Waar begint mijn oude buurman over, ja het enige wat iedereen weet, mijn doofheid. Mag ook wel als ik jaren voor de klas heb gestaan zoals de heer Stroober, al dat gezanik en dan in de VUT gaan bijwerken en op buren feestjes Jan Schorsy tegen komen die alleen zijn ellende kan spuwen.
Jan Schorsy, de failliete groente boer, verpakkings agent (dozen verkoper) Wehkamp doorverkoper (kopen, bestellen, niet betalen en doorverkopen) en noem maar op, alles wat er verziekt kan worden, pakte hij aan. En dan komt er altijd een witte ridder te paard, een soort Richard, broer van Jan, ging even weg voor een kruistochtje, en Richard was zonder Land en Jan met land. Zo begon het verhaal van Jan zonder land, beter gezegd, Jan zonder ballen.
Bedreven zoals hij is in de literatuur van Richard van Leeuwenhart, gek op zijn zwaard en gek op de Noorse liturgie, Heimdal, kijk maar weer na, de geschiedenis herhaalt zich.
En wat schrijft Jan zonder ballen, alleen naar buiten kon ik (Ansems) treden met een taalgebrek (geen woord Engels, Duits etc.). Wat? taalgebrek, ik sprak inderdaad met de ambassadeur van Uruguay, Costa Rica en zelfs met de President van een van de grote Nederlandse banken, ja ik maakte mijzelf verstaanbaar en Jan zonder ballen kon alleen maar blazen en zaken kopen. Dit “’koop” onderwerp komt zo wie zo, binnenkort bij u, u heeft het testament en geloof mij, ik ben testamentair executair van zijn zakelijke nalatenschap.
Even de feiten, na illustratie van Schorsy (3)
En het gepiep over mijn huis, heel eenvoudig en niet geheim. Het huis in Marocco is betaald uit de inleg, hoe alles is begonnen, eenvoudig met centjes die ik verdiend had en Meat Head niet had. De zaak moest het toch een keer terug betalen, simpel toch. Het huis in Belgie, ook eenvoudig. Gewoon je pensioenstrookje laten zien en wat eigen geld er in steken, dat kan nu eenmaal als je gehaktballen kan draaien, scheelt een loopje naar de Mac Donalds.
Ik zie morgen de volgende aflevering met verhitte ballen tegemoet.
Een pond rundergehakt, 2 ons uien snijen, peper en zout toevoegen en mengen, de basis van 3 lekkere ballen gehakt, goed voor op brood en bij 3 kilo gebakken aardappelen, opdienen met mayonaisse.
Ben Ansems
Ansems vs Schorsy (4)
Zoals altijd gaat Schorsy kort door de bocht als het gaat om feiten, hij vergeet de helft als gevolg van de gekke koeien ziekte wellicht, teveel hamburgers gegeten. Hoe was het nou in Laarbruch, heel eenvoudig uit te leggen.
Bij toeval kwamen wij in de Rotterdamse haven de heer Fernandez tegen, werkte bij Ebrex een expeditiekantoor, die de sinaasappels uit Costa Rica trachtte te importeren. Een hogere prijs zouden wij er waarschijnlijk voor krijgen door verkoop aan de Greenery. Maar Fernandez had ook andere vrienden, waar onder Hans van der Lande. Van der Lande heeft Ridderpoort en wilde Laarbruch overnemen om niet alleen van de haven afhankelijk te zijn maar ook van de luchtvaart. Plannen werden bedacht en Schorsy kwam ineens op het idee om Fernandez en zijn rechter hand Rien van Beek binnen te halen. Met behulp van Schorsy zou het grootste expeditiekantoor van de haven worden opgezet, de baas Ebrex hebben wij ook gesproken en Schorsy kondigde hard aan, ik neem die Toko van je wel over, maar ik begin met je rechterhand. Fernandez en Van Beek namen ontslag en gingen New World Logistic en New World Products runnen, maar eerst eventjes Laarbruch starten. Fernandez had ook een dikke duim en kondigde vele opdrachten aan, waaronder het bevoorraden van het Amerikaanse leger. Na een bezoek aan Laarbruch werd de duim van Schorsy te dik en zag het wel zitten om daar een pretpark te starten. Grote tekeningen werden gemaakt en inmiddels werden de bestaande barakken al geschilderd in opdracht van Schorsy (kon gelijk zijn eigen huis voor de derde keer in de lak gezet worden). Mensen uit Florida werden overgevlogen om een Disney park te ontwikkelen, mensen van Tuschinski kwamen om de bioscoopzaal in te richten, noem maar op. Zelfs werd een bezoek aan het vliegveld in Luxemburg gebracht om een eigen vliegtuig uit te zoeken. In deze periode ontstond de breuk met de mannen van JMH, zij waren veel te negatief, niet ondernemend en houden alles tegen, kappen ermee en andere adviseurs zoeken. Gedurende deze periode kwamen wij dus L.K. en Jac van Wijk tegen. Ik bleef er maar op hameren, hier is geen geld voor en laten wij ons nu houden bij hetgeen wij goed in zijn, Costa Rica. Ja, maar hier gaan wij miljonair mee worden, nee Jan!! Mijn vader zei altijd, Reken niet al te goed, wat gij nog ontvangen moet. Deze uitdrukking komt niet voor bij Meat Head, hij kent maar een uitdrukking, geld moet rollen. Problemen geeft het dan wel, hij kon geen credit card krijgen vanwege zijn verleden, wie deed het dan maar, ja helaas ik. Op mijn naam werd deze aangevraagd, een gouden American express. Later kreeg ik de schuld van deze extreem hoge uitgaven, waarover meer. Een voordeel nu, ik heb zoveel punten van American Express dat ik meer dan 3 keer naar San Jose mag vliegen, eerste klas! Deze zijn jaren geldig, dus komt goed uit als testamentair executair, van zakelijke Schorsy.
K., Van Wijk waren inmiddels de vervangers van de mannen van JMH. Een nieuwe diende zich aan, Peter van Toren. Ik vertrouwde deze man vanaf de eerste minuut niet maar als je Schorsy meerdere malen belooft miljonair te worden en je vertelt constant hetzelfde verhaal dan ben je betrouwbaar volgens Schorsy. Zo de waard is vertrouwt hij zijn gasten. K. en Van Wijk zagen het ook wel zitten met deze man, een gerespecteerd bankman. Er moest € 800.000 betaald worden voor het kopen van een bank, en wat voor bank. Een syndicaat van aangesloten bankiers in België, en Schorsy mocht dit syndicaat kopen. Nu kan je mij veel vertellen maar kan je een (syndicaat) vereniging kopen? Verder zou een kantoorpand in Den Bosch worden geopend om de directie over deze banken te voeren. Een nog zuiverder oplichting kan bijna niet, maar er dienden nog meerdere lieden aan die nog véél meer geld konden verdienen voor Koning Jan zonder ballen. Inmiddels had De Bode zich aangediend, vriend van K. Hij had een geweldig plan om de financiële gaten te dichten. Een hotel in Harz zou gekocht kunnen worden, moest alleen een klein aanbetalingkje geregeld worden, eerste termijn € 500.000. Geen probleem zei Koning Jan, balletje minder eet ik er niet om, even naar de Flappen Tapper.
Het plan ging als volgt;
Koop een pakje Honig met Nasi mix
Kook een pak Costa Ricaanse rijst
Mix de rijst met de honig mix
Draai hier ballen van
Rol ze in de paneermeel
Frituur ze enkele minuten en eet smakelijk.
Ben Ansems
Ansems vs Schorsy (5)
Fijn om in ieder geval te lezen dat ik inderdaad het bedrijf moest verlaten, spreekt hij eindelijk eens een keer de waarheid. Enkel het fatsoen ontbreekt hem om vuiligheid over mijn privé situatie, ongecontroleerd, op papier te zetten, hier schiet de bal in mijn verkeerde keelgat. Hoe durft hij dit op papier te zetten, de duim is nog dikker dan ik dacht, pure laster.
Wat betreft de badkamer en keuken, hier is geen geld voor ontvangen. Wel is er sprake geweest van een verzoek, zonder keuken kan ik geen eten klaar maken, dus ook geen ballen draaien. Ik heb dit op mijn eigen manier opgelost, zonder de “hulp” van Schorsy.
De overige gemelde zaken, zoals een baantje bij De Bode, dit had ik jullie al geschreven, hier is niets van nagekomen. En waarom zou ik weigeren om te werken voor De Bode? Hij had niets te verwerken, wellicht zijn problemen met de RABO bank waar wij later pas achter kwamen of misschien nu met zijn goedlopende pillenfabriek. Nu stellen jullie dat wij eigenlijk gek waren dat wij zaken (let wel, Schorsy en ik) met hem gingen doen. Het is nu een algemeen bekend verhaal bij de lezers over De Bode, wij hadden totaal niet het vermoeden dat dit een onbetrouwbare man was. Hij was aangedragen door K. en Van Wijk, de opvolgers van de mannen van JMH. Wellicht bestaat er in Nederland zoiets als een receptenboek, alleen dan voor onbetrouwbare zakenlieden. Om te beginnen kunnen jullie dan de genoemde personen in Octopussy vermelden, vervolgens de namen genoemd in Fecundo a la Schorsy, en dan al jullie andere artikeltjes. Een gat in de markt.
Wat betreft jullie verdere opmerkingen over dit artikel. De tweede cessie van de bewuste hypotheek op mijn woonhuis, aan de Turkse zakenman, is mij niet bekend. Als jullie hier bewijzen van hebben zou ik deze graag willen ontvangen. Momenteel ben ik bezig om via de Rechtbank in Utrecht de hypotheek te royeren, wellicht kan dit helpen. Op 12 april 2005 dient deze zaak.
Ansems vs Schorsy (6)
In dit artikel staat voornamelijk de Bode deal beschreven, voor wat betreft de Harz. De geldelijke afspraken zijn buiten mij om gegaan, ik was op een zijspoor gezet, ik snapte er geen bal van, niet voor dovemansoren bestemd. Schorsy weet alles zo goed, zeker nadat hij adviseurs om zich heen had verzameld die precies deden wat hij wilde, K. en Van Wijk. (Deze adviseurs zaten nog heerlijk in Hotel Arneville, waar trouwens tot op heden nog openstaande rekeningen staan, aldus het faillissementsverslag van NWP). Ja, wie wil dit niet, heel de dag bootjes tekenen en er nog dik voor betaald krijgen ook.
Wat betreft de auto handel het volgende.
Zonder meer heeft Schorsy hier gelijk in, een overbodige overvloed aan auto’s, en wel de volgende;
Zoals beloofd een bijzonder ballen recept;
2 kilo gehakt van Costa Ricaanse runderen
Voeg zeezout toe uit Curaçaose wateren
Voeg 2 Spaanse pepers toe
Mix dit met Marokkaanse kruiden
Draai uiteindelijk mooie ronde vaste ballen van vuist grootte.
Dichtbakken, en vervolgens een halfuurtje sudderen in een pan van Wehkamp.
Met vriendelijke groet, Ben Ansems
Ansems vs Schorsy (7)
Ik ga ervan uit dat iedereen gesmuld heeft van het geadviseerde gerecht, slecht voor Mac’s omzet. Wat betreft Peter van Toren.
In deze periode was ik (Oost Indisch?) doof, en werd ik ontheven van mijn bancaire faciliteiten, Schorsy nam deze over onder begeleiding en toeziend oog van L.K. De mijn doofheid verstomde wel in het stellen van vragen aan Schorsy, wie is Vervaecke en wat koop je nu eigenlijk (lees mijn eerdere opmerkingen over het syndicaat). Januari 2003 was een trieste bedoeling voor mij, een huilende nieuwjaarsreceptie, een grote bos bloemen van Schorsy, daar ik afstand “moest” nemen van de dagelijkse leiding. Uiteraard was ik altijd welkom en mocht ik nog komen genieten van een kopje koffie, maar bij de vergaderingen gaan zitten, dit was niet gewenst. Ik was echt bal-last geworden.
Dat Schorsy driftig op zoek was naar alternatieve zekerheden voor investeerders was een feit, hij gilde dit van de daken en veel malafide beleggingsdeskundigen kwamen als mosterd op de bal af. Hij riep dit soort lieden gewoon op, de oorspronkelijke zekerheden zoals de bonds (dit zijn bijzondere obligaties met een staats gegarandeerde eindwaarde) waren te duur en leverde niets extra’s op. De mannen van JMH bleken achteraf eigenlijk de enige echt mogelijke zekerheid te kunnen regelen voor de investeerders, maar Schorsy vond dit veel te duur. Al die alternatieven kostten in eerste instantie een fractie van een bond maar achteraf was alles voor Bassie, sorry deze was nog niet op het toneel verschenen.
Wat betreft zijn bezoeken aan de Nederlandse Antillen, Aruba etc. is mij niet ontgaan alleen inhoudelijk kan ik hier weinig over meedelen. Het voorvoegsel An kan je beter weg laten, Tillen was meer van toepassing. Eerder schreef ik al over het kopen van een bungalow en een kantoorpand aldaar, natuurlijk verzwijgt hij dit, iedereen is fout, behalve hij.
Ansems vs Schorsy (8)
Ik vind het wel toepasselijk om te spreken over een ballade op de hoofdstukken van Schorsy. Het is strofisch, herhalend refrein. Natuurlijk was het de schuld van de anderen dat Schorsy geen bankrekening kon openen, de AFM geeft hij hiervoor de schuld, maar wie was al zijn privé schulden aangegaan, wie zorgde voor de gigantisch privé tekorten, natuurlijk Schorsy niet, zal Mia zijn vrouw achteraf wel geweest zijn. En waarom zou hij geen gebruik maken van de Gold Card, logisch, die had hij al van mij gekregen. Het intake gesprek bij de bank liep weer op een financieel debacle uit. Buiten zijn Tiel registratie was zijn verschijning ook ballachelijk. Het leek soms wel alsof hij van een balkon in balkostuum was gesprongen. Het mooie is dat iedereen onder voorbehoud van financiering tekent maar Schorsy niet, wiens schuld was dit?
Het verhaal over Miami, dat dit een valkuil was om Schorsy uit de operationele leiding van het bedrijf te krijgen, volgens mij was Peter van Toren dan toch niet zo slecht. Was het hem maar gelukt, had in ieder geval veel ellende bespaard. En het verhaal van een ananasplantage, wat een kolder. Een groot stuk onbebouwde grond was reeds in bezit, enkel wat ananas planten had ik voorgesteld, zou weinig kosten en levert binnen 7 maanden rendement op. Nee, een balletje van 9 miljoen dollar trappen naar Van Toren en vervolgens achter Munoz de ballen in de netten laten schieten. Weer zijn schuld niet, allemaal de schuld van een ander.
Vandaag heb ik niet zo’n honger en ik heb gewoon een advies, koop bij de slager wat gebraden gehakt, heerlijk op een pistoletje.
Tot ballade 9, zou ik zeggen. Ben Ansems
Ansems vs Schorsy (9)
En hoe is het pistoletje bevallen, ik heb er wat ananas en kaas op gedaan, werkelijk heerlijk.
L.K., een charmeur eerste klas. Komt echt heel vertrouwelijk over, zelfs zijn vader vertrouwde hem. Hij heeft namelijk al een voorschot op zijn erfenis gekregen, afrekening volgt niet!
Ook ik ben er ingetuind. Al die contracten die ik moest ondertekenen heeft hij afgewikkeld na overleg met Boitelle, het brein achter De Bode. Via via heb ik later vernomen dat mijn duistere hypotheekhouder, R.A. Maurits (de directeur en aandeelhouder van RAM Holding B.V.), de ex zwager van K. Dit kan ik niet controleren of bewijzen, is ook niet van belang. Op 12 april 2005 heeft de Rechtbank in Utrecht beslist dat de door hem gestelde hypotheek op mijn huis erkend moet worden. De heer Maurits heeft te goeder trouw gehandeld. Hij heeft hiermee een vordering op Jaap de Bode geïncasseerd, De Bode heeft dus nu weer enkele tonnen minder schuld. Geeft weer wat lucht aan mijnheer Bouman, de curator van De Bode. Volgens mij stond de heer Maurits niet bij de schuldeisers, ik zou maar een briefje naar hem sturen.K., De Bode, Boitelle en Schorsy, gewoon 8 handen op één dikke bal gehakt. Wie de grootste bal heeft, dat weet ik niet. De gestelde conclusie van Schorsy over K. is juist, hij is gewoon een oplichter en maakt misbruik van bedrijven die in de problemen denken te verkeren. Maar wat is de conclusie van Schorsy over zichzelf?
En zo beland ik bij de volgende aflevering
Ansems vs Schorsy (10)
Hoe het vóór mijn afscheid is gegaan met de JMH mannen, kan ik de stelling van Schorsy bevestigen. Er waren nu eenmaal afspraken gemaakt en werden door Schorsy niet nagekomen. De JMH mannen waren moeilijk en remmend voor de in ons oog hebbende, organisatie. Onze boekhouding was nu eenmaal een puinhoop. Accon de eerste registeraccountant (1998), vertegenwoordigd door Rudy Gorsse in aanvang van het circus, vond dit al in de aanvang. Opvolger Price Water house Coopers (1999) vond het ook een ramp. Zou JMH als adviseur en controlerend accountantskantoor Mazars dit dan kunnen oplossen?
Alles werd gewoon geregeld zonder bonnen en uitleg door Schorsy. Door Rudy Gorsse als werknemer hier tussen te plaatsen, zou volgens Schorsy, het probleem opgelost zijn. Iedere dag wordt er dan nagekeken, bonnen zijn dan nooit kwijt. Ook kunnen wij dan intern gewoon beslissen hoe het budget wordt nageleefd. Zonder meer een goed voornemen.
Voordat ik ook maar mijn mening kon geven, was Gorsse al aangenomen en mijn kamer gehalveerd. Alle financiën werden beheerd door Schorsy en Gorsse. Mazars controleerde de gehele onderneming, zowel in Nederland als in Costa Rica. Nadat JMH exit was, trachtte Gorsse “zo loyaal hij was” de controle over de ondernemingen onder te brengen bij Accon, zijn ex werkgever. Binnen onze organisatie kreeg hij direct tegenstand. K. was zeer hecht met Drs Ruud Krouwer, partner bij Mazars, de huisaccountant. Krouwer en K. waren al eerder in samen Costa Rica geweest en waren zeer actief om ook de Duitse markt in te lijven voor New World. Schorsy werd als gevolg van de gekke koeien ziekte langzaam aan nog gekker en werd totaal niet meer gecorrigeerd. Schorsy loeide constant over meer en meer. Alle zeurpieten waren weg of stonden in de rij om weg gestuurd te worden. En alleen de luisterenden koeien waren overgebleven, en loeiden vrolijk mee.
Raymond Hommerson had als intermediair zijn intrede gedaan. Partner via Murray B.V. in een middelgroot assurantiekantoor te Uithoorn (Sontrop). Wij hadden hem beter leren kennen in het beruchte Laarbruch (vliegveld, pretparken en Van der Lande).
Wij waren op zoek naar alternatieven van de door JMH geïntroduceerde bonds. Geen probleem zou dit zijn volgens Hommerson, gewoon onze relaties inschakelen en levensverzekeringen verkopen. Handel in dit soort producten waren, toen en nu, enorm in. Intermediairs zouden dit allemaal wel eens even kunnen regelen, niet zoals het met JMH ’s uitgevoerde idee was gebeurd.
Schorsy’s ogen gingen weer op de turbo $ stand. Met verzekeringen verdienen wij ook nog eens een keer over de afsluitprovisie!
Het assurantiekantoor (Sontrop) werd gekocht voor een slordige € 1.200.000, een privé huis voor Hommerson € 450.000 in België en een reclame actie werd gelanceerd op SBS en RTL, kosten circa € 500.000. Echt een prachtige reclame, respons, ja wel wat, maar niet zoals verwacht. Nationale Nederlanden was enorm geïnteresseerd volgens Hommerson, en nodigde ons uit voor een gesprek. Een klein foutje, Schorsy ging mee. Broodje bal was er niet meer bij, gewoon de straat opgeschopt. Als mosterd na de bal had Schorsy inmiddels wel de intermediairs ingelicht met een hoop bombarie dat De Nationale Nederlanden de partner geworden was van NewWorld. De brochures waren al besteld en bedrukt, kosten drukkerij, € 120.000. Uiteraard moesten wij na ons bezoek gewoon alles vernietigen, niet één brochure is verspreid. Nationale Nederlanden had hier uitdrukkelijk een verbod op gegeven.
Gevolg, weer geen alternatief product voor de bond maar wel een extra last, een assurantie kantoor en € 2.270.000 armer. Gelukkig was K. en De Bode nog in het spel en natuurlijk wisten zij wel een oplossing. V&F Insurance B.V. werd ingeschakeld (opgericht), Joyce de Vries, huisgenote van Jaap De Bode. Samen met Hommerson zouden zij de teugels wel eens over de aankomende euro ballen trekken. Murray B.V., de vennootschap van Hommerson, ging samen werken met mevrouw De Vries, een zakelijk paar apart. Alle verzekeringspapieren (geleend van iemand) waren in huis. Ja, ja, het zou wel even geregeld worden, de zekerheden voor alle investeerders vanaf het afscheid van de te dure bonds.
Het tekort in zekerheden liep inmiddels flink op. De door K. en Gorsse (Schorsy) opgerichte Stichting Inleggaranties Tierras Nuevas kreeg massa’s geld binnen, achteraf circa € 7.000.000. Waar dit geld is gebleven is mij onbekend, dit was na mijn tijd. Vicus liep conform de ingediende begroting en betaalde Costa Rica uit. Enkel de uitgaven werden niet aan de ingediende begroting besteed. Mazars had de opdracht deze begroting te controleren en hobbelde nog steeds mee met Schorsy. De intermediairs kwamen in en uit, en enthousiast als zij waren stelden allerlei verzekeringspolissen voor als zekerheid. Logisch, het product liep als een gek, 6 tot 8 procent provisie ontvangen over de bruto inleg was top. Bovendien kregen zij dan ook nog een percentage van de nog te af te sluiten polissen (de missende zekerheden). Een percentage van 20% over de te betalen levensverzekeringspremies. Alle investeerders hadden deze zekerheid van hun intermediair beloofd te krijgen. Alleen de investeerders van vóór het afscheid van JMH hadden zekerheid middels de bonds, en die van daar na?
Allerlei beloftes waren gedaan en zouden geregeld zijn, of nog geregeld worden, hoe dan Jan? Geen probleem, binnenkort zijn wij rijk en dan lossen wij dit probleem weer op. In plaats van de eenmalig te betalen bonds, betalen wij maandelijks gewoon een klein bedrag aan wat levensverzekeringsmaatschappijtjes. Ziet er toch gelikt uit, een bewijs van Amev of Nationale Nederlanden. Ik zei dan ook, “maar als je stopt met betalen van de maandelijkse premies, wat dan?” Dan word je toch geroyeerd? Dit gebeurt niet, hét antwoord van Schorsy. Zo ging het dag in dag uit. En is dit opgeschreven in het testament, nee natuurlijk niet, het is nooit de schuld van Schorsy. Een probleem van de testamentair executair.
Ach ja, zal het ooit een keer duidelijk worden?
Het is toch gewoon duidelijk. Iedereen was het met Schorsy eens, niemand zeurde meer, zeurders waren exit. Koning Jan met Land in Costa Rica, met “vrienden” zonder mening en kritiek.
Ik zie met plezier uit naar de volgende aflevering, ik ben er klaar voor. Wellicht wordt er nog wat geschreven over de in Costa Rica gaande situaties. Mijn dochter spreekt verdomd goed Spaans en heeft daar aardig wat opgevangen in de wandelgangen. Wie met de flappen zwaait is de baas. Hoe is de wandel en handel van Ignatio Zamorra en Jose Muñoz, zijn deze betrouwbaar en loyaal aan de investeerder of aan Jan Schorsy.
Ik heb nog heel veel andere herinneringen aan dit avontuur met Schorsy, herinneringen komen op. Zeker op het moment dat hij iets vertelt of stelt. Natuurlijk is dit te wijten aan mijn ouderdom, maar daar krijgt iedereen last van. Mijn moeder, afgelopen jaar op 93 jarige leeftijd overleden, zei altijd, ik ben nog goed bij de roepert, maar slecht bij de poepert.
Ik zal na deze kreet maar geen recept meer schrijven over ballen gehakt, iedereen kotst al van de betrokken personen, tot gauw.
Ben Ansems