END THE (European central) BANKS...
ISSUE OUR MONEY FREE OF INTEREST - Adopt Mathematically Perfected Economy™ (MPE)
In 1998 is er een nieuwe bankwet gekomen, als
vervanging/aanvulling op de wet uit 1948 die ondermeer handelde over de
nationalisatie van DNB. http://www.stab.nl/wetten/0626_Wet_nopens_de_naasting_der_aandelen...
De vroegere
eigenaren, waaronder het Koninklijk huis dat in Willem 1 de oprichter van DNB
kende, kreeg als vervanging van haar bezit twee keer de nominale waarde
uitgekeerd.
(Zie http://www.beursbox.nl/20081119981/laatste-nieuws/de-nederlandsche-...
Dit was de
officiële tekst over de nieuwe eigenaren die ik van DNB kreeg
toegestuurd:
De private
aandeelhouders kregen voor hun aandelen bewijzen van inschrijving in het
Grootboek der Nationale Schuld. De juridische vorm van de NV waarborgt een
zekere – voor een goede taakuitvoering wenselijke – onafhankelijkheid van DNB
tov de centrale overheid (in het bijzonder het Ministerie van
Financiën)
De vraag is
nu dus niet zo zeer , wie de eigenaren zijn, maar wie het voor het zeggen
heeft.
Hoewel er een
nationalisatie is, die de aandelen volgens de letter van de wet (nationalisatie)
exclusief bij de overheid brengt, is het ook weer zo dat DNB zelf al aangeeft
dat de NV vorm een zekere vorm van onafhankelijkheid geeft… Toch een rare zaak
als er maar één eigenaar is. Waarom zou die dan niet mogen aangeven hoe er
gewerkt moet worden? Als de oude eigenaren nog altijd de posities in het bedrijf
aanhouden en niet door de enige aandeelhouder/eigenaar gewipt kunnen worden en
daarbij elkaar nog mogelijk blijven aanstellen, dan is de overdracht naar de
staat slechts een papieren overdracht geweest, terwijl de daadwerkelijke macht
gewoon nog in handen is van de oude eigenaren.
Waarom ben ik
sceptisch?
Door de
nationalisatie is er juridisch maar één eigenaar en dat is de overheid. Echter,
als ik de nieuwe wet lees, dan lees ik daar in Artikel 13 lid 2 en 3 verwarrende
zaken. Het laat mijns inziens zien dat die nationalisatie niet volledig geweest
is… Op papier was er in 1948 wel een nationalisatie,
http://www.st-ab.nl/wetten/0626_Wet_nopens_de_naasting_der_aandelen...
maar
in de praktijk was er blijkbaar toch iets anders aan de hand. Immers in lid 2
staat: Eén lid van de raad van commissarissen wordt van overheidswege benoemd,
telkens voor een periode van vier jaar. De klapper komt in lid 3: De voorzitter
alsmede de overige leden van de raad van commissarissen worden telkens voor een
periode van vier jaar benoemd door de aandeelhouders uit een voordracht van drie
personen voor elke te vervullen plaats, opgemaakt door de raad van
commissarissen. - Hoezo ‘de aandeelhouders’? In 1948 was toch de Staat de enige
aandeelhouder geworden? Dat is immers ‘Nationalisatie!’.
Niet de
‘aandeelhouders’ dragen nu in de praktijk voor, maar de vertegenwoordigers van
de oude eigenaren namelijk de zittende leden van de RvC dragen voor! Na de
nationalisatie is er nooit een drastische schoonmaak aan de top geweest. De oude
machten bleven aan en konden toen en tot op de dag van vandaag elkaar blijven
aanstellen. Dat is zeker een ‘zekere onafhankelijke opstelling richting de
overheid…’ Zeg maar gewoon een volledige uitsluiting van de eigenaar om ooit een
beslissende invloed te krijgen binnen DNB.
Na de
nationalisatie heeft ‘het volk’ dus nooit de zeggenschap over de geldcreatie in
Nederland gekregen. Het feit dat de voordracht vanuit drie van de zittende
commissarissen moet komen en die commissarissen weer voortkomen uit de oude
eigenaren geeft wel aan dat dit machtscentrum nog altijd volledig gecontroleerd
wordt door de oorspronkelijke eigenaren. De overheid zelf, die slechts één
positie heeft in een raad van commissarissen die uit 10 personen bestaat, heeft
nooit iets beslissends te zeggen. Hooguit kan deze ene persoon ooit een maximale
33% van de zeggenschap hebben. De overhead heeft dus willens en wetens de macht
binnen DNB bij de oude aandeelhouders gehouden. Daarbij is de door het Rijk
aangewezen persoon, te weten T. van de Graaf, voortgekomen uit het bolwerk der
ambtenaren en is hij geen politieke (gekozen) persoon. Ook hij heeft nooit op
een
gekozen
positie gefunctioneerd.
Als we kijken
wie er momenteel deel uitmaken van deze Raad van Commissarissen die is
aangesteld door… ‘de zittende leden van de RvC’, dan wordt in mijn ogen helemaal
duidelijk dat in ieder geval ‘de zeggenschap binnen DNB’ nooit serieus
genationaliseerd is. Immers zit er
nog altijd een erfgenaam van de oorspronkelijke oprichter van DNB in de Raad van
Commissarissen. Deze ene persoon heeft dus net zoveel in te brengen als de
eigenaar, het Rijk, die er iemand heft zitten namens heel het Nederlandse volk.
ZKH de Prins van Oranje heeft namelijk al sinds 1998 zitting in de Raad. Andere
bekende namen zijn een telg van de familie Fentener van Vlissingen, de rijkste
familie van Nederland.
We komen oud
politicus Frits Bolkenstein ook tegen. Namens wie hij er zit, niemand die het
officieel weet, maar hij werkte wel 16 jaar voor Shell. Hij was wel via gekozen
functies werkzaam in Nederland en Europa, maar hij is niet de
rijksvertegenwoordiger in de RvC. Overigens is Frits een regelmatige bezoeker
van de Bilderberg conferentie, de bijeenkomst
waar ook Koningin Beatrix zich vaak laat zien, waarschijnlijk omdat haar vader
de mede oprichter van deze bijeenkomsten is.
G.J.
Kleisterlee de CEO van Philips, maakt ook deel uit van de RvC. Hoewel ik zeer te
spreken ben over de kunde en kennis van deze CEO, is het de vraag hoeveel tijd
hij serieus kan vrijmaken om hier een rol van betekenis te kunnen vervullen, ALS
hij er al voor ‘het volk’ zou zitten. Hij zit dat niet, want hij is niet
onafhankelijk. Zijn bedrijfsbelang zal ongetwijfeld altijd voorgaan op het
nationaal belang. Een flink deel van Philips is in handen van wat ook de ‘oude
eigenaren van DNB zijn’ en ook Kleisterlee is niet bij toeval én CEO van Philips
én deel van de RvC. Hij zit er vanwege zijn kunde, uiteraard, maar ongetwijfeld
ook vanuit het feit dat de grootaandeelhouders Philips en de oud eigenaren van
DNB hem er erg graag bij hebben.
E.Kist, waar
kennen we die ook alweer van… Die was ooit voorzitter van de Raad van Bestuur
van ING… U weet wel, de bank die in 2008/2009 ineens 50 miljard staatssteun
nodig had omdat ‘de aandeelhouders’ zo aandrongen op betere prestaties… Dat
terwijl op de beurs alleen ING certificaten genoteerd staan en de aandelen onder
beheer staan van een administratiekantoor dat nog nooit een kritische vraag
heeft gesteld. Dat ING hier vertegenwoordigd is, is geen verrassing. Ook hier,
net als bij Philips dezelfde eigenaren die nog altijd een flink belang hebben.
Ik kom ook mr. A.H. van Delden tegen. De president van de Haagse rechtbank. Is
de rol van Commissaris bij DNB, het bolwerk van financiële macht te combineren
met zijn onafhankelijke rol als rechter? Dezelfde persoon is ook voorzitter van
de Raad voor de Rechtspraak geweest. Kortom, dit is één van de personen die het
in Nederland voor het zeggen heeft. Hij zit niet alleen in de Raad voor
Commissarissen, maar zit ook nog eens in de Bankraad van
DNB.
Ik ben er
niet verbaasd over dat mijn zoektocht naar informatie ook een klacht als deze
boven water bracht: http://www.sdnl.nl/bur-hr07.htm.
Onbeperkte macht van een persoon of organisatie maakt corrupt. De rechterlijke
macht, gecombineerd met financiële macht, maakt
onaantastbaar.
AH van Delden
is daarnaast ook nog eens lid van de commissie van toezicht op de Inlichtingen
en veiligheidsdienst. Vergis u niet, deze man is één van de machtigste
Nederlanders die er rondloopt en vrijwel niemand van het volk die hem kent. Hij
is nergens democratisch voor verkozen. Hij is overal ‘geplaatst’ door nog hogere
machten. Wilt u een leuke aanklacht lezen, dan moet u ook eens lezen wat de
Revolutionaire partij is overkomen. Zeer interessant leesvoer: http://www.burgersinactie.nl/download/080108%20dnb%20zkh%20c-%20-.pdf.
De vraag die
zich oproept, is nu wie de machten zijn die deze machtige mensen deze
belangrijke rollen hebben gegeven. Waar ligt die onzichtbare macht? Is die er
niet en kennen ze zich slechts onderling de beschikbare machtsposities toe, of
is die onzichtbare macht er wel degelijk en staan we onder toezicht en curatele
van de internationale ondernemers en bankiers?
Tegenwoordig
hebben we in de regering en ook nog eens op financiële zaken, Wouter Bos. Ook
hij was, net als Frits Bolkenstein ooit werkzaam voor Shell. Frits Bolkenstein,
die deel uitmaakt van de Raad van Commissarissen van DNB, is ook 16 jaar lang
voor Shell werkzaam geweest. Het is geen verrassing dat ook die onderneming diep
verankerd zit in DNB. Geen enkele verrassing. De vraag is slechts wanneer Wouter
Bos zal toetreden tot de RvC van DNB.
Al met al
zitten er individueel een aantal capabele mensen in dit machtsblok. Mensen die
in hun loopbaan een enorme reputatie hebben opgebouwd en die bewezen wel het
e.e.a. in hun mars hebben. Toch is het zo dat het vooral de bestuurders van de
grootste ondernemingen zijn die zitting hebben. Bestuurders van in feite de oude
aandeelhouders die nog altijd de uitvoerende en controlerende macht van ons
financiële bestel in handen hebben. Voor een instituut dat genationaliseerd is,
is het een vreemde zaak dat de daadwerkelijke eigenaar er zo weinig te zeggen
heeft. Het feit dat ons geld beheerd wordt door het grootkapitaal met haar eigen
belangen is een enge gedachte, zeker nu we moeten constateren dat dit instituut
de laatste jaren op groteske wijze gefaald heeft. Haar controlerende rol bleek
een farce en haar stabiliserende rol ook. Het feit dat de huidige eigenaar (het
Rijk) nog altijd geen beslissende invloed kan uitoefenen en het feit dat een lid
van het onaantastbare Koninklijk Huis lid van deze club is, is geen reclame. In
feite is het lidmaatschap van een erfgenaam van de oprichter het sterkste bewijs
van het feit dat de daadwerkelijke machtsstructuur nooit fundamenteel veranderd
is.
Het gaat er
nu niet om of het Koninklijk Huis zelf wenselijk is, het gaat er om of deze
belangrijke uitvoerende rol van het Koninklijk Huis wenselijk is. In mijn ogen
is dat pertinent niet het geval. Het enorme falen van DNB moet nu in feite ook
gezien worden als het falen van de individuele leden van de RvC. In feite zou de
eigenaar (het Rijk) de RvC en de directie wegens wanprestatie naar huis moeten
sturen, hetgeen inhoudt dat we straks een koning gaan krijgen die een
figuurlijke oorvijg van het Rijk, de officiële eigenaar van DNB, verdiend
heeft.
Het feit
echter dat we een zo slecht functionerende club niet kunnen schonen, geeft al
goed aan dat er iets fundamenteels mis is binnen Nederland.
Zoals eerder
al aangegeven, we leven niet in een democratie. We leven in een finacratie. Een
samenleving die gestuurd wordt door de partijen met grote financiële belangen
die een schijndemocratie in het leven geroepen hebben die ze vanuit hun
financiële machtsstructuur volledig in de tang hebben.
Een foto zegt
meer dan duizend woorden...
Tags:
© 2010 Created by Jake.