW-carroussel. Betrokken jurk
zou graag zien, dat Johnny voor anderhalf jaar in een kruipruimte
belandt waarvan zes maanden voorwaardelijk en dat Tinus bedacht wordt
met 15 maanden waarvan vijf voorwaardelijk. Verder zou een boete van
respectievelijk zes en vijf ton ook heel aardig zijn en zou hun bank op
Curacao (FCIB) drie meloen moeten ophoesten. De bedragen zijn
belachelijk en wat de kruipruimtelijke eis betreft kunnen we gevoeglijk
opmerken, dat je blijkbaar beter een BTW carroussel kan laten draaien dan een paar snuisterijen weghalen bij een juwelier.
Bovendien
kwam in wezen niet of nauwelijks aan de orde, dat de FCIB samen met
ondermeer de door Ruskies opgetrokken Amsterdam Trade Bank NV jarenlang
een schakel vormde bij het sluizen en witwassen van irreguliere
Russische miljarden naar een tijdelijk eindstation op de Isle of Man.
Zoals bijvoorbeeld ten behoeve van de door de westerse mainstream
regelmatig als lelieblank afgeschilderde Khodorkovsky, die op het Britse
belastingparadijs een vet spaarvarken kweekte onder de naam Pecunia
Universal Ltd. met poen die hij via zijn bank Menatep wegpompte uit zijn
oliemaatschappij Yukos (1).
Nou willen wij er geen Trafiguraatje op
innemen, maar we gokken erop dat bij Pecunia ene Peter Michael Bond een
paar dikke vingers in de porridge had cq. heeft. Deze Peter Michael zou
zomaar een familielid kunnen zijn van 007, want ook hij was betrokken
bij uiterst geheime zaken, die niet zonder gevaar waren. Zo sneuvelde op
3 maart 2004 een goeie gap van Peter Michael bij een suspect
helicopterongeval. Die goeie gap was Stephen Curtis, een van de top drie
van de Menatep Bank en mede-directeur van de Bermuda Commercial Bank
van ... John Deuss (2). Small world, lots of shit. Stay tuned.
1. Op 10 maart 2009 kwamen deze gegevens voorbij in een artikel over de Amsterdam Trade Bank in het dagvod Het Parool.
2. Zie deel 1 van deze reeks dd. 8 november 2006.
maandag 9 april 2012
Even een tussendoortje. In ons vorige artikeltje serveerden wij al een flinke portie verbazing uit over de voorzichtige eis van de OM-jurk bij het strafproces versus het formidabele monetaire magiërsduo John en Tineke Deuss. Een megalachertje. Maar we beginnen een beetje te begrijpen waarom ze de seatbelts stevig gefastend hadden. Een kwootje uit de derde aflevering van de serie "Licht in de Deussternis" dd. 5 oktober 2009. Komt ie:
"Zegt die halve minister De Jager (1) vorige week dat een plukje van de rijkste Nederlandse famieljes zo'n 15 miljard stiekempjes hebben ondergebracht bij een stel schimmige buitenlandse trusts. Kwam boven bij een blauwe brievenonderzoek naar de activiteiten van John Deuss, berucht van Moskou tot Berg en Dal en van Reykjavik tot Bonaire ... ".
Welke famieljes Jan Kast bedoelde zei hij er wijselijk niet bij, anders was ie nooit minister geworden. En dus was het niet zo gek dat we daar later ook niks meer van hebben gehoord. Laat staan dat zoiets tijdens het strafproces tegen de betrokken bankier aan de orde komt. Lekker lullen over Russische olieboeren en ander avontuurlijk krapuul, maar uiteraard niks over de crème de la crème van onze keurige Nederlandse samenleving. Zelfs niet als het om een bedrag gaat waar ze nu al weken over zitten te ouwehoeren in het Kotshuis. VIJFTIEN MILJARD! Mocht de kadi meegaan met het OM meteen hoger beroep Johnnyboy. Je komt geheid van het haakje. Stay tuned.
1. Jan Hangkast de Jager was toen staatssecretaris in het Titanic-kabinet van Jan Peter Klootviool.
vrijdag 13 april 2012
Wat de Coutts Bank was voor de Britse elite was de Riggs bank voor de Amerikaanse. Meer dan twintig presidenten en hun families hadden door de jaren heen hun hele hebben en houden daar gestald en zoiets trekt automatisch ook andere grissers aan. Maar na een paar mega-schandalen gaf de bank haar zelfstandigheid op en verdween in mei 2005 onder de rokken van PNC Financials.
Die schandalen hadden ondermeer betrekking op het soppen en uitwringen van olieopbrengsten in Equatoriaal Guinée. Ten behoeve van president Nguerra, die bij een onderzoek in 2004 bij Riggs over een spaarvarken bleek te beschikken met een speklaag ter waarde van 700 meloen dollar (1).
Een andere monetaire magiër die dit kunstje perfect onder de knie had was de verre van domme Augusto Pinochet. Ook deze Chileense zetbaas van Magere Hein had stilletjes een formidabel kapitaal bij Riggs gedeponeerd. Net als de Saudische koninklijke familie en een stel zakenlieden uit diezelfde zandbak, die zich hadden verenigd onder de romantische titel Mount Kenia Safari Club (2).
Een van de clubleden was ene Omar al-Bayoumi, die zo vriendelijk was om in de aanloop naar de voorstelling van Osama's Flying Circus op Manhattan twee leden van het circuspersoneel met enige regelmaat wat poen toe te stoppen. Een artiest moet ook eten. Later bleek dat Omar bij dit roerende staaltje van humanitaire hulp alleen maar als doorgeefluik had gediend. De poen bleek namelijk afkomstig te zijn van prinses Haifa bint Faisal, die maandelijks tienduizenden dollars naar Bayoumi's echtgenote overmaakte voor het sponsorren van goeie doelen.
Nou praten we hier niet over een troela uit de achterste regionen van het koninklijke zandbakregime. Haifa was namelijk getrouwd met prins Bandar bin Sultan, tussen 1983 en 2005 Saoedisch ambassadeur in de USSA en een intimus van de familie Bush. Aardig detail binnen deze context: een oom van Junior was hotemetoot bij Riggs ten tijde van al deze intrigerende gebeurtenissen. Allemaal erg leuk misschien, maar wat had dat te maken met onze Johnny Deuss? Komen we nog op. Stay tuned.
1. Op naar onze zoekmachine, vul Riggs in en je komt in Equatoriaal Guinée terecht. Makkelijker kunnen we het niet maken.
2. Deze club van filmacteur William Holden had ook een Nederlandse connectie. Zie daarvoor het artikel "Irangate aan de Maas" uit Kleintje Muurkrant nummer 325.
woensdag 18 april 2012
Na het optreden van Captain Caveman's Flying Circus op Manhattan kwam er een massief onderzoek op gang naar de achtergronden van de over het algemeen Saoedische artiesten. Zoals gezegd kwam al snel boven de Potomac, dat twee van hen financieel gesteund werden door de echtgenote van de Saoedische ambassadeur in Washington, die beiden heel toevallig ook af en toe bij de haard in huize Bush zaten. Netjes via een tussenpersoon, anders mocht je eens tot verkeerde conclusies komen (1). Die betalingen werden verzorgd door de Riggs Bank. Een spaarvarken waar traditiegetrouw ook de Bushes hun kapitalen spekten. De controle op in- en uitgaande poen was begrijpelijkerwijs miniem, want je kan toch moeilijk de prez en zijn vrienden op hun schoenen pissen. Dat in die indrukwekkende geldstromen hier en daar grof vuil meedreef werd door de bankbonzen van Riggs voor lief genomen (2).
Binnen de was- en strijkinrichting die Riggs in wezen was speelde een onderneming op The Isle of Man een interessante rol. Dat was de firma Riggs Valmet, die later op papier werd losgeweekt. Valmet stond onder leiding van de door ons al eerder gesignaleerde Peter Michael Bond. Dezelfde geheimschrijver die zo voorbeeldig in samenwerking met Stephen Curtis (rip), een gappie van Deuss, de centjes van de Russische oliegarchen Khodorkovsky en Lebedev warm hield (3). En eveneens in touw was voor figuren als oompje Pinochet, de Venezolaanse couppleger Gustavo Cisneros, casinobaas Kirk Kerkorian en Terry Christensen. Vriend Terry was de bef die onderandere regelmatig in het krijt trad voor Kerkorian en ... voor ene Lee Gilson Lovett, een ondernemer uit de mobielsector met een uiterst intrigerende achtergrond. Fasten your seatbelt. Stay tuned.
1. Zie vorige aflevering dd. 13 april 2012.
2. Zo zou prins Bandar via het netwerk van Riggs anderhalf miljard dollar aan smeergeld hebben gebeurd uit een deal met de Britse wapensmid BAE Systems
3. Zie aflevering 5 dd. 7 april 2012